Woensdag 9 november 2005
De eeuwige jeugd van Carlos Santana
Dankzij het album Supernatural (1999) maakte Carlos Santana één van de meest spraakmakende comebacks...
Carlos Santana. Foto AP
...uit de popgeschiedenis. Na de opvolger Shaman (2002) presenteert de gitarist nu All That I Am, een cd die is gemaakt met dezelfde toverformule.
De comeback van Carlos Santana werd in de steigers gezet door door Clive Davis, de geniale platenbaas die Santana in de jaren 60 ontdekte in zijn functie als directeur van CBS. Aan het eind van de jaren 90 wist Davis de gitarist nog een keer te strikken voor zijn nieuwe maatschappij Arista. Het concept dat Davis bedacht voor Supernatural ( 8 Grammy's!) en Shaman - en nu dus ook weer voor All That I Am - was opmerkelijk. Het kwam er eigenlijk op neer dat Santana de rol vervulde van gastsolist op zijn eigen album.
De nummers werden gezongen en gespeeld door sterren als Eric Clapton, Lauryn Hill en Wyclef Jean, en Santana stikte de kleurrijke onderdelen van deze muzikale lappendeken met zijn gitaarsolo's aan elkaar. Op All That I Am haalt het 58-jarige snarenwonder deze succesformule, dit keer samen met onder anderen Joss Stone, Sean Paul en Mary J. Blige, nog maar weer eens van stal.
Het megasucces van Supernatural en Shaman heeft absoluut geen zware last op de schouders van de tanige latin-rock gitarist gelegd. Santana legt uit dat hij zó niet in elkaar zit, dat hij heel anders in het leven staat. ,,Zodra ik een cd af heb, is het over en sluiten en ga ik verder met de volgende. Eigenlijk komt het hier op neer dat het mij helemaal niks kan schelen wat de mensen van mij denken. Dat was al zo toen ik op de middelbare school zat. Ik vertrouw op mijn hart en intuïtie, ik gá voor de dingen, maar wat de mensen daarvan zeggen is hún mening, en dat heeft geen enkele invloed op mij.’’
Toch is het bekend dat rockmuzikanten, met name gitaristen, onder elkaar behoorlijk haantjesgedrag vertonen. Heeft Santana nooit enige vorm van competitiestrijd gevoeld met andere gitaristen? ,,Ik voel die competitiestrijd altíjd! De vraag is wat je met dat gevoel doet. Je moet er naar streven om er een 'win win situation' van te maken die zowel voor hen als voor jezelf geldt.
Muziek is gelukkig niet zoiets als het WK voetbal, waarin er altijd winaars en verliezers moeten zijn. Wanneer muziek perfect wordt gespeeld, dan winnen we allemaal. Ongeacht of het gaat om Beethoven, Jimi Hendrix of Bob Marley.’’
Hoe was het voor de oude meester om met een tiener als Joss Stone te werken? ,,Dat was een grote vreugde,’’ zegt Santana, ,,en dat geldt ook voor Michelle Branche en Mary J. Blige. Die zangeressen hebben nog iets onschuldigs, maar gelijktijdig iets ondeugends, zijn ze op een stijlvolle manier brutaal.
Verder heb ik van jazzmuzikanten als bijvoorbeeld Wayne Shorter geleerd, dat ik leeftijd geen rol moet laten spelen in mijn relaties met andere muzikanten. Leeftijd is iets lichamelijks. Maar als je leeft zoals ik dat doe, blijf je geestelijk altijd jong.’’
