Amerikaan brengt ontleend boek na 47 jaar terug

Egypte gaat oproep tot gebed centraal regelen

CAIRO (ANP) - De Egyptische regering gaat de oproepen tot het gebed, die vijfmaal per dag van de minaretten in de hoofdstad Caïro schallen, voortaan centraal regelen.
 Deze maatregel moet een einde maken aan de gekmakende geluiden die soms een kwartier duren.

Dat berichtte het staatspersbureau MENA donderdag.
Weldra zal nog maar een muezzin, die  wordt geselecteerd op zijn stemgeluid, de oproep inspreken op een centrale locatie.

 Zijn gezang wordt d.m.v  draadloze ontvangers verspreid over alle moskeeën die in handen zijn van de staat. De Egyptische grootmoefti, de hoogste moslimgeestelijke in het land, heeft het plan goedgekeurd.

 Minister van Religieuze Zaken Hamdi Zakzouk heeft  gezegd dat de 45.000 moezzins die daardoor geen werk meer hebben, kunnen worden omgeschoold tot imams
 Daaraan is  een gebrek in Egypte.
 Als de nieuwe werkwijze in Caïro lukt, wordt het project wellicht uitgebreid naar andere delen van het land.

Het uitvinden van bijbelse verhalen

De archeologie van Palestina kwam pas op het einde van de 19de eeuw en was gekoppeld aan de archeologische interesse voor de grote culturen van Egypte, Mesopotamië, Griekenland en Rome.

Deze culturen, die zeer veel materiële overblijfselen nalieten, waren het eerste doelwit van archeologen.

Die archeologen werkten  voor de grote musea in Londen, Parijs en Berlijn. Feit is dat de archeologische projecten in Palestina niet zijn uitgegaan van musea maar vanuit religieuze instanties.

De grote stimulans achter deze opgravingen in Palestina was de link van het land met het Heilige Boek, de bijbel.
De eerste archeologen die in Jericho en Shechem opgravingen deden, waren bibliotheekonderzoekers die zochten naar de overblijfselen in steden die in de Bijbel vernoemd werden.

Allbright begon in de jaren '20 van de vorige eeuw met opgravingen in Palestina.
Zijn drijfveer was zijn overtuiging dat de archeologie dé wetenschap bij uitstek was om de kritiek op de historische werkelijkheid van de bijbelse verhalen te weerleggen.
 
De bijbelgeleerden, vooral de Duitsers , beweerden dat de geschiedenis van de Hebreeuwen - de chronologische serie van gebeurtenissen te beginnen bij Abraham, Isaak en Jacob en  verder tot de slavernij in Egypte, gevolgd door de Exodus om dan te eindigen met het veroveren en koloniseren van Israël - niets meer was dan een latere reconstructie van  gebeurtenissen met een theologisch doel.

Meer hierover kan men vinden in volgende literatuur:

J.A. Wilson, in Pritchard, J.B. (ed.) (1973), The Ancient Near East, an Anthology of Texts and Pictures, Vol. I, Princeton University Press.
Stiebing, W.H. jr (1989) Out of the Desert? Archeology and the Exodus/Conquest Narratives. Prometheus Books, Buffalo, New York.

Dit artikel is een beperkte samenvatting.

De bijbel op de helling...


Dit is wat archeologen hebben afgeleid uit hun opgravingen in het bijbelse land: de Israëlieten zijn nooit in Egypte geweest en  hebben nooit in de woestijn rondgezworven.
Ze hebben hun land niet veroverd in een militaire campagne en hebben het daarna nooit doorgegeven aan de 12 stammen van Israël.

Misschien nog moeilijker te verteren is het feit dat de verenigde monarchie van David en Solomon,dat  beschreven werd in de bijbel als een grote  macht, niets meer was dan een klein, stamgebonden koninkrijk.

 Ook komt het voor velen als een onzalige verrassing dat Jahwe een vrouwelijke metgezel had en dat het monotheïsme in Israël haar intrede deed tijdens de zwakke periodes van de monarchie en niet op de berg Sinaïï.

De meeste geleerden die werk verrichten in de vage overlappende wetenschappelijke disciplines van bijbelstudie, archeologie en de geschiedenis van het Joodse volk en dit laatste wilden ondersteunen met reële bewijzen, zijn het er over eens geworden dat de historische gebeurtenissen in de verschillende stadia van de exodus,totaal verschillen met wat de bijbel vertelt.
 
Deze kritische conclusie, uitgaande van deze archeologische revolutie, is nog niet tot in het publieke bewustzijn doorgedrongen.

Egyptische president een verrader volgens al-Zawahri

Al-Zawahiri, de nummer 2 van al-qaida

De nummer 2 van al-Qaida, Ayman al-Zawahri, heeft in een verklaring op internet Palestijnse en Arabische leiders fel bekritiseerd omdat ze volgens hem verraders zijn van de islam en samenwerken met de Verenigde Staten en Israël.

 In de verklaring, die vandaag verscheen op twee websites waarop extremistische islamitische groepen vaker boodschappen achterlaten, worden islamitische strijders over de gehele wereld gefeliciteerd met al-Adha (het islamitische offerfeest) en met 'de nederlaag van de Amerikanen en hun kruisvaardersbondgenoten in Afghanistan en Irak'. Met de vier pagina's tellende verklaring lijkt Al-Zawahri jihadisten te willen aanmoedigen, maar hij komt niet met nieuwe politieke ideeën of richtlijnen.


Abbas

Verwijzend naar de Palestijnse president Mahmoud Abbas en een belangrijk lid van diens Fatah-partij vraagt Al-Zawahri zich af: "Hoe is het mogelijk dat Mahmoud Abbas een broeder van ons is, of dat Mohammed Dahlan een broeder van ons is, als ze zijn vetgemest met de steekpenningen van de joden en giften van de Amerikanen?"


Het is niet duidelijk wanneer de verklaring is geschreven.
Alleen de datum 'december 2006' wordt gegeven en het equivalent daarvan op de islamitische kalender.

In de verklaring wordt niet gerefereerd aan belangrijke gebeurtenissen van de afgelopen dagen, zoals de executie van de Iraakse oud-dictator Saddam Hussein.

Ook lijkt Al-Zawahri zich niet bewust van
de nederlaag van de Raad van Islamitische Rechtbanken, de islamitische militie in Somalië, die vorige week door Ethiopische troepen en het Somalische regeringsleger uit de hoofdstad Mogadishu werd verjaagd. Al-Zawahri feliciteert zelfs zijn 'moslimbroeders' in Somalië en moedigt hen aan stand te houden bij het verdedigen van de eer van de islam.


Hij beschuldigt de regeringen van Egypte, Saudi-Arabië en Jemen ervan de belangen van de VS te dienen, en voegt eraan toe dat Washington bommen laat vallen op de moslims in Afghanistan en Irak, en Arabische leiders opdracht geeft hun oliebronnen leeg te pompen en de olie "tegen zo goedkoop mogelijke prijzen" te verkopen.
 
Verder strooit Al-Zawahri met beledigingen, onder meer gericht tegen de Pakistaanse president Pervez Musharraf, die hij ervan beschuldigt zich te laten omkopen, en de Egyptische president Hosni Mubarak, die hij een verrader noemt.

De Jemenitische president Ali Abdullah noemt hij een 'stroman van Amerika' en de New York Times-columnist Thomas Friedman een 'fanatieke zionist'.


Ook moedigt hij moslimvrouwen aan hoofddoeken te blijven dragen, ondanks de 'felle kruistocht' die tegen hen wordt gevoerd.
Een gesluierde vrouw is een 'soldaat in de strijd van de islam' en 'zij moet weten dat de hoofddoek - een symbool van haar zedigheid en kuisheid - (Westerlingen) van binnen verscheurt omdat die laat zien hoe verdorven hun beschaving is'. (novum)

Dwergen in aanzien in het oude Egypte

Egypte onderzoekt of Ramses II de farao is uit de Exodus

ARMOEDE IN HOLLAND EN EGYPTE