Lezing Cairo,
 
Juweel aan de Nijl

RIJSWIJK - De bibliotheek Rijswijk verzorgt drie culturele zondagmiddagen.
Zondag 17 januari (van 15.00 tot 17.00 uur) komen archeologe Annet van Wiechen en fotograaf Ruud Conens naar de Centrale Bibliotheek (Generaal Eisenhowerplein 101) voor een lezing in woord en beeld over de Egyptische hoofdstad Cairo, Juweel aan de Nijl.

Vier steden (Babylon, Fustat, al-Askar en al-Qatay) gingen vooraf aan de stichting van Cairo (969). In hun lezing geven ze een beeld van de historische ontwikkeling van deze ruim duizendjarige stad.
Na hun verovering van Egypte stichtten in 969 de Fatimiden hun eigen stad en dat was Cairo.
 
In de loop van de eeuwen werd onder de Fatimiden en hun opvolgers Cairo verder uitgebreid en verfraaid met enorme religieuze complexen.
 Toegangsbewijzen kan men in de Centrale Bibliotheek en bibliotheek De Ottoburg kopen.

Kopten in de ban van 'verschijning'

Koptische priesters. (Foto: AP)

Onontdekte kustplaatsjes in Egypte

 In het drukke en toeristische Egypte zijn nog altijd een paar authentieke badplaatsen te vinden waar het massatoerisme zijn weg nog niet gevonden heeft.

 

Dahab

In de Sinai woestijn aan de golf van Akaba ligt op 88 kilometer van Sharm El Sheikh het plaatsje Dahab. Het plaatsje kenmerkt zich door twee belangrijke sfeerbepalende elementen.

Allereerst waait hier een constante verkoelende bries, waardoor Dahab een paradijs is voor windssurfers en kiters.
 Daarbij stond het plaatsje in de jaren zeventig bekend als een echt hippiestadje.

Vooral dit laatste maakt Dahab tot een gezellige en levendige plaats. In combinatie met de surfers zorgt dit voor een relaxte sfeer. Dit wordt ook nog een aangevuld door wuivende palmen, cafés, restaurants en terrassen tot op het strand, waar er gemoedelijk een waterpijp gerookt kan worden en er op grote kussens naar muziek wordt geluisterd.
Een rommelige souk vol met oosterse snuisterijen maken het “laid-back” gevoel van Dahab compleet.

Marsa Alam

Marsa alam ligt in het zuiden van Egypte op 270 km afstand van Hurgada aan de Rode zee. Het is van oorsprong een klein vissersdorpje en een vakantiebestemming in opkomst. Het is een populair oord bij duikliefhebbers vanwege de fantastisch koraalriffen.
 De riffen van Abu Dabab, Elphinestone, Delphinhause, Samdai, Sataya en Wadi el Gemal staan garant voor magische momenten.
 Vooral duikers die al vele duikplekken hebben ontdekt in Egypte, komen hier volledig aan hun trekken. Door de wat geïsoleerde ligging van het plaatsje kan er volop van de zon, zee, strand, rust en natuurlijk het duiken genoten worden.

Taba

Taba behoord ook tot één van de snel groeiende badplaatsen van Egypte en ligt net naast het vierlandenpunt waar Egypte, Jordanië, Israël en Saudi Arabie samen komen.
Door deze ligging zijn er enorm veel uitstapjes te maken vanuit Taba. Zo ligt Eilat naast de deur, maar ook de ruïnestad Petra in Jordanië is binnen een dag te bezoeken.

In Taba is het toerisme ontstaan door de hippiegeneratie in 1970 in de Sinai woestijn. In tegenstelling tot Dahab is daar in Taba niet zoveel meer van terug te vinden.

Een van de hoogtepunten is het hoteldorp waar een aantal eerste klas hotels zijn terug te vinden. Onder de naam Taba Heights, betreft het een gebied met 4,5 km2 grootste luxe. Het heeft een eigen golf terrein en een internationale jachthaven.

Ain Sukhna

Zo’n 50 kilometer ten zuiden van Suez ligt een bijzondere plaats dat vernoemd is naar de nabijgelegen zwavel bronnen. Ain Sukhna is de dichtbijzijnde badplaats voor Cairo en een populair weekend resort . Letterlijk vertaald uit het Arabisch betekent dit plaatsje: warme lente.

Met zijn 16 miljoen inwoners is Cairo een drukke stad. Ain Sukhna is een heerlijke badplaats om even aan die drukke te ontrekken. Ook voor een dagtrip is het prima bereikbaar.

Ain Sokhna is een absolute aanrader, want het heeft fijne stranden, koraalriffen, prachtige vissen en biedt vele watersportmogelijkheden. Ain Sukhna ligt aan de Golf van Suez, die uitmondt in de Rode zee. Diverse hotels in Ain Sukhna worden betiteld als de beste resorts aan de Rode Zee.

El Gouna

El Gouna ligt op een half uur rijden vanaf Hurgada en bestaat uit allemaal eilandjes die verbonden worden door bruggen en kanalen. Naast de benen wagen kunnen bezoekers gebruikmaken van shuttleboten of bussen om van het ene naar het andere eiland te hoppen.

El Gouna is een oase van luxe, rust, comfort en perfectie. Alle huizen en hotels zijn laag gebleven, gebouwd in Nubische stijl en elk eilandje heeft zijn eigen sfeer.

In deze prachtige lagune aan de rode zee is werkelijk elke sport te beoefenen maar de nadruk licht toch wel op duiken en snorkelen. Een korte opsomming van een paar bijzondere plekken die er onderwater in de buurt van El Gouna te vinden zijn:

· Abu Nuhas Reef; kan er gedoken worden naar diverse wrakken van schepen

· Shabaha Reef; veel krabben leven rondom het rif en het noordelijke gedeelte zit vol met koraal

· Blind reef; de bijzondere angelvis en triggervis zijn hier te spotten

Viagra....

HET ZIJN ALLEMAAL HOEREN

Toeristen in Egypte. Vooral westerse vrouwen zijn gewild bij Egyptische mannen. © AP

Ahmeds droom is een buitenlandse vrouw.
 Een Egyptische vrouw, zo weet hij, is de komende jaren onmogelijk. Zijn werk als taxichauffeur brengt nou eenmaal niet genoeg op om de onderhandelingen te openen.

Seks voor het huwelijk met een Egyptische is –in zijn sociale klasse helemaal– uitgesloten. Buitenlandse (lees: Westerse) vrouwen doen niet zo moeilijk.
Ze zijn minder gevoelig voor (of bekend met) de sociale strata en hebben natuurlijk seks voor het huwelijk. „Ze zijn vrij, hè?”, is de eeuwige retorische vraag die jonge Egyptenaren aan je stellen.
Ik hoor het bijna dagelijks.

Vrij betekent in de eerste plaats dat ze seks kunnen hebben, maar ook dat ze veel minder aandacht en geld eisen.

De buitenlandse vrouwendroom houdt menig Egyptische jongeman op de been.
De meesten van hen blijven in de droomfase hangen.
Maar als de gelegenheid zich aandient –ze loopt alleen op straat!– proberen ze de droom alsnog te realiseren. Omdat de geslachten in Egypte apart van elkaar opgroeien –en ze dus weinig ervaring met elkaar hebben– is de poging vaak krampachtig.
De gebruikelijke strategie is ze gewoon beet te pakken. Tot hun verbazing werkt dat meestal niet, maar schuldig hoef je je daar niet door te voelen. Het zijn immers toch allemaal hoeren.

Sommige jongens leren van hun fouten– en kiezen uiteindelijk voor een subtielere aanpak.
Vooral de jongemannen die in de toeristische gebieden werken, raken na verloop van tijd (relatief) bedreven in hun omgang met buitenlandse vrouwen.
Ze leren hun morele afkeuring goed te verbergen en weten deze vaak uit te stellen tot de buit al binnen is.

De handige jongens leggen er eentje vast.
Op sommige plekken in Egypte is het verworden tot een ware industrie– en geldt het als de belangrijkste manier om vooruit te komen. Het gaat, in eerste instantie, niet eens om een inkomstenbron en eventueel een paspoort– dat komt later. Het is een uitweg voor de seksualiteit die deze jongens in de Egyptische samenleving wordt onthouden.

Er zijn altijd genoeg naïeve buitenlandse vrouwen die het cultuurverschil onderschatten, en zich door zoete praatjes (want dat kunnen ze...) laten inpakken.
 In eigen land –waar de lat van de mannen meestal hoger ligt– krijgen ze immers nooit zo veel aandacht. En zo creëren ze hun eigen droom.

Op een gegeven moment komt die romantische droom van de vrouwen ten einde, meestal met een klap (‘Hij is zo veranderd’), en meestal te laat (‘Ik kan mijn kind toch niet achterlaten’).
En dan staan ze huilend voor de poorten van de ambassade– waar ze ooit nog vochten voor zijn verblijfsvergunning.

Bron: Trouw

Het orfi-contract

Het orfi-contract is sinds 2000 weliswaar erkend maar zeer omstreden in Egypte omdat het voorhuwelijkse seks zou aanmoedigen.
De door het islamitische recht geoorloofde constructie was oorspronkelijk bedoeld om weduwen in staat te stellen te hertrouwen zonder hun pensioen of erfenis te verliezen.
 
Nu wordt het vooral gebruikt door jonge stellen die zich geen volwaardig huwelijk kunnen veroorloven en als dekmantel voor prostitutie voor mannelijke toeristen uit het Arabische Golfgebied die naar Egypte komen om legaal seks te hebben met dochters uit arme gezinnen die door hun ouders als ‘huwbaar’ worden aangeboden.
 
Een orfi-huwelijk wordt niet geregistreerd en kan door beide partijen worden ontbonden zonder financiele verplichtingen aan elkaar door het originele contract te vernietigen. In de praktijk is het meestal de man die het document bewaart, waardoor de vrouw niet in staat is te scheiden.

Terwijl de moslim geoorloofd is met vier vrouwen tegelijk gehuwd te zijn, is het voor een vrouw verboden een andere man te trouwen wanneer zij nog in de echt verbonden is. In Egypte is dat strafbaar tot zeven jaar gevangenis.

Buitenlandse vrouwen zijn daar veelal niet van doordrongen wanneer zij een orfi-contract tekenen. Vanwege het groeiende sekstoerisme naar Hurghada heeft de gouverneur van het Rode Zee-gebied hoteliers en makelaars geboden gemengde stelletjes met orfi-contracten te weigeren.

De Slag om Megiddo

Congres 'Current Research in Egyptology XI' in Leiden

Van 5 t/m 8 januari 2010 wordt de elfde editie van 'Current Research in Egyptology', een conferentie voor nieuw onderzoek in de Egyptologie en gerelateerde vakgebieden, gehouden aan de Universiteit Leiden. Met Leiden als organiserende universiteit bereikt het van oorsprong Britse congres voor het eerst het Europese vasteland.

Programma

Aanmelding congres

Registreren kan door een aanmeldingsformulier te downloaden op de website van 'Current Research Egyptology'

Hier vindt u tevens het voorlopige programma en andere praktische informatie. De toegangsprijs voor de gehele conferentie bedraagt 30 euro.

Egyptische filmmaker Chahine

overleden in juli 2008

 Zijn vrije benadering van politiek, maar ook seksualiteit, leverde hem veel kritiek op van moslimfundamentalisten.

Door zijn eclectische, eigenzinnige stijl is hij een van de weinige Egyptische cineasten met een buitenlands publiek. Hij maakte zowel hedendaagse melodrama's als spektakelstukken met exuberante kostuums en muziek die lonken naar het oude Hollywood.
 Tegelijk is er altijd een kritische ondertoon aanwezig.

Leven en werk

Youssef Chahine werd in 1926 geboren in Alexandrië. Zijn familie was christelijk en van Libanese afkomst. Hij werd vrij liberaal opgevoed en sprak beter Frans en Engels dan Arabisch. Veel van zijn films zijn coproducties met Frankrijk en vooral daar is hij geliefd.

In vijf decennia maakte hij meer dan veertig films en in 1997 werd hij op het filmfestival van Cannes onderscheiden voor zijn hele oeuvre.

Chahine debuteerde in 1950 en lanceerde landgenoot Omar Sharif met een rol in een van zijn eerste films. De acteur werd later wereldberoemd door zijn rollen in 'Lawrence of Arabia' en 'Doctor Zhivago'.

Zijn laatste film 'Chaos' dateert van 2007 en werd afgewerkt door zijn vriend en collega Khaled Youssef, omdat Chahine al te kampen had met gezondheidsproblemen. Youssef schreef al vaker mee aan scenario's en sprak met de pers tijdens Chahines ziekte.

Spectaculair en sociaal

In zijn werk kaartte Chahine voortdurend misstanden aan.
Zo werden zijn vroege films klassiek door hun sociaal realisme.
 De bekendste zijn 'Gare Central' ('Bab el Hadid', 1958) en 'La Terre' (Al-Ard, 1969), waarin hij een scherp beeld schetst van de armoede in zijn vaderland en seksualiteit niet schuwt.

Met zijn kritische, vrije houding haalde hij zich geregeld de woede van de religieuze en politieke leiders van zijn land op de hals.
Zo werd 'L'Emigrant' ('Al-Muhajer') in 1994 verboden omdat het scenario gebaseerd is op het verhaal van Jozef. Jozef komt voor in zowel de Bijbel als de Koran.
In de meeste interpretaties van de islam is het verbeelden van profeten verboden en de film werd dan ook als goddeloos betiteld.

Chahine ervoer dit naar eigen zeggen als "extreem geweld". Zijn antwoord was 'Le Destin' ('Al-Masir'), een aanklacht tegen extremisme.
De spektakelprent handelt over het leven van de 12e-eeuwse moslimfilosoof Averroës van wie de boeken verboden werden in het islamitische koninkrijk Andalusië.
Samen met 'L'Autre' ('Al-Akhar') zijn het zijn belangrijkste films van de jaren negentig.

In 2001 nam hij nog deel aan demonstraties voor de boeren van Caïro, maar Chahine was ook een prominente tegenstander van de buitenlandse politiek van de Verenigde Staten.

Prominente moslimprediker komt met kerstfatwa

DOHA (ANP) - Een invloedrijke moslimgeleerde uit Egypte heeft een decreet (fatwa) uitgevaardigd tegen de viering van kerst. Dat meldde het Duitse opinieblad Der Spiegel woensdag in de online-editie.

,,Arabieren en moslims moeten geen kerstvieringen meer toestaan'', meent de aartsconservatieve 83-jarige sjeik Yusuf al-Qaradawi. Hij stelt dat het christelijke feest 'haram' (onrein) is en dat er een eind moet komen aan bijvoorbeeld de verkoop van kerstbomen. Die vinden in de aanloop naar kerst in vrijwel de hele Arabische wereld gretig aftrek, ondanks het feit dat er slechts twintig miljoen christenen wonen.

De soenniet Qaradawi leidt het islamitische onderzoekscentrum in Doha en geniet populariteit bij veel mensen in de Arabische wereld en in andere islamitische landen. Hij staat bekend vanwege zijn rappe tong en boude uitspraken. Autoriteiten in veel Arabische en islamitische landen vrezen zijn controversiële stellingnames en proberen Qaradawi zo veel mogelijk te negeren.

Dieren van de farao

In 1888 stuitte een Egyptische boer bij graafwerkzaamheden in de buurt van het dorp Istabl Antar op een massagraf. Niet van mensen, maar van katten, in de Oudheid gemummificeerd en in enorme hoeveelheden achtergelaten in het zand.
Dorpskinderen verkwanselden de mooiste exemplaren voor een schijntje aan toeristen, de rest werd op een grote hoop geveegd en als meststof verkocht.

Ongeveer 180.000 mummies, een partij van rond de zeventienduizend kilo, werden zelfs naar Engeland verscheept, daar werden de akkers ermee bemest.

Indertijd vonden veel ruimhartig gefinancierde expedities plaats, waarbij westerlingen grote stukken woestijn omploegden in hun zucht naar koningsgraven, gouden en beschilderde maskers en sacrofagen voor de landhuizen en musea van Europa en Amerika.
Van de vele duizenden gemummificeerde dieren in heilige plaatsen overal in Egypte werden gevonden, zag slechts een enkeling de waarde in.

Sindsdien is er meer dan een eeuw verstreken. De archeologie heeft zich ontwikkeld van veredelde schatgraverij tot een wetenschap.
 Vindplaatsen, onderkennen onderzoekers nu, kunnen ons veel vertellen over het leven van gewone mensen, over wat ze deden, wat ze dachten, hoe ze hun goden vereerden.
 Ook dierenmummies bevatten soms belangrijke informatie. “Ze geven een beeld van het dagelijks leven,” zegt de egypteloog Salima Ikram. “Huisdieren, voedsel, dood en godsdienst. Dan heb je alles wat de Egyptenaren bezighield wel gehad.”

 Ikram is gespecialiseerd in de zoöarcheologie, het bestuderen van oude dierenresten. Ze heeft een hoofdrol gespeeld in het tot stand komen van deze nieuwe onderzoeksdiscipline die katten en andere met veel zorg en kunde geconserveerde dieren bestudeert.

Egyptische bloggers ontmaskeren folteraars

CAIRO, 22 december 2009 (IPS) --
 Egyptische bloggers stellen al.. Vijf jaar folterpraktijken bij de politie aan de Kaak. Ze zetten foto's en video's op het internet en noemen de daders met naam en toenaam. "Als iemand van gefolterd geslagen is door agenten van de politie van de staatsveiligheid, Dan kunnen ze via de DAT-album De betrokken officier Identificeren", zegt de 25-jarige journaliste Noha Atef.

De blog van Noha Atef, Foltering in Egypte, die deels in het Engels verschijnt, is de meest volledige in zijn soort in het Midden-Oosten, met berichten, foto's, video's en een bibliotheek van artikelen die de brutaliteit van de Egyptische politie en veiligheidsdiensten Moeten aantonen.

"Folteren Vaak gebeurt in Egypte Omdat politieofficieren niet gestraft worden als ze betrapt worden", zegt ze. "Berichten over straffen zijn zuivere regeringspropaganda. Officieren Krijgen hooguit een lichte straf. Daar gaan ze Meestal tegen in beroep."

Atef, journaliste voor een lokale, Onafhankelijke krant, zegt DAT Haar interesse voor het thema dateert uit 2005, Toen ze een rapport van een Egyptische mensenrechtenorganisatie las. Het ging over het misbruik en de foltering van vrouwen door de politie. Tegen sommige van die vrouwen is het nooit een Aanklacht geformuleerd.
Andere zouden zijn gefolterd Op verzoek van families die een persoonlijke rekening wilden vereffenen. "Foltering Werd Gebruikt als een wapen DAT mannen kon inhuren", zegt Atef.

In 2006 begon Atef de incidenten over politiemisbruik te bundelen in een blog. Naarmate de inhoud groeide, linkte ze de verhalen van de slachtoffers aan de politieofficieren die verdacht werden van betrokkenheid. In de rubriek Torturepedia staat nu informatie over meer dan twintig Verdachte Officieren. "Elk lemma bevat een lijst van HUN misdaden en een foto, als er een beschikbaar is. Als iemand van gefolterd geslagen is door agenten van de politie van de staatsveiligheid, Dan kunnen ze via de DAT-album De betrokken officier Identificeren."

Zwarte Woensdag

Ook andere Egyptische bloggers plaatsen materiaal over folterpraktijken op het internet. Verscheidene onder hen begonnen naar Aanleiding van Zwarte Woensdag,
Toen bij een referendum in mei 2005 veiligheidsagenten in burger en pro-regeringsdemonstranten oppositieleden en journalisten aanvielen en vrouwen de kleren afrukten in een poging hen te vernederen.

Verontwaardigde activisten reageerden deur foto's op Flickr te zetten, een website Waarop foto's gedeeld kunnen worden. De bijschriften bevatten details over de vermeende misbruiken, GAANDE van brutaal geweld tot verkrachting en foltering.

"Je Moet sterven mensen ontmaskeren. Je moet ze bij naam noemen en aan de schandpaal nagelen", zegt vakbondsactivist Hossam El-Hamalawy, de drijvende kracht achter de Flickr-groep. Piggipedia, Zoals de Flickr-groep heet, bevat ondertussen meer dan 165 foto's, gepost door een vijftal mensen DAT Regelmatig bijdrages levert.

Islamisten

Foltering raakte begin jaren negentig wijdverspreid bij de Egyptische ordediensten om bekentenissen af te dwingen en islamistische Militanten te intimideren. "Iedereen die in de handen van de politie valt, En vooral wie arm is, loopt groot gevaar te worden gefolterd en lichamelijke letsels op te lopen, onder meer door slagen, trappen, zweepslagen, brandende sigaretten, seksuele agressie ... elektroshocks aan Voeten , Hoofd, geslachtsorganen en borsten, en het ophangen aan ijzeren tralies van de celdeur ", stond vorige maand in een rapport van Zestien lokale mensenrechtengroepen.

Egyptische bloggers hebben al tientallen bezwarende foto's en video's op het internet gepost. In een videoclip is te zien hoe politieagenten de 21-jarige microbuschauffeur Emad El-Kebir sodomiseren Met een houten stok. De agenten hadden de video zelf gemaakt met een mobieltje. Ze verspreidden de beelden Toen naar andere microbuschauffeurs, Wellicht met de bedoeling om hen aan te manen de "boetes" te betalen, die de politie routinematig oplegt.

Toen Mohammed Khaled, als sterven Demagh MAK blogt, de video in handen kreeg en hem eind 2006 op YouTube Suus, was de publieke verontwaardiging groot. De beelden vonden HUN weg naar andere blogs en Onafhankelijke Egyptische kranten. Arabische satellietzenders pikten het op en uiteindelijk belandde het verhaal in de buitenlandse pers.

Door de publiciteit Kwam de zaak voor de rechtbank. De twee Officieren sterven hadden toegezien op de foltering, werden veroordeeld. "Na de zaak van Emad El-Kebir waren de mensen Geschokt en beseften ze dat het klopte wat wij al die tijd gezegd hadden", zegt Gamal Eid, directeur van het Arabische Netwerk voor Mensenrechteninformatie (ANHRI).

Niet zonder gevaar

Bloggen over politiebrutaliteit is niet zonder gevaar. Sommige onlineactivisten werden al het doelwit van de praktijken die ze zelf aanklaagden. El-Hamalawy heeft tot dusver geluk gehad.
 "Niemand is immuun, maar door te bloggen onder onze echte naam hebben we een zekere mate van bescherming gekregen", zegt hij. "Wanneer bloggers bekend worden, beseft de regering DAT HUN arrestatie Veroorzaakt meer problemen dan de moeite loont."

Atef zegt Dat de veiligheidsdiensten Haar familie lastigvallen, DAT ze zelf al naar het Politiekantoor Werd geroepen En dat werkgevers Haar Al meer dan eens met pesterijen te maken kregen. Ondanks de intimidatie gaat ze deur Met haar blog, zegt ze.

Het oude Egypte: de Armarnaperiode

Cursuscode: 01G006
Hogeschool Utrecht

De Amarnaperiode bestrijkt zeventien jaar waarin farao Achnaton samen met zijn koningin Nefertiti over Egypte regeerde. Het land en zijn bevolking ondergingen een enorme culturele verandering. De drijvende kracht achter deze verandering kwam niet van buiten de Egyptische samenleving, maar juist van binnenuit.
De veranderingen zijn waar te nemen op het vlak van de godsdienst, de kunst- en architectuurstijl, de iconografie en de inhoud van de hymnen aan de zonnegod Aton. De nieuwe godsdienst was zeer restrictief en diende ertoe Achnaton en Nefertiti te verheffen boven hun onderdanen.
Korte tijd na de dood van Achnaton maakte zijn schoonzoon, farao Toetanchamon, een einde aan de veranderingen en herstelde de oude Egyptische religieuze tradities weer in ere.

Tijdens deze cursus zetten we de verschillende theorieën over Achnaton en de Amarnaperiode naast elkaar. Het zal blijken dat slechts weinig met zekerheid kan worden gezegd over deze opmerkelijke Egyptische farao.
 Dit geeft aanleiding tot speculatie, waarbij sommige schrijvers de onbekende dingen met fantasie weten in te vullen. Op basis van archeologische en schriftelijke bronnen uit Tell el-Amarna vergelijken we de bestaande wetenschappelijke opvattingen en verscheidene 'nieuwe theorieën' over de Amarnaperiode.

Docent: Drs. Huub J. Pragt, studeerde egyptologie aan de Universiteit Leiden en was
verbonden aan het Rijksmuseum van Oudheden in Leiden. Hij is gespecialiseerd in het geven van cursussen en lezingen en het begeleiden van reizen en excursies over het Oude Egypte. Hij is schrijver van het boek De verborgen tombe.

Studiemateriaal: Tijdens de eerste bijeenkomst wordt tegen kostprijs de syllabus De Amarnaperiode, geschreven door Huub Pragt, aangeboden.

 De Egyptenaren willen het borstbeeld van koningin Nefertiti terug.

Het beeld is nu in bezit van de Duitsers.
Maar uit een onderzoek van een Berlijns museum blijkt dat Nefertiti op onethische wijze uit Egypte is gehaald.
 Genoeg reden voor de Egyptenaren om het beeld terug te eisen.
 Maar of de Duitsers dat zomaar laten gebeuren?

Uit het onderzoek blijkt dat de vinder van het beeld – Ludwig Borchardt – Nefertiti als onbelangrijke vondst afdeed om het kunstwerk mee te kunnen nemen naar Berlijn.
Het beeld van Nefertiti trekt jaarlijks vele bezoekers.
Vanzelfsprekend zien de Egyptenaren die liever naar Egypte dan naar Duitsland afreizen.
 Toch is het onzeker of de Egyptenaren hun zin krijgen.
 Op 18 december liet de Prussian Cultural Heritage Foundation nog weten dat er geen onderhandelingen tussen de Duitsers en Egyptenaren bezig waren en dat documenten bewezen dat de Duitsers de rechtmatige eigenaars waren.

De Egyptische Zahi Hawass is chef van de antiquiteiten in Egypte en zal het meningsverschil – indien nodig – op de spits drijven.
 Hij wil de National Committee for the Return of Stolen Artifacts inschakelen.
 ‘Ik ben altijd optimistisch,” laat hij weten.
 “Ik vraag altijd of kunstwerken hierheen kunnen komen en dat gebeurt ook altijd.”

Het borstbeeld van Nefertiti werd in 1912 in Tell el-Amarna gevonden en een jaar later naar Duitsland verscheept.

Archeologen vinden enorme gebouwen in Egyptische vestiging Daphnae

Archeologen hebben in de oud-Egytische militaire stad Daphnae de overblijfselen van reusachtige gebouwen uit 700 voor Christus opgegraven. De resten werden aangetroffen in de oostelijke rand van de Nijldelta.

De vestiging, die voor het grootste deel dateert uit de tijd van farao Psammetichus I (664 - 610 v. Chr.), was 380 op 625 meter groot. Rondom de stad zou een 13 meter sterke muur hebben gestaan.

Tempel
Het Egyptische opgravingsteam ontdekte drie op elkaar volgende zalen, een tempel uit kalksteen en een klein paleis met 8 kleine ruimtes. Op het terrein, dat naast de moderne stad Ismailija ligt, bevinden zich ook 22 grote voorraadgebouwen. Die zouden dienst hebben gedaan als opslagplaats voor wapens en voedsel. (dpa/eb)

Woning Cleopatra wordt onderwatermuseum

Egyptische archeologen hebben donderdag uit het water van de Middellandse Zee een granieten pilaar van het paleizencomplex van Cleopatra omhooggetakeld.
 De tempel ligt verzonken ligt in de haven van Alexandrië.

Duikers en onderwaterarcheologen hebben een enorme kraan gebruikt om de negen ton zware pilaar, bedekt met rommel en zeewier, uit het water te krijgen.
Onder het toeziend oog van de Egyptische toparcheoloog Zahi Hawass werd de pilaar aan land gebracht.

De tempel van Isis, de god van de magie en de vruchtbaarheid, is ten minste 2050 jaar oud, maar waarschijnlijk ouder, aldus woordvoerders.
 Het was onderdeel van een paleis vanwaaruit Cleopatra en haar voorgangers van de Ptolemaïsche dynastie heersten.

De pilaar die ooit onderdeel was van de toegang tot de tempel van de god Isis moet het middelpunt vormen van een ambitieus onderwatermuseum dat Egypte heeft gepland.
Het museum wil de gezonken stad tentoonstellen die vermoedelijk in de vierde eeuw na Christus na een serie aardbevingen in de zee is gestort.

tip: verstuur je nieuwjaarswensen  in hyroglief.....

http://users.telenet.be/vbz/egyptdag/hiero4.htm

naam of tekst invullen  en  in de bovenste vakjes komen de hyrogliefen...

beste wensen

voor  

De mannen vechten terug

Deel paleis van Cleopatra uit zee gehaald

• donderdag 17 december 2009
• Bron: AP
• Auteur: wl

ALEXANDRIË - Egyptische archeologen hebben donderdag uit het water van de Middellandse Zee een granieten pilaar van een tempel omhooggehaald.
 De tempel was onderdeel van het paleizencomplex van Cleopatra, dat verzonken ligt in de haven van Alexandrië.

De pilaar die ooit onderdeel was van de toegang tot de tempel van de god Isis moet het middelpunt vormen van een ambitieus onderwatermuseum dat Egypte heeft gepland.
Het museum wil de gezonken stad tentoonstellen die vermoedelijk in de vierde eeuw na Christus na een serie aardbevingen in de zee is gestort.

Duikers en onderwaterarcheologen hebben een enorme kraan gebruikt om de negen ton zware pilaar, bedekt met rommel en zeewier, uit het water te krijgen. Onder het toeziend oog van de Egyptische toparcheoloog Zahi Hawass werd de pilaar aan land gebracht.

De tempel van Isis, de godin van de magie en de vruchtbaarheid, is ten minste 2050 jaar oud, maar waarschijnlijk ouder, aldus woordvoerders. Het was onderdeel van een paleis vanwaaruit Cleopatra en haar voorgangers van de Ptolemaïsche dynastie heersden.

Het paleis en andere gebouwen en monumenten liggen nu verspreid over de zeebodem in de haven van Alexandrië, de tweede stad van Egypte
. Archeologen onderzoeken de ruïnes van de onderwaterstad sinds de jaren negentig.
 De tempel van Isis is in 1998 door Griekse archeologen ontdekt.

Terwijl wereldleiders vergaderen, ploegt de Egyptische boer verder

Maar er zit te veel zout in de grond van hun akkers

Terwijl wereldleiders in Kopenhagen tot een akkoord proberen te komen, publiceert  Dirk Wanrooij zijn blog(25).
Hij is net klaar met zijn studie Arabisch in Caïro, Egypte.

Boer Ahmed. Foto Dirk Wanrooij

Een dikke laag eelt bedekt het oppervlak van de hand die hij toesteekt wanneer ik hem ontmoet, ,,Assalaamu Aleikum”. Boer Ahmed verwelkomt me vriendelijk wanneer ik onaangekondigd op zijn land verschijn. Na het uitwisselen van de gebruikelijke beleefdheden en de daarbij horende sigaret wil hij graag praten. ,,De productiviteit van de grond daalt”, zegt hij.

Op blote voeten loopt hij voor me uit om te laten zien wat het probleem is. Hij wijst naar de grond. ,,Er zit te veel zout in de grond, dat is slecht voor de planten.” Om hem heen staan de verdorde restanten van wat ooit een groene akker moet zijn geweest.

De Middellandse zee ligt slechts een paar honderd meter verderop. Desondanks hebben vele generaties vóór hem goed kunnen leven van de opbrengsten van het kleine landbouwbedrijfje. Sterker nog, al eeuwen staan Egyptische gronden garant voor goede oogsten. De laatste jaren wordt dat echter steeds moeilijker.

Toch zijn de meningen in Egypte over klimaatverandering nog altijd verdeeld. Wetenschappers die de theorie omarmd hebben proberen de regering ervan te overtuigen dat het inmiddels ‘vijf voor twaalf’ is en dat er nu gehandeld moet worden. Het ecosysteem in de Arabische republiek is immers uiterst kwetsbaar en fragiel.

Met name de Nijldelta en daarmee een groot gedeelte van de landbouwopbrengsten zouden gevaar lopen als de zeespiegel stijgt. Niet alleen het eventuele water is problematisch. Het stijgende zoutgehalte van het grondwater en de aarde richt volgens sommigen grote schade aan. Sceptici wuiven de doemscenario’s weg en beweren dat erosie en zeespiegelstijging eeuwenoude processen zijn waar de mens weinig tot geen invloed op heeft.

Boer Ahmed laat zijn land zien. Foto Dirk Wanrooij

Maar ook boer Ahmed ziet het gevaar. Ondanks dat hij niet echt begrijpt wat er gaande is, merkt hij de veranderingen. Net als veel lotgenoten zou hij wel willen verhuizen naar zuidelijker gelegen gebieden, maar verhuizen kost geld en dat heeft hij niet.

Desalniettemin is Ahmed goed geluimd. Doorwerken is zijn enige optie om zijn gezin van vijf te onderhouden, en werken doet hij graag. ,,Bovendien”, zo zegt hij, ,,ligt de toekomst van het land bij god.”

Verkeerspolitie Egypte met een glimlach

De verkeerspolitie in Egypte dat is soms lachen.
Ze kunnen een en ander ook niet echt bijbenen, want als ze hier iedereen op de bon moeten
slingeren die iets verkeerd doet, dan zijn ze 48 uur per dag alleen maar aan het schrijven.

Hun salaris is veel te klein dus als je een bon krijgt, schuif je de arme man even een fooi toe en klaar is kees.
Ze worden ingezet bij stoplichten om het verkeer in de gaten te houden en als je niet stopt, wordt je op de bon geslingerd, echt wel!
Maar dan moet ie even zoeken waar zijn stompje potlood gebleven is of aan een van de omstanders een pen vragen.
Ondertussen rijdt de rest lekker door rood!

De regering begrijpt dus ook wel dat dit water naar de zee dragen is.
Ze kunnen steenrijk worden als ze van alle verkeerdsovertredingen een boete kunnen innen, maar in wiens zak verdwijnt dat?
Dus is het toch beter dat de arme man (verkeerspolitie in dit geval?) de fooi aanneemt.
Nu heeft de regering van de week aangekondigd dat de salarissen omhoog zullen gaan in de hoop zo wat boetes te kunnen innen?
En die dus in eigen zak te steken?

Maar goed, gisteren waren we naar de sound&ligtshow bij de piramides geweest en na afloop zat het verkeer op het kruispunt bij de sfinxstraat muurvast.
Is hier dan geen politie vroeg mijn man zich verbaasd af?
Jawel hoor…..die zaten dus aan de kant met z`n vieren te kijken hoe het verkeer langzaamaan muurvast liep
Je moet het een en ander met een dosis humor bekijken als je hier bent, anders red je het echt niet

Oja ze kunnen ook het verkeer slapend in de gaten houden hier in Egypte!

Een jonge scholier in Egypte is op een wel erg vreemde manier onder haar straf uitgekomen.
 De leerlinge sprong van de derde verdieping van haar school naar beneden.

Ze deed dit omdat ze bang was voor de reactie van haar leraar: het meisje was namelijk vergeten om haar huiswerk te maken. Door de sprong raakte het jonge meisje zwaargewond.

Het is niet de eerste keer dat het onderwijs in Egypte slecht in het nieuws komt.
 In oktober stierf een 11-jarige leerling, nadat hij in zijn maag was getrapt door zijn leraar.
Ook deze jongen had zijn huiswerk niet gemaakt.
De leraar werd veroordeeld tot zes jaar cel.

Afgelopen maand werd een Egyptische docent opgesloten omdat hij kokend water naar het gezicht van een student zou hebben gegooid. De leraar was woedend dat de student hem tijdens de pauze stoorde.

De archeoloog die vedette werd

• donderdag 17 december 2009
• Auteur: Jan Van Hove

BRUSSEL - Close-up DE EMANCIPATIE VAN HET EGYPTISCH PATRIMONIUM Zahi Hawass is de superster onder de archeologen. De Egyptenaar vraagt van westerse musea topstukken terug zoals de Steen van Rosetta en de buste van Nefertiti.

Darwin in het Midden-Oosten

• donderdag 19 november 2009

Beiroet-Bagdad — Een nieuwsbericht in een krant leidde tot een wat onverwachte discussie in een van Beiroets koffiebars.

 'Steeds meer moslims verwerpen Darwins evolutietheorie, onder de invloed van conservatieve elementen in de islam', meldde een krant, na een congres in Egypte.

Nidhal Guessoum, een professor in de fysica en zelf een soennitische moslim, betreurde het daar dat zestig procent van zijn studenten denkt dat ze een keuze moeten maken tussen Darwin en God, terwijl hij vindt dat de twee elkaar niet uitsluiten.

De fotobijschriften van Flaubert

14/12/2009 07:00

In Leiden is een tentoonstelling gewijd aan de reis die Gustave Flaubert meer dan 150 jaar geleden maakte. Zonder de prachtige, verstilde beelden van zijn reisgenoot zou die er nooit zijn gekomen.

Tussen 29 oktober 1849 en juli 1850 zakten Gustave Flaubert en Maxime Du Camp de Nijl af, van Alexandrië via de Koningsvallei en Thebe tot Aboe Simbel, en terug. De tentoonstelling die het Rijksmuseum van Oudheden in Leiden hieraan wijdt, heet 'Het Egypte van Flaubert'.
Een betere titel zou zijn geweest: 'Het Egypte van Maxime Du Camp'.
Maar bij wie doet de naam van de schrijver, fotograaf en académicien een belletje rinkelen? 'Het Egypte van Flaubert', dus.

Het hoogtepunt van de tentoonstelling zijn 125 afdrukken van de 214 negatieven die Du Camp hebben overleefd.

De citaten uit het reisdagboek en de brieven van Flaubert en de Egyptische oudheden, zoals een borstbeeld van farao Amenhotep III en een reliëf van godin Hathor, dienen hoofdzakelijk als toelichting van de monumentale zwart-wit beelden die Du Camp met veel geduld en toewijding heeft gemaakt.

De pas 27-jarige, maar reislustige dokterszoon fotografeerde niet voor zijn plezier. Hij was door het Ministère de l'Instruction Publique aangesteld als officiële fotograaf, om Frankrijk beelden te geven van het land waarvan het sinds de expeditie van Napoleon in de ban was.
De fotografie was toen nog jonger en revolutionairder dan internet nu. Voor de calotypen die Du Camp maakte, had William Henry Talbot pas in 1841 patent aangevraagd.

De twee reizigers hadden heel wat te stellen met het enorme fototoestel, waarvan een iets jonger exemplaar in Leiden te zien is. De chemicaliën kookten bijna in de woestijnhitte, er kwam overal zand tussen en een keer dreigde een op hol geslagen kameel het apparaat te vertrappen.
 Als Flaubert zijn beste vriend helpt, klaagt hij in een brief aan zijn moeder dat zijn vingers zwart zijn van het zilvernitraat.

Het resultaat loont alle moeite. Du Camps verstilde beelden van de grootse, ruïneuze monumenten in de verlaten woestijn zijn schitterend.
 Bekende toeristische trekpleisters als de sfinx van Gizeh, het Ramasseum in Thebe of de Tempel van Dendera waren indertijd soms nog niet helemaal uitgegraven. Maar het ontbreken van keurig geplaveide wandelpaadjes, souvenirstalletjes of andere toeristen geven de beelden een onweerstaanbare charme.

Du Camp publiceerde ook over zijn reis. In 1852 een fotoboek, dat hem een légion d'honneur opleverde. En twee jaar later het reisboek 'Le Nil'.
Dat toch niet uitgebreid uit zijn teksten wordt geciteerd, maar uit het reisdagboek van Flaubert dat in 1910 postuum werd gepubliceerd, is natuurlijk terecht. Zelfs Flauberts haastig geschreven brieven in het tentje in de woestijn overtreffen iedere schrijver in levendigheid.

Flaubert, die tot zijn dood een mummievoet in zijn werkkamer bewaarde, toont zich over Egypte de enthousiaste mopperaar die hij de rest van zijn leven zou blijven. Het genot dat hem overvalt bij het vooruitzicht vijftien dagen tussen de monumenten in Thebe te dwalen is groot.
 Het dédain waarmee hij de kolossen van Memnon afserveert als 'helemaal niet indrukwekkend' ook. En de verveling die na een paar maanden toeslaat: 'De Egyptische tempels hangen me grondig de keel uit'.

Op een foto levert Flaubert meer dan het bijschrift. Aan het begin van de reis heeft Du Camp zijn grote vriend vereeuwigd in de tuin van Hotel du Nil in Caïro.
 Tegen de achtergrond van vervallen gebouwen staart de jonge, bebaarde schrijver, gekleed in fez en Nubisch kostuum, wat peinzend voor zich uit. Het is de oudste bewaard gebleven foto van Flaubert.

Maarten Dessing

Het verschil tussen man en vrouw in Egypte

Aanpassen moet voornamelijk door de vrouw gebeuren hier in Egypte.
Mannen zijn veel vrijer, ze laten hun lichaam besnijden, maar voor de rest kijkt hier niemand op van een man in een korte broek,baard of gallebeya.
Hij kan veelal gaan en staan waar hij wil.
Hij wordt geen hoer genoemd als hij verliefd wordt en een afspraakje met een meisje maakt.
Een meisje is dat gelijk wel.

Bij de vrouw liggen die aanpassingen duidelijk vaak anders, en moet ze een besnijdenis ondergaan, mag haar lichaam niet tonen en heeft vaak niet echt vrije keuzemogenlijkheden.
Studie en partner worden toch vaak genoeg nog bepaald door de familie, uitgaan alleen is vaak nog een taboe, en dan mag broertje lief ook nog eens de baas zijn over een meisje en bepaalt haar doen en laten.
Haar lichaam is iets wat ze moet verbergen, terwijl god of allah haar toch gecrieerd heeft.
Ze heeft de mooie dingen van god meegekregen en moet dat wegstoppen, zoals benen borsten en haar.

Het komt op mij als buitenstaander nogal oneerlijk over.
Ik ben toch blij met mijn minder gecompliceerde manier van leven en het feit dat ik niet besneden ben en gewoon kan dragen wat ik lekker vind.
Natuurlijk is aanpassen niet verkeerd, dat doe ik hier ook in Egypte, maar wat ik soms om me heen zie lijkt mij zo oneerlijk.

De emancipatie in Egypte is een beetje op gang gekomen dankzij de vrouw van de president, maar de vrouwen hier in Egypte willen ook meer, net als wij destijds in Nederland.
Ik hoor de mannen om me heen wel eens lacherig doen over de rechten die de vrouwen hier langzaam aan krijgen, dus zover geen verschil met de emancipatie destijds in Nederland.
Het leeft hier best wel en meisjes en jonge vrouwen denken hier zeker over na in Egypte.
Bij een gesprek in de familie met mijn schoonzus bleek ze erg fel.
Ik vroeg haar, als er een nieuwe regering komt, die alle verworven rechten weer terug willen voeren, of ze dat zou accepteren?
Ze was heel kordaat en zei nooit.
De rechten die we hebben verworven nemen ze ons niet meer af, want dan gaan wij vrouwen protesteren.
Dat vind ik dus wel positief!

Natuurlijk zijn er mensen die dit allemaal niet erg vinden, maar somige mensen om mij heen zeggen eerlijk tegen mij dat ze ook anders willen.
Ik ken een jong meisje die gecontroleerd wordt door haar broers, en daar heel veel moeite mee heeft.
Verder heb ik met een Egyptisch meisje over de rechten tussen man en vrouw gesproken en zij vond dus dat Egyptische vrouwen nog een lange weg te gaan hebben en dat er wel wijzingingen in de wet komen, maar nog steeds niet genoeg.

Natuurlijk heeft het deels met het geloof te maken, maar zeker ook met de cultuur.
Maar dat neemt niet weg dat de rechten oneerlijk verdeeld zijn tussen man en vrouw.
Erfrecht, een tweede vrouw nemen een getuigenis waarbij een man tegenover twee vrouwen, er zullen zeker nog meer voorbeelden zijn!
En beschermen van broers, kom nou het is gewoon controleren, want een meisje mag gewoon minder dan een man.
Er is zoveel verschil en gelukkig zijn er veel vrouwen die het anders willen en dat ook kenbaar maken.
Die niet alles bij het oude willen laten, omdat het al jaren het geval is, maar die zich inzetten voor verbeteringen!
Vrouwen hoeven zich net zo min te schamen als mannen.

Het is een kwestie van vertrouwen, dat moet dus ook voor meisjes gelden.
Zowel jongens als meisjes kunnen het verkeerde pad opgaan, alleen hoeft een jongen daar minder verantwoording over af te leggen en is een meisje gelijk een hoer, of nog erger, wordt ze verstoten door de familie.
En dan….?????

Nieuw op school in Egypte

Ik ben naar eind augustus 1997 naar Egypte verhuisd, ik was toen 7 jaar oud.
Ik ben half Egyptisch, half Nederlands, dus ik kon al een beetje Egyptisch praten en schrijven, want dat had mijn vader mij geleerd.

Ik kende een heleboel kleine woordjes, en ik kende het alfabet uit mijn hoofd en kon al simpele dingen schrijven. Maar mijn Egyptisch was verre van perfect, en ik had een heel zwaar Nederlands accent.

In september begonnen de scholen.  Ik kon toen gelijk naar groep vier. Mijn vader hielp mij samen met mijn moeder om op school te komen. Mijn moeder kon toen ook nog haast geen Egyptisch.

We gingen praten met een paar mensen op school, en mijn oudere zus moest iets in het Engels voorlezen, mijn moeder zei dat ik dat ook kon, dus mocht ik ook. De rest van het gesprek heb ik niet meegeluisterd, want ik wilde het verhaaltje uitlezen.

Hier in Egypte hebben we ook in de basisschool een verschillende leraar of lerares voor elk vak. Een van die leraren is dan de “Hoofdleraar of lerares” van de klas. Die regelt alle dingen zoals posters die we moeten maken voor extra punten. Mijn vader ging met mijn hoofdlerares praten, en vroeg haar om op mij te letten.

Engels en Arabisch
Zij was de lerares Arabisch, dus haar vak was een van de moeilijkste. Gelukkig zat ik op een ‘experimental school’, wat betekent dat ik de helft van mijn vakken in het Engels kreeg. Jammer genoeg kreeg ik de andere helft in het Arabisch.

Bijles
In die Arabische vakken kreeg ik elk jaar thuis bijles. Maar gelukkig hoefde ik de eerste vier jaar niet te slagen voor de Arabische vakken.

Dialect
Het probleem van de Egyptische taal is, dat het eigenlijk een soort Arabisch dialect is. Veel mensen denken dat Arabisch hetzelfde is als Egyptisch maar het zijn twee verschillende dingen.

Arabisch is een hele oude taal, de taal van de Koraan. Het is verspreid over een heleboel landen toen de Islam zich verspreidde. Maar elk land heeft er in de loop der jaren, onbewust,  een heleboel aan veranderd. Het is beinvloed door de oorspronkelijke talen van de landen, en in een heleboel gevallen, zoals hier in Egypte ook door talen van landen die dat land hebben overgenomen.

Een hele tijd geleden is Egypte bezet door Engeland, Frankrijk, Turkije en Griekenland. Dus de Arabische taal werd beinvloed door het Engels, het Frans, het Turks, het Grieks en vast nog een heleboel andere talen.

Dus het gesproken Egyptisch is niet hetzelfde als Arabisch, de taal die je krijgt op school. En alhoewel ik me toen ik hier kwam een beetje verstaanbaar kon maken in het Egyptisch, kon ik echt helemaal geen Arabisch.

Mijn tante had mijn ouders gezegd dat we beter Engelse les konden nemen voordat we hier kwamen, en als we dat niet hadden gedaan, hadden ze ons waarschijnlijk een paar klassen teruggezet. Maar het niveau van Engels hier was wel veel lager dan in Nederland.

Engelse privé school
In Nederland was ik een paar maanden naar een Engelse privé school gegaan, en ik kreeg toen ook privé les bij een Engelse dame. Ik vond mijzelf heel dom vergeleken bij de kinderen op die school, die veel beter in Engels waren dan ik. Maar hier was ik net als mijn zus altijd de beste van de klas in Engels (nu studeer ik ook Engels xD ,  en mijn zus ook.)

Anders
De andere kinderen waren heel erg geintereseerd in mij, ik was nou eenmaal anders. Maar in tegenstelling tot de meeste dingen die anders zijn, ging die interesse in mij niet weg na een paar dagen, niet eens na een paar weken.

‘Aapjes kijken’
In Egypte houden ze heel erg van buitenlanders, dus ik en mijn zus, die op dezelfde school zat, bleven nog jaren lang de ‘aapjes’ waarnaar een heleboel kinderen kwamen kijken.

Ik weet nog dat ik het heel vaak vervelend vond dat mensen me zo behandelden. Ik wou gewoon spelen en praten over leuke dingen, maar het enige wat iedereen  tegen me zei was: “Zeg eens iets in het Nederlands!”, ik werd er gek van!!!

Daarnaast verstond ik ze ook heel vaak niet, en zij mij al helemaal niet. Ik weet nog dat ik altijd dacht dat ik heel vaak werd gepest. Nu ik ouder ben, en weet hoe mensen hier met elkaar omgaan, snap ik dat dat hun manier was om grappig te doen.

‘Grapjes’
Een voorbeeld van een van hun ‘grapjes’ dat heel vaak gebeurde, was dat ze de strik uit mijn haar trokken, omdat ze mijn haar zo mooi vonden. Ze zeiden steeds dat ik mijn haar los moest doen, maar dat mocht niet van mijn moeder, want de school had tegen haar gezegd dat dat niet mocht. Dus moest ik elke keer weer achter ze aanrennen om mijn strik terug te pakken, dat vonden ze een heel leuk spel.

‘Stoere’ jongens
Maar hoe ouder ik werd, hoe beter ik met de kinderen in mijn klas om kon gaan. De jongens bleven mij pesten, maar dat deden ze bij alle meisjes, dat is hun manier van stoer doen en zo worden ze hier opgevoed.

Toen ik hier op school zat was het niet normaal om echt bevriend te zijn met een jongen, dus jongens deden stoer en meisjes deden afstandelijk tegen jongens. Nu is dat wel anders. Europa heeft heel veel effect op Egypte, en het is hier heel erg veranderd in de tijd dat ik hier ben.

Eng
Maar goed, zo een, twee jaar geleden zei een meisje dat al jaren bij mij op school zat, maar dat ik nooit echt leuk had gevonden, tegen mij dat ze mij vroeger eng vond. Toen ik haar vroeg waarom zei ze dat ik vroeger achter mensen aanrende en ze soms sloeg ofzo. Ik was echt totaal verbijsterd! Bang? voor mij? Ik was het lieve, verlegen meisje dat bang was voor iedereen en niemand begreep.

Maar als je een kind bent en iemand pakt iets van je af (zoals een strik, wat ze bijna dagelijks van me afpakten), dan ren je achter diegene aan! Ik denk dat ik dat vaak deed als mensen grappen met me uithaalden of me pestten, omdat ik mijzelf niet goed kon verwoorden.

Ik kon nooit zeggen dat ik iets vervelend vond, want niemand begreep mij. Ik denk dat je dan als kind heel snel gefrustreerd raakt (als volwassene trouwens ook). Maar goed, zodra ik ze wel begreep, en natuurlijk ouder en volwassener werd, deed ik dat nooit meer.

Beroemdheid
Ik was wel een beroemdheid op school, overal kende iedereen me. Ik werd door mensen van mijn klas voorgesteld aan hun vrienden of familieleden in andere klassen, en niet met mijn naam, maar als: “Dat Nederlandse meisje waarover ik je verteld heb.” of: “Kijk dit is Anita, zij is Nederlands!”

Mensen die ik niet kende, kwamen soms naar me toe en zeiden: “Jij bent dat Nederlandse meisje he? Zeg eens iets in het Engels!” De meeste kinderen wisten niet eens dat Nederland een eigen taal had. Waarschijnlijk dachten ze dat ze overal buiten Egypte, Engels praten. Soms voelde het net alsof ze alleen maar bevriend met me waren omdat ik Nederlands was.

Tijdens de pauzes
In mijn pauzes ging ik meestal naar het muzieklokaal. Dat was een soort van buitenschoolse activiteit, maar dan in de pauzes. We zongen dan, en toen ik ouder werd mocht ik ook een paar instrumenten bespelen. Daardoor miste ik wel altijd de pauzes, maar ik ‘miste’ het niet.

Twee grote zandbakken
In de pauzes was het altijd heel druk beneden op het plein, want er zaten echt duizenden mensen op mijn school. Een heel groot deel van het plein was ook echt alleen maar zand. Het was eigenlijk geen plein, meer twee héééééle grote zandbakken met een verhoogd stuk ertussenin wat wel gewoon betegeld was. In één van die zandbakken was een basketbalveld, maar de ballen kregen we alleen maar tijdens sport of als je een sportleraar goed kende.

Dus echt fijn vond ik het niet om in de pauzes naar beneden te gaan, en in je klas blijven mocht meestal niet.

Nog steeds contact
Ik heb nu nog steeds contact met een paar meisjes van de school, en als ik iemand zie die ik ken dan zeggen we elkaar altijd heel vrolijk gedag, maar ik heb er geen echte vrienden aan overgehouden waar ik echt close mee ben. Maarja ik studeer nu, en wees eens eerlijk, hoeveel mensen houden er nou echte vrienden over aan hun schooltijd?

Ik ging toen vaak met ze om omdat ik ze elke dag op school zag, maar nu iedereen op een andere universiteit zit, is het niet makkelijk om elkaar steeds te zien. Maar zo erg is dat niet, het was toen leuk, en nu ga ik verder.

Dichtbij huis
Mijn school was heel dichtbij mijn huis, dus we liepen meestal naar school. Mijn moeder was al sinds dat we klein waren gewend om ons te brengen. Dus elke dag wandelde ze met mij en mijn zus naar school. De andere kinderen vonden dat raar.

Zij kwamen alleen, en als ze ver weg woonden, kwamen ze met een busje. Hier in Egypte verdienen buschauffeurs extra door bij te klussen als schoolbuschauffeur. Zij halen de kinderen op en brengen ze naar school, en dan weer terug. Sommige taxichauffeurs doen dat ook. Echt leuk leek het mij niet, want er waren meestal meer kinderen dan stoelen, vooral in de taxi’s, en de kinderen moesten dan de hele weg, met rugzak en al, op elkaars schoot zitten.

Zoals de meeste moeders, zoende mijn moeder ons altijd voordat we naar boven gingen, en ik weet nog dat een meisje een keertje verbaasd aan mij vroeg: “Zoen jij je moeder nou op haar mond?!”, ik vond dat heel normaal, en vroeg haar of zij dat niet deed, en toen zei ze dat ze dat niet zou durven. Dat vond ik maar raar. Welk zevenjarig kind is nou bang om zijn moeder een kus te geven?

Verhuizen naar een ander land met een andere taal is moeilijk
Als je verhuist naar een nieuw land waarvan je de taal niet kent, is dat heel erg moeilijk. Je gaat het moeilijk hebben met de taal, de mensen, de gewoontes, en je nieuwe huis en alles wat daarbij hoort, en dat allemaal tegelijk. Maar wat je echt moet proberen te doen is het relaxed nemen, anders word je echt ongelukkig.

Nieuwe dingen leren
Het is leuk om nieuwe dingen te leren, en nieuwe mensen te leren kennen. Wees niet bang, maar sta open voor veranderingen.

Als je nieuwe mensen leert kennen, sta dan ook open voor wat ze jou willen leren over hun land.
Als je wordt uitgelachen of gepest, zoals bij mij gebeurde, laat je dan niet uit het veld slaan. Misschien bedoelen ze het niet zo, bij mij was het eigenlijk ook geen pesten, daar kwam ik alleen veel te laat achter.

Sommige kinderen, vooral jonge kinderen of kinderen uit een klein dorp, kunnen niet goed omgaan met kinderen die ‘anders’ zijn dan zij. Soms moeten mensen gewoon even aan je wennen. Denk niet dat ze je niet aardig vinden, ze kennen je niet eens. Sommige mensen voelen zich gewoon geintimiddeerd en bedreigd als ze iemand leren kennen die ze niet snappen.

Jij moet gewoon aardig blijven ( tenzij je iemand echt niet kunt uitstaan , en uiteindelijk leer je wel wie je echte vrienden kunnen worden.

Als ze iets willen weten over je land moet je dat gewoon vertellen. Leer ze een paar woordjes, dat heb ik bij zoveel mensen gedaan, of neem een keer (niet persé de eerste dag) klompen mee, of een kleine Nederlandse vlag, of typisch Nederlands eten dat ze daar niet hebben. Laat ze jouw land interessant vinden en leer zoveel mogelijk over het land waarin je nu woont. De mensen die je dat het best kunnen leren, zijn de kinderen die daar wonen, dus betere leraren vind je niet!

Kennissen maken is bijna altijd makkelijk, en echte vrienden maken is altijd moeilijk. Wees gewoon jezelf en wees trots op wie en wat je bent en waar je vandaan komt. Pas je aan het land aan waarin je gaat wonen, maar verander jezelf nooit. Blijf wie je bent, en dan gaan mensen vanzelf van je houden.

Vast niet iedereen, maar goede vrienden kun je overal vinden, in welk land dan ook!

Gepost door Anita vanuit Alexandrië, Egypte

(de vertaling is soms niet alles... maar toch wel  interessant om over de inhoud ....na te denken...)


Bewijs van Ancient Astronauts

Bewijs van Brain Surgery

LIMA -- Het Nationaal Museum van de Archeologie, Antropologie en Geschiedenis in Lima, Peru heeft displays van oude schedels die aantonen dat het bewijs van hersenoperatie op wezens met uitzonderlijk grote schedels.
Het museum stelt de schedels zijn misvormingen, maar deze vermeende afwijkingen bestaan in een exclusieve groep van wezens die de leiders waren, farao's, koningen, priesters en heersers over de hele antieke wereld.
De Andes mensen beweren dat waren de goden die kwam uit de ruimte en leerde hen gevorderde kennis van de geneeskunde, biologie, sterrenkunde en geavanceerde bouwtechnieken.
Auteur David Hatcher Childress beschrijft dit ras van wezens die op aarde geleefd dat was ongewoon grote en langwerpige schedels als 'Coneheads' in plaats van de wetenschappelijke naam van Dolichocephaloids.

Deze oude goden waren misschien oude astronauten zoals blijkt uit hun geavanceerde technologie, die droegen lange gewaden afleiden dat de kolonisatie van een andere planeet, of op zijn minst een andere soort
Het veel kleinere en donkerder inboorlingen van Zuid-Amerika zouden hebben komen uit Azië meer dan een land brug die bestond twaalfduizend jaar geleden voor een korte tijd als gevolg van een ijstijd.
Volgens Lloyd Keigwin van Woods Hole Oceanographic Institution in Massachusetts. "Ik denk dat we op de rand van het herschrijven van de hele geschiedenis van de regio", aldus studie leider van de nieuwe gegevens uit de Noordelijke IJszee ook suggereert dat de duizend mijl-brede brug beschikbaar was voor een veel kortere tijd dan voorheen werd gedacht.
 De gangbare theorie is dat mensen gemigreerd over de Stille Oceaan tijdens de laatste ijstijd, die eindigde ongeveer 11.500 jaar geleden.
 Team Keigwin's verzamelde gegevens suggereren dat de brug niet overstroomde 11.000 jaar geleden, zoals algemeen wordt aangenomen, maar dichter bij de 12.000 jaar geleden.

Het Nationaal Museum, Peru `s grootste museum, bevat zowel de Estela Raymondi en de Tello Obelisk stenen. Welke zijn twee zeer belangrijke stukken gehouwen steen dateert uit de formatieve periode van ongeveer 1000 jaar voor Christus
Het beschikt ook over de grootste collectie textiel, uit de pre-keramische en grote collectie van oude Peruaanse metalen.

Zijn dit de schedels bewijs van kolonisatie van een andere planeet? Met dank aan George en Audrey DeLange voor deze foto's en commentaar

Veel van de oude leiders in Peru en Bolivia hebben uitzonderlijk grote hoofden, en waren in staat om lage temperaturen en op grote hoogte in de Andes te weerstaan.
 Professor Arthur Posnansky bestudeerde het gebied in de jaren 1930 's voor een groot deel van de eerste stenen werden weggevoerd voor de bouw van een spoorweg beweert in zijn 50 jaar studie "Tiahuanaco, de bakermat van de Amerikaanse Man" dat de site werd bezet in 15.000 BC Hij baseert dit op berekeningen van archeoastronomy en beelden van prehistorische dieren gevonden op de site.
De bouwlocaties zijn bezaaid met stenen met een gewicht van honderden tonnen.

De Bijbel zegt: "Dat de zonen van God zag de dochters van de mensen dat ze eerlijk zijn; en zij namen hun vrouwen van alles wat ze wilden. Er waren reuzen op de aarde in die dagen en ook daarna, toen de zonen van God kwam tot de dochters van de mensen, en ze blote kinderen om hen dezelfde werd machtige mannen, die waren oud, mannen van naam. Genesis 6. ???? (moeilijke vertaling)

Momenteel zijn er minstens 17 erkende verschillende mensachtige soorten die hebben bestaan in Afrika tussen de vijf miljoen jaar geleden en het heden. Ik stel voor dat een andere soort die ik noem Homo vreemdelingen leefde onder ons.

Ollantaytambo

Deze blokken laten zien dat 'metal banden werden gebruikt in de nieuwe wereld voor het veiligstellen van de blokken van belangrijke structuren. Dezelfde stijl is te zien in Ollantiatambo, maar nog belangrijker, ook in oude-wereld-landen, zoals in het oude Egypte en zelfs Angkor Watt.

Sommige van de vroege wezens genaamd de Chavin cultuur Horizon hadden over het algemeen een vreedzame manier van leven die een belangrijke invloed op de andere culturen van Noord-Peru.
 De ruïnes zijn over het algemeen niet de reus structuren met ongelooflijk houtsnijwerk als andere culturen bekend om staan.
 Het echte wonder van de Chavin is het complexe netwerk van ondergrondse tunnels en kamers, op hun grote ruïnes en het feit dat ze bijna 3000 jaar geleden gebouwd met behulp van stenen werktuigen.

Een van deze ruïnes genoemd Lanzon de Templo Viaje is gemaakt van stenen blokken die werden gesneden en fit met zulke precisie die moeilijk zou zijn om het vandaag gelijk met moderne elektrische gereedschappen.
 Het heeft een hoofd-plaza en een systeem van drainage tunnels, zodat het niet zal overstromen. De hele tempel complex is afgestemd, van noord naar zuid, met een lijn die loopt van de belangrijkste tempel ingang via het plein, te verdelen in de vier richtingen.
Boven het plein stijgt de tempel, een drieledige plein dat vlak is geplaatst en nog verbazingwekkend intact gezien zijn leeftijd.

Er is nog een kleinere, ceremoniële plein naast de tempel, maar deze is opmerkelijk vanwege zijn perfecte ronding. Er zijn verschillende soorten van tunnels in de ondergrondse tempel maken van een ingewikkelde doolhof van galerijen, water-tunnels en passages.
De Tello Obelisk van die ruïnes is nu in het Nationaal Museum van de Archeologie, antropologie en geschiedenis van Peru.

Veel van de stenen blokken werden gesneden  met precisie . Onder de tempel zijn verschillende soorten tunnels die deel uitmaken van een ingewikkelde doolhof van galerijen, water-tunnels en passages. De tunnels leiden diep en hebben kruispunt en grote kamers.
De tunnels kunnen zijn gebouwd ter bescherming van de inzittenden of een bombardement van meteorieten.

De tunnels bevatten een reeks grote kamers en gangen met gebeeldhouwde hoofden genoemd Cabeza claves, en stenen reliëfs van de oude goden.

De meest opmerkelijke snijwerk op Chavin is een 12-meter hoog, stenen totem dat staat in het midden van een kruis gevormd door vier tunnels. Het heet de Lanzon de Templo Viaje, en het vertegenwoordigt een antropomorfe god dat heeft zowel de vorm van een slang en een kat.
Hoewel de echte naam en de betekenis daarvan hebben beide al lang vergeten, het is ontzagwekkend om deze oude stenen reus nog overeind diep onder de vesting heeft beschermd, dat het zo lang te zien.

Hoewel niet echt veel bekend is over de mensen die leefden in Chavin, is het duidelijk dat de cultuur en vernuft dat hier werd gekweekt verspreiding van het centrum van Peru naar Ecuador.

Zelfs de grote Inca's, die zo beroemd om hun precisie met stenen, moet danken een enorme schuld bij deze mysterieuze oude mensen. De gelijkenis van artefacten Chavin Horizon cultuur met die van de Maya's presenteert sterke aanwijzingen van de handel met de mensen naar het noorden tot Guatemala. Terwijl het aan de andere kant van de wereld het Griekse Rijk was gewoon geboren, Chavin cultuur bloeiend was, maar in tegenstelling tot de Grieken, lieten ze ons geen geschreven geschiedenis, slechts een paar reflecties in steen gehouwen herinneren hen door.
 De Chavin mensen hebben grote technologische vooruitgang, zoals het weefgetouw en experimenteerde met metallurgische technieken, zoals solderen, lassen, en legeren van goud en zilver. Zij maakten grote metalen sculpturen en garen geverfde weefsels met geschilderde ontwerpen voorafgaand aan de geboorte van Christus ..

De oude bewoners van de Andes lieten ons het bewijs van hun geavanceerde beschaving met stenen geplaveide wegen dat zich uitstrekte over15.000 mijl uit de moderne Ecuador tot Chili bijna de volle lengte van Zuid-Amerika.

.

 

Frankrijk geeft Egyptische kunstschatten terug

(Novum/AP) - Frankrijk stuurt maandag 14.12 vijf delen van een antieke muurschildering terug naar Egypte. Dat heeft de Franse president Nicolas Sarkozy  gezegd.
 Daarmee komt er een einde aan een geschil over de rechtmatige eigendom van de antiquiteiten.

De Franse minister van cultuur stemde in oktober in met de teruggave van de kunstschatten.
 Egypte had vanwege de kwestie de banden verbroken met het Louvre.

De muurschilderingen zijn afkomstig van een 3200 jaar oude tombe in Luxor.

Het hoofd van de Egyptische archeologische dienst heeft het tot een persoonlijke missie gemaakt om in het verleden uit Egypte meegenomen kunstvoorwerpen terug te vorderen van toonaangevende musea in de hele wereld.

Egypte installeert sensoren langs grens met Gazastrook

Egypte bouwt geen metalen muur op zijn grens met de Gazastrook, maar installeert sensoren om smokkeltunnels te detecteren.
 Dat meldt de krant al-Sharq al-Awsat op basis van politiebronnen.
 
Verscheidene veiligheidsverantwoordelijken die het Duitse nieuwsagentschap dpa had gecontacteerd, weigerden commentaar op een eerder bericht van de Israëlische krant Ha'aretz.
Die had geschreven dat Egypte was begonnen met de bouw van een metalen muur langs de grens die tot diep in de bodem zou reiken.
 Zo zou Egypte smokkeltunnels willen tegengaan.
 Getuigen aan de Egyptische zijde van de grens zeiden aan dpa dat ze bouwploegen van het leger al maanden aan het werk hadden gezien.
 
Metalen staven
In het bericht van al-Sharq al-Awsat van vandaag zeiden getuigen dat ze hadden gezien hoe bouwploegen een aarden weg langs de grens opruimden en metalen staven in de bodem lieten zakken. De getuigen zeiden dat ze graaftuigen hadden gezien, maar niet wisten voor welk doel ze gebruikt werden.
 
Ooggetuigen stelden overigens vrijdag vast dat de Egyptische politieaanwezigheid in de regio versterkt werd. Dat zou een reactie op het bericht in al-Sharq al-Awsat. (dpa/eb)

Maar is er nu meer na de dood?

Of er een leven na de dood bestaat weet niemand.
 In veel "oude" culturen gelooft men in een leven na de dood.

 Zo prepareerden de Egyptenaren de lichamen van hun doden voor een reis naar een andere wereld waar ze verder zouden leven.
 De mummies die zo bewaard zijn gebleven, zijn daar getuige van.
 Het leven na de dood wordt vaak gezien of ervaren als iets geestelijks terwijl er genoeg religies zijn waar de lichamen worden gebalsemd, misschien wel in de veronderstelling dat, net als in oude epossen, opstanding uit de dood ook lichamelijk mogelijk is.

De verschillende wereldreligies hebben elk hun eigen visie op een leven na de dood.
 
Christenen geloven in de verrijzenis. Na hun overlijden wordt de ziel van goede mensen opgenomen in de hemel. Daar krijgt de ziel het eeuwige leven bij God die als vader gezien wordt.

Moslims en Joden geloven in een vergelijkbaar fenomeen. Zij geloven dat de goede mensen na hun dood in het paradijs worden opgenomen.  'Slechte' mensen daarentegen komen bij bovengenoemde religies in de hel. Er is geen eensluidende beschrijving van de hemel of de hel, iedere stroming (en mogelijk ieder individu) heeft zo zijn of haar eigen interpretatie.

Zowel het Hindoeïsme als het Boeddhisme geloven in de wedergeboorte van de mens. Afhankelijk van hoe de mens heeft geleefd, wordt hij geboren als mens, dier of plant. Het gaat er bij het proces van reïncarnatie om dat de mens op aarde steeds nieuwe lessen leert.
Als hij het leven in al zijn vormen heeft ervaren en een diep gelovig mens is geworden, wordt hij verlost uit de cirkel van wedergeboorten.

Vrouwenbesnijdenis hardnekkig in Egypte

Egypte op televisie

Op 16 december 2009 zendt National Geographic Channel van 23.00 uur tot 00.00 uur
het programma 'Secrets of Egypt. Cleopatra, the last pharaoh' uit.

Voor meer informatie klikt u hier op: National Geographic Channel.

Symposia en congressen

Op vrijdag 11 en zaterdag 12 december 2009 organiseert Nederlands Instituut voor het Nabije Oosten en de School of Middle Eastern Studies een symposium onder de titel “Qasr Ibrim, between Egypt and Africa: A case study of cultural exchange”.
Dit symposium wordt op 11 en 12 december gehouden in het Rijksmuseum van Oudheden te Leiden.Het symposium is bedoeld voor docenten, promovendi en gevorderde studenten Egyptologie, archeologie, oosters Christendom, Arabisch, Afrikanistiek en antropologie, alsmede andere geïnteresseerden.
 Er is een beperkt aantal plaatsen beschikbaar, vooraanmelding is daarom verplicht.
U kunt ook een e-mail sturen naar Carolien van Zoest c.van.zoest@hum.leidenuniv.nl. Vergeet u dan niet uw naam en adresgegevens te vermelden. U kunt zich ook telefonisch aanmelden: 071-527 2036. Klik hier voor meer informatie over dit: symposium.

Van dinsdag 5 januari tot en met vrijdag 8 januari 2010 vindt het elfde internationale congres 'Current Research in Egyptologie' plaats. Voor het eerst sinds dit congres vanaf 2000 wordt georganiseerd, vindt deze internationale ontmoeting tussen egyptologen en egyptologie-geïnteresseerden buiten het grensgebied van het Verenigd Koninkrijk plaats.
Gekozen is voor de universiteitsstad Leiden.
De organisatoren van het congres stellen zich ten doel om MA- en PhD-studenten in de Egyptologie en Egyptische Archeologie een platform te bieden om hun lopende of net afgeronde onderzoek te presenteren. De lezingen duren elk maximaal 20 minuten en worden verdeeld over drie dagen. Daarnaast zullen er drie keynote lezingen gegeven worden.
De openingslezing zal verzorgd worden door dr. Rob Demarée op dinsdag 5 januari 2010 in de Taffehzaal van het Rijksmuseum van Oudheden. Daarnaast zullen ook dr. Ben Haring en dr. Miguel Versluys op de daaropvolgende dagen een keynotelezing verzorgen.
De kosten van het congres bedragen € 30,- voor toehoorders. Daarnaast is er de mogelijkheid om het congresdiner bij te wonen.
 Hiervoor wordt een bijdrage van € 20,- gevraagd. Inschrijven kan tot uiterlijk 15 december 2009. Klik hier voor meer informatie over dit: congres.

De Piramide teksten zijn een verzameling van oude Egyptische religieuze teksten uit de tijd van het Oude Koninkrijk, meestal inscripties op de muren van graven in de piramides.
 Ze verbeelden het Egyptisch oog op het hiernamaals, en de klim naar de hemel van de goddelijke Farao na de dood. 
Ze behoren tot een  van de oudste geschriften in de wereld.

De Piramide teksten zijn ook de oudste verzameling religieuze spreuken die wij kennen uit het oude Egypte. Deze collectie vormt de basis van veel van de latere religieuze theologie en literatuur van het oude Egypte.
 De passages werden uiteindelijk gescheiden en gecategoriseerd, evenals geïllustreerd en uiteindelijk uitgegroeid tot het Boek van de Dood, of meer goed Het Boek van het tevoorschijn komen overdag.

De oudste van deze tekst komen van de Piramide van Wenis, en ook Unas in Sakkara
 Echter, de eerste Piramide tekst die daadwerkelijk werden ontdekt,
waren van de Piramide van pepy I.

Deze collectie vormt de basis van veel van de latere religieuze theologie en literatuur van het oude Egypte.
Van Unas werd de laatste koning van de 5e dynastie.
 Men vindt er variërende selecties van spreuken uitgehouwen in alle koninklijke piramiden van het Oude Koninkrijk, met name in de sarcofaag kamer en antichambre.
Er waren ongeveer 227 spreuken in de piramide van Unas, en elke volgende piramide mits frisse nieuwe toevoegingen, hoewel geen enkele piramide de gehele collectie van spreuken bevatte.

Het maximum aantal is 675 uitingen in de piramide van pepy II.
 Bij de piramide van Teti, verscheen de tekst verscheen op de sarcofaag zelf, en in de piramide van pepy zijn er de opschriften boven de antichambre.

Tijdens de regering van pepy II beginnen we  de tekst in de graven van koninginnen vinden,
 En na het Oude Koninkrijk, zie je ze zelfs op de muren en doodskisten van de ambtenaren. Met name in het Oude Koninkrijk de tekst verschijnt in de piramides van Unas, Tei, pepy I, Merenre I, II en pepy Ibi, samen met die van de koninginnen Wedjebten, Neith en iput.

 Het feit dat de teksten zijn samengesteld uit verschillende uitspraken die niet in een strikte volgorde staan ze hebben ze er toe geleid dat de geleerden geloven dat veel van hen niet specifiek samengesteld voor het doel worden opgenomen in de piramides, maar wellicht al eerder gebruikt zijn .
 
In feite, spreuken zoals uitspraken 273-4, genaamd de Cannibal Hymne en die alleen voorkomen in de Piramide van Unas en Teti, hebben betrekking op aspecten van de funeraire cultus.Ze lijken te verschijnen op het moment dat de piramiden werden gebouwd .

De Pyramid Hekserij werden ontdekt toen Gaston Maspero werkte aan de piramide van Teti.
 Hij begon vertalingen van de tekst al in 1882 te publiceren, te beginnen met die van Unas.

Kurt Sethe gepubliceerde piramide teksten in zijn "Woordenboek van de Egyptische Taal" in 1899.
In 1924 werd een verdere vertaling gemaakt door Louis Spleleers in het Frans.

Hij voegde vele spreuken uit de piramide van pepy II toe en ontdekte ook de versies in de piramides van Wedjebten, Neith, iput en Ibi.
 Een systematisch onderzoek van de 6e dynastie piramides werd ingeleid door Jean-Philippe Lauerand Jean-Sainte Fare Garnot in 1951.
 Later, Lauer samen met Jean Leclant om een extra van 700 spreuken Unearth fragmenten uit het graf van Teti en meer dan 2.000 meer dan die van pepy I.

In 1952, Samuel AB Mercer maakte een compleet Engels vertaling van de tekst. . Bovendien werden de uitgebreide commentaren en vertalingen van Sethe gepubliceerd na zijn dood, opgenomen tussen 1935 en 1962.

De Piramide Teksten  verschillen in lengte, en waren niet geïllustreerd
. Individuele spreuken zijn er weinig, met uitzondering van de spreuk 355 van het "openen van de Dubbele Deur van de Sky".
 De individuele borden zijn beschreven in het groen, hoopvol voor de regeneratie van de overledene.

De spreuken worden gescheiden door een hiëroglief . Dit in alle piramiden met uitzondering die Unas, waar ze worden gekenmerkt door een horizontale lijn. 

We noemen deze spreuken, 'uitingen', omdat we geloven dat ze moesten worden uitgesproken door priesters in de loop van de koninklijke mortuarium rituelen. Ze worden meestal genummerd naargelang hun positie binnen de piramide, vordert van de grafkamer naar buiten.

We zijn niet zeker in welke volgorde de spreuken moeten worden gelezen. Sethe begon met de noordelijke muur van de sarcofaag kamer, maar andere geleerden zoals Siegfried Schott en Alexandre Piankoff dacht dat ze begonnen bij de ingang van de antichambre.
Er lijkt geen correlatie met de tekst en de vier coordinal punten. In feite, bestaat er discussie over het werkelijke gebruik daarvan en de bijbehorende rituelen, al lijkt er geen sprake zijn van hun rituele inhoud.
 Er werd verondersteld dat zij werden geselecteerd uit een grotere collectie van spreuken voor hele specifieke redenen en gerangschikt volgens een onderscheidend standpunt

Het belangrijkste thema in de Pyramid teksten is de opstanding van de koning en hemelvaart naar het Hiernamaals en deze wordt beschreven op veel verschillende manieren....
: de zon-boot van Re, verschillende regio's in de hemel, ontmoeten van vele goden. In andere teksten, de koning bereikt  de lucht al vliegend als een vogel, zoals een valk of een gans.
 Of.... de koning klimt op de ladder naar de hemel.
Wat al deze teksten gemeen hebben is de nadruk op de eeuwige bestaan van de koning en de locatie van de hemel als het rijk van het hiernamaals, die wordt gedomineerd door de zonnegod Re.
De nachtelijke hemel wordt ook beschreven, met name de onvergankelijke sterren.

Algemeen wordt de tekst geacht om diensten te verlenen aan de overleden koning in zijn klim naar de hemel en met zijn verblijf in de wereld van het goddelijke. Alle mogelijke middelen worden gegeven voor deze bijstand, met inbegrip van een ladder of een helling di naar de hemel, wolken, storm hagel, wierook en zonlicht.

De god, Shu is er voor zijn hulp, terwijl de tekst kennis doorgeeft aan de farao van de douane en plaatsen in het hiernamaals.
 Het waarschuwt hem ook van de gevaren. Er zijn dialogen met poortwachters en veerman waar de koning is gezien.Het geeft de specifieke kennis die hij nodig zal hebben om de juiste namen naam en antwoorden op alle vragen die nodig zijn om zijn legitimiteit te bewijzen om te komen in  het hiernamaals.

 De waterwegen van de hemel worden genavigeerd in de boot, zodat de koning  afhankelijk is van de inspanningen van zijn veerman.

Er zijn veel verwijzingen naar de verschillende problemen, zoals het afweren van de aanvallen van verschillende bovennatuurlijke wezens en we vinden, bijvoorbeeld in ban 244, met name het "breken van de rode potten" bedoeld om je vijanden te vernietigen.
 Maar ook meer alledaagse onderwerpen worden benaderd.
 Op aarde, had de koning een boot nodig om te reizen in heel Egypte langs de Nijl, in de volgende wereld, zou hij ook een boot nodig hebben. Sommige van de gebeden zijn oproep voor voedsel en voorzieningen; sommige beweren dat de koning niet meer de kracht om  nog te bewegen, ademen, eten, en copuleren in de volgende wereld.

'Delta's moeten samenwerken'

DEN HAAG - Staatssecretaris Tineke Huizinga (Verkeer en Waterstaat) zal woensdag in Kopenhagen op de klimaattop overleggen met landen die net als Nederland een delta hebben.

Ze gaat onder meer met Egypte, Bangladesh en Mozambique bespreken hoe landen met een grote riviermonding zich kunnen aanpassen aan de gevolgen van klimaatverandering.

Huizinga hoopt dat in een speciale alliantie van landen met een delta kennis uitgewisseld kan gaan worden. Het bondgenootschap met de naam Delta Alliance network moet praktische oplossingen bieden voor problemen waar de aangesloten landen mee kampen.

Zij kunnen dan bijvoorbeeld informatie delen over de beste manier om eilanden op te hogen of over de rijstsoort die het beste groeit in steeds zouter wordend gebied.

Kennis cruciaal

''De helft van de wereldbevolking woont in een delta, gebieden die het hardst getroffen worden door klimaatverandering. Het delen van kennis over hoe hiermee om te gaan is cruciaal'', aldus Huizinga.

Door de klimaatverandering kampen veel landen met langere droogtes of juist langere periodes van regen. Ook verzilten veel gebieden, waardoor de drinkwatervoorziening in het gedrang komt.

Handboek

De staatssecretaris zal in Kopenhagen ook een handboek presenteren over samenwerking tussen landen met een gezamenlijk stroomgebied van een rivier.
Dat handboek is opgesteld door Nederland en Duitsland, die al jarenlang samenwerken als het gaat om de Rijn.

De Vader der Egyptologie


Op 17 September I.J. was het 100 jaren geleden, dat de Franschman Jean François Champollion in de “Academie des inscriptions et belles lettres” te Parijs mededeelde, het hiëroglyphenschrift te hebben ontcijferd.
Het feit werd dit jaar in genoemde Academie plechtig herdacht.
Over den beroemden Egyptoloog bevatte het “Handelsblad” de volgende merkwaardige levensbizonderheden:

Jean François Champollion, bijgenaamd le Jeune, om hem te onderscheiden van zijn broer Jean Jacques, bijgenaamd Champollion-Figeac, die een beroemd archaeoloog was, werd op 23 Dec. 1790 uit ouders herkomstig van Dauphiné, te Figeac (Dept.Lot) geboren en overleed te Parijs op 4 Maart 1832.

Na zijne studies te hebben aangevangen onder leiding van dien broer, die 12 jaren ouder was, werd hij als leerling geplaatst op het Lyceum te Grenoble. In het begin onderscheidde hij zich niet en was een zeer middelmatig leerling.
 Maar weldra haalde hij den verloren tijd in, werd ijverig en studeerde de klassieken en de semitiische talen;

hij leerde zonder hulp de Hebreeuwsche taal, het Arabisch, het Chaldeesch, het Syrisch, het Ethiopische dialect en maakte vooral eene grondige studie van het Koptisch, een taal, in welke hij, als het ware bij instinct, een weg zag, welke hem kon leiden tot de kennis van de taal van het Oude Egypte.

> > > Hier het complete artikel > > >  uit een krant van 1922

TROS Vermist-redacteur gegijzeld in Egypte

donderdag 10 december 2009 13:23

Pim Faber, redacteur van het TROS- programma Vermist, werd tijdens een opname in Egypte enkele uren tegen zijn wil vastgehouden en met de dood bedreigd. Het team van Vermist was bezig met een item over twee naar Egypte ontvoerde meisjes.

Ontvoeringen
Het komt regelmatig voor dat vaders die afkomstig zijn uit een islamitisch land hun kinderen van een Nederlandse moeder ontvoeren naar het buitenland.

De bekendste zaak is die van Sara en Ammar, die hun Syrische vader ontvluchtten en maandenlang op de ambassade in Damascus verbleven alvorens ze naar hun Nederlandse moeder terug konden.

 De twee meisjes, Nancy en Kamillia werden in 2000 toen ze vier en drie jaar waren door hun vader, Hassan Abdel-Halim Akel, naar Egypte ontvoerd.
Twee andere kinderen, een jongen en een meisje, bleven achter bij hun Nederlandse moeder, Inge.

Gewelddadig
Faber benaderde Akel alleen met een tolk en niet met de moeder van de meisjes, zij wachtte verderop. Het is bekend dat Akel gewelddadig is, hij is in Nederland veroordeeld voor kinderontvoering en een zedenmisdrijf.
 Faber hoopte foto's van de twee ontvoerde meisjes te kunnen maken in ruil voor foto's van de andere kinderen.

Redacteur gegijzeld

Na vier uur werd Faber bevrijd door de politie, die hem vervolgens arresteerde op verdenking van ontvoering, geweldpleging, spionage en inbraak. Akel had aangifte tegen de Vermistredacteur gedaan. De redactie had inmiddels de ambassade ingeschakeld, om de redacteur bij te staan.

'Na een aantal lange verhoren en een gerechterlijk onderzoek had de politie ook wel door dat ik daar met mijn camera niet kwam om die kinderen te ontvoeren of in te breken,' zegt Faber.

Speciale uitzending
TROS Vermist maakt een speciale uitzending over vijf Nederlandse moeders van wie de kinderen naar Egypte zijn ontvoerd. Op 24 december wordt de hele aflevering uitgezonden, in de uitzending van morgen worden alvast beelden getoond.

Door Marlou Visser

Het oudste van de koninklijke begrafenis-boeken is de Amdoeat.
 Amdoeat betekent letterlijk "wat in het Hiernamaals" - is een belangrijke Egyptische funeraire tekst van het Nieuwe Rijk.
Net als veel funeraire teksten, was het geschreven op de binnenkant van het graf voor de verwijzing van de overledene.
 In tegenstelling tot andere funeraire teksten, was het echter uitsluitend bestemd voor de farao's of zeer geliefden.

Het vertelt het verhaal van Re, de zonnegod,en de reizen door de onderwereld, tussen het tijdstip waarop de zon in het westen daalt en stijgt in het oosten.
 Het is wel zo dat de dode farao dezelfde reis neemt,om zich  uiteindelijk te verenigen met God, de zon en het onsterfelijke.

De onderwereld is verdeeld in twaalf uren van de nacht, die elk verschillende bondgenoten en vijanden van de farao / zon god tegen komen.

De Amdoeat noemt de namen van al deze entiteiten, in totaal vele honderden goden en monsters.
In feite, om een primaire doel van de Amdoeat, noemt het tevens de namen van de wezens van de geest van de dode farao.
 Zo hij kan beroep doen op hen voor de steun of het gebruik van hun naam om ze te verslaan.

De eerste volledige versie van de Amdoeat is te vinden in KV34, het graf van Thoetmosis III in de Vallei  der Koningen.

gezocht/ reisgenoten

 
"Beleef de reis van je leven en ga met me mee.

Ik zoek enthousiaste reisgenoten voor een 10 daagse culturele reis naar Egypte
.
maart 2010;

uniek programma, interessante prijs.

 voor meer info mail me: nefer-tari13@hotmail.com."
 

groetjes,
hilde

Egypte eist steen van Rosetta terug van British Museum

Egyptes toparcheoloog Zahi Hawass trekt morgen naar Londen om  de verantwoordelijken van het British Museum ervan te overtuigen de beroemde steen van Rosetta terug te geven.
"De steen is een icoon van de Egyptische identiteit", zegt Hawass, die vindt dat het museum de steen niet naar waarde schat.
 "De steen werd jaren in een donkere, slecht verlichte kamer bewaard tot ik in 2003 voor een eerste keer vroeg hem terug te geven.
 Plots was de steen toch erg belangrijk voor het museum", zegt Hawass in de Times.

De steen van Rosetta werd in 1799 door Franse soldaten per toeval ontdekt.
 De 2.200 jaar oude steen bleek de sleutel tot het ontcijferen van de Egyptische hiërogliefen en wordt sinds 1802 in het British Museum bewaard.

Het museum heeft herhaaldelijk geweigerd de originele steen terug te geven aan Egypte, maar stuurde in 2005 wel een replica naar Caïro. "De beheerders van het museum zijn van mening dat de verzameling moet blijven als een geheel", zegt een woordvoerder van het British Museum.
 Curatoren van andere Europese musea vrezen dan weer dat Egypte de steen niet goed genoeg kan beschermen.
Zo merken ze op dat het geregeld gebeurt dat toeristen artefacten aanraken in het Egyptisch museum in Caïro. (sps)

Piramides van Farao Snofroe

Sneferu, was een Egyptische Farao uit de 4e dynastie. Zijn zoon Chufu is meer bekend. Die schijnt de bouwer te zijn van de grote Piramide in Giza, als het de aliens niet waren. 
Snofroe heeft in totaal (en naar alle waarschijnlijkheid) drie piramiden op zijn naam staan.
 Soms beweert men dat het er vier zijn.
 Alles kan, zekerheden zijn in het warme Egyptisch zand niet altijd te vinden.

De vroegste piramiden in Egypte waren trappenpiramides. Het was dan ook de trappiramide van Meidum die Snofroe als eerste bouwde.

Hoewel bouwen een groot woord is want hoogstwaarschijnlijk werkte hij alleen maar af waar zijn vader Farao Hoeni aan begonnen was.

In de piramide bevindt zich een ondergrondse kamer die men in 1881 voor het eerst betrad.
 Er bevond zich geen sarcofaag in de kamer, al lag er vroeger wel een houten grafkoffer.
 Daarvan denkt men echter dat het er door rovers in werd geplaats ter vervanging van de echte sarcofaag... 

Er zijn diverse verklaringen voor de vreemde vorm van het bouwwerk.
 Men vergelijkt het o.a. met een obelisk en maakt er een symbool voor zonnestralen van.
 Een andere theorie is dat een deel van de deklaag verdwenen is. 
Nog een andere mening is dat de piramide niet afgewerkt was.  

De knikpiramide van Snofroe was de tweede grote prestatie. Deze piramide is waarschijnlijk zijn meest bekende. Het was tevens de eerste die hij helemaal zelf maakte. 
De piramide is een kolos van 105 meter hoog.
 Qua vorm is hij behoorlijk afwijkend, vermoedelijk omdat de hoek waaronder het gebouwd is veranderde tijdens de aanleg...

Er waren twee ingangen. De noordelijke mondt uit in ondergrondse kamers.
Naast de piramide ligt nog een kleiner exemplaar.
 Het kleinere bouwwerk was waarschijnlijk ook voor de farao bestemd, maar daar is geen zekerheid over.

Codekraker Carl Munck denkt dat de hoeken waaronder de piramide loopt verwijzen naar de lengte- en breedtegraad waarop de piramide ligt.
 Of dat zo is kun je zelf bepalen, de rekensom staat op deze pagina uitgewerkt.

De derde en laatste piramide van Snofroe, de Rode Piramide genoemd, is het meest geslaagd.
 De hoek waaronder het geheel is gebouwd is dezelfde als waarmee bovenstaande knikpiramide werd afgerond. Snofroe had duidelijk zijn lesje geleerd.

De piramide is in totaal 104 meter hoog.
 De noordelijke ingang komt uit in drie kamers, waarvan één vermoedelijk een grafkamer is. Wikipedia meldt dat het pyramidion, de bovenste topsteen van de piramide bewaard is gebleven.

Egyptologica Vlaanderen

Beste allemaal,
 
Hiermee wil ik graag onze lezing voor december in herinnering brengen.
 Die lezing wordt gegeven door dr. Marleen De Meyer en is gewijd aan " Wat Reisner miste: de ontdekking en heropgraving van de schacht van Djehoetinacht in Dayr al-Barsja".
 
In 1915 ontdekte de Amerikaanse archeoloog George Reisner in Dayr al-Barsja het Middenrijksgraf van gouverneur Djehoeti-nacht en zijn vrouw. Hoewel grafrovers de inhoud van de kamer grondig doorheen gegooid hadden, was het merendeel van de rijke grafuitrusting nog aanwezig.
 
De objecten maar ook de beroemde cederhouten lijkkisten werden naar het Museum of Fine Arts in Boston getransporteerd, waar van 18 oktober 2009 tot 16 mei 2010 een speciale tentoonstelling aan het graf gewijd wordt onder de titel “The secrets of Tomb 10A: Egypt 2000 BC.”
 
In 2009 groef de missie van de K.U.Leuven dit graf opnieuw op. Deze lezing vertelt het verloop van de missie van 1915 aan de hand van de dagboeken en notities van Reisner en zijn kompaan Lyman Story, maar ook wat de heropgraving van het graf opgeleverd heeft.
Reisner heeft in zijn haast namelijk een plekje in de schacht over het hoofd gezien…
 
Gent: donderdag 10 december 2009
Leuven: dinsdag 15 december 2009
 
De lezingen in Gent vindt plaats in de auditoria economie, auditorium V, aan het Sint-Pietersplein (het auditorium is te bereiken via de Sint-Pietersnieuwstraat en dan het eerste straatje rechts, de Hoveniersberg); in Leuven traditiegetrouw in het Monseigneur Sencie Instituut (Erasmusplein 2, achter de centrale bibliotheek van de KULeuven).
 De lezingen starten telkens om 20 uur.
 
met vriendelijke groeten,
 
Bart Van Dooren
Egyptologica Vlaanderen vzw

een nieuw scheppingsverhaal ?????

Als we kijken naar het symbool van het “Alziend Oog” zien we onmiddellijk de piramide
. Dit teken is het teken van de Vrijmetselaars, de Illuminatie en geeft ons een directe verwijzing naar de Annunaki. En hier zijn we op het punt waar alles begon.

Wie zijn de Annunaki? Zij zijn onze scheppers!!!!!!!!!!

Niet de “God” de grote kracht die in het hele universum aanwezig is en uit totale perfectie bestaat, maar onze scheppers die voor “God” spelen.
 De Annunaki die naar de Aarde kwamen en slaven crëeerden door meerdere soorten D.N.A samen te voegen en hiermee een recht oplopende denkende mens te produceren.

Wetenschappers staan tegenwoordig nog voor een raadsel aangezien er een tijdspanne mist tussen de Homo Sapiens en de Homo Erectus. Er is een missing link.
Maar dit was de tijd dat de Annunaki op aarde waren.
En dit was niet de eerste reis die ze maakten naar onze van oorsprong prachtige planeet. Zoals Aids is gecreeërd in een lab, zo zijn wij gecreeërd door de “Annunaki”.

“Zij die uit de hemel kwamen” en zoals in de bijbel word genoemd “de Elohim” of bekend als de “Nephilim”, (afstammeling daarvan is de “Anakin”)
In Egypte spreekt men van de 9 goden die van boven naar beneden kwamen, en in de Sumerische kleitabletten (Sumerië is voormalig Mesopotamië) vind men exact hetzelfde.
 Deze Sumerische kleitabletten vertellen het verhaal hoe de mens is ontstaan, en laten ons d.m.v de afbeeldingen het gehele proces van reageerbuis techniek zien.

En de daarin vermelde goden vind men terug in Egypte, precies dezelfde gebeurtenis, alleen andere namen voor de goden. Ik zal een voorbeeld geven.
 Als men het beeldje neemt van Maria met kind, dan gaan we een stukje verder terug in de tijd, voor Christus en dan zien we hetzelfde beeldje in Egypte wat Isis en kind voorstelt.

Maar…onze geschiedenis is nog veel langer!!! Ook voor Egypte was er leven.
 Dit was de tijd van de Annunaki.
Als men de geschiedenis daarvan bekijkt dan zal men al gauw zien dat Isis zelfs verder terug in de tijd gaat en ver voor de Egyptische tijd en vind men hetzelfde weer met de naam "Inanna".

Inanna






Zoals Isis de dochter van Ra was, zo was zij de dochter van Anu.
 Zoals Ra verbannen werd uit Egypte zo werd Anu verbannen naar de uithoek van ons zonnestelsel, naar de planeet Nibiru (Phaeton). Ziet u: hetzelfde verhaal, alleen deze stamt uit de allereerste tijden die de meeste mensen helemaal niet kennen.

Dan komt men uit in de Goddelijke Dynastieën, de hemelse dynastie. De tijd dat de goden op aarde waren.

De slang die de Egyptenaren op hun hoofd dragen is het teken van de Annunaki.

Het tweede voorbeeld:

De god Thoth.
In Egypte bekend als Thoth, maar in Griekenland als Hermes Trimesgistos. Hermes Trimesgistos betekent “de driemaal grote”.
Dit omdat hij tot het reuzengeslacht behoorde dat volgens de tradities tot de eerste hemelse dynastie behoorde.

Reuzen?
Kennen wij niet de reuzen uit de bijbel?
 Mozes spreekt over de plaag van de reuzen, sinds het begin der tijden. En als we lezen over het ooit zo mooie Atlantis dat ten onder ging door een grote ramp en waar de reuzen heersten? De oorlogen tussen de reuzen?

Zijn er niet gigantische skeletten en schedels gevonden? Daar hebben we het punt!
Thoth was de overbrenger van: Geneeskunde, Astronomie,Astrologie, de schrijfkunst, de bouwkunst, de Arithmetica (getallenleer). De “Heilige Geometrie”.

Tevens was hij de inspirator van de oudste filosofie, en de stichter van een religie rond een unieke godheid. Hij word ook wel aangeduid met Enoch, en waarschijnlijk de grootmeester achter de vele bouwwerken, waaronder de piramiden.
 Thoth, of Hermes heeft een atlantische achtergrond en was een van de Elohim.

Op een steen in de Leeuwenpoort van Mycene staat de tekst:
“De Egyptenaren stammen af van de zoon van Thoth, priester van Atlantis”en is getekend door Hermes II (kleinzoon). Er word verteld dat hij als scheidsrechter optrad in de strijd tussen de Godenreuzen en de Titanen.

Hij was een raadgever van Osiris en Isis en word aangeduid als de beschermvader en stamvader van de goede reuzen die de kennis brachten.

Als vader van de alchemie, kreeg hij bekendheid door zijn “Tabula Smaragda” de “smaragden tafel” waarop de alchemistische basisformule werd gegraveerd.

In Atlantis en Egypte was alchemie een feit: Zij konden van basismetalen goud maken.

Het Atlantische ras vereerde de zon op de toppen van hun piramiden en waren in staat het aardmagnetisme en de zonne-energie aan te wenden.
Dit had een geweldige invloed op flora en fauna. Tevens word er over hem vermeld dat vlak voor de ondergang van Atlantis,
 Thoth met zijn gevolg van hoge priesters vertrok in grote ruimteschepen om een nieuw thuis en een nieuwe beschaving te scheppen.

Er staat geschreven dat dit land Khem werd genoemd, nu bekend als Egypte.
 Er staat geschreven dat Thoth en anderen uit Atlantis informatie bewaard en verborgen zouden hebben op een locatie die bekend is als de “Zalen van Amentie” een naam die “mensheid”betekend. Deze ruimte zal zich bevinden onder de rechterpoot van de sfinx.

De zaal die aanwezig zal zijn onder de sfinx word ook wel genoemd “Hall of Records” en is een onderaardse gallerij, het heiligdom van Thoth.
 Deze onderaardse ruimten zijn inderdaad ontdekt, en worden dwarsgezeten door Mnh. Zahi Hawass. Deze meneer is de directeur van het Cairo museum en tevens de baas over alle archeologische opgravingen.

In vele geschriften zijn er vermeldingen gemaakt over de vernietiging van Atlantis, dat getroffen werd door de zondvloed, vuur een aardbevingen. 
De Egyptenaren spraken hierover, de Maya’s , de Indiërs en bepaalde Afrikaanse stammen.
De overlevenden van de ramp zijn gevlucht naar andere landen.

Cherokee indianen van Noord Amerika zijn ervan overtuigd dat hun voorouders die eerst op Atlantis woonden, en na de ondergang naar Amerika emigreerden, van de Pleiaden kwamen.

Als we kijken naar het verhaal van Thoth, die vlak voor de grote ramp vertrekt in zijn ruimteschip, herkennen we hier dan niet het verhaal van Noah?

De ark van Noah, was in mijn ogen een genenbank. “Wanneer de vloed komt ga dan aan boord en sluit de poorten af” (bijbelse versie).

In een van de Sumerische teksten staat:
Wanneer Sjamasj in de avond een beving veroorzaakt, ga dan aan boord en sluit de poorten af. Deze Sjamash is geen “iets”maar een HIJ.

Egypte Islamitische Unie van Marokko tot Indonesië

De grote dictatortour

Door: Marten Blankesteijn
Gepubliceerd: gisteren 061209   23:30
Update: vandaag 05:53

Ze zijn de grootste bedreiging voor bijna alle dictators in het Midden-Oosten: de Moslimbroederschap. Hun doel? Een islamitisch wereld-rijk. Het zal niet lang meer duren.

Het gaat niet om hoe het eruitziet, glimlacht Mohammed Habib als hij het internationale hoofdkwartier van de Moslimbroederschap in Caïro binnenstapt. Een sleutel om de voordeur te openen heeft de vicevoorzitter niet nodig: er is geen deur. We lopen de donkere hal in, ontwijken een ontbijtende straatkat, lopen twee betonnen trappen op en eindigen bij, jawel, een deur.
 Habib drukt de klink naar beneden. Het gaat om wat er gebeurt.
En hier, aan de oever van de Nijl, zagen de moslimbroeders enthousiast aan de stoelpoten van Hosni Mubarak, de president die alweer 28 jaar aan de macht is in Egypte.
 
Achter de deur overleggen bebaarde mannen in witte gewaden met vlotte jongeren in overhemd over de agenda van volgende week. Hun tactiek is even simpel als succesvol: help de bevolking waar de regering faalt. Geef onderwijs aan de armen, verzorg de zieken, en binnen de kortste keren ben je populairder dan de prutsende dictator.

Aparte humor

Wat dat betreft hadden ze geen betere tegenstander kunnen treffen dan Mubarak. Als kind probeerde de president zichzelf al zo impopulair mogelijk te maken, vertellen mannen in zijn geboortedorp Kafr-Al-Masalha. Kleine Hosni had geen vrienden hier en zocht graag wat oude vrouw-tjes op om vervolgens voor hun neus een paar kippen de nek om te draaien.
 
Dat aparte gevoel voor humor heeft de inmiddels 81-jarige Mubarak nog steeds, zo bleek wel toen de varkensgriep zich begin dit jaar in hoog tempo over de wereld verspreidde
. De president beval de executie van alle 300.000 varkens in het land, terwijl de griep van mens op mens wordt overgedragen.
 De slachting van die haram-speklapjes was waarschijnlijk bedoeld om de moslimbevolking te plezieren, maar het tegenovergestelde gebeurde. Mubarak was even vergeten dat de varkens en hun christelijke eigenaren een onmisbare rol speelden bij het ophalen en opeten van afval.
 Het resultaat? Grote hopen rottende rommel op straat, en dus mopperende Egyptenaren.

Het land staat al jaren stil, zegt moslimbroeder Habib. ‘Er is ontzettend veel corruptie, werkloosheid en armoede. Dat zijn allemaal symptomen van dezelfde ziekte: die ziekte heet Hosni Mubarak. Er komt een moment dat de bevolking het niet meer pikt.
En dan zijn wij er klaar voor.’ Zelf gaat Habib die revolutie niet ontketenen.
 De broederschap probeerde in het verre verleden een paar keer op gewelddadige wijze aan de macht te komen, maar dat mislukte. Alleen een massale volksopstand kan de dictator klein krijgen, beseft ook Habib nu.
 Een pittige klus: het ijzersterke leger staat nog steeds achter Mubarak.

Maar stel dat het de Egyptenaren ooit lukt Mubarak te verdrijven, schieten ze dan iets op met een regering vol moslimbroeders? Hun filiaal in Koeweit, de broederschap is actief in meer dan zeventig landen, pleit bijvoorbeeld voor het afschaffen van vrouwenstemrecht. ‘Is dat zo?’ reageert Habib. ‘Dan zullen we ze daar op aanspreken. De islamitische staat is een beschaafde staat.

Vanuit Egypte moet de islamitische revolutie de hele Arabische wereld overgaan.
Wij kunnen een voorbeeld zijn voor alle andere landen in het Midden-Oosten, zodat we uiteindelijk een unie van islamitische landen kunnen oprichten, van Marokko tot Indonesië. Daar is tijd voor nodig, zeker, maar het zal geen tientallen jaren meer duren.’

Egypte wil congres over teruggave kunst

CAIRO - Egypte wil landen als Italië en Griekenland uitnodigen voor een congres over samenwerking voor de teruggave van kunstvoorwerpen die in buitenlandse musea zijn ondergebracht.

Dat heeft Zahi Hawass, het hoofd oudheden van het Afrikaanse land, zondag 6 december gezegd. Tijdens de bijeenkomst zouden de landen kunnen praten over een betere samenwerking.

Egypte wil zes oude voorwerpen terughebben.
 Daaronder is de Steen van Rosetta, die Franse militairen in juli 1799 bij de Egyptische plaats Rosetta (nu El Rashid) ontdekten.

Hiërogliefenschrift

Omdat er op drie verschillende manieren een tekst op geschreven stond, kon de Franse wetenschapper Jean-François Champollion het hiërogliefenschrift van de oude Egyptenaren ontcijferen. De steen wordt al meer dan tweehonderd jaar in het British Museum in Londen bewaard.

Griekenland wil onder meer de Elgin Marbles, eveneens in het British Museum, terughebben.
 Dat zijn onder meer marmeren sculpturen die eens deel uitmaakten van het Parthenon op de Akropolis in Athene.

Louvre

Sinds hij hoofd oudheden werd, heeft Hawass naar eigen zeggen vijfduizend kunstvoorwerpen in zijn land zien terugkeren. In oktober wist hij het Louvre in Parijs ertoe over te halen fragmenten van een 3200 jaar oud fresco terug te geven.

Die fragmenten waren in de jaren tachtig uit een graftombe gestolen.

Oud Egypte op reis

 Het offerfeest ...

 
De voorbije dagen werd in Egypte het offerfeest gevierd (Koran: Ibrahim zou bereid zijn geweest zijn zoon te offeren in opdracht van Allah, maar op het moment dat Ibraham bereid is zijn zoon te offeren, komt Allah tussenbeide en mag hij i.pv. zijn zoon een schaap offeren).

 Over het offerfeest heb ik heel wat te vertellen, voornamelijk omdat ik was uitgenodigd in een Egyptisch gezin en dus een mooie ervaring rijker ben..
 Laten we even teruggaan in de tijd.. Mostafa is (voor degene die mijn blog lezen al bij al gekend), is dus één van mijn beste vrienden hier in Cairo. Dankzij hem heb ik Nagwa leren kennen, een vriendin van hem waarmee hij samen op unief zit. Op een dag belde ik Nagwa op om te vragen hoe het ging e.d. (in Egypte bel je je vrienden dus op om te vragen hoe het gaat, en liefst doe je dat elke dag, hoe vaker je dat doet, het meer je aantoont dat je om ze geeft).
Bon, ik werd dus verrast met de vraag of ik niet naar Helwan (waar zij woont) wou komen om de feestdagen te vieren, samen met haar en haar familie..
Ik was wel eventjes verrast, voornamelijk omdat het offerfeest samen met het suikerfeest een belangrijk familiaal gebeuren is. Uiteraard wou ik komen!!

Donderdag 26 november is de aanloop naar het feest: er wordt dan gevast en men mag eten bij zonsondergang. Om het hele gebeuren mee te maken heb ik dus ook gevast.. Omstreeks iets na 5 uur 's avonds mag er worden gegeten. Ik vertrek om 21u. richting Helwan samen met Nagwa, haar zus Dodo en haar broer (waarvan ik na 5 dagen nog steeds de naam niet weet)

. Bon, na een woelige rit in de minibus en een minder woelige rit in een taxi komen we aan. Nagwa woont in een huis (wat vrij "rijk" is voor een Egyptisch gezin), samen met haar vader, moeder, haar zus, 2 broers, een schoonzus en haar 3 maanden oud dochtertje Nada. Ik word hartelijk verwelkomd door de moeder van Nagwa die mijn omarmt en kust, net of ik een verloren dochter ben die ze na jaren terugziet..
 Ook Nagwa's schoonzus is enthousiast om mij te ontmoeten. Het gesprek gebeurt in het Arabisch, enkel Nagwa kan mij helpen om de gaten in mijn Arabisch op te vullen. Later op de avond ontmoet ik ook Nagwa's vader: een supersympathieke man die mij ook hartelijk verwelkomt in zijn huis!!

Egyptische gastvrijheid betekent zeker en vast ook veel eten: om 23u. krijg ik nog een maaltijd voorgeschoteld waar ik gerust 7 dagen kan van eten. Om 1u. besluiten we maar om te gaan slapen, het ochtendgebed is nl. om 6u. en we moeten er dus vroeg uit.

Om 5u30 worden we gewekt (en ik denk "oh nee, we gaan te laat zijn") maar krijg dan te horen dat het gebed pas om 7u. plaatsvindt, maar "we mogen toch absoluut niet te laat zijn". Ik begin de ochtend met Nagwa's vader, moeder, broers en zus te feliciteren met deze feestdag. Dat is de gewoonte. Er wordt stevig geknuffeld en gekust. Ik besluit om mij te sluieren voor het ochtendgebed. Ik wil absoluut niet opvallen in de grote mensenmassa én om één of andere reden vind ik het niet meer dan normaal dat ik er die dag gesluierd bijloop
. Het ochtengebed is ongelooooflijk!!! Een massa mensen, allen biddend in dezelfde richting, maken dezelfde bewegingen, je krijgt er echt kippenvel van!! Het duurt maar een aantal minuten, maar het is echt ongelooflijk mooi om te zien.
Na het gebed hoor je overal 'kul sana wa anta tayeb' of 'kul sana wa anti tayeba'.. Mensen begroeten en feliciteren elkaar met deze feestdag.
 Ook na het ochtendgebed begroet ik opnieuw Nagwa's vader, moeder, broers en zus en feliciteer hen opnieuw met deze feestdag. Na het ochtendgebed wordt een dier geofferd. Mensen die zich dit kunnen veroorloven, slachten dit dier en geven 1/3 aan de armen, 1/3 aan familie en vrienden en 1/3 houden ze voor zichzelf.
 Nagwa's familie heeft een koe die na het ochtendgebed geslacht wordt. De hele dag wordt er gehakt en gesneden en wordt het vlees verdeeld. Ook ik krijg een deel mee, want voor hen ben ik een deel van de familie. Een traditie is o.a. dat het hoofd van het gezin (de vader dus) zijn kinderen een som geld geeft. Ik ben samen met Nagwa in de keuken om eten klaar te maken en Nagwa's vader geeft haar 50 Egyptische pond (wat een mooi bedrag is).
. Opeens zie ik hem zijn hand naar mij uitreiken en zie ik dus ook 50 Egyptische pond. Ik sta verstokt en zeg tegen Nagwa dat ik dat echt niet kan aannemen
. Ik weet dat mensen hier niet veel verdienen en met 50 EGP kan je al heel wat doen. Geen zeggen aan, ik moet het geld aannemen, indien niet beledig je hem en zijn gezin. Nagwa's vader en moeder aanzien mij als hun dochter en word dus gelijk behandeld. Ik weet echt niet wat zeggen.
Wat een warmte, wat een liefde, je krijgt er echt tranen van in de ogen. Ze vragen me of ik niet bij hen wil intrekken, gratis, zo zou ik geld kunnen sparen en moet ik het niet uitgeven aan huur in "de stad". Nee, kan ik absoluut niet aannemen, hoewel dit echt wel een ongelooflijk mooie ervaring zou opleveren, maar dat is echt teveel.

Wat ik vooral zal onthouden aan het offerfeest is het ochtendgebed, de mensenmassa die samenkomt om samen te bidden en te vieren, het ritueel slachten van een dier, het samen-zijn met familie, de warmte die een Egyptisch gezin uitstraalt en vooral de rijkdom die ze hebben wat in België vele mensen niet kennen!!
Ik heb er geen woorden voor, je moet het gewoon gezien hebben.. Misschien niet typisch voor het offerfeest zelf, eerder aan het Egyptische leven, is de enorme Egyptische gastvrijheid.
Nog iets typisch Egyptisch is dat vanaf het moment dat je binnenkomt tot je buitengaat willen ze je continu te eten en drinken geven (en telkens ik bijna mijn bord leeg heb, hopla, wordt het weer volgeschept).. Ze begrijpen het precies niet dat je echt wel genoeg kan hebben.