Boten botsen op Nijl: tientallen vermist

(Novum/AP) - Twee motorboten zijn vrijdag op de Nijl in het noorden van Egypte met elkaar in botsing gekomen. Eén van de twee boten kapseisde.

Tientallen passagiers zijn vermist.
 Dat heeft een Egyptische politieagent gezegd.

Het is nog onbekend hoeveel mensen zich aan boord van de boten bevonden, maar volgens getuigen zou het om vijftig tot zestig mensen gaan.
 Inmiddels zouden dertien mensen zijn gered.

Rapport: marteling in politiestaat Egypte

Gepubliceerd 3 december 2009 - 5:26 pm

De organisaties constateren dat daders gewoonlijk hun straf ontlopen en dat het beleid van onschendbaarheid zo langzamerhand de norm is geworden in Egypte.
Omdat burgers geen bescherming genieten, zijn ze steeds kwetsbaarder geworden voor marteling en willekeurig politiegeweld.

De mensenrechtenorganisaties constateren dat niet alleen activisten gevaar lopen; iedereen die in handen valt van de Egyptische politie moet vrezen voor martelingen.

Genoemd worden onder meer elektrische schokken, zweepslagen en het branden met sigaretten.

Egypte kent sinds de moord op president Anwar Sadat in 1981 een noodtoestand. Die is herhaaldelijk hernieuwd, ondanks protesten van mensenrechtengroepen.

De vallei der koningen....

Tachtig jaar na de ontdekking van het graf van farao Toetanchamon luiden archeologen in Egypte de alarmbel: door de aanhoudende toeristenstroom gaat de conditie van de graftomben in het Dal der Koningen zienderogen achteruit.

'Ik geef het Dal der Koningen nog 20, hooguit 25 jaar', aldus professor Kent Weeks, verbonden aan de American University in Caïro.
Weeks werkt al 23 jaar in het Dal der Koningen in het Egyptische Luxor en verkreeg wereldfaam toen hij er in 1995 het graf van de zonen van Ramses II ontdekte - met tot nu toe 125 opgegraven grafkamers de grootste tombe ooit.

'Het massatoerisme is dodelijk voor de grafschilderingen. Er komen hier nu 7.000 bezoekers per dag. Het ministerie van Toerisme wil dat aantal opschroeven tot 15.000.
 Per persoon zweten die anderhalve theekop water uit. De grafschilderingen, de mooiste die Egypte kent, vervagen en verdwijnen waar je bijstaat.
Als er binnen nu en vijf jaar geen actie wordt ondernomen, zijn ze onherroepelijk verloren.', aldus Weeks.

Het slot erop

'Het grote probleem is de luchtvochtigheid van die massa's mensen die dag na dag in zo'n tombe komen', zegt Jaap van Dijk van de Universiteit van Groningen. 'De lucht kan eigenlijk niet weg, en dat is een groot probleem
. Mensen hebben bovendien de onbedwingbare neiging overal met hun vingers aan te zitten of zelfs hun namen in de muren in te krassen. Bovendien worden er door de Egyptische overheid overal muurtjes gebouwd en nieuwe toegangswegen en ga zo maar door. Alles verdwijnt.'

Geoffrey Martin is de beroemdste nog levende Britse archeoloog en ook hij maakt zich ernstig zorgen. 'Er is een plan geopperd om het dal op slot te gooien en kopieën van de graven te maken, die de mensen dan kunnen bezoeken.
 Dat hebben ze in Frankrijk bij de grot van Lascaux tenslotte ook gedaan. Natuurlijk is het niet hetzelfde, maar de mensen zullen eraan gewend raken. Natuurlijk, je verliest de atmosfeer, de sensatie van het echte . Maar zeg nu eens eerlijk: als je met 300 à 400 mensen in een tombe staat te dringen, is er dan nog veel atmosfeer?
 Het zou in de toekomst wel eens de enige optie kunnen zijn, willen we deze monumenten redden.'

Twintig meter verderop. Het graf van Toetanchamon. Toeristentrekpleister nummer één. De jonggestorven koning omarmt teder de onderwereldgod Osiris.
 Maar vreemde geelgroene spikkeltjes bedekken god en farao; de verf wordt langzaam opgevreten door een soort zwam. Een schimmel die in vocht gedijt. En niemand heeft enig idee hoe die te behandelen.

Reddingsplan

'Mijn eerste urgentie is de redding van de sites', zegt Weeks. 'We hebben hier letterlijk duizenden graftombes die in razendsnel tempo achteruithollen, en niemand heeft tot nu toe de moeite genomen om ervoor te gaan zitten en onontbeerlijk structureel geologisch ingenieurswerk te doen.'

Het op slot gooien van het Dal der Koningen - de stille wens van veel archeologen - 'zal nooit gebeuren'. Daarvoor is Egypte te zeer afhankelijk van buitenlandse deviezen.
 Ook het opschroeven van de toegangsprijzen zal niet werken, zo blijkt in de verderop gelegen Vallei der Koninginnen waar voor een bezoek van tien minuten aan het befaamde graf van koningin Nefertari 5000 dollar moet worden neergeteld.
Sindsdien loopt het er storm. 'Rijke Amerikanen en Japanners zeggen: ah, dat moet iets bijzonders zijn. Ik moet en zal die tombe zien!' Ook Nefertari holt weer achteruit. 'Geld is niet de oplossing.'

Weeks denkt veeleer aan het openen van méér graven en langere openingstijden, zodat de bezoekers verspreid worden, en aan tourniquets met tijdsloten. 'Niet meer dan 100 mensen per graf per uur.' Want zijn onderzoek heeft aangetoond dat dat het maximaal haalbare is.
 'We meten aan de conditie van de verf dat de temperatuur en de vochtigheid dramatisch op- en neergaan gedurende de dag, van 20 graden 's morgens tot 40 in de middag, waarbij de luchtvochtigheid stijgt van 20 tot 85 procent.
 Dat zijn dramatische schommelingen die geen graf kan overleven. De Egyptenaren hebben geprobeerd dat te corrigeren door van tijd tot tijd een graf een half jaar te sluiten, totdat de normale waarden hersteld zijn, maar er is geen spaan van bewijs dat dat werkt.
Maar met alle maatregelen die ik voorstel, blijft er een grens bestaan. Er kunnen nooit meer dan 1000 mensen tegelijk in het Dal der Koningen zijn. Zijn het er meer, dan wordt het een nachtmerrie.'

'Portret van Egypte in al zijn facetten'

een bewonderenswaardig verhaal

25 jaar reisde Etienne Cloots door het land van de farao's. Zijn ervaringen en ontmoetingen heeft hij gebundeld in een boek. In 'Farao's zonder goud' legt hij de ziel van de Egyptenaar bloot.

 

Surrealistische schoonheid

Witte woestijn in Egypte

BAHARIYA -  Hier een champignon op een lange steel, daar een taartje met een kers erop, een vogel, een kwaaie kabouter, de sfinx, een kamelenkop, een lekkend bolletjesijsje, een leeuw, een tent, het hondje van Kuifje.

 Net als in de wolken ziet iedereen wat anders in de kunstwerken, die door de wind en het schurende zand gevormd zijn in de Witte Woestijn van Egypte.

Foto: De Telegraaf

Een openluchtmuseum van surrealistische beeldhouwwerken zou je kunnen zeggen van dit wonder der natuur. En dan te bedenken dat deze met kalk bedekte vlakte vroeger een zee was.
In de kalk kun je de fossielen van schelpen nog zien zitten. Voor veel mensen is deze nieuwe toeristische bestemming in de westelijke woestijn, waar Egypte aan Libië grenst, nauwelijks te bevatten. Ze ervaren het als een magische plek.

"Het is de inspirerende omgeving in combinatie met de stilte", zegt de Nederlandse reisleidster en Egyptologe Willy Siegers. "Het feit dat je niets hoort, geen verkeer en zelfs geen vogels, maakt dat mensen zich op zichzelf teruggeworpen voelen.
Ze hebben even geen behoefte meer aan praten en aan andere mensen. Ze zonderen zich af om in eenzaamheid de omgeving op zich in te laten werken en rustig na te denken of te mediteren. Dit is een ervaring die de meeste mensen hun leven lang niet zullen vergeten."

De groepsreizen van Willy rijden vanaf Cairo (circa 500 km) met 4x4-wagens. Wij namen de minibus tot de eerste oase, Bahariya (375 km), en stapten daar over op de Toyota jeeps, die noodzakelijk zijn om de weg te verlaten en dwars door de woestijn te rijden. Tot Bahariya is de weg met aan weerszijden woestijn dodelijk saai.
 Op enkele bezienswaardigheden na zoals de stukken versteend hout van een vroeger bos en de fossiele oesterbanken, die zich vroeger op de bodem van de zee bevonden. Na de oase komen we eerst in de Zwarte Woestijn, waar de toppen van de zandduinen bedekt zijn met vulkanische as. Om via een ander natuurwonder, de Kristallen Poort (een rotsformatie waarop zich kwartskristallen hebben afgezet) de Witte Woestijn te betreden.

De zonsopgang en zonsondergang zijn de meest gedenkwaardige momenten in het landschap dat bedekt is met kleine sneeuwbergjes en ijsschotsen van kalk. Om dat ten volle te ervaren, blijven we een nachtje slapen in dit wonderlijke maanlandschap, waarboven duizenden sterren flonkeren. Dat kan niet zomaar overal.
De campingplaats wordt van tevoren geprepareerd om te voorkomen dat de auto's wegzakken in het zand. Kennelijk weten de woestijnvosjes precies waar de toeristenplaatsen zijn. 's Morgens zien we de sporen van de schuwe nachtdiertjes, die niet groter zijn dan een flinke haas. Wie pech heeft, zit met aangevreten schoenen.

Over de weg crossen lijkt een nationale sport in Egypte. Het is een geliefd weekendvermaak. Mannen tonen met trots de littekens van eerdere auto-ongelukken. Door het zand van de woestijn crossen is nog stoerder.
Of je het wilt of niet, je wordt als passagier vanzelf betrokken in een race. Als woestijncowboys raggen ze tegen steile zandheuvels op en storten zich over de rand. Wie is de grootste durfal en wie haalt het meeste uit zijn 4-wheel drive.

Ondanks de weg die president Nasser in 1958 liet aanleggen en waarmee hij de Nieuwe Vallei ontsloot, woont nog steeds slechts één procent van de Egyptenaren in de oases. Dat gebrek aan animo voor deze vruchtbare gebieden waar dadelpalmen, olijfbomen, sinaasappels, vijgen en allerlei soorten groenten worden verbouwd, is nooit anders geweest.

De oude Egyptenaren waren met geen stok de woestijn in te krijgen. Ze kenden de verhalen over de god Seth, die in de woestijn zijn broer Osiris had vermoord en daarmee de chaos in de wereld had gebracht. De oude Grieken en Romeinen, die het land 750 jaar lang bezetten, trokken zich daar niets van aan. Zij vestigden zich juist in de oases, waar ze forten en tempels bouwden en irrigatiewerken aanlegden.

Vanuit deze vruchtbare gebieden midden in de woestijn exporteerden ze wijn naar de koningssteden aan de Nijl. Sinds enkele jaren zijn de oases Bahariya, Farafra (bekend uit de boeken van Arita Baaijens), Siwa, Kharga en Dakhla steeds meer in trek gekomen van toeristen, die na de cultuur ook de natuur van Egypte wilden ontdekken.
"Maar helaas is dat nu door de crisis weer ingezakt", zegt de Zweedse Ann Brun, die met haar Egyptische echtgenoot Ahmed ElShemi even buiten het stadje El Bawati in de Baharya-oase het Golden Valley Hotel runt.
 Aanvankelijk hadden ze alleen rieten hutten voor toeristen die lowbudget avontuurlijke woestijntochten ondernamen. Maar nu zijn er ook comfortabele stenen huisjes.

"Ik hoop dat de toeristen weer komen", zegt Ann, die microbiologe was aan de universiteit van Lund maar tijdens een vakantie totaal in de ban raakte van de woestijn. "De woestijn verandert je", zegt ze. "Ik ben hier rustiger, geduldiger en vrediger geworden.
Het is een ervaring die ik iedereen toewens. Helaas weten de mensen zo weinig van de woestijn. Ik denk erover om zelf een boek te gaan schrijven om een en ander uit te leggen."

Ann en Ahmed hebben twee eigen bronnen. Eén in het hotelcomplex waar 's avonds de bedoeïenenliederen klinken, begeleid door de samsemaya (soort harp), de fluit en de drum. En één in hun boomgaard, vlak bij het zoutmeer waar duizenden Europese trekvogels overwinteren. "Het water van onze bron bevat veel ijzer.
 Daarom noemen ze mij wel de Iron-man", zegt Ahmed ElShemi. "Volgens de bedoeïenen is het goed voor zwangere vrouwen."

Reiswijzer

De beste tijd om naar de oases en de woestijn te gaan is van september tot februari, wanneer het circa 20-25 graden is.
 December is de ideale tijd. In januari en februari kan de temperatuur 's nachts dalen tot 0 graden. In maart en april is er kans op een droge wind en in mei bestaat het risico op zandstormen.
Juli en augustus zijn af te raden, omdat het dan 52 graden kan worden.

Goede tijden, slechte tijden op zijn Egyptisch…

Donderdag 10 september 2009 | Mark Reuvers

Humanitaire hulp willen bieden aan de slachtoffers van de oorlog in de Gazastrook en uiteindelijk belanden in een Egyptische 'soap' vol plotwendingen.
 Het overkwam de twaalf Nederlandse deelnemers aan het Europese konvooi To end the Siege on Gaza van juni jongstleden.

 Joris Luyendijk beschreef het al in zijn boek Het zijn net mensen: de situatie in het Midden-Oosten is complexer dan wij westerlingen vermoeden.
Geïnitieerd vanuit Zwitserland ging een 150-koppig gezelschap naar Gaza om goederen naar de slachtoffers van oorlog te brengen.
Via het Italiaanse Perugia gingen de deelnemers naar Egypte. In het land van Mubarak zou men achtereenvolgens Caïro, Port Said el-Arish en de grensplaats Rafah aandoen.
 De problemen begonnen reeds in de stad van 16 miljoen. Het Europese gezelschap werd daar een week lang opgehouden, alvorens men permissie kreeg om verder te reizen. 
In de havenstad Port Saïd gebeurde hetzelfde. Na twee weken in Egypte te zijn verbleven leek de kogel door de spreekwoordelijke kerk. Het voltallige gezelschap mocht onder politie-escorte via el-Arish door naar Rafah. De vreugde onder de Europeanen was groot. Als zijnde ware helden werden zij bovendien door aan de rand van de weg staande Egyptenaren toegezwaaid.

Foutje
Aangekomen in Rafah bleek de vreugde voorbarig te zijn geweest. Nadat de douaniers 150 stempels hadden geplaatst in de paspoorten van de deelnemers, werd dezelfde toestemming niet veel later ingetrokken. Het plaatsen van de stempels werd afgedaan als een administratief foutje.
 
De Egyptische autoriteiten legden hierna twee opties voor aan de Europeanen:
1) terugkeren naar el-Arish, de paspoorten achterlaten aan de grens en die dag erop terugkeren met 60 man die dan naar binnen hadden gemogen.
 2) teruggaan naar Europa.

Vast bij de douane
Toen de Europese delegatie het heft in eigen handen nam en met een optie 3 op de prop kwamen, namelijk blijven waar zij waren, in Rafah dus, werden zij opgesloten in het douanekantoor, een kille loods. De Nederlandse deelneemster Ikram Jaballah vertelt over deze ervaring:
 'Mijn vrijheid werd me ontnomen en dat gevoel was beknellend. Het maakte mij ook zeer boos. Wie waren zij om mij de toegang tot de buitenwereld te ontzeggen? Hoe kan dit mij gebeuren als Nederlands staatsburger?’

Islamitische broeders
Gedurende twee dagen heeft het Europese gezelschap, inclusief vrouwen een gehandicapt kind, vastgezeten in deze loods. Na wederom ellenlang onderhandelen mochten dertig deelnemers en de goederen zelf Gaza in.
e teleurstelling onder de geweigerde Europeanen was groot. Deelnemers met Palestijns bloed sloegen hun hoofden letterlijk kapot tegen de klaarstaande bussen. Paradoxaal genoeg waren het juist hun islamitische broeders die hun dromen hebben gedwarsboomd.

Metaforisch uitzwaaien
Hiermee was de kous echter nog niet af. In de bus die het Nederlands twaalftal terug zou brengen naar Caïro ontstond onenigheid over het bedrag dat de passagiers dienden te betalen voor de terugreis. Toen het de Egyptische politie te heet onder de voeten werd, werden alle passagiers een uur lang vastgehouden in de bus.
Hierna werd men in een ruk door naar Caïro teruggebracht. 
Onderwijl passeerde men nog een bord met daarop een afbeelding van de een zwaaiende Mubarak, de leider van Egypte. In de ogen van passagiers van de bus was dit een metaforisch uitzwaaien geworden.
 Aangekomen in de hoofdstad brak voor Jaballah het dieptepunt aan: 'Wij werden daar nog vastgehouden op een busstandplaats omsloten door twee poorten. Het enige wat ik wilde, was zo snel mogelijk naar het vliegveld en terug naar mijn huis waar het veilig en geordend was. Maar daar dachten de politieagenten anders over. Reden van vasthouding? Die konden ze ons niet geven.’

Helaas
Dit laatste incident speelde zich af in de vroege ochtenduren. De Nederlandse ambassade was nog niet te bereiken. Later nam een van de Nederlandse leden van de delegatie contact op met de ambassade.
De ambassadeur gaf aan vrij weinig te kunnen betekenen voor de Nederlandse deelnemers. ‘Helaas is dit in Egypte te doen gebruikelijk en heb je te maken met immense politieke belangen’, was zo ongeveer het relaas van de ambassadeur.

Belangen
Terugkijkend op haar ervaringen refereert Jaballah eveneens naar deze politieke belangen: 'Ik heb gemerkt, dat ik ietwat naïef was over zaken zoals deze kwestie. Er zijn zoveel belangen met elkaar verstrengeld, belangen die dieper liggen dan wij met het "blote oog" kunnen zien.
Door mijn ervaringen in Egypte is mijn persoonlijke drive om de Palestijnse kwestie onder de aandacht van de mensen te brengen sterk toegenomen.’ Ieder voordeel 'hep' zijn nadeel en ieder nadeel 'hep' zijn voordeel, waren dat niet de woorden van die bekende Amsterdamse filosoof?

Lezing ‘Incestueuze huwelijken in Romeinse Egypte?’

Komende dinsdag 8 december nodigt het NKV Vlaams-Brabant prof. dr. Willy Clarysse (K.U.Leuven) uit voor een lezing over incestueuze huwelijken tussen broers en zussen in Romeinse Egypte.
 Antieke auteurs zoals Seneca, Pausanias en Philo van Alexandrië zijn het eens met de papyri dat in het Egypte van hun tijd broers en zussen konden huwen.
Dit wordt bevestigd door de censusaangiften in de papyri, waarin voor de Romeinse periode het huwelijk tussen volle broer en zus (”van dezelfde vader en dezelfde moeder”) heel gewoon was, en in sommige streken zelfs de regel.

Koningen die er tegen ingingen waren precies de uitzonderingen die de regel bevestigen.
Toch blijft er onder antrolopogen een taboesfeer rond het onderwerp hangen.

Praktisch: dinsdag 8 december 2009 om 20u in het Mgr. Sencie-Instituut, lokaal 00.28 (Erasmusplein, Leuven). Toegang gratis. De lezing is een organisatie van NKV Vlaams-Brabant, i.s.m. de studentenkringen Historia en Babylon en het Instituut Klassieke Studies. Meer informatie bij Herbert Verreth

Student ontdekt fragment van oudste bijbel ter wereld

Codex Sinaiticus
Het grootste deel van deze bijbel, de Codex Sinaiticus, dateert van 350 na Chr. en werd in de negentiende eeuw in hetzelfde klooster ontdekt door Konstantin von Tischendorf, een wetenschapper van de universiteit van Leipzig.

Toeval
De Griek Nikolas Sarris, een dertigjarige student-conservator die in Groot-Brittannië bezig is met zijn promotieonderzoek, ontdekte het fragment bij toeval.
 Omdat hij eerder had meegewerkt aan het digitaliseringsproject van het beroemde bijbelhandschrift, herkende hij de typerende letters van de codex in het bindwerk van een ander boek.
Volgens de experts betreft het ontdekte gedeelte het bijbelvers Jozua 1,10 waarin Jozua enkele schrijvers aanspoort om de Israëlieten te instrueren voordat zij het land Kanaän binnentrekken.

Overlevering
De eeuwenoude codex is een belangrijke schakel in de overlevering van de bijbelhandschriften. Het geeft een beeld van de ontwikkeling van het vroege christendom. Ook laat het zien op welke manier de Bijbel van generatie op generatie werd overgeleverd.

Verspreiding van de codex
Na de ontdekking van Von Tischendorf raakte het kostbare handschrift verdeeld. Daardoor kwamen fragmenten van het Oude en het Nieuwe Testament zowel in de Universiteit van Leipzig, de Nationale Bibliotheek van Sint-Petersburg en de British Library terecht. Het Sint-Katharinaklooster wist zelf ook een deel van de codex te behouden.

Oudste bijbeltekst
De Codex Sinaiticus, die halverwege de vierde eeuw in het Grieks is geschreven, wordt beschouwd als het oudste bekende bijbelmanuscript.
 Alleen de Codex Vaticanus, die wordt bewaard in de bibliotheek van het Vaticaan, stamt uit ongeveer dezelfde periode.

 


Oude Egyptenaren waren een gemengd en gevarieerd ras
.
 

Ramses Shaffy overleden op di 01 dec 2009

Zanger en acteur Ramses Shaffy is in zijn woonplaats Amsterdam overleden.
 Hij woonde al een tijd in een verpleegtehuis, als gevolg van problemen met epilepsie, een longontsteking en overmatig drankgebruik.

Shaffy was in de jaren zestig en zeventig enorm populair met hits als 'Sammy', 'We zullen doorgaan' en 'Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder'. Samen met onder anderen Liesbeth List had hij veel succes in de het cabaretprogramma 'Shaffy Chantant'.

Pleeggezinnen
Ramses Shaffy werd geboren in Frankrijk als zoon van een Egyptische diplomaat en een Poolse gravin van Russische afkomst.
Rond zijn zesde liet zijn moeder hem achter in Nederland en woonde hij in pleeggezinnen

Arabische vrouwen zijn betere journalisten"

01/12/2009 08:00

Het journalistieke netwerk 'Arabische Reporters voor Onderzoeksjournalistiek' (ARIJ) organiseerde eind vorige maand zijn jaarlijkse prijsuitreiking voor Arabische onderzoeksjournalistiek
. Opvallend feit: op de ceremonie in de Jordaanse hoofdstad Amman werden zes van de zeven algemene prijzen door vrouwelijke journalisten weggekaapt.

De nieuwe generatie deinst bovendien niet terug voor controversiële thema's
. In de categorie schrijvende pers ging de hoofdprijs naar de Jordaanse Majdolin Allan voor haar bijdrage over de benadeling van gescheiden vrouwen in de alimentatiewetgeving in Jordanië.

 Riham El-Sheich uit Egypte kreeg een onderscheiding voor haar documentaire over ongewenste intimiteiten op straat en openbare plaatsen.

Blikvanger van de avond was de reportage van de Egyptische onderzoeksjournaliste Mona Iraqi.
 In haar tv-documentaire 'Recyclage van medisch afval: een lucratieve business' toonde ze hoe slordig Egyptische ziekenhuizen met gevaarlijk afval omgaan.

Georganiseerde groepen afvalverzamelaars laten gebruikte spuitjes recycleren en verkopen ze daarna als nieuwe naalden en spuiten of herwerken de cylinders tot filters voor waterpijpen.
Volgens Iraqi worden ziektes als hepatitis A en C daardoor vlotter verspreid.

'Vrouwen zijn beter in hun job', zegt directrice Rana Sabbagh-Cargour van ARIJ. 'Ze werken harder, graven dieper en tonen meer engagement.
Nochtans vind je amper vrouwen in topposities in de Arabische media.'

Opmerkelijk was ook de grote aanwezigheid van onderzoeksjournalisten uit Syrië, Palestina, Irak en Jemen, waar het met de persvrijheid nochtans pover gesteld is als we de jaarlijkse persvrijheidsindex van Reporters Zonder Grenzen (RSF) mogen geloven.
 Geen enkel Arabisch land haalt de top 50.

Milieu- en klimaatverandering

Naast de algemene prijzen voor schrijvende pers, TV en radio was er een bijzondere onderscheiding voor milieuberichtgeving.
 De Egyptische Dareen Farghali en haar mannelijke collega Hisham Allam werden bekroond voor hun verslaggeving over de onwettelijke lozing van industrieel afvalwater in de Nijl. Volgens de journalisten heeft dit wanbeleid nierfalen bij 200.000 mensen en vergiftiging van water en vis als gevolg.

'Het artikel veroorzaakte een politieke storm in Egypte', verklaart Sabbagh-Cargour (ARIJ).
'Het parlement heeft de gezondheidsminister op het matje geroepen.
Wetenschappelijke teams bekijken nu waterstalen van de plaatsen, die de journalisten aangekaart hebben. '

Raf Porto Carrero

Chef Kok in Cairo ( Egypte)

Vacaturenummer: 3324542

Bedrijfsnaam:

Basics Hospitality Recruitment

Locatie/Standplaats:

Cairo, Egypte

Salaris:

In overleg

Bedrijfsprofiel:

Onze opdrachtgever is een Europees getint restaurant gesitueerd in een zogenaamd ‘Boutique hotel’ in Cairo, Egypte. Gelegen in het groene en wat rustiger (luxer) gedeelte van Maadi.

De eigenaresse is zelf afkomstig uit Nederland. Samen met haar echtgenoot runt zij dit Hotel, daarnaast zijn zij eigenaar van een cruise-exploitatie langs de Nijl.

Het restaurant biedt binnen plaats aan 40 personen en beschikt buiten in de tuin over nog eens 46 zitplaatsen. De huidige menukaart is vrij internationaal georiënteerd.
Voor deze opdrachtgever zijn wij per direct op zoek naar een:

Chef- Kok

Functieomschrijving:

Taakomschrijving:
* Dagelijks leiding geven aan een team van circa 6 personen
* Samenstellen van een gepaste menukaart gericht op het type gast, internationaal
met ook invloeden uit de Libanese keuken    
* Toepassen menukosten calculaties
* Verbeteren van huidig kwaliteitsniveau van het eten
* Voeren van een juiste administratie

Functie-eisen:

Profiel:
* liefst al werkervaring opgedaan als sous-chef in een gerenommeerd restaurant
* op zoek naar avontuur in het buitenland, geen last van heimwee
* ervaring met werken in het buitenland
* goed kunnen communiceren in de engelse taal en nederlands
* om kunnen gaan met diverse culturen
* In bezit van Sociale Hygiëne of bereid zijn om opleiding hiervoor te volgen
* afgeronde koksopleiding
* op korte termijn beschikbaar

Dienstverband:

Vast

Plaatsingsdatum: 02-11-2009  

PARASHAT LECH LECHA

De Lubavitcher Rebbe

Het is niet genoeg om G’D te dienen met de ziel alleen.

Er was een hongersnood in het land en Avram daalde af naar Egypte om zich daar tijdelijk op te houden omdat de hongersnood zo zwaar was in het land. Toen hij dichter bij Egypte was gekomen zei hij tegen zijn vrouw Sarai: “Hoor eens, ik weet, dat je een mooie vrouw bent. Als de Egyptenaren je zien zullen zeggen, “dit is zijn vrouw”, dan zullen zij mij vermoorden en jou in leven laten. Zeg toch dat je mijn zuster bent zodat het mij goed zal gaan door jou en ik zelf in leven kan blijven ter wille van jou”.

“Zeg toch dat je mijn zuster bent”….: Spiritueel betekent Abraham de ziel en Sara het lichaam. Het zenden van Sara in het “ hol van de leeuw”, weerspiegelt het idee dat het niet genoeg is om G’D te dienen met de ziel alleen, het ontneemt het lichaam zijn fysieke vervulling.
 Veeleer moet het lichaam worden gestuurd in de gevaarlijke omgeving van “het huis van Pharao’s” – dat wil zeggen, zich bezig houden met fysieke bezigheden, zoals eten, het verdienen van levensonderhoud en trouwen.
 Wanneer iemand zich bezig houd met deze fysieke aangelegen heden en ongedeerd er uit tevoorschijn komt, en bovendien erin slaagt om deze bezigheden te spiritualizeren, ligt daarin de grootste winst voor zowel lichaam als ziel.

Echter om succesvol geconfronteerd te worden met de fysieke wereld, moet het lichaam trachten de heiligheid van de ziel te evenaren.
 Iemands liefde voor G’D kan een uitdrukking van zijn ziels nabijheid zijn met G’D of zijn lichamelijke afstand van G’D. De liefde van de ziel van God is als dat van een zuster voor een broer: natuurlijk en consistent.  De lichamelijke liefde voor G’D, aan de andere kant, is als de liefde van de ene echtgenoot voor de andere: niet aangeboren, en dus theoretisch op zegbaar.
Toegegeven, de lichamelijke liefde voor God,  als de liefde binnen het huwelijk, is meer dramatisch en krachtig, precies omdat de inherente afstand tussen minnaar en geliefde hen in staat stelt om zich met gelijktijdige intensiteit te verbinden, tot ” één vlees” (in tegenstelling tot broer en zus liefde).
Niettemin, opdat het lichaam slaagt in haar missie, moet zij zich bewust blijven van het voordeel van de bestendigheid van de liefde van de ziel voor G’D. Dus, moet zij “het huis Pharao”binnengaan, maar zich voordoen als een zuster en niet als een echtgenote.

“zodat het mij goed zal gaan door jou….”, Abraham begreep dat zijn verblijf in Egypte was bedoeld om een rol te spelen bij de vervulling van de belofte van God: “Ik zal je zegenen en je naam groot maken”, die ook materieel succes inhield (Rashi ad loc.)
 Hij begreep ook dat dit zou gebeuren door Sarah. Zoals de wijzen zeggen: “Zegen is aanwezig in het huis vanwege de vrouw, want het is geschreven, En hij behandelt  Abram goed vanwege haar .”(Bava Metzia 59 bis) Abraham zag ook voor Sarah een engel lopen, en hij zei: “Zij is beschermd, Ik niet .” [Zohar 3:51 a, aangehaald in Igrot Kodesh, Vol. 2, p. 181. Likutei Sichot, vol. 20, p. 39]

In spiritueel opzicht, zag Abraham in zijn afdaling naar Egypte een middel om de vonken van heiligheid te verheffen. Dat is wat hij bedoelt met “zodat ze mij geschenken geven “: de rijkdom van Egypte zou de sfeer van heiligheid binnengaan.

Dit diende als een precedent voor de rijkelijk beladen uittocht van de Joden uit Egypte ongeveer 400 jaar later. (Likutei Sichot, vol. 5, p. 61. Zie de toelichting bij Exodus 11:2)

SHABBAT SHALOM

JUBILEUMREIS NUBIË – ZUID-EGYPTE 15 DAGEN

Vanwege de grote belangstelling is er een extra reis: 7 - 21 januari 2010. Deze reis wordt door Abdel, de eigenaar van de organisatie in Zuid-Egypte, begeleid. Abdel woont het grootste deel van het jaar in Nl en spreekt zowel Egytisch als Nederlands.

I.v.m. het 10-jarig bestaan organiseert Desert Tracks een jubileumreis naar Nubië, het voormalige land van de zwarte pharao’s. Het wordt een leuke, ontspannen en vooral ook afwisselende reis. Zo wandelen we door de woestijn, fietsen langs de rivier de Nijl, verblijven in een Nubisch dorp, eten bij lokale families, maken een boottochtje over de Nijl en bezoeken indrukwekkende tempels en de grote kamelenmarkt van Daraw. Tijdens deze reis maken we het dagelijkse leven in een Nubisch dorp mee, komen in kleine dorpjes en verkennen te voet, per fiets en over water dit mooie en indrukwekkende deel van Egypte. Tijdens deze extra reis gaan er minimaal 6 en maximaal 12 mensen mee. Als je geen zin hebt om alles met de groep te doen zijn er ook veel mogelijkheden om er zelf op uit te trekken.

Nubië is tegenwoordig opgedeeld in een Egyptisch en Sudanees deel. In het Egyptische gedeelte is Aswan de belangrijkste stad. Dit is tevens de zonnigste en meest zuidelijke plaats van Egypte en ligt op een strategisch punt aan de eerste cataract (stroomversnelling) van de Nijl. Het rivierdal is hier op zijn mooist door de granieten rotsen en de met palmen en tropische planten overdekte eilanden in de rivier. Het natuurschoon in dit gebied is zowel afwisselend als overweldigend: de rivier de Nijl, de woestijn, kleinschalige landbouw, het Nassermeer (het grootste stuwmeer van Afrika), botanische tuinen etc. Aswan wordt beschouwd als de grens van de Arabische en Afrikaanse wereld. De stad straalt een ontspannen Afrikaanse sfeer uit. De ligging aan een van de mooiste plekken langs de Nijl draagt daaraan bij. Je kunt hier lekker slenteren over de Corniche, kijkend naar de felucca’s met hun hoge witte zeilen in de strak blauwe lucht of vers gevangen vis eten in een van de drijvende restaurants, luisterend naar Nubische muziek. De markt is eveneens een belevenis; kruiden in alle mogelijke geuren en kleuren, Afrikaanse manden, sjaals, sieraden etc.

In en rondom Aswan wonen vele Nubiërs, een aparte bevolkingsgroep in Egypte. De Nubische beschaving is een van de oudste ter wereld. Doordat er geen geschreven taal is overgeleverd, maar het Nubisch uitsluitend als een gesproken taal heeft overleefd, is naar de Nubische cultuur weinig onderzoek verricht. De Nubische geschiedenis heeft echter een bijzonder rijke ontwikkeling doorgemaakt. Het oude Nubië had zelf goudmijnen én het gebied lag aan de belangrijkste handelsroute met de rest van Afrika. Bovendien hebben de Nubiërs zo’n 2500 jaar geleden over Egypte geregeerd. In deze periode van de “zwarte farao’s” heeft het faraonische Egypte een enorme opbloei doorgemaakt. Ook in het huidige Egypte vormen de Nubiërs een belangrijke bevolkingsgroep (ca. 6 miljoen), die deels ook verder stroomopwaarts in Sudan (Dongola) te vinden is. De meeste Nubiërs wonen in dorpen langs de oevers van de Nijl tussen Aswan en Luxor. Zij komen qua uiterlijk vaak meer Afrikaans dan Egyptisch over en houden er nog steeds een eigen cultuur op na. Uitingen hiervan zijn bijvoorbeeld de rijkelijk versierde huizen, de kleurrijke kleding van de vrouwen en de pittige gerechten van de Nubische keuken.

Programma:

1. Vlucht Amsterdam – Luxor. Transfer van vliegveld Luxor naar Aswan per minibus. In Aswan steken we met een boot de Nijl over naar het Nubische dorp waar wij in een pension en eventueel in kamers van privéhuizen verblijven. ’s Avonds welkomstdiner.

2. We verkennen rustig aan de omgeving van het eiland, in de middag steken we over naar Aswan waar de liefhebbers het interessante Nubische museum kunnen bezoeken. We eten in één van de restaurantjes in de stad.

3. Vroeg in de ochtend vertrekken we per fiets van Aswan richting Daraw. Er vaart een felucca mee, die de bagage vervoert en waar de maaltijden worden bereid en genuttigd. We komen onderweg langs dorpjes met kleinschalige landbouw. We overnachten vlakbij Daraw in een privéhuis. Het is voor een beperkt aantal mensen eventueel ook mogelijk om op de boot mee te varen i.p.v. van te fietsen.

4. Daraw staat bekend om de grote kamelenmarkt die hier elke zondag gehouden wordt. Hier worden m.n. de kamelen die uit Sudan over the zogenoemde “forty days road” komen verhandeld. Vroeger was dit de grootste kamelenmarkt tussen Egypte en Soedan. Na ons bezoek aan de markt fietsen we door naar Kom Ombo, waar een bijzondere tempel staat, die uit twee delen bestaat. Deze “dubbeltempel” is gewijd aan de valkengod Horus en de krokodillengod Sobek. Na het tempelbezoek fietsen we naar het dorpje Faris waar wij overnachten.

5. We fietsen vanuit Faris door naar Edfu (55 km). Overnachting in de buurt van Edfu.

6. In Edfu bezoeken we de faraotempel uit het Oude Rijk, gewijd aan de god Horus. Na het tempelbezoek per minibus terug naar Aswan.

7. Vrije dag.

8. Een rustige wandeldag, die begint in de botanische tuinen op Kitchener eiland. Het Bloemeneiland werd aangelegd door de Britse lord Herbert Horatio Kitchener, die eind 19e eeuw gouverneur van Sudan was. Per boot steken we over naar het eiland Elephantine, waar we wandelen en diverse bezienswaardigheden bekijken: de Nijlmeter, de ruïnes van de tempel van Chnoem en het Elephantine-museum. Het museum Animalia op het eiland is het particuliere initiatief van gids Mohamed, die met veel toewijding in zijn huis een museum heeft ingericht over het planten- en dierenleven in en rond het Nassermeer, met typisch Nubische producten etc. We lunchen aan het "Nubische strand" Barber en gaan per boot terug naar het dorp (of voor wie dat wil naar Aswan, en op eigen gelegenheid met de ferryboot terug naar het dorp).

9. Na het ontbijt lopen we achter het dorp de woestijn in. We passeren een bedoeïenentent en de resten van een obelisk uit de faraonische periode. We bezoeken de ruïnes van het klooster van Sint Simeon, dat in de 7e eeuw door Koptische monniken werd gebouwd. Onze eindbestemming is Bet el Nubie, een omvangrijk traditioneel Nubisch huis met binnenplaats, waar diverse kamers omheen zijn gebouwd. De wandeling voert afwisselend door de woestijn, langs de Nijl en door de Nubische dorpen. Daardoor krijg je onderweg een goed beeld van het dagelijkse leven in de dorpen. Je zult merken dat mensen graag contact zoeken en je zeer waarschijnlijk uitnodigen op de thee. In Bet el Nubie wordt een lunch verzorgd. We varen aan het eind van de middag over de Nijl terug naar het dorp. Totale wandelduur: ca. 4 uur.

10. We steken met de boot over naar de Oostoever, naar het centrum van Aswan. Van daar uit wandelen we naar de tempel van Isis op het eilandje Philae. Deze tempel stond na de bouw van de oude Aswan-Dam een groot deel van het jaar onder water en dreigde helemaal onder te lopen met de komst van de Hoge Dam gebouwd werd. De UNESCO-reddingsoperatie voor de Nubische heeft ervoor gezorgd dat de gebouwen op Philae verplaatst zijn naar het nabij gelegen eilandje Agilkia dat qua vorm werd aangepast aan het oude Philae. Op het eilandje staan verschillende grote en kleine tempels Na ons bezoek aan Philae lopen we over de oude dam naar de Westoever. We lunchen in West-Sehel bij een Nubische familie. Met het motorbootje varen we terug naar Nagh el Kuba.

11. Vrije dag of optioneel voor de liefhebbers een dagtocht per minibus naar het wereldberoemde tempelcomplex van Ramses in Abu Simbel. Voor de anderen een rustige dag op het eiland en in de omgeving.

12. ‘s Ochtend per kameel op zoek naar woestijnvossen; `s middags vogels kijken bij de 1e cataract. Diner op Sehel eiland bij Abdullah, die op de punt van het eiland woont, met fantastisch uitzicht over de Nijl.

13. Wandeling in combinatie met bootochtje op de Nijl. Feestelijk avond met Nubische muziek en dans.

14. Optioneel: met de ochtendtrein naar Luxor. `s Middags bezoek aan de tempels en graftombes in de Vallei der Koningen. Overnachting in hotel op de Westelijke Nijloever.

15. Transfer naar Luxor, vlucht naar Amsterdam. Degenen die al in Luxor zijn, ontmoeten wij weer op het vliegveld.

Prijs: € 695,- en reken op een bedrag tussen de € 425 - € 500 voor de vlucht.

De prijs is incl.: - alle binnenlands vervoer, - overnachtingen op basis van logies/ontbijt - alle maaltijden tijdens de fietstocht (dag 3/4/5 ) - alle lunches tijdens de wandeltocht (dag 8/9/10) - activiteiten en excursies (excl. entreebewijzen) - en alle maaltijden die in het programma staan genoemd.

En exclusief de optionele excursies; dus Abu Simbel en Luxor: Vallei der Koningen.

Daily News Egypt gaat zitten voor een gesprek met dr. Zahi Hawass, het hoofd van de Egyptische Hoge Raad voor Oudheden.
We praten over zijn ontdekkingen, zijn leven, en zijn omstreden plan om de piramides van Giza auteursrecht.





 

Dorpsruzies met vaste patronen

door Herman Veenhof

Een kwarteeuw geleden liepen vrouwen kortgerokt en ongesluierd door Cairo; in 2009 zie je er alleen westerse vrouwen zonder hoofdbedekking; en de Egyptische christinnen.
Deze vrouwen lopen voor het hoofdgebouw van de Universiteit van Cairo, waar president Obama op 4 juni een redevoering hield. |foto EPA/Khaled el-Fiqi

CAÏRO - De laatste maanden lopen de spanningen tussen moslims en (veelal Koptische) christenen in Egypte op. Het gaat bijna altijd om dorpsruzies.

Die ontstaan uit een gerucht en krijgen regionale proporties door vaste patronen: extremistische moslims, inefficiënt beredderende politie of veiligheidsdienst en (soms) koppige Kopten.

Op 4 juni hield de Amerikaanse president Barack Obama een redevoering in de Egyptische hoofdstad Cairo. Hij prees het 'tijdloze' land waarin de islamitische al-Azharuniversiteit al duizend jaar 'een baken in zee' vormt en de University of Cairo al honderd jaar 'de wetenschappelijke vooruitgang' symboliseert.

In een notendop gingen Obama's twee oogmerken in deze zin samen: de moslimwereld paaien en kritiek leveren op het gewelddadig fundamentalisme: ,,Kan iemand mij de plek aanwijzen waar de islam de kwaliteit van leven heeft verbeterd, of in het Westen de democratie heeft geaccepteerd boven de sharia?''

Heel Egypte keek ernaar en klapte, maar vervolgens ging het land over tot de orde van de dag, ook religieus. En die religieuze realiteit betekent een ongemakkelijk samenleven van omstreeks tachtig miljoen mensen, waarvan de overgrote meerderheid moslim is en dat ook steeds openlijker belijdt. Een kwarteeuw geleden liepen vrouwen kortgerokt en ongesluierd door Cairo; in 2009 zie je er alleen westerse vrouwen zonder hoofdbedekking; en de Egyptische christinnen.

Vijftig jaar wachten en nog geen kerkbouwvergunning
Ook op macroniveau zijn de verschillen scherper dan een generatie terug. President Anwar Sadat maakte de islam in 1980 tot staatsgodsdienst, maar dat was sommigen niet genoeg. Een jaar later werd hij vermoord door moslimextremisten.

Egypte onderschrijft artikel 18 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, die vrijheid van geloven, belijden, maar ook van niet geloven of veranderen van geloof vastlegt. In artikel 46 van de Egyptische grondwet wordt die vrijheid nog eens erkend.

Evangeliseren en het veranderen van geloof is formeel niet verboden in Egypte, maar als het om het opgeven van de moslimidentiteit gaat, wordt dat door de overheid en de rechterlijke macht tegengewerkt en door de moskee en de sociale controle op wijkniveau, praktisch onmogelijk gemaakt.

Kerkbouw en restauratie in Egypte mogen formeel ook, maar worden gehinderd door twee oude wetten: de 'Hamayouni' die al uit 1856 stamt en de al-Ezebiregelgeving uit 1934, van het Egyptische ministerie van Binnenlandse Zaken waaronder de afdeling religieuze zaken ressorteert.
 
In de eerste wet verbood de Osmaanse heerser de bouw van een kerk in de nabijheid van een moskee, tachtig jaar later kwamen er tien omgevingsregels, zoals de instemming van de buurt, die de procedures voor kerkbouw tot in het oneindige kunnen rekken.

Al jarenlang is een 'uniforme wet op de bouw van godsdiensthuizen' in de maak, maar die wordt eindeloos getraineerd. Dat kan des te beter nadat de Egyptische president Mubarak de besluitvorming over nieuwe kerken in 2005 met Decreet 291 heeft gedecentraliseerd: lokale autoriteiten en 'gouverneraten' beslissen voortaan, met de kans op corruptie, angst voor de extreme islam en nog meer vertraging als resultaat.

De Joriskerk in Dafesh, in de heftig islamistische regio rond Assiut, moest 18 jaar wachten op een bouwvergunning en na de eerste steen in 2000 werd meteen een halt uitgeroepen, vanwege een extra en ontbrekend document.
 In Maadi, een wijk in Cairo, liep een aanvraag voor een Koptische kerk in 2007 precies een halve eeuw! Daaromheen schoten de moskeeën als paddenstoelen uit de grond.

In Cairo bestaat een Koptische wijk met een stuk of acht zeer historische oosters-orthodoxe kerken. Toch gaan veel christenen daar wat schichtig naar binnen om de iconen te kussen of de verzilverde portretten van de heiligen te strelen.
 Zelfs toeristische gidsen blijven buitenstaan en spugen af en toe wat al te hartgrondig op de grond, terwijl ze achterom kijken. Een gang naar de tot museum geworden Ben Ezersynagoge vlakbij is helemaal uit den boze. Van de tienduizenden Joden in Egypte zijn er nog maar tweehonderd over, oudjes.

De meeste Egyptische christenen zijn Koptisch-orthodox. Een minderheid binnen die minderheid is 'westers' christen: rooms-katholiek, baptist, presbyteriaans, pinkster­evangelisch of anderszins protestants. Die kleine gemeenschappen worden getolereerd als er niet openlijk wordt geëvangeliseerd.
Het gaat om kerken met veel 'expats' of tentenmakers, die een beroep hebben en informeel werken aan verspreiding van het christelijk geloof in Egypte.

Problemen tussen christenen en moslims in Egypte ontstaan vaak als gevolg van een gerucht, meestal dat christenen bezig zijn met kerkbouw, 'illegale' bijeenkomsten of het veranderen van de religieuze identiteit van vaak jonge moslims. Kerkbouw, verandering van geloof en interreligieuze verkering leiden altijd tot gedoe in Egypte.

Moslimgeweld in Egypte: koptische christenen smeken om hulp

Lezingen, cursussen, tentoonstellingen

Het leger van Cambyses II ontdekt?

In zijn beroemde 'Historiën' beschreef de Griekse geschiedschrijver Herodotus hoe Cambyses II (525-522 v.Chr.) een leger van vijftig duizend soldaten door de westelijke woestijn stuurde om het orakel van Amon in de oase Siwa te vernietigen. Een negatieve uitspraak van het orakel zou de Perzische heerser hebben beledigd. Toen het leger van Cambyses werd overvallen door een zware zandstorm verdween het complete leger zonder enig spoor na te laten.
 
In de jaren twintig deed de Hongaarse avonturier László Almasy ook al een onderzoek vanuit de lucht met een vliegtuig. De Italiaanse broers Castiglioni hebben afgelopen week bekend gemaakt dat zij het leger van Cambyses nu dan uiteindelijk hebben teruggevonden.
De mannen hebben geen archeologische scholing genoten, noch hebben zij toestemming gekregen van Zahi Hawass om in dit woestijngebied onderzoek te doen. Eerder, in 1989, kwamen de twee Italianen ook al in het nieuws met de vondst van de goudstad Berenike Panchrysos.
Bekijk hier eerst de korte documentaire van: DiscoveryNews.
Bekijk daarna ook het YouTube-filmpje waarbij bronzen voorwerpen met een eenvoudige metaaldetector worden gevonden onder een dun laagje woestijnzand.
Het grote amateurisme dat bij deze illegale opgraving wordt tentoongespreid versterkt het vermoeden dat het een en ander door de Italianen in scène is gezet: Illegale opgravingen

Boorwerk onder de sfinx van Gizeh

Op zijn website neemt Dr Zahi Hawass u mee naar het plateau van Gizeh. Daar werden begin van 2008 onder zijn leiding drainagewerkzaamheden verricht om de sfinx tegen de negatieve inwerking van het grondwater te beschermen. Bekijk hier de video: sfinx.

Onderzoek in het Dal der Koningen

Hawass heeft tegenwoordig zijn zinnen gezet op een grote ontdekking in het gebied van het oude Thebe. Hij neemt u mee naar het Dal der Koningen.
 Daar worden momenteel onder zijn leiding zeer intensieve opgravingen verricht. Bekijk hier het videofilmpje vervaardigd door Sandro Vanini: KV64 Ook leidt hij het onderzoek naar de mysterieuze tunnel in KV 17 

De sjabties van Pasén

In zijn boek 'De Verborgen Tombe' heeft Huub Pragt een belangrijke rol toebedeeld aan Pasén, de Godsvader van Amon uit de 21ste dynastie. Een opvallend gegeven is dat alleen enkele sjabties van deze persoon bekend zijn en dat verder ieder ander grafvoorwerp ontbreekt.
 De Nederlandse sjabtie-deskundige Niek de Haan heeft een zorgvuldige studie gemaakt naar de blauwgeglazuurde sjabties van Pasén die sinds 1933 op verschillende plaatsen in de wereld zijn opgedoken.
Lees hier het engelstalige pdf-artikel over de: 'Sjabties van Pasén'

Rondleiding 'Archeologie van het Oude Egypte'

Op zondag 13 december 2009 verzorgt Huub Pragt twee identieke rondleidingen over de Egyptische afdeling van het Rijksmuseum van Oudheden te Leiden. Tijdens de rondleiding zal aandacht worden besteed aan de archeologische vondstomstandigheden van de tentoongestelde Egyptische voorwerpen.

De eerste rondleiding start om 12.30 uur. Hiervoor zijn nog twee plaatsen beschikbaar. De tweede rondleiding vangt aan om 15.00 uur. Hiervoor zijn nog enkele plaatsen beschikbaar. Een rondleiding duurt 90 minuten. Iedere deelnemer wordt vanaf een half uur voor aanvang van de rondleiding in het museumcafé ontvangen met een kop koffie of thee.
Voor meer informatie klikt u hier op: Rondleiding.

Vervolgcursus Hiërogliefenschrift en Literaire teksten

Cursisten die momenteel de beginnerscursus Hiërogliefenschrift volgen, kunnen zich aanmelden voor het vervolg hierop. De Vervolgcursus gaat in Hilversum van start op maandagavond 4 januari 2010 van 19.30 to 21.30 uur en in Leiden op zaterdag 9 januari 2010 van 10.00 tot 11.30 uur.
 
Ook personen die in voorgaande seizoenen een cursus hiërogliefenschrift hebben gevolgd zijn welkom. Vanaf zaterdagmiddag 9 januari 2010 wordt in Leiden gestart met de cursus Literaire Teksten. Cursisten, die minimaal de Vervolgcursus hebben gevolgd, kunnen deelnemen aan deze leesgroep. In deze cursus worden korte gedeeltes uit drie Middelegyptische teksten vertaald.
 
Het betreft: De Profetie van Neferti, De Welsprekende Boer en De wonderverhalen verteld aan het hof van Choefoe.
Al deze cursussen worden afgerond met een bezoek aan de Egyptische collectie van het Rijksmuseum van Oudheden.
Voor meer informatie klikt u hier op: Cursussen.

Cursus 'Kunst van het Oude Egypte'

Bij het kijken naar de kleurrijke wandschilderingen in Egyptische graven valt het op dat het perspectief ontbreekt. In de vlakverdeling lijken alleen de belangrijke kenmerken te zijn afgebeeld. Gezichten en ledematen van personen zijn in profiel weergegeven terwijl ogen, halzen en schouders frontaal worden afgebeeld. Een grafeigenaar wordt vaak meer dan levensgroot afgebeeld terwijl zijn zoon, die minder belangrijk is, vaak niet hoger reikt dan tot de knie van zijn vader.
 
De Egyptische kunst is niet zozeer gericht op het aanschouwen ervan als wel op het uitdragen van een inhoudelijke boodschap. De cursus gaat in Amsterdam van start op dinsdag 12 januari 2010, in Hilversum op dinsdag 12 januari 2010 en in Leiden op zaterdag 9 januari 2010.
Voor meer informatie klikt u hier op: Cursus Kunst

Vanaf maandag 18 januari 2010 verzorgt Huub Pragt in Utrecht een cursus van vier lessen over de Amarnaperiode. De cursus wordt gegeven voor HOVO Utrecht. Deze cursus gaat dieper in op de regering van Achnaton en Nefertiti. Kijk voor meer informatie op: Cursus 'De Amarnaperiode'

Vanaf maandag 1 maart 2010 verzorgt Huub Pragt in Utrecht een cursus van vier lessen over de regeringsperiode van hogepriesterkoning Mencheperra uit de 21ste dynastie. De cursus wordt gegeven voor HOVO Utrecht.
 Deze cursus vormt een zoektocht naar het nog niet ontdekte graf van Mencheperra. Kijk voor meer informatie op: Cursus 'De Verborgen Tombe'

Cursus 'Religie van het Oude Egypte'

De Egyptische religie was geen geloof met één enkele god of één scheppingsleer om het ontstaan der dingen te verklaren. Juist een groot aantal goden en godinnen konden naast elkaar bestaan en zich op allerlei manieren manifesteren. Om inzicht te krijgen in de godsdienstbeleving van de Egyptenaren verdiept deze cursus zich in de mythen, de oude verhalen over de goden. Van daaruit wordt de diepere betekenis van de rituelen in de tempels verklaard.
Ook wordt de rijke offercultus voor de doden toegelicht. De cursus gaat in Amsterdam van start op dinsdag 9 maart 2010, in Hilversum op dinsdag 9 maart 2010 en in Leiden op zaterdag 13 maart 2010.
Voor meer informatie klikt u hier op: Cursus Religie

Reis 'Op zoek naar de Aton'

Van vrijdag 12 februari tot en met zondag 21 februari 2010 leidt Huub Pragt een cultuurreis door Egypte langs monumenten uit de Amarnaperiode. Deze tiendaagse reis is bedoeld voor de ervaren Egypte-bezoeker.
 We starten onze zoektocht naar de zonneschijf Aton in het Egyptisch museum in Caïro. We verplaatsen ons vervolgens naar Loeksor, het oude Thebe. Daar bezoeken we de restanten van het paleis Malkata, de vermoedelijke geboortegrond van Achnaton. We bezoeken de graven van Cheroeëf en Ramose.
We gaan achter de Karnaktempel op zoek naar de plaats waar ooit de tempel 'Gempaäton' heeft gestaan. Drie dagen worden uitgetrokken voor een uitgebreid bezoek aan de graven en ruïnes van de oude stad Achetaton. De reis wordt afgerond met een bezoek aan de Nederlandse opgravingen in Sakkara. Daar bezichtigen we ondermeer de graven van Meryneith en Ptahemwia uit de Amarnaperiode.
Deze bijzondere reis is tot stand gekomen in samenwerking met reisorganisatie Orion Reizen in Utrecht. Momenteel is nog één plaats beschikbaar.
Voor meer informatie klikt u hier op: 'Op zoek naar de Aton'

Lezing 'Wie was Toetanchamon'

Op dinsdag 23 februari 2010 verzorgt Huub Pragt een lezing in Het Museon in Den Haag.
In zijn lezing verneemt u hoe het graf van Toetanchamon in 1922 werd ontdekt door de Britse archeoloog Howard Carter.
 Prachtige grafschatten zoals het beroemde gouden mummiemasker zullen worden besproken. Dieper wordt ingegaan op de mysterieuze dood van de achttienjarige koning.
Voor meer informatie klikt u hier op: Lezing.

Lezingen door anderen

Op vrijdag 27 november 2009 geeft prof.dr. Pascal Vernus, verbonden aan de Université Sorbonne IV in Parijs, een lezing over literatuur in het oude Egypte. In deze lezing verkent hij de grenzen van wat 'literatuur' voor de oude Egyptenaren betekende.
 Monumentale grafdecoratie wordt literair werk. Door de indrukwekkendheid van de piramides vergeten we soms dat de oude Egyptenaren nog andere monumenten aan het nageslacht nalieten: met name een rijke literatuur. Maar het moderne concept 'literatuur' verdient verduidelijking. De Oudegyptische belles-lettres kan men verdelen in twee categorieën.
 
Een goed voorbeeld is het Harpenaarslied, een prachtige tekst die in verscheidene versies is bewaard. Als monumentale grafdecoratie was het lied oorspronkelijk niet bedoeld als een literaire tekst, maar het werd literatuur door een proces van afleiding of gedaanteverwisseling. Toen het eenmaal was opgenomen in de literatuur, werd het als volwaardig literair werk behandeld, bijvoorbeeld in Papyrus Harris 500.
 Deze lezing verkent de grenzen van wat 'literatuur' voor de oude Egyptenaren betekende, en dit kan leiden tot een betere appreciatie van de erfenis die zij ons nalieten. De lezing wordt gehouden in het kader van de internationale workshop 'The Alpha and Omega of Sinuhe: Reinterpreting a Classical Middle Egyptian Text', een initiatief van de opleiding Egyptische taal en cultuur van de Universiteit Leiden. Het verhaal over Sinuhe wordt beschouwd als een van de beste werken uit de Oudegyptische literatuur.
 aanvang: 20.00 uur locatie: Taffehzaal Rijksmuseum van Oudheden kosten: gratis voertaal: Engels.

De schrijver Gustave Flaubert en fotograaf Maxime Du Camp maakten in 1850 een reis door Egypte. De tentoonstelling hierover toont dagboekfragmenten, foto's en Egyptische objecten.
Dr. Christian Greco, assistent-conservator Egypte, Rijksmuseum van Oudheden houdt op dinsdag 8 december 2009 een lezing onder de titel "Ontroerd bij het verlaten van stenen!". Aanvang 20.00 uur. Deze lezing is in samenwerking met: RoMeO, vriendenvereniging Rijksmuseum van Oudheden. Klik hier voor meer informatie over deze: lezing.

In het collegejaar 2009-2010 organiseert het NINO weer een lezingencyclus over het oude Nabije Oosten. Enkele lezingen in deze cyclus worden niet gehouden op donderdagmiddag, zoals gewoonlijk, maar op vrijdagmiddag of -avond. Toegang tot het Rijksmuseum van Oudheden en de daarin gelegen filmzaal of lezingenzaal kost € 8,50 (MJK, RoMeO en studenten met collegekaart gratis).

Donderdag 18 maart 2010 vanaf 15.00 uur in de filmzaal op de 2e verdieping Prof.Dr. Olaf Kaper 'De 400 goden van Kellis: nieuwe inzichten uit het veldwerk in de oase Dachla, Egypte'
Donderdag 20 mei 2010 vanaf 15.00 uur in de lezingenzaal op de 1e verdieping. Dr. Maarten Raven 'Resultaten van opgravingsseizoen 2010 in Saqqara, Egypte'.

Symposium

Op vrijdag 11 en zaterdag 12 december 2009 organiseert het Nederlands Instituut voor het Nabije Oosten en de School of Middle Eastern Studies een symposium onder de titel “Qasr Ibrim, between Egypt and Africa: A case study of cultural exchange”. Dit symposium wordt op 11 en 12 december gehouden in het Rijksmuseum van Oudheden te Leiden
.Het symposium is bedoeld voor docenten, promovendi en gevorderde studenten Egyptologie, archeologie, oosters Christendom, Arabisch, Afrikanistiek en antropologie, alsmede andere geïnteresseerden. Er is een beperkt aantal plaatsen; opgave verplicht: c.van.zoest@hum.leidenuniv.nl of 071-527 2036. Klik hier voor meer informatie over dit: symposium.

Op vrijdagavond 11 december 2009 geeft Prof. W.Y. Adams een publiekslezing onder de titel “Qasr Ibrim: 5000 years of cultural continuity and change in Nubia”. De lezing begint om 20.00u in de Taffeh-zaal van het Rijksmuseum van Oudheden, Rapenburg 28 te Leiden. Deze lezing is vrij toegankelijk voor alle geïnteresseerden. Klik hier voor meer informatie over deze: publiekslezing.

Tentoonstellingen

Vanaf dinsdag 2 december 2009 tot en met zondag 4 april 2010 wordt de tentoonstelling 'Het Egypte van Gustave Flaubert' gehouden in het Rijksmuseum van Oudheden te Leiden. 'Het Egypte van Gustave Flaubert' gaat over de reis door Egypte die de Franse schrijver Gustave Flaubert maakte in 1849 en 1850, samen met fotograaf Maxime Du Camp. De tentoonstelling combineert fragmenten uit Flauberts dagboek met de foto's van Du Camp en Egyptische voorwerpen: info.

In het Allard Pierson Museum te Amsterdam zal van vrijdag 19 februari tot en met zondag 23 mei 2010 de tentoonstelling 'Doden voor de rechter, Het Egyptisch dodengericht in perspectief' worden gepresenteerd.
Voor de oude Egyptenaren was de laatste reis het belangrijkste. In het graf werd alles meegenomen wat nodig was voor het eeuwige leven in het hiernamaals. Mummies, sarcofagen en talloze grafgiften zijn hier de stille getuigen van. Deze laatste reis kon echter niet beginnen zonder eerst verantwoording af te leggen voor het doen en laten tijdens het leven.
 Van de Egyptenaren is het oudste uitgewerkte ritueel bekend waarin deze verantwoording na de dood centraal staat. De overledene moest zich namelijk rechtvaardigen voor een godenrechtbank. In de tentoonstelling 'Doden voor de Rechter' wordt via een interculturele dialoog de vergelijking gemaakt tussen hedendaagse christelijke en islamitische denkbeelden rondom de dood en die van het Oude Egypte
. De bezoeker legt als het ware de weg van de overleden Egyptenaar af en maakt onderweg steeds kennis met parallellen uit deze twee wereldreligies.

Voetbalfoto: Op het veld in Egypte

Voetbalvelden worden soms omringd door bijzondere landschappen.
 Zo ook in Egypte waar deze jongens het niet kunnen laten om een balletje te trappen naast eeuwenoude bouwwerken.

Britse bouwt zich om tot Egyptische koningin Nefertiti

Een vrouw uit het Engelse Brighton heeft 200.000 pond (230.000 euro) gespendeerd aan schoonheidsoperaties in een poging te lijken op Nefertiti, een koningin uit het oude Egypte.
 

Nileen Namita besliste 20 jaar geleden dat ze met de transformatie wilde doorgaan.
 Ze denkt namelijk dat ze in een vorig leven niemand minder dan Nefertiti zelf was.
 "Gedurende mijn kindertijd had ik voortdurende dromen over de koningin.
 Deze visioenen waren zeer intens. Ik kon zien waar ze leefde, ik zag haar slaven, haar kamers, het voedsel dat ze at.
 
Hoewel ik de dromen aanvankelijk angstaanjagend vond, begon ik op te zoeken wat ze betekenden," zegt de vrouw. "Langzaamaan begon ik te beseffen dat ik een reïncarnatie van Nefertiti ben."
De vrouw heeft intussen 51 operaties ondergaan, waaronder acht neuscorrecties, drie facelifts, twee lipcorrecties, vijf oogoperaties, 20 kleine correcties

Egyptische vrouwen in verzet

Vrouwen in de Arabische wereld.
 Het beeld dat veel mensen in Nederland en België daarvan hebben is: onderdrukking, sluiers, vrouwenbesnijdenis.
 Op de laatste Caïro-conferentie werd dat beeld van de gehoorzame Arabische vrouw keihard onderuit gehaald.

Door Sinsia van Kalkeren

Ruim honderd vrouwen en een tiental mannen zitten op elkaar gepakt in een warm zaaltje. Achter de grote tafel zitten vrouwen varierend in leeftijd van twintig tot zeventig
. Met hoofddoek, zonder hoofddoek, alles en iedereen zit door elkaar.
Het is het Women’s Forum, een bijeenkomst over de leidende rol die vrouwen op zich nemen in allerlei gevechten in Egypte en daar buiten.

In de afgelopen maanden zijn de voedselprijzen explosief gestegen in Egypte.
 Een liter maïsolie kostte eerst vijf pond (55 cent), nu moeten Egyptenaren er dertien pond voor betalen. Ook brood is niet meer te betalen.
 In de rijen om goedkoop brood te krijgen zijn al drie mensen overleden.
Tegelijkertijd worden allerlei sectoren geprivatiseerd. Het reslutaat: Egypte komt in verzet.

‘Ik was nog nooit een nacht van huis geweest,’ vertelt een medewerkster van de belastingdienst. ‘Tot we gingen staken voor onze rechten. Van 350 pond (40 euro) per maand kunnen we niet leven, zeker niet nu voedsel zo veel duurder is geworden.
We hebben elf dagen en nachten op straat gestaan, mijn man kwam me eten en kleding brengen.’

‘De strijd is nog niet gestreden, en we staan niet alleen,’ vertelt ze.

‘Ook in de textielindustrie, op de universiteiten en in de gezonheidszorg wordt gestaakt.
 We zijn allemaal tegen de onrechtvaardig hoge prijzen van brood, het tekort aan schoon drinkwater en de bezuinigingen op de gezondsheidszorg en het onderwijs.
 We nemen het daar samen tegen op en zijn solidair met elkaar.
 Als we daar samen voor moeten sterven, dan doen we dat.
We nemen onze rechten, wat het ook kost. Samen staan we sterk.’

Verschillende spreeksters benadrukken dat het gevecht tegen onrechtvaardigheid een gevecht is van zowel mannen als vrouwen: ‘Vrouwen worden onderdrukt, maar mannen ook.

Zolang we onder een dictatuur leven en te maken hebben met corruptie zal er nooit iets verbeteren aan onze situatie. De corruptie moet stoppen, de privatisering van land, voedsel en water moet stoppen. Mannen en vrouwen moeten daarom de handen ineen slaan.
 Als we het niet samen doen, winnen we nooit.’

Met of zonder hoofddoek: Vrouwen in de Arabische wereld vechten op een heldhaftige manier voor hun rechten. Als er op de Caïro-conferentie één ding duidelijk werd, was het dat de mate van emancipatie niet bepaald wordt door de grootte van je hoofddoek.
 Het gaat er om welke plaats je inneemt in de strijd tegen onrechtvaardigheid.

Kom Ombo

Farao's voeren oorlog om voetbal

• voetbal een feest ???? forget it ......

Beiroet-Bagdad — Gek hoe futiliteiten, zoals de aanstelling van een EU-president, de primitiefste nationalistische gevoelens kunnen bovenhalen.
 Of neem voetbal.
In een Beiroets café zat JORN DE COCK deze week te kijken naar Algerije - Egypte, een beslissende play-off tussen twee Arabische teams die ex aequo waren geëindigd in hun kwalificatiegroep.
 De uiteindelijke winnaar mocht naar het WK Voetbal in Zuid-Afrika in 2010.

In de hoofdstad van Egypte hielpen varkens altijd bij het opruimen van het afval. Maar omdat de regering bang was voor verspreiding van de Mexicaanse griep, die eerst nog varkensgriep heette, zijn alle varkens gedood.

Nu blijft er veel afval in de straten liggen.
 Caïro is een supergrote stad waar 18 miljoen mensen wonen. Zij zorgen voor heel veel afval. Dat afval werd altijd verzameld in een arme wijk van Caïro. Bij het opruimen werden ze geholpen door varkens. Alles wat nog een beetje eetbaar was, aten zij op.
 De regering was echter zo bang voor verspreiding van de Mexicaanse griep dat ze alle varkens doodden. Ondanks dat veel artsen zeiden dat dat écht niet nodig was.

Nu moeten veel kinderen uit die wijk als vuilnisman werken om de straten een beetje schoon te houden. Dat is hartstikke vies en zwaar werk. Er is zoveel afval dat sommige kinderen zelfs niet meer naar school kunnen. Zij werken alleen nog maar als vuilnisman.

En nog is het niet genoeg; bijna de helft van het vuilnis blijft in de straten achter.

De Piramide Grotten

22-11-2009 | 11:50:
 

Aan boord van de Nijl

door Herman Veenhof

Straatbeel in het gemoedelijke Caïro. |foto Nederlands Dagblad

De Egyptische hoofdstad Caïro telt inclusief de voorsteden evenveel inwoners als Nederland, bijna 17 miljoen. De stad is vol, druk en fascinerend.

Maar er zit een zekere orde in de chaos, en veel gemoedelijkheid in de drukte. Caïro is leefbaar voor wie zich gedraagt.

Je moet echt moeite doen om in Caïro in de problemen te raken. Maar soms lukt dat. In het oosten ligt de Dodenstad. Dat is een enorme wijk met graftombes waar gedurende eeuwen mensen zich hebben gevestigd om te wonen. Vreemdelingen worden er niet graag gezien, rondom de Ashraf Qaitbeymoskee. Als fotograaf moet je er niet al te opzichtig rondlopen.
 Maar uiteindelijk gaat ook dat wel.

De twee Britse dames die per se ongesluierd en met blote schouders een andere moskee in willen, wekken meer onmin op. Ze zijn boven de veertig, immens bleek en handen en armen zitten vol sproeten. Ze geven opeens een nieuwe dimensie aan het begrip nijlpaard. We bedoelen maar: 's lands wijs, 's lands eer
. Dertig jaar geleden liepen heel wat Egyptische meisjes met wapperend haar in korte rok rond. Nu kan dat niet meer. Staat noch moskee schrijven het expliciet voor, de sociale controle in de wijk geeft de doorslag.

Is dat problematisch? Boerka's zijn ook in Egypte zeldzaam. We ontmoeten een dame in lange jurk met sluier die perfect Engels spreekt en de zelfbewustheid in eigen persoon is.
Ze coördineert inkomend toerisme. Haar baas is een man, dat is waar.
Ook hij, viceminister van Toerisme, heeft geen tijd voor promopraatjes.

Het toerisme in Egypte is goed voor 11,3 procent van het bruto nationaal product en 12,6 procent van de werkgelegenheid.
Vorig jaar bezochten bijna 13 miljoen vakantiegangers het land aan de Nijl, die 11 miljard euro uitgaven en 211.000 hotelkamers bezetten. Van die mensen waren er 268.000 Nederlander.

Trein voor armen en rijken

door Monique Samuel

Het is stil in de trein, zoals het hoort, want ik zit in de stiltecoupé... Maar toch, de stilte is opvallend, want in de tweede klas is dat niet vaak het geval.
Hier en daar hoest iemand of ritselt er een krant. Verder klinkt er niets dan de motoren die ons dichter bij de bestemming brengen.

Ik kijk naar buiten, maar er is niet veel te zien. Stoffige en vlekkerige ramen, met daarachter dunne boompjes, water, weilanden, voetbalvelden en kantoren.
 Het is mooi noch lelijk, het is alleen maar kleurloos.
Het zijn uitzichten die ik al zo vaak heb gezien, zonder ze ooit echt gezien te hebben
. De vertrouwde landschappen passeren achter de vuile ramen zonder ook maar een enkele indruk achter te laten.

Mijn gedachten dwalen af, vage herinneringen mengen zich met het saaie uitzicht.... En opeens waan ik me op het Egyptische spoor. Roestig en ongelijk, zodat je steeds het gebonk hoort als de trein op het volgende stukje spoor belandt.
 De ramen zijn nog grauwer en viezer dan in Nederland, de motoren puffen en steunen, alles ruikt naar diesel. Mannen roken sigaretten, vrouwen voeden hun baby's en boeren met getekende gezichten zitten tegen de kale ijzeren wanden.

In Egypte heb je naast de eerste en de tweede klas nog vele andere klassen en zelfs nog verschillende treinrangen. In sommige treinen scharrelen kippen rond en doen mensen hun behoeften in een druiperig stinkend gat. In andere treinen zijn losse tweepersoonscabines met slaapbanken, een wastafel en zoemende airco's. De all-inclusive maaltijden worden door een treinbediende gebracht, die geregeld langskomt om het bank tot bed te maken, schone lakens te brengen of wat al niet meer.

Deze speciale treinen zijn een luxe voor het gewone volk. Ze zijn veilig, relatief schoon en rustig. Iets wat voor de overvolle treinen van en naar het platteland niet gezegd kan worden. Er vinden geregeld ongelukken plaats en soms vallen er honderden doden, omdat er weer een derderangstrein is ontspoord of totaal is uitgebrand.
En hoewel het misschien een ervaring is, durf ook ik niet in deze afgedankte treinen te reizen.
Nee, ik verstop me liever in de 'suite', mijn eigen cabine in de expressnachttrein.
Want geloof me, tien tot twaalf uur reizen in een Egyptische trein is al erg genoeg, daar is geen plattelandspuffer voor nodig.

In Nederland bestaat er maar weinig verschil tussen eerste en tweede klas. Ik begrijp daarom ook niet waarom mensen nog eersteklaskaartjes kopen, afgezien van de rust en de zekerheid van een zitplek misschien. Maar verdere verschillen zijn amper te ontdekken, dus voor dat geld sta ik wel.

Maar in Egypte is het een verschil tussen arm en rijk, tussen een bed met verenmatras of afgesleten houten bankjes, tussen airco of de stoffige wind, tussen een mp3-speler of het gekakel van kippen in kleine rieten kootjes.

Op weg naar mijn zit- of staplek in de tweede klas loop ik dagelijks door Nederlandse eersteklascoupés, zonder daarbij ook maar een gevoel van vrees of schaamte te ervaren.
 
Maar de simpele Egyptenaar komt een luxe trein niet in, hoogstens als bediende misschien.
Daar blijft het bij.
 Tussen arm en rijk is een kloof die met geen kilometers spoor valt te overbruggen.
Nee, in Egypte delen arm en rijk slechts hetzelfde uitzicht door de altijd stoffige ramen
. Hun enige overeenkomst is een blik op eindeloos woestijnzand.

Egypte lanceert eerste Arabische domeinnaam

SHARM EL-SHEIKH - Vanaf maandag is het voor het eerst mogelijk om een domeinnaam in het Arabisch te registreren. Egypte heeft de primeur met de introductie van een domeinnaam eindigend op .masr, wat .egypte in het Arabisch is. ''Dit is voor ons een geweldig moment. Het internet spreekt Arabisch'', aldus de Egyptische minister van Communicatie zondag.

Icann, de organisatie die besluit welke webadressen mogen bestaan, besloot vorige maand dat voortaan alle talen gebruikt mogen worden voor internetadressen. Deze mogelijkheid wordt wel de grootste verandering van het internet genoemd sinds het veertig jaar geleden werd opgezet. Destijds was de taal geen probleem omdat de meeste internetgebruikers Engels of een andere taal gebaseerd op het Latijnse schrift gebruikten.

Momenteel gebruiken ongeveer 1,6 miljard mensen het internet, van wie ruim de helft geen gebruik maakt van het Latijnse schrift. Het merendeel van die websurfers komt uit China.

De eerste websites gebaseerd op een ander alfabet zullen vanaf halverwege volgend jaar actief zijn. (ANP)

God zegent Egypte, mijn volk

door Monique Samuel

Een straatverkopertje in Caïro. |foto AP/Petros Giannakouris

We bezochten tempels en moskeeën, kerken en souks, een synagoge en chique vijfsterren hotels, een ressort in de badplaats Sharm el Sheikh en het meest luxe en grootste overdekte winkelcentrum van het Midden-Oosten.

Egypte is een land vol tegenstellingen en kent een geschiedenis waar ik trots op ben. Elke dag weer reizen we van hot naar her om nog meer te zien of om nieuwe, bijzondere monumenten te bezoeken. Maar tegelijkertijd is er de dagelijkse realiteit van Caïro, waar elke middag de riolen overstromen zodat straten onder dertig, soms veertig centimeter water komen te staan en de wegen verstoppen, de fruitkraampjes op de stinkende drab drijven en ik mijn schoenen vol voel lopen met het stinkende water dat met vuile schuimkoppen rond mijn benen klotst.

Kinderen staan tot aan hun middel in het water op zoek naar waardevolle spulletjes tussen het rottende afval. Op een avond zie ik hoe een vrouw gehuld in lompen op het afval slaapt, terwijl het rioolwater haar 'bed' uit elkaar laat drijven. Naast haar staat een kraampje dat vlees verkoopt. Toeterend banen auto's en ezelskarren zich een weg door een zee van ontlasting en bergen afval. De vrouw slaapt rustig door.

Dat is het onwerkelijke van een vakantie in mijn vaderland.
Het ene moment verblijf ik in een chique hotel, het andere moment ben ik gewoon weer thuis in de volkswijk van mijn oma, waar ik naar de metro loop of in een microbusje spring. Egypte stemt mij trots en droevig, want het land is rijk en arm tegelijk. Je kunt er alles kopen, alles vinden en ik kan er leven als een prinses of pasja. In Caïro raak je nooit uitgekeken, het zuiden van Egypte is adembenemend mooi en in de Rode Zee vind je spectaculairdere vissen dan op National Geographic .

Tegelijkertijd ontgaat mij nooit de zware en zwarte kant van het leven in het land van de Nijl, de armoede, de corruptie, de angst, de uitbuiting en het radicalisme... Het maakt me diep ongelukkig en het slaat de mensen lam.

Maar er is hoop. Terwijl we om twee uur 's nachts bij een kerk in de rijke wijk Ma'adi wachten op de bus om met een groepsreis naar de Rode Zee te gaan vertelt mijn oom het verhaal van een grote zware bijbel die over de Nijl naar de oever van deze kerk dreef. Dwars tegen de stroom in bewoog het Woord van God. Natuurtechnisch gezien was dit volstrekt onmogelijk en dus deed de kerk uitvoerig onderzoek. Maar de wetenschappers kwamen er niet uit en zo concludeerde de kerk dat op 12 maart 1976 een wonder was geschied.

Ik wilde de heilige bijbel wel zien. We kusten de hand van de priester en hij opende speciaal voor ons de kerk midden in de nacht. Daar lag de bijbel achter glas, vrijwel ongeschonden, alleen de randen van de bladzijden waren door het water aangetast.
 De bijbel lag open op dezelfde pagina's als toen hij dertig jaar geleden aanspoelde. Ik las Jesaja 19:34 'Mubarak sjahr Masr' (God zegent Egypte).
 Een koude rilling liep over mijn rug terwijl ik de passage las en las en herlas. God zegent Egypte, mijn volk. En ik voelde diep van binnen dat het waar was, ondanks alles, of misschien juist vanwege dat alles zegent God Egypte.
 Daarom zijn er in dat land zoveel kerken die elke dag weer compleet uit hun voegen barsten, daarom is de christelijke gemeenschap zo prominent aanwezig en daarom zie je tussen massa's sluiers altijd weer de trotse krullen van een Koptische vrouw.
 Ik stond in de kerk en voelde dat zij leefde, het kaarslicht flikkerde zachtjes. Ik boog me voorover en kuste het glas waarachter de bijbel lag. Ik sloeg een kruisje en bad: 'God zegen Egypte, mijn volk...

Egyptologica Vlaanderen

Beste allemaal,
 
Hiermee wil ik graag onze lezing voor november in herinnering brengen.
Die lezing wordt gegeven door dr. René Preys en is gewijd aan "Het graf van Thoetmosis III in de Vallei der Koningen: de farao op zoek naar Osiris".
 
Het graf van Thoetmosis III is het eerste graf van de Vallei der Koningen dat met zekerheid kan gedateerd worden. Het is ook het graf dat voor generaties de architecturale vorm en het decoratieve schema van het koninklijk graf zal bepalen.
De afdaling in het graf symboliseert de afdaling in de wereld van Osiris. De ovale vorm van de grafkamer suggereert de wereld van Sokaris waar zelfs de zonnestralen van de zonnegod niet doordringen. Dit alles wordt uiteengezet in de prachtige decoratie van de grafkamer die als centrale thema de nachtelijke reis van de zonnegod heeft.
 In de diepste rotsen van het Thebaanse gebergte verenigt Thoetmosis III zich met de zonnegod om op zoek te gaan naar Osiris en aldus zijn ei-gen eeuwig leven te garanderen.
 
Leuven: dinsdag 17 november 2009
Gent: donderdag 26 november 2009
 
Opgelet: wat betreft de lezing van Gent is het nuttig om er rekening mee te houden dat onze lezing samenvalt met de Gentse 6-daagse. Dat betekent extra druk verkeer en parkeerproblemen in de binnenstad, vooral in de omgeving van 't Kuipke.
Meestal is de ondergrondse parking op het St-Pietersplein tijdens de 6-daagse ook voorbehouden voor de VIPs (met dank aan Marc De Donder).
 
De lezingen in Gent vindt plaats in de auditoria economie, auditorium V, aan het Sint-Pietersplein (het auditorium is te bereiken via de Sint-Pietersnieuwstraat en dan het eerste straatje rechts, de Hoveniersberg); in Leuven traditiegetrouw in het Monseigneur Sencie Instituut (Erasmusplein 2, achter de centrale bibliotheek van de
KULeuven). De lezingen starten telkens om 20 uur.
 
met vriendelijke groeten,
 
Bart Van Dooren
Egyptologica Vlaanderen vzw

Het 3.400 jaar oude gezicht van Nefertiti was gefacelift



Faceliften is van alle tijden. Het gezicht van de voormalige koningin van Egypte Nefertiti, bekend voor haar legendarische schoonheid, had een facelift ondergaan.
 Dat bevestigen Duitse onderzoekers. De oude buste van 3.400 jaar oud is het belangrijkste werk van het Berlijnse Neues Museum.

Buil op neus
Een gipsafdruk van het gezicht onthult dat de koningin oorspronkelijk een kleine buil op de neus, minder uitpuilende jukbeenderen, rimpels op de hoogte van de mondhoeken en minder nadrukkelijke oogleden had.
De studie, uitgevoerd door Duitse onderzoekers, werd gepubliceerd in de aprileditie van het tijdschrift Radiology.

Vernieuwde zaal
Het sculptuur werd  aan het begin van de twintigste eeuw ontdekt door de Duitse archeoloog Ludwig Borchardt. Het is één van de voornaamste attracties van de Berlijnse musea.
Vanaf oktober valt de koningin te bewonderen in een vernieuwde zaal van het Neues Museum in Berlijn. (belga/bf)

Egypte weigert met Israël aan één tafel te zitten

Arrestaties Egypte na rellen over kerktoren

Stenen gooien
Drie personen raakten gewond tijdens de schermutselingen. Islamitische inwoners begonnen stenen te gooien naar christelijke bouwvakkers. De relschoppers hadden vernomen dat de kerktoren zou worden verhoogd en zou worden voorzien van een klok.

Kopten
Zes tot tien procent van de 80 miljoen inwoners van Egypte is christen. De Koptisch-Orthodoxe Kerk is de grootste christelijke gemeenschap van het Midden-Oosten. De kerk gaat in het grotendeels islamitische land gebukt onder discriminatie en pesterijen.

De zon achterna in Luxor

        

        

Ben jij een van die mensen die de laatste dagen een beetje lusteloos en neerslachtig rondlopen omdat het weer allesbehalve opbeurend te noemen is? Misschien ben je zelfs druk op zoek naar zonniger oorden om enkele dagen door te brengen.
 Op amper 4 uur vliegafstand van Brussel vind je zo'n oase: Luxor.

Tempel van Karnak
Maar liefst 30% van alle restanten uit de Antieke Wereld bevindt zich in Luxor.
Absolute blikvanger is ongetijfeld de Tempel van Karnak.
 De bouwwerken van dit indrukwekkende aanbiddingsoord in het ooit oppermachtige Thebe namen niet minder dan 1.300 jaar in beslag.


Tempel van Luxor
Ook de Tempel van Luxor is een bezoekje waard. Vooral als je je altijd al hebt afgevraagd waar die fameuze obelisk op het Parijse Place de la Concorde vandaan komt.
 Die werd in 1831 verwijderd van de rechterzijde van de ingang van de tempel en vervoerd naar de Franse hoofdstad. Zijn tweelingbroer flankeert nog altijd onaangeroerd de linkerzijde.

Luchtballon
Een adembenemende en 'alternatieve' manier om Luxor te ontdekken is de heteluchtballon. Een ervaring die echter alleen voor vroege vogels is weggelegd, want wegens de hitte moet de ballon al voor dag en dauw opstijgen.
De kapitein van dienst neemt eerst bloedernstig alle vluchtprocedures met je door. Maar je onverdeelde concentratie wordt wel beloond. Nadat je bent opgestegen vlakbij de Vallei der Koningen zweef je gedurende een half uur over Luxor en scheer je rakelings over de Nijl en de Tempel van Luxor. En met een beetje geluk -afhankelijk van de windrichting- zet de gezagvoerder zijn vehikel neer op een akker in het midden van een onooglijk klein dorpje.

Geen vijf minuten later staan zowat alle kinderen van het dorp rond de ballon en krijgt de term 'gastvrijheid' een extra dimensie. Als je het er levend vanaf brengt krijg je op de koop toe een heus vliegeniersbrevet mee naar huis.

Cruise op de Nijl
Ook het water van de Nijl vormt een leuke afwisseling op de stoffige landwegen in en rond Luxor. Niet meteen de goedkoopste route, maar absoluut elke Egyptische pond waard, is een meerdaagse cruise op de Nijl. Het schip voert je van Luxor naar Aswan, in het uiterste zuiden van Egypte.

De Aswandam -opgetrokken in de jaren '60- is even spectaculair als omstreden. Een hele beschaving ging samen met zijn land ten onder. Nubië is voorgoed opgezwolgen door het water en zijn bewoners hebben hun heil gezocht in Egypte en het aangrenzende Soedan.

Hou je liever de hand wat meer op de knip, maar wil je toch genieten van de fauna en flora langs de oevers van de Nijl, dan biedt een zeiltochtje met een felukka misschien wel uitkomst.

Kales( koetsen)
Het centrum van Luxor tenslotte, laat zich op geen beter denkbare manier ontdekken dan een ritje met de plaatselijke 'taxi', de kales. Spreek vooral vooraf een prijs af, want de koetsiers staan niet meteen bekend om hun eerlijke inborst.

Opvallend is dat nagenoeg geen enkel huis in de stad volledig is afgewerkt. Daken en ruiten ontbreken overal. Geen kwestie van airconditioning, wel van fiscaliteit. Op onafgewerkte gebouwen worden namelijk geen belastingen geheven.

Soeks
Heb je genoeg van het gewiebel van je taxi, stap dan gerust af in een van de vele smalle straatjes (soeks) en proef op een terrasje van een van de plaatselijke geneugten: een waterpijp met appeltabak of een verfrissende Karkadè, een drankje op basis van hibiscus.

In de soeks leer je het echte Luxor kennen: chaotisch, luid en kleurrijk.
 Pingelen is hier de nationale sport, dus koop nooit iets als je het niet minstens voor de helft van de prijs mee naar huis krijgt. (bdr)

Stenen tegel van koning Scorpion ontdekt in Egypte

In de oase van el-Fayoum, 100 kilometer ten zuidwesten van de Egyptische hoofdstad Kaïro, hebben wetenschappers sporen van meer dan 6.000 jaar beschaving ontdekt.
 Van pijlpunten uit de prehistorische tijd tot aardewerk uit de periode van de islamitische leiders.

Een van de belangrijkste vondsten van de Egyptische archeologen is een stenen tegel met de naam van de mysterieuze koning Scorpion, over wiens identiteit de Egyptologen het tot op vandaag niet helemaal eens zijn.
Hij zou in de predynastieke periode, ongeveer 5.100 jaar geleden, over grote delen van het huidige Egypte hebben geregeerd.

Op de vindplaats werden ook kleurrijke armbanden uit glas ontdekt, die tot dezelfde periode worden gerekend. Tot de oudste vondsten behoren pijlpunten, sieraden en naalden, die uit botten van dieren werden vervaardigd.
 Bovendien werden holen en eenvoudige behuizingen aangetroffen, die in de prehistorische tijd door mensen zouden bewoond geweest zijn. (belga/bdr)

Saint-Tropez aan de Rode Zee

Aan de rand van de Rode Zee verrijst het superdeluxe vakantieparadijs Port Ghalib, dat de Egyptische versie moet worden van Saint-Tropez. Toch is deze luxestad er niet enkel om de jetset te plezieren.

Port Ghalib ligt aan de zuidelijke koraalkust van de Rode Zee, op ongeveer 200 km van Hurghada en in de buurt van de internationale luchthaven van Marsa Alam. Zodra Port Ghalib helemaal af is, zal het 8 miljoen vierkante meter groot zijn, met 18 kilometer kustlijn.
 Er komt een jachthaven voor 1.000 jachten tot 50 meter lang.
 Daarrond de Marina Village, met plaats voor restaurants, winkels en banken, discotheken en speelzalen. Op de verdiepingen worden 410 flats ingericht, die inmiddels al allemaal verkocht zijn.

23 hotels
In totaal komen er in Port Ghalib negen dorpen en 23 hotels.
Weldra verrijzen hier onder meer Coral Reef Village, Canals Village, Lagoon Valley, Highland Golf Estates en een vipdorp.
Er komen 8.200 flats plus nog eens 1.200 appartementen. Ze zullen tussen de 1.270 en 2.060 euro per vierkante meter kosten.
Van de voorziene 23 hotels, goed voor in totaal 17.000 bedden, zijn er nu al vier open. Daar ondervinden de toeristen amper hinder van de werken, die wellicht pas in 2014 helemaal zullen af zijn. Het Coral Beach Diving Hotel (200 kamers) is een typisch hotel voor duikers.
 De grote attractie tot dusver zijn de drie hotels van de Sun International Hotels. Op één uitgestrekte site, met eigen strand maar vooral schitterende zwembaden, bieden The Palace, Sahara Sun Oasis en Sahara Sun Sands in totaal 948 hotelkamers.
 De immense voorgevel van The Palace heeft het uitzicht van een middeleeuws fort en is zelfs uitgerust met een valpoort.

Wuivende palmen
De grote blikvangers buiten zijn ongetwijfeld de ontelbare statige palmen op het domein en de enorme rijkdom aan bloemen en planten. Het beeld van een tropisch paradijs ligt zo voor de hand.
Niet zo evident als je weet dat het hier in deze woestijn maar heel zelden regent.
Restaurant The Olive serveert mediterrane gerechten met uitzicht op zee. Rust en kalmte is de boodschap. Zelfs heen en weer lopende obers behoren niet tot het decor, want de bar naast het zwembad wordt onderaards bevoorraad.
 In totaal beschikt het hotel over zo'n 2 km tunnels.
The Palace wordt van het Sahara Sun Oasis Hotel en het Sahara Sands Hotel gescheiden door een lagune van 250 meter die volledig met de hand werd gegraven. Tussen de diverse struiken en bloemen bevinden zich strandstroken.

Zeven keukens
Service wordt blijkbaar met hoofdletters geschreven bij Sun International in Egypte. In The Palace behoort zelfs een eigen butler tot de mogelijkheden.
Ook de jongste vakantiegangers wordt het helemaal naar de zin gemaakt. Naast de Lulu Kids Clubs en de Lazy River Ride, beschikken de kids ook over een eigen kleurrijk restaurant.
 
Het Souq Al Hana-restaurant tussen de beide Sahara Sun Hotels biedt zeven verschillende keukens in buffetvorm: Arabisch, Japans, Chinees, Libanees, Indiaas, Zuid-Afrikaans, mediterraan. Wie hier dus een week verblijft, kan elke dag van een andere wereldkeuken proeven.

Vermoorde zuster van Cleopatra teruggevonden 09


Archeologen hebben het skelet geïdentificeerd van Arsinoë, de zus van Cleopatra die door de Egyptische koningin uit de weg werd geruimd. De resten werden al in 1926 ontdekt, maar nu pas is er uitgebreid onderzoek naar gedaan.

Arsinoë was een van de grote rivalen van haar zus voor de Egyptische troon. Nadat Julius Ceasar Cleopatra steunde in een paleisrevolutie werd ze verbannen naar Efeze, in het huidige Turkije.
Daar werd ze in 41 voor Christus op bevel van Cleopatra’s geliefde Marcus Antonius vermoord.

Het skelet dat nu is geïdentificeerd, werd in 1926 gevonden in een bijzondere, achthoekige tombe in Efeze. De schedel die toen werd verwijderd, ging in de Tweede Wereldoorlog verloren, maar op de andere resten is nu onderzoek gepleegd.

Kippevel
“Toen ik in het laboratorium stond en de botten aanraakte van de zus van Cleopatra, kreeg ik kippevel”, vertelt een van de onderzoekers.
 “Bij leven heeft zij Cleopatra en misschien ook Julius Ceasar en Marcus Antonius aangeraakt. Die grote, historische figuren zijn dan ineens heel dichtbij.”

Arsinoë is het enige lid van de zo machtige dynastie van Cleopatra waar overblijfselen van bekend zijn.

Als bewijs voor de identificatie noemen de onderzoekers onder andere de jonge leeftijd van de dode. Ondanks dat men niet weet wanneer Arsinoe geboren werd, was ze zeker jonger dan Cleopatra, die 27 was op het moment van de moord. Dit skelet was van een vrouw tussen de 15 en 18.

Bovendien wijzen het ontbreken van tekenen van ziekte en ondervoeding op een plotselinge dood, zoals bij een executie het geval zou zijn geweest.

Europeaans
De resten van Arsinoë kunnen ons ook meer vertellen over de beroemde maar mysterieuze Cleopatra zelf. Wetenschappers ruziën al lang over de vraag of zij van Griekse afkomst was, zoals de grondlegger van de Ptolomeische dynastie waar zij toe behoorde, of dat haar wortels in Noord-Afrika liggen.

Volgens het nieuwe onderzoek had Arsinoë gemengd bloed en kenmerken van blanke Europeanen, de oude Egyptenaren en zwarte Afrikanen.

 geweldige vondst in grote tempel uit farao-tijd



Aan de enorme dodentempel van de Egyptische farao Amenhotep III in west-Thebe nabij Luxor hebben archeologen twee geweldige standbeelden van de heerser ontdekt. Dat heeft de Egyptische oudheidkundige dienst  bekendgemaakt.

Uit kwartsiet en zwarte graniet
Een van beide figuren, in afzonderlijke delen opgegraven, is uit kwartsiet vervaardigd en toont de farao als sfinx. Het tweede beeld is uit zwarte graniet gemaakt en toont de Egyptische koning in een zittende houding.

Van geen enkele andere Egyptische farao dan Amenhotep III (ca 1379 - 1340 v. Chr.) zijn zoveel standbeelden ontdekt. (dpa/eb)

Nieuwe opvattingen over de Grote Piramide

Dat de piramide van Cheops eigenlijk niet aan Cheops toebehoorde staat vast. Het moge ook duidelijk zijn dat de 3 grote piramides op het Gizehplateau geen graftombes waren van overleden farao's, want in geen van allen werd ooit een tombe gevonden.
 En dat terwijl vele kamers nog verzegeld of gesloten waren en pas in onze generatie voor de buitenwereld opnieuw te bereiken waren.

De piramides werden ook niet gebouwd door slaven zoals door sommigen nog steeds wordt beweerd. Althans, er kan met zekerheid gezegd worden dat niet alle piramides door slaven werden gebouwd. Dat wezen de recente opgravingen in Egypte uit. Maar als veel van de 'algemene' oud-Egyptische kennis omver valt, wat blijft dan nog overeind?

Enkele kenmerken van de piramide:

Wat meteen opvalt aan de grote piramide is dat de top ontbreekt. Hoewel sommigen vermoeden dat het gebouw simpelweg niet afgewerkt is, lijkt het eerder alsof de top eraf is gehaald.
Op de vermiste top van de piramide zou -wat men noemt- de Benben steen hebben gestaan. Een steen met mystiek allure.
 Er zijn wel meerdere 'onverklaarbare' beschadigingen aan de piramide te bespeuren.

In de good ol'days waren de piramides bedekt met een laag witte gladde kalksteen die de zon reflecteerde. Het moet een prachtig schouwspel zijn geweest om de mastodonten te zien schitteren.

De trappen/lagen van de piramide waren niet zichtbaar, maar ze fungeerden wel uitstekend als dragers van de kalkstenen blokken. De stralende piramides doorstonden de tand des tijds totdat de inwoners van de streek de kalksteen gingen gebruiken voor hun eigen woningen.
Rondom de piramide zijn nog steeds enkele stukken van de mantelkap te bezichtigen, maar het overgrote deel ervan is opgegaan in de tijd

Waren Egyptenaren .. Buitenaardse Wezens?? 


Bron: Atlantis2012
allerlei vragen die zich stellen.....

Wie de boeken van Erich von Däniken al eens gelezen heeft, weet dat hij de vraag stelt
: "Waren de Goden Kosmonauten?".
Hij onderzoekt hierbij objecten van het verleden.
 Al speurend naar afbeeldingen/teksten die iets met buitenaardsen kunnen te maken hebben.

Op zich was zijn onderzoek niet nutteloos.
 Velen van zijn onderzoeksverrichtingen werden weggelachen door vele wetenschappers.


Maar soms stel ik mezelf toch ook wel eens de vraag:" een sarcofaag gevonden met perfecte omsluitingen en rechte hoeken ..". waar wij tot op heden met huidige technologie immens lang zouden aan werken ... hoe deden de Egyptenaren dat?

Wetende dat er geen gereedschap tot op heden werd gevonden, dat zoiets kan verwezenlijken?
Hoe konden zij 3 piramides perfect (bijna loodrecht) onder bepaalde sterren bouwen?
Bij mijn weten, kan zoiets enkel alleen als je van boven naar beneden kan kijken.

Nog vele vragen spoken door mijn hoofd. En wie er al even heeft bij stilgestaan, stelt zich niet tevreden met een archeoloog die tijdens een documentaire zegt dat de Egyptenaren harde werkers waren.
 Misschien wel, maar dat zou getuigen van een enorme wilskracht van honderdduizenden slaven die dag en nacht stenen moesten trekken die duizenden kilometers verder werden uitgekapt door duizenden andere slaven.... om vervolgens door duizenden slaven en duizenden schepen over die grote afstand immens zware blokken te verplaatsen.

En waarom geeft de Egyptische regering geen toegang tot de ruimte die zich bevindt onder de rechterpoot van de Sfinx?
Vele wetenschappers hebben met behulp van infraroodonderzoeken en dergelijke getracht kennis te vergaren over deze ruimte. Echter zonder al teveel succes.
 Velen beweren dat  hier de antwoorden liggen die we  zoeken.
Waaronder de kennis over Atlantis.
Er zijn in het verleden al graafwerken begonnen. Maar de Egyptische regering heeft ze telkens doen stopzetten.
Wat ligt daar dan?