Farao's voeren oorlog om voetbal

• voetbal een feest ???? forget it ......

Beiroet-Bagdad — Gek hoe futiliteiten, zoals de aanstelling van een EU-president, de primitiefste nationalistische gevoelens kunnen bovenhalen.
 Of neem voetbal.
In een Beiroets café zat JORN DE COCK deze week te kijken naar Algerije - Egypte, een beslissende play-off tussen twee Arabische teams die ex aequo waren geëindigd in hun kwalificatiegroep.
 De uiteindelijke winnaar mocht naar het WK Voetbal in Zuid-Afrika in 2010.

In de hoofdstad van Egypte hielpen varkens altijd bij het opruimen van het afval. Maar omdat de regering bang was voor verspreiding van de Mexicaanse griep, die eerst nog varkensgriep heette, zijn alle varkens gedood.

Nu blijft er veel afval in de straten liggen.
 Caïro is een supergrote stad waar 18 miljoen mensen wonen. Zij zorgen voor heel veel afval. Dat afval werd altijd verzameld in een arme wijk van Caïro. Bij het opruimen werden ze geholpen door varkens. Alles wat nog een beetje eetbaar was, aten zij op.
 De regering was echter zo bang voor verspreiding van de Mexicaanse griep dat ze alle varkens doodden. Ondanks dat veel artsen zeiden dat dat écht niet nodig was.

Nu moeten veel kinderen uit die wijk als vuilnisman werken om de straten een beetje schoon te houden. Dat is hartstikke vies en zwaar werk. Er is zoveel afval dat sommige kinderen zelfs niet meer naar school kunnen. Zij werken alleen nog maar als vuilnisman.

En nog is het niet genoeg; bijna de helft van het vuilnis blijft in de straten achter.

De Piramide Grotten

22-11-2009 | 11:50:
 

Aan boord van de Nijl

door Herman Veenhof

Straatbeel in het gemoedelijke Caïro. |foto Nederlands Dagblad

De Egyptische hoofdstad Caïro telt inclusief de voorsteden evenveel inwoners als Nederland, bijna 17 miljoen. De stad is vol, druk en fascinerend.

Maar er zit een zekere orde in de chaos, en veel gemoedelijkheid in de drukte. Caïro is leefbaar voor wie zich gedraagt.

Je moet echt moeite doen om in Caïro in de problemen te raken. Maar soms lukt dat. In het oosten ligt de Dodenstad. Dat is een enorme wijk met graftombes waar gedurende eeuwen mensen zich hebben gevestigd om te wonen. Vreemdelingen worden er niet graag gezien, rondom de Ashraf Qaitbeymoskee. Als fotograaf moet je er niet al te opzichtig rondlopen.
 Maar uiteindelijk gaat ook dat wel.

De twee Britse dames die per se ongesluierd en met blote schouders een andere moskee in willen, wekken meer onmin op. Ze zijn boven de veertig, immens bleek en handen en armen zitten vol sproeten. Ze geven opeens een nieuwe dimensie aan het begrip nijlpaard. We bedoelen maar: 's lands wijs, 's lands eer
. Dertig jaar geleden liepen heel wat Egyptische meisjes met wapperend haar in korte rok rond. Nu kan dat niet meer. Staat noch moskee schrijven het expliciet voor, de sociale controle in de wijk geeft de doorslag.

Is dat problematisch? Boerka's zijn ook in Egypte zeldzaam. We ontmoeten een dame in lange jurk met sluier die perfect Engels spreekt en de zelfbewustheid in eigen persoon is.
Ze coördineert inkomend toerisme. Haar baas is een man, dat is waar.
Ook hij, viceminister van Toerisme, heeft geen tijd voor promopraatjes.

Het toerisme in Egypte is goed voor 11,3 procent van het bruto nationaal product en 12,6 procent van de werkgelegenheid.
Vorig jaar bezochten bijna 13 miljoen vakantiegangers het land aan de Nijl, die 11 miljard euro uitgaven en 211.000 hotelkamers bezetten. Van die mensen waren er 268.000 Nederlander.

Trein voor armen en rijken

door Monique Samuel

Het is stil in de trein, zoals het hoort, want ik zit in de stiltecoupé... Maar toch, de stilte is opvallend, want in de tweede klas is dat niet vaak het geval.
Hier en daar hoest iemand of ritselt er een krant. Verder klinkt er niets dan de motoren die ons dichter bij de bestemming brengen.

Ik kijk naar buiten, maar er is niet veel te zien. Stoffige en vlekkerige ramen, met daarachter dunne boompjes, water, weilanden, voetbalvelden en kantoren.
 Het is mooi noch lelijk, het is alleen maar kleurloos.
Het zijn uitzichten die ik al zo vaak heb gezien, zonder ze ooit echt gezien te hebben
. De vertrouwde landschappen passeren achter de vuile ramen zonder ook maar een enkele indruk achter te laten.

Mijn gedachten dwalen af, vage herinneringen mengen zich met het saaie uitzicht.... En opeens waan ik me op het Egyptische spoor. Roestig en ongelijk, zodat je steeds het gebonk hoort als de trein op het volgende stukje spoor belandt.
 De ramen zijn nog grauwer en viezer dan in Nederland, de motoren puffen en steunen, alles ruikt naar diesel. Mannen roken sigaretten, vrouwen voeden hun baby's en boeren met getekende gezichten zitten tegen de kale ijzeren wanden.

In Egypte heb je naast de eerste en de tweede klas nog vele andere klassen en zelfs nog verschillende treinrangen. In sommige treinen scharrelen kippen rond en doen mensen hun behoeften in een druiperig stinkend gat. In andere treinen zijn losse tweepersoonscabines met slaapbanken, een wastafel en zoemende airco's. De all-inclusive maaltijden worden door een treinbediende gebracht, die geregeld langskomt om het bank tot bed te maken, schone lakens te brengen of wat al niet meer.

Deze speciale treinen zijn een luxe voor het gewone volk. Ze zijn veilig, relatief schoon en rustig. Iets wat voor de overvolle treinen van en naar het platteland niet gezegd kan worden. Er vinden geregeld ongelukken plaats en soms vallen er honderden doden, omdat er weer een derderangstrein is ontspoord of totaal is uitgebrand.
En hoewel het misschien een ervaring is, durf ook ik niet in deze afgedankte treinen te reizen.
Nee, ik verstop me liever in de 'suite', mijn eigen cabine in de expressnachttrein.
Want geloof me, tien tot twaalf uur reizen in een Egyptische trein is al erg genoeg, daar is geen plattelandspuffer voor nodig.

In Nederland bestaat er maar weinig verschil tussen eerste en tweede klas. Ik begrijp daarom ook niet waarom mensen nog eersteklaskaartjes kopen, afgezien van de rust en de zekerheid van een zitplek misschien. Maar verdere verschillen zijn amper te ontdekken, dus voor dat geld sta ik wel.

Maar in Egypte is het een verschil tussen arm en rijk, tussen een bed met verenmatras of afgesleten houten bankjes, tussen airco of de stoffige wind, tussen een mp3-speler of het gekakel van kippen in kleine rieten kootjes.

Op weg naar mijn zit- of staplek in de tweede klas loop ik dagelijks door Nederlandse eersteklascoupés, zonder daarbij ook maar een gevoel van vrees of schaamte te ervaren.
 
Maar de simpele Egyptenaar komt een luxe trein niet in, hoogstens als bediende misschien.
Daar blijft het bij.
 Tussen arm en rijk is een kloof die met geen kilometers spoor valt te overbruggen.
Nee, in Egypte delen arm en rijk slechts hetzelfde uitzicht door de altijd stoffige ramen
. Hun enige overeenkomst is een blik op eindeloos woestijnzand.

Egypte lanceert eerste Arabische domeinnaam

SHARM EL-SHEIKH - Vanaf maandag is het voor het eerst mogelijk om een domeinnaam in het Arabisch te registreren. Egypte heeft de primeur met de introductie van een domeinnaam eindigend op .masr, wat .egypte in het Arabisch is. ''Dit is voor ons een geweldig moment. Het internet spreekt Arabisch'', aldus de Egyptische minister van Communicatie zondag.

Icann, de organisatie die besluit welke webadressen mogen bestaan, besloot vorige maand dat voortaan alle talen gebruikt mogen worden voor internetadressen. Deze mogelijkheid wordt wel de grootste verandering van het internet genoemd sinds het veertig jaar geleden werd opgezet. Destijds was de taal geen probleem omdat de meeste internetgebruikers Engels of een andere taal gebaseerd op het Latijnse schrift gebruikten.

Momenteel gebruiken ongeveer 1,6 miljard mensen het internet, van wie ruim de helft geen gebruik maakt van het Latijnse schrift. Het merendeel van die websurfers komt uit China.

De eerste websites gebaseerd op een ander alfabet zullen vanaf halverwege volgend jaar actief zijn. (ANP)

God zegent Egypte, mijn volk

door Monique Samuel

Een straatverkopertje in Caïro. |foto AP/Petros Giannakouris

We bezochten tempels en moskeeën, kerken en souks, een synagoge en chique vijfsterren hotels, een ressort in de badplaats Sharm el Sheikh en het meest luxe en grootste overdekte winkelcentrum van het Midden-Oosten.

Egypte is een land vol tegenstellingen en kent een geschiedenis waar ik trots op ben. Elke dag weer reizen we van hot naar her om nog meer te zien of om nieuwe, bijzondere monumenten te bezoeken. Maar tegelijkertijd is er de dagelijkse realiteit van Caïro, waar elke middag de riolen overstromen zodat straten onder dertig, soms veertig centimeter water komen te staan en de wegen verstoppen, de fruitkraampjes op de stinkende drab drijven en ik mijn schoenen vol voel lopen met het stinkende water dat met vuile schuimkoppen rond mijn benen klotst.

Kinderen staan tot aan hun middel in het water op zoek naar waardevolle spulletjes tussen het rottende afval. Op een avond zie ik hoe een vrouw gehuld in lompen op het afval slaapt, terwijl het rioolwater haar 'bed' uit elkaar laat drijven. Naast haar staat een kraampje dat vlees verkoopt. Toeterend banen auto's en ezelskarren zich een weg door een zee van ontlasting en bergen afval. De vrouw slaapt rustig door.

Dat is het onwerkelijke van een vakantie in mijn vaderland.
Het ene moment verblijf ik in een chique hotel, het andere moment ben ik gewoon weer thuis in de volkswijk van mijn oma, waar ik naar de metro loop of in een microbusje spring. Egypte stemt mij trots en droevig, want het land is rijk en arm tegelijk. Je kunt er alles kopen, alles vinden en ik kan er leven als een prinses of pasja. In Caïro raak je nooit uitgekeken, het zuiden van Egypte is adembenemend mooi en in de Rode Zee vind je spectaculairdere vissen dan op National Geographic .

Tegelijkertijd ontgaat mij nooit de zware en zwarte kant van het leven in het land van de Nijl, de armoede, de corruptie, de angst, de uitbuiting en het radicalisme... Het maakt me diep ongelukkig en het slaat de mensen lam.

Maar er is hoop. Terwijl we om twee uur 's nachts bij een kerk in de rijke wijk Ma'adi wachten op de bus om met een groepsreis naar de Rode Zee te gaan vertelt mijn oom het verhaal van een grote zware bijbel die over de Nijl naar de oever van deze kerk dreef. Dwars tegen de stroom in bewoog het Woord van God. Natuurtechnisch gezien was dit volstrekt onmogelijk en dus deed de kerk uitvoerig onderzoek. Maar de wetenschappers kwamen er niet uit en zo concludeerde de kerk dat op 12 maart 1976 een wonder was geschied.

Ik wilde de heilige bijbel wel zien. We kusten de hand van de priester en hij opende speciaal voor ons de kerk midden in de nacht. Daar lag de bijbel achter glas, vrijwel ongeschonden, alleen de randen van de bladzijden waren door het water aangetast.
 De bijbel lag open op dezelfde pagina's als toen hij dertig jaar geleden aanspoelde. Ik las Jesaja 19:34 'Mubarak sjahr Masr' (God zegent Egypte).
 Een koude rilling liep over mijn rug terwijl ik de passage las en las en herlas. God zegent Egypte, mijn volk. En ik voelde diep van binnen dat het waar was, ondanks alles, of misschien juist vanwege dat alles zegent God Egypte.
 Daarom zijn er in dat land zoveel kerken die elke dag weer compleet uit hun voegen barsten, daarom is de christelijke gemeenschap zo prominent aanwezig en daarom zie je tussen massa's sluiers altijd weer de trotse krullen van een Koptische vrouw.
 Ik stond in de kerk en voelde dat zij leefde, het kaarslicht flikkerde zachtjes. Ik boog me voorover en kuste het glas waarachter de bijbel lag. Ik sloeg een kruisje en bad: 'God zegen Egypte, mijn volk...

Egyptologica Vlaanderen

Beste allemaal,
 
Hiermee wil ik graag onze lezing voor november in herinnering brengen.
Die lezing wordt gegeven door dr. René Preys en is gewijd aan "Het graf van Thoetmosis III in de Vallei der Koningen: de farao op zoek naar Osiris".
 
Het graf van Thoetmosis III is het eerste graf van de Vallei der Koningen dat met zekerheid kan gedateerd worden. Het is ook het graf dat voor generaties de architecturale vorm en het decoratieve schema van het koninklijk graf zal bepalen.
De afdaling in het graf symboliseert de afdaling in de wereld van Osiris. De ovale vorm van de grafkamer suggereert de wereld van Sokaris waar zelfs de zonnestralen van de zonnegod niet doordringen. Dit alles wordt uiteengezet in de prachtige decoratie van de grafkamer die als centrale thema de nachtelijke reis van de zonnegod heeft.
 In de diepste rotsen van het Thebaanse gebergte verenigt Thoetmosis III zich met de zonnegod om op zoek te gaan naar Osiris en aldus zijn ei-gen eeuwig leven te garanderen.
 
Leuven: dinsdag 17 november 2009
Gent: donderdag 26 november 2009
 
Opgelet: wat betreft de lezing van Gent is het nuttig om er rekening mee te houden dat onze lezing samenvalt met de Gentse 6-daagse. Dat betekent extra druk verkeer en parkeerproblemen in de binnenstad, vooral in de omgeving van 't Kuipke.
Meestal is de ondergrondse parking op het St-Pietersplein tijdens de 6-daagse ook voorbehouden voor de VIPs (met dank aan Marc De Donder).
 
De lezingen in Gent vindt plaats in de auditoria economie, auditorium V, aan het Sint-Pietersplein (het auditorium is te bereiken via de Sint-Pietersnieuwstraat en dan het eerste straatje rechts, de Hoveniersberg); in Leuven traditiegetrouw in het Monseigneur Sencie Instituut (Erasmusplein 2, achter de centrale bibliotheek van de
KULeuven). De lezingen starten telkens om 20 uur.
 
met vriendelijke groeten,
 
Bart Van Dooren
Egyptologica Vlaanderen vzw

Het 3.400 jaar oude gezicht van Nefertiti was gefacelift



Faceliften is van alle tijden. Het gezicht van de voormalige koningin van Egypte Nefertiti, bekend voor haar legendarische schoonheid, had een facelift ondergaan.
 Dat bevestigen Duitse onderzoekers. De oude buste van 3.400 jaar oud is het belangrijkste werk van het Berlijnse Neues Museum.

Buil op neus
Een gipsafdruk van het gezicht onthult dat de koningin oorspronkelijk een kleine buil op de neus, minder uitpuilende jukbeenderen, rimpels op de hoogte van de mondhoeken en minder nadrukkelijke oogleden had.
De studie, uitgevoerd door Duitse onderzoekers, werd gepubliceerd in de aprileditie van het tijdschrift Radiology.

Vernieuwde zaal
Het sculptuur werd  aan het begin van de twintigste eeuw ontdekt door de Duitse archeoloog Ludwig Borchardt. Het is één van de voornaamste attracties van de Berlijnse musea.
Vanaf oktober valt de koningin te bewonderen in een vernieuwde zaal van het Neues Museum in Berlijn. (belga/bf)

Egypte weigert met Israël aan één tafel te zitten

Arrestaties Egypte na rellen over kerktoren

Stenen gooien
Drie personen raakten gewond tijdens de schermutselingen. Islamitische inwoners begonnen stenen te gooien naar christelijke bouwvakkers. De relschoppers hadden vernomen dat de kerktoren zou worden verhoogd en zou worden voorzien van een klok.

Kopten
Zes tot tien procent van de 80 miljoen inwoners van Egypte is christen. De Koptisch-Orthodoxe Kerk is de grootste christelijke gemeenschap van het Midden-Oosten. De kerk gaat in het grotendeels islamitische land gebukt onder discriminatie en pesterijen.

De zon achterna in Luxor

        

        

Ben jij een van die mensen die de laatste dagen een beetje lusteloos en neerslachtig rondlopen omdat het weer allesbehalve opbeurend te noemen is? Misschien ben je zelfs druk op zoek naar zonniger oorden om enkele dagen door te brengen.
 Op amper 4 uur vliegafstand van Brussel vind je zo'n oase: Luxor.

Tempel van Karnak
Maar liefst 30% van alle restanten uit de Antieke Wereld bevindt zich in Luxor.
Absolute blikvanger is ongetijfeld de Tempel van Karnak.
 De bouwwerken van dit indrukwekkende aanbiddingsoord in het ooit oppermachtige Thebe namen niet minder dan 1.300 jaar in beslag.


Tempel van Luxor
Ook de Tempel van Luxor is een bezoekje waard. Vooral als je je altijd al hebt afgevraagd waar die fameuze obelisk op het Parijse Place de la Concorde vandaan komt.
 Die werd in 1831 verwijderd van de rechterzijde van de ingang van de tempel en vervoerd naar de Franse hoofdstad. Zijn tweelingbroer flankeert nog altijd onaangeroerd de linkerzijde.

Luchtballon
Een adembenemende en 'alternatieve' manier om Luxor te ontdekken is de heteluchtballon. Een ervaring die echter alleen voor vroege vogels is weggelegd, want wegens de hitte moet de ballon al voor dag en dauw opstijgen.
De kapitein van dienst neemt eerst bloedernstig alle vluchtprocedures met je door. Maar je onverdeelde concentratie wordt wel beloond. Nadat je bent opgestegen vlakbij de Vallei der Koningen zweef je gedurende een half uur over Luxor en scheer je rakelings over de Nijl en de Tempel van Luxor. En met een beetje geluk -afhankelijk van de windrichting- zet de gezagvoerder zijn vehikel neer op een akker in het midden van een onooglijk klein dorpje.

Geen vijf minuten later staan zowat alle kinderen van het dorp rond de ballon en krijgt de term 'gastvrijheid' een extra dimensie. Als je het er levend vanaf brengt krijg je op de koop toe een heus vliegeniersbrevet mee naar huis.

Cruise op de Nijl
Ook het water van de Nijl vormt een leuke afwisseling op de stoffige landwegen in en rond Luxor. Niet meteen de goedkoopste route, maar absoluut elke Egyptische pond waard, is een meerdaagse cruise op de Nijl. Het schip voert je van Luxor naar Aswan, in het uiterste zuiden van Egypte.

De Aswandam -opgetrokken in de jaren '60- is even spectaculair als omstreden. Een hele beschaving ging samen met zijn land ten onder. Nubië is voorgoed opgezwolgen door het water en zijn bewoners hebben hun heil gezocht in Egypte en het aangrenzende Soedan.

Hou je liever de hand wat meer op de knip, maar wil je toch genieten van de fauna en flora langs de oevers van de Nijl, dan biedt een zeiltochtje met een felukka misschien wel uitkomst.

Kales( koetsen)
Het centrum van Luxor tenslotte, laat zich op geen beter denkbare manier ontdekken dan een ritje met de plaatselijke 'taxi', de kales. Spreek vooral vooraf een prijs af, want de koetsiers staan niet meteen bekend om hun eerlijke inborst.

Opvallend is dat nagenoeg geen enkel huis in de stad volledig is afgewerkt. Daken en ruiten ontbreken overal. Geen kwestie van airconditioning, wel van fiscaliteit. Op onafgewerkte gebouwen worden namelijk geen belastingen geheven.

Soeks
Heb je genoeg van het gewiebel van je taxi, stap dan gerust af in een van de vele smalle straatjes (soeks) en proef op een terrasje van een van de plaatselijke geneugten: een waterpijp met appeltabak of een verfrissende Karkadè, een drankje op basis van hibiscus.

In de soeks leer je het echte Luxor kennen: chaotisch, luid en kleurrijk.
 Pingelen is hier de nationale sport, dus koop nooit iets als je het niet minstens voor de helft van de prijs mee naar huis krijgt. (bdr)

Stenen tegel van koning Scorpion ontdekt in Egypte

In de oase van el-Fayoum, 100 kilometer ten zuidwesten van de Egyptische hoofdstad Kaïro, hebben wetenschappers sporen van meer dan 6.000 jaar beschaving ontdekt.
 Van pijlpunten uit de prehistorische tijd tot aardewerk uit de periode van de islamitische leiders.

Een van de belangrijkste vondsten van de Egyptische archeologen is een stenen tegel met de naam van de mysterieuze koning Scorpion, over wiens identiteit de Egyptologen het tot op vandaag niet helemaal eens zijn.
Hij zou in de predynastieke periode, ongeveer 5.100 jaar geleden, over grote delen van het huidige Egypte hebben geregeerd.

Op de vindplaats werden ook kleurrijke armbanden uit glas ontdekt, die tot dezelfde periode worden gerekend. Tot de oudste vondsten behoren pijlpunten, sieraden en naalden, die uit botten van dieren werden vervaardigd.
 Bovendien werden holen en eenvoudige behuizingen aangetroffen, die in de prehistorische tijd door mensen zouden bewoond geweest zijn. (belga/bdr)

Saint-Tropez aan de Rode Zee

Aan de rand van de Rode Zee verrijst het superdeluxe vakantieparadijs Port Ghalib, dat de Egyptische versie moet worden van Saint-Tropez. Toch is deze luxestad er niet enkel om de jetset te plezieren.

Port Ghalib ligt aan de zuidelijke koraalkust van de Rode Zee, op ongeveer 200 km van Hurghada en in de buurt van de internationale luchthaven van Marsa Alam. Zodra Port Ghalib helemaal af is, zal het 8 miljoen vierkante meter groot zijn, met 18 kilometer kustlijn.
 Er komt een jachthaven voor 1.000 jachten tot 50 meter lang.
 Daarrond de Marina Village, met plaats voor restaurants, winkels en banken, discotheken en speelzalen. Op de verdiepingen worden 410 flats ingericht, die inmiddels al allemaal verkocht zijn.

23 hotels
In totaal komen er in Port Ghalib negen dorpen en 23 hotels.
Weldra verrijzen hier onder meer Coral Reef Village, Canals Village, Lagoon Valley, Highland Golf Estates en een vipdorp.
Er komen 8.200 flats plus nog eens 1.200 appartementen. Ze zullen tussen de 1.270 en 2.060 euro per vierkante meter kosten.
Van de voorziene 23 hotels, goed voor in totaal 17.000 bedden, zijn er nu al vier open. Daar ondervinden de toeristen amper hinder van de werken, die wellicht pas in 2014 helemaal zullen af zijn. Het Coral Beach Diving Hotel (200 kamers) is een typisch hotel voor duikers.
 De grote attractie tot dusver zijn de drie hotels van de Sun International Hotels. Op één uitgestrekte site, met eigen strand maar vooral schitterende zwembaden, bieden The Palace, Sahara Sun Oasis en Sahara Sun Sands in totaal 948 hotelkamers.
 De immense voorgevel van The Palace heeft het uitzicht van een middeleeuws fort en is zelfs uitgerust met een valpoort.

Wuivende palmen
De grote blikvangers buiten zijn ongetwijfeld de ontelbare statige palmen op het domein en de enorme rijkdom aan bloemen en planten. Het beeld van een tropisch paradijs ligt zo voor de hand.
Niet zo evident als je weet dat het hier in deze woestijn maar heel zelden regent.
Restaurant The Olive serveert mediterrane gerechten met uitzicht op zee. Rust en kalmte is de boodschap. Zelfs heen en weer lopende obers behoren niet tot het decor, want de bar naast het zwembad wordt onderaards bevoorraad.
 In totaal beschikt het hotel over zo'n 2 km tunnels.
The Palace wordt van het Sahara Sun Oasis Hotel en het Sahara Sands Hotel gescheiden door een lagune van 250 meter die volledig met de hand werd gegraven. Tussen de diverse struiken en bloemen bevinden zich strandstroken.

Zeven keukens
Service wordt blijkbaar met hoofdletters geschreven bij Sun International in Egypte. In The Palace behoort zelfs een eigen butler tot de mogelijkheden.
Ook de jongste vakantiegangers wordt het helemaal naar de zin gemaakt. Naast de Lulu Kids Clubs en de Lazy River Ride, beschikken de kids ook over een eigen kleurrijk restaurant.
 
Het Souq Al Hana-restaurant tussen de beide Sahara Sun Hotels biedt zeven verschillende keukens in buffetvorm: Arabisch, Japans, Chinees, Libanees, Indiaas, Zuid-Afrikaans, mediterraan. Wie hier dus een week verblijft, kan elke dag van een andere wereldkeuken proeven.

Vermoorde zuster van Cleopatra teruggevonden 09


Archeologen hebben het skelet geïdentificeerd van Arsinoë, de zus van Cleopatra die door de Egyptische koningin uit de weg werd geruimd. De resten werden al in 1926 ontdekt, maar nu pas is er uitgebreid onderzoek naar gedaan.

Arsinoë was een van de grote rivalen van haar zus voor de Egyptische troon. Nadat Julius Ceasar Cleopatra steunde in een paleisrevolutie werd ze verbannen naar Efeze, in het huidige Turkije.
Daar werd ze in 41 voor Christus op bevel van Cleopatra’s geliefde Marcus Antonius vermoord.

Het skelet dat nu is geïdentificeerd, werd in 1926 gevonden in een bijzondere, achthoekige tombe in Efeze. De schedel die toen werd verwijderd, ging in de Tweede Wereldoorlog verloren, maar op de andere resten is nu onderzoek gepleegd.

Kippevel
“Toen ik in het laboratorium stond en de botten aanraakte van de zus van Cleopatra, kreeg ik kippevel”, vertelt een van de onderzoekers.
 “Bij leven heeft zij Cleopatra en misschien ook Julius Ceasar en Marcus Antonius aangeraakt. Die grote, historische figuren zijn dan ineens heel dichtbij.”

Arsinoë is het enige lid van de zo machtige dynastie van Cleopatra waar overblijfselen van bekend zijn.

Als bewijs voor de identificatie noemen de onderzoekers onder andere de jonge leeftijd van de dode. Ondanks dat men niet weet wanneer Arsinoe geboren werd, was ze zeker jonger dan Cleopatra, die 27 was op het moment van de moord. Dit skelet was van een vrouw tussen de 15 en 18.

Bovendien wijzen het ontbreken van tekenen van ziekte en ondervoeding op een plotselinge dood, zoals bij een executie het geval zou zijn geweest.

Europeaans
De resten van Arsinoë kunnen ons ook meer vertellen over de beroemde maar mysterieuze Cleopatra zelf. Wetenschappers ruziën al lang over de vraag of zij van Griekse afkomst was, zoals de grondlegger van de Ptolomeische dynastie waar zij toe behoorde, of dat haar wortels in Noord-Afrika liggen.

Volgens het nieuwe onderzoek had Arsinoë gemengd bloed en kenmerken van blanke Europeanen, de oude Egyptenaren en zwarte Afrikanen.