Expositie 'Toetanchamon, zijn graf en zijn schatten' naar Amsterdam

 

© ANP. Koningin Beatrix en prins Claus brachten in 1997 een bezoek aan het Egyptisch Museum in Cairo waar het echte dodenmasker van Toetanchamon te bewonderen is.

De internationale tentoonstelling 'Toetanchamon, zijn graf en zijn schatten' komt naar Amsterdam.
Van 29 november tot en met 5 mei 2013 zijn in de nieuwe tentoonstellingsruimte Amsterdam EXPO (naast station Amsterdam Zuid) gereconstrueerde schatten uit de tijd van de jonge farao te zien.

Drie van Toetanchamons grafkamers zijn identiek nagebouwd voor de tentoonstelling op basis van schetsen en notities van Howard Carter (de ontdekker van de graftombe) en beelden van fotograaf Harry Burton.
De kamers bevatten replica's van juwelen, amuletten, koffers, stoelen, wapens, een gouden strijdwagen, grote vergulde schrijnen en het beroemde dodenmasker.

Alle objecten zijn vervaardigd door vooraanstaande Egyptische ambachtslieden en goedgekeurd door internationaal gerenommeerde wetenschappers en egyptologen. Multimediapresentaties laten het publiek kennismaken met de culturele en religieuze wereld van het Oude Egypte.

De rondreizende expositie is al te zien geweest in steden als Parijs, Barcelona, Brussel, Seoul en Zürich en heeft daar miljoenen bezoekers getrokken. De kaartverkoop voor de tentoonstelling start vandaag.

Een kaartje kost 16 euro (exclusief reserveringskosten, inclusief audiogids).

Oude Egyptische wijsheden

               

We kennen allemaal de Egyptische goden, Egyptische piramiden en tempels en de Egyptische mummies, maar hoe deze zijn ontstaan is nog een raadsel. Het is in ieder geval geen geheim dat het oude Egypte blijft boeien.
Nog steeds worden er opgravingen gedaan waarbij interessante voorwerpen worden gevonden, ook doen archeologen nog vaak onderzoeken naar de 'geheimen' van het oude Egypte. R.A. Schwaller de Lubicz zei ooit; 'Het oude Egypte had geen religie, het wás een religie'.
 Geen ander volk wist zoveel als zij destijds.

Egyptische beschaving
De Egyptische beschaving begon rond 3300 voor Christus en eindigde in 332 voor Christus na de verovering door Alexander de Grote.

De Egyptenaren kenden een gestructureerde maatschappij wat af te leiden is uit de piramiden en tempels die ze naliet. De basis van de beschaving was de mysterieuze band die de mens verbindt met zijn omgeving, de natuur.

Zo was bijvoorbeeld het overstromen van de Nijl een bestaansvoorwaarde voor de Egyptische beschaving met als gevolg dat goden die met de natuur geïdentificeerd werden overheersen in Egyptische scheppingsverhalen. Alle Egyptische wijsheden bij elkaar waren de basis voor de Griekse beschaving.

Menes, eerste leider
Voor zover bekend was Menes de eerste koning van het Oude Egypte. Hij regeerde vanaf ongeveer 3100 voor Christus en zorgde o.a. voor het verleggen van de Nijl.

Uit onderzoek blijkt dat Menes nauwkeurig de kracht kon berekenen waartegen hij weerstand moest bieden en d.m.v. dijken het stroomgebied van de Nijl wijzigde.
Deze koning (of farao) was tevens de stichter van Memphis, hoofdstad van het Oude Egypte. Sommige Egyptologen beweren dat Menes en Narmer dezelfde persoon zijn.

Taal en schrift
Het oude Egyptische schrift bestond uit schrifttekens, beter bekend als hiërogliefen. Dit schrift ontstond ten tijde van Menes en bestond in eerste instantie alleen uit opschriften op aardewerk of kleine tafeltjes gemaakt en erg korte afdrukken van zegels.

Bewijzen duiden erop dat vanaf 3050 voor Christus het schrift ook fonetisch gebruikt werd, ofwel er werden klanken gemaakt. Omdat het schrijven van hiërogliefen niet makkelijk was werd het alleen gedaan door de hoogopgeleide ambtenaren.
Het werd zowel van links naar rechts als van rechts naar links geschreven.

De dierenwereld
Dieren komen veelvuldig voor in de mythen, fabels en legenden van de Egyptenaren. Maar de oude Egyptenaren keken met dubbele gevoelens naar de dierenwereld.

Ze zorgden goed voor de dieren waarmee ze leefden en die als voedsel dienden maar tevens kende ze gevaarlijke wilde dieren die getemd of vermoord moesten worden. Sommige dieren of delen van hen werden gebruikt als medicijn of voor de magie.
 
Dieren met een ontzagwekkend uiterlijk werden regelmatig als goden vereerd.

Actief in Egypte

Wil je eens wat anders in Egypte dan op het strand liggen of oude tempels en piramides bezichtigen? Neem je sportieve kleding mee en ga op zoek naar spanning en avontuur. Egypte is namelijk een uitstekend land voor een actieve vakantie.

Wat dacht je bijvoorbeeld van een dagje sandboarden of `s nachts de Mozes-berg beklimmen?! Actief bezig zijn in Egypte kan in de meest uitdagende vormen.

Sandboarding
De nieuwste rage in Egypte is sandboarding. Tijdens deze sport is het de bedoeling om zo snel mogelijk van een enorme zandduin in de woestijn af te glijden, terwijl je op een smal board staat. Met een beetje geluk kun je snelheden halen van 80 km per uur.

Ondanks dat het vandaag de dag een rage is, is het geen nieuwe sport. Al eeuwen geleden gleden de inwoners van Egypte met houten planken van de woestijnduinen af.

Woestijnrally
Ben je op zoek naar een echte adrenalinestoot, met de auto of motor de woestijn ontdekken is dan een aanrader. Het is zeker handig als je enige rally-ervaring hebt, want rijden in de woestijn is niet gemakkelijk.
 
Vind je zelf rijden niet nodig dan kun je ook kijken bij een van de rally evenementen die er georganiseerd worden. De meest bekende is de Pharaons International Cross Country Rally, die richt zich op semi-amateurs en professionals.

Mozes-berg beklimmen
In de Sinaï-woestijn in het oosten van Egypte bevindt zich het Sinaï-gebergte met de Mozes-berg als bekendste berg. De Mozes-berg is 2200 m hoog en er wordt gezegd dat Mozes hier de 10 geboden ontving. Je kunt overdag en `s nachts de 7 km lange tocht naar boven maken.
 
Ga je `s nachts dan kun je vanaf de top genieten van een geweldige zonsopgang. Je doet er dan uiteraard wat langer over omdat het behoorlijk donker is op sommige stukken.

Hike- en trektochten
De Sinaï-woestijn is niet alleen geschikt voor het beklimmen van de Mozes-berg, je kunt er ook prachtige hike- en trektochten maken. De regio kent diverse wandelpaden, variërend van korte routes voor beginners tot zware trektochten van 2 weken.

Je kunt ook een wandeltocht maken langs verschillende bergstammen, tevens onder begeleiding van lokale stamleden. Zij kunnen veel vertellen over de omgeving en zo krijg je een totaal nieuw inzicht in Egypte.

Golfen in Egypte
Egypte kent een aantal uitstekende golfbanen met goede faciliteiten. Door het milde klimaat kun je het hele jaar door golfen. In de hoofdstad Caïro alleen al vind je 7 golfbanen en rond de Rode Zee liggen 5 prachtige golfbanen, in totaal zijn er 20 topbanen in Egypte.
 
De een ligt midden in het historische Caïro en een ander op de bergen van Luxor waar de farao`s van het oude Egypte liggen begraven. Kortom; iedere golfbaan heeft zijn eigen unieke kenmerken.

Duiken
Niet de meest originele activiteit maar wel een enorm mooie. In de Rode Zee zijn vele prachtige duikspots, die nog niet allemaal ontdekt zijn door de massa. Marsa Alam is bijvoorbeeld een begrip bij duikers voornamelijk vanwege de duikplekken direct aan de kust en de mogelijkheid om met een duikboot op stap te gaan. In de Golf van Akaba bij Dahab ligt de Blauwe Put, een 80 m diepe krater die een grote aantrekkingskracht heeft bij duikers en snorkelaars.

Windsurfen
Met de geringe deining, prachtige zonneschijn en winden die regelmatig tot 30 knopen aanzwellen bieden de Egyptische zeeën perfecte omstandigheden om te windsurfen. Zowel beginners als gevorderden kunnen deze actieve watersport beoefenen in Egypte. Ras Sudr, in de omgeving van Caïro, heeft de reputatie een van de beste windsurfbestemming van de wereld te zijn, vooral vanwege de stabiele weersomstandigheden en geliefde dolfijnen die om je heen zwemmen.

Piramides Egypte weer open

Piramides weer open

Ook de Piramide van Chefre, de op één na grootste van Gizeh, is weer geopend. De zes tombes werden ontdekt in 1927.

Er rusten veel koninklijken, waaronder Prinses Mersankh, de dochter van piramidebouwer Koning Khufu, en Senefru-Kha-Ef, de penningmeester van de koning.

Veel artefacten uit de heropende graftombe zijn opgenomen in het Egyptische Museum in Cairo.

Graf van oude prinses opgegraven in Egypte

Uitgegeven: 5 november 2012

CAÏRO – Tsjechische archeologen hebben het graf van een prinses opgegraven, ten zuiden van Caïro. Er wordt gedacht dat het graf ongeveer 4.500 jaar oud is. Mohammed El-Bialy, hoofd van het ministerie van Oudheden, zei dat het gaat om de begraafplaats van prinses Shert Nebti.
 
Deze werd omringd door de graven van vier hoge ambtenaren, die dateren uit 2500 voor Christus, in de buurt van de beroemde trappiramide van Sakkara.

'De inscripties op de kalkstenen van het graf geven aan dat Shert Nebti de dochter van koning Men Salbo was. Het is nu de vraag of we meer graven zullen vinden rond het graf,' vertelt El Bialy.
 'We weten vrij weinig over haar vader, de koning, of haar moeder, maar we hopen dat toekomstige ontdekkingen deze vragen zullen beantwoorden.'

Het graf zou van belang zijn voor het toerisme in Egypte, om mensen weer naar het land te krijgen na de onrust.

Uitgeleend aan...

Afbeelding 1 van 4
Afbeelding 1: Romeins ruitermasker uit de wijk Matilo (langdurig bruikleen provincie Zuid-Holland)

Afbeelding 2 van 4
Afbeelding 2: marmeren kop die waarschijnlijk Aphrodite voorstelt

Afbeelding 3 van 4
Afbeelding 3: pot uit 800-500 v.Chr., gevonden in Well (Maasduinen, Noord-Limburg)

Afbeelding 4 van 4
Een zorgvuldig ingepakt object gaat op weg naar een ander museum

Het Rijksmuseum van Oudheden heeft een uitgebreide collectie van ruim 150.000 archeologische objecten. Daar zitten vele bijzondere voorwerpen tussen. De Egyptische collectie bijvoorbeeld, is een van de tien belangrijkste in de wereld. Geen wonder dat andere musea vaak aankloppen voor 'bruiklenen'. Dat zijn objecten die ze voor korte of lange tijd willen lenen om in hun eigen museum op een tentoonstelling te laten zien.

• Voorwaarden en procedure uitlenen objecten

Door het uitlenen van objecten kunnen zoveel mogelijk mensen van de collectie van het Rijksmuseum van Oudheden genieten. Het museum leent zelfs topstukken af en toe uit, zodat men bijvoorbeeld ook buiten Nederland deze prachtige objecten kan bewonderen.

Nu te zien in andere musea

Op dit moment zijn diverse voorwerpen uit de collectie van het Rijksmuseum van Oudheden te zien in andere musea. Een greep uit deze bruiklenen:

• Op de tentoonstelling Leiden in vogelvlucht zijn drie objecten uit de collectie Nederland in de Romeinse tijd te bewonderen: een replica van het Romeinse ruitermasker uit de Leidse wijk Matilo, de loden vloektabel en een hand van een bronzen standbeeld, beiden in de wijk Roomburg gevonden. Te zien in het Kinderrechtenhuis (het voormalige Heilige Geest Weeshuis) in Leiden, van 5 april 2012 t/m 1 april 2013.
  » Zie hiernaast afbeelding 1
• Van 24 maart t/m 12 augustus 2012 zijn in Museum het Valkhof in Nijmegen 300 objecten uit de collectie van het Rijksmuseum van Oudheden te bewonderen in de tentoonstelling Waarom godinnen zo mooi zijn. De expositie vertelt over liefde en schoonheid in het oude Egypte, Griekenland, de Romeinse wereld en het Nabije Oosten. Parfumflesjes, sieraden en prachtige Griekse vazen geven een kijkje in schoonheid in het dagelijks leven; vruchtbaarheidsbeeldjes en mummiemaskers illustreren het belang van vruchtbaarheid en behoud van schoonheid na de dood.
  » Zie hiernaast afbeelding 2
• Een pot, een urn en een hamer uit de Nederlandse prehistorische collectie zijn van 7 mei 2012 tot 1 januari 2015 in bruikleen gegeven aan Stichting Limburgs Landschap. De objecten zijn te zien in bezoekerscentrum de Maasduinen in Well.
  » Zie hiernaast afbeelding 3
• Vanaf 18 maart 2012 zijn 35 Egyptische objecten uitgeleend aan het Museo Civico Archeologica in Bologna. Ze sieren daar de Egyptische afdeling t/m 1 januari 2015
• Voor de tentoonstelling Het geheim van de slang in het Afrikamuseum in Nijmegen zijn 10 objecten uitgeleend. Te zien van 1 april t/m 5 oktober 2012

Egyptische tempel

Egyptische tempel uit Taffeh

Vanaf 1960 begon de Egyptische overheid met de bouw van een stuwdam in de Nijl. Een groot stuk land in het zuiden van Egypte zou daardoor onder water komen te staan. De vele oude cultuurschatten in het gebied dreigden hierbij verloren te gaan, maar UNESCO organiseerde een reddingsplan. Nederland hielp mee met die campagne. Als dank hiervoor ontving het museum een authentieke tempel uit het dorp Taffeh.

Tweeduizend jaar oud

De ruim zes meter hoge tempel werd ongeveer tweeduizend jaar geleden gebouwd in opdracht van de Romeinse keizer Augustus. Nadat de Romeinen de macht in Egypte hadden gegrepen, zetten ze langs de zuidgrens een reeks forten. Deze tempel hoort bij zo'n vesting. is gemaakt van zandsteen en werd rond het begin van onze jaartelling gebouwd.

Hij was eerst gewijd aan de godin Isis en is later als christelijke kerk gebruikt. De tempel is tussen 1960 en 1979 steen voor steen uit elkaar gehaald, getransporteerd en in de entreezaal van het museum weer opgebouwd. Daar kunt u hem nu van alle kanten bekijken, ook van binnen!

• Bekijk de tempel (en vele andere topstukken uit de collectie) in detail met de Pivot-collectiebrowser
• Bekijk de Tempelzaal op panoramafoto

Lezing: Hoe de eenzaamheid verdween uit Sketis

9 oktober 2012

Fragment van een wandschildering die tijdens de opgraving in juni aan het licht kwam

Lezing door egyptoloog dr. Karel Innemée, verbonden aan de Universiteit Leiden. Hij vertelt over archeologisch onderzoek naar een kloosternederzetting uit de vierde eeuw bij Sketis (Wadi Natroen, Egypte), ten westen van de Nijl.

Hoe de eenzaamheid verdween uit Sketis

In de tweede helft van de vierde eeuw trok de koptische monnik Macarius de Grote zich terug op een plek in het zuiden van Sketis, het tegenwoordige Wadi Natroen, een zoutvallei aan de rand van de woestijn ten westen van de Nijldelta. Tijdens zijn leven zag hij hoe dit gebied steeds meer kluizenaars en monniken aantrok en hoe afzondering steeds moeilijker werd. Bij de plek waar hij leefde en stierf ontstond uiteindelijk een naar hem genoemd klooster. Het zou uitgroeien tot één van de grootste en belangrijkste in Egypte.

Leids onderzoek naar klooster en nederzetting

Hoewel de kern van het oude klooster nog steeds bestaat, zijn de meeste resten al eeuwen onder het zand verdwenen. Leidse archeologen doen onderzoek naar de oorspronkelijke omvang van de monastieke nederzetting, die zich lijkt uit te strekken over meer dan twee vierkante kilometer. In deze presentatie geeft Karel Innemée, leider van het onderzoek, een overzicht van de resultaten tot dusver met speciale aandacht voor het veldwerk van juni 2012.

Vriendenvereniging RoMeO

Elke tweede dinsdag van de maand organiseert RoMeO, de vriendenvereniging van het museum, een avondlezing.

datum: dinsdag 9 oktober 2012
aanvang: 20.00 uur, zaal open 19.30 uur
locatie: Tempelzaal of filmzaal Rijksmuseum van Oudheden
kosten: €5,00; RoMeO-leden gratis
kaarten: reserveren is niet mogelijk, kaarten uitsluitend verkrijgbaar aan de kassa van het museum op de avond van de lezing

Reserveer online een rondleiding

• U kunt een rondleiding over de afdeling Egyptenaren (max. 25 personen) online regelen of bellen met 071 - 5163 163.

Reserveer online een groepsbezoek

• U kunt een groepsbezoek voor de afdeling Egyptenaren (min. 10 personen, excl. Museumkaart) online regelen of bellen met 071 - 5163 163.
• Met school naar de afdeling Egyptenaren

Hoogtepunten uit de collectie

Egyptenaren

Het beeld van schatbewaarder Chety stond ooit in een tempel

Blik op de afdeling Egyptenaren

Op de afdeling Egyptenaren: mummies en mummiekisten

Op de afdeling Egyptenaren: pilaren uit het graf van Ptahmes

Canopen en shabti's: beeldjes op de afdeling Egyptenaren

Egypte is het land van machtige farao's, fascinerende mummies en ontelbare goden. De Egyptische collectie van het Rijksmuseum van Oudheden behoort tot de tien belangrijkste Egyptische collecties in de wereld.

< Klik op een afbeelding voor een vergroting. Daarna voor een schermvullende afbeelding: klik op het icoontje met de 4 pijltjes (dubbelklik of scroll voor inzoomen)

Beroemde mummiecollectie

De mummies en hun prachtig beschilderde mummiekisten hebben een speciale plek op de afdeling 'Egyptenaren' gekregen. U staat hier oog in oog met 13 mensenmummies. Sommige zijn bijna drieduizend jaar oud. Op de kleurrijk beschilderde mummiehulzen en -kisten staan teksten in hiërogliefen, afbeeldingen van goden en scènes uit het Egyptische hiernamaals. In een nagemaakte werkplaats ziet u hoe in het oude Egypte het mummificeren van de doden in zijn werk ging. Ook heilige dieren werden gemummificeerd. U ziet 25 dierenmummies op de afdeling, waaronder mummies van een baviaan en een krokodil.

Boeren en schrijvers

De afdeling volgt de loop van de tijd. De oudste voorwerpen stammen uit de prehistorie, toen Egypte geleidelijk een boerensamenleving werd. In de eeuwen daarna ontstond langs de vruchtbare oevers van de Nijl het grote Egyptische rijk. Een van de topstukken uit de collectie is het beeld van een schrijver uit 2400 voor Christus. Kennis van het geheimzinnige hiërogliefenschrift was erg belangrijk voor het centrale bestuur van het uitgestrekte land. In een apart 'schriftzaaltje' krijgt u uitleg over de ontwikkeling van de verschillende schriftsoorten.

Farao's en het Egyptische dodenrijk

De bekendste oude Egyptenaren zijn ongetwijfeld de farao's, zoals Achnaton en Toetanchamon. Zij waren de koningen van het rijk. Het grote beeld van koningin Hatsjepsoet is een van de pronkstukken van de afdeling. Samen met Nefertiti en Cleopatra was zij een van de weinige vrouwen die het tot farao bracht. Het hiernamaals was heel belangrijk voor de oude Egyptenaren. Om na de dood goed verder kunnen leven, lieten rijke Egyptenaren fraaie beelden, wandreliëfs en grafkapellen maken. De vele beelden van de talloze Egyptische goden getuigen van het geloof dat leven en dood door hogere machten worden bepaald.

Maya & Merit en Horemheb: Egyptische wereldtop

Het dubbelbeeld van de hoge ambtenaar Maya en zijn vrouw Merit is het pronkstuk van de afdeling. Maya was een soort minister van financiën onder de farao's Toetanchamon en Horemheb. U ziet hier ook de in Sakkara gevonden reliëfs van Horemheb. Ze gaan over zijn periode als hoge militair en behoren tot de absolute wereldtop.

Mummiemeisje Sensaos en de tempel uit Taffeh

Van het 'mummiemeisje' Sensaos is eind twintigste eeuw een reconstructie gemaakt met gebruik van geavanceerde scanapparatuur. Zij overleed tweeduizend jaar geleden, toen de macht van het oude Egypte afbrokkelde en de Grieken en Romeinen over het land kwamen heersen. Uit die tijd stamt ook het grootste topstuk van het museum: de tempel uit het dorp Taffeh. In de entreehal van het museum kunt u dit indrukwekkende monument van alle kanten bekijken.

Reserveer online een rondleiding

• U kunt een rondleiding over de afdeling Egyptenaren (max. 25 personen) online regelen of bellen met 071 - 5163 163.

Reserveer online een groepsbezoek

• U kunt een groepsbezoek voor de afdeling Egyptenaren (min. 10 personen, excl. Museumkaart) online regelen of bellen met 071 - 5163 163.
• Met school naar de afdeling Egyptenaren

Hoogtepunten uit de collectie

Beste allemaal,

Binnenkort vinden jullie onze nieuwsbrief weer in de bus. Hierbij wil ik alvast de lezingen van de komende maanden aankondigen.

Opgelet, door allerlei praktische beslommeringen hebben we ditmaal niet onze gewone dagen (dinsdag in Leuven en donderdag in Gent) kunnen respecteren. Zo de oktoberlezing in Leuven uitzonderlijk op een donderdag, en vinden de lezing in Gent plaats op woensdag en dinsdag. Een van de lezingen in Gent begint ook een halfuurtje later.
Wij hopen dat dit geen grote ongemakken veroorzaakt. Het was de enige oplossing om jullie deze (hopelijk boeiende) lezingen te kunnen aanbieden.

Oktober: Prof. Dr Eugène Warmenbol

Egyptomanie en de ontdekking van het Land van de Farao's.

Rond de nieuwe tentoonstelling in de Villa Empain

(Brussel, 20/9/2012 - 10/2/2013)

Leuven: donderdag 18 oktober 2012

Gent: dinsdag 30 oktober 2012 om 20:30

November: Dr Gertrud van Loon

Dayr Abu Hinnis – een vroegchristelijke kloostergemeenschap in faraonische steengroeven

De steengroeven ten oosten van het dorp Dayr Abu Hinnis in Midden-Egypte zijn voornamelijk geëxploiteerd tijdens het Nieuwe Rijk (zie de lezing van Athena Van der Perre vorig jaar). In de vroegchristelijke periode zijn ze hergebruikt als woon- en werkruimten van een kloostergemeenschap. In een van de groeven werd een kerk ingericht, gewijd aan Johannes de Doper, en versierd met series unieke wandschilderingen.

Het kloosterwezen was (en is nog steeds) een belangrijk facet van Egyptisch Christendom. Veel kluizenaars en vroege gemeenschappen die een woonplaats zochten ‘buiten de bewoonde wereld’ vonden die in natuurlijke grotten, graven en steengroeven.
Dayr Abu Hinnis is hiervan een prachtig voorbeeld en een verkenning van deze site geeft een beeld van de manier waarop de bestaande situatie werd aangepast aan de wensen en behoeften van vroegchristelijke monniken.

Leuven: dinsdag 20 november 2012

Gent: woensdag 21 november 2012

December: Jan Koek

De goddelijke geboorte

Onderwerp van de lezing is het geboorteverhaal van Jezus in de Bijbel gezien in het licht van de mythe van de geboorte van de farao in het oude Egypte. Eerst wordt de mythe van de geboorte van de farao uiteengezet aan de hand van de reliëfs en de teksten in de tempel van Hatsjepsoet te Deir el-Bahri en de tempel van Amonhotep III te Luxor.

In eerste instantie lijkt het niet veel op het geboorteverhaal naar Lucas, maar bij een nadere beschouwing zijn er toch veel overeenkomsten. Vervolgens wordt gekeken naar de Egyptische koningsmythe in de Hellenistisch-Romeinse wereld, de tijd waarin Jezus is geboren. Uiteindelijk komt de conclusie of de mythe het geboorteverhaal van Jezus heeft beïnvloed.

Leuven: dinsdag 18 december 2012

Gent: woensdag 19 december 2012

De lezing in Gent vindt plaats in de auditoria economie, auditorium VIII, aan het Sint-Pietersplein (het auditorium is te bereiken via de Sint-Pietersnieuwstraat en dan het eerste straatje rechts, de Hoveniersberg); in Leuven traditiegetrouw in het Monseigneur Sencie Instituut (Erasmusplein 2, achter de centrale bibliotheek van de KULeuven).
 De lezingen starten telkens om 20 uur (behalve de oktoberlezing in Gent die om 20:30 van start gaat).

met vriendelijke groeten,

Bart Van Dooren
Egyptologica Vlaanderen vzw

Films en Leids Film Festival

The Prince of Egypt, te zien op 27 januari 2013

Affiche van de film 'Das Weib des Pharao' (1922)

Gedurende de looptijd van Het Egypte van Hollywood is er twee keer per maand op zondagmiddag een film te zien waarin het oude Egypte de hoofdrol speelt.

Filmprogramma

Zondag 21 oktober 2012
The Mummy (VS, 1932)

Zondag 4 november 2012
Familiefilm: Asterix - Missie Cleopatra (Frankrijk, 2002)

Zondag 18 november 2012
Familiefilm: Piet Piraat en de Mysterieuze Mummie (België, 2010)

Zondag 2 december 2012
Stargate (USA, 1994)

Zondag 16 december 2012
Abott and Costello meet the mummy (VS, 1955) i.s.m. EYE

Zondag 13 januari 2013
Night at the Museum 2: Battle of the Smithsonian (VS, 2009)

Zondag 27 januari 2013
The Prince of Egypt (VS, 1998)

Zondag 10 februari 2013
Beyond the Rocks (VS, 1922) i.s.m. EYE

Zondag 24 februari 2013
Familiefilm: Treasure Buddies (VS, 2012)

Zondag 3 maart 2013
Moderne Egyptische film i.s.m. EYE

Extra in oktober: Leids Film Festival

In samenwerking met het Leids Film Festival staan voor eind oktober 2012 vier films geprogrammeerd.

Donderdag 25 oktober 2012
Das Weib des Pharao (Duitsland, 1922)

Vrijdag 26 oktober 2012
Faraon (Polen, 1966)

Zaterdag 27 oktober 2012
Land of the Pharaohs (VS, 1955)

Zondag 28 oktober 2012
Sphinx (VS, 1981)

Het Egypte van Hollywood KIDS

In de kinder-expo ´Het Egypte van Hollywood KIDS´ ga je in vijf nagebouwde filmstudio’s filmfragmenten bekijken. Dat doe je door op een piramide te klimmen, op een farao-troon te gaan zitten, of in een bootje op de Nijl te varen.
De kinder-expo is te bezoeken van 13 oktober 2012 t/m zomer 2013.

Verkleed je als farao, beklim een piramide en bekijk je favoriete films over het oude Egypte. Bestudeer de drieduizend jaar oude voorwerpen en zoek uit wat in ‘Asterix en Cleopatra’, ‘De Prins van Egypte’, en de Egyptische avonturen van Donald Duck en Piet Piraat echt Egyptisch is, en wat verzonnen is door de filmmakers.

Egyptische minister pobeert reissector gerust te stellen

Zaazou deed deze uitspraak om de groeiende onrust over de ontwikkelingen op het gebied van het toerisme in het land binnen de perken te houden en in te dammen. Omdat het toerisme in Egypte goed is voor een aanzienlijk deel van de economie van het land, heeft de minister gezegd dat de huidige regering er alles aan zal doen om de gevestigde resorts aan de Rode Zee, zoals Sharm el-Sheikh te beschermen.

"Het beleid zal niet worden gewijzigd. Niets zal het strandtoerisme naar ons land beïnvloeden. We zijn zelfs bezig uit te breiden, waardoor de capaciteit en de dienstverlening voor reizigers die naar onze stranden komen er op vooruit zal gaan," zo vertelde hij tegenover het persbureau Reuters.

Zeventig procent

Zaazou, die vorige maand minister voor toerisme werd in het land, zei: "de huidige regering en de huidige president steunen het toerisme in het algemeen. Iedereen is zich ervan bewust dat zeventig procent van alle vakantiegangers die naar Egypte komen uit strandtoeristen bestaat. Wij willen dat graag zo houden."

"Als er wordt geïnvesteerd in speciale soorten strandtoerisme voor, laten we zeggen, Arabische investeerders of islamitische investeerders, dan zien we dat als aanvulling óp, maar niet ter vervanging van het huidige strandtoerisme," aldus Zaazou.

15 miljoen bezoekers in 2013

Hij zei verder dat Egypte hoopt in 2013 zo'n 15 miljoen bezoekers te mogen verwelkomen, dat zou ongeveer overeenkomen met het aantal toeristen dat het land in 2010 bezocht.

Voor dit jaar gaat men uit van ongeveer 12 miljoen toeristen, dit vooruitzicht zou wel eens negatief kunnen worden beïnvloed door de recente gewelddadige straatprotesten naar aanleiding van de film die als bijzonder beledigend voor de profeet Mohammed wordt gezien.

Daar zit een luchtje aan

Xead

Een leuk verhaaltje en informatie over de mestkever.

Bedachtzaam scharrelt de mestkever door het gras. Hij is op zoek naar een keutel. Onderweg trekken allerlei luchtjes zijn aandacht. De poep van de meeuw is niet te gebruiken. Het toilet van de camping ruikt 'interessant', maar daar kom je als mestkever niet zo gauw binnen. Gelukkig loopt er verderop een paard in de wei. Even zorgen de scherpe luchtjes van de plassende hond nog voor verwarring. Maar de heerlijk ruikende verse paardenvijgen zetten de mestkever toch op het goede spoor.

Tot over je oren in de poep

Zodra een mestkever poep heeft gevonden, graaft hij er een lange gang onder. De mest wordt stukje bij beetje naar beneden gebracht en opgeslagen in zijgangen. Smakelijk eten!
In de voortplantingstijd vormen mestkevers paartjes. Samen maken ze een mestbal. Daar legt het wijfje een eitje in. Een volkomen veilige wieg. Zo veilig, dat mestkevers dan ook maar twee tot vier eitjes leggen.

In Egypte leeft de 'pillendraaier'. Deze mestkever kneedt poep tot een ronde bal. Daarna rolt hij de bal met z'n achterpoten weg. In de tijd van de farao's was de mestkever een heilig dier.

Ik vond dit verhaaltje nog ergens in de oude stoffige kasten van vroeger, en het leek me wel een leuk idee om het met jullie te delen. Daarom bij deze het verhaal over de mestkever en zijn heerlijke maaltijd: poep!

Toetanchamon: de Egyptische farao!

Wie aan Egypte denkt, denkt ongetwijfeld aan farao's en hun mysterieuze graven in de piramides. Een van de bekendste legendes is ongetwijfeld die van Toetanchamon en zijn vloek. Laten we dit van wat dichterbij bekijken en ons verdiepen in de wonderbaarlijke wereld van het oude Egypte en zijn geheimen.

Wat is een farao?

Een farao is een titel die de Egyptenaren vele jaren geleden hebben gebruikt voor, wat we in deze tijd kennen, hun koningen. Het woord 'farao' wordt ook gebruikt in de Bijbel en in de Koran. De farao droeg een dubbele kroon: de rode kroon als symbool voor het noorden van Egypte en de witte kroon als symbool van het zuiden van Egypte.

De koning droeg ook een stierenstaart, dit deed hij om aan te tonen dat een farao dezelfde kracht en status bezat als de Hemelstier. Een farao droeg veel verschillende kleren voor ceremonies.

De farao en zijn macht

De allereerste farao's werden aanzien als de vertegenwoordigers van de goden en bezaten daardoor ook alle macht. Eerst was er de prins die een zware opleiding diende te volgen alvorens hij de troon kon en mocht bestijgen. Hij moest leren lezen en schijven en werd getraind in oorlogvoering, sport, jacht en godsdienst.

Vanaf zijn troonsbestijging werd hij dan koning, farao, en vormde hij de schakel tussen het volk en de goden. Hij moest ervoor zorgen dat er vrede heerste. Ook diende hij erover te waken dat het land in welvaart verkeerde en dat er zorg gedragen werd voor het 'eeuwige leven'.

Een farao kreeg vele taken toegewezen:

• hij was opperbevelhebber van het leger
• hij was het hoofd van de administratie
• ook stond hij aan het hoofd van de financiële zaken
• hij diende zorg te dragen voor de mensen die hulp nodig hadden
• alle mensen moest hij gelijk behandelen
• hij stond in voor gerechtigheid en was dus de opperrechter
• hij was hogepriester van iedere tempel

De farao was alleenheerser, in theorie, want in de praktijk lag de grootste macht echter bij de priesters.

De dood van een farao

Tijdens zijn regering moest de farao zorgen voor zijn eigen graf. Omstreeks 2500 voor Christus werden er piramides gebouwd om de koningen te begraven.

Bij de dood van een farao werden andere mensen daarom ook gedood om hem in zijn graf te begeleiden tijdens zijn reis naar het 'eeuwige leven'.

Ook de piramiden werden geacht hiervoor te zorgen. Later zou ook de zon een grote rol gaan spelen samen met de zonnegod, Ra. Op de muurtekeningen werd hij even groot afgebeeld als de goden met als betekenis dat hij gelijk stond aan een god.

Toetanchamon

Toetanchamon was een farao uit het Oude Egypte. Zijn naam was oorspronkelijk 'Toetanchaton', verwijzend naar de Egyptische God Aton, maar later werd om politieke en godsdienstige redenen zijn naam veranderd in Toetanchamon. Hij was een zoon van Achnaton en zijn zuster en helemaal geen opvallend figuur.

Toetanchamon groeide op in de stad Amarna en was gehuwd met zijn halfzuster Anchesenamon en hij was de opvolger van Achnaton. Hij was amper negen jaar oud toen hij farao werd en heeft maar tien jaar kunnen regeren, aangezien hij op zeer jonge leeftijd stierf. De jonge koning was nog maar amper 19 jaar oud.

Onder de regering van Toetanchamon keerde Egypte terug naar het vereren van alle oude goden, vooral die van de oppergod Amon. Toen Toetanchamon stierf, werd hij opgevolgd door de veel oudere hogepriester Ay, een aangetrouwd lid van de koninklijke familie maar zijn regering duurde slechts vier jaar.

De graftombe van Toetanchamon

De beroemdheid van de jonge farao, Toetanchamon, is vooral te danken aan de Engelse geleerde Howard Carter. Hij ontdekte de graftombe in 1922 en het graf bleek nog ongeschonden te zijn. Het kleine graf, zeldzaam voor een farao, bevatte een kostbare schat met meer dan 3500 kunstvoorwerpen. Er bevonden zich beelden van dieren van glas en van goud, kisten, vazen, juwelen, een gouden troon en het gouden dodenmasker van Toetanchamon.

De vloek

Toen Howard Carter het graf van de farao betrad, stak er een zeer plaatselijke zandstorm op die boven de ingang van het graf rondwervelde en kort daarna vloog er een havik over het graf.
Bijgelovigen noemden dit de geest van Toetanchamon, die zou waarschuwen voor een vloek voor het schenden van het graf.

Enkele maanden na de opgraving werd lord Carnarvon, die de expeditie van de opgraving van de farao financierde, in zijn linkerwang gestoken door een mug. De wonde infecteerde en diezelfde nacht overleed hij in zijn hotelkamer.

Op dat moment vielen de lichten in de stad Caïro uit en zijn geliefde hond Susie overleed op hetzelfde moment in zijn landhuis in Hampshire.

Op de linkerwang van de Farao ontdekten de onderzoekers vreemd genoeg een zwart bultje, precies op dezelfde plek waar lord Carnarvon door de mug was gestoken. In korte tijd overleden nog een zestiental mensen die in verband met de opgraving van Toetanchamon konden gebracht worden.

Allen stierven een vroege of onnatuurlijke dood en een van de slachtoffers was Mohammed Ibrahim. Hij was de directeur van de Oudheidkundige Dienst en had ook onrechtstreeks te maken met de opgraving van de jonge farao. De Egyptische regering wilde de schatten van Toetanchamon uitlenen aan Frankrijk maar Ibrahim droomde hierover dat hem dat het leven zou kunnen kosten.

Hij wilde niet dat de schatten het land zouden verlaten maar kon de autoriteiten tijdens de beslissende vergadering niet overtuigen. Bij het verlaten van het gebouw werd Ibrahim aangereden en overleed twee dagen later aan zijn verwondingen.

Howard Carter, de ontdekker van het graf, stierf vreemd genoeg pas in 1939 op 64-jarige leeftijd aan een natuurlijke dood.

De lijkschouwing

Bij de lijkschouwing op het skelet van Toetanchamon, heeft men kunnen vaststellen dat hij 1,68 m groot was en dat hij wel degelijk amper 19 jaar oud was toen hij om het leven kwam. Uit het onderzoek is gebleken dat Toetanchamon gestorven is aan de gevolgen van een ontsteking in zijn knie, in combinatie met malaria.

De ontsteking in zijn knie zou veroorzaakt zijn door een val van een strijdwagen, waarschijnlijk gedurende een jachtpartij. Dat was namelijk een geliefde bezigheid van de jonge koning.

Naar de uitdrukkelijke wens van Howard Carter, heeft men de mummie na het grondige onderzoek weer teruggelegd in de sarcofaag van zijn eigen graf.

Ramses II, De Grootste en Machstigste Farao Aller Tijden

Hij behaalde vele militaire successen, gaf opdracht tot de bouw van de Aboe Simbel die nu op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO staat, was betrokken bij de totstandkoming van het eerste gedocumenteerde vredesverdrag in de wereldgeschiedenis, en regeerde gedurende maar liefst 66 jaar en 2 maanden.
 
Ramses II wordt gezien als de grootste en machtigste farao die het Oude Egypte ooit heeft gekend.

 

 

Biografie in het kort

Ramses II werd rond het jaar 1303 v. Chr. geboren. Reeds op 14-jarige leeftijd kwam hij in de politiek terecht, doordat zijn vader, Seti I, hem toen tot co-regent had benoemd. Lang zou het niet duren voordat hij zijn vader op zou volgen: hij besteeg de troon vermoedelijk al in zijn late tienerjaren. Dit luidde het begin in van zijn regeerperiode, die maar liefst 66 jaar en 2 maanden zou duren.
 
Gedurende die tijd heeft hij dusdanig veel grootse dingen voor het Oude Egypte verricht, dat men vele jaren na zijn dood nog over hem zou spreken als ‘de Grote Voorouder.’ Ramses II had vele vrouwen, maar daarvan was Nefertari zijn ware geliefde. Opvallend was de -zeker voor die tijd in de geschiedenis- zeer hoge leeftijd die hij wist te bereiken: geschat wordt dat hij 90 of 91 jaar oud was toen hij overleed.

Militaire successen
Eén van de eerste militaire successen boekte Ramses II al in het tweede jaar van zijn regeringsperiode tegen de Shardana, piraten die de Egyptische Mediterraanse kust terroriseerden door handelsschepen aan te vallen die op weg naar Egypte waren. Er werd een aantal marineschepen gestationneerd die eerst geduldig wachtten totdat de piraten hun prooi aanvielen, alvorens tot actie over te gaan om de piraterij te beëindigen. De aanpak bleek een daverend succes te zijn: de Shardana werden definitief verslagen.

Syrië zou het zeer zwaar te verduren krijgen gedurende de tijd dat Ramses II aan de macht was in het Oude Egypte, daar de farao het land herhaaldelijk binnen zou vallen. De eerste campagne in Syrië vond al in zijn vierde regeringsjaar plaats. Een stela die vlakbij het hedendaagse Beirut werd opgezet, herinnert aan deze historische gebeurtenis.

De inscriptie ervan vertelt over hoe Ramses II gedwongen vocht tegen een Kanaänitische prins, die al dodelijk was getroffen door een Egyptische boogschutter, en wiens leger achteraf werd verslagen. Verschillende andere Kanaänitische prinsen werden gevangen genomen en naar Egypte gebracht. Hierna werd het gebied door Ramses II en de zijnen geplunderd, en werd bovendien de Hettitische vazalstaat Amurru veroverd. Na deze eerste campagne in Syrië zou de farao ieder jaar naar zijn hoofdkwartier in Riblah teruggaan om tribuut te innen.

De tweede campagne in Syrië zou de geschiedenisboeken ingaan als ‘de Slag om Kadesh.’ Deze campagne is waarschijnlijk de meest bekende van alle campagnes die Ramses II in Syrië gevoerd heeft. De campagne vond slechts een jaar na de eerste campagne in Syrië plaats, en had voor Ramses II 2 doelen: het verder opschuiven van de Egyptische grens op Syrisch grondgebied, en hetzelfde kunstje flikken dat zijn vader zo’n 10 jaar eerder had gedaan, namelijk een triomfantelijke binnenkomst in de stad bewerkstelligen.
 
Het Hettitische Koninkrijk bleek echter een formidabele tegenstander te zijn, want de troepen van de farao kwamen in een Hettitische hinderlaag terecht, en leden zware verliezen.
 
Desondanks wist de nog jonge Ramses II het op dappere wijze voor elkaar te krijgen om met zijn uiteengeslagen troepen stand te houden, en een definitieve nederlaag te voorkomen. Na verloop van tijd kwam hij terug in Egypte, alwaar hij verklaarde als overwinnaar uit de strijd te zijn gekomen. Hij werd als held onthaald, omdat hij een verloren slag bijna had gewonnen. Zodoende kwam Ramses II welliswaar niet als strategische winnaar uit de strijd, maar als morele winnaar des te meer.

De derde campagne in Syrië, die plaatsvond in het zevende regeringsjaar van de farao, stond in het teken van het heroveren van de Egyptische invloedssfeer, die zich tot Kanaän beperkte terwijl Syrië in Hettitische handen was gevallen en diverse Kanaänitische prinsen in opstand tegen Egypte begonnen te komen. Ramses II splitste zijn leger op in 2 delen. Het ene deel werd geleid door zijn zoon Amun-her-khepeshef, terwijl het andere deel door hemzelf werd geleid.

Deze keer zouden de militaire successen tegen de Hettieten aanzienlijk groter zijn: de ene na de andere overwinning werd door zowel vader als zoon behaald, en de doelstelling om de oorspronkelijke Egyptische invloedssfeer te herstellen werd bereikt. Na deze derde campagne zouden er nog vele andere campagnes volgen -met name tegen de Hettieten- die geen van allen zouden resulteren in ofwel een beslissende overwinning ofwel een beslissende nederlaag, omdat de strijdende partijen zeer aan elkaar gewaagd waren.

Eerste geregistreerde vredesverdrag ooit
Ramses II besloot op een gegeven moment om vrede te sluiten met de Hettieten. Daartoe werd een vredesverdrag opgesteld, waarvan zowel een versie in Egyptische hiërogliefen als een versie in het Akkadisch werd geschreven. Het vedrag bestond uit 18 artikelen, die oproepen tot vrede tussen Egypte en het Hettitische Koninkrijk.

Hoewel het grootste gedeelte van de tekst identiek is, zijn de versies op verschillende manieren verwoord. Zo claimt de Hettitische versie dat de Egyptenaren de aanzet tot het verdrag gaven, terwijl de Egyptische versie het omgekeerde beweert. Het verdrag werd omstreeks 1258 v. Chr. door Ramses II en de Hettitische koning Hattusili geratificeerd. Beide partijen hielden zich aan dit verdrag, waardoor het gedurende de rest van de regeerperiode van Ramses II rustig bleef aan de noordelijke grens van Egypte.

De Hettitische versie van het eerste geregistreerde vredesverdrag in de geschiedenis van de mensheid.

Constructiewerken
Gedurende zijn bewind liet Ramses II ontzettend veel bouwwerken van de grond komen die met name ter verering van zichzelf en zijn geliefde Nefertari werden gebouwd. Het meest bekende bouwwerk daarvan is de Aboe Simbel, die we vandaag de dag terugvinden op de

Werelderfgoedlijst van de UNESCO. Vermoedelijk was men rond 1244 v. Chr. begonnen met de bouw ervan, en nam de constructie van deze prachtige tempel zo’n 20 jaar in beslag. Het zou dus tot 1264 v. Chr. hebben geduurd alvorens men deze enorme bouwklus geklaard had.

Voorts heeft Ramses II tijdens zijn bewind zelfs een hele hoofdstad laten bouwen, Pi-Ramses genaamd. Zijn motieven daartoe zijn onduidelijk, alhoewel wordt beweerd dat hij dichter bij zijn grondgebieden in Kanaän en Syrië wilde zijn.
 
De volledige naam van deze stad luidde Pi-Ramses Aa-nakhtu, hetgeen ‘Domein van Ramses, Groots in Overwinningen’ betekent. Alleen een kolossale voet van een standbeeld van Ramses II heugt aan het bestaan van deze stad.

Een ander groots bouwwerk uit de tijd van Ramses II is het zogeheten Ramesseum. Met de bouw daarvan werd al in het eerste regeringsjaar van Ramses II begonnen. Deze tempel heeft een oppervlakte van 58 bij 183 meter en is omgeven door een muur.
 Bij het ‘Kasteel van Miljoenen Jaren’ werd voor het eerst een pyloon gebruikt bij dit type gebouw. De achterzijde van de pyloon werd later versierd met afbeeldingen van de Slag om Kadesh. Verder ligt er een reusachtig granieten beeld van Ramses II die omgevallen is. Deze is 19 meter groot en weegt 1000 ton.

De Aboe Simbel.

Legendarisch historisch figuur
Zoals eerder aangegeven in dit artikel, had Ramses II een zeer hoge leeftijd bereikt toen hij overleed. Na meer dan 66 jaar te hebben geregeerd, had hij Egypte schatrijk gemaakt met de rijkdommen van verslagen vijanden. Hij had veel van zijn vrouwen en kinderen overleefd, en liet middels de vele, schitterende tempels en andere bouwwerken een schat aan cultureel erfgoed na aan zijn land. Maar liefst 9 latere farao’s adopteerden de naam Ramses als eerbetoon, doch geen van allen wist zijn grootsheid te evenaren.

Bijna al zijn onderdanen waren geboren tijdens zijn regime, en zij dachten dat zonder Ramses II de wereld ten einde zou komen. Vandaag de dag ligt de mummie van de farao in het Egyptisch Museum te Caïro.

Farao Ramses II werd inderdaad de legendarische heerser die hij zo graag wilde zijn, en ging na zijn dood de geschiedenis in als de grootste en machtigste farao aller tijden.

Leuvense prof ontdekt unieke graftombe in Egypte

11:28Update Wetenschap De Leuvense professor Harco Willems heeft een unieke vondst in Egypte gedaan: het graf van een Oud-Egyptische gouverneur. "Het is van 1915 geleden dat er nog zo'n tombe gevonden is", zegt hij.

Een team van Leuvense Egyptologen, onder leiding van professor Harco Willems, heeft in het Egyptische Dayr al-Barsha een graftombe uit 2040 voor Christus blootgelegd. Een uniek graf dat toebehoort aan Ahanakht I, zo'n 4.000 jaar geleden gouverneur van de Hare provincie.

Nieuw licht op begrafenisritueel

Willems en zijn team stuitten op onaangeroerde grafkamers, met een doodskist en verschillende voorwerpen.

"Alle niet vergankelijke materialen, zoals koper en keramiek, zijn nog in goede staat", zegt hij. "Zo hebben we een 45-delige uitzet aan gevarieerde stukken vaatwerk gevonden. We vonden ook kruiken uit massieve steen. De voorwerpen hebben eerder een symbolische waarde."

De vondst werpt een nieuw licht op het begrafenisritueel in het Oude Egypte. "We kunnen nauwkeurig afleiden in welke volgorde de voorwerpen in het graf geplaatst zijn. Daardoor hebben we een draaiboek kunnen maken, van hoe het begrafenisritueel er in die tijd uitzag."

Beroofd

In 1891 legde de Amerikaanse archeoloog Reisner de tombe van Ahanakht I al eens bloot, maar dan gedeeltelijk.

"Omdat deze graftombe recent beroofd was, stopte Reisner met de opgravingen", legt de professor uit. "We zijn al tien jaar aan het graven op de plekken waar Reisner al geweest is. Er zit altijd wel nog iets in de grond. Maar deze vondst was toch een verrassing."

De voorwerpen zijn opgeslagen in een centraal magazijn van de Egyptische overheid en worden gerestaureerd. "Mogelijk gaan ze daarna naar een museum."

Hanne De Belie

Conclusiefall Theorie over het eeuwige leven

Door Sandra-Philippo in de categorie Technologie -

Luus doet een welwillende poging in de hogere wiskunde. Als een CT-scan scant zij de singulariteit.

 

Conclusiefall Theorie over het eeuwige leven

Breaking news: Eeuwig leven is nu mogelijk.

Het eeuwige leven, wat wil de mensheid het toch graag. Levenselixers zijn in alle windstreken van de wereld ontwikkeld. Als Haarlemse mug kennen wij bijvoorbeeld de immer gezonde, alles genezende en levensverlengende Haarlemmerolie. Eén van de verhalen van de graalbeker is, dat het vocht uit deze beker het eeuwige leven zou brengen.

Farao's lieten zich balsemen en zich met al hun rijkdommen begraven om, als ze weer levend zouden worden, zij in ieder geval tussen hun weelde zouden ontwaken.

Er zou zelfs licht zijn in de piramide. Eeuwig licht wel te verstaan. Geen mythe hoor, nog steeds komen ze het tegen als er een dergelijk wonderlijk bouwwerk wordt geopend. Er brandt dan licht; licht wat al eeuwen brandde, wat overigens snel uitgaat, zodra de tombe geopend is.

De invries-methode: de grote vries-dip

Ook in deze tijd ambieert men het eeuwige leven en laat men zich zelfs invriezen, in de hoop, op een later tijdstip te kunnen ontwaken , en wel op het moment dat men een oplossing heeft voor de doodsoorzaak van voordien. Even ontdooien en klaar:

Eeuwig leven!

Minder charmant is het, als je ontwaakt en in de strijd om het leven, zijn er voor de grote vries-dip, allerlei onderdelen geamputeerd. Dan heb je het eeuwige leven en dan loop je er nog krakkemikkig bij; vooropgesteld dat je benen er nog aan zitten...

Dan ga ik ervan uit dat ze nog niet in staat zijn; alles weer aan te laten groeien. Ik zou dat voor het invriezen wel laten vastleggen, in welke situatie; toestand je precies ontdooid wilt worden en in welke weer niet.

De wereld over 100 jaar? Met net ontdooide hersenen?

Wel spannend! In wat voor een wereld zult u wakker worden, na bijvoorbeeld 100 jaar?

Als iemand van een eeuw geleden zou terugkeren en onze snufjes zou zien?

Hoe pikken die hersenen dat op, hersenen die net weer een beetje op gang komen en met vertraagde snelheid weer prikkels beginnen door te geven.

Bevroren zenuwbanen moeten weer even ingedacht worden, zodat uw hersenspinsels weer kunnen gaan stromen, kroelen en spinnen en ontdooien.

Of als u over een eeuw wakker wordt. De aardlingen blijken al te zijn verhuisd, en hebben wel het contract nageleefd en jou en je bevroren kist meegenomen. Dan word je wakker, op een andere planeet.

Welkom terug op aarde?

Ik ben het fysieke al overstegen ik wil geen eeuwig leven; ik ben al!

Sommige mensen zijn in het aardse leven de fysieke staat reeds lang overstegen, en achten het dan ook niet nodig in hun eigen oude lichaam terug te keren.

Zelf kies ik overigens voor de vernieuwende optie.

Ik wacht geduldig tot mijn Schepper, mij nogmaals op aarde zet, en dit maal in een nieuw vers lijf met nog te kneden hersenen.

Ik koester en wentel mij dus in de gelukkige veronderstelling dat ik wel weer reïncarneer in een nieuw wezen. I AM!

Nieuwe ontwikkelingen

Er is echter een nieuwe mogelijkheid in ontwikkeling.

Daar dit alpha vrouwtje haar beta hersengolven weer eens een update wil geven, ben ik mij gaan verdiepen in een voor mij ongrijpbare wiskundige materie.

Als ik hier en daar een steek laat vallen in deze voor mij duizelingwekkende bron van kennis... vergeef het me.

Ik ben een digibeet die wellicht hier en daar een byte, of megabyte laat vallen. Neem wel aan dat ik mijn uiterste best zal doen U deelgenoot te maken van deze kennis.

Kennis die voor ons schrijvers belangrijk is in de toekomst.

Mijmeringen: reïncarnatie een no-go?

De geruststellende gedachte van reïncarnatie heb ik per heden in de wilgen gehangen.

Niet meer nodig, ik heb namelijk een aangename manier ontdekt om dit kunstje van het eeuwige leven te gaan flikken.

Ik hoef niet meer terug te keren, ik blijf gewoon!

Niet in de mij bekende vorm, maar een beetje anders. Wel in een voor mij favoriete environment...

Mijn kennis? Die neem ik gewoon mee!

Kies nu voor het eeuwige leven in de computer!

Even een stukje technische ondersteuning van de helpdesk, die ik na het lezen van de eerste paar regels, maar even gebeld heb...

Ik had wat moeite met het vakjargon, zeg maar,.

Een gesprek met de helpdeskmedewerker, leert mij dat het minimaal simpel moet zijn, want jee.... wat een simpele ziel!

Dus ga ik voor een geheel eigen analyse!

Het zit ongeveer zo:

Vereiste systeem en rand-voorwaarden data-overdracht naar het eeuwige leven:

-Een redelijk verstand met een creatieve geest, die niet bang is zich open te stellen voor nouveautés.

-Een herseninhoud die het waard is om ook in de toekomst voort te blijven bestaan.

-Een goede PC , met een paar Terra opslagruimte. Dit is overigens afhankelijk van de hersencapaciteit, welke u nu bezit.

Waarschuwing:

Bij de overdracht bepaalt de computer welke info, in welke volgorde geplaatst, wordt. U zult begrijpen dat de PC, welke u voor dit doel wenst te gaan gebruiken over voldoende schijfruimte dient te beschikken..

-Het is dus belangrijk ervoor te zorgen dat uw PC meer data-opslag-ruimte bezit dan uw hedendaagse hersenen.

Hoe bepaalt u de benodigde schijfruimte?

Benodigdheden: om dit te kunnen berekenen heeft u een papiertje, een pen nodig en een goede calculator en bovenal goede moed, daar u bezig bent met uw eeuwig leven.

Allereerst moet u weten hoe oud u precies wordt. Dit dient u terug te rekenen naar het aantal seconden. Per seconde vinden er ongeveer talloze processen plaats, welke door onze hersenen gecoördineerd worden.

Data overdracht- formule: de plusminus - definitie

Aantal geleefde seconden x talloze processen = benodigde schijfruimte

Deze theorie is gebaseerd op singulariteit, wat zich laat omschrijven als iets abnormaals of iets ongewoons. Normale regels en wetten zijn hier niet meer geldig en kunnen aldus niet meer toegepast worden.

Denk nu niet dat ik hier los ga; mijn vroegere wiskundeleraar heeft mij geleerd; zaken uit de wiskundige wereld voor lief te nemen, daar het vaststaande feiten zijn. (Correct me if i am wrong)
Deze theorie van singulariteit is afkomstig van informaticadeskundigen, die wiskunde met de 0 en de 1 plegen te praktiseren.

Conclusiefall 1: Met deze informatie kan ik dus het volgende concluderen: Hedendaagse wetenschappers nemen het abnormale als basis voor een theorie.

Singulariteit is dan ook afgeleid van het woord “singalar”wat alleenstaand betekent.

Conclusiefall 2: Informaticadeskundigen zijn single?

Zoww Ik heb even een bril op mijn neus gezet nu. Ik begin mij namelijk erg intelligent te voelen, daar ik hier een afgeleide conclusiefall-singalariteits-theorie aan het ontwikkelen ben met mijn vrouwelijke alpha-brein.

Even voor de beeldvorming: grafisch wordt het als volgt weergegeven:

Wetenschappers op het gebied van transhumanisme en futurologie, zien in hun glazen, wetenschappelijk onderbouwde bol, in de nabije toekomst, een singulariteit aankomen, als ze de huidige trends doortrekken naar de toekomst.

Conclusiefall 3: hier kan ik mij volledig bij aansluiten! Statistieken tonen aan dat wij steeds meer singles krijgen en steeds meer transseksuelen. (zie je wel dat ik naar de universiteit had gemoeten!)
In de future zal dat verschijnsel dus toenemen. Right!

Leuk he! Wiskunde.. Die leraar zei nog: Ineens begrijp je het! De man had gelijk!

Nu komt het... De clou!

Technologische singulariteit treedt op als de technologische vooruitgang zo bizar snel gaat, dat deze doorschiet naar het oneindige.

Conclusiefall 4: Het oneindige leven, omdat we zo snel zijn en gaan?

Sjamanisme van de transhumanistische computer

Technologische singulariteit gaat uit van de wet van Moore. (Intel)

Zijn wet luidt: verdubbeling van processorcapaciteit binnen een gegeven tijd. (toen nog transistors)

De wetenschap en techniek ontwikkelt zich ook op die wijze.

Processors zijn sedert deze voorspelling iedere twee jaar aan capaciteit verdubbelt.

Het addertje onder het gras

De opslag kon steeds verdubbelt worden dank zij de technologische vooruitgang.

Uiteindelijk kom je dan terecht in een situatie dat de chip niet meer kleiner kan, omdat dit fysiek onmogelijk is.

Conclusiefall 5: de singulariteit is medeverantwoordelijk voor het hebben van een “kleintje”, maar wel één met grote mogelijkheden!

'Islam en cultuur niet de wortel van Arabisch seksisme'

De bron van vrouwenonderdrukking in het Midden Oosten is niet de islam, de Arabische cultuur of vermeende vrouwenhaat. Het verschijnsel is niet typisch Arabisch en heeft Europese wortels, betoogt Max Fisher, buitenlanddeskundige van het Amerikaanse magazine The Atlantic.

Ze zou Arabische mannen demoniseren, vrouwen neerzetten als zielige Oriëntaalse schepseltjes en aanzetten tot racisme. De Amerikaans-Egyptische journaliste Mona Eltahawy heeft minder hectische dagen gekend sinds ze eerder deze week met haar verhaal 'Why Do They Hate Us' op de cover van Foreign Policy verscheen. "Ja, ze haten ons. Dat moet worden gezegd', verkondigde ze in haar artikel.

Maar is het wel zo eenvoudig? vraagt Fisher zich af. En wie zijn 'ze'? De Egyptenaren die bijna allemaal op een man stemden zodat slechts twee procent van de landsbestuurders vrouw is? Zijn het soms de Tunesiërs? Zij kozen een parlement dat voor 27 procent uit vrouwen bestaat, zo'n tien procent meer dan in de Verenigde Staten.

Niet alleen Arabisch
Vrouwenonderdrukking komt niet alleen voor in de Arabische wereld, zegt Fisher. In de niet-Arabische gemeenschappen in Afrika en Zuid Azië zijn vrouwen er vaak net zo slecht aan toe, of zelfs slechter.
 Ja, Arabische landen staan laag genoteerd in onderzoeken naar vrouwenrechten, erkent Fisher. "Maar misschien niet zo laag als je zou denken."

Onderaan de ranglijst van het World Economic Forum bijvoorbeeld zijn Zuid Azië en de Afrikaanse sub-Sahara beter vertegenwoordigd dan de Arabische landen. Fisher herinnert zich ook een onderzoek van Newsweek waarin alleen Jemen en Saoedie Arabië tot de Arabische laagvliegers behoorden.
"Dat is niet om de ernst en omvang van het probleem in de Arabische wereld te relativeren, maar wel een teken dat vrouwenhaat en Arabisch niet zo synoniem aan elkaar zijn als we soms denken."

Koloniaal verband
Ras, religie of etniciteit, daar ligt de oorzaak van de vrouwenonderdrukking niet, stelt Fisher. Eerder ziet hij een koloniaal verband. "Enkele van de meest prominente grondleggers van de geïnstitutionaliseerde Arabische vrouwenonderdrukking waren niet Arabisch. Ze waren Turks, Brits of Frans.
De buitenlanders heersten eeuwenlang over het gebied, manipuleerden de culturen om hun eigen dominantie veilig te stellen."

Om de mannen rustig te houden, gaven de kolonisten hen absolute macht over vrouwen, zegt Fisher. "De buitenlandse overheersers regeerden de publieke ruimte, de lokale mannen heersten over hun huishoudens, vrouwen hadden niks." Religieuze leiders die zich sterk maakten voor de superieure positie van de man, kregen alle ruimte van de overheersers, doceert Fisher.
 "Dit is voor een groot deel de reden waarom vrouwenhaat zich zo wijd verbreidde in de moslimwereld."

Fisher stelt dat de kolonisten de 'patriarchale overeenkomst' ook toepasten in de andere gebieden waar vrouwen nog altijd lijden onder repressie; de sub-Sahara en Zuid Azië. Toen de overheersing van de Arabische gebieden vorige eeuw op haar einde liep en het Westen seculiere leiders in het zadel hielp, veranderde islamitische orthodoxie in een manier om zich af te zetten tegen de kolonisten. Wederom waren vrouwen hiervan het slachtoffer.

Arab brother, western sister
De postkoloniale verhoudingen spelen nog altijd een rol als westerlingen moslims de les willen lezen over vrouwenrechten, denkt Fisher. Hij haalt daarvoor de uitspraak 'My Arab brother before my Western sister' aan. Feminisme is in de ogen van veel Arabieren een Westers idee.
 
"Na eeuwen van Westers kolonialisme, bombardementen, invasies en bezetting kunnen Arabische mannen de roep om gelijkheid tussen mannen en vrouwen afdoen als een soort dictaat... Hoe harder onze roep om meer gelijkheid tussen de seksen, des te gemakkelijker kunnen ze van tafel worden geveegd."

Net als de medestanders van Mona Eltawahy vindt Fisher dat de patriarchale Arabische gemeenschappen wakker geschud moeten worden om te laten zien welke schade zij aanbrengen. Maar Eltahawy wordt met haar Amerikaanse uitspraak van het Engels niet gezien als Oriëntaalse zuster. Haar artikel valt dan ook niet in vruchtbare aarde, concludeert Fisher.

Beeld van de tweeling van Cleopatra ontdekt

Eindelijk krijgt de tweeling van Cleopatra en Marcus Antonius een gezicht nu een beeld van het jongetje en meisje is opgedoken.

Een Italiaanse onderzoeker heeft in de collectie van een museum in Caïro een beeld teruggevonden dat de kinderen laat zien. Dat meldt CNR (Consiglio Nazionale delle Ricerche): een Italiaans onderzoeksinstituut.

Kinderen
“Antonius en Cleopatra hadden een tweeling en een zoon genaamd Ptolemaeus Philadelphus,” vertelt Josephine Capirotti, de Italiaanse onderzoeker die het beeld van de tweeling herontdekte. “Van de drie kinderen is slechts één afbeelding bekend en dat is een afbeelding van Cleopatra Selene II, vrouw van koning Juba II.”

Haar hoofd pronkt op de achterzijde van een munt en er is een beeld van haar teruggevonden. Maar hoe haar tweelingbroertje Alexander Helios en andere broertje Ptolemaeus Philadelphus er uitzagen? Dat wisten we lang niet.
Waarschijnlijk komt dat mede doordat de jongens kort leefden: na de zelfmoord van Cleopatra en Marcus Antonius zijn ze hoogstwaarschijnlijk vermoord.

Het beeld van de tweeling van Cleopatra en Marcus Antonius. Foto: Giuseppina Capriotti.

Beeld
En nu is er dus eindelijk een beeld gevonden waarop de tweeling van Cleopatra en Marcus Antonius te zien is. Het beeld is ongeveer 90 centimeter hoog en laat een jongetje en een meisje zien. De kinderen knuffelen met elkaar en worden vergezeld door twee slangen. Op het hoofd dragen de kinderen een soort schijf.

 Die van de jongen staat voor de zon, die van het meisje voor de maan. De stijl van het beeld doet denken aan de beelden die we ook van Cleopatra kennen. “De stijl van de figuren, in het bijzonder de hoofden, doet denken aan Grieks-Egyptische beelden,” stelt Capriotti. Het beeld lijkt ook sterk op dat van Pakhom, een Egyptische gouverneur.

Waarschijnlijk is het dan ook gemaakt door Egyptische kunstenaars. Het beeld van Pakhom stamt uit de periode tussen 50 en 30 voor Christus, de tijd waarin ook de tweeling ter wereld kwam en opgroeide.

Zon en de maan
Maar hoe weten we nu zeker dat het om de kinderen van Cleopatra gaat? Allereerst vanwege de verwijzing naar de zon en de maan.
“De omhelzing van de twee kinderen kan verwijzen naar de nachten met volle maan of naar de zonsverduistering die plaatsvond toen de twee kinderen van Cleopatra door Marcus Antonius als zijn kinderen erkend werden.
 Daarom kregen de kinderen ook de extra namen ‘Helios’ en ‘Selene’.”

Ook het feit dat het beeld een vermenging van de Griekse en Egyptische cultuur is, wijst erop dat Cleopatra er iets mee van doen heeft. Cleopatra kwam oorspronkelijk namelijk uit Griekenland.

“In de Egyptische mythe wordt de maan geassocieerd met mannelijke goden, in de Grieke traditie wordt de maan juist met vrouwen geassocieerd.” Hier zien we hoe het meisje juist met de maan wordt geassocieerd. “Een synthese tussen twee grote tradities.”

Maarten J. Raven

Conservator collectie Egypte

tel: +31 (0)71 5163 155
fax: +31 (0)71 5149 941

Maarten J. Raven (1953) studeerde Egyptische Taal en Letterkunde, Kunstgeschiedenis en Archeologie aan de Universiteit Leiden.

Hij verricht sinds 1975 veldwerk in Sakkara (Egypte). Hij is in het bijzonder geïnteresseerd in de kunst en materiële cultuur van het Nieuwe Rijk en de Late Periode, in iconografie, magie en symboliek, en in Egyptomanie en de herontdekking van het Oude Egypte.

Raven schreef zijn proefschrift over aspecten van de funeraire symboliek (Symbols of resurrection: three studies in ancient Egyptian iconography, 1984). Hij publiceerde vele artikelen, catalogi en monografieën over materiële cultuur, de Leidse verzameling en het veldwerk te Sakkara.

Naast zijn aanstelling als conservator is Maarten Raven actief als bestuurslid van diverse instellingen op museaal en Egyptologisch gebied. Incidenteel treedt hij ook op als gastdocent aan de Leidse Universiteit.

Expertise

Belangrijkste onderzoeksprojecten

 Sakkara

Het afgelopen jaar was ook in Sakkara te merken dat Egypte roerige tijden doormaakt. Vanwege de politieke ontwikkelingen in Egypte is het onderzoeksteam van het Rijksmuseum van Oudheden in 2011 niet naar Sakkara gegaan voor de jaarlijkse opgravings- en onderzoeksperiode. Het terrein van de opgraving is meerdere malen door plunderaars bezocht, op zoek naar kostbaarheden.

Daarbij is ook de nodige schade aangericht aan de monumenten en de magazijnen. Eind januari 2012 is voor het eerst in twee jaar een klein team uit Leiden naar Sakkara afgereisd. Niet om op te graven, maar om de monumenten en de magazijnen te controleren, om op te ruimen en waar nodig te restaureren.

Begin maart keert het team weer terug naar Nederland. Meer informatie over de vorderingen van het werk in Sakkara vindt u op de speciale website van de opgraving.

Het archeologisch onderzoeksproject in Sakkara is begonnen in 1975. Tot en met 1998 werkte het museum samen met de Egypt Exploration Society uit Londen. Sinds 1999 wordt het project uitgevoerd in samenwerking met de Universiteit Leiden.
 De leiding van het onderzoek is momenteel in handen van dr. Maarten Raven, conservator van de Egyptische collectie van het museum.

Gedetailleerde informatie over de opgraving vindt u op de website www.saqqara.nl.

Resultaten

Doel van het project is meer te weten te komen over de achtergrond en geschiedenis van de museumcollectie. Dit gebeurt door informatie verzamelen over objecten die in dit gebied zijn gevonden. Die voorwerpen zijn in de loop der tijd verspreid geraakt over musea in de hele wereld, waaronder het Rijksmuseum van Oudheden.
Het onderzoek in Sakkara heeft nieuw licht geworpen op de plaats en functie van objecten in de grafmonumenten. Ook zijn verloren gewaande graven teruggevonden. Nieuwe vondsten blijven in Egypte. Het in 2001 opgegraven dubbelbeeld van de hogepriester Meryneith en zijn vrouw Anoey, bijvoorbeeld, staat nu in het Egyptisch museum in Caïro.

Sakkara

Sakkara ligt zo'n dertig kilometer ten zuiden van Caïro. Aan de horizon ligt de bekende trappiramide van farao Djoser (ca. 2650 v.Chr.). De woestijn bij het dorp werd duizenden jaren lang gebruikt als begraafplaats voor hoge Egyptische ambtenaren, belangrijke personen in het oude Egypte.
 
Het museum heeft toestemming van de Supreme Council for Antiquities of Egypt om in een deel van het grafveld onderzoek te doen. Dit deel stamt uit de periode van de farao's Achnaton, Toetanchamon, Ay, Horemheb en Ramses I en II (1334-1212 v.Chr.).

Het team

De onderzoekers gaan elk jaar in januari en februari aan de slag. Het internationale team bestaat uit wetenschappelijke experts, studenten en medewerkers van de universiteit en het museum. Zeker zo belangrijk is de groep Egyptenaren die helpt met het zware graafwerk.

Het team onderzoekt en registreert ter plekke de vondsten, sporen en andere onderzoeksresultaten. Ze worden na terugkomst uitgebreid bestudeerd en geanalyseerd en uiteindelijk in wetenschappelijke publicaties beschreven.

Grafkamers

De gevonden graven in Sakkara bestaan veelal uit een tempeltje, met daaronder een in de rotsen uitgehouwen grafkelder of een complex van verschillende grafkamers. De wanden van de tempeltjes zijn gedecoreerd met reliëfplaten en kleurrijke muurschilderingen. Via diepe schachten komt men in de eronder gelegen grafkamers.

Tuinen van de farao's

27 april t/m 2 september 2012

Tuinen van de farao's brengt bloemen, planten, kruiden en bomen van de oude Egyptenaren naar Leiden. De tentoonstelling is ingericht als een siertuin met een centrale vissenvijver, net als de fraaie tuinen van oud-Egyptische paleizen, tempels en luxe woonhuizen. U ontdekt hoe mooi en gevarieerd de bloemen en planten in Egypte waren en waarvoor ze werden gebruikt.

Lotusknoppen, papyrusbloemen en drieduizend jaar oude plantenresten

De tentoonstelling laat zien dat bloemen en planten een belangrijke rol speelden in het dagelijks leven van de oude Egyptenaren en in hun religie. Dat gebeurt aan de hand van meer dan tweehonderd voorwerpen, zoals afbeeldingen van Egyptische landschappen en tuinen op stenen reliëfs, amuletten en vaasjes van glas en faience in de vorm van lotusknoppen, papyrusbloemen, vruchten, kleurrijke sieraden en gedroogde bloemenkransen uit het graf van farao Ramses II. Bijzonder zijn de gedroogde bloemen, vruchten en planten die in het droge Egyptische klimaat drieduizend jaar bewaard zijn gebleven.

Siertuinen voor de elite

Een keur aan gewassen floreerde in de tuinen, bloemkwekerijen, akkers, moestuinen, boomgaarden en wijngaarden op de vruchtbare strook land aan de oevers van de Nijl. De elite liet siertuinen aanleggen, waar men genoot van de schaduw van de bomen. Deze tuinen stonden vol met kleurige bloembedden met korenbloemen, papavers en kamille. In de vijvers geurden de blauwe lotussen.

Medicinale en goddelijke krachten

De opbrengst van Egyptische land- en tuinbouw werd niet alleen gebruikt voor consumptie, maar ook om aan goden en overledenen te schenken. Aan de meeste gewassen schreven de oude Egyptenaren medicinale en goddelijke krachten toe. De lotus bijvoorbeeld, gold bij uitstek als symbool van nieuw leven. De wilde vijgenboom was de woonplaats van de hemelgodin. Ook voor het leven na de dood waren bloemen en planten belangrijk. In het ideale geval had het graf een eigen tuin, of waren de wanden met tuinvoorstellingen beschilderd.

Inspiratie

Tot in onze tijd zijn Egyptische plantenmotieven een bron van inspiratie zijn voor kunstenaars en wetenschappers. Tuinen van de farao's onderstreept dat met een selectie van Art Deco kunst, negentiende-eeuwse sieraden met Egyptische lotusmotieven en tekeningen die zijn gemaakt tijdens de expeditie van Napoleon in Egypte.

Tentoonstellingsboek Tuinen van de farao's

Bij de tentoonstelling verschijnt een boek over tuinen en planten in het oude Egypte, geschreven door conservatoren Maarten Raven en Christian Greco, en RMO-medewerker Vincent Oeters.
Prijs: €14,95
Full colour, 80 pagina's, verkrijgbaar in de Museumshop

Groepsrondleiding

Een groepsrondleiding met gids over Tuinen van de farao's kunt u doen op alle dagen dat het museum open is. Het kost €75 per uur (max. 25 personen, exclusief toegang museum). U kunt een groepsrondleiding online reserveren. Telefonisch reserveren via de Servicedesk kan ook: 071 - 5163 163.

Een leuk verhaaltje en informatie over de mestkever.

In Egypte scarabee genoemd

Bedachtzaam scharrelt de mestkever door het gras. Hij is op zoek naar een keutel. Onderweg trekken allerlei luchtjes zijn aandacht. De poep van de meeuw is niet te gebruiken.
Het toilet van de camping ruikt 'interessant', maar daar kom je als mestkever niet zo gauw binnen. Gelukkig loopt er verderop een paard in de wei.
Even zorgen de scherpe luchtjes van de plassende hond nog voor verwarring. Maar de heerlijk ruikende verse paardenvijgen zetten de mestkever toch op het goede spoor.

Zodra een mestkever poep heeft gevonden, graaft hij er een lange gang onder. De mest wordt stukje bij beetje naar beneden gebracht en opgeslagen in zijgangen. Smakelijk eten!
In de voortplantingstijd vormen mestkevers paartjes.
 Samen maken ze een mestbal. Daar legt het wijfje een eitje in. Een volkomen veilige wieg. Zo veilig, dat mestkevers dan ook maar twee tot vier eitjes leggen.

In Egypte leeft de 'pillendraaier'. Deze mestkever kneedt poep tot een ronde bal. Daarna rolt hij de bal met z'n achterpoten weg.
 In de tijd van de farao's was de mestkever een heilig dier.

Ik vond dit verhaaltje nog ergens in de oude stoffige kasten van vroeger, en het leek me wel een leuk idee om het met jullie te delen.
 Daarom bij deze het verhaal over de mestkever en zijn heerlijke maaltijd: poep!

Vrouwen Egypte tegen sekswet

Koptische vrouwen in Egypte ANP

De Nationale Raad voor Vrouwen in Egypte is woedend over een wetsvoorstel dat seks met overleden echtgenotes toestaat.

Volgens het voorstel mag een man tot zes uur na de dood van zijn vrouw seks met haar hebben. De raad roept het parlement op het voorstel af te keuren.

De indiener heeft zich mogelijk laten inspireren door de ideeën van een Marokkaanse moslimgeestelijke. Die stelde vorig jaar dat 'afscheidsseks' tussen man en vrouw is toegestaan. De kans dat het Egyptisch parlement met het voorstel instemt, wordt klein geacht.

Scheiding

De Nationale Raad voor Vrouwen ageert ook tegen een voorstel dat huwelijken met meisjes vanaf veertien jaar legaliseert.

Vrouwenrechten staan in Egypte onder grote druk, nu een meerderheid van de parlementariërs uit orthodoxe moslims bestaat. Zij willen ook de wet terugdraaien die scheiding op verzoek van de vrouw mogelijk maakt, zonder toestemming van haar man.

mythes die eigenlijk niet kloppen


De Nijlkrokodil leeft in de Nijl en in Groot-Brittannië regent het bijzonder veel. Deze en nog andere 'wijsheden' zijn mythes die eigenlijk niet kloppen. Lees hier de bekendste mythes.

1: De grootste piramide staat in Egypte
Als we het woord piramide horen dan denken we spontaan aan Egypte. Maar de beroemde piramide van Cheops, met een breedte van 230 meter, is niet de grootste in zijn soort. In de buurt van Mexico City staat namelijk de Cholula piramide die 425 meter breed is en zich dus over een groter grondoppervlak uitstrekt. De Cheops is daarentegen wel hoger.

2: De Chinese Muur is zichtbaar vanaf de maan
De beroemde Chinese Muur mag dan wel het langste bouwwerk ter wereld zijn, maar toch is dit icoon niet zichtbaar vanaf de maan, die zich op 380.000 km van onze aardbol bevindt. Vanuit het ISS hebben astronauten al wel eens met een telelens ingezoomd op de muur maar het internationale ruimtestation is dan ook maar 350 km van de aarde verwijderd.

3: De scheefste toren staat in Pisa
De toren van Pisa helt vier procent over en is de beroemdste scheve toren. Een kerk in de Duitse stad Suurhusen staat echter nog schever. Die toren staat 5,19 procent gebogen en veroverde daarmee een plaats in het Guinness Book of World Records.

4: Eskimo's wonen in iglo's
Eskimo's hebben eigenlijk nooit echt in iglo's gewoond. Ze gebruikten ze enkel als een tijdelijke verblijfplaats tijdens de jacht. De Inuit, de naam waarmee de Eskimo's van Groenland en Canada zichzelf aanduiden, wonen nu in stenen huizen, vroeger in hutten en tenten.

5: De Dode Zee bevat het zoutste water
Het is bekend dat je door het hoge zoutgehalte van 33 procent kan drijven op het water van de Dode Zee. Toch bevat dit meer niet het zoutste water ter wereld. Met 34,8 procent bevat het Assalmeer in Djibouti meer zout. Het Don Juanmeer op Antarctica doet zelfs nog beter met een zoutgehalte dat de veertig procent overschrijdt.

6: De Nijlkrokodil leeft in de Nijl
De Nijlkrokodil mag dan wel in heel Afrika voorkomen maar niet (meer) in de Nijl. Door de bouw van de bekende Aswandam werden deze dieren verdreven uit Egypte en uiteindelijk zelfs teruggedrongen tot ver in buurland Soedan.

7: Venetië heeft de meeste bruggen
De stad Venetië met de vele kanalen heeft wel degelijk veel bruggen (398) maar reikt nog niet tot aan de enkels van Amsterdam (1.282) en Hamburg (2.123).

8: Het verkeer rijdt enkel links in Groot-Brittannië en de Britse koloniën
In maar liefst 59 landen rijdt het verkeer aan de linkerkant van de weg en dat zijn niet allemaal Britse koloniën. Ook in Zuidelijk Afrika, Japan, Thailand en Pakistan wordt er links gereden.

9: De Panamahoed komt uit Panama
Het bekende stroachtige hoofddeksel wordt door vele mensen Panamahoed genoemd. Toch vindt de productie ervan plaats in Ecuador en Mexico. Hoe is die naamgeving dan ontstaan? Vroeger werden zulke hoeden via een centrale douanepost in Panama geëxporteerd en kreeg elk exemplaar de stempel 'Panama'.

10: Het regent veel in Groot-Brittannië
Als men naar Groot-Brittannië reist, wordt vaak gedacht dat het zal regenen. Toch regent het daar minder dan we veronderstellen. In de Italiaanse hoofdstad Rome regent het bijvoorbeeld meer.

Oudste Ottomaanse prinses overleden

ANKARA - De kleindochter van de laatste Ottomaanse sultan, prinses Neslisah, is maandag op 91-jarige leeftijd overleden in Istanbul. Dat heeft haar familie bekendgemaakt. Ze was het oudste lid van de Ottomaanse dynastie.

Prinses Neslisah werd in 1921 geboren, twee jaar voor er een eind kwam aan het Ottomaanse rijk en de republiek Turkije werd gesticht. Ze was een kleindochter van sultan Vahdettin. Prinses Neslisah was getrouwd met de Egyptische prins Muhammed Abdel Monem, die van juli 1952 tot juni 1953 regent was van Egypte. Hij overleed in 1979.

• auteur:
• Novum

Vizier op het toerisme in Egypte

Bron: Nile Travel

Egyptespecialist Nile Travel heeft vertrouwen in de toekomst

AMSTERDAM, 20120308 -- De nieuwe Egyptische regering gaat investeren in het toerisme. Na een jaar van onrust en onduidelijkheid zien ook Nederlandse reisorganisaties positieve ontwikkelingen in Egypte. Magdi Moustafa, directeur van Egyptespecialist Nile Travel, maakt het allemaal van dichtbij mee.
 "Vorige week bezochten we in samenwerking met Transavia met een delegatie het congres 'The Future of Tourism in Egypt'. We spraken ook met vertegenwoordiging van het nieuwe Egyptische parlement. Dat stemt ons zeer positief."

Vorig jaar daalde het toerisme in Egypte door de onrust met zo’n 33% ten opzichte van 2010. Begin 2012 staat Egypte er heel anders voor.
 In de toeristische gebieden aan ambitie geen gebrek, maar ook het nieuwe parlement gaat de schouders onder het toerisme zetten. Eind februari werd dit allemaal besproken op het congres The Future of tourism in Egypt.

Nieuwe politiek
Magdi Moustafa was aanwezig bij het congres. "We hebben ons zorgen gemaakt over de politieke situatie in Egypte, maar alle politieke partijen hebben toerisme zeer hoog in het vaandel staan. Er is veel gezegd en geschreven in westerse media over de grootste politieke partij, het Moslimbroederschap. Een ding is duidelijk, elke toerist zal met open armen ontvangen worden."

Investeringen
Momenteel wordt er nog steeds geïnvesteerd in het toerisme in Egypte. Luchthavens in de buurt van badplaatsen worden uitgebreid en ook de capaciteit in hotelkamers groeit nog steeds. Op het congres spraken parlementsleden en de toerisme-autoriteit in Egypte ambitieuze plannen voor de toekomst uit.

Zo wordt er gedacht aan dependances van het wereldberoemde Egyptische museum in diverse badplaatsen, een snelle treinverbinding tussen Cairo en de badplaatsen en betere opleiding voor mensen werkzaam in het toerisme.

Vrijheid
Het Moslimbroederschap en andere aanwezige politieke partijen op het congres maakten ook nog eens extra duidelijk dat elke toerist zich vrijelijk in Egypte moet kunnen bewegen, waarbij respect voor de normen en waarden van de toerist voorop staan.

Positief
Moustafa houdt een zeer goed gevoel over aan het congres. "Dit is één van de positieve signalen die we de laatste maanden vaker zien. Er zijn een hoop goede plannen. Met de presidentsverkiezingen in juni in het vooruitzicht, kunnen er ook snel veranderingen komen. Iedereen is eensgezind en kijkt naar de toekomst."

Nile Travel verzorgt al 25 jaar reizen naar Egypte en is de grootste aanbieder van reizen naar Egypte in Nederland. "De situatie die we nu zien is spannend, maar ook zeer positief. Onze lokale gidsen zijn er klaar voor en we weten precies wat er speelt in Egypte. Daardoor kunnen we onze klanten voorzien van een goed advies."

Eeuwenoude Egyptische deksels ontdekt in Israël

(Novum/AP) - JERUZALEM - Op een bazaar in de Oude Stad van Jeruzalem zijn twee gestolen deksels van eeuwenoude Egyptische doodskisten ontdekt.

Dat heeft de Israëlische oudhedendienst dinsdag bekendgemaakt.
 De deksels zijn in beslag genomen.

De versierde houten deksels zijn onherstelbaar beschadigd, doordat ze in tweeën waren gezaagd. De deksels stammen uit de zestiende tot de veertiende eeuw voor Christus en de tiende tot de achtste eeuw voor Christus.

Volgens de oudhedendienst hebben de dieven de deksels waarschijnlijk gestolen uit Egyptische graftombes en naar Dubai gesmokkeld.
Van daaruit zouden ze via Europa in Israël terecht zijn gekomen.
Wanneer de diefstal plaatshad is niet bekend.
Israël wil de deksels teruggeven aan Egypte.

Mysterieuze farao herontdekt op deurpost

We kenden hem alleen maar uit documenten: Sénakht-en-Re. Maar nu zijn ook sporen uit zijn leven teruggevonden.

Sénakht-en-Re: de naam kenden archeologen al. Die komt namelijk terug in drie documenten die allen één of twee eeuwen na de dood van de farao zijn opgesteld. Maar verder wisten we helemaal niets van deze mysterieuze heerser. Een nieuwe vondst brengt daar nu echter verandering in.

Hier staan de namen van de farao vermeld. Foto: CNRS.fr.

Deur
Wetenschappers waren bezig met opgravingen rondom de tempel van Ptah toen ze op de resten van een kalkstenen deurpost stuitten. Deze bleek onderdeel uit te maken van een gebouw. Op de deurpost werden hiëroglyfen aangetroffen.

De deurpost is meer dan twee meter hoog en weegt bijna een ton. Uit de hiëroglyfen blijkt dat de deur aan de zonnegod Amon-Re werd opgedragen.
Ook staat op de deurpost beschreven wie het gebouw tot stand liet komen.

En dat is – u raadt het al – farao Sénakht-en-Re.

Titels
Het is voor het eerst dat er in Egypte sporen uit het leven van de farao worden teruggevonden (ook de tombe van de farao is nooit gevonden). Dankzij deze vondst zijn de onderzoekers dan ook een stuk wijzer geworden.

Zo kunnen ze de farao nu eindelijk op de juiste plaats op de tijdlijn plaatsen. Het gebouwtje stamt namelijk uit de zeventiende dynastie (1634 tot 1543 voor Christus). Ook is nu met zekerheid te stellen dat Sénakht-en-Re echt een farao was. Op de deur wordt hij beschreven als ‘Horus‘ ‘Koning van Opper- en Neder-Egypte‘ en ‘Zoon van Ra‘.
De onderzoekers benadrukken dat het heel bijzonder is dat een farao aan de hand van één object met daarop al zijn titels kan worden geïdentificeerd.

Voor de oude Egyptenaren was deze farao waarschijnlijk heel belangrijk: hij werd gezien als één van de grondleggers van het Nieuwe Rijk. Dit is een periode die ongeveer van 1550 tot 1070 voor Christus duurde en volgde op de Tweede Tussenperiode.

In laatstgenoemde periode was een groot deel van Egypte in handen van de Hyksos. Zij werden echter ergens rond 1568 voor Christus uit Egypte verdreven.

Tuinen van de farao's

Tuinen van de farao's

Plaquette met afbeelding godin Hathor in gedaante van een koe, omgeven door een papyrusbos (750-332 v. Chr.)

Tuinen van de farao's brengt bloemen, planten, kruiden en bomen van de oude Egyptenaren naar Leiden. De tentoonstelling is ingericht als een siertuin met een centrale vissenvijver, net als de fraaie tuinen van oud-Egyptische paleizen, tempels en luxe woonhuizen. U ontdekt hoe mooi en gevarieerd de bloemen en planten in Egypte waren en waarvoor ze werden gebruikt.

Lotusknoppen, papyrusbloemen en drieduizend jaar oude plantenresten

De tentoonstelling laat zien dat bloemen en planten een belangrijke rol speelden in het dagelijks leven van de oude Egyptenaren en in hun religie.
Dat gebeurt aan de hand van meer dan tweehonderd voorwerpen, zoals afbeeldingen van Egyptische landschappen en tuinen op stenen reliëfs, amuletten en vaasjes van glas en faience in de vorm van lotusknoppen, papyrusbloemen, vruchten, kleurrijke sieraden en gedroogde bloemenkransen uit het graf van farao Ramses II.

Bijzonder zijn de gedroogde bloemen, vruchten en planten die in het droge Egyptische klimaat drieduizend jaar bewaard zijn gebleven.

Siertuinen voor de elite

Een keur aan gewassen floreerde in de tuinen, bloemkwekerijen, akkers, moestuinen, boomgaarden en wijngaarden op de vruchtbare strook land aan de oevers van de Nijl.

De elite liet siertuinen aanleggen, waar men genoot van de schaduw van de bomen. Deze tuinen stonden vol met kleurige bloembedden met korenbloemen, papavers en kamille. In de vijvers geurden de blauwe lotussen.

Medicinale en goddelijke krachten

De opbrengst van Egyptische land- en tuinbouw werd niet alleen gebruikt voor consumptie, maar ook om aan goden en overledenen te schenken. Aan de meeste gewassen schreven de oude Egyptenaren medicinale en goddelijke krachten toe. De lotus bijvoorbeeld, gold bij uitstek als symbool van nieuw leven.
 
De wilde vijgenboom was de woonplaats van de hemelgodin. Ook voor het leven na de dood waren bloemen en planten belangrijk. In het ideale geval had het graf een eigen tuin, of waren de wanden met tuinvoorstellingen beschilderd.

Inspiratie

Tot in onze tijd zijn Egyptische plantenmotieven een bron van inspiratie zijn voor kunstenaars en wetenschappers. Tuinen van de farao's onderstreept dat met een selectie van Art Deco kunst, negentiende-eeuwse sieraden met Egyptische lotusmotieven en tekeningen die zijn gemaakt tijdens de expeditie van Napoleon in Egypte.

Wandelroute Hortus botanicus

De Hortus botanicus Leiden (op 5 min. loopafstand van het museum) biedt een wandelroute langs planten uit het Midden-Oosten in de tuin en in de Victoriakas.

Extra's bij de tentoonstelling

Tuinen van de farao's is in het Rijksmuseum van Oudheden gelijktijdig te zien met de tentoonstelling Eilanden van de goden.

Groepsrondleiding

Een groepsrondleiding met gids over Tuinen van de farao's kunt u doen op alle dagen dat het museum open is. Het kost €75 per uur (max. 25 personen, exclusief toegang museum). U kunt een groepsrondleiding online reserveren. Telefonisch reserveren via de Servicedesk kan ook: 071 - 5163 163.

Tuinen van de farao's kwam tot stand met dank aan de Hortus botanicus Leiden, het Römisch Germanisches Museum (Keulen), het Botanisher Garten und Botanisches Museum Berlin-Dahlem (Berlijn), Steltman Juwelier (Den Haag) en de BankGiro Loterij.

Waarom Jezus het scharnier van Europa is

vrijdag 6 april 2012 09:50

Het verhaal van de joodse rabbi Jezus van Nazaret is een krachtige vertelling, een tragedie zonder een tragisch einde.

In de klassieke Griekse tragedie heerst het noodlot. Niemand ontsnapt aan zijn of haar (nood)lot. Elke poging om uit het tragische te komen, leidt tot meer tragedie. De onontkoombaarheid van het lot is de kern van de tragedie.

Mirakel
Ook het verhaal van Christus is tragisch. Zijn geboorte was al een mirakel. Het was voorzien dat hij en zijn familie moesten worden vervolgd. Dit lijkt op het begin van een Griekse tragedie.

Toch is het een joods verhaal. Maria vluchtte met de pasgeboren Jezus naar Egypte. Vanaf hier zwijgt de verteller. Totdat Jezus weer terug is in het Heilige Land.

Iconografie
Maar de iconografie verraadt de invloed van de oude Egyptenaren op het fenomeen 'zoon van God'.

Drie eeuwen eerder hoorde Alexander de Grote van een priester bij een tempel van Zeus in Siwa (Egypte) al woorden die hem uit de wereld van mensen hebben gerukt: O pai Dios - de zoon van God of Zeus. Alexander de Grote kreeg de bijnaam 'de zoon van God'.

Egypte, daar begon ook het verhaal van Mozes, waar de goddelijke wil de joden uit de slavernij verloste.

Onbegrijpelijk
In Egypte zocht de joodse Jezus zijn toevlucht. Dat is werkelijk een mirakel, een narratief mirakel. Maar even groot en onbegrijpelijk is een ander mirakel.

Het vroege christendom ontwikkelde een onverzadigbare vorm van het antisemitisme. Terwijl de oprichter van het christendom geen christen maar een jood was. Dat is toch een onverklaarbaar mirakel!

Het woord 'christen' is een latere uitvinding van heiligen. De tragedie van Jezus was juist het feit dat hij volgens de openbaring, dus de wil van God, moest lijden. En hij heeft geleden: hij is gemarteld en gedood door de Romeinen. Maar het Jezusverhaal kent geen tragisch einde en dat is het verschil met de Griekse tragedie. Daar eindigt alles tragisch en noodlottig.

Fluitend
Christus werd vermoord, maar herrees op de derde dag. Fluitend kondigden de vrouwen, de Maria’s, zijn herrijzenis af.

Dit is precies het on-Griekse aan het christelijke Europa: een tragedie zonder tragisch einde. Zou dat in het perspectief van Grieken geen komedie zijn?

Het is een voor ons herkenbare toestand: een tragedie zonder tragisch einde is gewoon een Hollywoodfilm. Een gemiddelde Hollywoodfilm heeft een happy end. Het Europese christendom is een verhaal met een happy end. Hierin ligt precies de kracht en de zwakte van Europa: de ontkenning van de dood en eindigheid.

Bron van kracht
De tragische komedie is natuurlijk een bron van kracht als je weet dat alles uiteindelijk goed eindigt. Dat motiveert de mens om te handelen.

Maar daarmee wordt hij tegelijkertijd verzwakt. Als het happy end niet zichtbaar is, durft de Europeaan niet te handelen. Het Europese geloof is immers een geconditioneerd geloof. Maar het aanvaarden van het tragische is juist de bron van creativiteit en weerbaarheid.

Abraham
Hoe moeten we Europa begrijpen? Wat is Europa? Athene en Rome, of Jeruzalem? Ik begrijp Europa met behulp van twee metaforen: Abraham en de Odysseus.

De joodse Abraham trok telkens weg. Hij was de nomade onder de nomaden. Een nomade met een goddelijk gevoel voor gerechtigheid. Abraham trok bij volkeren binnen. Hij voerde de dialoog met anderen en eindigde zijn dialoog met een contract.

Abraham is de man van beloftes. Als mensen geen beloftes kunnen afleggen en aanvaarden, zal de wereld aan onbetrouwbaarheid ten onder gaan. Zonder belofte is er geen vorm van goede trouw of redelijkheid en billijkheid. Maar Abraham keerde nooit terug.

Hij trok verder, hij was de 'terugloosheid' zelve. Hij verlangde niet naar een plek, maar hij verlangde vooruit, naar een onbestemde toekomst. Het joodse Europa symboliseert in haar geschiedenis het verlangen om terugloos - zonder een terugkeer - op aarde te zijn. De Europeanen waren altijd onderweg naar een onbestemde plek en toekomst.

Homerus
Maar Europa is ook Odysseus. De held van Homerus werd telkens verleid met alles waarmee goden en demonen een sterfelijke mens kunnen misleiden. Maar hij wilde toch naar huis teruggaan - terugkeren.

Waarnaar wilde hij terugkeren? Naar een vrouw, naar de waarheid, Penelope. Odysseus is de held van de eeuwige terugkeer. Ook dat is Europa. Een goede Europeaan verlangt altijd naar een terugkeer (hoe imaginair ook) naar Europa.

Alles wat de Europeaan aanraakt, neigt te europeaniseren. Odysseus is de eeuwige terugkeer, het eeuwige verlangen om naar de plek, naar het afgebakende, naar de oerplek terug te keren. Europa is daarom een dubbelzinnig en tweevoudig verlangen: de eeuwige terugloosheid van Abraham en de eeuwige terugkeer van Odysseus.

Ambigue figuur
Christus van Europa is daarom geen zuivere jood. Hij is een ambigue figuur: held in een tragedie met een happy end. Hij symboliseert de pijn, maar ook de verlossing, het weggaan en toch de belofte om ooit naar huis, naar Jeruzalem terug te gaan.

Christus is daarom het scharnier van Europa. Jezus is Abraham en Odysseus tegelijk. Ja, dat is literatuur: een ambigue affaire.

Kloof
Er blijft een onoverbrugbare kloof tussen Jezus als Christus, een joodse rabbi, en het christendom. Het christendom is de geschiedenis, maar Christus is voorbij de historie.

Het is ook de onoverbrugbare kloof tussen literatuur en werkelijkheid, tussen het transcendente en het immanente, tussen hier en daar, tussen altijd-zijn en steeds voorbij-zijn en tenslotte tussen Rome en Jeruzalem.

Twee beloftes komen samen in Europa: het joodse eeuwige verlangen naar terugloosheid en het Hellenistische eeuwige verlangen naar terugkeer.

Afshin Ellian

prachtig


 http://www.airpano.ru/files/Egypt-Cairo-Pyramids/start_e.html

Grote twijfels over Toetanchamons klompvoet

Onlangs stelden wetenschappers dat de jonge farao een klompvoet had. Maar deskundigen trekken dat nu sterk in twijfel.

In 2005 werd de mummie van Toetanchamon gescand. Vier jaar later publiceren onderzoekers hun bevindingen op basis van die scans.
 Ze stelden onder meer dat de linkervoet van de farao een klompvoet was.

Niets van waar
Wetenschapper Robert Connolly gelooft daar echter niets van. Hij scande de mummie in 1968 en uit die scans blijkt dat beide voeten prima in orde waren.
 De schade die de onderzoekers in 2009 constateerden, moet na 1968 zijn toegebracht. Connolly stelt dat hij dat zelfs kan bewijzen.

Onderzoeker Ronald Harrison leidde het onderzoeksteam van 1968 en liet een scan van de linkervoet van Toetanchamon opnemen in een boek. In samenwerking met New Scientist zocht Harrison dat boek weer op en de scan zat er inderdaad in.

Oeps…
Wat is erop te zien? Een gezonde voet. Maar daarmee was nog niets bewezen, zo bleek even later. Hoewel de scan het label ‘linkervoet’ droeg, bleek het in werkelijkheid een scan van de rechtervoet te zijn. Dat schoot dus niet op.

De mummie van Toetanchamon zoals Howard Carter die vond. Foto: Harry Burton (via Griffith.ox.ac.uk).

Geen klompvoet
Toch leverde de zoektocht van Connolly wel wat op. Steeds meer deskundigen blijken zich namelijk achter de onderzoeker te scharen. Chirurg James Gamble bijvoorbeeld.

Hij stelt op basis van de scans uit 2005 dat de linkervoet onmogelijk een klompvoet kan zijn.
De voet moet na Toetanchamons dood wat gedraaid zijn geraakt. De botten hebben namelijk geen abnormale vorm en dat zou wel moeten als het een klompvoet was.

Frank Rühli die de scans van 2005 bestudeerde, kan zich wel voorstellen dat beschadigingen na Toetanchamons dood tot de verkeerde diagnose leidden, zo meldt New Scientist. Maar er is maar één manier om daar achter te komen: de scans uit 1968 moeten worden teruggevonden. Connolly is naarstig op zoek naar het bewijsmateriaal.
 
Vooralsnog zonder resultaat. Maar het lijkt erop dat het vinden ervan heus niet alle vragen op gaat lossen. Elke keer als we iets van Toetanchamon denken te weten, wordt dat namelijk al snel weer in twijfel getrokken.
Het lijkt wel alsof de mummie vastbesloten is niets van Toetanchamons geheimen prijs te geven.

Werd crème farao Hatsjepsoet fataal?

Wetenschappers hebben een crème die de farao wellicht veelvuldig gebruikte geanalyseerd en troffen er gevaarlijke stoffen in aan.

Het potje werd lang geleden al gevonden en is in het bezit van de universiteit van Bonn. Onderzoekers gaan ervan uit dat het potje aan farao Hatsjepsoet toebehoorde, omdat dat op het flesje staat.

Geen parfum
Lang dachten wetenschappers dat het een parfumflesje was. Maar uit een analyse blijkt nu iets anders. “Na twee jaar onderzoek is nu duidelijk dat het flesje een soort van lotion voor de huid bevatte of mogelijk zelfs medicatie voor een koningin die last had van eczeem,” stellen de onderzoekers in een persbericht.

Het flesje. Foto: Ägyptisches Museum / Uni Bonn.

Kankerverwekkend
In de lotion zaten diverse vetten die huidaandoeningen konden verzachten. Maar de onderzoekers troffen er ook benzopyreen in aan. Een kankerverwekkende stof. “Benzopyreen is één van de meest gevaarlijke substanties die we kennen,” stelt expert Helmut Wiedenfield. Het stofje mag vandaag de dag niet meer in cosmetica worden gebruikt, maar is nog te vinden in bijvoorbeeld verbrand voedsel.

Kanker
Met de lotion vallen de puzzelstukjes op zijn plaats. “We weten al lang dat Hatsjepsoet kanker had en mogelijk zelfs aan kanker overleed,” stelt expert Michael Höveler-Müller. “We weten nu mogelijk de oorzaak daarvan.” Het is zeker niet ondenkbaar dat Hatsjepsoet de crème veelvuldig gebruikte: het is bekend dat familie van haar last had van huidaandoeningen met een genetische oorzaak.

Lang niet iedereen is overtuigd door het onderzoek. Om er zeker van te zijn dat de crème de oorzaak was, moeten sporen daarvan in het lichaam teruggevonden worden. Ook het feit dat het bewuste flesje uit twee delen bestaat, doet experts twijfelen. Zoiets is nog nooit in Egypte aangetroffen en het zou dus ook zomaar een nep flesje kunnen zijn.

Vrouw hakt door seks versufte echtgenoot in stukken

 

© FOTO THINKSTOCK.

In Egypte bedacht een vrouw een bijzonder plan om haar man te vermoorden. Ze bedreef met hem de liefde tot hij helemaal murw was en stak hem toen dood. Vervolgens sneed ze de man aan stukken om zijn lichaamsdelen aan de zwerfkatten en -honden te voederen.

Bij haar arrestatie, twee weken na de moord, verklaarde de vrouw dat ze constant werd mishandeld en gekleineerd door haar echtgenoot. Ze zei ook dat ze enkele weken het internet had afgezocht om een moordplan uit te werken dat de politie om de tuin zou kunnen leiden, zo schrijft Emirates 24/7 op zijn website.

Te klein mes
De vrouw, in het dagelijks leven een toeristische gids in de stad Minya, besloot om haar man uit te putten door de hele nacht seks met hem te hebben. Nadat hij doodmoe in slaap was gevallen, stak ze hem tientallen keren met een mes. Dat bleek echter te klein om de man te doden, waarna ze in de keuken een groter steekwapen ging halen. Uitgeput vleide de vrouw zich enkele uren later naast haar dode echtgenoot neer.

Voederen vanaf balkon
'Nadat ik weer wakker was, begon ik hem te villen en in stukken te snijden. Vanaf mijn balkon gooide ik stukje voor stukje zijn lijk naar de honden en de katten op straat. Elke keer wanneer de dieren een stuk hadden opgegeten, gooide ik een ander deel van het lichaam van het balkon', aldus de vrouw.

Beenderen en schedel verbrijzeld
Nadat alle lichaamsdelen waren opgegeten, sloeg de vrouw de schedel en de beenderen van haar man aan stukken met een gasfles.
 Ze schilderde de botresten zwart om ze onherkenbaar te maken en dumpte ze in de vuilnisbak.

Vermist
Veertien dagen na de opmerkelijke moord werd het slachtoffer door zijn broer als vermist opgegeven. Korte tijd later ontdekte een vuilnisman een van de zwartgeschilderde beenderresten. Dit spoor leidde de politie naar de wraakzuchtige echtgenote.

Echtscheiding geweigerd
'Ik heb hem gedood omdat hij me constant beledigde en mishandelde', aldus de vrouw bij haar arrestatie. 'Hij had mijn zelfrespect totaal ondermijnd.

Hij weigerde een echtscheiding zodat me niets anders restte dan hem te vermoorden.

Beroemd en omstreden: Cleopatra VII

Ze staat bekend als een geweldige en immens machtige minnares, maar wie was de beroemde Cleopatra nu echt?

Cleopatra is de boeken ingegaan als één van de meest beroemde minnaressen. Belangrijkste reden daarvoor is dat ze er in haar relatief korte leven in slaagde om maar liefst twee van de grootste heersers uit die tijd aan de haak te slaan. Maar er is zoveel meer over Cleopatra te vertellen…

Geromantiseerd
Er is vrij veel over Cleopatra geschreven. Vaak betreft het sterk geromantiseerde verhalen over verlangen naar liefde, macht en uiterlijk vertoon. In die verhalen wordt Cleopatra een personage dat van alle tijden is en dus zowel op het witte doek als in de boekhandels goed verkoopt. Over de echte Cleopatra is heel weinig bekend.

En wat we weten, is wellicht nog niet eens helemaal waar. Veel informatie over Cleopatra hebben we namelijk te danken aan Octavianus: de grote vijand van zowel Cleopatra als haar geliefde Marcus Antonius. Het is dan ook niet ondenkbaar dat die informatie geheel subjectief is. Sterker nog: het is aannemelijk dat de verhalen vooral de belangen van Octavianus onderstrepen.

Gelukkig zijn er enkele dingen die we – dankzij monumenten, beelden en andere geschriften – wel zeker weten.

Macedonië
Cleopatra kwam niet uit het geslacht der farao’s. Haar familie kwam oorspronkelijk uit Macedonië. Net als de beroemde Alexander de Grote. Hij veroverde Egypte in de vierde eeuw voor Christus. Na zijn dood viel het grote rijk snel uiteen en werd Ptolemaeus I Soter koning van Egypte.
 Het was het begin van een nieuwe dynastie: de Ptolemaeïsche dynastie. Het koningshuis bestond honderden jaren en verwelkomde in 69 voor Christus de beroemde Cleopatra VII Philopator. Het baby’tje zou de laatste farao van het oude Egypte worden en maar liefst 21 jaar over het land heersen.

Egypte
Cleopatra was de dochter van Ptolemaeus XII. Ze groeide op in één van de wereldsteden van die tijd: het prachtige Alexandrië. Hoewel haar familie al jaren over Egypte regeerde, sprak deze de Egyptische taal niet.
 
Uit verhalen blijkt echter dat Cleopatra de taal wel meester was. Dat wijst erop dat ze zich verbonden wist met Egypte. Haar verlangen om als de reïncarnatie van Isis (een belangrijke Egyptische godin) beschouwd te worden, onderschrijft die aanname alleen maar.

De macht
Als vader Ptolemaeus XII ziek wordt en niet langer in staat is om Egypte te regeren, besluit hij zijn macht te delen. Hij gaat het land samen met Cleopatra VII besturen.

Als het lichaam van Ptolemaeus XII het echt begeeft, neemt Cleopatra de macht over en regeert ze tijdelijk samen met haar broer Ptolemaeus XIII. Het jongetje is dan tien jaar oud. Cleopatra telt dan achttien lentes.
 Cleopatra huwde Ptolemaeus XIII: een gewoonte die de Ptolemeërs van de oude Egyptische farao’s hadden afgekeken.

Van links naar rechts: Ptolemaeus XII (de vader van Cleopatra), Ptolemaeus XIII en Ptolemaeus XIV (de broers van Cleopatra). Laatstgenoemde broer is waarschijnlijk in opdracht van Cleopatra vermoord. Ze wilde zo wellicht voorkomen dat hij dezelfde stunt uit zou halen als zijn oudere broer, Ptolemaeus XIII.

Ruzie in het paleis
Regeren over Egypte was niet gemakkelijk. Maar het werd nog lastiger doordat er twee kapiteins aan het roer stonden: de onafhankelijke Cleopatra en haar man/broer Ptolemaeus XIII. Alles wijst er echter op dat Cleopatra de touwtjes in handen had: haar broer was nog jong en miste de ervaring die Cleopatra tijdens het regeren met haar vader al had opgedaan.
 
Maar zo rond het jaar 48 voor Christus verdwijnt de naam van Cleopatra plotseling uit de koninklijke geschriften. Haar man/broer en zijn adviseurs zijn niet te spreken over het feit dat ze de macht naar zich toetrekt en verbannen haar. Cleopatra laat zich natuurlijk niet zomaar uit het veld slaan: ze verzamelt een leger en is klaar om terug te slaan.
 Haar broer heeft dat zien aankomen en heeft zijn legers klaarliggen. Cleopatra is kansloos. Maar dan helpt de buitenlandse politiek haar op weg.

Julius Caesar
In Rome is in diezelfde periode namelijk ook een machtsstrijd bezig: Julius Caesar en Pompeius vechten er om de troon. De eerste wint en Pompeius vlucht naar Egypte. Ptolemaeus ziet het als de ultieme mogelijkheid om een wit voetje te halen bij Caesar en laat Pompeius ombrengen.

De reactie van Caesar is niet in lijn met de verwachtingen: de heerser wordt woedend als hij hoort dat Ptolemaeus Pompeius uit de weg heeft geruimd. Pompeius was immers een belangrijke Romein en bovendien de weduwnaar van Caesars dochter Julia. Dat Ptolemaeus het recht in eigen hand had genomen, is in de ogen van Caesar onvergeeflijk.

In het tapijt
Cleopatra moet het allemaal vanuit ballingschap met lede ogen aanzien. Tegelijkertijd bood de situatie kansen: nu Caesar zo boos was op Ptolemaeus kon zij wellicht met een beetje hulp van de Romein weer aanspraak maken op de troon.

Ze moest alleen een manier bedenken om langs de legers van Ptolemaeus te komen en het paleis te bereiken. Legendes wijzen erop dat ze het zeer vindingrijk aanpakte: ze rolde zich in een tapijt en kon zo ongezien langs alle wachtposten komen.

Cleopatra verrast Julius Caesar door uit de rol tapijt te stappen. Een schilderij van Jean-Léon Gérôme.

Verstrengelde belangen
Caesar moet direct onder de indruk zijn geweest van Cleopatra: hij neemt de macht van Ptolemaeus af en geeft deze terug aan Cleopatra.
Omdat het onmogelijk was dat een vrouw alleen regeerde, liet Caesar haar de macht delen met haar jongere broer Ptolemaeus XIV. Hij werd ook haar echtgenoot. Pikant detail: al snel bloeide er ook wat moois tussen Cleopatra en Caesar op en bevalt Cleopatra van hun zoontje: Caesarion.

Het is lastig vast te stellen of de relatie tussen Caesar en Cleopatra vooral een verstandshuwelijk of een gepassioneerde romance was. Vaststaat dat ze beiden baat hadden bij een goede verstandhouding. Cleopatra kon haar greep op Egypte verstevigen en wist bovendien zeker dat Rome haar land (rijk aan onder meer graan) niet zou aanvallen. Caesar had weer heel andere belangen.
 
Zo had Ptolemaeus XII een enorm geldbedrag van de Romeinen geleend. De koning had het geld nooit terugbetaald en Caesar wilde dat nu verhalen op Cleopatra. Als er al iets wijst op het feit dat Caesar zijn politiek belangrijker vond dan zijn affaire dan is dat wel het conflict dat Cleopatra en hij over Caesarion hadden. Cleopatra wilde dat Caesar de jongen als zijn erfgenaam zou aannemen, maar Caesar weigerde en wees zijn verre neef Octavianus als zijn opvolger aan.

Moord
Lang duurt het geluk niet: in het jaar 44 voor Christus wordt Caesar vermoord. Cleopatra houdt de teugels desalniettemin strak in handen. Ze blijft Egypte besturen en verstevigde haar positie waarschijnlijk zelfs door haar broer uit de weg te ruimen.
Omdat ze als vrouw niet alleen op de troon mag zitten, wijst ze haar zoontje aan als tweede bestuurder. In Rome barst een verwoede strijd los.

Want wie mag Caesar opvolgen? Marcus Antonius en Octavianus (de door Caesar aangewezen opvolger) gaan de strijd aan met de mensen die Caesar vermoordden: Marcus Junius Brutus en zijn mannen. Cleopatra moet een partij kiezen en kiest voor Antonius.

Verliefd
Een ontmoeting tussen Marcus Antonius en Cleopatra kan niet uitblijven. En weer weet Cleopatra het hart van één van de grootste leiders uit die tijd op hol te brengen.

Marcus Antonius blijft enige tijd bij haar en ze krijgen een tweeling: Alexander Helios en Cleopatra Selene II. Marcus Antonius moet dol geweest zijn op Cleopatra: hij trouwde met haar, ze kregen nog een zoon en Antonius gaf Cleopatra en de kinderen steeds meer macht. Of dat ook de bedoeling was of dat het een mooie bijkomstigheid van hun prille liefde was, is wederom onduidelijk. In Rome zagen ze het in ieder geval met lede ogen aan.
Octavianus begint zijn vriend steeds meer als vijand te beschouwen en niet veel later verklaart hij Egypte de oorlog.

De dood van Cleopatra. Een schilderij van Reginald Arthur.

Kansloos
De troepen van Marcus Antonius en Cleopatra zijn kansloos tegenover de sterke vloot van Octavianus. Marcus Antonius ziet dat al snel in en pleegt zelfmoord. Zijn geliefde volgt zijn voorbeeld. Hoe ze dat deed, is nog steeds een raadsel.
Sommige historici denken dat ze de gifbeker gebruikte. Anderen claimen dat ze zich door een giftige slang liet bijten. Vaststaat dat Cleopatra wist wat ze deed, zo legt onderzoeker Adrienne Mayor uit. “Cleopatra zou verschillende toxicologische experimenten hebben uitgevoerd. (…)
 
Ze was op zoek naar de meest vredige en minst pijnlijke manier om te sterven en observeerde de dood van vele veroordeelde gevangenen die aan gif of andere middelen waaronder een slangenbeet waren blootgesteld.”

Stukje bij beetje schrapen archeologen meer en meer informatie over Cleopatra bij elkaar. En veel van die gegevens veranderen het beeld dat wij – met dank aan mannen als Shakespeare – van Cleopatra hebben gekregen. Ze was niet alleen verleidelijk, maar ook sluw en machtsbelust en zelfs bereid om over lijken te gaan.

Al die facetten maken haar tot één van de meest beroemde, maar ook omstreden historische personages. Maar ze zorgen er bovenal voor dat haar levensverhaal zich prima leent voor de betere theaterstukken en romans. Het is een verhaal dat zelfs ruim 2000 jaar later nog houdbaar is en waarschijnlijk ook altijd blijft.
 Het is nu eenmaal veel te fascinerend om zomaar in stoffige bibliotheken te laten vergaan.

Op vakantie met de auto?

Rijd even om via Koeweit, Egypte of Algerije.

Euro, diesel en lpg zijn daar bijna gratis.

=> Overzicht van de prijzen van euro95, diesel en lpg in verschillende landen

Ook in Algerije is het een gezellige boel aan de pomp: een liter lpg kost er omgerekend maar liefst 9,2 eurocent. Dieselrijders zijn in Egypte het beste af: een liter diesel kost er omgerekend slechts 13,9 eurocent.

De lijst met goedkoopste landen om de tanken worden aangevoerd door landen die of zelf op een oliebron zitten, of die de brandstofprijzen fors subsidiëren (zoals Egypte).

Opvallend is dat de Amerikanen wel veel klagen over de in hun ogen hoge benzineprijzen, maar dat daar weinig reden voor lijkt te zijn. Afgezien van landen zoals Koeweit en Algerije zijn er weinig landen waar benzine zo goedkoop is. Dat geldt ook voor diesel.

Ook Nederlanders klagen vaak over de brandstofprijzen. Zij hebben inieder geval wat meer reden dan de Amerikanen. Toch is er nog een aantal landen waar je aan de pomp duurder uit bent.
 
Zo is euro95 duurder in Italië, Turkije een Noorwegen en lpg kost meer in Frankrijk Zweden, Turkije, het VK en Denemarken.
 
Vooral bij diesel steekt Nederland gunstig af tegen andere landen. Diesel is duurder in Duitsland, Portugal, Griekenland, België, IJsland, Finland, Zwitserland, Ierland, Frankrijk, Denemarken, Turkije, Zweden, Italië, het VK en Noorwegen.

Beste allemaal,

Hierbij wil ik jullie onze egypte-lezing voor maart even in herinnering brengen.

Die wordt gegeven door Dr. René Preys, die komt vertellen over de poort van de tweede pyloon van Karnak: architectuur, hiërogliefen en theologie tijdens de Grieks-Romeinse periode.

De poort van de tweede pyloon kan beschouwd worden als de in-gangspoort van de tempel van Amon te Karnak. Tijdens de regering van Ptolemaeus IV werd de toegang tot de Amontempel vernieuwd.
 De opstand van de Thebaanse regio tegen het Ptolemaeische bewind schortte de werken even op, maar tijdens de regeringen van Ptole-maeus VI en VIII werd de poort volledig gedecoreerd. De decoratie van de poort kan beschouwd worden als een samenvatting van de theologie van Amon tijdens de Grieks-Romeinse periode.
 
Sinds enkele jaren heeft een missie van de ULB, KULeuven en FUNDP-Namur de taak op zich genomen om een wetenschappelijke publicatie van deze poort te maken. Tijdens de lezing worden de resultaten van dit onderzoek aan u voorgelegd.

Gent: donderdag 22 maart 2012

Leuven: dinsdag 27 maart 2012

De lezing in Gent vindt plaats in de auditoria economie, auditorium VIII, aan het Sint-Pietersplein (het auditorium is te bereiken via de Sint-Pietersnieuwstraat en dan het eerste straatje rechts, de Hoveniersberg); in Leuven traditiegetrouw in het Monseigneur Sencie Instituut (Erasmusplein 2, achter de centrale bibliotheek van de KULeuven).

De lezingen starten telkens om 20 uur.

met vriendelijke groeten,

Reizigers mogen geen eetwaren of natuurproducten uit Egypte meenemen





Een man bekijkt een schaap op een markt in Cairo, Egypte. © ANP.

Reizigers mogen geen etenswaren of natuurproducten uit Egypte en Libië mee naar huis nemen. Die oproep doet staatssecretaris Henk Bleker van Landbouw vandaag nu er in die landen een uitbraak is van de zeer besmettelijke dierziekte mond-en-klauwzeer.

Bleker wil voorkomen dat de dierziekte naar ons land komt. 'Het meenemen van deze producten is een risico voor een uitbraak hier', aldus Bleker.

Het gaat in het bijzonder om vlees en vleeswaren, kaas en huiden afkomstig van dieren die gevoelig zijn voor mond-en-klauwzeer, zoals runderen, schapen en geiten.

Paus Egyptische kopten overleden

zaterdag 17 maart 2012 | 20:54

De koptische paus Shenouda III in Haarlem. Foto: ANP

 

CAÏRO – Het hoofd van de koptische kerk in Egypte is zaterdag overleden. Dat heeft het Egyptische staatspersbureau MENA bekendgemaakt. Paus Shenouda III is 88 jaar geworden.

De kerkleider bezweek volgens MENA aan lever- en longaandoeningen die hem al jaren parten speelden. Een koptische televisiezender vertoonde zaterdag een portret van de overleden paus met het onderschrift 'De koptische kerk bidt tot God dat hij in de armen van heiligen in vrede mag rusten'.

Beschermheer
De koptische patriarch, die in het Arabisch met 'Baba Shenouda' werd aangeduid, leidde zijn Koptisch-Orthodoxe Kerk ruim dertig jaar lang. Shenouda's kudde zag hem als beschermheer tegen de dreiging die volgens veel kopten uitgaat van de islamitische meerderheid in hun land.

De paus bleef het bewind van de gehate president Hosni Mubarak lang steunen, omdat de belangen van de christelijke minderheid in zijn ogen daarmee het best waren gediend.

Geweld
De kopten, die tien procent uitmaken van de 85 miljoen Egyptenaren, kregen het afgelopen jaar te maken met toenemend geweld en gingen vaak de straat op om te protesteren tegen het uitblijven van stappen tegen de daders.

De kopten klagen al lang over discriminatie door de staat en vooroordelen van de moslimmeerderheid. Christenen worden zelden op belangrijke posten in de veiligheidsdiensten of bij de overheid benoemd en hun overtuigingen worden vaak door radicale moslimgeestelijken door het slijk gehaald.

Nieuw onderzoek wijst erop dat farao’s hun wapens niet alleen voor rituelen gebruikten, maar er ook echt met ten strijde trokken.

Dat farao’s, maar ook andere leden van het koninklijk huis de trotse eigenaren van dolken, zwaarden en bijlen waren, is niets nieuws. Maar alle literaire bronnen wijzen erop dat de royalty’s deze wapens enkel voor ceremoniële doeleinden bij zich droegen.

Wapens
Het komt dan ook als een verrassing dat egyptoloog Daniel Boatright iets heel anders heeft ontdekt. Hij analyseerde 125 Egyptische wapens uit de Bronstijd.

Hoewel de exacte eigenaar van de wapens niet meer te achterhalen is, is het aannemelijk dat in ieder geval een deel ervan toebehoorde aan hoogwaardigheidsbekleders. “Er is heel weinig bewijs dat ze (de wapens, red.) toebehoren aan de gemiddelde burger,” stelt Boatright.

Slijtage
De egyptoloog legde de wapens onder de microscoop en voerde diverse testen uit. “Het grappige is dat de meeste wapens echt gebruikt konden worden. Er waren er maar heel erg weinig die enkel als ornament of ritueel wapen dienst konden doen.”
De helft van alle wapens vertoonde bovendien slijtplekken. Het bewijs dat ze wel degelijk gebruikt werden. Het wijst erop dat hoogwaardigheidsbekleders en leden van het koninklijk huis meegingen als er oorlog gevoerd moest worden.
Mogelijk executeerden ze ook gevangenen.

Eén van de meer interessante wapens was een bronzen dolk die volgens archeologen toebehoorde aan Kamose: de zoon van farao Ta’a II. De dolk is mogelijk door Kamose gebruikt om de dood van zijn vader te wreken. De mummie van Ta’a II vertoont namelijk diverse wonden, aangebracht met behulp van een bijl.
 
De farao stierf een gewelddadige dood en Kamose zou uit zijn geweest op wraak. Ook op deze dolk zijn slijtageplekken gevonden. De jonge farao wist dus heel goed hoe hij zijn wapen moest gebruiken. En dat geldt hoogstwaarschijnlijk ook voor de andere farao’s en hun familie en vrienden.

Bovenstaande afbeelding laat de gehavende mummie van Ta’a II zien.

Mysterieuze farao herontdekt op deurpost

We kenden hem alleen maar uit documenten: Sénakht-en-Re. Maar nu zijn ook sporen uit zijn leven teruggevonden.

Sénakht-en-Re: de naam kenden archeologen al.

Die komt namelijk terug in drie documenten die allen één of twee eeuwen na de dood van de farao zijn opgesteld. Maar verder wisten we helemaal niets van deze mysterieuze heerser. Een nieuwe vondst brengt daar nu echter verandering in.

Hier staan de namen van de farao vermeld. Foto: CNRS.fr.

Deur
Wetenschappers waren bezig met opgravingen rondom de tempel van Ptah toen ze op de resten van een kalkstenen deurpost stuitten. Deze bleek onderdeel uit te maken van een gebouw. Op de deurpost werden hiëroglyfen aangetroffen.

De deurpost is meer dan twee meter hoog en weegt bijna een ton. Uit de hiëroglyfen blijkt dat de deur aan de zonnegod Amon-Re werd opgedragen. Ook staat op de deurpost beschreven wie het gebouw tot stand liet komen. En dat is – u raadt het al – farao Sénakht-en-Re.

Titels
Het is voor het eerst dat er in Egypte sporen uit het leven van de farao worden teruggevonden (ook de tombe van de farao is nooit gevonden). Dankzij deze vondst zijn de onderzoekers dan ook een stuk wijzer geworden.
 
Zo kunnen ze de farao nu eindelijk op de juiste plaats op de tijdlijn plaatsen. Het gebouwtje stamt namelijk uit de zeventiende dynastie (1634 tot 1543 voor Christus). Ook is nu met zekerheid te stellen dat Sénakht-en-Re echt een farao was. Op de deur wordt hij beschreven als ‘Horus‘ ‘Koning van Opper- en Neder-Egypte‘ en ‘Zoon van Ra‘.

De onderzoekers benadrukken dat het heel bijzonder is dat een farao aan de hand van één object met daarop al zijn titels kan worden geïdentificeerd.

Voor de oude Egyptenaren was deze farao waarschijnlijk heel belangrijk: hij werd gezien als één van de grondleggers van het Nieuwe Rijk. Dit is een periode die ongeveer van 1550 tot 1070 voor Christus duurde en volgde op de Tweede Tussenperiode.
 
In laatstgenoemde periode was een groot deel van Egypte in handen van de Hyksos. Zij werden echter ergens rond 1568 voor Christus uit Egypte verdreven.

Egyptische goudzoekers levend begraven

De schatgravers hadden een gat gegraven onder een woning. Volgens de politie nodigde de bewoner mensen uit om te helpen zoeken. De groep bevond zich op zo’n 150 meter diepte toen de wanden van de kuil instortten. Tien mensen werden levend begraven, de meeste slachtoffers zijn familieleden van elkaar.

Schatgraven populair

Reddingsmedewerkers hebben de lichamen van de slachtoffers onder de grond vandaan gehaald. Graven naar verborgen schatten is een populaire bezigheid in Egypte, vooral in de steden Lucor, Aswan en Caïro. Bewoners willen snel geld verdienen en zien schatgraven als ideale manier.

Grand Egyptian Museum
In 2012 wordt een deel van de collectie van het Egyptisch Museum van het huidige pand aan het Tahrir Plein overgebracht naar het nieuwe Grand Egyptian Museum, dat momenteel op enkele kilometers van de piramiden van Gizeh wordt gebouwd en naar verwachting medio 2015 zijn deuren zal openen.

Suez museum
In aanvulling op het Egyptisch Museum is in Cairo het Suez National Museum geopend. Het nieuwe twee verdiepingen tellende museum, met een oppervlakte van bijna zesduizend vierkante meter, geeft de geschiedenis van bijna zevenduizend jaar Suez weer.
 
Ruim vijfentwintighonderd artefacten, variërend van schilderijen en beelden tot oude documenten en boten, vertellen het verhaal van de stad Suez van de prehistorie tot vandaag. Ook de historie van het Suez Kanaal wordt belicht.


Bezoekers laten zich in Sakkara graag met hun gids fotograferen bij de nieuw geopende graftombes

Graftombes open
Op dertig kilometer ten zuiden van Cairo ligt de oude stad Sakkara waar de woestijn in vroeger tijden fungeerde als begraafplaats voor hoge ambtenaren van Memphis, de hoofdstad van het oude Egypte.
De eerste graftombes werden er al in 1843 ontdekt, maar de volledige opgravingen begonnen pas in 1975. Ook nu nog is een Nederlands team van archeologen daar aan het graven.

Drieduizend jaar
Zeven graftombes in het zuiden van Sakkara zijn recent voor het eerst geopend voor publiek. De graven zijn meer dan drieduizend jaar oud en behoren toe aan enkele belangrijke personages uit de geschiedenis van Egypte.
 De belangrijkste van de zeven nieuw geopende graftombes zijn van Maya en Horemheb, respectievelijk generaal en schatmeester van koning Toetanchamon.
 Ook van de andere publieke tombes zijn namen en functies van de overledenen intussen bekend.


Fraai is het uitzicht op Caïro vanuit het zwembad van het nieuwe Hilton Zamalek Residences hotel

Zestiende Hiltonhotel
Overnachten in Egypte kan op heel veel verschillende manieren van eenvoudig tot luxe, van slapen onder de sterrenhemel tot slapen met uitzicht op de Nijl. De Hilton hotelketen heeft in Egypte maar liefst zestien hotels onder haar hoede.
De nieuwste aanwinst is Hilton Cairo Zamalek Residences, gelegen op een kleine twintig kilometer van de luchthaven van Cairo.

Het nieuwste Hilton hotel van Egypte bevindt zich op het eiland Zamalek in de Nijl en biedt zijn gasten, naast alle gebruikelijke comfort, ook een uniek uitzicht op het water én op Cairo.

Egypte is het land van de cultuur, zonnige stranden en bijzondere onderwaterwereld.

Maar ook een land van vele meer en minder bekende (inter)nationale evenementen, al dat niet religieus, in de hoofdstad Cairo, in badplaatsen of kleinere steden. Van feesten in Luxor tot (extreem) hardlopen door de woestijn.

Voor wie er eind juli toevallig is: het Abu El Haggag Moulid is een groot jaarlijks terugkerend festival dat plaatsvindt in de populaire toeristenbestemming Luxor.

Alle inwoners van de stad Luxor, jong en oud, vieren dit feest dat van alle evenementen die jaarlijks in deze stad plaatsvinden als grootste kan worden aangemerkt.

Het twee dagen durende straatfeest wordt twee weken voor de ramadan georganiseerd


Foto: Het Abu El Haggag Moulid festival is een kleurrijk en zeer divers festival in Luxor.

Moskee
Het Abu El Haggag Moulid wordt georganiseerd ter ere van de sheik Yussuf Abu El Haggag. Hij richtte in Luxor een moskee op in de tempel van Luxor voor hij stierf.µ Recentelijk is deze moskee, na een volledige renovatie, heropend voor publiek.

Paardenraces
Bezoekers kunnen tijdens het festival genieten van onder meer paardenraces, muziek, dans en stok gevechten (tahtib), maar hoogtepunt van de activiteiten is de drukbezochte parade met praalwagens die worden voortgetrokken door kamelen.


De parade stelt een optocht van zeilschepen voor die terug gaan in de faraonische tijd (in de Islam staan boten symbolisch voor de vraag naar spirituele verlichting).

'Het fenomeen Napoleon blijft boeien'

AMSTERDAM - Na drie romans publiceert Paul Dentz een non-fictie boek. Napoleon Bonaparte in Egypte. "Napoleon is een fenomeen dat generatie op generatie blijft boeien", aldus de schrijver in een gesprek met NU.nl.

Er schijnen al honderdduizend boeken over Napoleon te bestaan. Waarom nog een?

"Zijn regeerperiode is natuurlijk erg interessant, precies tussen Franse Revolutie en het Congres van Wenen in. Napoleon is een fenomeen dat generatie op generatie blijft boeien. Zijn politieke carrière is op z’n minst opmerkelijk te noemen. Hij heeft veel maatschappelijke hervormingen in gang gezet.

Daarnaast was hij een briljant strateeg, op en buiten het slagveld. Zijn opkomst en zijn ondergang, en dan met name zijn twee verbanningen, hebben bijgedragen aan de mythevorming.

En laten we vooral zijn bruisende liefdesleven niet vergeten. Het zijn stuk voor stuk onderwerpen die door hun dramatiek bijna als vanzelf tot reflecties van auteurs leiden, voor- en tegenstanders."

Waarom heeft u specifiek de veldtocht van 1798 - 1801 in Egypte gekozen?

"De veldtocht is voor de Fransen niet bepaald glorieus verlopen, maar heeft politiek en cultureel gezien heel veel teweeg gebracht. Die tegenstelling boeit me zeer. Je kunt daarom ook niet alleen maar van een fiasco spreken.

Het laat een jonge Napoleon zien die zich liet meeslepen door te hoog gegrepen doelen. Hij is daar gedeserteerd, maar heeft toch ook zijn werklust, veerkracht en zijn gevoel voor propaganda getoond."

In Frankrijk werd hij als overwinnaar beschouwd?

"Door de Britse blokkade deden brieven er maanden over. En Napoleon zorgde er wel voor dat negatieve berichten het thuisfront niet bereikten.
 Ze wisten daar alleen van de overwinning in de Slag bij de Piramiden en de zeeslag op de Nijl in de baai van Aboukir.
 Los van het echec van Napoleon heeft hij met deze veldtocht de stoot gegeven voor ingrijpende politieke veranderingen op Malta en in Egypte, beide tot dat moment feodaal geregeerd."

Waren er ook wetenschappers en schilders aan boord?

"Napoleon nam een uitgebreide wetenschappelijke staf mee, die alles op cultureel gebied vastlegde. Je zou kunnen zeggen dat deze veldtocht de Egyptomanie heeft veroorzaakt die een paar jaar later Europa in bezit nam.
 In 1799 werd vlak voor de slag bij Aboukir de Steen van Rosette gevonden, waarmee later de hiërogliefen konden worden ontcijferd.

Na het verlies van Napoleon bij Waterloo in 1815 moesten alle Egyptische kunstschatten weer worden teruggegeven aan de ‘rechtmatige eigenaren’, maar hoe vind je die? Veel is daardoor in Londen terechtgekomen."

Hoe werd deze veldtocht gefinancierd?

"Napoleon heeft zelf voor het ‘startkapitaal’ gezorgd door de schatkisten van de Nederlanden, Duitsland en Italië te plunderen. Tijdens de veldtocht werden de belastingen regelmatig verhoogd.

In Egypte zelf werden er zelfs voorschotten genomen op toekomstige oogsten. De soldij liet vaak lang op zich wachten.
Maar er werd toch niet al teveel gemord omdat Napoleon veel belang hechtte aan goede voedselrantsoenen voor zijn soldaten."

Wat was er gebeurd als Napoleon in de laatste paar veldslagen succesvol was geweest?

"Als hij Akko had ingenomen, dan lag via Damascus de route naar India open. De verovering van het verre oosten was zijn eigenlijke ambitie. Maar dat zou grote logistieke problemen met zich mee hebben gebracht.
De aanvoerlijnen zouden te lang zijn en zijn leger was waarschijnlijk te uitgeput om lange marsen door de woestijnen te kunnen maken."

Nog interessante randfiguren ontdekt tijdens de research voor dit boek?

"Van een sjeik kreeg Napoleon een schandknaap cadeau: Roustam Raza. Deze indrukwekkende Mameluk, compleet met tulband en kromzwaard, werd Napoleons persoonlijke bediende. En natuurlijk ook Pauline Fourès, de Cleopatra van Napoleon.
 Over deze personen zou je zo weer een boek kunnen schrijven."

Egypte werkt door aan zijn toeristische ontwikkeling

Egypte werkt door aan zijn toeristische ontwikkeling, ondanks de stagnatie die er na de politieke omwenteling nog steeds optreedt.
 Musea worden vernieuwd en hotelcapaciteit groeit.
 Daarnaast gingen recent in Sakkara liefst zeven graftombes open voor het publiek.

Artist impression van het nieuwe Grand Egyptian Museum, dat nabij Gizeh in aanbouw is en volgens planning in de loop van 2015 klaar zal zijn. Tekening ©Heneghan Peng Architects

Het wereldberoemde Egyptische Museum aan het Tahir Plein in Cairo is recent voorzien van een gloednieuw bezoekerscentrum, waarin ook een speciaal kindermuseum, een boekenwinkel, een restaurant en een bezoekerscafé zijn ondergebracht.
 Daarnaast kreeg het museum een nieuwe permanente openluchttentoonstelling met sarcofagen, beeldhouwwerken en andere architectonische kunstwerken uit verschillende graftombes en tempels.

Onderzoek
De kelder van het museum heeft eveneens een metamorfose ondergaan en is omgetoverd tot een centrum voor wetenschappelijk onderzoek, met een eigen DNA lab en een documentatiecentrum.