Egyptische ezels krijgen pamper

Verandering in het straatbeeld in het zuidwesten van Egypte. In de provincie al-Wadi al-Gadeed moeten ezels voortaan rondstruinen met een luier rond het achterwerk.
Volgens een plaatselijke functionaris is de maatregel bedoeld om "het esthetische en culturele decor van de provincie" te bewaren.

De streek trekt momenteel heel wat toeristen. "Luiers zijn in de winkels beschikbaar tegen een lage prijs", aldus de functionaris.
Eigenaars van ezels die aan de regel hun kont vegen, zullen worden beboet. Ezels zijn alomtegenwoordig in Egypte.
Ze kunnen veel goederen vervoeren en zijn een hulp voor de boeren. (dpa/gb)

• Memfis was de hoofdstad van het oude Egypte. Daar bevond zich het Serapeion. Dat was een   tempel waar zowel levende als dode stieren  gewijd waren aan de god Ptah. Het gouden kalf dat in de bijbel genoemd wordt (Ex. 32:4) was niets anders dan de heilige Apisstier die in Egypte werd vereerd. Zodra het volk Israël de levende God  die zich aan Abraham geopenbaard had, verloochende, verviel het weer in het veelgodendom van Egypte, waar de verering van de stier zo’n belangrijke rol speelde. 
• Dat heiligdom heet een Serapeion, een in de rotsen uitgehakt, sinister en somber  onderaards gewelf, in de vroegere dodenstad Memfis.
• In het midden bevindt zich een corridor, een zeer brede gang.Aan weerszijden van deze corridor zijn grote vertrekken in de rotsgrond uitgehouwen.24 in totaal. Aan weerszijden 12. Als onze ogen aan het donker gewend zijn, ontwaren we een reusachtige sarcofaag, gemaakt uit één blok gepolijst graniet.Elke sarcofaag weegt 65.000 kg en bevatte eenmaal het lichaam van een gebalsemde stier.De begrafenis van zo’n stier koste schatten.Hij werd dan ook met groot eerbetoon begraven.
• Nu was niet elke stier geschikt voor de cultus.
• Hij moest aan heel wat kenmerken voldoen Op zijn voorhoofd moest een wit driehoekje aanwezig zijn en aan zijn rechterzijde moest een maansikkeltje zijn afgebeeld.
• Werd ergens in Egypte zo’n stier gevonden, dan vierde het hele land uitbundig feest. Men bracht het naar Memfis waar het voor de verdere duur van zijn leven werd vereerd.
• Boven de ondergrondse begraafplaats bevond zich een tempel waar de levende  stieren vereerd  werden.Van heinde en ver kwamen de pelgrims naar het Serapeion om zowel de levende als de dode stieren te vereren. Boeren bezochten het heiligdom voor het krijgen van een goede oogst en vrouwen bezochten de levende Apisstieren om in verwachting te komen.De heilige Apisstier alleen maakte landerijen en vrouwen vruchtbaar.Als  er geen oogst  was en er geen kinderen kwamen, betekende dat een ramp.
• Dat had Israël gezien in Egypte. Als Mozes maar niet terugkomt van de ‘berg Gods’ wil het  volk óók zo’n kalf hebben. Een gouden stierkalf nog wel. Iedereen sleept gouden voorwerpen aan. Het goud wordt gesmolten en als eindelijk  het beeld gemaakt is, roept het volk met groot enthousiasme:  “Israël, dit is je god, die je uit Egypte heeft geleid (Ex. 32:4)
• Eeuwen later heeft Jerobeam de koning van het tien-stammenrijk Israël twee gouden stierkalveren laten maken’Hij heeft  ze opgesteld in Dan en Bethel (1 Kon. 12:28) U bent nu vaak genoeg naar Jeruzalem gegaan ter bedevaart Israël! Dit is uw god die u uit Egypte heeft geleid.
• Het gouden kalf  leek sprekend op de heilige Apisstier, die de Egyptenaren vereerden vlak bij de oude hoofdstad Memphis.De Apisstier was de ba (verschijningsvorm)  van de godheid Ptah.
• De stier was het symbool van vruchtbaarheid, voorspoed en levenskracht.In het voorjaar werd hij in een feestelijke processie rond de ingezaaide akkers geleid. Je kon over hem beschikken en nu was je niet zo weerloos en kwetsbaar. Door magische rituelen kon je namelijk  beschikken over goddelijke machten. Als  Israël een gouden stierkalf  gaat maken vervalt ze  in het oude heidendom van Egypte

4.500 jaar oud graf van zangeres ontdekt in Egypte

HET LAATSTE NIEUWS - Archeologen hebben in de dodenstad Sakkara, 20 kilometer ten zuiden van Kairo, twee nieuwe grafkamers uit het Oude Egypte ontdekt.

Belangrijke graven
De 4.500 jaar oude graven zijn de laatste rustplaats van een hoge ambtenaar en een gevierde zangeres uit de tijd van farao Oenas (2.404-2.374 voor Christus), zei het hoofd van het Egyptische bureau voor de oudheid, Zahi Hawass. Oenas was de laatste heerser van de vijfde dynastie.

In een van de ontdekte grafkamers ligt Iya-Maat, de hoofdopzichter van belangrijke handelsmissies van farao Oenas. In het graf van zangeres Thinh zijn talrijke titels gebeiteld, waaronder "hoofdopzichter van alle zangeressen". Een reliëfsculptuur toont haar tijdens een optreden.

Gouden tijdperk
De heerschappij van Oenas geldt als een gouden tijdperk in de Egyptische oudheid. Toch is hierover weinig bekend. De graven die nu ontdekt zijn, kunnen volgens de Egyptische archeologen tot nieuwe inzichten in deze periode leiden.

Het Dodenrijk in Egypte

• Het geloof in een leven na de dood is zo oud als de mensheid. Nergens is het sterfelijkheidgeloof van de mens beter tot uitdrukking gebracht dan in de rotsgraven der farao’s in de vallei der koningen.Veel graven zijn ingericht als een paleis.
• Op sommige  wanden is de tocht van de overleden farao door de onderwereld afgebeeld in schitterende kleuren.Eeuwen lang waren de ruimten afgesloten  van licht en lucht. Daarom is het net alsof de kleuren zo juist zijn aangebracht.
• Net als de piramiden liggen de rotsgraven aan de westelijke oever van de Nijl.De zon gaat immers in het westen onder.Daar in het westen ‘sterft’de zon als het ware en daar ligt het dodenrijk.
• De Egyptenaren dachten dat de zonnegod in een bark langs de hemel voer.Bij het ondergaan van de zon verlieten de zielen de grafkamers en grepen een touw beet dat achter de bark van de zonnegod neerhing.Op die manier zeilden ze mee naar het andere rijk.Daar, waar de zon onderging, daar begon de onderwereld.Daar hield  de jakhalsachtige god Anubis zich op.Hij was de god van de mummificatie, die de doden wegwijs moest maken in het dodenrijk.
• Het oude Egypte kende ook vele dodenboeken.Het waren reisgidsen voor de dode als hij zich bevond in het schimmenrijk van de onderwereld.
• Een tweede voorstelling van het leven na dit leven voor de oude Egyptenaren was die van de onderwereld als een nachthemel. De zalige doden zouden in hun sterrenbootjes het goddelijke zonneschip begeleiden  als het langs de hemeloceaan voer.Hoe de Egyptenaren zich het hiernamaals ook voorstelden, hun onsterfelijkheidsgeloof  was bijna even duurzaam als het graniet waaruit de sarcofagen der farao’s gehakt werd.
• Op papyrus geschreven teksten van de zogenoemde dodenboeken is er telkens sprake van een oordeel dat de dode moet ondergaan Als de dode voor Osiris  verschijnt moet eerst  met de ‘veer der waarheid’ het hart gewogen worden.Anubis helpt bij het wegen van het hart.

Weer zes toeristen dood bij busongeluk in Egypte

Zes Russische toeristen zijn in Egypte omgekomen toen hun bus maandagavond omsloeg op een bochtige bergweg langs de zuidkust van het schiereiland Sinaï.

Vijftien andere toeristen van verschillende nationaliteit raakten gewond. Dat hebben regionale hulpverleners gezegd. Onder de doden zijn vijf vrouwen.

De zuidelijke Sinaï is erg in trek bij toeristen. Overal langs de ruige kust liggen vakantieoorden.

Dahab
De bus was uit Sharm el-Sheik onderweg naar de badplaats Dahab en was nog maar vijftien kilometer van zijn bestemming toen het ongeluk gebeurde.

Nog geen week geleden kwamen in het Israëlische Eilat, noordelijker aan dezelfde kust, 26 Russische reisbureaumedewerkers om toen hun bus in een ravijn stortte. (novum/mvl)

Egypte wil partnerruil verbieden

Het Egyptische parlement wil partnerruil verbieden.

De stap volgt nadat de politie een echtpaar had gearresteerd dat in oktober via internet echtparen probeerde te werven voor partnerruilfeestjes.

Overspel is verboden in Eypte, maar niet als het op vrijwillige basis gebeurt, zoals bij partnerruil.

Het parlement wil dit gat in de wetgeving nu dichten.

Koptische Kerk

• Kenmerkend voor de Oosterse orthodoxie (de Koptische orthodoxe kerk inbegrepen,) vindt men  de afwezigheid van beelden in de kerk. In de Koptische kerk zijn wel iconen toegestaan, mozaïeken en ook afbeeldingen in reliëf, maar geen losstaande beelden.
• Men vermoedt dat dit de invloed is van het Jodendom, dat ook van invloed geweest is op het feit dat in de Koptische kerk de sabbat en de besnijdenis in ere  werd (wordt ?) gehouden.
• Jonge mensen  schamen zich niet voor hun geloof .Velen van hen hebben het Koptisch kruis laten tatoeëren op hun pols en spreken vrijmoedig over hun geloof in de levende Heer.
• In Alexandrië is het Oude Testament vertaald in het Grieks. De zogenoemde Septuaginta.
• In alle Koptische kerken bevindt zich een iconenwand. Ze geeft toegang tot het altaar.
• Op de iconenwand van de Koptische kerk aan het Mosplein in Amsterdam staan de woorden: Dit is de poort des hemels In 1992 heeft de koptische patriarch uit Caïro deze kerk ingewijd. Tot 1985 deed zij dienst als gereformeerde Maranathakerk.
• In het stadsdeel oud-Caïro kun je zien dat het christendom heel belangrijk was in Egypte.Een stuk of zes orthodoxe kerken staan op een kluitje bij elkaar. De slanke toren van de nieuwe Sint Marcus kathedraal nodigt je uit om deze kerk binnen te gaan.
• Men zegt dat de eerste gemeente gesticht is door  de evangelist Marcus. Bijna 10.000 mensen kan deze kathedraal bevatten. Ongelooflijk. Ook in de week bezoeken honderden mensen deze kerk.Er wordt veel aan bijbelstudie gedaan en voorlichting gegeven door de patriarch en zijn dienaren.
• Ongeveer zeven miljoen mensen (10% van de bevolking) behoort tot de Koptische kerk! Ze is de grootste christelijke kerk in het Midden-Oosten. De Koptische kerk te  Amsterdam aan het Mosplein is het middelpunt van een 2000 mensen tellende geloofsgemeenschap.
• De Koptische kerk heeft zeer veel betekend voor de westerse kerk. In de vierde eeuw is hier het kloosterwezen ontstaan dat zich heeft uitgebreid over heel Europa. Het was ook Egypte dat zendelingen stuurde naar Ierland en Engeland en door deze zending kwam het evangelie naar Nederland. Niet alleen het schrijven (papyrus) hebben wij aan hen te danken, ook het Evangelie!
• Overal zie je in de Koptische kerk afbeeldingen van Jezus’vlucht naar Egypte (Math 2 : 13-16). Deze wordt bijna beschouwd als Jezus’persoonlijke christianisering van Egypte.
• Naast de officiële Koptische kerk is er ook de Evangelisch Koptische kerk. Deze heeft in Caïro een voortreffelijke theologische school.
• Het is tragisch dat deze bloeiende christelijke kerk zich na 451 (na het concilie van Chalcedon)   losmaakte van de wereldkerk en op die wijze niet die aandacht en steun gekregen heeft die ze nodig had.
• Met andere oosterse orthodoxe kerken kon de Koptische kerk de uitspraak van Chalcedon niet aanvaarden. Dit concilie sprak zich op voorzichtige, tastende wijze uit over de verhouding van de goddelijke en menselijke  aard in de éne persoon van Jezus Christus.De Koptische kerk bleef vasthouden aan de ene godmenselijke natuur van Christus.
• De Koptische kerk heeft als een van de weinige Noord-Afrikaanse kerken de storm van de islam doorstaan.

Farao’s (in de bijbel)

Sjeik beveelt borstvoeding voor volwassenen aan

Door Omar El Keddie en Michel Hoebink

De Egyptische Azhar universiteit heeft een van haar sjeiks geschorst die in een fatwa beweerde dat vrouwen hun mannelijke collega's borstvoeding mogen geven.
Het schandaal kreeg enorm veel aandacht in de Arabische media.
 
De fatwa (islamitisch religieus advies) was bedoeld om het islamitische gebod van scheiding der seksen op de werkvloer te omzeilen.
 Dr Izzat Atiya, professor aan de Egyptische Azhar universiteit, het meest gezaghebbende bolwerk van de soennitische islam, was benaderd  door een vrouw met de vraag of zij op haar werk in een kamer alleen mocht zijn met een mannelijke collega.

Moeder en zoon
Dat, moest de sjeik toegeven, kon eigenlijk niet volgens de islamitische wet. Maar de geleerde sheikh had er de boeken op nageslagen en een uitweg gevonden: Als de vrouw haar mannelijke collega een aantal keer borstvoeding gaf, dan kon het.
 Het islamitisch recht stelt namelijk dat wanneer een vrouw borstvoeding geeft aan een man, zij vanaf dat moment een relatie hebben als die tussen moeder en zoon.
In die relatie was het volgens de wet wel toegestaan dat de twee zich afzonderden. De vrouw mocht dan zelfs haar hoofddoek afdoen. 
 
De fatwa kreeg enorm veel belangstelling van de media en leidde tot verhitte discussies.
Dr Izzat verscheen op het populaire tv kanaal al-Arabiyya om zijn fatwa  toe te lichten.
Tijdens dat interview legde hij uit dat de borstvoeding wel minstens vijf keer moest plaatsvinden en wel tot volledige verzadiging van de gezoogde man.
Het verhaal op de website van al-Arabiyya kreeg enorm veel aandacht en meer dan tweeduizend geschreven reacties.
 
Onzinnige fatwa
Maar de Azhar universiteit was helemaal niet blij met de fatwa en met alle ophef.
Dr Izzat Atiya werd geschorst omdat hij met zijn 'onzinnige fatwa' de goede naam van de islam en in het bijzonder van de Azhar bezoedeld zou hebben.
De Hoge Raad van de Azhar verklaarde dat de fatwa de principes van de islam geweld aandoet en bovendien in strijd is met de beginselen van de moraal en de goede opvoeding.
 
De sjeik verdedigde zich in een geschreven verklaring met een beroep op een aantal klinkende namen uit de islamitische geschiedenis. Beroemde geleerden als Ibn Hazm en Ibn Taimiyya, verklaarde de sjeik, hadden precies hetzelfde advies uitgevaardigd.
 Maar uiteindelijk zag hij zich toch gedwongen zich naar het besluit van zijn collega's te schikken: "Gezien het feit dat de geleerden van de Azhar het er niet mee eens zijn, trek ik mijn fatwa terug."
 
Schandalen over bizarre fatwa's volgen elkaar op in Egypte.
 Nog geen week voor de ophef over de fatwa van Dr Atiya had de Groot Moefti van Egypte, Ali Gomaa, verklaard dat de metgezellen van de Profeet diens urine dronken vanwege de zegenende werking die daarvan uit zou gaan.
Ook Gomaa kreeg hevige kritiek te verduren vanwege zijn uitspraak. Maar hij hield voet bij stuk met als voornaamste argument dat alles van en aan de profeet heilig was, zowel aan de binnen- als de buitenkant.
 Zo was er volgens hem ook een overlevering die gewag maakte van een vrouw, een zekere Umm Haram, die het zweet van de profeet verzamelde en dat distribueerde onder het volk van Medina. Ook hier vanwege het veronderstelde zegenende effect.
 
Veel aandacht
In feite komen dit soort absurd aandoende fatwa's met grote regelmaat voor in de islamitische jurisprudentie. In die wetenschap gaat het er in de eerste plaats om of iets klopt volgens de interne logica van het systeem, niet of de uitkomst een praktisch nut oplevert in het vergankelijke bestaan.
Dat er de laatste jaren zoveel controverses ontstaan over zulke fatwas komt vooral doordat de media er veel aandacht aan schenken.
 
Het islamitische gebod op de scheiding der seksen staat zwaar onder druk in het moderne en overbevolkte Egypte, waar het aandeel werkende vrouwen onder meer door de economische malaise hoger ligt dan in veel andere islamitische landen.
 Maar het is niet erg waarschijnlijk dat vindingrijke Egyptische sjeiks uiteindelijk met de oplossing zullen komen. Die dragen alleen maar bij aan de verdere erosie van het religieuze establishment, wat in zekere zin ook een oplossing is van het probleem.

Egypte en het christendom

Straf voor deelname aan voedselrellen in Egypte

(Novum/AP) - Een Egyptische rechtbank heeft maandag 22 mensen veroordeeld wegens deelname aan voedselrellen in april in de noordelijke stad Mahalla al-Kobra.

Zij kregen straffen van drie tot vijf jaar. Zevenentwintig verdachten gingen vrijuit.

De rechtbank hield zitting in Tanta, de hoofdstad van de noordelijke provincie Gharbiyah. Bij de twee dagen durende rellen in Mahalla doodde de oproerpolitie drie mensen en arresteerde tientallen anderen.

De verdachten werden schuldig bevonden aan plundering, mishandeling van politiemannen en bezit van uiteenlopende wapens waaronder vuurwapens. Een van hen is een 58-jarige vrouw die een molotovcocktail in bezit zou hebben gehad. Zij kreeg drie jaar.

Mahalla heeft de grootste textielfabriek in het Midden-Oosten. De textielarbeiders zijn er goed georganiseerd en de stad was in het verleden het toneel van tientallen stakingen.

President Hosni Mubarak stelde na de rellen de wereldwijde stijging van de voedselprijzen verantwoordelijk voor het lijden van Egyptenaren. Ook is de inflatie in Egypte hoog, in maart dit jaar 14,4 procent. Voor de twintig procent van de 76,5 miljoen Egyptenaren die onder de armoedegrens van ongeveer een euro per dag zitten is daardoor het leven de afgelopen jaren veel moeilijker geworden.

Kies van olifant gevonden in antiek Egypte

Archeologen hebben enige tijd geleden in Egypte een olifantenkies opgegraven. De onderzoekers vonden de kies in een ruim tweeduizend jaar oude nederzetting aan de kust van de Rode Zee.
Vroegere bewoners voeren de olifanten per schip vanuit Afrika naar Egypte om ze te gebruiken in oorlogen.

Het stuk kies is acht centimeter lang, drie centimeter breed en een centimeter dik.
De kies lag op een vuilnisbelt in een industriegebied van de opgegraven stad Berenike.
 Berenike ligt ongeveer 250 kilometer ten oosten van Aswan en 800 kilometer ten zuiden van Suez. Volgens bewaard gebleven geschriften was Berenike een belangrijke handelshaven vanaf de derde eeuw v. Chr. tot de zesde eeuw na Chr.

In 275 v. Chr. stichtte koning Ptolemeus II de haven voor de internationale handel en het transport van olifanten uit Afrika. De Afrikaanse olifanten werden gebruikt in de oorlog tegen de Seleuciden.
 De Seleuciden blokkeerden de aanvoer van olifanten uit India.
De Ptolemeeën vingen hun olifanten in oostelijk Soedan, Eritrea en Ethiopië en transporteerden die op speciale schepen naar Berenike.

De onderzoekers denken dat de olifanten van Berenike door de oostelijke woestijn naar de nijlvallei liepen. De olifantenkies vormt de eerste archeologische aanwijzing dat inderdaad ooit olifanten in Berenike rondliepen.
 Het opgravingsteam had al meermalen ivoor gevonden, maar dat zou ook als handelswaar kunnen dienen.

Tientallen doden door busongeluk Egypte

CAIRO - Een busongeluk in Egypte heeft zondag aan zeker 45 mensen het leven gekost. Minstens twaalf mensen raakten gewond. Dat hebben de Egyptische autoriteiten gezegd.

De bus was met ongeveer zestig inzittenden onderweg van de hoofdstad Caïro naar de stad Minya.

Bij het dorp Bahrut, ongeveer 200 kilometer ten zuiden van Caïro, moest de chauffeur uitwijken voor een tegemoetkomende vrachtwagen. Het voertuig belandde in een kanaal.

Bericht uit de Standaard.... 

Bij een busongeval in Egypte zijn zondag zeker 52 mensen om het leven gekomen. Volgens de veiligheidsdiensten zijn alle slachtoffers Egyptenaren en kan de dodenbalans nog oplopen.

In de bus zaten zeker 60 passagiers die op weg waren van Kairo naar Minya, in Opper-Egypte. Zo’n 200 kilometer ten zuiden van Kairo ging de bus om een onverklaarbare reden over de kop.

De Egyptische wegen, chauffeurs en voertuigen hebben een slechte reputatie. Jaarlijks komen in het land ongeveer 6.000 mensen om het leven bij verkeersongevallen. Eind oktober nog kwamen zes Belgen om het leven op de weg van de Egyptische plaats Aswan naar Aboe Simbel.

Egyptische elitegraven voor iedereen toegankelijk

Een aantal elitegraven uit het Oude Egypte is nu voor iedereen toegankelijk door het uitkomen van de MastaBase. De MastaBase is een cd-rom die beschrijvingen en hiërogliefische bijschriften van het dagelijks leven uit 337 mastaba-graven bevat. Onderzoek naar de elitegraven wordt met gebruik van de cd-rom een stuk makkelijker.

Een Mastaba is een elitegraf uit het Memphitische gebied in het Oude Egypte (2600 - 2150 voor Christus). In de graven vindt men scènes uit het dagelijks leven die vaak voorzien zijn van teksten.
De elitegraven zijn extreem complexe kunstwerken.
Ze bevatten verschillende hoofdthema's, die weer onderverdeeld zijn in subthema's. Hoofdthema's zijn bijvoorbeeld offerscènes, landbouw, vissen enzovoort.
 Vissen kan vervolgens weer onderverdeeld worden in diverse subthema's, zoals vissen met een sleepnet, het transport van vissen en het verwerken van de vis.

Voor een diepgaande analyse van de graven is het van groot belang om er zeker van te zijn dat men rekening houdt met al het beschikbaar, gepubliceerd materiaal.
Dit doel is bereikt door het creëren van een digitaal archief voor elk van de 337 gepubliceerde elitegraven: het Leids Mastaba Project.
De Leidse oplossing heeft hoofdthema's verschillende kleuren gegeven. Subthema's staan met een afkorting in de gekleurde hoofdthemavelden. Zo is de thematische layout (omvang en plaats op de muur) in één oogopslag duidelijk.
 Via uitgebreide zoekmogelijkheden is het nu mogelijk om snel een overzicht te krijgen van deze tombes.

Onderzoeksvragen kunnen met de MastaBase makkelijker beantwoord worden. Hierbij moet gedacht worden aan vragen zoals 'Hoe vaak komen offerscènes voor in de tombes?'. Om een antwoord te krijgen op zo'n vraag moeten verschillende graven met elkaar vergeleken worden. In totaal zijn er 337 gepubliceerde graven, elk zeer gedetailleerd. Een abstractere, versimpelde versie, zoals de MastaBase is hierbij erg handig. Op die manier kan snel een antwoord worden verkregen op diverse vragen en behoort het zeer tijdrovende, op goed geluk, doorbladeren van publicaties tot het verleden.

De cd-rom is te bestellen via de boekhandel. MastaBase - René van Walsem, Peeters publishers, Leuven. ISBN: 978 90 429 1826 9, prijs: €80,00. De invoer van de data in de Mastabase werd mede gefinancieerd door NWO.

Napoleon in Egypte

In zijn jonge jaren spiegelde Napoleon Bonaparte zich graag aan Alexander de Grote, de Macedonische veroveraar van Egypte.
Hij voelde zich daarom eens te meer tot Egypte aangetrokken.
Op 21 juli 1798 sprak Napoleon zijn manschappen aan de voet van de piramides van Gizeh toe met de historische woorden: 'veertig eeuwen kijken op u neer'.
De Franse wetenschappelijke expeditie die met het leger van Napoleon was meegetrokken op campagne in Egypte, is een van de grootste ooit gehouden.
 De resultaten van het onderzoek werden gepubliceerd in de 'Description de l'Égypte'.
Deze cursus treedt in de voetsporen van 'Les Savants de Bonaparte', de geleerden die als eersten de Egyptische monumenten hebben bestudeerd.

De cursus vormt een uitstekende voorbereiding op de excursie Bonaparte et l'Égypte in maart 2009.

Aanbod seizoen 2008-2009

Amsterdam

Aanvang dinsdagmiddag 6 januari 2009 van 13.00 tot 15.00 uur.
Data: 6 januari, 20 januari, 27 januari, 10 februari.
Locatie: Allard Pierson Museum, Oude Turfmarkt 127 te Amsterdam.

Klik hier voor een routebeschrijving.

Hilversum

Aanvang dinsdagavond 27 januari 2009 van 19.30 tot 21.30 uur.
Data: 27 januari, 10 februari, 3 maart, 17 maart.
Locatie: De Morgenster, Seinstraat 2 te Hilversum

Klik hier voor een routebeschrijving.

Leiden

Aanvang zaterdagmiddag 20 december 2008 van 12.00 uur tot 14.00 uur.
Data: 20 december, 3 januari, 10 januari, 17 januari.
Locatie: Rijksmuseum van Oudheden, Rapenburg 28 te Leiden.

Klik hier voor een routebeschrijving.

Kosten

Amsterdam
€ 105,-.
€ 98,-: indien u in het bezit van een voor de cursusperiode geldige museumjaarkaart.
€ 93,-: leden van de Vriendenvereniging van het Allard Pierson Museum.

Hilversum
€ 98,-.

Leiden
€ 118,- inclusief museumjaarkaart.
€ 98,-: indien u in het bezit van een voor de cursusperiode geldige museumjaarkaart.

Cyclus van vijf korte cursussen

De cursus 'Napoleon in Egypte' maakt onderdeel uit van een cyclus van vijf korte cursussen. Elke cursus bestaat uit vier lessen. De vier andere korte cursussen zijn:

De verborgen tombe
De tempels van Egypte
Egypte en het Oude Nabije Oosten
Van Cairo tot Abu Simbel

Bij inschrijving voor de gehele cyclus van vijf korte cursussen gelden de volgende totaalbedragen:

Amsterdam
€ 410,-: leden van de Vriendenvereniging van het Allard Pierson Museum.
€ 435,-: indien u in het bezit bent van een voor de cursusperiode geldige museumjaarkaart.
€ 455,-: inclusief een museumjaarkaart.

Hilversum
€ 435,-.

Leiden
€ 435,-: indien u in het bezit bent van een voor de cursusperiode geldige museumjaarkaart.
€ 455,- inclusief museumjaarkaart.

Alle genoemde prijzen zijn inclusief het cursusmateriaal. Het maximum aantal deelnemers bedraagt dertig personen.

Betalingsvoorwaarden
Aanmelden

Verdeling Nijlwater blijft problematisch

Feloeka’s op de Nijl bij het Egyptische Aswan.

Wie mag het water in de rivier de Nijl gebruiken? Ministers van tien Afrikaanse landen lukt het maar niet een goed antwoord op die vraag te geven.
 Een overleg dat al jarenlang aansleepte, liep vorige week spaak.
Uganda en Kenia beschuldigen nu Egypte en Sudan ervan dat zij willen vasthouden aan hun monopolie over het water in de Nijl.

KAMPALA - De ministers van Water van Uganda en Kenia hadden dezer dagen maar weinig goede woorden over naar hun ambtgenoten uit Egypte en Sudan. Zij lieten weten gefrustreerd te zijn over het feit dat die ministers weigeren hun handtekening te zetten onder een waterverdrag waarover al sinds 1999 wordt onderhandeld. Het desbetreffende verdrag moet in de plaats komen van bestaande verdragen over het eigendom van het Nijlwater.
 Die bestaande verdragen zijn namelijk zeer nadelig voor acht van de tien landen die in het stroomgebied van de Nijl liggen.

Eigendom
Het water, dat in de vorm van regen valt in grote delen van Uganda, Kenia, Tanzania, Congo, Burundi, Rwanda, Ethiopië, en zelfs in een klein gedeelte van Eritrea, is volgens verdragen uit 1929 en 1959 eigendom van Egypte en Sudan.
Die verdragen werden opgesteld in een tijd waarin de meeste Afrikaanse landen nog kolonies waren van westerse landen.

De Nijl begint bij het Victoriameer in Centraal-Afrika. Daarvandaan stroomt de rivier via Uganda en Sudan naar Egypte. Maar het water dat uiteindelijk via de Nijl in de Middellandse Zee stroomt, komt natuurlijk uit een veel groter gebied dan alleen deze drie landen. Water vanuit Ethiopië en Eritrea stroomt via de Blauwe Nijl naar Sudan.
 
In Sudan komt de Blauwe Nijl uit in de Witte Nijl. Samen vormen de rivieren dan de uiteindelijke Nijl. Het Nijlwater dat door Egypte stroomt is voor tachtig procent afkomstig uit de bergen van Ethiopië. Een andere belangrijke voedingsbron voor de Nijl is het Victoriameer, dat op zijn beurt gevoed wordt vanuit Kenia, Tanzania, Burundi, Rwanda, Congo en Uganda.

In 1959 hadden Egypte en Sudan becijferd dat er jaarlijks in het totaal 84 miljard kubieke meter water door de Nijl stroomde. Ongeveer tien miljard kubieke meter zou verloren gaan door verdamping, dus bleef er nog 74 miljard over.
Zij spraken af dat Sudan jaarlijks 18,5 miljard kubieke meter Nijlwater mocht gebruiken en dat de overige 55,5 miljard voor Egyptische consumptie bestemd zou zijn.

In het verdrag van 1929 had Egypte al afgesproken met Engeland - dat toen veel kolonies had in Oost-Afrika - dat Egypte het vetorecht had op ontwikkelingen in alle landen in het stroomgebied van de Nijl, die de watertoevoer naar die rivier zouden beïnvloeden.

Bevolkingsgroei
De verdragen uit 1929 en 1959 gelden nog steeds, omdat er nog geen andere verdragen voor in de plaats zijn gekomen. Maar inmiddels is er veel veranderd. Alle landen in Oost-Afrika zijn zelfstandig en voelen zich niet gebonden aan de voor hen zeer nadelige verdragen.
 Bovendien is de bevolking in die landen gedurende de afgelopen decennia meer dan verdubbeld; is er daardoor ook veel meer behoefte aan water: bijvoorbeeld voor het bevloeien van landbouwgronden en voor het opwekken van stroom met behulp van stuwdammen.

Ook in Egypte is bevolking sterk gegroeid. Momenteel komen er jaarlijks meer dan een miljoen mensen bij.
De Nijl is de levensader van Egypte, de enige zoetwaterbron van betekenis die het land heeft.
Wie naar de kaart van Egypte kijkt, ziet dat het land een grote zandbak is, Behalve waar de Nijl stroomt. De druk op de Nijl is dus enorm toegenomen en blijft toenemen.

Om conflicten en zelfs eventuele oorlogen te voorkomen, lanceerden in 1999 de tien genoemde landen het zogenoemde 'Nijlbekkeninitiatief' (NBI). Zij wilden samen komen tot afspraken over het gebruik van het Nijlwater. Bovendien wilden ze profiteren van lucratieve leningen via de Wereldbank, voor gezamenlijke initiatieven met betrekking tot de Nijl.
Zo zou er makkelijker geld beschikbaar komen voor bijvoorbeeld de bouw van stuwdammen, als de landen beloofden samen te werken. Nederland is een van de grootste donoren van het initiatief.

Terwijl de aan het NBI deelnemende landen profiteerden van de financiële voordelen die het overleg en de samenwerking hen boden, kabbelden de echte onderhandelingen over wie nu de eigenaar was van het Nijlwater rustig voort.

Commissie
Totdat er vorig jaar knopen werden doorgehakt. Er werd een Nijlbekken Samenwerkingsverdrag opgesteld. De bewoordingen van dat verdrag waren erg vaag en nog niet helemaal uitonderhandeld, maar in maart vorig jaar zou er een commissie komen, die de laatste beslissingen zou nemen.

Dat is niet gelukt. Egypte en Sudan wijzen artikel 4 van het verdrag af. Daarin staat: 'Nijlbekkenstaten spreken af dat zij de waterhuishouding van geen enkele andere Nijlbekkenstaat in belangrijke mate nadelig zullen beïnvloeden.' Egypte en Sudan willen aan die tekst toevoegen dat ook de bestaande gebruiken en rechten gehandhaafd blijven
. Terug bij af, dus. Al die jaren overleg hebben nog geen werkbare overeenkomst opgeleverd.

De Nijlstaten die volgens de oude verdragen geen recht hebben op grootschalig gebruik van Nijlwater, laten het er echter niet bij zitten.
De Keniaanse minister van Water, Charity Ngilu, zegt dat het Nijlbekken Samenwerkingsverdrag wel is ondertekend door zeven van de tien staten. Ngilu heeft gedreigd dat die landen doorgaan met dat nieuwe verdrag, desnoods zonder Egypte en Sudan.

In Uganda mogen Egyptische wetenschappers plotseling niet langer watermonsters nemen bij de plek waar de Nijl begint.
Egypte had daartoe op basis van de oude verdragen recht, om te kunnen vaststellen hoeveel water er de Nijl instroomt en om de kwaliteit van dat water te kunnen meten.

Tanzania heeft aangegeven dat het projecten laat doorgaan die zullen leiden tot verlaging van het waterniveau van het Victoriameer.

Het Nijlbekken Samenwerkingsverdrag is tot nu toe besproken op ministerieel niveau. Dat overleg is vastgelopen; het laatste woord is nu aan de presidenten van de betrokken landen, en dan vooral die van Egypte en Sudan.

President Hosni Mubarak van Egypte bracht maandag onverwacht een bezoek aan Sudan. Hij sprak daar met president Omar Hassan al-Bashir.
Later op die dag bezocht hij ook de federale regering van Zuid-Sudan, om te praten over projecten die de bedding van de Nijl moeten verbeteren, zodat er meer water doorheen kan stromen.
 Het was de eerste keer sinds 1962 dat een Egyptische president een bezoek bracht aan Zuid-Sudan. Dat geeft aan hoe belangrijk het Nijlwater is voor Egypte.

      Farao's in de bijbel


De eerste Farao die in de bijbel genoemd wordt is de Farao die Abraham ontmoette.(1) De tweede is de Farao van de gastvrijheid (2) (Gen 47:7).
 Deze Farao behoorde waarschijnlijk tot de Hyksos-dynastie.
Het waren Aziaten die Egypte waren binnengevallen, ge-egyptiseerd waren en vriendelijk waren tegenover mede-Aziaten, zoals de Hebreeën en Jozef met name.
De Hyksos hadden de paarden ingevoerd (Gen. 47 :17).

tips

Het is al vrij gauw makkelijk om geld te wisselen in het hotel maar hou er rekening mee dat de meeste hotels niet een beste koers rekent. vrijwel op de meeste plekken zijn er automaten te vinden waar je kan pinnen maar ook kunt wisselen (brief papier) ook de locale banken zijn altijd eerlijk met een goede koers.

Voor souvenirs kunt u goed terecht in Old market, ze verkopen dezelfde dingen als in Naama Bay Center enkel een stuk goedkoper.

Bij aan komst in Egypte is het verstandig om eerst even langs de drogisterij te gaan om ANTINAL aan te schaffen, mocht je eenmaal buik of diarree klachten krijgen dan bij het innemen van deze medicijn ben je er zo weer vanaf, anders zou je er wel  eens een paar dagen  goed ziek van kunnen wezen.

Het is logisch dat u geen kraan water kunt drinken maar overal kunt u wel flessen water kopen , normale prijs in de winkel voor een fles water is 3 pond.

Deel van de gestolen antieke kunstvoorwerpen (Foto: ICE)

De antieke kunstvoorwerpen die een voormalige Amerikaanse legerpiloot in 2002 uit een museum in Caïro stal, zijn weer terug in Egypte.

De Amerikaanse legerpiloot stal in 2002 maar liefst 370 predynastieke voorwerpen uit het Ma'adi-museum in de Egyptische hoofdstad Caïro.
 In januari van het volgende jaar verkocht hij ongeveer tachtig van deze voorwerpen voor een bedrag van rond de 20.000 euro aan een kunsthandelaar.
Tegenover deze handelaar beweerde de Amerikaan dat de voorwerpen familiebezit waren en afkomstig waren uit het begin van de twintigste eeuw.

Deskundigen constateerden na de verkoop echter dat de verkochte voorwerpen gestolen waren.
De voorwerpen werden in de jaren twintig en dertig opgegraven vlak buiten Caïro en dateren uit de periode tussen 3900 en 3600 voor Christus.

Beste allemaal,
 
Graag breng ik even de lezing van Egyptologica Vlaanderen vzw voor december in herinnering.
 
Die zal gegeven worden door Sandra Coussement en gaan over 

"De lijkkist van Isetweret in het Rijksmuseum voor Oudheden te Leiden".
 
De studie van lijkkisten heeft zelden de doorgedreven aandacht ge-kregen die ze verdiende.
Nochtans kan een gedetailleerde analyse van één kist ons veel informatie over het religieuze denken van de Oude Egyptenaren verschaffen.
 De kist van Istweret, tentoon-gesteld in het Rijksmuseum voor Oudheden in Leiden, is zo'n 'ver-waarloosde kist'. Door het bestuderen van de verschillende aspec-ten van de kist, de techniek, maar vooral de decoratie-elementen, kunnen we de kist niet alleen in een chronologisch en geografisch kader plaatsen, maar krijgen we ook een idee over de onderlinge samenhang van de decoratie.

Zo zien we dat de verschillende ele-menten (de ornamentale hiërogliefen, de schijndeur, de offertafel, de afgebeelde objecten, de offerlijst en de sarcofaagteksten) de do-de niet alleen voorzagen van materiële welvaart voor zijn leven in het hiernamaals, maar hem ook een voorraad rituele instrumenten en kennis ter beschikking stelden.
Deze rituele achtergrond, die de dode in verband brengt met Osiris en Re, is belangrijk voor het be-grijpen van de kist als 'container van het leven'. De overledene lijkt bij deze rituelen zowel een actieve rol, als uitvoerder, als een passie-ve rol, als ontvanger van rituelen, te kunnen spelen.
 
Leuven: dinsdag 9 december 2008
Gent: donderdag 11 december 2008
 
De lezingen in Gent vinden plaats in de auditoria economie, auditorium V, aan het Sint-Pietersplein (het auditorium is te bereiken via de Sint-Pietersnieuwstraat en dan het eerste straatje rechts, de Hoveniersberg);
in Leuven traditiegetrouw in het Monseigneur Sencie Instituut (Erasmusplein 2, achter de centrale bibliotheek van de KULeuven).
De lezingen starten telkens om 20 uur.

Gebruik softdrugs neemt toe in Egypte

Door Michel Hoebink

Ali is zijn werk kwijt en is in een grimmige stemming. Hij heeft besloten die avond stoned te worden. Met een waterpijp en een paar gram hasj op het balkon van zijn flat, een bandje met de zwaar melancholieke muziek van Umm Kalthoum - zeer geliefd bij oudere hasjrokers - en dan maar roken en vergeten.
 
Een recente studie van de Egyptische overheid slaat alarm over het toegenomen drugsgebruik in Egypte. Volgens de Nationale Raad voor drugsbestrijding en -behandeling (Ncfta) is 8,5 procent van de Egyptische bevolking - zo'n zes miljoen mensen - 'verslaafd' aan drugs. Het blijkt hier in hoofdzaak te gaan om de als softdrugs bekend staande cannabisproducten hasj en marihuana. Die laatste drug staat in Egypte bekend onder de naam bango.

Traditie
Hoewel het streng verboden is, heeft het gebruik van hasj een lange traditie in Egypte. Het gebruik in combinatie met de illegale status is omgeven met een soort romantiek die in de Egyptische literatuur en films uitgebreid aan bod komt
. Er zijn de beroemde ghorza's, geheime hasjcafés, waar prominente Egyptenaren en mannen van de straat gezamenlijk genieten van hun gedeelde verboden passie.

In de jaren zeventig leverde de Egyptische politie slag met de hasjhandelaren in de steegjes van de wijk Batniyya in het oude middeleeuwse centrum van Cairo.
Er werd een film over gemaakt, die miljoenen bezoekers trok.
 

Het gebruik van softdrugs was jarenlang redelijk stabiel in Egypte. Maar volgens de Egyptische Raad voor Drugsbestrijding zou vooral onder jongeren het druggebruik de laatste jaren explosief gestegen zijn. Nieuw is dat het gebruik van softdrugs al op de lagere school begint.
Sinds 2004 is de gemiddelde leeftijd waarop een Egyptenaar met zijn druggebruik begint, gedaald van 24 naar vijftien. Twaalf procent van de Egyptische studenten gebruikt softdrugs.
En dat percentage wordt nog gedrukt door het relatief lager gebruik onder vrouwelijke studenten. Onder mannelijke studenten ligt het gebruik op twintig procent.

Ali heeft zichzelf een avondje doorzakken beloofd, maar eerst moet de hasj gescoord worden. Drugs blijven een riskante hobby in Egypte.
 Je moet niet het ongeluk hebben in handen van de Egyptische politie te vallen.
 Maar de spanning draagt op een of andere manier bij tot het effect van de drug en hoort bij de totaalervaring. Verboden vruchten smaken het best, dat waren we in Nederland met zijn gedoogbeleid alweer enige tijd vergeten.

Donker steegje
Op Ali's brommertje rijden we naar Imbaba, de uitgestrekte volkswijk waar betonnen flatgebouwen elkaar in een eindeloze rij opvolgen. In de jaren negentig vocht de Egyptische politie hier nog veldslagen uit met gewelddadige islamisten op een moment dat dit extremisme in Europa nog een ver-van-mijn-bed-show was. We hobbelen over de onverharde, met vuilnis geplaveide straten, kriskras kinderen en oneffenheden vermijdend, tot we een donker steegje inrijden.

Aan het eind van het steegje een zware blauwgeverfde ijzeren deur met daarin een klein luikje dat opengaat als Ali klopt. Een elegante vrouwenhand grist het biljet uit zijn hand en levert vrijwel gelijktijdig de verlangde koopwaar. Bijna niemand krijgt de vrouw achter de deur ooit te zien, vertelt Ali me later, maar het verhaal gaat dat ze bloedstollend mooi is.
 Het luikje klapt dicht en Ali wil zo snel mogelijk weer weg. Hij doet een beetje knorrig, wat in zijn geval betekent dat hij zenuwachtig is. Als we het steegje uit zijn, is het grootste gevaar geweken. We racen terug naar Ali's flat in de middenklassewijk Muhandeseen.
 Onderweg scoren we nog een paar flessen Egyptisch bier en een gebraden kippetje en het feest kan beginnen.

Vroegchristelijke kloosters

Farao's komen weer tot leven

Farao's komen weer tot leven

Egypte is het enige land in het Midden-Oosten dat dergelijke historische licht- en klankspelen kent; elders in het land zijn nog eens drie soortgelijke shows over Egypte, onder meer in het toeristische Luxor. Bewegende beelden komen er niet in voor.

Een sfinx licht op in het nachtelijk duister. Bezoekers wordt aangeraden zich warm te kleden, want de nachten in de woestijn zijn koud. 

Met laserlicht en geluid wordt het gezicht van een sfinx 's avonds 'tot leven' gebracht.
Op een tempelmuur bij een van de piramiden worden schrijvers van de farao's geprojecteerd even later gevolgd door het masker met het gelaat van de zeer jonge koning Toetanchamon.

Naakte mummies krijgen kleedje

Het Manchester museum in de gelijknamige Noord-Engelse stad heeft beslist twee Egyptische mummies in zijn tentoonstellingsruimtes aan te kleden nadat bezoekers zich hadden beklaagd over hun "naaktheid".
Geen geval van hedendaagse preutsheid, overigens, maar een bezoekersvraag om "respect".

Doordat twee (van de elf) mummies van hun windels waren ontdaan, presenteerden de oude Egyptenaren zich naakter dan naakt aan de bezoeker.

Sommige museumgasten vonden dit tact- en respectloos en op hun vraag besliste de directie het duo van enige zedige lichaamsbedekking te voorzien.
 Dat heet een tijdelijke maatregel te zijn, tot een publieke vorm van brainstorming heeft uitgemaakt wat nu precies de beste manier is om menselijke resten museaal uit te stallen.

De voorzitter van de Ancient Egypt Society van Manchester, Bob Partridge, noemde het besluit om de mummies aan te kleden "belachelijk".

Matzes

Pesach geldt als een van de belangrijkste feestdagen binnen het jodendom. Het feest dat in het christendom bekend is onder de naam pasen en de herrijzenis van Jezus herdenkt, wordt ook wel pascha of matzefeest genoemd. Joden vieren het feest in de periode tussen de 14e en de 20e dag van de eerste maand (Nisan).

Tijdens Pesach wordt de joodse slavernij en de uittocht uit Egypte, die rond de vijftiende eeuw voor onze jaartelling plaatsvond, herdacht. In het bijbelboek Exodus wordt beschreven hoe Mozes het joodse volk in opdracht van God bevrijdt uit het land Egypte. Omdat de Egyptische farao aanvankelijk weigerde 'zijn' slaven te laten gaan, strafte god het Egyptische volk met tien plagen.
 Hierna smeekte de farao Mozes volgens de overlevering om het volk te vertrekken uit het land.

Joodse families die Pesach vieren doen dit ieder jaar ongeveer op dezelfde manier.
Traditiegetrouw doet de vader of familieoudste het verhaal van Pesach tijdens de viering uit de doeken.

Matzes
Het is ook traditie om tijdens Pesach ongezuurde broden, matzah of matzes, te eten. Dit herinnert aan het feit dat de joden die in de tijd van Mozes uit Egypte moesten vluchten, dit zo gehaast moesten doen dat er geen tijd was om het brood te laten rijzen.

Pesach duurt in Israël zeven dagen en buiten Israël acht dagen.
In 2008 duurt Pesach van avonds 19 april tot 's avonds 26/27 april en in 2009 van 's avonds 8 april tot 's avonds 15/16 april.

 
Dat de condoom geen betrekkelijk nieuwe uitvinding is, is bekend.
Al in het oude Egypte werden bijvoorbeeld al condooms gebruikt.
Uiteraard waren deze toen nog niet van het merk Durex.
 Men gebruikte bijvoorbeeld gevlochten stro en linnen.

Dat de condoom ook handig is voor soldaten aan het front bleek tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Soldaten kwamen er toen achter dat het condoom goed gebruikt kon worden om wapens te beschermen tegen vocht en stof.
De condooms werden over de loop van de geweren getrokken waardoor er geen vuil meer door kon.

Ook tijdens de Golfoorlog bleek de condoom handig. Amerikaanse soldaten gebruikten de condooms toen om hun geweren te beschermen tegen het in de woestijn overtollig aanwezige stofzand.

 
In drie grote Westerse hoofdsteden zijn oud-Egyptische obelisken te zien. Namelijk in Londen, New York en Parijs.
Deze zogenaamde 'naalden van Cleopatra' werden in de 19e eeuw door Egypte aan deze landen geschonken. De gedenkstenen werden in het oude Egypte vaak voor tempels geplaatst. Sommige geleerden zien in de obelisk een fallussymbool (penis) terwijl anderen er van uit gaan dat de obelisk de stralen van de zon symboliseert.

Aan de verschillende zijden van de obelisk zijn doorgaans hiëroglyfen te vinden. Vaak is hierin informatie te lezen over de farao die regeerde ten tijde van de bouw van de obelisk.

Parijs

Obelisk op het Place de la Concorde in Parijs

De 'Naald van Cleopatra' is in Parijs te vinden op het Place de la Concorde
 Precies in het midden van dit grote plein in het centrum van Parijs verrijst deze 23 meter hoge obelisk. Oorspronkelijk bevond deze obelisk zich voor de Luxortempel in Egypte.

Mohamed Ali schonk de obelisk in de negentiende eeuw aan Parijs in ruil voor een klokkentoren in Caïro. Het had enige voeten in de aarde om de obelisk van Egypte naar de Franse hoofdstad te vervoeren. In 1833 werd de obelisk uiteindelijk, in opdracht van koning Lodwijk Filips van Frankrijk, op het Place de la Concorde geplaatst. Naast de 250 ton wegende obelisk zijn twee grote fonteinen te zien.

De spits van de obelisk ontbrak overigens al toen deze van Egypte naar Frankrijk werd vervoerd. In 1998 gaf de Franse regering opdracht een nieuwe piramidevormige top op de obelisk te plaatsen.

Londen

Naald van Cleopatra in Londen

In Londen is de 'Naald van Cleopatra' te vinden in de City of Westminster bij de Hungerford Bridge.
 De Egyptische onderkoning Mohmmed Ali schonk de obelisk in 1819 aan het Verenigd Koninkrijk.

Hoewel de Britten het geschenk wel konden waarderen wilden ze de transportkosten aanvankelijk niet betalen, waardoor de obelisk nog enige tijd in Egypte bleef. In 1877 nam Sir Willian James Erasmus Wilson de transportkosten betalen. Een jaar later kwam de obelisk in het Engelse Gravesend aan. Naast de obelisk in Londen staan twee sfinxen. Deze staan overigens met hun kop richting de obelisk terwijl de sfinxen naast een obelisk normaal gesproken van de obelisk af kijken om deze te bewaken.

New York

Obelisk in Central Park

De Naald van Cleopatra in Amerika
is te vinden in Central Park. De Egyptische onderkoning Ismail Pasha besloot rond 1869 de obelisk aan Amerika te schenken. Dit nadat het Suezkanaal was geopend. Egypte hoopte hiermee de handel met de Amerikanen een impuls te geven. De schenking werd in 1879 bevestigd.

Wonen Nota Bene

(valkuilen en -strikken)

Let er goed op dat de vorige bewoner zijn water, electriciteits, telefoon (en eventuele gasrekening) heeft betaald.
Leer de Arabische cijfers en welke rekeningen voor wat zijn. Vindt iemand die je kan helpen ze te ontcijferen.

Je kunt met onaangename zaken als kiezen tussen afsluiten en betalen geconfronteerd worden, waarbij je, als je betaalt (afsluiten is natuurlijk ook geen echte optie), een rechtzaak aan moet spannen tegen de vorige bewoner (als je die al kan traceren).

Laat iemand die je kent en vertrouwt (en liefst Arabisch spreekt) met de huidige meterstanden, nummers en dergelijke naar de betreffende instanties gaan om dit te controleren voor je iets koopt of huurt.

Het kan tot jaren teruggaan, hoe bizar dat ook klinkt, maar ik ken Britten die nu in een rechtzaak duizenden Egyptische ponden trachten terug te krijgen van de verkoper/igenaar van hun huis.

Let er op dat goed beschreven staat wat je meehuurt/koopt; airconditioner(s), koelkast, gasfornuis, meubels, telefoon, etc., zodat je later niet voor verrassingen komt te staan dat de spullen die jij meende te hebben aangeschaft (en betaald) ineens aan de verhuurder toebehoren.

Als je je (duizenden) euro's op wil nemen op de dag van aankoop of voor de aanbetaling bij het voorlopig koopcontract, moet je dit wel bij de bank (ruim) van te voren aangeven, zij moeten dat ook weer bestellen!

Maak foto´s vanaf het begin, meestal vergeet je die tijd te nemen, maar het is leuk om te zien wat er in de loop der tijd allemaal verandert.....
Ik heb bijvoorbeeld geen foto's gemaakt toen ik het huis net had gekocht, daar heb ik nu spijt van.

Enkele nuttige woorden:

boekra = morgen
bad boekra (of boekra boekra) = overmorgen
ana = ik
mis = niet
aisa = wil
ana mis aisa = ik niet wil (ik wil geen/ik wil niet)
roekama = marmer
hadiet = ijzer
izzaz = glas

'Egypte moet deel oliegeld aan armen geven'

Caïro - De Al-Azhar Universiteit in Caïro heeft met een fatwa de druk op de Egyptische regering opgevoerd om iets voor de armen te doen.

De bevolking zucht onder de hoge voedselprijzen en een hoge inflatie.
 De theologische faculteit sprak uit dat de staat 20 procent van de opbrengsten uit olie, gas en mineralen als aalmoes aan de armen moet geven.
 
Het geven van aalmoezen, de zakat, is een van de vijf zuilen van de islam, waar elke moslim aan moet voldoen.
Het religieuze decreet van de universiteit legt veel gewicht in de schaal.

De theologische faculteit van de Al-Azhar is één van de hoogste autoriteiten binnen de soennitische islam.

Vliegers in Gaza zijn vrij

Papieren Vliegers in luchtgevechten boven de afscheidingsmuur tussen Gaza en Egypte

GAZA STAD
 - De 13-jarige Mahmoud Abu Teior herkent de vlieger van Abdullah, hoog in de lucht boven het niemandsland tussen Gaza en Egypte. Abdullah zelf heeft hij nooit gezien, want die staat aan de andere kant van de stalen scheidingsmuur die de Israëli’s hebben gebouwd om Gaza af te sluiten.
Vliegerwedstrijden brengen jongetjes aan beide kanten van de grens bij elkaar.

Vakantie. Een zee van tijd voor 13-jarigen aan beide kanten van de grens tussen Gaza en Egypte. Hoewel ze elkaar niet kennen, communiceren ze met hun zelfgebouwde vliegers.

Wat nu de grens is, was altijd al Mahmouds speelterrein. Hier stond ooit het huis van zijn ouders, voor het werd afgebroken om plaats te maken voor een stuk niemandsland, de ‘Philadelphia Corridor’. “Ik kom altijd naar hier omdat hier ons huis was”, zegt Mahmoud.

De meeste kinderen zijn hier ‘thuis’ en spelen waar ooit Block O, Block J, Yebna of het de al-Salamwijk waren. Meer dan 2400 huizen werden afgebroken toen Israël in 2005 de Gazastrook verliet. 16.800 mensen verloren hun huis en kwamen in een vluchtelingenkamp terecht.

Krantenpapier

Er kwam een scheidingsmuur en nu kunnen alleen vliegers nog de grens over. De vliegers uit Gaza haal je er zelfs in de lucht zo uit.
 Ze zijn gemaakt uit krantenpapier en plasticzakjes, omdat goed papier en lijn schaars zijn in Gaza. Uiteraard ontbreken ook enkele uitstekende doornen niet voor de luchtgevechten die de jongens onder elkaar houden.

Ook de 12-jarige Khalid Zanoun staat op de plaats waar ooit zijn huis stond. Een gewiekste Egyptische vliegeraar is erin geslaagd Khalids touw door te vliegen en zijn vlieger verdwijnt in de verte. “Hij is weggelopen”, roept Khalid, de vuisten gebald
. Maar al gauw is hij weer aan het stralen en bouwt hij een nieuwe vlieger om zich te meten met zijn onzichtbare vriendjes aan de andere kant.

De kinderen kunnen elkaar wel horen en vroeger klommen ze wel eens op de afsluiting om te zien hoe hun speelkameraadjes eruit zagen. “Dat gaat nu niet meer”, zegt Khalid, “De Egyptische grenswachters en de wachters van Hamas aan onze kant jagen ons weg.”
Af en toe wagen ze het er toch op, gewoon om de Egyptische grenswachters te jennen.

Beloofde land Egypte

De andere kant lijkt een veel betere wereld. De Egyptische jongens hebben niet alleen betere vliegers, ze hebben schoenen. In Gaza lopen de meeste kinderen blootsvoets op de hete bodem.
 De Israëlische blokkade heeft van schoenen in Gaza voor de meeste families een onbetaalbare luxe gemaakt.

Mahmoud heeft vier broers die in Egypte werken, als dagloner. Zelf wil hij er ook naartoe, maar dan als ingenieur. “Ik ben er ooit geweest in januari, toen de grens enkele dagen open was. Heerlijk was dat.”

Alleen heeft Mahmouds familie niet genoeg geld om hem naar de universiteit te sturen.
 Zijn familie werd in 1948 verjaagd toen Israël werd opgericht en sinds 2005 zitten ze opnieuw in een vluchtelingenkamp. Het Hulpfonds van de Verenigde
Naties (UNRWA) bouwt nieuwe huizen voor de families en organiseert zomerkampen voor de kinderen. Maar het is moeilijk om een kwart miljoen kinderen in Gaza bezig te houden tijdens de vakantie.

Een ander jongetje komt Mahmoud gezelschap houden. Op zijn buik heeft hij een litteken van een granaatscherf, een gevolg van een Israëlische aanval.
Ook hij is zijn huis kwijtgeraakt, zijn verhaal klinkt bekend. Maar nu heeft hij alleen nog aandacht voor zijn vlieger.

Egypte wil woestijn leefbaar maken

 Omdat de bevolking van Egypte blijft groeien, wil het land in de komende tien jaar 1,4 miljoen hectare woestijn leefbaar maken. Deskundigen hebben hun twijfels bij de ambitieuze plannen, onder meer vanwege verwachte watertekorten.

"Je kunt hier alles verbouwen", zegt de 76-jarige Mohamed Ahmed, terwijl hij zijn armen wijd uitspreidt om te wijzen naar de weelderige bougainvilleas en mangobomen die uitpuilen met fruit. "Maar toen ik hier net kwam was er alleen maar zand, niets dan zand."

Het rijke landschap om hem heen ontstond aan de weg die de Egyptische hoofdstad Caïro verbindt met de kuststad Alexandria. Ahmed liet zijn traditionele bedoeïenbestaan op het Sinai-schiereiland achter zich, aangemoedigd door de belofte van toenmalig president Anwar Sadat dat Egypte de woestijn zou verslaan.
 Hij vond werk bij het Woestijnsontwikkelingscentrum, een onderzoeksorgaan van de American University in Caïro.

Dertig jaar later zijn er opnieuw ambitieuze plannen om woestijn terug te winnen en zo werk en leefruimte voor de groeiende bevolking te creëren. Sommige economen en milieudeskundigen hebben zo hun twijfels bij de haalbaarheid van de plannen.

De Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO) schat dat de woestijn Sahara ongeveer 96 procent van Egypte beslaat. Het overige, meer vruchtbare land ligt langs de Nijl, die door het oostelijke deel van het land stroomt.
 Hoewel de Nijlvallei slechts 4 procent van het landoppervlak van Egypte beslaat, wonen bijna alle 79 miljoen inwoners van het land er. De overbevolking van de regio zal een nog groter probleem worden als de bevolking groeit zoals voorspeld wordt: tot ongeveer 158 miljoen in 2050, een verdubbeling van het huidige aantal inwoners.

De regering ontwikkelt daarom plannen om grote delen van de woestijn leefbaar te maken. Onder dit zogenoemde Toshkaproject moeten de komende tien jaar zo'n zes miljoen Egyptenaren vanuit de Nijlvallei verhuizen naar 'nieuw' land in het zuidwesten van Egypte.
Tarwe en katoen zijn enkele van de producten die de bevolking inkomsten moeten gaan verschaffen, ook wil de regering lichte industrie in het gebied promoten.

Het land moet geïrrigeerd worden vanuit ondergrondse bronnen en met water dat via leidingen uit de Nijl getransporteerd wordt, over een afstand van zo'n 300 kilometer.
 De regering wil 51 miljoen euro beschikbaar stellen om 1,4 miljoen hectare woestijn binnen tien jaar leefbaar te maken.

In de Westelijke Woestijn, een deel van de Sahara, verrees het grootste waterpompstation van de wereld. Het project werd vorig jaar ingewijd door president Hosni Mubarak.
 Het station, dat 1.300 kilometer ten zuidwesten van Cairo ligt, pompt dagelijks 14,5 miljoen kubieke meter water uit het Nassermeer, dat stroomopwaarts bij de Aswandam ligt en dicht bij de Egyptische grens met Sudan.

Critici beweren echter dat de doelstelling van 1,4 miljoen hectare nieuw, leefbaar land onrealistisch is. Zij zeggen dat slechts de helft van dat oppervlak herwonnen kan worden als het waterniveau in de Nijl hetzelfde blijft. Ook zetten ze een groot vraagteken bij de duurzaamheid van het woestijngebruik.

Het Toshkaproject heeft naar schatting jaarlijks zo'n vijf tot negen miljard kubieke meter water extra nodig. Betrokkenen denken dat het weggepompte Nijlwater kan worden gecompenseerd met een miljard kubieke meter regenval, 7,5 miljard kubieke meter grondwater en vijf miljard kubieke meter gerecycleerd drainagewater.

Gaat er echter iets mis met die alternatieve waterbronnen, dan kan het project te maken krijgen met een tekort aan water. Egypte gebruikt nu namelijk al de maximaal toegestane hoeveelheid van 55 miljard kubieke meter Nijlwater per jaar.
Die hoeveelheid werd in 1959 vastgesteld bij het Nijlverdrag.

Omdat Ethiopië en Sudan hebben laten weten meer Nijlwater nodig te hebben, kan zelfs het huidige quotum op een zeker moment in gevaar komen.
De verdeling van het water in het stroomgebied van de Nijl is een bron van controverse in de regio.

Ook stellen critici vragen bij de kwaliteit van de toekomstige landbouwgrond. Uit tientallen jaren van onderzoek door het Woestijnontwikkelingscentrum groeiden duurzame landbouwmethodes die een rijke oogsten opleverden.
Desalniettemin zijn volgens onafhankelijke schattingen 100 hectaren woestijnland nodig om evenveel opbrengst te krijgen als op 1 hectare land bij de Nijl. En ironisch genoeg slaat juist in de Nijlvallei de industrialisatie en verstedelijking toe.

Aangezien de landbouwsector voor minder dan 25 procent bijdraagt aan het nationaal inkomen en 88 procent van het water in het land verbruikt, rijst ook de vraag of er wel een economische basis is voor het creëren van landbouwgrond in de woestijn.

Egyptische god in Westlandse bodem

Sinterklaas laat kinderen stikken

Die arme Nederlandse kindertjes.
 Die hebben vanavond niets in hun schoen, want Sinterklaas (de échte!) is even op een snoepreisje naar Egypte.

Daar werd hij donderdagmiddag ontvangen door de Nederlandse kinderen van de Internationale School in Cairo, die natuurlijk ook graag een handje willen van die lieve goede Sint.
Sint kwam aan op een Egyptische boot vol pieten en moet het vast bloedheet gehad hebben met zijn mantel en baard in de brandende zon.

Nee, dan het weer in Nederland.
 Komend weekend wordt het koud en guur, precies het weer waar Sinterklaas zo dol op is.
Laat 'ie dus maar snel weer terug komen.
 Er is nog veel werk te doen voor het vijf december is!

Sinterklaas werd ontvangen door de Nederlandse ambassadeur Suzanne Blankhart en door leerlingen van een Nederlandse school. De kinderen waren verkleed als pietjes en gaven tekeningen en verlanglijstjes aan de sint.
De school is in 1983 opgericht en telt bijna zestig leerlingen.

Ook de Nederlandse gemeenschap wordt door Sint-Nicolaas niet overgeslagen. Hij brengt vrijdag nog een bezoek aan de Nederlandse ambassade waar dan een tuinfeest is voor de Nederlanders.

- Koptische christenen in Egypte hebben verontwaardigd gereageerd op de beslissing van de Egyptische Orde van Geneesheren om niet langer orgaantransplantaties toe te staan tussen mensen van verschillende godsdiensten. Dat meldt de Franse krant La Croix.

'Zuiver racisme'
Het besluit over orgaantransplantatie werd enkele dagen geleden goedgekeurd door de raad van de orde. Naguib Gabriel, voorzitter van de Egyptische Unie van Mensenrechten, veroordeelt het decreet als ‘zuiver racisme’.
Koptische christenen schrijven de beslissing toe aan de sterke invloed van moslimfundamentalisten binnen de orde.

Orgaanhandel
De voorzitter van de Orde van Geneesheren, Hamid El Sayed, begrijpt niet dat de beslissing voor zoveel opschudding zorgt. Volgens hem is het besluit genomen om orgaanhandel te verhinderen: “Waarom zou een Koptische christen aan een moslim een orgaan afstaan, als hij daarvoor niet betaald wordt?”

Koranverzen
Verschillende Egyptische geneesheren kondigden inmiddels aan dat ze de richtlijn naast zich neerleggen. Sjeik Gamal Kortb, verbonden aan de prestigieuze Al-Azharu universiteit in Cairo, wees er in een Egyptische krant op dat er geen enkel Koranvers bestaat waarin het moslims verboden wordt aan niet-moslims organen af te staan of van hen een orgaan te ontvangen.

Koptische Kerk
Koptische christenen vormen 9 procent van de 81 miljoen tellende bevolking van Egypte. De term Kopten is een equivalent voor Egyptenaren, en is afgeleid van het Griekse woord Aigyptos. De Koptisch Kerk behoort tot de oosterse kerken en is één van de vier vroegste patriarchaten (Jeruzalem, Antiochië, Rome en Alexandrië).

Shenouda III
De Koptische Kerk wordt geleid door paus Shenouda III. Als 117e opvolger van Sint Marcus draagt Shenoude de titel Paus van Alexandrië en Patriarch van de Heilige Apostolische Stoel van Sint Marcus de Evangelist.

Egyptische vrouw drie jaar cel in

Godsdienstvrijheid ver zoek in Egypte

CAIRO (RKnieuws.net) - Egypte heeft naar nu blijkt vorige maand een christenvrouw gearresteerd en veroordeeld tot drie jaar gevangenisstraf. Deze Bahia Nagy El-sisi zou haar islamitische achtergrond hebben ‘verloochend’ en beweerde officieel christen te zijn.

Bahia Nagy El-sisi is veroordeeld tot drie jaar gevangenisstraf omdat zij op haar huwelijkscertificaat liet opnemen dat ze christen is. Vorig jaar (november 2007) werd haar zus Shadia om dezelfde reden veroordeeld tot drie jaar gevangenisstraf. Zij werd toen na twee maanden weer vrijgelaten.

De christelijke zussen Shadia en Bahia (beide eind 40) hadden er geen idee van dat zij officieel als moslim geregistreerd staan. 46 jaar geleden werd hun religieuze identiteit – zonder hun medeweten – veranderd in islamitisch omdat hun christelijke vader, Nagy El-Sisi, overging tot de islam. Beide vrouwen zijn analfabeet.

In 1962 bekeerde hun vader zich kort tot de islam om op die manier van zijn vrouw te kunnen scheiden en voogdij te krijgen over zijn kinderen. Volgens de sjaria mag een christen niet met een moslim trouwen of islamitische kinderen opvoeden. Een paar jaar later ging de vader echter terug naar zijn familie en het christendom. Hoewel het hun vader gelukt is om zich weer als christen in te schrijven, ontdekten Bahia en Shadia dat zij nog steeds officieel moslim zijn.

Zowel Bahia als Shadia zijn getrouwd met christelijke mannen. Als zij officieel moslim moeten blijven, dan zal dit een domino-effect teweegbrengen. Hun mannen moeten zich bekeren tot de islam, anders worden hun huwelijken nietig verklaard. Ook hun kinderen en kleinkinderen worden dan officieel moslim. Bovendien kan deze uitspraak in de toekomst worden gebruikt om andere christenen onder druk te zetten.

Fietsen in de Siwa Oase -
Westelijke woestijn en oases Egypte

De Siwa oase is de meest afgelegen en authentieke oase van Egypte.
De bevolking is erg relaxed en zeer vriendelijk en behulpzaam.
Om de vele bezienswaardigheden te bekijken is het aan te bevelen om een (krakmikkige)fiets te huren.

Rustig peddelend kan je dan de bron van Cleopatra, het orakel van Alexander de Grote en de heuvel van de doden bezoeken.

Als je dan vermoeid en stoffig terug komt in het centrum van de oase is het goed vertoeven bij een van de vele restaurantjes waar je een heerlijke lemon juice kan drinken.

Naar school in Cairo

Hoi! Ik ben Babette en ik woon in Egypte. Mijn school heet: Cairo English School (C.E.S).
 Daar zit ik al twee jaar op. De school is gesticht in 2007! Dus het is best wel nieuw.

We hebben school van 8:15 ’s morgens tot 2:45 in de middag. Ik moet om 6:00 opstaan want het is een lange rit met de bus naar school.

Mijn favoriete vakken zijn Engels en Art.
Ik ben een speciale student, want mijn vader is de wiskundeleraar en mijn moeder is de bibliothecaris. Heel veel mensen vinden dat raar.
 Ik mag dan ook mee met de leraren-bus.

Ik heb drie vrienden: Asa, Romana en Karim. Ze zijn heel aardig en we zijn allemaal hetzelfde. We kunnen allemaal geen Arabisch!
Alle andere kinderen spreken altijd Arabisch en bijna nooit Engels. Romana en Karim zijn Nederlands.

De school heeft een 50 meter zwembad, een theater (daar zijn ze nog mee bezig), een gymzaal (daar zijn ze ook nog mee bezig), een bibliotheek van twee verdiepingen, een lift en een supergroot voetbalveld.

Deze school is de grootste school waar ik ben ooit naartoe ben geweest!
De school heeft vier verdiepingen en ook en een dak waar je op kan lopen.

De school hoort eigenlijk internationaal te zijn maar dat lukt niet zo goed. Er zijn ongeveer 8 nationaliteiten.

Gepost door Babette vanuit Cairo, Egypte

Geweld in Egypte neemt toe, ook door christenen

In Egypte neemt het geweld tussen bevolkingsgroepen toe.

ALEXANDRIE - Drie jongens hebben vorige week in de Egyptische stad Alexandrië geprobeerd in een minibus een islamitisch meisje te verkrachten. Het meisje sprong uit de bus, waardoor ze zwaargewond raakte. Diezelfde week overleed ze aan haar verwondingen. Na arrestatie van de jongens bleek dat ze christen waren.

In Egypte neemt het geweld tussen bevolkingsgroepen toe. Ook christenen maken zich maken zich hieraan schuldig. Zo vermoordde een christen zijn zwager omdat hij moslim was en zijn zus zich tot de islam had bekeerd. Christelijke intellectuelen zoals dr. Samir Marcos maken zich zorgen dat dergelijke incidenten antichristelijk geweld uitlokken.

Een jonge christen uit Beni Mazar, in Zuid-Egypte, met een grote tatoeage van de heilige Joris op zijn arm, zegt dat „natuurlijk” ook christenen in Zuid-Egypte gewapend zijn. Een priester uit dezelfde omgeving toont zijn revolver. Hij draagt het wapen, met politievergunning, bij zich om zich in geval van nood te kunnen verdedigen.

Het dragen van wapens wil niet zeggen dat deze ook worden gebruikt. Christenen zijn daarin heel terughoudend, maar als de emoties toenemen, gaan zij het gebruik van wapens niet uit de weg. Enkele jaren geleden vermoordde een jonge christen in Wasta, zo’n 80 kilometer ten zuiden van de Egyptische hoofdstad Caïro, zijn zus die tot de islam wilde overgaan. Ook doodde hij zijn beide ouders, omdat hij hun optreden te slap vond, en een jongere broer.

Emoties die de aanleiding vormenvoor geweld tussen moslims en christenen, nemen steeds meer toe. Regelmatig worden in kerken demonstraties gehouden waarbij christenen anti-islamitische leuzen schreeuwen. In juni ontstonden rellen in Fayum omdat een christelijke jongen een relatie had met een islamitisch meisje. Moslims verbrandden tal van eigendommen van christenen. De ongeregeldheden werden pas beëindigd nadat lokale islamitische en christelijke leiders de jongen uit Fayum verbanden.

In Egypte trekken demonstraties vaak mensen uit lagere sociale klassen aan die hun onvrede willen uiten over de overheid.

Zeitun, Egypte

Zij verschijnt vele keren, soms twee of drie keer per week, meestal op dinsdag. Soms duurt de verschijning enkele minuten, maar de langste duurde maar liefst acht uur.   De meeste aanwezigen kunnen de verschijning goed en helder zien.  De toegestroomde mensen werden door Maria begroet met een buigen en de verschijning zegende hen.

Voor het eerst seksuele intimidatie in Egypte bestraft

AMSTERDAM -  De vrouwen in Egypte hebben de vlag uitgehangen, want het voor het eerst is er in dat land iemand bestraft voor seksuele intimidatie.
De man werd veroordeeld tot drie jaar cel met dwangarbeid en het betalen van een boete van 620 euro omdat hij vanuit zijn wagen Noha Saleh, een 27-jarige filmmaakster, herhaaldelijk probeerde te betasten.

In Egypte is seksuele intimidatie aan de orde van de dag. Maar liefst vier op de vijf vrouwen krijgt er dagelijks mee te maken, meldt het Nederlands Dagblad.
Zo’n tweederde van de mannen geeft toe vrouwen lastig te vallen.
Als voornaamste reden wordt gegeven dat vrouwen het zelf uitlokken.

Seksuele intimidatie is in de Egyptische samenleving zo normaal geworden dat voorbijgangers vrouwen nauwelijks te hulp schieten als ze wordt lastig gevallen.
Ook de politie weigert aangiften op te nemen.
Zelf de politiek en de media doen alsof er niets aan de hand is.

Eindelijk verandering?

De 27-jarige filmmaakster en de hoofdredacteur van de krant Badeel, Muhammed el-Sayyed Said, hebben daar nu verandering in gebracht.
 De vrouw werd door een man vanuit zijn wagen herhaaldelijk betast.
Ze werd zo kwaad dat ze uit woede aan zijn zijspiegel bleef hangen toen hij wilde wegrijden. Uiteindelijk stopte hij en ontstond er een felle discussie tussen de twee.
Omstanders kozen zonder naar haar verhaal te luisteren voor de kant van de man.

Onderdrukte maatschappij

Noha wist de man uiteindelijk naar het politiebureau te lokken, maar daar wilden ze haar aangifte pas opnemen als ze met haar vader zou terugkeren en als hij zijn toestemming daar voor zou geven.
Dit gebeurde uiteindelijk, maar dit was voor haar iet genoeg.
Ze stapte naar de krant Badeel. Samen met haar verhaal werd ook een artikel gepubliceerd waarin de hoofdredacteur de Egyptische mentaliteit hekelde.
Zo zou hij hebben geschreven dat het gedrag van de voorbijgangers typisch een onderdrukte maatschappij weergeeft.
Hij sprak over een dertig jaar durende hetze tegen vrouwen in naam van de islam en het feit dat vrouwen intimidatie uitlokken omdat ze niet zedig gekleed zouden gaan, is volgens hem een ”flagrante leugen”.

Dit alles leidde uiteindelijk tot de veroordeling van de man. Een woordvoerster van het Egyptisch centrum voor vrouwenrechten is erg blij met de uitspraak. ”De rechter wilde kennelijk een voorbeeld stellen”.

'Touroperator verantwoordelijk rijstijl Egyptische chauffeur'

Volgens Test-Aankoop zal de Brugse touroperator Escape Travel aansprakelijk worden gesteld als blijkt dat de Egyptische chauffeur van de verongelukte bus te snel reed.
 'Want de touroperator draagt de eindverantwoordelijkheid', aldus de consumentenorganisatie.
In een reactie zegt het bedrijf desgevallend zijn verantwoordelijkheid niet te zullen ontlopen.

Bij een busongeval in het zuiden van Egypte kwamen vrijdag zes Belgische toeristen om het leven. Er vielen ook talrijke gewonden. Volgens getuigenissen van passagiers reed de chauffeur van de bus te snel.

Volgens Test-Aankoop draagt Escape door de huidige Europese wetgeving een zware verantwoordelijkheid. 'Van zodra er iets misloopt, draagt de touroperator die een pakketreis aanbiedt het vermoeden van aansprakelijkheid', aldus Hans De Coninck, expert toerisme van Test-Aankoop.

Volgens hem zijn er in binnen- en buitenland precedenten van touroperators die veroordeeld werden na een ongeluk met een slecht onderhouden jeep.

Bij incidenten ligt de bewijslast dus altijd bij de touroperator en niet bij de consument, aldus De Coninck. Bij overmacht zoals een klapband valt de touroperator echter niets te verwijten.

'Verantwoordelijkheid niet ontlopen'

In een reactie liet touroperator Escape Travel maandagavond weten dat het zijn verantwoordelijkheid niet zal ontlopen als het verantwoordelijk wordt gesteld.

Escape Travel zegt in samenspraak met de verschillende instanties en de verzekeringsmaatschappij de nodige stappen te zullen ondernemen om alle getroffen families materieel en moreel te vergoeden.

Nieuw standbeeld faraonische koningin in Egypte

maart 2008

LUXOR (ANP) - Egyptische en Europese archeologen hebben  laten weten dat ze een groot standbeeld van een faraonische koningin hebben ontdekt.
Ze deden de vondst vlakbij de beroemde Vallei der Koningen, bij de stad Luxor op de westoever van de rivier de Nijl.

Het gaat om koningin Teye, echtgenote van de Farao Amenhotep III (18e dynastie).
Het beeld is 3,62 meter hoog.
 Amenhotep III regeerde in de veertiende eeuw voor Christus.

De archeologen ontdekten ook twee sfinxen, die Teye en Amenhotep III voorstellen.
Daarnaast vonden ze tien zwartgranieten beelden van leeuwengod Sekhmet, die de twee moest beschermen in het hiernamaals.

De Egyptische minister van Cultuur Faruq Hosni noemde de vondsten 'formidabel' en hoopt ze volgend jaar aan het publiek te kunnen tonen.