Port Ghalib: Egyptische droom van water en woestijn

Port Ghalib, het droomresort van Sun International op de grens van de Egyptische woestijn en het azuurblauwe water van de Rode Zee, is klaar. Na een aanloop van jaren en een lange, hectische bouwperiode opende het zijn deuren. Ook voor gasten uit Nederland, die er hun ogen zullen uitkijken. TourPRess nam alvast een voorproefje

De entree van het Palace Hotel, het meest prestigieuze van het resort Port Ghalib. Het staat als een fort aan de Rode Zee. Het biedt aan zijn gasten alle denkbare luxe: privé-zwembad, 24 uurs persoonlijke verzorging, een unieke zoutwaterlagune en een fantastische internationale keuken, die wordt gerund door de jonge Zuidafrikaanse sterrenchef Dallas Orr.

Een eigen, per mobiel bereikbare, butler voor dag en nacht, home-made chocola zoveel je wilt en dagelijks een nieuwe, exclusieve, beleving in je bad en in je bed. En dat zijn nog maar een paar voorbeelden van de weldadige wereld van luxe, die het nieuwste resort van het Zuid-Afrikaanse hospitality concern Sun International zijn bezoekers te bieden heeft.

De marina biedt plaats aan circa 1000 zeewaardige jachten en is van alle moderne faciliteiten voorzien. Port Ghalib fungeert ook als internationale aankomsthaven.

Investering
Ruim 1,2 miljard Amerikaanse dollars pompte de investeringsfirma van de schatrijke Koeweitse multimiljardair Kahrafi tot nu toe in de 18 kilometer lange strook, tot voor kort onherbergzame, woestijngrond langs de kust van de Rode Zee bij Marsa Alam, een vissersdorpje, zo'n 750 kilometer te zuiden van de Egyptische hoofdstad Cairo. 

Superdeluxe
‘Alles waar onze gasten alleen maar van droomden zullen ze in Port Ghalib vinden', zegt Etienne de Villiers, directeur public relations van het Zuid-Afrikaanse Sun International.

‘Superluxe droomlocaties, in een unieke setting van zon, zee, strand én woestijn. In een omgeving, waar geen enkele wens onvervuld blijft, doodgewoon omdat alles er is wat een mens zich voor een ontspannen verblijf maar wensen kan.'

Op kameelsafari in de woestijn langs de haven van Port Ghalib

Drie hotels
De eerste fase van Port Ghalib is nu klaar. Het vliegveld, comfortabel dichtbij, is al geruime tijd operationeel. Aan de drie luxueuze hotels van het Sahara Sun Resort mankeert helemaal niets meer. Alle 1400 Egyptische personeelsleden hebben hun in juni vorig jaar begonnen hospitalitytraining met goed gevolg voltooid. De logistiek loopt als een trein en de aanvoer van alles wat er nodig is in het complex is verzekerd.   

‘
De restaurants, waarvan er vele zijn in Port Ghalib, zijn sfeervol van inrichting en architectuur, het personeel is hartelijk en gastvrij en er wordt goed en creatief gekookt. 

Internationale toplocatie
'Deze locatie heeft alles om in het ‘mice'-segment een internationale topper te worden. Grote bedrijven en organisatiebureaus zijn voortdurend op zoek naar nieuwe, bijzondere plekken, waarmee ze de show kunnen stelen. En hier is het resort zelf natuurlijk al een show op zich. Laat het internationale bedrijfsleven maar komen', zegt De Villiers uitnodigend.

Op quad-safari door de woestijn in de buurt van het vliegveld van Marsa Alam, een heel avontuur, vooral als het tegen zes uur in de middag al behoorlijk donker begint te worden.

Luxor, waar je idylllisch kunt varen op de Nijl, ligt op behoorlijk grote afstand van Port Ghalib, maar een uitstapje is goed te doen, zeker als je er twee dagen voor neemt of er in de toekomst vanuit Port Ghalib mogelijk per helicopter naar toe kan. 

Veel te doen
Voor de toerist is er in het resort veel te doen. Er kunnen vanuit Port Ghalib water- en woestijnexcursies worden gehouden,  4x4 woestijnsafari's en tochten op de kameel. En ook zijn er excursies mogelijk naar verder weg gelegen oorden, zoals bijvoorbeeld Luxor. En er is een luxueuze Spa, van een kwaliteit die je in zo'n sterrenomgeving mag verwachten.

Duiken
Liefhebbers van duiken en het leven onder water kunnen vanuit Port Ghalib in de Rode Zee te kust en te keur gaan. Drie van de top-tien duiklocaties in de wereld liggen binnen handbereik -de Brothers Islands, Daedalus Rif en Rocky Island- en er zijn prachtige plekken in de nabijheid om dolfijnen te spotten, ook vanaf het heerlijke, royaal bemeten strand.

'Onderwaterhoofdstad'
‘Port Ghalib  kan daardoor de hoofdstad van de onderwatersport in de zuidelijke Rode Zeeregio worden', voorspellen nu al de deskundigen. Dat is prettig voor de echte liefhebbers, die er in 2008 -het internationale jaar van het koraal- extra blij mee zullen zijn.

Duikopleiding
Wie nog geen duikervaring heeft vindt in Port Ghalib een professionele kwaliteitsopleiding, waar men met veel zorg en persoonlijke aandacht in alle onderwater geheimen wordt ingewijd. 


Heerlijk slapen tussen de van een stijlvol monogram voorziene lakens op de zachte bedden van het luxe Palace Hotel.

Nijlcruise in stijl

Aan de rand van het zwembad genieten van het voorbijglijdende landschap.

De Oberoi Zahra is de enige Nijlcruiser met een spa aan boord.

De kajuiten zijn met hun 26 m² net zo groot als een gewone hotelkamer.

Niet alle Nijlschepen hebben een goede reputatie: de hygiëne wat het eten betreft zou ondermaats zijn. Dit is niet het geval met de Oberoi Zahra, het meest luxueuze schip dat op de Nijl rondvaart. Uitgerust met onder meer een massagesalon, een groot zwembad en draadloos internet. Bovendien is de keuken top.

"Welcome back", klinkt het elke keer hartelijk als we terug aan boord komen van ons schip. Zelfs als we maar een uurtje of twee een tempelcomplex zijn gaan bezoeken. Steevast krijgen we ook een nat doekje aangereikt om ons even te verfrissen.
In het restaurant kennen de obers al na een dag onze drankkeuze: "Sparkling water, as usual, sir?". Een heel persoonlijke service krijg je op de M/S Oberoi Zahra, en dat is onder meer mogelijk, omdat er maximaal 54 passagiers aan boord zijn.
 Het schip bestaat uit 25 luxesuites. Zij zijn zo maar even 26,4 vierkante meter groot, net zo groot als een doordeweekse hotelkamer. Twee grand suites van 50 vierkante meter hebben een eigen terras en jacuzzi. Er is zelfs meer personeel dan dat er bezoekers zijn.
Door de grootte van de boot loop je elkaar hier eigenlijk nooit voor de voeten. Sommigen zitten te relaxen in de airconditioning van hun kajuit, anderen liggen te zonnen op het dek bij het zwembad, nog anderen zitten in de bar voor de afternoon tea of om hun e-mails te lezen en tenslotte kan je ook plaatsnemen op de massagetafel.

Thaise masseuses
Van de bijna 300 Nijlcruisers is de M/S Oberoi Zahra de enige met een spa aan boord. En dat levert een surrealistische ervaring op: terwijl een feloek, zo'n ouderwetse zeilbootje, voorbijvaart en kinderen vanop de oevers in het water springen, krijg je een massage van een échte Thaise masseuse en met een kopje Thaise thee achteraf.
 Verder is er een verzorgingssalon, een fitnessruimte en een groot salon met een bibliotheek en verschillende bordspelen. Meer dan genoeg ontspanningsmogelijkheden dus. En dat is maar goed ook: om te genieten van het voorbijglijdende landschap, wordt er meestal overdag gevaren. Ook de meeste maaltijden worden al varend genomen.
 's Ochtends is het er ontbijtbuffet, maar 's middags en 's avonds eet je à la carte met voorgerecht, soep, hoofdgerecht en dessert. Steeds staat er een Indiaas gerecht op de kaart, want de chef-kok is een rasechte Indiër. We nestelen ons op een van de ligbedden aan het zwembad.
 Meteen komt een ober een glaasje vers sinaasappelsap aanbieden.

Een verblijf aan boord van de M/S Oberoi Zahra wordt bijna altijd gecombineerd met een uitstap naar Caïro. Ook hier zitten we alweer op de eerste rij.
Het Oberoi Mena House ligt immers naast het plateau van Gizeh.
Vanuit onze kamer hebben we zicht op de piramide van Cheops, het enige antieke wereldwonder dat nog overeind staat.

Topniveau
Conclusie: een Nijlcruise is aan boord van de Oberoi Zahra inderdaad wat de brochures en de websites beloven. Service, keuken en kamers zijn van topniveau.
 De cruise is haar geld tot de laatste eurocent waard.


Beste periode: onze herfst en winter. Dan is het aangenaam warm, maar koelt het 's avonds wel af.

Verblijf:  Een tiendaagse rondreis 'Oberoi in Luxury' met twee nachten hotel in Luxor en een zevendaagse cruise met de M/S Oberoi Zahra (volpension, uitstappen inbegrepen) kan vanaf 2.129 euro per persoon op basis van een tweepersoonskamer vluchten incluis.

Standbeeld ontdekt onder toeristenpad in Gizeh

Archeologen hebben naast de beroemde piramiden van Gizeh een standbeeld van meer dan 4.000 jaar oud ontdekt. Het Bureau van Oudheden in Caïro deelde  mee dat het standbeeld uit kwartsiet op een steenworp van de piramide van Mykerino aangetroffen werd. Volgens de verklaring bevond het standbeeld zich amper 40 centimeter onder het zand.

Zonder opschrift
De Egyptische archeoloog Zahi Hawass, die aan het hoofd van het Bureau van Oudheden staat, verklaarde dat het standbeeld van een zittende man geen enkel opschrift draagt. De ongeveer 1,5 meter hoge archeologische vondst komt blijkbaar uit de tijd dat de piramiden van Gizeh gebouwd werden.

De piramide van Mykerino, die in 2520 voor Christus gebouwd werd, is de kleinste van de drie piramides van Gizeh. Vreemd genoeg werd het standbeeld niet ontdekt tijdens een archeologische opgraving, maar wel tijdens een rondleiding aan de piramides van Gizeh. (belga/eb)

Kennismaken met Egyptische woestijnstammen

Van 29 tot en met 31 oktober vindt in Egypte een heel bijzonder festival plaats: ‘The Annual Characters of Egypt’. Dit wordt georganiseerd ter ere van de vele stammen die er in Egypte leven
. Zij zwerven al door het land sinds de tijd van de farao’s, maar ze zijn vergeten, uitgesloten en onbegrepen. Ze leven een nomaden leven en behouden hun unieke normen, waarden en geheel eigen cultuur. En dit allemaal gevormd in de schoonheid van de woestijn.
 Het is tijd om deze stammen beter te leren kennen.

Voor het festival komen elf stammen uit de Egyptische woestijn samen, te weten de Siw, Matrouh, Farafra, Aswan, Al-Arish, Sharm El Sheikh, Mount Sinaï, Dahab, Nuweida, the Red Sea Mountain, Range en Marsa Alam. Tijdens het festival, dat plaatsvindt in het Wadi El Gamal National Park bij Marsa Alam, gaan de stammen een vriendschappelijke competitie met elkaar aan.

 Zo staan er bijvoorbeeld een kamelenrace en een wedstrijd bergbeklimmen op het programma. Hierbij zijn bezoekers van harte welkom. Zij kunnen bij the Annual Characters of Egypt ook kennismaken met de klederdracht, de sieraden en de cullinaire lekkernijen van de diverse stammen. Muziek, dans en poëzie maken het festival compleet. Bezoekers kunnen ook blijven overnachten: het is mogelijk om in het hart van de Wadi El Gamal te overnachten in een tent.
 Een bijzondere belevenis, want ’s avonds vertellen de bedoeïnen en dichters verhalen rond het kampvuur. ’s Ochtends worden er lokale specialiteiten geserveerd als ontbijt.
Al met al een bijzondere en unieke ervaring!

E.J. BRON - 25 OKTOBER 2009

Wie het Egyptische dialect beheerst, kon zich tot voor kort heel gemakkelijk in bijna alle Arabische landen verstaanbaar maken. Let wel: tot voor kort. Want inmiddels is het Egyptische dialect niet meer zo wijd verbreid, omdat er ook minder Egyptische films naar Arabische landen worden geëxporteerd. De bloeitijd van de Egyptische filmindustrie is voorbij. Deze was in de jaren-60 en de jaren-70 behoorlijk gewaagd en liberaal. Omdat het bij de films vooral om remakes van Hollywood-films ging, waren stripteasescènes, innige kussen en vaak zelfs hartstochtelijk liefdesscènes helemaal niet ongebruikelijk.

Tegenwoordig echter doen zulke scènes bijna als sciencefiction aan. Sinds het begin van de jaren-80, vanaf het moment dat Saoedische oliedollars in de Arabischislamitische landen en in de eerste plaats in Egypte vele terreinen van het leven beheersen, is dat beeld helemaal veranderd. Met de stijgende vraag naar Egyptische series en films paste de filmindustrie zich aan de smaak van de plaatselijke bevolking aan. Omdat de mensen in deze landen er nu eenmaal zoals bekend conservatieve opvattingen op nahouden, werd het onmogelijk om zelfs een paartje alleen maar pratend in de slaapkamer te laten zien. Deze ontwikkeling vervreemdde de films van hun publiek in de andere Arabische landen, zodat daar uiteindelijk niemand meer in ze geïnteresseerd was.

Veel bioscopen in Egypte moesten noodgedwongen sluiten, omdat hun vaste publiek liever naar de moskee dan naar de film ging.

Egyptische gastarbeiders, die ooit modern gekleed en gladgeschoren naar Saoedi-Arabië waren vertrokken, keerden naar hun vaderland terug en namen al datgene met zich mee wat ze in dit meest fanatieke, meest conservatieve en meest islamitische land hadden geleerd.

De aanblik van religieuze baardendragers of van top tot teen verhulde vrouwen was vroeger op straat in Egypte een uitzondering. Egypte was een land, dat de later vermoorde president Anwar al-Sadat in de jaren-70 wilde moderniseren: door een privatisering van de economie, een ”politiek van opening” en een handtekening onder het vredesverdrag met Israël.

Hypocriet koninkrijk

Dit Egypte echter ontwikkelde zich tot het tegenovergestelde van datgene wat Sadat van plan was. Toen hij dat begreep, wilde hij de toenemende islamisering de baas worden door zichzelf als de ”gelovige president” te presenteren. Sadat had niet in de gaten dat hij met deze geloofscampagne zijn eigen graf groef. De kracht van de islamisten berust namelijk niet op hun fanatiek-conservatieve uitleg van de islam, maar op de macht van de oliedollars uit een van de rijkste en tegelijkertijd religieus meest hypocriete islamitische landen – het koninkrijk Saoedi-Arabië.

Terwijl steeds meer Egyptische actrices en zangeressen hoofddoeken dragen en er in de straten van de grote Egyptische steden overal spandoeken te vinden zijn met het opschrift ”De islam is de oplossing”, bezoeken de sponsoren van deze campagnes – vooral de Saoedische prinsen – ijverig de Europese nachtclubs en casino’s.

Sadat geloofde niet als enige dat de mannen achter de religieuze golf klein gehouden zouden kunnen worden door met ze mee te rijden. Ook de Irakese dictator Saddam Hussein startte in het begin van de jaren-90, na zijn nederlaag in Koeweit en de sjiitisch-Koerdische opstand in het voorjaar van 1991, zo’n zelfde soort geloofscampagne.
Hij liet per decreet overal in Irak kroegen, bars en winkels waar alcohol werd verkocht sluiten

en duizenden nieuwe exemplaren van de koran drukken, die hij – dat beweerde in ieder geval zijn propagandamachine – van tevoren eigenhandig met bloed uit zijn rechterduim had gesigneerd. De seculiere Saddam, vertegenwoordiger van de volkomen areligieuze Baath-partij, noemde zichzelf nu ook de ”gelovige president” om zo grip te krijgen op het Iraanse moellahregime

Na Saddam volgden nog andere ”seculiere” presidenten, net alsof Saddat met zijn ”gelovigheid” een nieuwe denkschool zou hebben opgericht. Syrië, geregeerd dor een heersersfamilie uit de religieuze gemeenschap van de

Alawieten, begon van zijn kant een ”geloofscampagne”. Inmiddels moeten ook daar alle restaurants, kroegen en winkels waar alcohol wordt verkocht sluiten als ze minder dan 50 meter van een moskee verwijderd zijn.

Uiteraard zijn de verkoop en het genot van alcohol of vrije scènes in bioscoopfilms niet per se als maatstaf voor de moderniseringsgraad van een samenleving te beschouwen. Maar ze zijn op z’n minst een indicator voor de liberale geesteshouding en tolerantie van een samenleving, een bewijs daarvoor, dat haar morele denkbeelden niet per se alleen op vaste, door de religie bepaalde ethische normen steunen. De heersende klassen zien hierin slechts een gevaar voor het machtsbehoud, waar het hen in de eerste plaats om te doen is
. Daarom hebben ze zich voorbereid om op iedere denkbare manier tegen deze flexibiliteit op te treden. Eén ding hebben de regerende elites in de Arabische landen heel goed begrepen: altijd wanneer de sociale ontwikkeling vrij en tomeloos haar gang ging, was ze slechts met veel moeite te stoppen, om de mensen verder met ijzeren vuist onder controle te houden.

Tot aan de val van de Berlijnse Muur konden in de Arabische landen eisen naar sociale gerechtigheid, democratie en vooruitgang nog gemakkelijk door represailles en vervolging met de beschuldiging van communisme worden onderdrukt.
 In de jaren-90 ontstond er echter met de wereldwijde ineenstorting van het communisme een groot vacuüm in de ideologische strijd tussen goed en kwaad, dat langzamerhand werd opgevuld door de religie. In de plaats van de tegenpolen communisme en kapitalisme kwamen het christendom en de islam. Van het overal om zich heen grijpende religieuze ontwaken hebben ook de heersende klassen in de Arabischislamitische wereld geprofiteerd.

Munten met beeltenis Jozef in Egypte ontdekt

CAÏRO – Archeologen hebben Egyptische munten gevonden waarop de beeltenis van Jozef te zien is. Dat heeft het in Caïro verschijnende dagblad Al-Ahram gemeld.

De munten zijn gevonden in een nog niet uitgezochte collectie van voorwerpen Egyptemuseum.

Volgens de krant is de betekenis van de vondst dat archeologen wetenschappelijk bewijs hebben gevonden tegen hen die bestrijden dat de munten niet gebruikt werden voor de handel in het oude Egypte.

De periode waarin Jozef leefde in Egypte past precies bij de tijd waarin de munten zijn geslagen. Enkele munten uit deze tijd dragen de naam en het portret van Jozef, aldus de krant.

De dodentempels

 

Dodentempels in de Thebaanse regio

De plattegrond van een dodentempel is opgebouwd uit verschillende pylonen (toegangspoorten), hoven, een hypostyle hal (zuilenhal), een offerzaal en het allerheiligste.
 Op de muren van de tempels staan zowel biografische als religieuze teksten.

De eerste dodentempels uit de 1^ste en 2^de dynastie waren van kleisteen en werden bij Abydos gebouwd. Tijdens het Oude Rijk en Middenrijk werden het stenen bouwwerken dichtbij de piramides.
Vanaf het Nieuwe Rijk werden de koningen begraven in rotsgraven in het Dal der Koningen.
De dodentempels werden gebouwd aan de rand van de woestijn, gescheiden van het Dal der Koningen door steile rotsen.

De meeste dodentempels waren gebouwd van zandsteen.
 De omringende gebouwen waren van kleisteen gebouwd. Deze bestonden uit priesterverblijven, bestuursgebouwen en enorme graanschuren en opslagplaatsen.
 Deze laatste werden gebruikt voor de opslag van de enorme hoeveelheden pacht en belasting, die de tempels in ontvangst namen van het land dat in hun bezit was.
De graanschuren van het Ramesseum, de dodentempel van Ramses II, boden ruimte aan zestien miljoen liter graan. Dit was voldoende om twintigduizend mensen een jaar lang te kunnen voeden.
 Dit graan werd niet alleen gebruikt voor de offers aan de overleden koning.
Het werd ook gebruikt voor het bekostigen van de bouwactiviteiten van de koning.
De tempels vervulden naast hun religieuze rol dus ook een economische rol van betekenis.

Tijdens het Nieuwe Rijk deden de tempels niet alleen dienst als dodentempel.
Ze bevatten ook kapellen voor Amon-Ra en de zonnecultus. Deze kapellen waren er om het samensmelten van de overleden koning en de god Amon-Ra te verstevigen.
De Thebaanse tempels uit het Nieuwe Rijk speelden ook een belangrijke rol bij het Mooie Dalfeest: een jaarlijkse herbevestiging van het verbond tussen de levenden en de doden.
De tempelboten van Amon-Ra, Moet en Chonsoe werden over de Nijl naar de westoever geroeid. In processie trok men vervolgens langs alle koninklijke dodentempels.

De meeste dodentempels uit de 18^de dynastie zijn grotendeels verdwenen.
Van de grote dodentempel van Amenhotep III zijn nagenoeg alleen de Memnonkolossen, twee grote zitbeelden van de koning, bewaard gebleven.
De terrassentempel van Hatsjepsoet is dankzij grondige restauratiewerkzaamheden weer in een goede staat gebracht. De tempels uit de 19^de en 20^ste dynastie verkeren in een betere staat. De Medinet Haboe-tempel van Ramses III is van alle Thebaanse dodentempels het best bewaard gebleven.

PvG

godentempels

 

Sfinxen en eerste pyloon tempel van Luxor

• ‘per netjer’: verwijst naar het tempeldomein dat naast de tempel meestal een groot aantal economische en administratieve voorzieningen omvatte die als geheel het huishouden van de god vormden.
• ‘hoet netjer’: hiermee wordt de eigenlijke tempel bedoeld. Dit is de plaats waar de godheid woont en wordt gevoed, gekleed en verzorgd.

Overal in Egypte bouwden de farao’s tempels voor de goden.
Wanneer de godheid het huis aanvaardde en in het allerheiligste van de tempel neerdaalde, waren geluk, orde en welvaart verzekerd.
De tempel was geen gebedshuis. Het Egyptische volk werd niet in de binnenste, heilige ruimtes van de tempel toegelaten. Alleen tijdens religieuze festivals was de eerste, open voorhof, direct achter de pyloon over het algemeen toegankelijk voor het gewone volk.
Vaak stonden buiten het tempelterrein kleine bouwwerken waar het volk terecht kon voor verzoeken of gebeden.

De oudste aan de goden gewijde tempels zijn afkomstig uit de Predynastische Periode en zijn allang verdwenen. Uit hiëroglifische voorstellingen zijn echter twee typen bekend:

• heiligdom van de noordelijke kroon, pr nsr (per neser) of pr nw (per noe)
• heiligdom van de zuidelijke kroon, pr wr (per wer)

Het noordelijke type bestond uit een kleine, waarschijnlijk houten kamer met een gewelfd dak en was omringd door een muur. Het zuidelijke type had de vorm van een mythisch wezen: Een skelet met dierenhuiden die het dak vormden. Slagtanden staken boven de ingang uit. Voor het bouwwerk stonden totempalen of vlaggenmasten opgesteld.

De overblijfselen van godentempels uit het Oude Rijk zijn minimaal.
In Memfis stond een aantal grote tempels, hiervan zijn echter alleen de funderingen teruggevonden. Tempels en kapellen uit het Middenrijk waren vaak opgetrokken uit witte kalksteen.

De meerderheid van deze bouwwerken zijn in de verbrandingsovens van Egyptische boeren tot kalkpoeder verpulverd.

Enkele uitzonderingen zijn een onversierde tempel in Qasr el-Saga en een tempel voor de graangodin Renenoetet in de plaats Medinet Maät, in het zuidwesten van de Fajoem. Een barkkapel van Senwosret I in de tempel van Karnak, de zogenaamde witte kapel, werd door Amenhotep III als vulling voor de derde pyloon (toegangspoort) gebruikt.
Deze kapel is weer opgebouwd en tegenwoordig in het Openluchtmuseum van de tempel van Karnak te bezichtigen.

Vanaf het Nieuwe Rijk werden de tempels van zandsteen gebouwd en kregen de bouwwerken hun definitieve architectonische vorm. De tempels van de belangrijkste (staats)goden ontwikkelden zich tot enorme complexen. Minder belangrijke, lokale goden werden vereerd in kleinere tempels. Een hoge ‘temenos’-muur omringde het heilige gebied, waartoe de tempel maar ook graanschuren, priesterwoningen, een bibliotheek en een schrijversschool behoorden. Deze bijgebouwen werden van kleisteen gebouwd en zijn veelal verdwenen.

De tempel werd betreden via een pyloon (toegangspoort). Vanuit deze pyloon liep een rechte middenas via meerdere hoven en zalen naar het heilige der heiligen waar het cultusbeeld van de godheid zich bevond.
Het was de taak van de farao om de cultushandelingen en rituelen in het heilige der heiligen uit te voeren. Omdat het fysiek niet mogelijk was om in alle tempels aanwezig te zijn, delegeerde de koning zijn macht aan de hogepriester van de tempel.

Tempels

 

De tempel van Hathor, Dendera

Kopten en moslims op de vuist in Egypte

Een koptische monnik wijst op de verwoestingen die vorig jaar zijn aangericht tijdens gevechten tussen kopten en moslims.

CARIO (AP) - Moslims en christenen zijn zaterdag in het zuiden van Egypte met elkaar op de vuist gegaan. Aanleiding voor het geweld is de moord op een christen wiens zoon een relatie met een moslima zou hebben.

De vader, de koptische Henry Atallah, werd op 18 oktober in het zuidelijke dorp Attaleen in zijn auto doodgeschoten. Volgens de politie waren geruchten dat Atallah’s zoon intieme foto’s zou hebben genomen van zijn islamitische vriendin de aanleiding voor de moord. Vier familieleden van het meisje werden opgepakt op verdenking van betrokkenheid bij de moord.

Toen bekend werd gemaakt dat het voorarrest van de verdachten zou worden verlengd braken er zaterdag gevechten uit tussen moslims en christenen.

Zo’n tien procent van de Egyptenaren is koptisch, voor de rest is vrijwel iedereen islamitisch. Hoewel er wel onderhuidse spanningen zijn tussen de twee geloofsgroepen, komen die zelden aan de oppervlakte.

over afval.... (vroeger....en ... langs de Nijl zie je dat nog)

...het smerigste en gevaarlijkste afval was natuurlijk de ontlasting van mens en dier. Mest dat op straat viel (v.dieren dus) of zich ophoopte in stallen werd door vrouwen en kinderen zorgvuldig verzameld, gemengd met stro en tot koeken gevormd en op het dak gelegd om te drogen gelegd  als nuttige brandstof voor de winter.
De gewone mensen maakten geen ophef over hun natuurlijke behoeften die zij buiten de deur vrijelijk deden, terwijl zij in huis een discreet hoekje voor dit doel gebruikten.

Men heeft de indruk dat er toiletten waren in de rijke huizen.
 Modelhuizen die in graven zijn gevonden bevestigen dit.
Zij laten een paar blokken zien, ongetwijfeld van steen, met een tussenruimte voor een half met zand gevulde emmer. De toiletten van  hoogwaardigheidsbekleders waren voorzien van zetels uit steen of hout met een opening in de vorm van een sleutelgat, of met 2 parallelle verdelers en een houder voor zand ertussen.
Het graf van de architect "Cha" in Deir el Medina bevatte een draagbare houten po

Verzorging in het oude Egypte



De meerderheid van de Egyptische bevolking baadde in de Nijl of kanalen en vijvers.
Alleen de elite kon zin in huis een bad of douche veroorloven.
In de kamer waar het bad was bevond zich meestal ook het toilet.
Als zeep gebruikte men natron of speciale waspasta’s die tegelijkertijd een huidverbeterende werking hadden.
Ze bestonden uit dierlijke of plantaardige vetten, vermengd met kalksteen of krijt.
Voor het kwijt raken van een onaangename lichaamsgeur gebruikte de Egyptenaren vooral aromatische stoffen zoals wierook, aluin en mirre.
Deze werd vervolgens gewoon op de huid gewreven.
Voor een aangename adem waren er een soort pillen.
Deze zogenaamde kyphi-pastilles bestonden uit de gemalen zaadjes van de hoornklaver vermengd met
wierrook, mirre, jeneverbes, het gomhars mastiek, rozijnen en honing.

Egypte krijgt de komende jaren onvermijdelijk met een zware gezondheidscrisis te maken. Acht à negen miljoen Egyptenaren kwamen de voorbije jaren in aanraking met hepatitis C, en daarvan zullen er de komende jaren ettelijke tienduizenden sterven als ze geen nieuwe lever krijgen.

In geen enkel land is een groter aandeel van de bevolking besmet met hepatitis C dan in Egypte. Dat is ironisch genoeg het gevolg van een gezondheidscampagne. Tussen 1964 en 1982 liet de regering plattelandsbewoners intraveneus inenten tegen schistosomiasis (bilharzia), een ziekte die wordt overgedragen door wormen die in het water leven. Door het hergebruik van naalden werden ongemerkt miljoenen mensen besmet met het toen nog onbekende hepatitis-virus. In sommige streken op het platteland is de helft van de bevolking in contact gekomen met het virus.
Steeds meer doden

Egypte doet er intussen alles aan om de verdere verspreiding van de ziekte in te dammen, maar de oude dragers van het virus beginnen stilaan de verwachte problemen te ontwikkelen. Zowat 70 procent van de dragers krijgen chronische leverontsteking. In een kwart van de gevallen ontaardt die binnen 20 tot 30 jaar in cirrose, waardoor het levensbelangrijke orgaan langzaam stilvalt.

“Leverziekten zijn de grootste uitdaging voor het Egyptische gezondheidssysteem geworden, en dat zal de komende tien jaar zo blijven”, zegt Mostafa Kamal Mohamed, een professor geneeskunde van de Ain Shams-universiteit in Caïro.

Egyptische artsen schatten dat er nu al ongeveer 30.000 Egyptenaren per jaar sterven aan leverproblemen die veroorzaakt worden door hepatitis C. Dat cijfer zal de komende jaren nog aanzienlijk stijgen. “We verwachten een piek in de sterfgevallen in 2012”, zegt Wahid Doss, het hoofd van de Nationale Commissie voor de Inperking van Virale Hepatitis.
Behandelingsmogelijkheden zijn beperkt

Veel mogelijkheden zijn er niet om patiënten in het terminale stadium te behandelen. De Egyptische wet verbiedt de transplantatie van organen van overleden donors. Voor transplantaties van een deel van de lever van levende donors gelden strenge voorwaarden. “We voeren enkele honderden transplantaties uit per jaar, terwijl er tienduizenden nodig zijn,” zegt de chirurg Refaat Kamel, een specialist in tropische ziekten. “Zonder transplantaties zijn al die mensen ten dode opgeschreven.”

Een levertransplantatie kost tot 45.000 euro, met nog eens 7500 euro voor de geneesmidelen die afstotingverschijnselen moeten voorkomen. Voor de meeste Egyptenaren is dat onbetaalbaar. Bij sommige van de voorbije transplantaties betaalde de overheid een deel van de kosten, “maar ze zal nooit alle kosten op zich kunnen nemen”, zegt Kamel.

De Egyptische gezondheidszorg concentreert zich daarom op de patiënten die nog niet zo ver zijn afgetakeld. De standaardbehandeling met interferon en de virusbestrijder ribavirin duurt 48 weken en kost 2600 euro. Maar die therapie slaat maar bij een derde tot de helft van de patiënten aan, en veroorzaakt vaak zware neveneffecten. Toch zijn er nu 16 behandelingscentra in het land waar hepatitis C-dragers goedkoop de nodige geneesmiddelen krijgen toegediend. De Egyptische regering geeft er per jaar 37 miljoen euro aan uit, maar dat is nog altijd veel goedkoper dan later meer transplantaties te moeten subsidiëren.

Ondanks de omvang van het probleem en de voorlichtingscampagnes van de overheid telt Egypte intussen per jaar nog altijd minstens 70.000 nieuwe besmettingen met hepatitis C. “Preventie is een groot probleem in Egypte”, zegt Doss van de Nationale Commissie voor de Inperking van Virale Hepatitis. “Op festivals zie je nog altijd tatoeëerders en besnijders die dezelfde instrumenten gebruiken voor 50 klanten.”

Egypte meldt verzoening tussen Palestijnen

AMMAN (ANP) -
 Rivaliserende Palestijnse bewegingen ondertekenen op 26 oktober een verzoeningsverdrag in de Egyptische hoofdstad Caïro.
 Dat maakte de Egyptische minister van Buitenlandse Zaken Ahmed Abul Gheit maandag bekend na gesprekken met de Palestijnse leider Mahmoud Abbas in de Jordaanse hoofdstad Amman.

De partijen komen al op 25 oktober in Caïro bijeen, aldus de bewindsman.

Shop op z'n Arabisch: afdingen!

Winkelen in het Midden-Oosten werkt anders dan in de Kalverstraat.
Tien vragen en antwoorden.
In de soek is afdingen verplicht.

1. WAT ZIJN DE BESTE PLEKKEN?

De Arabische wereld is een winkelparadijs.
Prachtige lantaarns, handgemaakte kleden, beschilderde schalen, geborduurde spreien, waterpijpen, leren tassen, koperen dienbladen en heel veel andere juweeltjes kun je hier voor een zacht prijsje op de kop tikken.

Alleen... je moet wel weten waar. Markten zijn vaak de beste plek; de lokale bevolking koopt er ook. In de soek van Damascus, Marrakesh en Caïro vind je de prachtigste dingen voor een heel aantrekkelijke prijs, maar winkelen op een markt kan ook erg vermoeiend zijn.

Schroom niet ook eens een gekoeld winkelcentrum of een souvenirwinkel te bezoeken.
 Hier kun je op je gemak rondkijken en word je veel minder lastiggevallen.
.

2. WANNEER EN WAAR MOET JE AFDINGEN?

In de bazaar is afdingen een must en een sport.
Een verkoper zou verbaasd opkijken als je de prijs die hij vraagt meteen zou betalen.
Maar afdingen gebeurt zeker niet overal.
In de supermarkt zou de caissière het maar vreemd vinden als je tijdens het betalen begint af te dingen. Hetzelfde geldt voor winkelcentra.

In sommige toeristische winkels is het wél weer het proberen waard.
Zeker in Egypte en Syrië zul je dan dikwijls een betere prijs krijgen.

3. HOE DOE JE DAT, AFDINGEN?

Probeer in te schatten wat iets zo'n beetje zou moeten kosten.
 Als je de tijd hebt, is het goed om in een paar winkeltjes te informeren naar de vraagprijs.
 Kies dan de winkel waar je het mooiste exemplaar hebt gezien en maak een praatje.
Lach, vraag de prijs en bied vervolgens de helft.

De verkoper zal waarschijnlijk zeggen dat dit toch echt veel te weinig is.
Hij zal dan iets onder zijn oorspronkelijke prijs gaan zitten.
Jij doet hetzelfde.
Langzaam maar zeker bereik je een prijs die zo'n 30 tot 40 procent onder de vraagprijs ligt.

Neem de tijd en wees bereid om weg te lopen. Meestal word je teruggeroepen. Is dat niet het geval, dan bood je waarschijnlijk écht te weinig. Je kunt het dan altijd een paar uur later weer proberen.

4. MOET JE BOOS WORDEN?

Afdingen is echt een kunst. Veel verkopers hebben er plezier in.
Hoewel het soms lijkt alsof het er erg serieus of bijna agressief aan toe gaat, is dat bijna altijd een spel. Doe zaken als je in een goede stemming bent.
 Dan heeft iedereen plezier en krijg je waarschijnlijk de beste prijs.

Echt boos worden is voor niemand een oplossing.
Wees ook niet te verlegen, dat zijn de verkopers ook niet.

5. WAAR MOET JE VOOR OPPASSEN?

Zorg dat niemand je iets aansmeert.
Neem nooit voor de lol een aap of slang op je nek (Marokko!);
je betaalt een hoop geld voor die ene leuke foto.

6. HOE HERKEN JE KWALITEIT?

Geloof niet zomaar alles wat een verkoper zegt.
Koop je leer, neem dan een tissue mee om de kleur te testen.
Spuug op de tissue en wrijf over het leer. Geeft de kleur af, dan gebeurt dat ook als je de tas draagt. Ook de geur is veelzeggend.
Een tas die ontzettend stinkt, zal die geur niet snel verliezen.

Hou er rekening mee dat sjaaltjes en geverfde doeken niet altijd kleurecht zijn.
Er zijn wel trucs om de kleur erin te houden.
Weken in huishoudazijn en veel zout en koud water kan helpen.

7. ZIJN ER VERSCHILLEN IN PRIJZEN?

Er zijn prijsverschillen per land en per winkel.
 Zo is Egypte goedkoper dan Syrië en Syrië weer goedkoper dan Libanon.
Voor dezelfde sprei betaal je in Beiroet twee keer zoveel.
 Vaak betalen locals een andere prijs dan toeristen.

8. HOE ZIT HET MET DE TAAL?

Arabisch spreken is meestal niet nodig.
Verkopers spreken vaak een beetje Engels of Frans.
Wel vinden veel mensen het erg leuk als je een paar woordjes leert zoals 'hoe gaat het' en 'dankjewel'.

Handig is het ook om tot tien te kunnen tellen.
 Als je de mogelijkheid hebt, neem dan iemand mee die de taal spreekt.
Die kan voor je afdingen en zal minder gauw worden afgezet.

9. HOE MOET IK BETALEN?

In welke valuta? Pinnen, wisselen of traveller's cheques?

Op markten is het handiger om contant af te rekenen.
In winkels en supermarkten is het meestal geen probleem om met een creditcard te betalen.

Alle Arabische landen hebben pinautomaten waar je met je pinpas geld kunt opnemen.
 Het is een stuk eenvoudiger om geld te pinnen in plaats van te wisselen. Wisselkantoortjes zijn lang niet altijd open en meestal moet je daar commissie betalen.

Het is handig om zowel dollars als euro's op zak te hebben, maar het is het voordeligst om in de lokale valuta af te rekenen. Zorg altijd voor gepast geld en kleine coupures.

10. VERDER NOG IETS?

Ga ook voor de sfeer, niet alleen om te kopen. Trek schoenen aan die lekker lopen, want shoppen in de Arabische wereld is een vermoeiende ervaring.

Als je taxi's neemt tijdens het winkelen, spreek dan vooraf de prijs af.
De meeste taxi's hebben geen meter en vinden een ritje met toeristen een perfecte kans om wat extra te verdienen.

(DAISY MOHR)

In Egypte is voor het eerst een school gesloten vanwege de Mexicaanse griep.

 Het gaat om een christelijke school in Cairo, het Moeder van Gods-college.

De instelling blijft twee weken dicht nadat er drie gevallen van Mexicaanse griep werden vastgesteld.
Egypte nam eerder al preventieve maatregelen op scholen tegen het griepvirus.

 Zo werd het begin van het schooljaar enkele weken uitgesteld; de scholen zijn op 3 oktober weer begonnen.

Het aantal griepgevallen in Egypte staat op 1053. Tot dusver zijn er in het land drie mensen overleden aan de gevolgen van de Mexicaanse griep.

Egyptische vissers vermoorden piraten

CAIRO - Een groep van 34 vissers uit Egypte heeft zichzelf na vier maanden weten te bevrijden uit de handen van Somalische piraten.
De BBC meldde  dat de vissers hun belagers wisten te overmeesteren met behulp van gereedschappen.

De opvarenden van twee vissersschepen pikten de wapens van de piraten in en zouden tijdens de schermutseling zeker twee personen om het leven hebben gebracht.
Inmiddels zouden hun schepen weer in veilige wateren varen.

De vissersschepen waren vier maanden geleden gekaapt, gelijktijdig met een Italiaans schip.
 De piraten lieten dit laatste vaartuig en de bemanning onlangs vrij, nadat losgeld was betaald.

(ANP)

WAARSCHUWING VOOR VROUWEN !! “Mijn habibie is anders”

Twee op drie Egyptische mannen vallen vrouwen lastig

 Twee Egyptische mannen op de drie geven toe dat ze vrouwen seksueel lastigvallen. Dat blijkt uit onderzoek van het Egyptische Centrum voor Vrouwenrechten. Bovendien legt de overgrote meerderheid van de ondervraagde mannen de schuld van hun gedrag bij de vrouwen zelf. Ze dragen namelijk te strakke kleding. De meeste mannen vinden trouwens dat vrouwen na 20 uur niet meer op straat horen te lopen.

Dagelijks?
83% van de in Caïro ondervraagde Egyptische vrouwen zei ooit te zijn lastiggevallen. Bij buitenlandse vrouwen ging het om 98%. De helft zegt dat het dagelijks gebeurt. Aangifte wordt zelden gedaan. Dat zou toch niet helpen en bovendien de reputatie van de vrouw schaden. Overigens vinden de meeste Egyptische vrouwen net zoals de mannen dat geslachtsgenotes ongewenste intimiteiten meestal aan zichzelf en hun losbandige vestimentaire keuzes te danken hebben.

Onder lastigvallen wordt onder meer verstaan: lonken naar vrouwen, het maken van seksuele opmerkingen en het bovenhalen van het mannelijk geslachtsdeel. (bf

Hoppen van tombe naar tombe

Arriveren in Caïro is een overweldigende ervaring. Het leven in de Egyptische hoofdstad, het New York van de Arabische wereld, staat standaard in de vijfde versnelling.

Het rijk gedecoreerde graf van Seti I in Luxor.

Letterlijk. Vanaf het vliegveld raast rook uitbrakend verkeer over uitpuilende wegen richting het centrum. Met gevaar voor eigen leven slalommen overstekende voetgangers tussen de auto's door.

Bij het naderen van het stadshart komt het verkeer geleidelijk aan volledig tot stilstand. De lange files produceren dag en nacht ware toeterconcerten in de hopeloos verstopte metropool.
De snel uitdijende hoofdstad herbergt ruim twintig miljoen inwoners.

Caïro's immense grootte dringt pas goed tot je door op de 41ste verdieping van het Grand Hyatt Hotel. In het langzaam ronddraaiende restaurant -  hoofdgerechten vanaf ongeveer vijftig euro -  of de direct eronder gelegen bar trekt de metropool aan je voorbij.
Het uitzicht over de hoofdstad, in tweeën gespleten door de majestueuze Nijl, is indrukwekkend. In de verte zie je zelfs de wereldberoemde piramides van Gizeh.

De piramides liggen aan Caïro's stadsrand en trotseren al 4500 jaar de elementen. Wie bij de voet van de piramide van Cheops aankomt, met 137 meter de hoogste van de iconische graftombes, snapt meteen waarom.
 Dit duizelingwekkende monument, het enige nog overgebleven oude wereldwonder, is gebouwd met wonderbaarlijk strak uitgehouwen rotsblokken.

Vroeger moeten de piramides een nog indrukwekkender aanzicht hebben geboden.
Ze waren bedekt met een beschermende laag kalksteen, zoals nog te zien is op het topje van de buurman van Cheops. In de loop der tijd is deze glimmende steenlaag, die zonlicht schitterend weerkaatste, van de piramides gesloopt en gebruikt voor de bouw van paleizen en moskeeën.

Behalve de koningsgraven vind je op het plateau van Gizeh ook de sfinx.
De leeuw met het vrouwenhoofd, zo mogelijk nog beroemder dan de piramides, is kleiner dan verwacht en mist de neus. Over deze verminking gaan de wildste verhalen.

Zo krijgt Napoleon Bonaparte, die Egypte eind 18de eeuw binnenviel, vaak de schuld. De strip Asterix & Cleopatra schrijft het drama zelfs toe aan een onbesuisde actie van Obelix.
In werkelijkheid vernielde een overijverige geestelijke, die de sfinx beschouwde als godslasterlijk, het reukorgaan al in de 14de eeuw.

Gelukkig zijn er ook massa's topstukken van de beschaving van de oude Egyptenaren onbeschadigd bewaard gebleven. Ga maar eens kijken in het Egyptologisch Museum. Dit culturele instituut is zonder twijfel één van de belangrijkste musea ter wereld, maar de collectie is beschamend gepresenteerd.

In de tuin bij de ingang van het zalmroze gebouw zitten kinderen op de rug van een stenen sfinx. Een meisje peutert in de stenen neus voor de foto.
Het bordje 'Niet aanraken' onder diens klauwen slaat ze in de wind. 

Eenmaal binnen lijkt het soms net alsof je in het magazijn bent beland in plaats van in het museum zelf. Het staat waanzinnig vol met sarcofagen en sfinxen, zelfs op kasten en in vensterbanken staan beelden. Bijschriften  - vaak alleen in het Arabisch  - zijn verfrommeld, hangen ondersteboven of ontbreken volledig. Stofdraden ontsieren menig godsbeeld.

Eén van de uitzonderingen is de kamer gewijd aan Toetanchamon.
 Deze farao dankt zijn beroemdheid niet, zoals veel mensen denken, aan zijn leiderschap  - hij heerste slechts negen jaar -  maar aan het feit dat zijn graftombe als enige volledig onbeschadigd is gevonden. Wat heet: alles in de ruimte, van de kleinste ring tot Toetanchamons verbluffend goed bewaard gebleven masker, is van goud en blinkt alsof het gisteren is gemaakt.

Dat geldt in zekere zin ook voor de ietwat lugubere mummiekamer.
In de enige ruimte van het museum met klimaatbeheersing liggen de uitgedroogde overblijfselen van verscheidene farao's. Nagels, huid, hoofdhaar en zelfs wimpers zijn perfect geconserveerd.
Bij één van de mummies, die stierf op het slagveld, zijn de wonden duidelijk herkenbaar. 

Buikdanseressen
De overvloed aan cultuurschatten is een terugkerend fenomeen in Egypte. Het land bezit zoveel erfgoed dat zelfs fervente liefhebbers moeten oppassen voor een overdosis tempels en tombes. Gelukkig leeft Caïro ook in de 21ste eeuw.
Onder het conservatieve uiterlijk van de stad - sluiers zijn aan een opmars bezig -  schuilt een ondeugende laag. In de vele verweerde kroegen in het centrum schudden buikdanseressen op oorverdovende Arabische klassiekers hun heupen.

Waterpijprokende mannen bestrooien hen met bankbiljetten.
 De rijke jeugd trekt zich nog minder aan van de oprukkende religieuze normen.
 In hippe clubs als de Mojito Lounge op het dak van het Nile Hilton dansen schaars geklede twintigers uitbundig op 50 Cent en andere westerse popgoden.

Geloof het of niet, maar Caïro heeft ook een rustige kant.
Wie even wil ontsnappen aan het lawaai, de mensenmassa's en de smog maakt een wandeling door de Formal Gardens op het riviereiland Gezira. Op bankjes langs de klotsende Nijl genieten verliefde stelletjes van de rust en van elkaar. Moeders kletsen bij met vriendinnen terwijl hun kinderen ongestoord spelen aan de waterkant.

Ook park Al-Azhar, even buiten het centrum, is een prettige plek om de hectiek achter je te laten. Het plantsoen, aangelegd op een oude vuilnisbelt, is de perfecte plek om de zonsondergang te bewonderen. Daarna kun je een vorkje prikken tussen de elite van Caïro in restaurant Citadel View.

Fietsen door Thebes
In Caïro kun je gemakkelijk weken doorbrengen, maar er wacht meer moois langs de Nijl.
 De prima spoorwegverbinding naar het zuiden, aangelegd door de Britten, loopt door felgroene velden die bloeien bij de gratie van 's werelds langste rivier.
 De vruchtbare grond langs de rivier, waar boeren hun akkers nog bewerken met trekossen en houten ploegen, huisvest negen van de tien Egyptenaren.

Na een dag comfortabel treinen wacht Luxor. De stad, vroeger Thebes geheten en tegenwoordig bekend als het grootste openluchtmuseum ter wereld, was rond 2000 jaar voor Christus Egypte's hoofdstad.
 Aan weerszijden van de Nijl kun je nog altijd smullen van die immens rijke periode. De oostoever herbergt Karnak. Dit enorme tempelcomplex doet om tien uur 's ochtends niet onder voor de Kalverstraat op zaterdagmiddag. Russisch, Chinees en Japans sprekende gidsen leiden hun non-stop fotograferende tourgroepen in sneltreinvaart langs de hoogtepunten.

Gelukkig kan het ook anders. Heb je geen behoefte aan belachelijk vroeg opstaan, maar wil je ook niet met de meute door Luxors indrukwekkendste paleis sjokken?
 Slaap dan rustig uit, eet een uitgebreid ontbijt langs de Nijl en stap rond het middaguur op een huurfiets (4 euro per dag).
Bij aankomst in Karnak zwaai je de zwermen vertrekkende touringcars uit. Op het complex is vrijwel geen sterveling meer.

En de hitte dan, zo midden op de dag? In de winter, de beste reis- periode, wordt het hooguit 25 graden. Bovendien zorgen de faraonische bouwwerken voor voldoende schaduw.
Wandelend door de oudheid dringen zich allerlei vragen op: hoe zag dit complex eruit toen de hiërogliefen nog gekleurd waren, de obelisken nog waren belegd met goud en de entree vanaf de Nijl nog intact was?
 Hoe zou de farao zich hebben gevoeld toen hij zich tijdens de jaarlijkse viering van het Opetfestival vanaf de Nijl Karnak liet binnendragen?

Met je hoofd nog half in de oudheid nuttig je na Karnak een welverdiende lunch in café Oasis, letterlijk een oase van rust.
De eveneens aan de oostoever gelegen Luxor Temple bezoek je bij voorkeur 's avonds, wanneer de warme verlichting dit indrukwekkende complex extra mysterieus maakt.

Toetanchamon
Meer schatten wachten op Luxors westoever. De zoektocht van de farao's naar een veilige plek voor hun graftombes  - de piramides werden telkens leeggeroofd  - leidde hen naar een witte berg met een piramidevorm, het symbool voor de eeuwigheid.
In de vallei rondom de berg, tegenwoordig bekend als de Vallei der Koningen, zijn tot nu toe 62 koningsgraven ontbloot. Tussen de drommen toeristen die van tombe naar tombe hoppen, zijn archeologen nog altijd aan het werk. ,,Twee weken geleden nog werden hier twee mummies gevonden!'' vertelt de gids trots.

De bekendste tombe is ongetwijfeld die van farao Toetanchamon, in 1922 ontdekt door de Britse archeoloog Howard Carter. Maar het graf van 'Toet' is relatief gewoontjes. Veel spectaculairder is de hangende grafkamer van Thoetmosis, alleen te bereiken via een steile trap.
Kruip-door-sluip-door loop je als een ware Indiana Jones door het complex, waarvan de muren volledig zijn beschilderd met goden en hiërogliefen.

De tempel van Hatsjepsoet is een ander hoogtepunt westelijk van de Nijl. Hatsjepsoet ¿ de vrouwelijke farao verkleedde zich als man en liet zich liet afbeelden met snor en baard ¿ liet onderin een massieve rotswand een paleis bouwen dat door zijn superstrakke vormgeving modern aandoet. Wellicht was de architect zijn tijd iets té ver vooruit, want hij moest zijn meesterwerk met de dood bekopen.
Hatsheput liet hem vermoorden om te voorkomen dat hij ooit nog een vergelijkbaar monument kon bouwen.

Stukgesneden Farao
Drie uur treinen zuidwaarts, aan de grens met Soedan, ligt Aswan. Slenterend over de lange boulevard  - de Nijl is hier bespikkeld met eilanden -  passeer je keer op keer de driehoekige zeilen van de klassieke Egyptische felucca-zeilboten.
 Egyptische bootsmannen werven voortvarend klanten: ,,Welkom in Egypte! Ga mee varen! Niet duur, nee echt, niet duur!"

Ga je op de avances in, dan zeil je al snel langs Elephantine Island. Op het grootste riviereiland, waar Nubiërs wonen, waan je je meteen meer in Afrika dan in de Arabische wereld.

Wederom op en top Egypte is de tempel van Ramses II in Abu Simbel, een dorp dat alleen bereikbaar is vanuit Aswan.
In 1813 herontdekte Jean Louis Burckhardt hier de onder het zand bedolven, kolossale standbeelden van de farao's Ramses, Amun, Ptah en Ra-Horakhty. Hondervijftig jaar later stond niet zand, maar water de drieduizend jaar oude faraobeelden letterlijk tot de lippen.
Door de aanleg van een gigantische hydro-elektrische dam zou de trots van Abu Simbel onder het grootste kunstmatige meer ter wereld, het Nasser-stuwmeer, zijn verdwenen.

Om het monument te redden, sneden archeologen uit de hele wereld de tempel eerst in tweeduizend blokken variërend van tien- tot veertigduizend kilo, om het monument 65 meter hoger opnieuw op te bouwen. Het project kostte 40 miljoen dollar.
Eén blik op de ontwakende farao's in de ochtendzon zegt je dat het mammoetproject zijn geld dubbel en dwars waard is geweest.

Archeologen vinden enorme gebouwen in Egyptische vestiging Daphnae

Archeologen hebben in de oud-Egytische militaire stad Daphnae de overblijfselen van reusachtige gebouwen uit 700 voor Christus opgegraven. De resten werden aangetroffen in de oostelijke rand van de Nijldelta.

De vestiging, die voor het grootste deel dateert uit de tijd van farao Psammetichus I (664 - 610 v. Chr.), was 380 op 625 meter groot. Rondom de stad zou een 13 meter sterke muur hebben gestaan.

Tempel
Het Egyptische opgravingsteam ontdekte drie op elkaar volgende zalen, een tempel uit kalksteen en een klein paleis met 8 kleine ruimtes. Op het terrein, dat naast de moderne stad Ismailija ligt, bevinden zich ook 22 grote voorraadgebouwen. Die zouden dienst hebben gedaan als opslagplaats voor wapens en voedsel. (dpa/eb)

Nijlvallei nog mooier vanuit de lucht

In de Vallei van de Koningen bevinden zich schitterende graftomben van Egyptische farao's.

De tempel van Ramses III.

De Nijl.

Maritim Jolie Ville Luxor ligt in een domein op een privé-eiland in de Nijl.

Hotel Sofitel ligt langs de oevers van de Nijl.

Sofitel Old Winter Palace ligt in het centrum van Luxor.

Ines en Moustafa startten twee jaar geleden hun reisbedrijfje El 'Youm op.

Reizigers kunnen in het vakantiehuis van Ines en Moustafa verblijven.

 

Lezingen Egyptologie

Lezing 'De mysterieuze dood van Toetanchamon'

Op dinsdag 14 oktober 2009 verzorgt Huub Pragt een lezing in Yarden Crematorium en Begraafplaats IJsselhof te Gouda.
In een avondvullende lezing verneemt u hoe het graf van Toetanchamon in 1922 werd ontdekt door Britse archeoloog Howard Carter. Prachtige grafschatten zoals het beroemde gouden mummiemasker zullen worden besproken. Dieper wordt ingegaan op de mysterieuze dood van de achttienjarige koning.
Voor meer informatie klikt u hier op: Lezing.

Lezing 'De Nachtelijke Hemelreis en Wedergeboorte'

Op woensdag 20 oktober 2010 verzorgt Huub Pragt een lezing voor het Huis van Horus & Mehen in Leiden. In deze lezing verneemt u hoe het nachtelijke verblijf van de dode in het moederlichaam van de hemelgodin Noet er op gericht is om de dode weer tot leven te wekken middels een wedergeboorte.
Voor meer informatie klikt u hier op: Lezing.

Rondleiding 'Archeologie van het Oude Egypte'

Op zondag 13 december 2009 verzorgt Huub Pragt twee identieke rondleidingen over de Egyptische afdeling van het Rijksmuseum van Oudheden te Leiden. Tijdens de rondleiding zal aandacht worden besteed aan de archeologische vondstomstandigheden van de tentoongestelde Egyptische voorwerpen. De eerste rondleiding start om 12.30 uur. De tweede rondleiding vangt aan om 15.00 uur. Een rondleiding duurt 90 minuten. Iedere deelnemer wordt vanaf een half uur voor aanvang van de rondleiding in het museumcafé ontvangen met een kop koffie of thee.
Voor meer informatie klikt u hier op: Rondleiding.

Cursus 'Kunst van het Oude Egypte'

Bij het kijken naar de kleurrijke wandschilderingen in Egyptische graven valt het op dat het perspectief ontbreekt. In de vlakverdeling lijken alleen de belangrijke kenmerken te zijn afgebeeld. Gezichten en ledematen van personen zijn in profiel weergegeven terwijl ogen, halzen en schouders frontaal worden afgebeeld. Een grafeigenaar wordt vaak meer dan levensgroot afgebeeld terwijl zijn zoon, die minder belangrijk is, vaak niet hoger reikt dan tot de knie van zijn vader. De Egyptische kunst is niet zozeer gericht op het aanschouwen ervan als wel op het uitdragen van een inhoudelijke boodschap. De cursus gaat in Amsterdam van start op dinsdag 12 januari 2010, in Hilversum op dinsdag 12 januari 2010 en in Leiden op zaterdag 9 januari 2010.
Voor meer informatie klikt u hier op: Cursus Kunst.

Cursus 'Religie van het Oude Egypte'

De Egyptische religie was geen geloof met één enkele god of één scheppingsleer om het ontstaan der dingen te verklaren. Juist een groot aantal goden en godinnen konden naast elkaar bestaan en zich op allerlei manieren manifesteren. Om inzicht te krijgen in de godsdienstbeleving van de Egyptenaren verdiept deze cursus zich in de mythen, de oude verhalen over de goden. Van daaruit wordt de diepere betekenis van de rituelen in de tempels verklaard. Ook wordt de rijke offercultus voor de doden toegelicht. De cursus gaat in Amsterdam van start op dinsdag 9 maart 2010, in Hilversum op dinsdag 9 maart 2010 en in Leiden op zaterdag 13 maart 2010.
Voor meer informatie klikt u hier op: Cursus Religie.

Reis 'Op zoek naar de Aton'

Van vrijdag 12 februari tot en met zondag 21 februari 2010 leidt Huub Pragt een cultuurreis door Egypte langs monumenten uit de Amarnaperiode. Deze tiendaagse reis is bedoeld voor de ervaren Egypte-bezoeker. We starten onze zoektocht naar de zonneschijf Aton in het Egyptisch museum in Caïro. We verplaatsen ons vervolgens naar Loeksor, het oude Thebe. Daar bezoeken we de restanten van het paleis Malkata, de vermoedelijke geboortegrond van Achnaton. We bezoeken de graven van Cheroeëf en Ramose. We gaan achter de Karnaktempel op zoek naar de plaats waar ooit de tempel 'Gempaäton' heeft gestaan. Drie dagen worden uitgetrokken voor een uitgebreid bezoek aan de graven en ruïnes van de oude stad Achetaton. De reis wordt afgerond met een bezoek aan de Nederlandse opgravingen in Sakkara. Daar bezichtigen we ondermeer de graven van Meryneith en Ptahemwia uit de Amarnaperiode. Deze bijzondere reis is tot stand gekomen in samenwerking met reisorganisatie Orion Reizen in Utrecht.
Voor meer informatie klikt u hier op: 'Op zoek naar de Aton'.

Lezingen door anderen

Op dinsdag 10 november 2009 verzorgt Dr. Rob Demarée (Universiteit Leiden) een lezing onder de titel ‘Schandalen in Deir el-Medina’. Deir el-Medina is bekend als nederzetting van de arbeiders en kunstenaars die de graven in het Thebaanse Dal der Koningen en Koninginnen uithakten en prachtig decoreerden. Vele bronnen vertellen over het leven en werken van deze bijzondere artiesten en hun families. Maar Deir el-Medina biedt meer. In dit kleine dorp woonden circa tachtig families dicht op elkaar in nauwe straten. Zij stonden dagelijks met elkaar in contact. Spanningen konden in zo'n kleine gemeenschap natuurlijk niet uitblijven. En ook die zijn ruim gedocumenteerd. Vermakelijke verhalen over diefstal, vreemdgaan, schendingen, kleine aanvaringen en andere escapades tussen de bewoners van deze gemeenschap. Een lezing over komische schandalen uit het dagelijkse leven in Deir el-Medina, waarbij ook Paneb natuurlijk niet mag ontbreken.
Plaats: Universiteit Leiden, Lipsiusgebouw 1175 zaal 147, Cleveringaplaats 1 in Leiden.
Aanvang: 19.30 uur. De zaal gaat open om 19.15 uur. Einde ca. 21.00 uur.
Kosten: € 8,- voor donateurs van Huis van Horus & Mehen, € 10,- voor anderen.
Reserveren: gewenst en uitsluitend via Huis van Horus & Mehen.
Tel: 020-6755033 na 19.00 uur, e-mail: info@huisvanhorus.nl. Voor een routebeschrijving klikt u hier op: Lipsiusgebouw.

Op dinsdag 24 november 2009 verzorgt Prof. Cemal Pulak de Byvanck lezing. Dit is een engelstalige lezing onder de titel 'The Uluburun Shipwreck and Late Bronze Age Maritime Trade in the Eastern Mediterranean'. Hierin zal onder andere worden gesproken over de vondst van een gouden scarabee met de naam van Nefertiti. De lezing gaat om 20.00 uur van start in het Rijksmuseum van Oudheden, Rapenburg 28 te Leiden. De zaal is open vanaf 19.30uur. De lezing wordt georganiseerd door de stichting Babesch in samenwerking met het Rijksmuseum van Oudheden. De inleiding wordt verzorgd door Prof. em. Fik Meijer. De lezing is gratis toegankelijk. Na afloop wordt u een drankje aangeboden. Reservering is gewenst per e-mail: secretary@babesch.org.

Op zaterdag 28 november 2009 verzorgt Drs. Marieke van der Kuijl een lezing onder de titel ‘Dromen en Droomduiding in het oude Egypte’. Wat is de betekenis van slaap, van onze dromen en onze droombeelden? Wat droomden de oude Egyptenaren? Sinds Jung en Freud ziet de psychoanalyse dromen als een toegang tot ‘het onbewuste’. Maar eigenlijk is dit helemaal niet zo nieuw. In veel oude culturen is de droom een ingang tot ‘de andere wereld’, met boodschappen van Goden, overledenen en het Hiernamaals. Bij de Grieken, Romeinen en Babyloniërs gebruikten koningen hun dromen in staatszaken en oorlog. En ook ´gewone stervelingen` bezochten priesters en wijzen om hun dromen te duiden, voor advies, bij alledaagse problemen en bij ziekte. Van alle culturen, waren het de oude Egyptenaren die als eerste hun dromen optekenden en naar een systeem van interpretatie zochten, vastgelegd in ´boeken van droomduiding`. Wat droomden de Egyptenaren? Hoe zagen zij de slaap en betekenis van hun dromen? De lezing van Marieke van der Kuijl neemt u mee naar de belangrijkste Oudegyptische bronnen en hun betekenis. Na uitgebreide bespreking keert zij terug naar Freud en Jung. Wat heeft de Egyptologische invalshoek over hun benaderingen van droombeelden te vertellen?
Plaats: Museum Meermanno, Prinsessegracht 30 in Den Haag.
Aanvang: 14.15 uur. Einde ca. 15.45 uur.
Kosten: € 6,- voor donateurs van Huis van Horus & Mehen, € 8,- voor anderen. Dit is exclusief de toegang tot het museum. Een geldige Museumjaarkaart of Vriendenpas van het Meermanno verleent gratis entree tot museum.
Reserveren: gewenst en uitsluitend via Huis van Horus & Mehen.
Tel: 020-6755033 na 19.00 uur, e-mail: info@huisvanhorus.nl. Voor een routebeschrijving klikt u hier op: Museum Meermanno .

Tentoonstellingen

In het Rheinisches Landesmuseum te Trier wordt tot zondag 25 oktober 2009 de tentoonstelling 'Schönheit im Alten Ägypten - Sehnsucht nach Vollkommenheit' gehouden: info en info.

In het Allard Pierson Museum te Amsterdam zal van vrijdag 19 februari tot en met zondag 23 mei 2010 de tentoonstelling 'Doden voor de rechter, Het Egyptisch dodengericht in perspectief' worden gepresenteerd. Voor de oude Egyptenaren was de laatste reis het belangrijkste. In het graf werd alles meegenomen wat nodig was voor het eeuwige leven in het hiernamaals. Mummies, sarcofagen en talloze grafgiften zijn hier de stille getuigen van. Deze laatste reis kon echter niet beginnen zonder eerst verantwoording af te leggen voor het doen en laten tijdens het leven. Van de Egyptenaren is het oudste uitgewerkte ritueel bekend waarin deze verantwoording na de dood centraal staat. De overledene moest zich namelijk rechtvaardigen voor een godenrechtbank. In de tentoonstelling 'Doden voor de Rechter' wordt via een interculturele dialoog de vergelijking gemaakt tussen hedendaagse christelijke en islamitische denkbeelden rondom de dood en die van het Oude Egypte. De bezoeker legt als het ware de weg van de overleden Egyptenaar af en maakt onderweg steeds kennis met parallellen uit deze twee wereldreligies: info.

Audiotour voor kinderen

Tot en met donderdag 31 december 2009 wordt voor jeugdige fans van mummies, piramides en Egyptische farao's een spannende zoektocht door het Rijksmuseum van Oudheden in Leiden georganiseerd. Deze zoektocht is in de vorm van een audiotour waarbij tv-presentator Sipke Jan Bousema kinderen meeneemt over de Egyptische afdeling van het museum. De audiotour kan worden gedownload op een mp3-speler. Sipke Jan is bekend van de tv-programma's Museumbende, Opsporing Verzocht en het Junior Songfestival. Hij vertelt over zijn reis door Egypte en zijn vakantiefoto's. Er is echter een vreemd voorwerp te zien op een van zijn foto's. Kinderen ontdekken samen met Sipke Jan de mysterieuze mummies, raadselachtige hiërogliefen en imposante beelden uit het oude Egypte.
Voor meer informatie klikt u hier op: Audiotour.

Onderzoek in het Dal der Koningen

Op zijn Engelstalige website neemt Dr Zahi Hawass u mee naar het Dal der Koningen. Daar worden momenteel onder zijn leiding zeer intensieve opgravingen verricht. Bekijk hier het fraaie videofilmpje vervaardigd door Sandro Vanini: KV64.
Ook wijst Hawass op nieuwe vondsten met inscripties: Ostraka.

Het Venetië van Egypte

Op drieëneenhalf uur rijden van Luxor -een route die je dwars door de woestijn voert- en 22km ten noorden van Hurghada ligt El Gouna.
 Afgezien van het mooie weer en de nabijheid van woestijn en de Rode Zee heeft deze badplaats weinig of niks te maken met het echte Egypte.

Samih Sawiris, een steenrijke zakenman, zocht enkele jaren geleden een geschikt optrekje voor zijn meterslange jacht, en besloot dan maar meteen een heel vakantiedorp in het desolate landschap in te planten. Lagunes en hotels domineren het aanzicht van het Venetië van Egypte.Zelfs een rondje golfen in het midden van de woestijn is hier mogelijk.

Een erg leuke en intense uitstap is een quadtocht dwars doorheen de woestijn. Na een uurtje stof bijten beland je in een heus be- doeïenenkamp, waar je bij je positieven kan komen met een ambachtelijk vervaardigd kopje thee.
 De plaatselijke bewoners geven je een rondleiding in hun 'dorp' en de kamelen staan ter beschikking voor een workshop 'bultrijden'. En eens terug in je hotel, spoelt een frisse duik in het zwembad het woestijnzand gewoon weg. (bdr)

Egyptologie


Oktober : Stefanie Vereecken
Een bakkerij uit het Oude Rijk in Sjeich-Sa'id
 
Sinds 2008 wordt er in het kader van het Dayr al-Barsja project van de K.U.Leuven ook onderzoek verricht in het nabijgelegen Sjeich Sa'id.
De opgravingen hebben een enorme hoeveelheid aan aardewerk opgeleverd. Het meerendeel van dit aardewerk werd ge-bruikt bij het maken van brood.
Voor een aantal typische aarde-werkvormen uit Sjeich Sa'id zijn er tot nu toe enkel parallellen be-kend uit de nederzetting van de piramidebouwers te Giza.
 In deze lezing gaan we dieper in op de verschillende types aardewerk uit Sjeich Sa'id en hun gebruik.
 
Leuven: dinsdag 13 oktober 2009
Gent: donderdag 15 oktober 2009
 
November: Dr. René Preys
Het graf van Thoetmosis III in de Vallei der Koningen: de farao op zoek naar Osiris
 
Het graf van Thoetmosis III is het eerste graf van de Vallei der Koningen dat met zekerheid kan gedateerd worden. Het is ook het graf dat voor generaties de architecturale vorm en het decoratieve schema van het koninklijk graf zal bepalen.
De afdaling in het graf symboliseert de afdaling in de wereld van Osiris. De ovale vorm van de grafkamer suggereert de wereld van Sokaris waar zelfs de zonnestralen van de zonnegod niet doordringen.
 Dit alles wordt uiteengezet in de prachtige decoratie van de grafkamer die als cen-trale thema de nachtelijke reis van de zonnegod heeft. In de diepste rotsen van het Thebaanse gebergte verenigt Thoetmosis III zich met de zonnegod om op zoek te gaan naar Osiris en aldus zijn ei-gen eeuwig leven te garanderen.
 
Leuven: dinsdag 17 november 2009
Gent: donderdag 26 november 2009
 
December: Dr. Marleen De Meyer
Wat Reisner miste: de ontdekking en heropgraving van de schacht van Djehoetinacht in Dayr al-Barsja
 
In 1915 ontdekte de Amerikaanse archeoloog George Reisner in Dayr al-Barsja het Middenrijksgraf van gouverneur Djehoeti-nacht en zijn vrouw.
Hoewel grafrovers de inhoud van de kamer grondig doorheen gegooid hadden, was het merendeel van de rijke grafuitrusting nog aanwezig.
 De objecten maar ook de beroemde cederhouten lijkkisten werden naar het Museum of Fine Arts in Boston getransporteerd, waar van 18 oktober 2009 tot 16 mei 2010 een speciale tentoonstelling aan het graf gewijd wordt onder de titel “The secrets of Tomb 10A: Egypt 2000 BC.” In 2009 groef de missie van de K.U.Leuven dit graf opnieuw op.
 Deze lezing vertelt het verloop van de missie van 1915 aan de hand van de dagboeken en notities van Reisner en zijn kompaan Lyman Story, maar ook wat de heropgraving van het graf opgeleverd heeft. Reisner heeft in zijn haast namelijk een plekje in de schacht over het hoofd gezien…
 
Leuven: dinsdag 15 december 2009
Gent: donderdag 10 december 2009
 
 
De lezingen in Gent vindt plaats in de auditoria economie, auditorium V, aan het Sint-Pietersplein (het auditorium is te bereiken via de Sint-Pietersnieuwstraat en dan het eerste straatje rechts, de Hoveniersberg); in Leuven traditiegetrouw in het Monseigneur Sencie Instituut (Erasmusplein 2, achter de centrale bibliotheek van de
KULeuven). De lezingen starten telkens om 20 uur.
 

Egypte breekt met Louvre

 

CAIRO - Egypte heeft alle banden verbroken met het Louvre in Parijs, tot het museum vijf ,,gestolen zuilen uit de tijd van de farao's teruggeeft''.
Dat liet het Egyptische hoofd van antiquiteiten, Zahi Hawass, woensdag weten.

Het museum kocht de zuilen met inscripties in 1980, hoewel het wist dat ze gestolen waren, stelt Hawass. De stèles zijn afkomstig uit een tombe bij de toeristische bestemming Luxor, 700 kilometer ten zuiden van de hoofdstad Caïro.

Het besluit heeft onder meer gevolgen voor conferenties van het museum, net als voor Franse werkzaamheden aan de oud-Egyptische dodenstad Saqqara, net ten zuiden van Caïro.
 Hawass benadrukt dat het besluit twee maanden geleden is genomen en dus niets te maken heeft met het feit dat de Egyptische minister van Cultuur, Farouk Hosni, vorige maand niet is gekozen tot hoofd van de VN-cultuurorganisatie Unesco.

Het Louvre liet in een reactie weten open te staan voor teruggave.
 Een medewerker van het Louvre liet op voorwaarde van anonimiteit weten dat het gaat om decoratieve fragmenten van zuilen uit de Vallei der Koningen bij Luxor.
Volgens de medewerker zijn de objecten op ,,transparante'' manier verkregen.
Maar ,,het proces de voorwerpen te retourneren is in gang gezet''.

Volgens de medewerker besluit het Louvre niet zelf over eventuele teruggave, maar heeft het museum de goedkeuring nodig van de nationale commissie voor museumcollecties.
Deze commissie komt aan het einde van de week bijeen om over de objecten te spreken.
Als het panel besluit de antieke voorwerpen terug te sturen, dan moet vervolgens het Franse ministerie van Cultuur nog het groene licht geven. (ANP)

Nijlcruise in stijl

Aan de rand van het zwembad genieten van het voorbijglijdende landschap.

De Oberoi Zahra is de enige Nijlcruiser met een spa aan boord.

De kajuiten zijn met hun 26 m² net zo groot als een gewone hotelkamer.

Niet alle Nijlschepen hebben een goede reputatie: de hygiëne wat het eten betreft zou ondermaats zijn. Dit is niet het geval met de Oberoi Zahra, het meest luxueuze schip dat op de Nijl rondvaart. Uitgerust met onder meer een massagesalon, een groot zwembad en draadloos internet. Bovendien is de keuken top. Wij deden de test.

"Welcome back", klinkt het elke keer hartelijk als we terug aan boord komen van ons schip. Zelfs als we maar een uurtje of twee een tempelcomplex zijn gaan bezoeken. Steevast krijgen we ook een nat doekje aangereikt om ons even te verfrissen. In het restaurant kennen de obers al na een dag onze drankkeuze: "Sparkling water, as usual, sir?". Een heel persoonlijke service krijg je op de M/S Oberoi Zahra, en dat is onder meer mogelijk, omdat er maximaal 54 passagiers aan boord zijn. Het schip bestaat uit 25 luxesuites. Zij zijn zo maar even 26,4 vierkante meter groot, net zo groot als een doordeweekse hotelkamer. Twee grand suites van 50 vierkante meter hebben een eigen terras en jacuzzi. Er is zelfs meer personeel dan dat er bezoekers zijn.
Door de grootte van de boot loop je elkaar hier eigenlijk nooit voor de voeten. Sommigen zitten te relaxen in de airconditioning van hun kajuit, anderen liggen te zonnen op het dek bij het zwembad, nog anderen zitten in de bar voor de afternoon tea of om hun e-mails te lezen en tenslotte kan je ook plaatsnemen op de massagetafel.

Thaise masseuses
Van de bijna 300 Nijlcruisers is de M/S Oberoi Zahra de enige met een spa aan boord. En dat levert een surrealistische ervaring op: terwijl een feloek, zo'n ouderwetse zeilbootje, voorbijvaart en kinderen vanop de oevers in het water springen, krijg je een massage van een échte Thaise masseuse en met een kopje Thaise thee achteraf. Verder is er een verzorgingssalon, een fitnessruimte en een groot salon met een bibliotheek en verschillende bordspelen. Meer dan genoeg ontspanningsmogelijkheden dus. En dat is maar goed ook: om te genieten van het voorbijglijdende landschap, wordt er meestal overdag gevaren. Ook de meeste maaltijden worden al varend genomen. 's Ochtends is het er ontbijtbuffet, maar 's middags en 's avonds eet je à la carte met voorgerecht, soep, hoofdgerecht en dessert. Steeds staat er een Indiaas gerecht op de kaart, want de chef-kok is een rasechte Indiër. We nestelen ons op een van de ligbedden aan het zwembad. Meteen komt een ober een glaasje vers sinaasappelsap aanbieden.
Een verblijf aan boord van de M/S Oberoi Zahra wordt bijna altijd gecombineerd met een uitstap naar Caïro. Ook hier zitten we alweer op de eerste rij. Het Oberoi Mena House ligt immers naast het plateau van Gizeh. Vanuit onze kamer hebben we zicht op de piramide van Cheops, het enige antieke wereldwonder dat nog overeind staat.

Topniveau
Conclusie: een Nijlcruise is aan boord van de Oberoi Zahra inderdaad wat de brochures en de websites beloven. Service, keuken en kamers zijn van topniveau. De cruise is haar geld tot de laatste eurocent waard.

Praktisch
Erheen: met Egyptair van Brussel naar Luxor. Meer info op http://www.egyptair.be of bij de reisagent.
Beste periode: onze herfst en winter. Dan is het aangenaam warm, maar koelt het 's avonds wel af.
Documenten: visum voor Egypte kost 15 euro en kan bij aankomst worden gekocht. Een internationaal paspoort is aangewezen maar in principe volstaat een identiteitskaart. Je moet dan wel 2 pasfoto's bij je hebben.
Verblijf: de Belgische touroperator Escape is gespecialiseerd in Nijlcruises en verblijven in Egypte (http://www.escapetravel.be of bij de reisagent). Een tiendaagse rondreis 'Oberoi in Luxury' met twee nachten hotel in Luxor en een zevendaagse cruise met de M/S Oberoi Zahra (volpension, uitstappen inbegrepen) kan vanaf 2.129 euro per persoon op basis van een tweepersoonskamer vluchten incluis.
Info: http://www.oberoihotels.com

Egypte wil nep-maagdenvlies verbieden

Conservatieve Egyptische politici willen de import van valse maagdenvliezen uit China verbieden.
Wie het verbod overtreed riskeert stokslagen of wordt het land uitgezet.

Het Chinese bedrijf Gigimo verkoopt een kit waarmee vrouwen hun maagdenvlies kunnen 'herstellen'. "Maak je niet druk om het verlies van je maagdelijkheid.
Met dit product kan je je eerste keer altijd terug krijgen." meldt de website van het bedrijf.

Het nep-maagdenvlies kan worden ingebracht in de vagina en lekt een substantie die op bloed lijkt bij seksueel contact.

Die kit kost rond de 20 euro en vindt gretig aftrek in de moslimlanden, waar het gebruikelijk is dat de vrouwen nog maagd zijn als ze in het huwelijk treden.

In Egypte wil men het product verbieden uit vrees voor seksuele bandeloosheid.

Hoogste moslimautoriteit Egypte tegen nikab(hoofddoek)

CAIRO (ANP) -
De hoogste islamitische autoriteit in Egypte en een van de invloedrijkste stemmen in de soennitische islam, sjeik Mohammed Tantawi, zal een religieus decreet uitvaardigen tegen kleding die de vrouw (vrijwel) volledig bedekt, zoals de nikab. Dat meldde de BBC maandag.

Volgens Tantawi, die de grootimam van de prestigieuze islamitische al-Azhar universiteit in Caïro is, heeft een hoofddoek die het gezicht volledig bedekt, niets van doen met het islamitische geloof.
In Egypte dragen de meeste vrouwen een hoofddoek waarmee het haar wordt bedekt, maar een groeiend aantal vrouwen gaat over tot het dragen van de nikab.

Die trend baart de Egyptische autoriteiten zorgen.
 De nikab wordt vaak geassocieerd met de radicale islam.
De overheid verspreidt in moskeeën folders waarin het dragen van deze kleding wordt afgewezen. Tantawi is in dienst van de Egyptische staat.

De kwestie kwam onlangs aan de orde toen Tantawi een meisjesschool bezocht waar een van de leerlingen een nikab droeg.
De grootimam vroeg haar die te verwijderen omdat het volgens hem geen verplichting is maar een traditie.

National Geographic, maandag 5 oktober om 20:59

Egypt monday

 

Veel van die pracht en praal is nog altijd te bezoeken. National Geographic besteedt onder de naam Secrets of Egypt elke maandagavond uitgebreid aandacht aan de oude Egyptische beschaving.

Scorpion King
Op de eerste avond is er aandacht voor The scorpion king (ook bekend uit de lm The Mummy), een gewelddadige koning die wel eens de grondlegger van de Egyptische beschaving zou kunnen zijn. Hij verkocht zijn ziel aan de god Anubis in ruil voor onoverwinnelijkheid.

Toetanchamon
Burying King Tut (22.00 uur) gaat over de zeventig dagen tussen de dood van Toetanchamon en zijn begrafenis. De begrafenis van de beroemdste farao ooit bleek een haastklusje te zijn geweest: Egypte had het destijds veel te druk met de machtsstrijd rond zijn opvolging.

Piramide
Het is bijna niet te bevatten, maar de piramide van Cheops is 4500 jaar oud. Het is het enige van de zeven wereldwonderen dat de tijd heeft overleefd.
 In The great pyramid (23.00 uur) is te zien dat zo ongeveer alle Egyptenaren des tijds moeten hebben gewerkt om de twee miljoen stenen van de piramide voor de bouw te verplaatsen.

Ophef in Egypte over 'reparatie' maagdelijkheid

maandag 28 september 2009 23:05

In Egypte is ophef ontstaan over het voorwenden van maagdelijkheid met behulp van een apparaatje. De invloedrijke islamitische schriftgeleerde Abdul Mouti Bayoumi roept op om mensen die het apparaatje gebruiken of verhandelen, te straffen met de doodstraf.

Dat meldt de Britse omroep BBC maandag.

Taboe
Volgens de Bayoumi zorgt de verkoop van het apparaatje voor een verspreiding van ondeugd in de maatschappij. Het apparaat verspreidt een op bloed gelijkende vloeistof. Een vrouw kan hierdoor tijdens haar huwelijksnacht doen alsof zij haar maagdelijkheid verliest. Op seks voor het huwelijk rust in sommige delen van de Arabische wereld een groot taboe.

Het uit China afkomstige apparaat wordt gezien als een goedkoop alternatief voor een maagdenvliesherstel-operatie. Die operaties worden in speciale klinieken in het Midden-Oosten uitgevoerd.

Morele afschrikking
Bayoumi is verbonden aan de prestigieuze al-Azhar universiteit in Cairo. Het apparaat ondermijnt volgens hem de morele afschrikking van ontucht. Leden van het Egyptische parlement hebben ook al opgeroepen tot een verbod op het voorwerp.

Door Arne Hankel

Navigeer door de Wereld van Walvissen in Egypte

Wadi Al-Hitan is ’s werelds belangrijkste plaats om een van de beeldende veranderingen te laten zien dat een record van leven op Aarde vormt: de evolutie van walvissen die hier 40 miljoen jaar geleden leefden.
 De vorm en levenswijze van deze dieren bij hun overgang van land- naar zeebestaan wordt er zeer levendig uitgebeeld.
Het overschrijdt de waarden van andere vergelijkbare plaatsen in termen van aantal, concentratie, kwaliteit van zijn fossielen, toegankelijkheid en met op de achtergrond een aantrekkelijk, beschermd landschap

Dat kan alleen in Egypte!!!

Gat slokt zeven auto’s op

CAIRO -  In een straat in de Egyptische hoofdstad Caïro is een geparkeerde auto in een plotseling ontstaan gat verdwenen.
Het gat van twintig meter lang en zeven meter diep ontstond als gevolg van bouwwerkzaamheden in een straat in de wijk Bab al-Sharia,
berichtte vrijdag de krant al-Shoruq.

Piramiden van Gizeh

De piramide van Chefren en Cheops.

De meest bekende piramiden zijn die van Gizeh vlak bij de Egyptische hoofdstad Caïro.
Het complex wordt beheerst door de drie grote piramiden, de piramide van Cheops en drie naast die van Mykerinos, daarnaast zijn er nog enkele kleinere piramiden.
 Deze piramiden werden gebouwd tijdens de vierde dynastie (tussen ca. 2551 en 2472 v.Chr.) en zijn dankzij hun zeer stabiele constructie goed bewaard gebleven.
 
De buitenste witte kalksteenlaag is in de loop der tijden grotendeels verdwenen doordat men het materiaal heeft gebruikt voor andere bouwwerken. Alle piramiden zijn reeds in de oudheid beroofd van hun inhoud.

Sfinx van Gizeh

De Sfinx van Gizeh is het grootste en meest bekende beeld van een sfinx ter wereld.
Het staat bij de drie grote piramiden in Gizeh, waarvan de piramide van Cheops de bekendste is.
Er bestaan nog veel onduidelijkheden over de sfinx, er zijn dan ook tal van theorieën over het ontstaan en de vorm. Ook zouden er nog ruimten onder de sfinx zijn, die nog niet zijn verkend.

Oorsprong
Het is niet duidelijk wat de oorsprong en wie precies de makers waren.
Pas in 1817 werd de sfinx helemaal uitgegraven door kapitein Giovanni Caviglia.

Opvallend aan de sfinx is dat het hoofd niet bij de rest past. Er is dan ook een theorie dat het oorspronkelijk een veel groter en ouder beeld was, wat door erosie zo was aangetast dat toen een nieuw hoofd is uitgehakt.

Het lichaam van de leeuw vertoont verticale goten, de meest waarschijnlijke verklaring is dat deze goten tekenen zijn van erosie door langdurige en hevige regenval.
Er zijn onderzoekers die hebben uitgerekend hoe lang het geleden zou zijn, dat het zo lang geregend heeft. En dat was rond het jaar 10.500 voor Christus. Rond die tijd zou de sfinx volgens de theorie een leeuw zijn, die was gericht op het punt waar zijn evenbeeld aan de sterrenhemel ’s morgens opkwam.
Maar de farao die bij de Sfinx ligt begraven was koning in het jaar 2551 voor Christus. Deze veronderstelling wordt overigens niet gedeeld door een meerderheid van archeologen.

De grote sfinx ten zuiden van de Grote Piramide, vlak bij de daltempels van de piramide van Chefren, was mogelijk bedoeld als de wachter van de dodenstad. Vermoedelijk is hij tijdens het bewind van Chefren uit een stuk rots gebouwd dat nog was overgebleven nadat de rest van de stenen al voor de Grote Piramide was gebruikt.
 De kop is nu ernstig beschadigd. Een theorie is dat de gelaatstrekken waarschijnlijk van Chefren zijn. De inscriptie op de grote granieten droomstèle tussen de voorpoten vermeldt hoe een prins, de latere Tutmoses IV, eens na de jacht bij de sfinx lag te slapen en droomde dat de sfinx hem toesprak en hem de troon beloofde als hij hem uit het zand zou graven. Ook staat er een woord op deze stèle welke bijna precies overeen komt met de naam Chefren. Echter deze letters zijn niet geschreven in een cartouche.
Alle faraonamen uit het oude Egypte werden geschreven in een cartouche. Het is daarom zeer onwaarschijnlijk dat deze letters de naam van de bouwer van de sfinx bevatten. De Sfinx wordt door orthodoxe egypthologen geschat op ca 2620 v.C. De reden voor deze datering schuilt in het feit dat de Sfinx wordt toegeschreven aan Chefren.
Verder is er geen enkele aanwijzing dat de Sfinx rond 2620 v.C. gebouwd is. Het probleem met de datering van stenen objecten schuilt namelijk in het feit dat er geen C-14 (koolstof) datering op verricht kan worden. Dit omdat koolstof alleen voorkomt in organismen welke ooit geleefd hebben.

Ook Frankrijk heeft nu zijn burkini-rel

Een 35-jarige Française is de toegang tot een zwembad ontzegd, omdat ze te water wilde in burkini Dit zwempak laat alleen voeten, handen en gelaat bloot.
 De zwemster, de moslima Carole, deed onmiddellijk haar beklag bij de plaatselijke politie in Emerainville en overweegt verdere juridische stappen.

De badmeester aldaar beklemtoont dat er geen sprake is van een politiek of religieus conflict.
 Het zwembad weigert de kledij om hygiënische redenen.
Een parlementariër die lid is van de commissie die het fenomeen burqua (boerka) in Frankrijk onderzoekt, André Gerin, denkt dat Carole met haar rare ‘duikerspak’ enkel wil provoceren.

De burkini is een creatie van de Libanees/Australische Aheda Zanetti en is bedacht voor moslima’s die toch willen zwemmen in het openbaar.
 Veel aanhangers van de Islam vinden namelijk dat dames niet met ontblote lichaamsdelen in herengezelschap ~anders dan hun eigen echtgenoot~ mogen verkeren.

Mohamed populairste jongensnaam in grote steden

Foto: Reuters

De variant Mohammed staat in drie van de grote steden ook in de top 5 over het jaar 2008.
 Dat blijkt uit gegevens die de Sociale Verzekeringsbank woensdag heeft verstrekt.
 De PVV in de Tweede Kamer heeft het kabinet deze week gevraagd welke namen inwoners uit Amsterdam, Rotterdam, Den Haag en Utrecht het vaakst aan hun baby geven.
De partij stelde die vraag nadat was gebleken dat de top 7 van babynamen in Brussel veel buitenlandse namen bevat, waaronder Mohammed, Amine en Hamza.

De top 5 van meisjesnamen in de vier grote steden in Nederland wordt gedomineerd door westerse namen als Sara, Emma en Sophie.

De Sociale Verzekeringsbank publiceert elk kwartaal een overzicht met de meest populaire kindernamen in heel Nederland. Daaruit komt naar voren dat ouders een jongetje momenteel vaak Daan, Sem of Ruben noemen. Pasgeboren meisjes krijgen het vaakst de roepnaam Emma, Sophie of Julia mee.

De Sociale Verzekeringsbank beschikt over een overzicht van alle babynamen omdat de organisatie zich bezighoudt met de uitbetaling van kinderbijslag.

„Dat Mohamed in de grote steden op nummer 1 staat, heeft natuurlijk een demografische oorzaak: er wonen veel moslims in de grote steden”, aldus namendeskundige Doreen Gerritzen van het Meertens Instituut.
 Wel wijst zij erop dat de naam Mohamed relatief vaak voorkomt bij Marokkanen en andere Arabischtalige bevolkingsgroepen, al bestaan daarover geen harde cijfers.
Bij meisjesnamen is er meer variatie, aldus Gerritzen.

ENCINA NAVAN

het goud van de farao's.

Hiermee wil ik graag de lezing voor september in herinnering
brengen. Die lezing wordt gegeven door ir. Willy Goossens en gaat over
het goud van de farao's.

Dat goud in het Oude-Egypte overvloedig aanwezig was bewijzen o.m. de
schat van Toetanchamon, ontdekt in 1922, en die van Tanis, in 1939 .
De tot ons gekomen schatten van de Egyptische edelsmeedkunst zijn meer
dan juwelen die blijk geven van een hoogstaand vakmanschap. Een
sieraad, hoe schitterend ook, was nooit allen maar opschik maar had
tevens een beschermende functie; het was veelal een amulet. Dat de
edelsmeedkunst reeds beoefend werd meer dan 4000 jaar geleden bewijzen
afbeeldingen in graftomben uit het Oude Rijk. Aan de hand van
voorbeelden, gaande van de predynastische tot de Grieks-Romeinse
periode, wordt de betekenis van de juwelen en de toegepaste
edelsmeedtechnieken verduidelijkt.

Leuven: dinsdag 29 september 2009
Gent: donderdag 24 september 2009

De lezing in Gent vindt plaats in de auditoria economie, auditorium V,
aan het Sint-Pietersplein (het auditorium is te bereiken via de
Sint-Pietersnieuwstraat en dan het eerste straatje rechts, de
Hoveniersberg); in Leuven traditiegetrouw in het Monseigneur Sencie
Instituut (Erasmusplein 2, achter de centrale bibliotheek van de
KULeuven). De lezingen starten telkens om 20 uur.

Ter info geef ik jullie ook al de data van de overige lezingen van
2009: 13 en 15 oktober, 17 en 26 november en 8 en 10 december. De
dinsdagen zijn de lezingen in Leuven, de donderdagen die in Gent. Het
onderwerp van die lezingen ga ik nog niet verklappen

Model verplicht in boerka

BRUSSEL -  Model Oksana Andersson, voetbalvrouw van de Zweed Christian Wilhelmsson, slijt haar dagen voortaan onder een boerka...

Oksana Andersson

De half Zweeds, half Russische Oksana(25) heeft heel wat over voor haar man. Ze is namelijk samen met de ex-topspeler van Anderlecht naar Saoedi-Arabië verhuist, waar Wilhelmsson bij Al Hilal is gaan spelen.

"Voor haar is het hier moeilijker, ja", vertelt Wilhelmsson aan Het Nieuwsblad. "Toen ik hier kwam spelen, zijn we getrouwd, anders mocht ze niet bij mij komen wonen.
 Al was dat nu ook niet de enige reden om te trouwen, nee.
Zij mag hier niet met de auto rijden, bijvoorbeeld.
Als ze ergens heen wil moet ze dus altijd een chauffeur regelen. En ze moet altijd een boerka dragen.
 Gelukkig voor haar kan ze nu en dan eens het land uit om wat modellenwerk te doen."

Vandaag vertrekken wij voor 15 dagen naar


Sharm el Sheikh

later meer hierover....



De laatste 20 jaar is Sharm el Sheikh uitgegroeid tot de populairste vakantiebestemming in Egypte, en niet zonder goede reden!
 Deze badplaats bezit enkele van de beste troeven die je je als toerist kan indenken:

Als voornaamste natuurlijk het ideale woestijnklimaat dat het hele jaar door aangename temperaturen en vele uren zon garandeert, maar ook de Rode Zee met haar warm water en prachtige koraalriffen is een echte topattractie.
De prachtige landschappen van het Sinaï schiereiland zijn ook meer dan een excursie waard: ontmoetingen met de bedoeinen en een tocht door één van de vele canyons, gecombineerd met een bezoek aan een ongerepte oase, leveren beslist enkele mooie herinneringen op

Water

Dorstig volk

ALEXANDER WEISSINK

KAIRO – Het was feest toen de waterleiding twee maanden geleden eindelijk was aangelegd. Voor het eerst waren alle huizen in het boerendorp Al-Barada in het gouverneraat Qalyubeiya ten noorden van Kairo aangesloten op stromend water. Nooit meer hoefden de vrouwen water te halen bij de tankwagen die dagelijks het gehucht binnenreed. “Plotseling kwam schoon water uit de kraan”, vertelt Yasser, een onderwijzer van de buurtschool. De ongekende vooruitgang in het stoffige dorpje met vijftigduizend inwoners werd uitbundig gevierd. Totdat de mensen opeens ziek werden. Het drinkwater bleek vervuild met rioleringswater.

Meer dan duizend inwoners zijn nu besmet met tyfus, een bacteriele ziekte die veelal verspreid wordt door het drinken van verontreinigd water. De regionale ziekenhuizen liggen vol met patienten die angstvallig in quarantaine worden gehouden. “Die waterleiding heeft niets dan ellende gebracht”, aldus Yasser.

Het gebrek aan veilig drinkwater en sanitatie is een van de meest dringende problemen in Egypte, meldt het jaarlijkse rapport van de ontwikkelingsorganisatie van de Verenigde Naties (UNDP). Er is sprake van een “sluimerende noodsitutatie”.

Naar schatting 17.000 Egyptische kinderen sterven elk jaar vanwege diarree en uitdroging als gevolg van besmet water. In de steden is weliswaar 82% van de huishoudens aangesloten op de riolering, maar daarbuiten is dat slechts bij 24% het geval. De Wereldbank en andere internationale donoren verstrekken honderden miljoenen euro’s om de hoognodige watervoorzieningen uit te breiden, maar ondertusen bezwijkt de bestaande infrastructuur aan overbelasting.

De tankwagens - zowel van het leger als van islamitische welzijnsorganisaties - zijn weer terug in de onverharde hoofdstraat van Al-Barada. Tientallen vrouwen verdringen elkaar in de modder om hun jerrycans, emmers en stalen potten met drinkwater gevuld te krijgen. Een tot aan de rand gevulde container wordt van het hoofd van een vrouw gestoten. Een scheldpartij breekt uit. “Het is mensonterend. Ik heb me al twee weken niet gewassen ”, zegt Yasser. “Ook niet met grondwater, want niemand vertrouwt het nog.”

Hoe het heeft kunnen gebeuren is nog niet helemaal duidelijk. Volgens Gamal Yehi, de advocaat die de belangen van de dorpsbewoners behartigt, is het een typisch gevolg van de corruptie die het hele land teistert. Goede plannen worden slecht uitgevoerd met goedkope materialen door onbetrouwbare aannemers en een incompetente overheid. “ Ze verdelen het geld onderling over de rug van het volk”, zegt hij tijdens een ontmoeting in een achterafstraatje buiten het zicht van de politie die hem heeft verboden met de pers te praten.

Dat het grondwater in Al-Barada verontreinigd is, mag geen wonder heten. De drainagekanalen die afvalwater naar de Nijl moeten afvoeren zitten hopeloos verstopt met vuilnis dat er door de dorpelingen achteloos wordt ingestort. Het water is veranderd in een stinkende zwarte drap.

Elders in Egypte is het niet veel anders. Ook de Nijl, die voorziet in ruim 85% van ‘s lands watervoorziening, is ernstig verontreinigd. Jaarlijks verdwijnt 550 miljoen kubieke meter industrieel afvalwater in de rivier waar Egypte haar bestaan aan dankt. Daarnaast loopt 2,5 miljard kubieke meter drainagewater van de landbouw – vervuilt met chemische pesticiden en kunstmest – in de Nijl. Hoeveel onverwerkt rioleringswater in de levensader terechtkomt is niet bekend.

Bij gebrek aan alternatief drinkt bijna 40% van de Egyptische bevolking verontreinigd water, zo blijkt uit een recente studie van het Nationale Onderzoekscentrum. Dat verklaart mede waarom Egypte wereldwijd een van de hoogste percentages nieraandoeningen kent, aldus het rapport.

Egypte is een geschenk van de Nijl, zou de Griekse geschiedscrijver Herodotus ooit gezegd hebben, maar water is in Egypte een schaars goed geworden. Door de groeiende bevolking - momenteel 80 miljoen inwoners en naar verwachting 120 miljoen in 2050 - overtreft de vraag het aanbod is steeds ernstiger mate. Nu al is er slechts 860 kubieke meter water beschikbaar per hoofd van de bevolking per jaar, aanzienlijk lager dan de internationaal gehanteerde waterarmoedegrens van 1000 kubieke meter. Onlangs waarschuwde de regering dat het verder zal dalen tot 582 kubieke meter in 2017.

Aangezien de Nijl nu al niet meer aan de behoefte kan voldoen, is Kairo erop gebrand dat de toevoer vanuit de bovenstroomse landen onaangetast blijft. Een verdrag tussen Egypte en Sudan uit 1959 bepaalt dat Egypte jaarlijks recht heeft op 55,5 miljard kubieke meter. Al dat water wordt bijna tot de laatste druppel gebruikt en hergebruikt. Slechts een fractie stroomt de Middellandse Zee in om te voorkomen dat de rivier in het noorden verzilt.

Daarom voelt Kairo zich bedreigd wanneer de zuidelijk gelegen landen, met name Ethiopie vanwaar 85% van het Nijlwater uiteindelijk Egypte binnenstroomt, meer water willen gebruiken voor eigen doeleinden. Het aftappen van Nijlwater ten nadele van Egypte zou volgens de vroegere president Anwar Sadat zelfs beschouwd worden als een regelrechte oorlogsverklaring. Dat dreigement is door president Hosni Mubarak – sinds 1981 aan de macht - nooit meer expliciet uitgesproken, maar de verhoudingen tussen Egypte en Sudan enerzijds en de bovenstroomse landen anderzijds zijn onlangs weer sterk verslechterd.

Opnieuw liepen de onderhandelingen in het kader van het mede door Nederland gesteunde ‘Nile Basin Initiative’ onlangs vast op onenigheid. Het overleg werd in 1999 gestart “om de rivier gemeenschappelijk te ontwikkelen en vrede en veiligheid in de regio te waarborgen”, zo staat in de beginselverklaring. Maar de laatste sessie vorige maand in Alexandrie liep uit op een scherpe woordenwisseling. “Het maakt niet uit wat zij vinden, alleen onze mening telt”, zei de Egyptische minister voor water en irrigatie naderhand. De gespreksronde wordt over vijf maanden voortgezet wanneer de gemoederen wat zijn bedaard.

Terwijl Kairo het oude quotum onaangetast wil houden en liefst meer water opeist, willen de zuidelijke gelegen landen juist af van een Brits koloniale bepaling uit 1929 die Egypte een vetorecht geeft over grootschalig gebruik van Nijlwater in bovenstroomse gebieden. Kairo maakt bijvoorbeeld bezwaar tegen de bouw van hydro-elektische dammen voor het opwekken van waterkracht en de aanleg van irrigatiekanalen voor grootscheepse landbouw.

Ondanks de watercrisis, is de Egyptische bevolking bepaald niet spaarzaam met het beschikbare water. Door verspilling gaat een grote hoeveelheid water verloren, volgens de Wereldbank het gevolg van een te lage prijs die op water wordt geheven. Egyptenaren moeten veel zuiniger met hun water omgaan, zo waarschuwde Catarina de Albuquerque, een door de VN aangestelde afgezant, twee maanden geleden tijdens een bezoek.

Het meeste water wordt echter gebruikt in de landbouw. Door inefficiente irrigatiesystemen gaat bijna 85% van de waterconsumptie op aan de bevloeiing van gewassen. En zelfs dat is niet genoeg. Door de ongelijke verdeling van het water zien veel boeren zich genoodzaakt onverwerkt rioleringswater af te tappen voor hun gewassen. De minister van landbouw heeft daarom afgelopen week aangekondigd alle groente en fruit te vernietigen die met rioolwater is geteeld.

“Ik kan niet anders”, zegt Shabaan Said in het boerengehucht Al-Gomhureiya in de Fayoum ten zuidwesten van Kairo. Leidingwater komt hier niet en het opgepompte grondwater is ernstig verontreinigd. Net als veel dorpsgenoten heeft de 55-jarige maisboer een nieraandoening. “Zelfs de dieren drinken het water hier niet meer.” Een islamitische welzijnsorganisatie heeft daarom vorig jaar een kleine waterzuiveringsinstallatie aan de rand van het dorp neergezet. Elke dag zetten vrijwilligers de kraan twee uur lang open zodat de inwoners water kunnen halen. “Zoveel water heeft dit land en dan komen we toch bijna om van de dorst”, zegt Shabaan. “Dat is toch onbegrijpelijk?”

Egypte verbruikte afgelopen jaar 64 miljard kubieke meter water. Volgens het Nationale Onderzoekscentrum zal het land in 2017 ruim 86 miljard kubieke meter water nodig hebben, maar slechts over 71.4 miljard kubieke meter beschikken. Een verdrag tussen Egypte en Soedan uit 1959 bepaalt dat Egypte 55,5 miljard kubieke meter Nijlwater mag gebruiken. Nu voorziet de Nijl in ruim 85% van de nationale behoefte. In 2017 zal dit zijn gedaald tot 80,5%. Het ministerie van water en irrigatie ziet de oplossing voor de toenemende waterschaarste in het tegengaan van verspilling, meer onttrekking van bronwater en het gebruik van ontziltingsinstallaties. Darnaast propageert het een betere opvang van regenwater in de bovenstroomse landen zodat de Nijl meer water kan aandragen. De landen die in het ‘Nile Basin Initiative’ zijn verenigd zijn Egypte, Soedan, Ethiopie, Oeganda, Kenia, Tanzania, Burundi, Rwanda, en de Democratische Republiek Congo.

Straat van Kairo

Afscheid van stokoude taxi

ALEXANDER WEISSINK

KAIRO - Het is een emotioneel afscheid. Tarek (36) wrijft nog een laatste keer over het doffe dashboard van zijn veertig jaar oude Fiat 132 en kust het stuur. “Masalama habibie”, dag vriend, zegt hij tegen de afgeleefde taxi waar zijn vader ooit in begon. Het blauwe boze oog dat al die tijd tijd aan de achteruitkijkspiegel hing om afgunstige weggebruikers af te schrikken, steekt hij in zijn zak. De koran haalt hij vanachter de voorruit en stopt het in zijn tas. Dan parkeert Tarek de gammele auto op het afgebakende terrein in de woestijn bij hektometerpaal 10,5 langs de snelweg tussen Kairo en Alexandrie.

De dienstdoende functionaris neemt de autopapieren in ontvangst en laat Tarek een formulier ondertekenen. Honderden taxis zijn hem in de afgelopen weken voorgegaan. De wrakken staan als kleine Dinky Toys in het zand opgestapeld. Nog een laatste keer kijkt hij naar zijn gebutste Fiat. “Hij was een beetje oud, maar deed het nog goed”, zegt Tarek triest. Dan spiest een vorkheftruck de auto door de zijdeuren en tilt het de lucht in. Een kwart tank kostbare benzine die Tarek is vergeten af te tappen spettert op de grond. Voor zover er milieubepalingen zijn, worden ze niet zo serieus genomen in Egypte. In mum van tijd ligt het barrel bovenop drie andere oldtimers.

Op de openbare weg van Kairo vindt een kleine revolutie plaats. De stokoude taxis die het straatbeeld tot voor kort domineerden, verdwijnen in rap tempo. Voorbij zijn de tijden dat de roetpluimen van een zwart-witte Lada, Peugeot of Fiat het zicht op de tegenligger ontnemen. Niet langer hoeft de klant plaats te nemen op een smerige zitting die getekend is door smeulende sigarettenpeuken. Kapotte koplampen, losse bedrading, portieren die niet meer willen sluiten, taximeters die nooit hebben gewerkt, kromme wielassen, lekkende benzinetanks: het hoort binnenkort allemaal tot de verleden tijd. Op last van de staat moeten alle taxis ouder dan twintig jaar binnen twaalf maanden van de straat zijn.

De maatregel is bedoeld om het versleten imago van Kairo een beetje op te vijzelen. De botsauto’s zijn niet alleen een gevaar op de weg, maar bovendien een doorn in het oog van de gouverneur en de regering. Nieuwkomers in Kairo ervaren een tocht met de taxi als een regelrechte dodemansrit. Om de haverklap begeven de taxi’s het midden op straat en veroorzaken oponthoud in het toch al zo verstopte verkeer. Om van de vervuiling nog maar niet te spreken.

Tarek had niet veel keus. De brief die hij van de bank ontving, las meer als een dreigement, dan een aanbieding. Daarin werd hem een lening in het vooruitzicht gesteld als hij zijn oude taxi voor een nieuwe auto verruilde. Zo niet, dan zou hij zijn vergunning verliezen. Voor de Fiat kreeg hij een cheque van omgerekend 750 euro, te verzilveren bij de bank waar hij een lening aanging. Voor 54.000 pond (7000 euro) – door de overheid van belasting ontheven - koos hij voor de Chinese Esperanza. Maandelijks moet Tarek honderd euro aan de bank aflossen na aftrek van de korting die hij krijgt omdat hij op de zijdeuren reclame maakt voor een merk chips. “Dat wordt nog een hele klus”, zegt de vader van drie kinderen. Hij houdt gemiddeld tien euro over na een dag rijden.

Van dankbaarheid is dan ook geen sprake. Veel taxichauffeurs denken dat het een verkapte manier is om de grote autodealers door de crisis te helpen. Het is toch op zijn minst verdacht dat de drijvende kracht achter het programma, de heer Mansour, zowel minister van transport is als eigenaar van ’s lands grootste en gelijknamige dealer. Geen wonder dat Mansour de meeste taxi-auto’s aanlevert. Daarnaast zou Ahmed Ezz, de grootste staalmagnaat van het land en tegelijk het belangrijkste parlementslid van de regeringspartij, al het oud ijzer van de autowrakken krijgen. De geruchten zijn voor velen het zoveelste bewijs van belangenverstrengeling tussen regering en zakenwereld.

Desondanks is het programa een overweldigend succes. Sinds april dit jaar zijn al 15.000 leningen uitgegeven en bijna vijfduizend nieuwe taxis opgeleverd. De moderne middenklassers uit China, Korea en de Verenigde Staten hebben weliswaar niet de charme van de oude Europese auto’s, maar de airconditioning en de meter werken tenminste zoals het hoort. Dat is al enorme vooruitgang: geen gesteggel meer over de prijs aan het eind van de rit.

Wanneer Tarek even later zijn afgiftebewijs inlevert bij een brommige ambtenaar, krijgt hij de sleutels en autopapieren van zijn nieuwe wagen. Hij loopt het terrein op waar honderden witte auto’s staan te wachten op hun nieuwe eigenaar. Na kort zoeken vindt hij de Esperanza met het corresponderende nummerbord. Hij neemt plaats achter het stuur en hangt het boze oog weer aan de spiegel. Het voelt nog een beetje onwennig. Het transparante plastic blijft voorlopig op de stoelen om niet meteen al vlekken te hebben. “Ik hoop dat ie het net zolang volhoudt als mijn oude Fiat.”

Onderweg terug naar Kairo, geeft Tarek toe dat hij heel tevreden mag zijn. Alleen zijn rijgedrag is er niet op vooruitgegaan. Net als andere weggebruikers kan hij maar niet van de claxon afblijven. Tijdens de rit van drie kwartier toetert hij welgeteld 213 keer.

Middel-egyptische grammatica

Cursisten die de Vervolgcursus Hiërogliefenschrift hebben afgerond of zich hebben aangesloten bij een leesgroep, kunnen zich verder verdiepen in de Middelegyptische grammatica.
 Verspreid over het cursusseizoen worden zes lessen gegeven waarin specifieke werkwoordsconstructies worden behandeld.
Aan deze cursus is geen huiswerk verbonden, tijdens de lessen worden heldere en korte voorbeelden gegeven van grammaticale constructies.

De volgende onderwerpen komen aan bod: 1. Naamwoordzinnen. 2. De Toestandsvorm. 3. De Pseudo-verbale zin 4. Deelwoorden en de sDm.ty=fy. 5. De relatiefvorm. 6. De Participial Statement.

Cursisten, die minimaal de Vervolgcursus hebben gevolgd, kunnen deelnemen aan deze cursus.

Aanbod seizoen 2009-2010

De cursus Middelegytpische grammatica staat zowel in Hilversum als in Leiden op het programma.

Hilversum

Aanvang woensdagavond 30 september van 19.30 tot 21.30 uur.
Data: 30 september, 4 november, 9 december, 27 januari, 10 maart en 14 april.
Locatie: Gebouw De Morgenster, Seinstraat 2 te Hilversum.

Klik hier voor een routebeschrijving.

Leiden

Aanvang zaterdagmiddag 26 september van 12.00 uur tot 14.00 uur.
Data: 26 september, 28 november, 12 december, 6 februari, 6 maart en 1 mei.
Locatie: Rijksmuseum van Oudheden, Rapenburg 28 te Leiden.

Klik hier voor een routebeschrijving.

Kosten

Hilversum € 148,-.

Leiden € 168,- inclusief museumjaarkaart.
Indien u in het bezit bent van een voor de cursusperiode geldige museumjaarkaart, betaalt u € 148,-.
De genoemde prijzen zijn inclusief het cursusmateriaal.

Drs. Willem M. van Haarlem is conservator van het Allard Pierson Museum in Amsterdam.
www.allardpiersonmuseum.nl
Een uitstekende beelddatabank is te vinden op deze pagina:
http://www.allardpiersonmuseum.nl/collecties

Op verzoek van Marc De Klerck was Drs. van Haarlem zo vriendelijk mee te willen werken aan dit interview, dat twee delen heeft:
- over het werk van Drs. van Haarlem als conservator van het Allard Pierson Museum
- over het onderzoek in Tell Ibrahim Awad
http://cf.uba.uva.nl/apm/44n.htm

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Vragen van Marc De Klerck:

Het museumbezit bevat een uitgelezen collectie antiquiteiten uit de laatste duizend jaar van de Oudegyptische cultuur. De eerste fasen zijn echter minder sterk vertegenwoordigd. Zijn er plannen om op een of andere manier de bezoeker te informeren over vroegere periodes?
Willem M. van Haarlem: Bij de komende herinrichting wordt de mogelijkheid om digitale informatie te verstrekken sterk uitgebreid. Bovendien kunnen bruiklenen, vooral uit het RMO in Leiden, in die behoefte voorzien.
http://www.rmo.nl

Kunsthandel en veilingen bieden nog steeds legale stukken aan. Is het museum nog partij in de felle concurrentie die er op dit moment heerst?
Willem M. van Haarlem: Nauwelijks, en misschien moet het museum dat ook niet willen. In hoeverre de bedoelde stukken echt legaal zijn is ook nog maar de vraag.

Vanuit Egypte wordt er zware druk uitgeoefend om belangrijke stukken (zelfs legaal verhandelde stukken) terug te brengen naar het land van herkomst. Hoe wordt dit in Nederland ervaren?
Willem M. van Haarlem: Zeker als het recent uit het land ontvreemde stukken betreft als terecht; wanneer dat (veel) verder in de tijd terugligt staat dat ter discussie.

Informatie verstrekt door het internet is niet altijd betrouwbaar. Hebt U hierin als conservator een rol te vervullen en hoe ziet U die rol?
Willem M. van Haarlem: Door op de website van het museum zelf en bij vragen uit de media en het publiek zoveel mogelijk van betrouwbare informatie uit te gaan en de bronnen daarvoor duidelijk aan te geven.

Is er een intense samenwerking met andere (en buitenlandse) musea en universiteiten, en hoe vertaalt zich dat specifiek voor het museum Allard Pierson?
Willem M. van Haarlem: Met het RMO in Leiden bestaat intensieve samenwerking. Internationaal via het ‘Comité international pour l’egyptologie’, een subcomité van de internationale museumvereniging ICOM.
http://icom.museum/international/cipeg.html
Door bruiklenen van elkaar en het overnemen van tentoonstellingen.

Hoe ziet U uw taak als conservator en wat had U graag gerealiseerd voor Allard Pierson?
Willem M. van Haarlem: Bewaken van het wetenschappelijke niveau van de collectie en de presentatie daarvan en de juiste informatieverstrekking daarover. In het kader van de complete herinrichting van het museum ook een nieuwe en eigentijdse Egypte-afdeling realiseren.


 

Vragen van Philippe Gossaert:

U bent mij het meest bekend van de opgravingen van Tell Ibrahim Awad. Dien ik mij een vlotte opgravinggeschiedenis voor te stellen, of was grondwater het enige probleem?
Willem M. van Haarlem: In de eerste seizoenen wel; in de latere seizoenen werd dat een toenemend probleem, totdat op het laatst 20 uur per etmaal het grondwater op de diepste plaatsen moest worden weggepompt. Daarnaast was er de voortdurende dreiging van illegale agrarische landwinning aan de randen van de tell, en de vernieling van blootliggende meetpunten, etc.

Tell Ibrahim Awad is niet zo ver gelegen van Tell el Daba. Heb ik het juist voor dat de bewoning van de eerste site in tijd stopt, waar zo ongeveer de bewoning van de tweede start? Kan dit iets met elkaar te maken hebben? Wat zou de reden geweest zijn waarom de bewoning van Tell Ibrahim Awad stopgezet werd?
Willem M. van Haarlem: Zo lijkt het, maar is het niet helemaal, want in Tell el Dab’a is in weliswaar verstoorde contexten ook pre-Middenrijks aardewerk gevonden. Waarschijnlijk werd de tell verlaten doordat de dichtstbijzijnde Nijlarmen zich verlegden, waardoor de plaats niet meer goed bereikbaar was.

De site is bewoond geweest van de predynastische periode tot het Middenrijk. Zijn er namen van farao’s gevonden? Weet u hoe de site genoemd werd in de faraonische periode?
Willem M. van Haarlem: De plaatsnaam is niet bekend. Gevonden koningsnamen zijn uit dynastie 0: ‘Dubbele Valk’, Ka en Narmer; dynastie 5: Oeserkaf.

Er zijn verschillende tempels ontdekt. Zijn er aanwijzingen gevonden welke god(en) er aanbeden werden?
Willem M. van Haarlem: Mogelijk een (voorouder)bavianengod, zoals Hedjwer, door resten van een mogelijk cultusbeeld van een baviaan.

Wilt u zo vriendelijk zijn uit te leggen waarom de hier gevonden votiefvoorwerpen zo belangrijk zijn?
Willem M. van Haarlem: Ze passen in de al eerder gevonden contemporaine votiefcorpora in Abydos, Hierakonpolis en Elefantine, en recent in het nabije Tell el-Farkha, en getuigen zo van een waarlijk nationale vroegdynastische trend.

Over een groep teruggevonden knotskoppen las ik bij David Wengrow in ‘The Archaeology of Early Egypt’ (2006) p. 184 dat dit een onderdeel van een landelijk fenomeen kan zijn in die zin dat dit kan duiden op een officiële breuk omstreeks de vijfde dynastie met de vroegdynastische periode. Is dit zo en wat zou de reden hiervoor zijn? Meestal greep men net terug naar een voorgaande periode, dacht ik.
Willem M. van Haarlem: Een interessante theorie, waar meer aanwijzingen voor zijn, zoals het ‘nationaliseren’ van vroege provinciale tempels in die tijd. Er zullen wel eerst meer aanwijzingen voor moeten worden gevonden.

Is dat niet verschrikkelijk interessant: een chronologische opeenvolging van verschillende tempels op dezelfde plaats kunnen onderzoeken?
Willem M. van Haarlem: Dat is het, net zoals dat bij de Satet-tempel op Elefantine het geval was. Alleen de tempel van Tell Ibrahim Awad gaat nog veel verder terug.

Werden in Tell Ibrahim Awad elitaire tombes opgericht?
Willem M. van Haarlem: Op een ander deel van de tell werden inderdaad 2 rijke graven uit dynastie 1-2 gevonden.

Is de site belangrijk voor het onderzoek naar - en de evolutie van - begravingen van niet-elitaire personen?
Willem M. van Haarlem: Vooral door het osteologische onderzoek van de circa 80 personen uit de onderzochte begraafplaats (dynastie 4-11). De bescheiden architectuur en grafvondsten kunnen een indicatie zijn voor sociaal-economische omstandigheden in deze tijden.

Zijn de onderzoekingen voltooid? Welke lectuur moet ik me aanschaffen om meer over Tell Ibrahim Awad te weten te komen?
Willem M. van Haarlem: Op het moment worden ze niet voortgezet, maar dat betekent niet dat ze voltooid zijn.

De Verborgen Tombe van drs. Huub Pragt

Titel: De Verborgen Tombe
Auteur: drs. Huub Pragt
ISBN: 978-90-810474-2-5

De Verborgen Tombe is het debuut van de Nederlandse Egyptoloog Huub Pragt.

Het verhaal begint met de vermissing van twee Britse mannen en een Franse vrouw en daarna raakt er nog een Nederlandse journalist vermist.
Het startschot voor een spannend verhaal over de jonge Britse Egyptoloog Kevin die een proefschrift maakt over Mencheperra, een Hogepriester van Amon en de Farao van het Zuidelijke Deel van Egypte.


Als Kevin een kaart ontdekt op de achterkant van een papyrus, haalt hij zijn vriend Marc, een student Geography, over om mee te gaan naar Egypte. Samen gaan ze daar opzoek naar de nooit gevonden tombe van Mencheperra.
Later voegt de Franse Egyptologe Isabelle zich bij hen.

Maar het verhaal gaat niet alleen over Kevin en Marc. We krijgen ook een kijkje in de Egyptologie en het Egypte van de jaren 20 én we gaan nog verder terug in de tijd.
 We lezen namelijk ook het verhaal van Mencheperra en zijn familie.
Waarom zij de farao's verplaatst hebben en wat ze met alle grafgiften hebben gedaan.

Huub Pragt heeft het talent om deze priesters uit verre tijden tot leven te wekken.
 Tijdens het lezen zag ik deze mensen dan ook heel duidelijk voor mijn geestesoog.
 Ik had nooit zo'n hoge pet op van deze priesters, omdat het enige wat ik wist, was dat ze zichzelf tot farao uitriepen terwijl er al een farao was.

Maar Huub Pragt heeft mijn beeld volledig gewijzigd.
Ik zie deze priesters nu met hele andere ogen, ik begrijp nu waarom ze zichzelf tot farao uitriepen en dat zij het waren die de Goede Goden van een tweede dood hebben gered.
Maar ook de andere hoofdpersonen uit zijn boek zijn levensecht.

Dit boek is in eigen beheer uitgegeven en het ziet er heel netjes uit.
De kaft is mooi en het boek is goed gelijmd, iets dat erg belangrijk is voor een paperback.
De voor- en de achterkant zijn voorzien van flappen zodat je tijdens het lezen de benodigde achtergrondinformatie op kan zoeken.
Op de voorflap vind je de chronologie van de Farao's en de regerende Hogepriesters van Amon. Als je de flap openvouwt vind je een kaartje van Egypte met de nieuwe en oude plaatsnamen en daarnaast vind je een kaart van Loeksor/Thebe plus de westoever.

Op de achterflap staat de stamboom van de Farao en de priesters zodat je de familieverhoudingen kan volgen. Als je achterflap openvouwt vind je de achterkant van de Papyrus Aberdeen en een kaartje van de Dal der Koningen.

Voor iedereen die een origineel en goed verhaal wil lezen, raad ik De Verborgen Tombe van harte aan.
En ik hoop stiekem dat Huub Pragt nogmaals achter de computer wil duiken om nog zo'n mooi boek te schrijven.
Het boek is te bestellen via De Verborgen Tombe.nl.

Onderzoek door Zahi Hawass

Op zijn Engelstalige website neemt Dr Zahi Hawass u mee naar de ondergrondse vertrekken van de trappenpiramide van Djoser in Sakkara.
 
Bekijk hier het filmpje: trappenpiramide.
Hawass vertelt ook over het onderzoek aan de mysterieuze tunnel in het graf van Sethi I KV17. Bekijk hier het filmpje: tunnel.

Verder richt hij zijn aandacht op het Dal der Koningen.
 Bij zijn onderzoek gaat hij grondig te werk.
Het Dal der Koningen wordt tot op de laatste zandkorrel leeggehaald.
Lees hier het verslag: Dal der Koningen.

Lees ook het verslag over de ontdekking van een tempel uit de tijd van Thoetmoses II te Tell Heboea in de Sinaï: tempel.

Hawass kondigt het vervolgonderzoek aan de piramide van Choefoe.
 Hij verwachtte eind juli 2009 de grafkamer van Choefoe te ontdekken: Choefoe.

Audiotour voor kinderen:zoektocht door het Rijksmuseum van Oudheden in Leiden

Tot en met donderdag 31 december 2009 wordt voor jeugdige fans van mummies, piramides en Egyptische farao's een spannende zoektocht door het Rijksmuseum van Oudheden in Leiden georganiseerd.
Deze zoektocht is in de vorm van een audiotour waarbij tv-presentator Sipke Jan Bousema kinderen meeneemt over de Egyptische afdeling van het museum.
De audiotour kan worden gedownload op een mp3-speler.

Sipke Jan is bekend van de tv-programma's Museumbende, Opsporing Verzocht en het Junior Songfestival. Hij vertelt over zijn reis door Egypte en zijn vakantiefoto's. Er is echter een vreemd voorwerp te zien op een van zijn foto's.
Kinderen ontdekken samen met Sipke Jan de mysterieuze mummies, raadselachtige hiërogliefen en imposante beelden uit het oude Egypte.
Voor meer informatie klikt u hier op: Audiotour.

Kritiek op mogelijke McDonalds in bibliotheek Alexandrië

In Egypte is beroering ontstaan over de plannen om de in 2002 geopende Bibliotheca Alexandrina te voorzien van zes nieuwe restaurants. Er circuleren hardnekkige geruchten dat ook McDonald's een van de zes licenties heeft binnengerijfd, zo meldt The Guardian.
Critici spuwen op blogs en Facebook driftige commentaren over "de uitverkoop van het cultureel erfgoed" en "de nefaste invloed van het geld op de wetenschap". Een woordvoerder riposteerde dat er geen McDonald's in het complex zou komen, maar kon dat niet officieel bevestigen.
 Tot nu toe was er in de bibliotheek annex musea, laboratorium, planetarium en enorme leeszaal uitgerust met 5000 computers voor bezoekers, geen mogelijkheid om iets te eten. Jaarlijks zijn er ongeveer 800.000 bezoekers voor de bibliotheek.
De Bibliotheca Alexandrina is de nieuwe, door de universiteit van Caïro en Unesco betaalde instelling in de Egyptische stad Alexandrië waar 2000 jaar geleden een van de rijkste bibliotheken van de klassieke wereld stond.
Van bij de eerste plannen had de nieuwe bibliotheek de ambitie om het belang van de oude naar de kroon te steken.
Het is een vaak gehoorde kritiek dat ze tot nu toe daar niet in is geslaagd, zo weet ook NRC Boeken. De bibliotheek trekt vooral buitenlandse bezoekers, die vooral geïnteresseerd zijn in de monumentale waarde van het gebouw, en minder uitkijken naar de boeken, die dan nog niet zo talrijk aanwezig zijn. Er bevinden zich 350.000 titels in Egyptes zelfverklaard 'venster op de wereld' - ter vergelijking, de nationale biblioteek van België bevat 5 miljoen boeken.
Petra Sijpesteijn, hoogleraar Arabisch in Leiden, zegt aan NRC: "Aan de technische vooruitstrevendheid van de BA hebben beginnende wetenschappers niet genoeg.
 Je hebt toch gewone boeken nodig om een beeld te krijgen van de samenhang van een studieveld." (HC)

Tien engelstalige video's/ Dr Hawass in de hoofdrol

De Amerikaanse televisiezender ABC uit San Francisco heeft  video's van ongeveer tien minuten samengesteld met de onvermijdelijke Dr Hawass in de hoofdrol.

De  onderwerpen zijn:

New details of the Boy King,
Visiting the Valley of the Kings,
Unearthing ancient tombs,
 Carrying on the work of Howard Carter,
 Fact or Fiction: The Curse of King Tut,
Exploring the Tomb of Tutankhamun,
Built on a quest for immortality,
Timeline of events in Ancient Egypt,
Resources and exhibit information.