Farao’s hadden een slecht hart

Onderzoek toont wijdverspreide aderverkalking aan

Of de farao’s wel of niet gezond aten, valt niet met zekerheid te zeggen.
Wel is vast komen te staan dat het niet goed voor je hart was om een vooraanstaand Egyptenaar te zijn.
 Aderverkalking kwam heel veel voor.

Het was al bekend dat de aderen van een farao-mummie uit het Museum van Egyptische Oudheden in Cairo ernstig waren verkalkt.
Wetenschappers van de universiteit van Californie hebben nu 20 mummies uit de kelders van het museum gehaald en in een CT-scanner gelegd.
 Bij zestien mummies waren hart en aders nog te herkennen. En negen van hen bleken te lijden aan aderverkalking.

Bron: Scientific American

75 jaar Leids Papyrologisch Instituut

Op 19 januari 2010 is het precies 75 jaar geleden dat de 'Stichting het Leids Papyrologisch Instituut' werd opgericht - het enige papyrologische instituut in Nederland.

Tentoonstelling van papyri in het Rijksmuseum van Oudheden

Op 19 januari 2010 is het precies 75 jaar geleden dat de 'Stichting het Leids Papyrologisch Instituut' werd opgericht - het enige papyrologische instituut in Nederland.
 
Om dit bijzondere jubileum luister bij te zetten, zijn de mooiste papyri en andere interessante stukken uit de collectie van het Papyrologisch Instituut bijna twee maanden lang te zien op een mini-expositie in de Actueel-vitrines van het Rijksmuseum van Oudheden.

Papyruscollectie
De aanleiding voor de oprichting van het Papyrologisch Instituut was een schenking van 21 Griekse papyri door de Engelse verzamelaar E.P. Warren.

Deze papyri, afkomstig uit Egypte, vormden het begin van de papyrusverzameling van het Leids Papyrologisch Instituut.
 In de loop der jaren is die door aankopen en schenkingen uitgebreid tot een bescheiden maar zeer gevarieerde studiecollectie van ruim 600 teksten.
Het zijn niet alleen teksten die zijn geschreven op papyrus, maar ook op potscherven, wastabletten, houten plankjes en zelfs op een loden plaatje.

De objecten dateren voor het grootste deel uit de periode waarin in Egypte naast het Egyptisch, ook het Grieks van de heersende klasse werd gesproken, namelijk van de derde eeuw vóór tot de achtste eeuw na Chr.

Lezingen
De tentoonstelling wordt op 18 januari officieel geopend met een symposium in de Taffehzaal van het Rijksmuseum van Oudheden.
 De sprekers zijn internationaal bekende papyrologen die allen in het verleden werkzaam zijn geweest op het Leidse instituut.
Voor het grotere publiek staat een lezingencyclus gepland over papyrologische onderwerpen, op donderdagmiddagen in februari en maart in het RMO.

Op 19 januari gaat de tentoonstelling open voor het publiek;
 hij blijft te zien tot 13 maart 2010.

Piramidebouwers waren geen slaven

(Novum/AP) - Wie bouwden de piramiden?
Slaven, zoals de filmmakers in Hollywood ons willen doen geloven?
 Joodse slaven, zoals een Israëlische premier ooit verkondigde?
Geen van beiden,
stellen Egyptische archeologen, die maandag nieuw bewijs hebben aangedragen voor de theorie dat de piramiden door vrije mensen zijn gebouwd, door betaalde werkkrachten die uit ontzag voor de farao werkten en als dank een begraafplaats in de buurt van de antieke monumenten kregen.

Dergelijke graven zijn vorige week ontdekt. Tientallen skeletten in vierduizend jaar oude kuilen zijn perfect bewaard door het woestijnzand.
 Bij hen in het graf lagen kruiken waar ooit bier en brood in heeft gezeten als leeftocht voor de doden in het hiernamaals.

De graftombes, vervaardigd uit gebakken kleistenen en elk zo'n drie meter diep, werden aangetroffen achter een grotere begraafplaats die in 1990 voor het eerst werd ontdekt in de buurt van de piramiden en dateert uit de Vierde Dynastie, ruim 2500 jaar voor onze jaartelling.
 
In die periode werden de gigantische bouwwerken opgetrokken bij Gizeh, dat aan de rand van het moderne Caïro ligt.

Eerdere bevindingen toonden al aan dat het om graven van piramidebouwers gaat.
 De nieuwe vondsten ondersteunen de theorie dat het om betaalde werkkrachten ging.
 De voorwerpen die in de graven zijn gevonden -voorraden om de overledene in het hiernamaals bij te staan- wijzen erop dat de bouwers veel respect genoten.

Herodotus, de Griekse historicus uit de oudheid, beschreef de piramidebouwers als slaven. Hollywood en wijlen de voormalige Israëlische premier Menachem Begin suggereerde dat deze slaven Israëlieten waren.
 Toch zijn archeologen, zowel joods als anderen, het er over het algemeen over eens dat de joodse rol een mythe is. "Joden bouwden niet aan de piramiden, omdat joden nog niet bestonden in de tijd dat de piramiden werden gebouwd", aldus Amihai Mazar, hoogleraar aan het archeologisch instituut van de Hebreeuwse Universiteit in Jeruzalem.

De bouwers zouden in werkelijkheid afkomstig zijn uit arme Egyptische gezinnen, die uit waardering voor hun werk werden beloond met een begraafplaats in de buurt van de piramiden en die werden voorzien van de nodige voorbereidselen op het hiernamaals.
De graven hebben de tand des tijds weten de doorstaan en zijn niet geplunderd omdat ze weinig 
bevatten dat voor grafrovers de moeite van het roven waard was.
 De skeletten lagen in foetus-houding met hun hoofd richting het westen en hun voeten richting het oosten

Zo'n tienduizend arbeiders werkten in diensten van drie maanden tijd.
 Zij verorberden dagelijks 21 runderen en 23 schapen, die vanuit nabij gelegen boerderijen werden toegestuurd.
Uit artritis in de botten is af te leiden hoe hard ze gewerkt moeten hebben.

Verandering in het straatbeeld in het zuidwesten van Egypte.
 
In de provincie al-Wadi al-Gadeed moeten ezels voortaan rondstruinen met een luier rond het achterwerk. Volgens een plaatselijke functionaris is de maatregel bedoeld om "het esthetische en culturele decor van de provincie" te bewaren.
 De streek trekt momenteel heel wat toeristen.
 
"Luiers zijn in de winkels beschikbaar tegen een lage prijs", aldus de functionaris.
 Eigenaars van ezels die aan de regel hun kont vegen, zullen worden beboet.
 
Ezels zijn alom tegenwoordig in Egypte.
Ze kunnen veel goederen vervoeren en zijn een hulp voor de boeren.

Farouk & Farida 20-01-1938

Farouk I (geboren op 11 februari 1920 te Caïro en overleden op 18 maart 1965 te Rome), Zijne Majesteit, door de Genade van God, de koning van Egypte en Soedan, Soeverein van Nubië, van Kordofan en van Darfur, is de zoon van koning Fuad I van Egypte en diens tweede echtgenote Nazli Sabri.

Saffinaz Zulfikar (geboren op 5 september 1921 te Alexandrië en overleden op 16 oktober 1988 te Caïro), is de dochter van rechter Yusuf Zulfikar, vice-president van het Gemengde Alexandrië Hof van Beroep, en Zeynep Hanim Mehmet Sait.

De kleding:

De bruid draagt een schitterende, glanzend geborduurde trouwjapon die nauw om haar slanke lichaam sluit.

De huwelijksvoltrekking:

De huwelijksvoltrekking vindt plaats op de Saray Kubah Paleis in Caïro.

Er zijn vier bruidskinderen: drie bruidsmeisjes en een bruidsjonker
. De bruidsjonker is het jongste broertje van de bruid, Sherif Zulfekar.


Na de huwelijksplechtigheid wordt er een groots banket gegeven.

Bijzonderheden:

• Als op 28 april 1936 zijn vader op 68-jarige leeftijd overlijdt, wordt de 16-jarige Farouk koning van Egypte.
  Farouk is niet aanwezig bij de begrafenis, die volgens moslim-traditie op dezelfde dag plaats heeft.
  Farouk wordt begeleidt door drie adviseurs die hem zullen begeleiden totdat hij de 18-jarige leeftijd zal bereiken;
  
• Op 20 juli 1937 vindt de troonsbestijging plaats.
   Via de radio spreekt hij zijn volk toe. Het is de eerste keer dat een heerser van Egypte op deze wijze zijn volk toespreekt: "And if it is God's will to lay on my shoulders at such an early age the responsibility of kingship, I will on my part appreciate the duties that will be mine, and I am prepared for all sacrifices in the cause of my duty...
   
  (En als het Gods wil is om op zo'n jonge leeftijd de verantwoordelijkheid van het koningschap op mijn schouders te leggen, dan spreek ik van mijn kant de waardering uit voor de taken die voor mij liggen en ben ik bereid de bijbehorende offers te brengen);
  
• Farouk is in eerste instantie heel populair bij zijn volk.
   Vlak na zijn kroning wordt door de rijke Abaza-familie toestemming gevraagd om de koninklijke trein kort te laten stoppen in hun dorp zodat de koning kan deelnemen aan de feestelijkheden in een grote, prachtig versierde tent op het treinstation;
  
• Farouks moeder zoekt voor hem een bruid uit.
   Haar keuze valt op de 15 jaar oude Saffinaz Zulfikar.
  Zij krijgt de naam Farida omdat familieleden traditioneel dezelfde initialen hebben;
  
• Het paar ziet elkaar voor het eerst op hun trouwdag;
  
• Farouk wordt verliefd op de koninklijke, glamoureuze levensstijl.
   Hoewel hij al duizenden hectare grond, tientallen paleizen en honderden auto's bezit, reist hij vaak naar Europa om nog meer grote aankopen.
  Dit leidt tot woede onder zijn volk;
  
• De geboorte van hun eerste kind, een dochter, leidt tot landelijke feestelijke gebeurtenissen. Zo worden er kleren verdeeld en krijgen duizenden armen een gratis ontbijt aangeboden. Bovendien krijgt elk van de 1700 gezinnen waar op dezelfde dag een kind is geboren, een Egyptische pond, een groot bedrag in die tijd;
  
• Tijdens de ontberingen van de Tweede Wereldoorlog haalt Farouk zich de woede van zijn volk op de hals door zijn uitbundige levensstijl.
  Zo besluit hij om alle lichten brandende te houden op zijn paleis in Alexandrië (in de tijd dat de stad verduisterd moet zijn als gevolg van Duitse en Italiaanse bombardementen).
  Dit wordt door sommigen als bijzonder beledigend ervaren;
  
• In 1942 wordt Farouk - onder bedreiging van een revolver - gedwongen een meer pro-Britse premier aan te stellen en zijn toenmalige premier (die te pro-Duits is) te ontslaan uit zijn functie. 
  Door de aanhoudende Britse bezetting van Egypte komen veel Egyptenaren, maar ook Farouk, positief tegenover Duitsland en Italië te staan.
   Egypte blijft echter - door de aanwezigheid van Britse troepen - neutraal tot het laatste jaar van de oorlog.
   Pas in 1945, als de gevechten in de westelijke woestijn van Egypte reeds lang zijn opgehouden, verklaart Farouk - onder zware druk van de Britten- de oorlog;
  
• In 1944 krijgt Farouk een zwaar auto-ongeval waarbij zijn stofwisseling in de war raakt.
   Dat én zijn grote voorliefde voor veel en lekker eten, leidt ertoe dat de oorspronkelijk ijdele, goed uitziende jonge koning een extreem overgewicht krijg.
   Hij weegt bijna 140 kilo!;
  
• Farouk is uiteindelijk vaker te vinden aan een Italiaans strand, of in om het even welk groot Europees winkelcentrum, dan in Egypte. Dit tot grote woede van zijn volk;
  
• In 1944 is Farida het vreemdgaan en excessieve gedrag van haar echtgenoot meer dan zat en verlaat zij het koninklijk paleis om in haar eentje een huis te betrekken.
   Farouk neemt het haar kwalijk dat zij geen troonopvolger kan baren.
   Farida zweert dat zij zal hertrouwen om te bewijzen dat zij wél een zoon kan baren, maar de regering houdt een echtscheiding tegen;
  
• De populariteit van Farouk daalt nog verder doordat hij bekend staat om zijn corruptie.
   Hij krijgt de bijnamen "playboy-koning" en "dief van Caïro" want hij lijdt bovendien aan kleptomanie (ziekelijke neiging tot stelen)
  . Op zijn buitenlandse reizen, en in Egypte zelf, mengt hij zich onder het gewone volk, en steelt hij alles wat van zijn gading is.
   Hij wordt een professioneel zakkenroller;
  
• De publieke onvrede tegen Farouk stijgt tot een hoog niveau als zijn vermeende corruptie leidt tot een nederlaag in de oorlog tegen Israël in 1948.
   Egypte verliest 78% van Palestina aan de nieuw gevormde staat Israël;
  
• Op 19 november 1948 wordt de echtscheiding een feit.
  Volgens Farouk is het "de wil van Allah" dat hij en Farida uit elkaar gaan.
  Opmerkelijk genoeg wordt in dezelfde week de echtscheiding van Farouk's zus, Fawzia, en haar echtgenoot, Sjah Mohammed Reza Pahlavi van het toenmalige Perzië, een feit;
  
• Op 6 mei 1951 hertrouwt Farouk met de 16-jarige Mena Nariman Sadiq (geboren op 31 oktober 1933 en overleden op 16 februari 2005), dochter van Hussain Fahmi Sadiq Bay en Asila Kamil.
  Zij is zorgvuldig uitgekozen in de hoop de populariteit van het koningshuis weer enigszins op te krikken. Hoewel Narriman was verloofd met een Harvard-student verbreekt zij haar verloving om koningin van Egypte te worden.
   Om haar man te plezieren, volgt zij een afval-programma om kilo's kwijt te raken en volgt zij lessen in hofetikette.
  Het paar krijgt samen een zoon: Ahmad Fuad, geboren op 16 januari 1952;
  
• Op 23 juli 1952 plegen de Vrije Officieren onder leiding van generaal Muhammed Naguib en kolonel Gamal Abdel Nasser een militaire staatsgreep.
   Farouk wordt gedwongen af te treden.
   Drie dagen later, op 26 juli 1952, wordt zijn zoon, de zes maanden oude Fuad, uitgeroepen tot koning Fuad II van Egypte.
   Hieraan wordt een einde gemaakt op 18 juni 1953 als de Egyptische republiek wordt uitgeroepen,
  en eerst generaal Mohammed Naguib president wordt, om daarna op 14 november 1954 aan de kant geschoven te worden door kolonel Gamal Abdel Nasser, die vervolgens president wordt.
   Hiermee komt een einde aan de 150 jarige Muhammed Ali-dynastie;
  
• Na zijn gedwongen abdicatie vertrekt Farouk met zijn luxe jacht op uiterst pompeuze wijze vanuit de haven van Alexandrië naar Monaco. Uiteindelijk vestigt hij zich in Rome;
  
• De revolutionaire regering brengt al snel de uitgebreide collectie snuisterijen en schatten van de ex-koning naar een veiling.
   Onder deze bezittingen bevindt zicht een van de zeldzame 1933 Double Eagle-munten.
  De munt verdwijnt echter voordat deze kan worden teruggestuurd naar de Verenigde Staten;
  
• In maart 1953 krijgt echtgenote Narriman genoeg van de uitbundige levenswijze van Farouk en keert zij terug naar haar moeder in Egypte.
   Op 2 februari 1954 is de officiële echtscheiding een feit.
  
  Op 3 mei 1954 hertrouwt Narriman met Dr. Adham al-Nakib uit Alexandrië, de voormalige lijfarts van Farouk. Zij krijgen samen een zoon: Akram
  . Ook dit huwelijk eindigt in 1961 in een echtscheiding.
   In 1967 hertrouwt zij dan met Ismail Fahmi, eveneens arts, met wie zij in Caïro woont tot aan haar dood op 16 februari 2005 na een hersenbloeding;
  
• Farouk ontmoet de voormalige, Italiaanse operazangeres Irma Capece Minutolo (geboren op 6 augustus 1935 in Napels), dochter van Don Augusto Capece Minutolo, Prins van Canosa, met wie hij een verhouding begint;
  
• In 1959 krijgt Farouk het staatsburgerschap van Monaco;
  
• Op 18 maart 1965 overlijdt Farouk, slechts 45 jaar oud, in het Ile de France restaurant in Rome na het nuttigen van een overvloedige maaltijd.
   De officiële doodsoorzaak is een hersenbloeding, hoewel er geruchten gaan dat hij zou zijn vergiftigd door de Egyptische geheime dienst.
  Er wordt geen autopsie op zijn lichaam uitgevoerd;
  
• Het is Farouks laatste wens om te worden begraven in Al Rifa'i Moskee in Caïro, maar dit wordt geweigerd door de Egyptische regering onder Gamal Abdel Nasser;
  
• Als koning Faisal van Saoedi-Arabië zich bereid verklaart om Farouk in zijn land te begraven, krijgt men toestemming om hem te begraven op de Ibrahim Pasha begraafplaats in Caïro. Farouk wordt echter begraven in Italië;
  
• Farida woont van 1963 tot 1968 in Libanon en van 1968 tot 1974 in Parijs, waarna ze terugkeert naar Egypte dat dan wordt geregeerd door president Sadat. Zij blijft ongetrouwd en overlijdt op 17 oktober 1988 op 68-jarige leeftijd aan leukemie;
  
• In 2005 vertelt de operazangeres Capece Minutolo in een interview met Al-Ahram Weekly dat zij met Farouk is getrouwd tijdens een islamitsche ceremonie toen zij 16 jaar oud was. Onderzoek leert dat zij dan in 1951 zou zijn getrouwd, in hetzelfde jaar dat Farouk voor de tweede keer trouwde.
  
  Daarnaast verklaart Capece dat zij 8 jaar getrouwd waren ten tijde van Farouks overlijden in 1965, wat zou betekenen dat het huwelijk 1957 zou hebben plaatsgevonden. In een interview in Time uit 1954 wordt Capece beschreven als de huidige reisgenoot van Farouk, "een wulpse Napolitaanse", die weigerde de afgezette koning te trouwen:
   "Farouk is verstandig en teder, maar het huwelijk is het graf van de liefde.
  " Bewijzen voor een huwelijksvoltrekking zijn tot op heden niet geleverd.

Egyptische vrouwen Vechten tegen Seksuele intimidatie

Nationaal voetbalteam slechts voor moslims

Egypte, januari 2010

Hepatitis A

Egyptische eyeliner bestreed oogziekten

BRUSSEL - De oude Egyptenaren voegden giftig lood aan hun 'eyeliner' toe om oogziekten af te weren, meldt de nieuwsdienst ScienceNOW. De Franse chemicus Philippe Walter (CNRS) trof zouten van dit zware metaal aan in diverse vierduizend jaar oude eyeliners uit het oude Egypte die in het Louvre worden bewaard.
Twee aangetroffen loodzouten komen van nature niet voor, wat betekent dat de Egyptenaren ze zelf moeten hebben bereid.

Theeleuten In Beroemdste Theehuis Van Cairo: "El-Fishawi" - Cairo, Egypte

Rond de bazaar Khan el-Khalili zijn talrijke cafés waar je lekker een tijdje kunt zitten met een vruchtensapje, glaasje thee en/of shisha (waterpijp) en dan lekker mensen kijken.

In het hart van de souk staat het beroemdste theehuis (coffeeshop) van Caïro "El-Fishawi".
 
Hier schijnen veel beroemde Egyptenaren een bakkie te komen doen. Beroemde Egyptenaren hebben we er niet aangetroffen (de enige die wij trouwens kennen is zanger Amr Diab), maar wel heel, heel, heel veel straatverkopers. Knettergek word je van die lui! De één na de ander komt langs met Rolex-horloges (nep echt!), lelijke kettinkjes, petjes met geïntegreerde zonnebril, nog lelijker kettinkjes, portefeuilles, zonnebrillen, slippers. De één is nog niet voorbij, komt de volgende alweer langs. En dat gaat maar door... verschrikkelijk!!! Negeren is de beste remedie. 



Bezoek Aan De Khan El-Khalili

De Khan el-Khalili is de grote en populaire souk in Caïro en een van de grootste bazaars in het Midden-Oosten.
 De souk is een echte doolhof van winkelstraatjes met winkeltjes en werkplaatsen.
Het boeiendste gedeelte is nog steeds dat in de originele Khan-buurt.
 
Van kleding, textiel, kruiden en juwelen tot parfum, waterpijpen en kitscherige souvenirs, het aanbod is erg groot. Een aanrader is om niet alleen de straten te verkennen die uitsluitend op toeristen gericht zijn, maar ook de andere straatjes eens uit te proberen.
Het leukste is om gewoon rond te dwalen in deze wirwar van smalle straatjes en steegjes.
 
De verschillende kleuren en geuren van de vreemde soorten kruiden zijn een lust voor de zintuigen en het is erg leuk om hier te fotograferen. Je verveelt je geen seconde in deze gezellige chaos!
Rond de bazaar zijn talrijke cafés waar je lekker een tijdje kunt zitten met een vruchtensapje, glaasje thee en/of shisha (waterpijp) en dan lekker mensen kijken.

Wij hebben ervaren dat het handig is om aan het eind van je vakantie pas een bezoekje aan de Khan el-Khalili te brengen.
Dan heb je nl. al een lekker vakantiekleurtje en zie je er niet meer uit of je net uit het vliegtuig komt... Verse toeristen worden beschouwd als een makkelijk slachtoffer.
 Verder ben je aan het eind van je reis ook wat beter bekend met prijzen voor souvenirs en misschien ook wat geoefender in het onderhandelen!!! ;-)

Zes maanden ziekte door fruitsapje in luxehotel

Van de vele toeristen die naar een luxehotel trekken, informeert slechts één op vier zich vooraf inzake lokale ziektes en de noodzakelijke inentingen. Maar dat ook het duurste en meest luxueuze hotel niet zonder risico is, ondervond de een Vlaamse toeriste in Hurghada, Egypte.
Ze liep er hepatitis A op door een vers geperst fruitsapje te drinken.
 
" Zelf mijn huisarts vond een inenting niet nodig, stelde hij me gerust".
 De vrouw is zes maanden ziek geweest.

"Een maand nadat ik thuiskwam, werd ik plots vreselijk moe. De dokter dacht dat ik een maagontsteking had, maar de pillen hielpen niet. Toen het wit van mijn ogen steeds geler werd, heb ik de dokter zelf gevraagd om een bloedcontrole".
 De test bevestigde dat ze hepatitis A had. "Later bleek uit onderzoek van het Ministerie van Volksgezondheid dat niet alleen ik ziek geworden was.

Zeker driehonderd toeristen in dat hotel hadden hepatitis A opgelopen door de ijsblokjes in het vers geperste sinaasappelsap.
 Het heeft uiteindelijk een halfjaar geduurd vooraleer ik genezen was".

"Mijn reisagent had me niets aangeraden, en toen ik een week vóór het vertrek een bezoek bracht aan mijn huisarts, stelde die me ook gerust: ik had geen inentingen nodig omdat ik naar een luxehotel ging. Nu heb ik mijn lesje geleerd.
 Vóór ik op vakantie ga, check ik eerst welke inentingen ik nodig heb, ook al logeren we in een luxehotel".

Water voor de overledene: de rol van de nabestaanden in het oude en moderne Egypte

woe. 07-04-2010

Voor de doden in het oude Egypte was een uitgebreid parcours uitgewerkt waarmee zij het eeuwige leven konden bereiken, en dat in het Dodenboek staat beschreven.
 
Maar voor de nabestaanden waren er ook rituelen om hun contact met de overledene in stand te houden. Er moest regelmatig water en voedsel aan de dode worden gebracht, er werden bijeenkomsten gehouden bij het graf, en met name de oudste zoon had een belangrijke rol bij het voortzetten van de dodencultus.

In de loop van de geschiedenis van Egypte zijn de denkbeelden over de dood ingrijpend veranderd, maar juist in de rituelen rondom de rol van de nabestaanden zijn enkele tradities bewaard gebleven. In deze lezing worden de rituelen uit het dagelijks leven in het oude Egypte besproken en een vergelijking wordt gemaakt met de situatie in het moderne Egypte.

Prof. dr. Olaf Kaper is als hoogleraar Egyptologie verbonden aan de Universiteit Leiden.

Alexandrië: een hippe duik in het verleden

Geplaatst: door Herman Veenhof

Vis binnenhalen op de 'corniche' van Alexandrië. |foto Nederlands Dagblad

De nummer twee van Egypte telt vier miljoen inwoners, voelt mediterraan aan en is altijd voorzien van een frisse bries. Overdag vormen de antieke zaken een leuke route.
 's Avonds is het verbazing troef, op de 'Corniche'
. En voor wie daarna niet genoeg heeft: onder de stijgende zeespiegel ligt nóg zo'n stad.

De Corniche 26 juli is de boulevard langs de kust van Alexandrië
Een jaar of tien geleden is die grondig opgeknapt, zodat je op lange stukken van maar liefst dertig kilometer lange boulevard een breed trottoir hebt.
 Daar wordt geflaneerd bij het leven, je zou er zelfs kunnen fietsen. Dat doet echter niemand. Er zijn wel heel veel auto's, variërend van Peugeot 404's (daarin reden in de jaren zestig in Nederland dokters en ingenieurs) via geel-zwarte Lada's (taxi's waarin je na slim en duidelijk onderhandelen goedkoop overal heen kunt) tot aan moderne Jappen.

In één zo'n Jap zitten drie jongens, aan het hoofd van een bruiloftsstoet.
 De chauffeur beheerst met de rechtervoet het stuur, staat rechtop in het zijraam, zijn bijrijder doet de pedalen, pook en vooral de claxon.
We kijken onze ogen uit; het gaat goed, zoals heel vaak in het Egyptische verkeer. ,,Nou, dit is in Egypte ook echt verboden, hoor'', zeggen Abdul en Mohamed, die ons rijden en voorlichten in het busje dat Djed Reizen ons een dag of vier meegeeft.
Maar ze bewonderen de bravoure toch wel een beetje. Trouwen en bouwen, dat kunnen ze in Egypte heel goed, al sinds de farao's en Cleopatra.

11 januari 1921 debuut Egyptische zangeres
 Umm Kulthum; een imposante vrouw.

Een betoverende Egyptische theatrale dansvoorstelling
door
Béatrice Grognard & het dansgezelschap Tarab

... Een hedendaags dansfresco dat zijn inspiratie haalt uit het Egypte van de farao's en de legende van de godin Hathor...

... Een hulde aan de vrouwelijkheid, aan de kracht en de uitstraling van de vrouw, mysterieuze uiting van de schoonheid van deze wereld en van de betovering van het hiernamaals...


In 1998 richtte Béatrice Grognard in Brussel « Tarab » op, een dansgezelschap en –school gewijd aan de theatrale Egyptische dans.

Tarab is ook een stijl die op internationaal niveau ijvert voor het herontdekken van de muziek- en danstradities van Egypte via een volkomen nieuwe en moderne aanpak op esthetisch, technisch en intellectueel vlak.
 De theatrale Egyptische dans bewandelt een volledig verschillende weg dan die van de « oriëntaalse dans ».

Béatrice is archeologe van opleiding en is altijd bijzonder geboeid geweest door kunst en dans. De toewijding waarmee zij zich vandaag voor de Egyptische dans inzet is nauw verbonden met haar eerste liefde voor de archeologie.
 Haar doel is de Egyptische dans en muziek uit het verleden te doen oprijzen, er een nieuwe vorm aan geven zodat zij zich kunnen ontplooien en openstellen voor de moderne wereld zonder hun eigenheid te verliezen.
 Zij wil de Egyptische dans- en muziektraditie nieuw leven inblazen dankzij een theatrale enscenering om zo de ontwikkeling en de toekomst ervan te verzekeren.

Haar opleiding als archeologe en kunsthistorica, haar ware passie voor oude culturen die aan de basis liggen van onze huidige samenleving en haar vurige wens om de Egyptische dans in een nieuw, gedurfd en hedendaags daglicht te stellen vormen de motivatie voor haar creatieve zoektocht.

« Dromen in de Egyptische nacht » is van al haar choreografische werken ongetwijfeld datgene dat het duidelijkst de link legt tussen dans en archeologie, met de egyptologie als middelpunt.

De legende van de godin Hathor biedt Béatrice Grognard de mogelijkheid om zich met volle overgave onder te dompelen in de artistieke en intellectuele rijkdom van het Egypte van de farao’s.
Dankzij de muzikale uittreksels uit het zeer verscheiden Egyptische repertoire is « Dromen in de Egyptische nacht » een verheerlijking van de eeuwenoude Egyptische kunstzinnigheid, die zowel hiëratische als zinnelijke kanten heeft.
Deze voorstelling is de volgende stap in de reeds 15 jaar durende artistieke zoektocht en hedendaagse creatie van Béatrice Grognard.

Oude Egyptenaren poetsten hun tanden niet

 Rottende tanden, kwaadaardige tumoren, gebroken botten en hersenletsel.
Wetenschappers van de University of Zurich verzamelden de gegevens van 3000 mummies en dan blijkt dat de oude Egyptenaren en hun fantastische beschaving klaarblijkelijk niet alle wijsheid rondom medische doemscenario’s in pacht hadden.

Dertig jaar onderzoek heeft een hoop data opgeleverd.
 De anatomisten en paleopathologen van de University of Zurich hebben die data verzameld en op basis daarvan een conclusie getrokken inzake de medische gesteldheid van de zorgvuldig ingezwachtelde Egyptenaren. De resultaten zijn onthutsend.

Maar liefst achttien procent van de mummies had een tandheelkundig zooitje in de mond: abcessen, gaatjes, afgesleten tanden en bacteriële infecties rondom de wortels.
 De wetenschappers zijn het de afgelopen jaren allemaal tegengekomen.

Dankzij de inzet van computertomografie oftwel CT (vanaf 1977) kon er in een deel van de onderzoeken ook een kijkje ín het lichaam van de mummie worden genomen.

Een greep uit de resultaten: een geval van TBC, een mummie met de meest kwaadaardige vorm van malaria, tien mummies met een tumor (waarvan vier gezwellen waarschijnlijk kwaadaardig) en elf Egyptenaren met longziektes.
 Volgens de onderzoekers heeft dat laatstgenoemde alles te maken met koolstof. Deze stof werd in de longen aangetroffen en wijst erop dat de ingeademde lucht vervuild was door rook van vuur of olielampen. Ook bleken enkele prominente mummies wel eens onhandig te zijn. Ramses II (Ramses de Grote) brak bijvoorbeeld zijn middelvinger. En Seqenenre Taa II had een hersenletsel. Waarschijnlijk heeft hem dat in een gevecht de kop gekost.

Wie denkt dat we nu wel zo ongeveer alles van deze mummies weten, heeft het mis. De gebundelde onderzoeken missen namelijk nog flink wat informatie.
 Zo is het geslacht en de doodsoorzaak van de mummies in de meeste gevallen onbekend. Of ooit nog bekend wordt waaraan deze oude Egyptenaren gestorven zijn, is twijfelachtig.
 Bij het mummificeren worden namelijk alle organen verwijderd, waardoor ziektes die hiermee samenhangen niet meer zijn na te gaan.
 En zo behoudt het mysterie van het oude Egypte zijn charme!

Caroline Hoek

 Pijlers in de tombe van Amenemhab, TT 85.
 Gelegen op de Westoever van Luxor
 Dit graf heeft prachtige schilderijen op de muren en plafond.
 TT 85 heeft te lijden van aantasting door de jaren heen.

Egyptische archeologen hebben een nieuwe reeks graven ontdekt van arbeiders die hebben meegewerkt aan de bouw van de piramide van Cheops.
 Dat heeft de Egyptische minister van Cultuur bekendgemaakt.
 
De graven dateren uit de vierde dynastie (2649-2513 vC) en zijn van arbeiders die hebben meegewerkt aan de bouw van de grote piramide.
In 1990 werden al eens graven ontdekt van arbeiders.
 De graven bevinden zich naast de piramide. (afp/lb)

 De Verborgen Tombe

In zijn debuutroman 'neemt De Verborgen Tombe' de Nederlandse egyptoloog Huub Pragt u mee naar het Oude Egypte rond het jaar 1000 voor Christus.
 Het verhaal speelt zich af in de 21ste dynastie.

Pinodjem de hogepriester van Amon en zijn zonen Masaharta en Mencheperra voerden in die tijd een nauwgezet plan uit.
 De mummies van de farao's uit het Nieuwe Rijk werden uit hun graven in het Dal der Koningen gehaald om opnieuw te worden ingewikkeld.

De mummies van de koningen werden dan in eenvoudige houten kisten herbegraven en goed verstopt.
 
De kostbare grafuitrustingen van de farao's werden elders verstopt.
Op deze manier vergaarde de familie van Pinodjem een enorm fortuin.
Maar wat is daarmee gebeurd?

Kevin Savernake is een jonge egyptoloog uit Oxford.
Samen met zijn vriend Marc Spencer en zijn Franse collega Isabelle Montet gaat hij op basis van gegevens op een papyrus uit Aberdeen op zoek naar het graf van een van de zonen van Pinodjem, de generaal en hogepriester van Amon Mencheperra. Misschien dat daar het antwoord ligt.....

Pagina's: 287.
Prijs: € 19,90 exclusief verzendkosten.

ISBN 978-90-810474-2-5

ISBN 9789081047425

Bestel het boek

Reis 'Op zoek naar de Aton'

Van vrijdag 12 februari tot en met zondag 21 februari 2010 leidt Huub Pragt belangstellenden door Egypte langs monumenten uit de Amarnaperiode.
 Deze tiendaagse reis is bedoeld voor de ervaren Egypte-bezoeker.
 
We starten onze zoektocht naar de zonneschijf Aton in het Egyptisch museum in Caïro.
We verplaatsen ons vervolgens naar Loeksor, het oude Thebe. Daar bezoeken we de restanten van het paleis Malkata, de vermoedelijke geboortegrond van Achnaton.
We bezoeken de graven van Cheroeëf en Ramose.
 We gaan achter de Karnaktempel op zoek naar de plaats waar ooit de tempel 'Gempaäton' heeft gestaan. Drie dagen worden uitgetrokken voor een uitgebreid bezoek aan de graven en ruïnes van de oude stad Achetaton.
De reis wordt afgerond met een bezoek aan de Nederlandse opgravingen in Sakkara.
Daar bezichtigen we ondermeer de graven van Meryneith en Ptahemwia uit de Amarnaperiode.

Deze bijzondere reis is tot stand gekomen in samenwerking met reisorganisatie Orion Reizen

Reisinformatie

Deze tiendaagse reis kost € 2060,- op basis van een tweepersoonskamer / op kamerindeling. De toeslag voor een éénpersoonskamer bedraagt € 390,-.
Het is mogelijk om onder voorbehoud aan te melden.

Verzekering

In geval van nood zijn Huub Pragt en Orion Reizen verplicht hulp en bijstand te verlenen. Dit kan ernstig worden belemmerd wanneer er geen beroep kan worden gedaan op de hulp van een bij een reisverzekering inbegrepen SOS-centrale. U bent daarom verplicht een volledig dekkende reisverzekering af te sluiten.

Bij de reis inbegrepen

Kennismakingsbijeenkomst in het Rijksmuseum van Oudheden te Leiden op vrijdagmiddag 22 januari 2010.

Vervoer en excursies:

• alle vluchten exclusief luchthavenbelastingen, veiligheidsheffingen, brandstoftoeslagen, visum en fooien,
• alle genoemde excursies inclusief entreegelden en gidsdiensten,
• alle transfers en lokaal vervoer.

Overnachtingen en diners:

• Caïro één nacht in het vijfsterren hotel Semiramis op basis van logies en ontbijt,
• Loeksor drie nachten in het vijfsterren hotel Sonesta St. George op basis van logies en ontbijt,
• Loeksor welkomstdiner in een goed restaurant in Loeksor,
• Sohag één nacht in het Nile hotel op basis van half pension,
• El-Minya drie nachten in hotel Mercure Nefertiti op basis van half pension,
• Caïro één nacht in het vijfsterren hotel Semiramis op basis van logies en ontbijt,
• Caïro afscheidsdiner in het restaurant van Semiramis.

Niet bij de reis inbegrepen

• Luchthavenbelastingen, veiligheidsheffingen en brandstoftoeslagen.
• Kosten voor het visum € 20,-.
• Fooien € 4,- per persoon per dag.
• Eventuele facultatieve bezoeken aan monumenten.
• Overige maaltijden.

'Mozes in drievoud'

"Je kunt de islam niet begrijpen  zonder het jodendom en de joodse bijbel te kennen."


Met deze frase afkomstig van de Weense hoogleraar Andreas Bsteh tijdens een studieweekend over Interreligious Dialogue in Nitra (Slowakije 2008) opent Toon van Bijnen zijn nieuwe brochure Mozes in drievoud

. Zoals deze hoogleraar redeneren bijna alle islamdeskundigen.
Daarom is deze brochure een uitnodiging tot verdieping in de joodse bijbel om zowel het christendom als de islam beter te kunnen begrijpen.

Wat betekent Mozes voor de joden, wat betekent hij voor de christenen en voor de moslims?
Ondanks de gemeenschappelijke wortels, willen deze drie tradities de figuur van Mozes toch wel verschillend beleven

Als wetgever in de joodse traditie,
als bevrijder in de christelijke traditie,
en als mysticus voor de moslims.

De oergegevens in het Mozesverhaal  verwijzen naar de godsontmoeting.
Voor de drie religies is de dialoog belangrijker dan de discussie over de teksten en verschillende interpretaties.

Rellen bij begrafenis kopten Egypte

(Novum/AP) - De begrafenis van zeven koptische christenen die woensdagavond bij het verlaten van een kerk in het zuiden van Egypte werden doodgeschoten is donderdag uitgelopen op rellen.

De kopten werden in de hoofdstraat van Nag Hamadi, 64 kilometer ten zuiden van Luxor, vanuit een rijdende auto onder vuur genomen toen ze na de viering van het orthodoxe kerstfeest uit een kerk kwamen. Zeven werden gedood en drie raakten zwaargewond.

Volgens het ministerie van binnenlandse zaken was de aanslag vermoedelijk een wraakoefening voor de verkrachting van een moslimmeisje in november.
De politie vermoedt wie de aanvoerder van de schutters is en weet waar hij uithangt, zei het provinciale hoofd van de politie, Mahmoud Gohar.
 Er is nog niemand gearresteerd, maar de bewaking in de regio in Nag Hamadi en omliggende dorpen is verscherpt en er zijn overal controleposten opgericht.

De plaatselijke bisschop, Kirollos, zei dat de doden zes jonge mannen en een bewaker zijn. Hij verklaarde dat hij de afgelopen dagen bedreigingen had ontvangen op zijn mobiele telefoon. Vanwege die bedreigingen had hij de kerstmis een uur eerder beëindigd.

Al sinds november, toen moslims uit Nag Hamadi en omgeving uit woede over de verkrachting vijf dagen lang vernielingen aanrichtten aan bezittingen van christenen in het gebied, zei hij voor een aanslag met kerst te hebben gevreesd.
 "Laat het wraak zijn geweest, maar waar was de politie?' vroeg Kirollos.

Arme Egyptenaren halen energie uit afval

CAÏRO, 6 januari 2010 (IPS) - Ook in armenwijken in Caïro verschijnen zonnecollectoren en biogasinstallaties.
Ze helpen de afvalberg opruimen en produceren goedkope en schone energie.

Hussein Soliman en zijn gezin wonen in Darb El-Ahmar, een van de armste buurten van Caïro, maar hun energieverbruik is vergelijkbaar met dat van de bewoners van dure passiefhuizen.
 Twee zonnecollectoren op het dak van hun appartementsgebouw leveren heet water voor de douche en de keuken, en koken doen ze op biogas uit een installatie die ook een plaatsje heeft gevonden op het dak.

Recyclage

De collectoren en de biogasinstallatie zijn grotendeels gemaakt uit recyclagemateriaal.
In de zonnecollectoren zitten weggegooide resten van aluminium, glas, oude koperen buizen en piepschuim.
Het opgewarmde water wordt opgeslagen in twee grote vaten waarin een groothandelaar vroeger shampoo transporteerde.

Soliman kreeg hulp van Solar CITIES, een initiatief van de Amerikaanse stedenbouwkundige Thomas Culhane om milieuvriendelijke technologieën door middel van plaatselijke innovaties haalbaar te maken voor de inwoners van de armenwijken van Caïro.
 De bewoners van de wijken denken samen na over aanpassingen die zonne-energie en biogasinstallaties betaalbaar kunnen maken, en gaan op zoek naar beschikbare materialen om de kost te drukken.

Sinds 2007 heeft Solar CITIES al 35 zonnecollectoren gebouwd in Egypte.
 Die staan allemaal in wijken waar voor commerciële ondernemingen weinig geld te verdienen is en waar de sterk wisselende waterdruk bovendien voor bijkomende technische problemen zorgt.

Varkens

De organisatie installeerde ook al acht goedkope biogasinstallaties.
 Ze zetten oud brood en keukenafval om tot gas waarop kan worden gekookt.
Het restafval doet dienst als meststof voor groentetuinen.

De installaties bewijzen goede diensten sinds de Egyptische regering vorig jaar besloot de meeste varkens in het land te laten slachten uit vrees voor de verspreiding van het griepvirus.
 Veel afval in de steden dat vroeger door de varkens werd opgegeten, ligt nu te rotten op straat. Maar de eigenaars van biogasinstallaties halen zelfs afval op bij de buren en in restaurants om meer gas te kunnen produceren.

De relatief zware investeringskost blijft de grootste hinderpaal voor een snelle verspreiding van de nieuwe technologie.
 Een zonnecollector van Solar CITIES kost ongeveer 350 euro, maar dat is veel geld voor gezinnen die per persoon maar 1,5 euro per dag beschikbaar hebben.
 Het duurt ook lang voordat de kosten zijn terugverdiend, want Egypte subsidieert de prijs van gas en stroom.
 Een fles butaangas waarop een gezin makkelijk twee weken kan koken, kost maar 75 eurocent, terwijl een biogasinstallatie een investering van 130 euro vergt.

Maar de regering is van plan de subsidie van de brandstofprijzen geleidelijk te verminderen.
 Dat zou de terugverdientijd van biogasinstallaties en zonnecollectoren sterk verminderen.

Kerstvierende kopten vermoord

Aanslag
De aanslag was gericht op kerkgangers die de Mary Gergiskerk in Nag Hammadi na de liturgie van Kerstnacht verlieten.
 Twee van de gewonden zijn er ernstig aan toe volgens medische hulpverleners. Nag Hammadi ligt ongeveer zestig kilometer ten noordwesten van Luxor.

Koptische Kerk
Naar schatting is 10 procent van de tachtig miljoen Egyptenaren christen.
 Ze behoren voor het overgrote deel tot de Koptisch Orthodoxe Kerk, een van de oudste christelijke kerken die, tot de komst van de Arabieren in de zevende eeuw, lang dominant was in Egypte.

Kerst in orthodoxie
Voor de oosters en oriëntaals orthodoxe kerken in heel de wereld is de avond van 6 januari kerstavond en 7 januari de kerstdag. De westerse (gregoriaanse) kalender loopt twee weken voor op de oosterse (juliaanse) kalender die de orthodoxen hanteren.

Geweld
Sektarisch geweld tussen islamitische en christelijke gemeenschappen in Egypte komt relatief weinig voor, maar soms komen sluimerende spanningen tot ernstige uitbarstingen

Bestrijding smokkelarij & reclamatie oudheidkundige voorwerpen

Zeven van de acht Egyptische oudheidkundige voorwerpen die op 29 juli 2007 uit het Bijbels Museum in Amsterdam zijn gestolen, zijn eind mei terug gevonden op een veiling in Manhattan, New York.
De voorwerpen bestaan uit vier (sjabti-) beeldjes en drie scarabeeën.

Foto: Artdaily.org

Sabri Saad el Hamus nieuw artistiek leider DNA

DNA is een multiculturele en multidisciplinaire theatergroep in Amsterdam.

Sabri Saad el Hamus: "Als artistiek leider van DNA wil ik over de grenzen van huidskleur en cultuur heen stappen." Onderwerpen en casting moeten een afspiegeling zijn van de verkleurende en de toenemende bereidheid van het publiek om open te staan voor meer Hamlets

El Hamus, geboren in Egypte, voelt zich verbonden met zijn 'tussenpositie'; met 'Egypte als moeder en Nederland als vrouw' Hij maakt theater dat grenzen verlegt in vorm en inhoud.
Als theatermaker begeeft hij zich steeds op de grens van verschillende culturen, sociale lagen, religies en theaterstijlen. Op die grenzen zoekt hij de wrijving tussen mensen, thema's en theatrale disciplines.
Hij slaat een brug tussen oosterse en westerse verhalen en theatervormen, die beide een onuitputtelijke bron van inspiratie zijn.

El Hamus is vanaf 1985 als acteur in Nederland aan het werk.
Met zijn eigen gezelschap Maqam Lamaqul produceert hij Pax Islamica, Een serie voorstellingen over de Vijf Zuilen van de islam.
Voor zijn rol in deel twee, Mohammed en Omnya, werd hij genomineerd voor de Louis d'Or 2007. "Hij schakelt fenomenaal tussen de dader-en de slachtofferrol en laat zien wat virtuoos acteren is", aldus het juryrapport

Handelen in Gaza? Huur een tunnel

De stalen muur is het spook dat Gaza belaagt. Niemand heeft het bouwwerk gezien. Het is er ook nog niet. Maar het komt. Ja, de Egyptenaren zijn iets aan het bekokstoven, dat is zeker.
‘We houden ze in de gaten’, zeggen de ‘tunnelaars’ – de gravers, dragers, uitbaters en chauffeurs die werken in de Gazaanse tunnelindustrie.

‘Zie je die twee hijskranen? Ze boren diepe gaten in de aarde. Honderd meter verderop is de boorkop zo een ondergrondse gang binnengedrongen, recht in de schedel van een graver.’

‘Ze willen die gaten vol laten lopen met zeewater, om de bodem nat te maken en de tunnels te verzwakken. Nee, het wordt geen stalen muur, zoals we eerst dachten.’ ‘Ze gaan de vochtige grond onder stroom zetten. Echt!’

‘Met dat zoute zeewater zullen ze ons zoete grondwater voorgoed verpesten. Ze gaan ons kapotmaken, de Egyptenaren.’

De geruchten zijn wild in Rafah, de grensstad met de grootste ondergrondse overslagplaats van de wereld. Bij gebrek aan open landsgrenzen, een vliegveld of een zeehaven hebben de Palestijnen in de Gazastrook een tunnelsysteem gebouwd van kolossale afmetingen.

‘We staan boven op een Zwitserse kaas’, zegt Abu Youssef van het toezichthoudende Tunnelcomité. Honderden gangen verbinden Palestijnse kopers met Egyptische verkopers – 10, 20, soms wel 30 meter onder de woestijn.

Pal in het zicht van de Egyptische grenswachten is het een bedrijvigheid van jewelste.
 Officiële statistieken bestaan niet, maar het Tunnelcomité schat dat er 30 duizend man in het tunnelwezen werkt.

De industrie is in twee jaar tijd zo geïnstitutionaliseerd geraakt dat her en der zelfs koffie en broodjes worden geserveerd. Cafetaria Layalina, ‘Ons nachtcafé’, staat er op een verroeste witte zeecontainer, met Chinese karakters op de zijkant.

De Egyptische plannen voor een ondergrondse muur lekten een maand geleden uit. Schoorvoetend heeft Caïro later bevestigd dat het om ‘veiligheidsredenen’ de grensbewaking met Gaza uitbreidt. Over de aard van de maatregelen is niets bekendgemaakt, behalve dat het ‘enkele maanden’ zal duren voordat een en ander is voltooid.

‘Het is moeilijk voor te stellen dat ze zo’n muur gaan bouwen’, zegt Usama Abu Nokira van het gemeentebestuur van Rafah.
‘De Egyptenaren hebben het meeste profijt van de tunnelhandel. Over alle goederen die wij in het buitenland bestellen en die ons nu via Egyptische havens bereiken, heffen ze 37 procent invoerbelasting.’

De grensstrook oogt als een kassengebied.
Overal staan halfronde tenten. Binnen hijsen lieren een keur aan consumptiegoederen op, die Israël niet meer over land doorlaat sinds Hamas in 2007 de macht in Gaza in handen kreeg.
 Van onderbroeken en wasmiddel tot koelkasten en cola – van geiten tot diesel.
 De tunnel is een transportmiddel: de eigenaar verhuurt de gang aan een Gazaanse handelaar zoals hij hem ook een vrachtwagen zou kunnen verhuren.

Het Tunnelcomité bemiddelt, onder auspiciën van het Hamasbestuur, bij geschillen tussen arbeiders en bazen. ‘We willen niet dat men het recht in eigen hand neemt’, zegt Abu Yousef.
‘Arbeiders kunnen bij ons klagen als ze geen compensatie krijgen voor verwondingen die ze oplopen door ingestorte tunnels.
 Als de eigenaar weigert te betalen, zetten we hem gevangen of sluiten zijn tunnel.’

De lieren werken op een elektriciteitsvoorziening die door de gemeente is aangelegd, na betaling van een eenmalige ‘servicetoeslag’ van een kleine 2.000 euro. Vrachtwagens rijden af en aan tot bij de tunnelopeningen.

‘Laat er geen misverstand over zijn: wij zijn tegen de tunnels’, zegt gemeentebestuurder Abu Nokira. ‘Maar het is onze verantwoordelijkheid dat de bevolking overleeft. De beste remedie tegen de tunnels is: de grenzen opendoen; dan is het hele gangenstelsel alleen nog maar een toeristische attractie.’

dineren in het graf van Ramses XI





Archeologen dineren in het graf van Ramses XI, Vallei der Koningen (Wadi al-Biban al-Muluk) Egypte.
De lege stoel aan het hoofd van de tafel is die van Lord Carnarvon die nam de foto.
Van links naar rechts: Dr James Breasted, Harry Burton, Alfred Lucas, Arthur Callender, Arthur Mace, Howard Carter, en Sir Alan Gardiner.

'Onderbroekenlol' nekt vakantie Duits gezin

• ANP | Gepubliceerd op 05 januari 2010, 17:27
• Laatst bijgewerkt op 05 januari 2010, 17:36

STUTTGART - 

De vliegvakantie van een gezin uit de Duitse stad Stuttgart is kort voor vertrek dinsdag niet doorgegaan, toen de 42-jarige vader van het gezin meende een grap te moeten maken.
 Hij grijnsde tegen een bekende tijdens een controle op de luchthaven van Stuttgart dat hij een explosief in zijn ondergoed had zitten, waarop hij werd gearresteerd.

De politie zette de man vast en fouilleerde hem, maar vond geen explosieven.
Bij de politie kwam de man tot inkeer, maar hij moet rekening houden met een boete van misschien 1000 euro.
Als hij in zijn bewering had volhard, had justitie hem een proces aangedaan. Mogelijk was hij dan tot een gevangenisstraf van drie jaar veroordeeld.

De vliegmaatschappij weigerde de overige gezinsleden naar hun vakantieadres in Egypte te vervoeren.
Het gezin krijgt de reissom niet teruggestort.

Egypte rechter bevestigt / tijdens examen sluier verbieden

Een rechter in Egypte heeft geoordeeld in het voordeel van het besluit van de regering om de studenten te verbieden van het dragen van een gezichtsluier (niqab), (universitaire examens.)



De vrouwelijke studenten zien het verbod op niqab als een inbreuk op hun religieuze rechten en gaan in beroep

"We hebben nooit  een dergelijke uitspraak verwacht van onze eerlijke Egyptische rechtssysteem. Onze rechten worden verkracht.  Waar is de vrijheid in Egypte?", vertelde een student Al Jazeera na de uitspraak van zondag.

"Steun seksuele intimidatie '

Nizar Ghorab, de advocaat van de studenten, zei dat het verbod "steunt verkrachting en seksuele intimidatie".

"Het dwingt een vrouw om een deel van haar lichaam, dat ze niet wil blootstellen, dit toch te doen.
 Het is de ziel breken voor deze vrouwen, 'zei hij tegen Al Jazeera.

De regering zei dat het verboden is de chador te dragen   omdat studenten, mannelijk en vrouwelijk,  tijdens examens vermomd zijn als andere kandidaten door het dragen van een sluier voor het gezicht


"We zullen vasthouden aan ons recht en we gaan naar een hogere rechter.
Sommige van de studenten waren in tranen op het nieuws..

"Ik ga toch  naar mijn examens , en als ze me ervan weerhouden te gaan en te verdrijven mij, ik zweer bij God, zal ik dit nooit vergeven", zei een andere student.

"Ik zweer, ik zal elke persoon die mij verhindert me  mijn examens te doen  aanklagen. Ik zal nooit v mijn niqab afdoen. Nooit."

Volledige dekking gezicht was ook verboden in de slaapzalen van de openbare universiteiten in oktober, maar de rechtbank vernietigde dat verbod  medio december door te zeggen dat het een schending van het grondwettelijk recht van vrijheid van geloof praktijk.

Growing controverse


"Dit alles wijst op de toenemende kloof tussen het werk van de regering van de gematigde islam en de bevolking door een steeds meer wijzigen van strengere interpretatie van de religie.

"Voor sommigen betekent bedekken  zelfs een stilzwijgend verzet tegen het systeem."

Vissen in de riool van Egypte

CAIRO, 4 januari 2010 (IPS) -- Vissers aan de benedenloop van de Nijl halen nauwelijks nog iets boven. De rivier is te zwaar vervuild, klagen ze. Maar volgens de Autoriteiten is het probleem Alleen DAT Vissers zijn er meer dan vroeger.

Hussein Abdel Malek bekijkt zijn vangst van de ochtend: twee plastic flessen, een handvol zakjes en twee kleine tilapia's.
Hij was daarvoor vier uur onderweg op de Nijl. Abdel Malek heeft Van Jongs af aan meer uren doorgebracht op zijn Zes meter lange roeiboot dan aan land, maar al die ervaring helpt niet meer.

Toen hij jong was haalden vissers in Enkele uren Een hele mand vis binnen. "De rivier was vroeger veel schoner", zegt Abdel Malek. "Er Dreef geen afval rond, en dicht bij de oever kon je veel vissen zien zwemmen. Nu zijn er dagen aaarop we helemaal niets vangen".

Aanvaardbaar vuil

Bij Aswan, in het zuiden van Egypte, kan je het water van de Nijl nog drinken, maar in Caïro is dat zwaar vervuild water ", zegt Sherif Sadek, een voormalige ambtenaar van het ministerie van Visserij." Vissoorten Sommige zijn helemaal verdwenen uit de rivier ".

De Egyptische regering geeft toe Dat de Nijl veel huishoudelijk afvalwater, landbouwchemicaliën en lozingen van bedrijven en schepen te verwerken krijgt.
Het leeuwendeel van de tachtig miljoen Egyptenaren leeft in de buurt van de Nijl.
Een groot deel van de 12 miljoen kubieke meter afvalwater DAT ze elke dag produceren, verdwijnt onbehandeld in de machtige stroom.
Bedrijven lozen nog eens 4 miljard kubieke meter afvalwater per jaar.

Volgens de Autoriteiten blijft de vervuiling binnen aanvaardbare grenzen, maar daar geloven veel Egyptenaren niets van.
"De Nijl is de riool van Egypte - ik zou niets eten wat uit die rivier komt", zegt Mona Radwan, een marketingverantwoordelijke.
. "Veel mensen eten vis uit de Nijl, Maar dat doen ze Omdat ze geen vlees van kip Kunnen betalen".

Deskundigen maken Zich Vooral Zorgen over de aanwezigheid van zware metalen en pesticiden in het water. Het risico is het grootst voor de pakweg 15.000 kleine vissers sterven van de rivier leven. Ze baden in de rivier, drinken onbehandeld rivierwater en eten veel vis.
Veel vissers lijden aan nierproblemen, huidirritaties en schistosomiasis (bilharzia), een parasiet die via besmet water wordt overgedragen.

Meer vis

Maar Abdel Malek zit meer in zijn voldaan dalend inkomen dan voldaan zijn Nieren.
Hij verdient Anderhalve tot Zes euro per dag, afhankelijk van de grootte van zijn vangst. Net als veel andere vissers is Abdel Malek ook Overtuigd Dat de visbestanden in de rivier teruglopen.

De Autoriteiten Zeggen dat de rivier meer voortbrengt dan ooit. De indruk DAT er minder vis in de Nijl zit zou samenhangen met het Toenemende aantal Vissers, en met overbevissing In bepaalde zones dicht bij de steden.

Volgens een studie van Egyptische en Amerikaanse onderzoekers die vorig jaar gepubliceerd werd, zou er nu drie keer meer vis worden gevangen in de Nijl dan in de jaren zestig.
Maar de auteurs waarschuwen DAT er een grens is die niet mag worden overschreden.
"De Toenemende concentratie van voedingsstoffen in het water kan de vangst vergroten, maar op een bepaald moment zal sterven weer teruglopen als Gevolg van de slechte waterkwaliteit en overbevissing", staat er in het rapport.

Helft Egyptische vrouwen krijgt klappen

Volgens mensenrechtenorganisatie Amnesty International komt 35 procent van de vermoorde Egyptische vrouwen in Egypte om door huiselijk geweld.
 
De hoogste soennitische autoriteit in Egypte bepaalde onlangs dat als een vrouw door haar man wordt geslagen, ze mag terugslaan.

Egypte: 2.500 jaar oud graf ontdekt in Sakkara

04/01/2010 13:04

Egyptische archeologen hebben in de buurt van de trappiramide van Sakkara een graf van ongeveer 2.500 jaar oud ontdekt, dat  meerdere kamers en gangen bevat.
Het gaat om het oudste en grootste graf dat ooit ontdekt werd in Sakkara, ongeveer 30 kilometer ten zuiden van het Huidige Kairo.

Het hoofd van de Egyptische Hoge Raad voor Oudheidkunde, Zahi Hawass, verklaarde maandag in Kairo dat het graf stamt uit de 26e dynastie (664-525 voor Christus).

Het graf zou in de loop der tijden al verschillende keren geopend geweest zijn, onder meer voor nieuwe begravingen, en geplunderd zou geweest zijn in de vijfde eeuw na Christus. Toch vonden de onderzoekers volgens Hawass nog verschillende skeletten, aardewerk, gemummificeerde haviken en puin. In een van de kamers bevindt zich ook een zeven meter diepe gebracht, waarvan de functie niet meteen duidelijk is voor de archeologen.
 
De necropolis van Sakkara nabij Kairo is een van De belangrijkste begraafplaatsen van het Oude Egypte. In het midden kom dan ligt de piramide van farao Djoser (ca. 2720-2700 voor Christus). (LEE)

Curieuze vakantieklachten

En wij maar denken relaxed op vakantie te zijn om je op te laden voor het jaar dat volgt………….. eh?
zeker niet van wakker liggen.....

Curieuze vakantieklachten

AMSTERDAM -  Rechters moeten zich steeds vaker bezighouden met bizarre klachten van vakantiegangers. Klachten over té veel lokale bevolking op het strand, snurkende buren en een onbevlekte ontvangenis schijnen dagelijkse bezigheden te zijn.

Mevrouw Hoebe, werkzaam bij reissite HolidayCheck ontdekte onderstaande gemeldde klachten op de website en checkte bij de rechtsbibliotheek of dit werkelijk gebeurd is.
En ja, deze bizarre zaken zijn serieus voorgekomen…

Noodzakelijke verhuizing

Een Nederlands gezin claimde de meerkosten van de reisorganisatie, nadat deze waren gemaakt in verband met een verhuizing naar een ander resort. Dat deze verhuizing min of meer noodzakelijk was, omdat de dochter des huizes, systematisch alle obers van het vorige resort had afgewerkt en zij hiervoor ook nog eens ontslagen waren, vergaten ze in hun brief te vermelden.

De lokale bevolking op het strand

Een Duits stel was ontstemd over de inheemse bevolking, die eveneens op het strand van Mauritius aan het zonnen was. Hun bedrukte vakantievreugde wilden ze herstellen voor het gerecht.
 De rechtbank zag in aanwezigheid van de inheemse bevolking echter geen probleem en verworp de aanklacht.

Een kakhuis als toilet

Een Zweedse vakantieganger verlangde een schadevergoeding, omdat in de vakantiecatalogus werd geadverteerd met een toilet. De eiser trof ter plekke echter een kakhuis aan.
Zijn klacht werd door de rechtbank van Hamburg afgewezen op grond van het feit dat een modern toilet op het platteland niet altijd voorhanden is. Daarom werd de term ‘WC’ opzettelijk niet gebruikt. En een kakhuis, is in feite ook een toilet.

Oproep tot het gebed van de Muezzin

De dagelijkse gebeden van de Muezzin vanaf de naburige minaret beviel een Duitse toerist zo slecht dat zij de rechter inschakelde wegens het vermeende gebrek.
 Volgens de rechtbank van Düsseldorf was de gebruikelijke oproep tot het gebed allesbehalve ondraaglijk en verwierp de zaak.

Snurkende buurman in het vliegtuig

Een toerist onderweg naar Zuid-Afrika werd tijdens zijn vlucht gratis getrakteerd op een snurkend concert van zijn buurman. Omdat dit ondraaglijk voor hem was, verlangde hij van de luchtvaartmaatschappij een schadevergoeding.
De rechter in Frankfurt vond echter dat het geluid omschreven kan worden als louter ongemak, waar ook een passagier uit de business class last van kan hebben.

Besmet zwembad

Ongelofelijk lijkt het verhaal van een Poolse moeder die streefde naar een compensatie voor de geleden schade. Haar dochter kwam zwanger thuis van een vakantie in Egypte. De schuld lag volgens hun bij een met sperma besmet zwembad.

Maar de meest bijzondere is die van een Britse vakantieganger.
Hij heeft een schadevergoeding ontvangen, omdat er te veel Duitse toeristen in het geboekte hotel verbleven…

 'masker Marcus Antonius'

Foto: EPA

Foto: EPA

Een van de leiders van het team, de Dominicaanse egyptologe Kathleen Martinez, is ervan overtuigd dat Cleopatra's zelfmoord een religieuze achtergrond heeft.
Ze vergiftigde zichzelf door slangenbeten en werd begraven in de tempel Taposiris Magna die gewijd is aan de godin Isis.

Cleopatra regeerde Egypte zo'n 2000 jaar geleden, toen het land te kampen had met de Romeinse veroveringsdrift.

 Het gebied waar de tempel rond 300 voor Christus gebouwd werd, is nabij een van de zomerverblijven van de Egyptische president Hosni Mubarak.

Egyptische buste lijkt op Michael Jackson

 - Het loopt storm in The Field Museum in Chicago.
 De bezoekers willen allemaal een glimp opvangen van een 3000 jaar oude Egyptische buste, omdat deze sprekend lijkt op Michael Jackson.

Foto: REUTERS

Jim Phillips, de curator van het museum, heeft het er maar druk mee.
"De bezoekers vragen bij binnenkomst meteen waar ze Michael Jackson kunnen vinden.
 Ik leg dan uit dat het geen beeld van de King of Pop is.
" Maar Philips begrijpt de commotie: "De Egyptische buste heeft wel wat weg van Jackson!"

Het beeld staat al sinds 1988 in het museum.

 

Geen varken meer te zien op afvalberg van Caïro

De kleine Camilla is aan het werk. Haar donkerbruine haar, dat in dikke strengen aan elkaar klontert, houdt ze met een rode sjaal uit haar gezicht. Haar ogen zijn gericht op haar broertje, dat met hobbelende peuterpassen over straat schommelt
. Haar handen wroeten door rottend afval, waar ze de bruikbare spullen tussen uit vist. Papier en plastic, metaal en glas – bijna alles levert nog wel een paar centen op. ‘De rest gaven we vroeger aan de varkens’, zegt het meisje. ‘Maar die hebben we niet meer.’

Dit voorjaar, toen de Mexicaanse griep nog de varkensgriep heette en zich in razend tempo over de wereld verspreidde, werd Caïro vooral geïnfecteerd met paniek. Het in meerderheid islamitische parlement van Egypte stemde er mee in om alle 350.000 varkens in het land af te maken, of ze nu besmet waren of niet.
 En terwijl het normaal gesproken jaren duurt voordat een besluit daadwerkelijk wordt geïmplementeerd, zetten de autoriteiten er dit keer vaart achter en trokken veeartsen er binnen enkele dagen op uit om de dieren te ruimen.

‘Er is geen enkel onderzoek verricht voordat de beslissing werd genomen’, zegt Syada Greiss, een christelijke parlementariër.
 ‘Niemand wist of de varkens echt een gevaar voor de volksgezondheid vormden, hoe groot de schade voor de lokale economie zou zijn, en wat er gedaan kon worden om het verlies voor de eigenaar te compenseren. Daarom voelt de hele actie als discriminatie.’

Want varkens werden alleen gehouden door koptische christenen, een kwetsbare groep die zo’n 10 procent van de bevolking uitmaakt, en voor wie de beesten een belangrijke bron van hun inkomsten vormden.
‘Ik mestte ze vet, en ging er twee keer per jaar de markt mee op’, vertelt Sabeer Dodol, die enkele honderden varkens bezat. ‘Van de opbrengst betaalden we de grote uitgaven, zoals reparaties aan de auto, of het schoolgeld voor de kinderen.’

‘De moslims wilden al lang van die onreine beesten af’, snuift de man terwijl hij op een handje zonnebloempitten kauwt en de vliesjes weg spuugt. ‘En wij, de christenen, zijn weer eens het slachtoffer.’

Maar het is niet alleen het verlies van inkomsten dat knelt. Arme christenen die in de jaren veertig naar de grote stad trokken, wisten een inkomen bij elkaar te schrapen door het vuilnis van Caïro op te ruimen en sorteren, en hun nakomelingen doen dat nog steeds.
 Ongeveer 85 procent van het afval wordt gerecycled en opnieuw verkocht. Metaal, papier glas – zelfs kippenbotjes krijgen een tweede leven en worden verwerkt tot lijm.

In de wijk Manshiet Nasser ligt het vuil dan ook letterlijk huizenhoog opgestapeld. Er zijn geen benedenwoningen: praktisch elk gebouw heeft op de begane grond een metalen rolluik dat de garage of binnenplaats afschermt, waar mensen hun kostbare afval bewaren.
 Als je onder de luiken door gluurt, zie je stapels papier en karton, oneindige hoeveelheden plastic melkflessen, tinnen blikken en dozen vol glas.
De gezinnen wonen boven, daar waar de was aan de balkons wappert, en de satellietschotels zich naar de hemel richten om soaps en films op te vangen die de familie vanavond even mee zullen nemen naar een mooiere wereld.

Deze wereld is er een van stank en afzichtelijke beelden. Mannen rijden hun volgeladen trucks over de ongeplaveide straten, waar het afval bij elke hobbel letterlijk vanaf valt. Vrouwen zitten op hun hurken en wroeten met hun blote handen in de walmende hopen.
 Kinderen balanceren gierend op de zakken die tegen een muur staan opgestapeld. Er zijn ezels, geiten, kippen en koeien. En heel veel ratten. Maar er is geen varken meer te zien.

Terwijl deze een cruciale rol speelden in de afvalverwerking. Elke maand vraten de varkens zich een weg door 6.000 ton rottend voedsel, en nu blijft dat allemaal liggen.
De arts Arif Salim, die een kliniek runt in de wijk, zegt dat hij vreest voor ondervoeding omdat varkensvlees de enige bron van dierlijke proteïnen was die de mensen konden betalen. ‘En er is een ander gevaar: er komt ongedierte op het rottende vuilnis af.’

Een deel van de bewoners beseft dat heel goed, en sorteert het vuilnis al tijdens het ophalen. ‘Ik neem het organische afval niet meer mee naar boven’, zegt Dodol, verwijzend naar de berg waar Manshiet Nasser tegenop is gebouwd. ‘Als ze mij er niet extra voor betalen, ruimen ze het beneden zelf maar op.’

Toch houdt de overheid vol dat ze de juiste beslissing heeft genomen. Met de slacht zou zijn voorkomen dat burgers massaal overlijden aan de varkensgriep.
 En bovendien, zo luidt de officiële verklaring, zijn varkens onreine beesten, die onder onhygiënische omstandigheden tussen de mensen in de wijk scharrelden, dus ook voor de algemene volksgezondheid is het beter dat ze er niet meer zijn.

‘Maken ze zich daar echt zorgen over?’, lacht Samaan Riod, de vader van de kleine Camilla. ‘Laat ze dan ook iets tegen de ratten doen.’

De man krabt aan zijn bovenarm, waardoor de mouw van zijn shirt omhoog schuift en een tatoeage van Jezus Christus tevoorschijn komt.
Op zijn pols heeft hij een afbeelding van de Heilige Mina laten zetten. ‘Ik ben een goede, gelovige christen’, knikt hij. ‘Ik vrees alleen de Heer. En die is streng, maar, in tegenstelling tot onze regering, tenminste wel rechtvaardig.’