Dit doet me ook denken aan vroeger, toen pubers verliefd werden begon men het meisje te verleiden met snoepjes, en die vrouwtjes in wording werden meestal verliefd op de jongen die de meest snoepjes gaf, met veel geluk kreeg die dan een kusje, bij ons noemde dat spekkenliefde. Als men ziet wat nu aan de orde is om een meisje te versieren, dan waren wij toch dikke sukkelaars met ons karamellen in onze broekzak, nu halen ze de snoepjes uit de broek met totaal andere bedoelingen dan een kusje krijgen, ik kan ze geen ongelijk geven.
Dit lijkt mij iets voor het spel hoger lager, als men de prijs vraagt van de linkse kerstbal moet men hoger roepen en moet zij die bal iets hoger houden, en voor de rechtse kerstbal roept men lager, dan pas een foto nemen, en die zou er dan stukken beter uitzien vind ik.
Kerstmis nadert, ik begin terug te dromen over wat er voor mij onder de kerstboom te vinden zal zijn. Zoals vorige nacht, dromend over vijf met strik verpakte vrouwen, en ik maar proberen om die strikjes los te krijgen, het was rap gedaan, ik ben wakker geworden toen ik aan het touwtje trok om het licht aan te steken, weg mooie droom.
Als een meisje trouwt hebben de mensen soms de neiging om te zeggen Ze heeft zich laten vangen. Maar voor dit meisje is het nogal letterlijk opgevat, gevangen, gekooid en op huwelijksreis, je hebt toch van die mannen die durven.
Het rad van fortuin dat kent zowat iedereen, nu zou er een Rad van failliet bestaan.
Op een reuzenrad legt men een aantal luxe dames, wie wil draaien mag dat, wanneer het rad stopt mag men de dame die het dichts bij u tot stilstand komt voor een jaar meenemen, men moet dat luxe paardje wel gedurende een héél jaar onderhouden, de meeste winnaars zijn na een jaar failliet natuurlijk.
Het is al langer bekend dat vrouwen minder bier drinken dan mannen, het is ook een feit dat weinig vrouwen uit een fles willen drinken. Om daaraan iets te veranderen zijn ontwerpers aan het werk geweest om uit te vissen hoe ze vrouwen kunnen aanzetten om met smaak een biertje te drinken uit een fles, nu is het nog afwachten welk model het meest in de smaak valt.
Bij het ministerie van antiterrorisme hielden ze onverwacht een alarmoefening, deze was minutieus voorbereid, althans op papier. De dag van de oefening liep er wel van alles fout, op enkele na vonden ze de speciaal voorziene kledij niet, tot zelfs de speciaal opgeleide snuffelhonden waren ze vergeten. Om de oefening toch zo realistisch mogelijk te laten verlopen hebben ze dan maar een paar collegas van de laagste graad tot snuffelhondjes gepromoveerd. Volgens de bevoegde minister verliep alles natuurlijk volgens plan.
De Kerstman is ook al een dagje ouder geworden, hij laat zich voortaan helpen door wat jonger volk, maar hij heeft alles nog goed in de gaten, zie hoe hij nakijkt of ze de pakjes wel op de juiste plaats leggen, hij ziet echt alles.
Mijn tandarts, een sympathieke man zolang ik hem niet zie in zijn kabinet.
Hij is ook van de jongste niet meer en vertelde me onlangs dat hij geen tanden meer kan zien na al die jaren. De man heeft al zoveel ervaring dat hij zowat blindelings tanden kan boren en vullen, ik heb hem dan ook de raad gegeven een blinddoek om te doen zodat hij geen tanden meer hoeft te zien, ik ben er sindsdien nog niet naartoe geweest.
Ik heb mij vaak afgevraagd waarom ze een tv programma Koppen noemen, eerst dacht ik dat het hun bedoeling was bekende koppen in beeld te brengen, later dacht ik aan krantenkoppen. Misschien bedoelen ze gewoon dat ze de nagel op de koppen slaan met hun programma. Je zou op de duur met je kop op de nagel kloppen van al dat koppen nadenken gedoe.
Tijdens de opleiding van Boeddhisten priesters worden ze aan extreme proeven onderworpen, zoals hier, blijven bidden met al dat mooi vrouwvolk om je heen, en die ezel doet het nog ook, maar hij heeft veiligheidshalve zijn handen aan elkaar gebonden om er toch maar af te kunnen blijven, en het gewriemel in zijn broek is ook niet zichtbaar op de foto, en waarschijnlijk is hij aan het dagdromen!
De Duitse SS verzamelt alle dorpelingen, een priester weet te ontsnappen, achternagezeten door een jonge nazi. Maar de priester loopt zich klem op een binnenplaats, en zit als een rat in de val.
De jonge nazi legt aan om te schieten...
Opeens verduistert de hemel en een bulderende stem weerklinkt: "Stopt gij ongelukkige, schiet niet, want deze jonge Pool wordt later Paus" "Ja Heer" stamelt de jonge nazi " en ik .... ?" "Gij daarna soldaat Ratsinger", sprak de stem uit de hemel, gij daarna.
Ze hebben hem eindelijk kunnen lokaliseren, Bin Laden zoals hij er nu zou bijlopen, na enkele neusoperaties, en wat tatoeages herkent men hem niet meer, opvallend dat wel, maar men denkt toch niet direct aan hem, of toch ..
De ski fanaten worden hopeloos, bijna nergens geen sneeuw, en dat met de kerstvakantie voor de deur. Ze zijn zo hopeloos dat ze hun geliefkoosde sport willen uitoefenen aan een Spaans strand in de herfst, met soms erg pijnlijke gevolgen.
Toen ik deze foto onder ogen kreeg moest ik onvermijdelijk terugdenken aan een etentje, jaren geleden in het zuiden van Frankrijk, in Juan Les Pins om precies te zijn.
We waren met twee koppels in een restaurant gelegen aan het strand zelf met zicht op zee, gezien de omstandigheden besloten wij om het er eens goed van te nemen, en bestelden kreeft, iets wat één van de vrouwen tot dan nooit durfde te eten gezien het wat complex manipuleren van dat beest met het speciale bestek. Met overtuiging had ik haar op het hart gedrukt dat ik wel zou helpen met het karwei. De delicatessen werden ons opgediend en ik begon met nogal veel zwier en zwaai dat bestek te hanteren met de nodige aanwijzingen naar de vrouw die vóór mij aan de andere kant van de tafel zat.
Door een ietwat te onstuimig omgang met het bestek slaagde ik erin om het lijf van die kreeft een sprong te laten maken richting bord van de vrouw, het beest dook net tegen haar bord en de meegevlogen spetters belanden gedeeltelijk in haar weelderig decoltée en omstreken.
Na wat paniekerig haar stoel achteruit te hebben geschoven, de spetters afgeveegd, keek ze me heel kalm aan met de woorden, ik heb het begrepen, zo kan ik het ook.
Het voorval had geweldige bijval bij de klanten rondom ons, iedereen aan het lachen behalve ik, ik zag nog méér roos dan die kreeft. De vrouw heeft nooit meer last gehad om een kreeft te bestellen, later kreeg ik steevast het commentaar van, Als we nog eens kreeft gaan eten zal ik het je eens tonen hoe het écht moet, dit is geen afgezaagd grapje maar echt gebeurd, die vrouw in kwestie is nu wel mijn vrouw.
Waar is de tijd gebleven, vele senioren kunnen erover meepraten, de tijd van de harde schoolbanken met inktpot, het groot bord van waarop men probeerde wat wijsheid in de hersencellen te pompen. Alles begon op het koolzwart bord waarop de toenmalige zuster Agatha en de juffers Alidas of Celestiennen met kordate stem als die van de vroegere Gestapo, het stilzwijgen in de klas wisten te bewaren. En af en toe lieten ze wel eens het krijtje, hun geliefkoosd schrijfgerief, tussen hun vingers glippen. Ik zie die zuster Agatha het nog oprapen, de benen wijdopen, hurkhouding en oprapen. Op dat gebied schijnt er niet veel veranderd te zijn, behalve dat die lange nonnenrok van maseur en die lange plooirok tot op de enkels van Juff Celestine vervangen zijn door véél kortere versies, voor de rest is alles ongeveer hetzelfde gebleven.
Ieder jaar ben ik op zoek naar een origineel kerstgeschenk voor mijn vrouw.
Dit jaar heb ik mijn oog laten vallen op deze unieke strijkkat, als iemand me kan zeggen waar ze dergelijke poesjes opleiden mag men mij gerust contacteren, een strijkijzer en een hemd heb ik al.