
Bij dit mooie gedichtje van Martin Gijzemijter schrijft hij:
Hoop doet leven zei mijn moeder altijd
en daar had ze ontzettend gelijk in.
Ik dacht altijd dat we in een redelijk bange tijd leefden,
maar de gebeurtenissen van de afgelopen tijd
heeft één en ander natuurlijk wel in een ander daglicht gezet.
Toch is het juist tijdens dit soort gebeurtenissen,
dat het belangrijk is om de hoop niet te verliezen,
en je te beseffen dat ook dit weer voorbij gaat,
op wat voor manier dan ook.
Ongeschonden gaan we er zeker niet uitkomen,
maar er komt een moment waarop je het gevoel hebt:
dit is hoe het leven zou moeten zijn.
Verlies dat lichtpuntje niet uit het oog.
Daarover gaat dit gedicht.
Met lieve groetjes van Hilda