komkom bij me, zei ze wellustig,
kom bij me, mijn parelhoen,
zie je niet
hier brandt de lamp
kijk, zo iets maakt me onrustig
en bezorgt me even de kramp
ik blijf wel haar kampioen
maar nu
wilde ik net het licht uitdoen ...
een mens
king kongeen week later
mijn straat
om de tuinjeff en lowie
het dalhet dal is mijn huis
mijn huis is omringd door bergen
elke berg is een krater
vier keer per dag eet ik vuur
kom regen kom
over de bergen
word water voor heel veel dorst
voor de droge rivier in mijn dal
mijn huis is schemerduister
tussen de bergen
en van de zon zie ik alleen de lange schaduwen
de wereld is rond mijn dal is rond
ik ga in cirkels zonder regen
zonder zon word ik nooit nieuw
word ik een bal ik rol in mijn rivier
er is geen water
kogelde kogel is door de kerk
een klein gaatje van noord naar zuid
nee... helemaal niet het halve werk
manlief, wat ziet die kerk er uit...
vroeger was alles beter ...
in de winterin de winter zijn er meer bomen
dan in de zomer
maar dat deert je niet
want je draagt de warmte als een baby
met roze handjes tussen de huizen
je heupen veranderen water in wijn
en je oksels vallen open vol hemel
de stilte plant zich voort langs de vogels
die hangen aan het plafond van het bos
je woorden heb ik vacuüm getrokken
als zachte eenden in de mist
de straat begint te blozen
de zon glijdt uit
en giechelt
nippertjeop het laatste nippertje
gaf ik jou toch nog een zoen
en dat was misschien wat te laat
ik had het waarschijnlijk vroeger moeten doen
maar ik weet niet
of er een eerste nippertje bestaat ...
regering
vrolijk pasen
ouwe makkers
de toekomst ...
droom
ook voor de katten wordt het lente ...de kater van de overburen
ligt tijdens de dag op zijn gemak
naar de eerste vlinders en de vogels te gluren
maar ’s avonds dan kruipt hij op het dak
de katjes tegemoet tussen maan en sterrengeflonker
drie op één nacht heeft hij uitgerekend
niet zo gemakkelijk in het donker
maar zijn gps doet het uitstekend
op al deze liefdesavontuurtjes
is hij zo trots als een luis op een kam
en ’s morgens in de vroege uurtjes
kruipt hij moe en tevreden in zijn tram
hij laat de honden in de straat maar keffen
en denkt al aan de volgende nakomeling
en voor de katjes het beseffen
is het weer van … tararadjing
jeff en lowie
voorbode
kom binnen zeg ik
in mijn huis van wind en wolken
dag verzamelaar
van mijn behangpapier met spreuken uit de voorbije winter
luister naar de ademhaling van het land
hier sliepen gisteren de insecten
als pelsdieren
in de gietvorm van de eeuwigheid
zie hoe het licht
wiegt als water
warmwaait naar de klanken
die mekaar met smaak naar binnen spelen
hoor
de zon kookt de tongen van de vrouwen
als mossels los
ik spring van vreugde op mijn schouders
onze magazijnen zitten vol zomer