Zaterdag 18 oktober 2008
verjaardag
Vrouwlief viert vandaag haar verjaardag. Even de handen op elkaar en
Hip Hip Hip Hoera !
Geschreven door paperclip om 11:53
Reageer op dit bericht
Archief
Vrouwlief viert vandaag haar verjaardag. Even de handen op elkaar en
Hip Hip Hip Hoera !
Maandag 13 oktober 2008
denkend aan Steven
elke morgen haal ik
de rolluiken van mijn lichaam op
en zoveel dagen later blijf ik zoeken
in het wrakhout van mijn woorden
urenlang heb ik hem gedragen
met mijn tederste handen
in het huis van de onschuldigen
waar de prijs te hoog is
ik wacht op de boodschapper
met het lied gesponnen uit de mist
van een land
dat nog niet werd ontdekt
zal hij nog lang wegblijven
vraagt iemand
en een ander zegt
misschien zal hij nooit terugkomen
misschien zijn het windwoorden
wij zullen gelaten wachten
aan de rand van de leeggeplunderde zinnen
die onze zeilen voor morgen zijn
de rolluiken van mijn lichaam op
en zoveel dagen later blijf ik zoeken
in het wrakhout van mijn woorden
urenlang heb ik hem gedragen
met mijn tederste handen
in het huis van de onschuldigen
waar de prijs te hoog is
ik wacht op de boodschapper
met het lied gesponnen uit de mist
van een land
dat nog niet werd ontdekt
zal hij nog lang wegblijven
vraagt iemand
en een ander zegt
misschien zal hij nooit terugkomen
misschien zijn het windwoorden
wij zullen gelaten wachten
aan de rand van de leeggeplunderde zinnen
die onze zeilen voor morgen zijn
Geschreven door paperclip om 00:00
Reageer op dit bericht
Zaterdag 11 oktober 2008
vanavond
vanavond ga ik de nacht ontbinden
zeer moeilijk spel ik de letters van onze liefde
vertederd streel ik het vuur
dat niet branden wil
waarom valt de duisternis
plots in een hinderlaag
uiteen in 1000 stukken
verdronken in mijn woorden
zal ik met inktvisarmen om hulp roepen
de mensen zullen uit hun huizen komen
uit hun kelders en
ze zullen vast en zeker met sneeuwballen gooien
als ze ons zien
we moeten dringend onze naam veranderen
opnieuw op de aarde wonen
we zullen met dieren leven
in huizen van leem en stro
vandaag woon ik in deze, mijn stad,
alleen maar om het blonde haar van
de meisjes
zeer moeilijk spel ik de letters van onze liefde
vertederd streel ik het vuur
dat niet branden wil
waarom valt de duisternis
plots in een hinderlaag
uiteen in 1000 stukken
verdronken in mijn woorden
zal ik met inktvisarmen om hulp roepen
de mensen zullen uit hun huizen komen
uit hun kelders en
ze zullen vast en zeker met sneeuwballen gooien
als ze ons zien
we moeten dringend onze naam veranderen
opnieuw op de aarde wonen
we zullen met dieren leven
in huizen van leem en stro
vandaag woon ik in deze, mijn stad,
alleen maar om het blonde haar van
de meisjes
Geschreven door paperclip om 22:10
Reageer op dit bericht
Zaterdag 11 oktober 2008
een gesprek
Zeg, Mathilde, is dat nu de nieuwe trend
zo één oorbel in je oren ?
Ik zou het niet weten, vent,
ik heb er gisteren één verloren .
Geschreven door paperclip om 15:40
Reageer op dit bericht
Dinsdag 7 oktober 2008
dit is de eerste keer
dit is de eerste keer in oktober
dat ik de muziek niet hoor
vluchtend uit je tot blond verweven haren
misschien hindert de hand van de wind
of zijn er herfsttakken te strak gespannen
in mijn oor
wat je er ook mag van denken:
morgen kijk ik naar het aquarium van onze stilte
en komt de schaamte
potsierlijk maar prachtig de trap af
een verzamelaar koopt dan voor een spotprijs
mijn behangpapier met spreuken
uit de voorbije zomer
de zon hangt halfstok
en treurig meldt de krant dat
ik verder leef tussen de verbleekte rozen
en de nauwelijks te onderscheiden klanken
van de ogenblikken
dat ik de muziek niet hoor
vluchtend uit je tot blond verweven haren
misschien hindert de hand van de wind
of zijn er herfsttakken te strak gespannen
in mijn oor
wat je er ook mag van denken:
morgen kijk ik naar het aquarium van onze stilte
en komt de schaamte
potsierlijk maar prachtig de trap af
een verzamelaar koopt dan voor een spotprijs
mijn behangpapier met spreuken
uit de voorbije zomer
de zon hangt halfstok
en treurig meldt de krant dat
ik verder leef tussen de verbleekte rozen
en de nauwelijks te onderscheiden klanken
van de ogenblikken
Geschreven door paperclip om 15:21
Reageer op dit bericht
Maandag 6 oktober 2008
houden van ...
Geschreven door paperclip om 11:59
Reageer op dit bericht
Vrijdag 3 oktober 2008
een gesprek
een vrouw vroeg me angstig
heb je die man ook gezien ?
die daar met zijn veel te gekke ogen
en zijn grijze haren
ik had hem niet gezien
maar ik zei lachend ja
ze was heel gelukkig
omdat ik die gekke man ook gezien had
en ze zag zelfs niet
dat ik die gekke man was
ze droeg een onzichtbare bril
en beschermde zich zorgvuldig
tegen de brand
van onze vuurhete begeerte
heb je die man ook gezien ?
die daar met zijn veel te gekke ogen
en zijn grijze haren
ik had hem niet gezien
maar ik zei lachend ja
ze was heel gelukkig
omdat ik die gekke man ook gezien had
en ze zag zelfs niet
dat ik die gekke man was
ze droeg een onzichtbare bril
en beschermde zich zorgvuldig
tegen de brand
van onze vuurhete begeerte
Geschreven door paperclip om 13:15
Reageer op dit bericht
Woensdag 1 oktober 2008
AMSTERDAM
ik had je lief
maar in amsterdam was alles anders
ik had amsterdam niet lief
je was zo'n vlugge beweger
en rond jou was de stad
zo ziek als een kathedraal
waarin men eeuwen had gezwegen
de trams ijlden van koorts
en de straten lagen met serum
nee amsterdam had ik niet lief
amsterdam was anders
Geschreven door paperclip om 16:37
Reageer op dit bericht
Woensdag 1 oktober 2008
vandaag
Geschreven door paperclip om 11:46
Reageer op dit bericht
Dinsdag 30 september 2008
souvenir van de vendange
ik heb een groen blad
van een druiventak zien vallen
terwijl niemand het zag
heb ik het van de grond geraapt
en bij het thuiskomen voorzichtig in een dunne
glazen bokaal gelegd
elke dag geef ik het behoedzaam
water en brood
ik hou de kamer gordijndicht
en speel bijna onhoorbare muziek
het mag niet schrikken
van de ongewone nieuwe omgeving
toch ben ik er niet gerust in
ik vraag me af wat het zal denken
de dag dat het wakker wordt
en of het niet boos zal zijn
en rode tranen zal wenen
je weet maar nooit met groene bladeren
van een druiventak zien vallen
terwijl niemand het zag
heb ik het van de grond geraapt
en bij het thuiskomen voorzichtig in een dunne
glazen bokaal gelegd
elke dag geef ik het behoedzaam
water en brood
ik hou de kamer gordijndicht
en speel bijna onhoorbare muziek
het mag niet schrikken
van de ongewone nieuwe omgeving
toch ben ik er niet gerust in
ik vraag me af wat het zal denken
de dag dat het wakker wordt
en of het niet boos zal zijn
en rode tranen zal wenen
je weet maar nooit met groene bladeren
Geschreven door paperclip om 16:33
Reageer op dit bericht