De laatste Clematis?

Donderdag 29 juni
Wat is het fijn als je zelf niet meer zo veel kunt doen dat er dan mensen zijn die af en toe de grote klussen in de tuin voor hun rekening nemen. Mijn schoonzus Emmy kwam vanmorgen al vroeg en is de hele ochtend actief geweest met snoeien.  Er staat een Buxus die ik zo slecht heb onderhouden dat er voor mij nu geen doorkomen meer aan is. Achter in de tuin staat een Taxus en die was ook veel te lang niet onder handen genomen. Ook staan er veel verschillende soorten Klimop tegen de schuttingen aan en  die waren hard toe aan een flinke snoeibeurt. Mijn bedoeling was om het zelf te doen, iedere keer een heel klein stukje. Maar alles gaat zo langzaam bij mij dat ik heel erg blij ben dat zij mij wilde komen helpen. De Klimop hou ik enigszins bij, maar dan blijft er toch altijd nog zoveel over wat voor mij uiteindelijk toch niet te doen is. Dan bof ik natuurlijk enorm met haar hulp. Het fijne is dat Emmy precies weet hoe ik de tuin leuk vind. Als Emmy aanbiedt om iets in de tuin te doen noem ik het altijd, fijn dan gaan we samen 'werken' in de tuin. Ik ben er wel bij, maar zij doet het werk en voor mij telt meer; "ik stond erbij en ik keek ernaar"!  Het is niet anders! Waar ik dan wel voor zorg is dat er Bossche bollen zijn voor bij de koffie. Daar hebben we alletwee iets mee. Het is een beetje traditie geworden dat als Emmy de tuin komt doen er Bossche bollen zijn bij de koffie. Dat maakt de koffiepauze, die we heel vaak nemen, natuurlijk wel extra lekker en dat mag dan ook wel.
Vanmorgen is er zoveel gesnoeid dat het hele terras vol lag. Vooral met Klimop en Buxustakken. Yke (mijn hondje) vond het zo leuk dat zij steeds tussen die takken ging snuffelen en spelen. Daarna wilde zij Emmy 'helpen' met vegen (zie foto) Na een paar uur was de tuin heel goed opgeknapt, Emmy moe en voldaan, ik verschrikkelijk blij en Yke lekker uit gespeeld.

Maandag 26 juni
Op deze foto staat de rest van de nieuwe planten. Het Mexicaanse Madeliefje. Een Duizendblad (Achillea Millefolium). Volgens mensen die ik ook op de tuinenmarkt sprak was die plant niet winterhard, maar volgens de verkoper wel en volgens Google ook. De winter zal het uitwijzen wie gelijk heeft. En dan nog de Chaenorhinum Origanifolium. Het is een laag plantje wat heel compact is en het heel goed doet in de zon. Het schijnt in Frankrijk ook tussen voegen van muren te groeien, dus ga ik er in ieder geval een stukje vanaf halen omdat te proberen op mijn lage muurtje. Ik heb zojuist op internet nog wat informatie gevonden over de; 
                  Chaenorhinum Origanifolium 
Bijzondere vondsten in de regio Amsterdam 
                                2003-2004
Chaenorhinum origanifolium - Marjoleinbekje 119-486 TD Amsterdam-Kinkerbuurt (in vorige nieuwsbrief is abusievelijk 119-488 vermeld) 120-485 RB Amsterdam-De Pijp. Een viertal planten op en tegen gevelmuur in Balthasar Floriszstraat. Marjoleinbekje is een prachtige, voor Nederland nieuwe muurplant, afkomstig uit het Middellandse-Zeegebied. De soort staat bij voorkeur boven op muren, liefst op verweerde plaatsen met kalkrijk cement. In ons land vestigde Marjoleinbekje zich voor het eerst in 1990 op een vervallen muurtje in Middenmeer in de Wieringermeer. Inmiddels zijn er ontdekkingen in het hele land, maar vooral in de Randstad.
            Uit:       http://www.frontlinie.nl/floron/vondst03.htm

Ik vind het erg interessant om dit soort informatie te lezen. Marjoleinbekje is dus de Nederlandse naam. Zou het er mee te maken hebben dat zo'n plantje uit het Middelandse Zeegebied hier nu ook gaat groeien omdat het in onze landen steeds warmer wordt? Het zou me niet verbazen.