Beeld van Johanne.

Woensdag 31 mei
Gisteren voor de eerste keer wat bloempjes geplukt uit mijn tuintje. Het zijn er niet veel, maar omdat het bloemetjes zijn uit eigen tuin vind ik zo'n boeketje heel leuk. Er staan ook nog niet veel bloemen om te plukken, maar een paar verschillende bloemen en een paar takjes vrouwenmantel erbij maakt het toch een leuk geheel. Ik hoop dat iedereen die een tuin heeft veel bloemen kan plukken deze zomer.
Morgen hoop ik Lavatera te kunnen zaaien. Ik ben het al zo lang van plan en steeds komt er iets tussen. Ook nog een keer papavers. Maar het is eind mei en lang koud geweest, volgens mij moet het nog wel kunnnen. Vorig jaar heb ik de lavatera zo laat gezaaid dat ik (een deel ook door de warme nazomer) eind oktober nog bloemen had staan. Ik vind ze prachtig.

Dinsdag 30 mei  22.15 uur
Omdat ik gisteren de klimop heb gesnoeid en de engeltjes weer tevoorschijn kwamen, kwam er nog iets onder de klimop uit. Het is een vogelhuisje wat ik jaren geleden van iemand cadeau heb gekregen. De vogels willen er niet in, maar op zo'n grote muur met klimop staat het wel leuk.

Dinsdag 30 mei
Ondanks de buien hebben we toch een redelijke dag gehad vandaag. De zon heeft zich van zijn goede kant laten zien. Je merkt, ondanks de vele regen en weinig zon de laatste weken, dat de knoppen langzaam groter worden. Ik zie het aan de Clematis en zeker ook aan de rozen. De stamroos Leonardo da Vinci heeft al flinke knoppen. Het zal niet meer lang duren voordat de eerste roos bloeit. De roos Winchester Cathedral, die aan de voorkant staat, heeft wel veel knoppen. Maar die knoppen zijn nog erg klein. Een heel verschil met vorig jaar. Vandaag is het een jaar geleden dat mijn moeder stierf. Een paar dagen voordat zij stierf heb ik de eerste rozen van de Winchester Cathedral voor haar geplukt, met wat klimop een klein boeketje van gemaakt en bij haar neer gezet. Ik weet dat mijn moeder de rozen nog heel bewust heeft gezien en er erg blij mee was. Ik zal denk ik mijn hele leven, als de Winchester Cathedral bloeit, aan deze dagen denken.

Zondag 28 mei 15.50 uur
Zou ik bijna zijn vergeten om een foto te plaatsen van de Lelietjes der Dalen. Dat is wel de "chique" naam. In de volksmond worden ze 'gewoon' Lelietjes van Dalen genoemd. Maar wat zijn ze mooi en ruiken ze heerlijk. Ze zijn nu al bijna uitgebloeid. Gelukkig dat ik foto's heb van heel veel bloemen.
Ik dacht er aan, omdat ik op de weblog van Marilou de naam 'Meiklokjes' zag staan bij haar foto van de lelietjes. Ik vind het leuk dat de bewoners van België een andere naam hebben voor de Lelietjes der Dalen, dan wij in Nederland.
En dankzij Marilou denk ik nu aan mijn Lelietjes der Dalen.

Zaterdag 27 mei 17.50  uur
Ik merk dat het nog steeds wennen is aan de weblog. De weblog gaf aan dat deze foto was geplaatst, maar ik kon hem op de weblog zelf niet vinden. Nu keek ik 5 minuten later en toen stond hij er toch. Ik wilde proberen deze foto ook te plaatsen omdat ik dacht dat deze iets scherper was als de foto van de bloem hierboven. Achteraf is dat niet zo, maar nu hij er staat, laat ik hem maar mooi staan!
Het aparte van deze beide foto's (zie volgend bericht) is dat het 2 verschillende bloemen zijn en dus ook 2 verschillende planten. Voor het oog vind ik ze bijna hetzelfde. Deze Geranium heeft heel smal blad en een iets lichter bloempje. (dat is op de foto niet zo heel goed te zien) De Geranium hierboven heeft breder blad met verschillende punten. Het zou leuk zijn als iemand deze bloemen herkend en mij de naam zou kunnen doorgeven. Alvast bedankt!

Zaterdag 27 mei
Omdat ik in de andere tuindagboeken al zoveel heb geschreven en foto's 'geplakt' en ook meestal weer opnieuw begin in het voorjaar, staat er over 2006 natuurlijk al veel in die dagboeken. Maar het is geen doen om alles achteraf in deze weblog te plaatsen. Daarom heb ik nu een foto geplaatst waardoor degene die meelezen een beetje het idee krijgen hoe de tuin in elkaar zit.
Het is een kleine tuin, zoals ik al schreef, ongeveer 5.50 meter breed en ik denk (schatting) 9 meter diep. Tot 2004 had ik een grote vijver in de tuin. Mijn kinderen hebben die destijds, toen we hier kwamen wonen (19 jaar geleden) , aangelegd. Ze hebben dat heel goed gedaan en we hebben er ook altijd intens van genoten. Maar in de zomer van 2003 bleken er één (of meerdere) lek(ken) in te zitten. Ik kon er wel met de tuinslang bij blijven staan! Omdat ik het niet meer zelf kon repareren heb ik uiteindelijk in het voorjaar van 2004 besloten om de vijver weg te doen. Het ging me wel aan het hart, maar het was voor mij toch teveel werk. Met wat hulp is de vijver dichtgegooid, een muurtje gemaakt van oude grindbetontegels en zwarte aarde gestort in de nieuwe border. En dat vond ik wel heel fijn, een groot stuk border in de tuin waarin ik zoveel mogelijk bloeiende planten wilde zetten. Omdat ik chronisch ziek ben en leef met beperkingen, is de border wat hoger gemaakt en daar heb ik echt veel plezier van. Want al kan ik niet meer veel, als het maar enigszins kan probeer ik toch het een en ander te doen. En alles bij elkaar vind ik het zelf een leuk geheel geworden. Ik ben nog lang niet tevreden, althans, ik heb vaak het gevoel dit kan beter hier of dat daar. Maar dat houdt een mens bezig. Al met al ben ik blij dat ik niet houd van een heel nette tuin, het is wat rommelig, wat door elkaar en dat komt mooi uit als je zelf niet veel kunt doen. Ik voel me heerlijk in mijn paradijsje en dat is toch het belangrijkste. Ik blijf fijn van alles proberen en streef nog steeds naar een soort "Cottage Garden!"

De foto hierbij is een stukje van de rechterkant van de tuin waar een smalle border is. Die loopt uit in een breder gedeelte waarin helemaal achterin die 2 grote bomen staan. Van de andere gedeeltes plaats ik nog wel wat foto's.

Vrijdag 26 mei
Eindelijk zitten er heel kleine appeltjes aan mijn appelboompje. Ik heb dit boompje 2 jaar geleden gekregen van een zus en zwager van mij en ik was zo benieuwd wanneer er vruchten aan zouden komen. Ja hoor, in de regen gaan kijken en het begin is er. Een stuk of 6 meende ik te zien. Als het droog is (morgen???) ga ik weer kijken. Ik heb mijn broers en zussen al een "appeltaart" beloofd in het najaar, maar dat zal er nog wel eentje van de appels van de groenteman worden. Iets te enthousiast! Evengoed ben ik er heel erg blij mee.

De bramenstruik ziet er ook mooi uit. Ik vind (al zou er geen braam aankomen) de bloesem ieder jaar al prachtig.
Verder blijft het buiten troosteloos, regen en nog eens regen. Wat wel mooi is met al die regen is de fris groene kleur van de tuin. Gelukkig bloeien de bloemen enigszins door, dat maakt het dan toch wat vrolijker. Ik ben blij dat ik gisteravond nog iets heb kunnen planten.
Voor morgen is er weer regen voorspeld, dan ga ik maar wat potten vullen met de Sedum die ik woensdag heb gekocht. En als het even meezit wil ik wel de planten in de tuin zetten die nog in de doosjes staan. Dan hebben ze met die regen wel meteen een goede start.

de foto van het appelboompje is van vorig jaar. Hij is in een jaar tijd iets voller geworden, niet veel hoger, maar dat is ook niet de bedoeling.

Donderdag 25 mei 2006
Het is echt wennen aan de weblog,  maar dat zal ongetwijfeld nog even duren.Ik hou het nu maar bij een kort stukje tekst en plaats er een foto bij. Als het lukt, kom ik morgen terug (het is nu donderdagnacht 3.26 uur) dus eigenlijk niet morgen maar straks!!! In de tuin de nieuwe planten hun plekje geven vandaag zal niet veel worden, het regent onafgebroken en het is koud. Ik zoek nog even een foto op van een paar papavers van vorig jaar en 'straks' zien we wel weer verder.