Mijn tuintje is mijn "passie". Heel eenvoudig, maar wat is het fijn om daarvan te kunnen genieten. Wie wil kan even komen kijken en meegenieten. Hartelijk welkom!

Statistieken

Periode: Het voorbije jaar Sinds het begin

Deze cijfers gaan over 138 bezoeken, tot en met november 2026. Van veel bezoekers weet de teller niet waar ze vandaan komen; die staan onder "Onbekend".

Landen

Taal van de browser

Internetproviders

Alleen de 15 grootste staan apart.

Tijdzones

‹ Terug naar de blog

Meer van Johanne's paradijsje

Voor degene die regelmatig
mee leest over mijn
"Paradijsje" lijkt het
mij wel leuk als ik even
laat weten wie ik ben.

Mijn naam is Johanne.
Ik woon in Nederland,
samen met mijn hondje
Yke (een border terrier)
en mijn rode kater,
Gerritje genaamd.
Ik ben 59 jaar en één
van mijn hobby's is het
zien en genieten van
alles wat groeit en bloeit.

Al een paar jaar hou ik
op de computer een
dagboek bij over mijn
tuinbelevenissen.Dat doe
ik in Word, dus niemand
kan meelezen. Ik vind het
erg leuk om te doen, ook
heel leuk om er foto's bij
te 'plakken' die gemaakt
zijn van de bloemen en
de planten uit mijn tuintje.
Wat ik ook fijn vind is
dat ik in het rustige
winterseizoen alles nog
eens op m'n gemak kan
nalezen, maar ook weer
opnieuw genieten en
plannen kan maken voor
het volgende voorjaar
en de zomer.

Ik ben nu met deze
weblog begonnen omdat
je op deze manier met
mensen, die ook deze
passie hebben voor
bloemen en planten,
wat ideetjes kunt uit
wisselen, het plezier
kunt delen en samen
kunt genieten
van alles wat de natuur
ons te bieden heeft.

Daarom hoop ik voor
degene, die regelmatig
een "wandeling" komt
maken in mijn tuin,
dat zij met net zo veel
plezier dit alles zullen
lezen en mee genieten,
als ik al jaren doe met
mijn eerdere
tuindagboeken.

Wie op- of aanmerkingen
heeft of vragen, ik hoop
het van jullie te horen.
Mijn e-mailadres staat
in de kolom hieronder
en in de rechterkolom.

Hartelijke groet,
      Johanne

Van vijver tot
bloemenborder!

Nadat ik een groot deel
van de zomer van 2003
de vijver dagelijks moest
bijvullen, omdat er een
lek in zat, heb ik besloten
om de vijver weg te doen.
Ik vond het heel erg
jammer, maar het kon niet
anders. In het stukje van
zaterdag 27 mei 2006
heb ik ook nog iets
geschreven over de vijver.
Mijn kinderen, die toen nog
maar 12 en 14 jaar waren,
hebben alles zelf gedaan.
Een tekening gemaakt hoe
het moest worden. Ook het
gat voor de vijver zelf
helemaal uitgegraven.
Van een deel van die aarde
hebben zij een verhoging
gemaakt en dat beplant.
Daar na het gat voor de vijver
bekleed met oude kleden
en doeken en toen het
vijverfolie erin gelegd.
Toen kon het leuke
werk beginnen. Van een
vriendin kreeg ik o.a.
een stek van haar witte
waterlelie die jaren
heeft gebloeid met
schitterende bloemen.
Ieder jaar kwamen er
meer waterlelies bij.
De vijver heeft ruim
16 jaar goede diensten
bewezen en we zijn er al
die tijd heel blij mee
geweest.We hebben er
intens van genoten.
Toen ik de beslissing had
genomen dat het echt niet
meer kon met de vijver
heb ik mij maar verzoend
met het idee om nu een
andere "droom" te
verwezenlijken op die
plaats (een zonnig gedeelte
van de tuin) Een
"Paradijsje" te maken
waarin plaats zou zijn
voor heel veel bloeiende
planten en ruimte om
bloemen te zaaien. Met veel
hulp en na veel 'rommel' is
het gelukt.

Hieronder een
klein overzicht met wat
foto's hoe dit tot stand
kwam.

↑ Terug naar de berichten