Naar de inhoud

Parnassia

akke.beakke.be
© Selene's gedichten
- - www.scorpine.com - -



stilte1a9mk.gif

Dinsdag 13 februari 2007

witgemutst



 

de bollen in mijn tuin
waren half bevroren
stonden daar te kleumen
rode neus en blauwe oren
 
gelukkig had ik in mijn mand
nog wat zachte witte wol
snel ben ik gaan breien
een warme muts voor iedere bol
 
warm ingepakt en witgemutst
staan mijn bollen nu in 't gras
op een kluitje bij elkaar
te kwebbelen hoe koud het was



© Selene

Woensdag 7 februari 2007

aarzelend





een beetje blauw
een beetje geel
en hier en daar
voorzichtig wit
 
een musje
tripppelt tussen 't blad
en zoekt
wat daar verborgen zit
 
een beetje zon
een beetje vries
en af en toe
een buitje regen
 
het blauw en geel
bekennen kleur
het klokje
klingelt wat verlegen
 
mijn tuin
is aan het toveren
weet niet goed
wat te doen
 
maar toch
voel ik het voorjaar
heel aarzelend
tussen 't groen
 
 

© Selene

Dinsdag 6 februari 2007

gele bolletjes



 

ze trappelen van ongeduld
die kleine gele bolletjes
ze willen zo graag naar het licht
weg uit hun donkere holletjes

de zon komt hen te hulp
en laat de kou verdwijnen
nu trappel ik van ongeduld
wanneer ik ze zie verschijnen

de bolletjes ontluiken
heel aarzelend en traag
maar zelfs dat kleine beetje geel
kleurt mijn dag vandaag 



© Selene
 
Dinsdag 30 januari 2007

het zachte dons



 

het zachte dons
houdt me nog tegen
buiten is het ook zo koud
zo nat en ongezellig
mijn warme holletje
zo veilig en vertrouwd

het zachte dons
houdt me nog vast
totdat de klok
begint te plagen
dromerig heb ik ze geteld
het waren negen harde slagen

de gordijnen
blijven nog gesloten
ik geniet nog even na
maar al begint mijn dag wat traag
mijn uitgeruste geest
maakt al plannen voor vandaag



© Selene
 
Zondag 28 januari 2007

gemis


 
 
 
 
in een hoekje van de zolder
staat een grote mand
boordevol met mooie dromen
die haar eens zijn afgenomen
 
wanneer het daglicht ons verlaat
en de maan hoog aan de hemel staat
bestijgt zij stilletjes de treden
om weg te dromen uit het heden
 
eventjes geen pijn,  verdriet
alleen herinneringen
de zoete vreugd van hoe het was
van lieve zorg die haar genas
 
wanneer de nieuwe dag ontwaakt
en alles is zoals het is
keert de werkelijkheid terug
en blijft er het gemis



© Selene
 
Donderdag 25 januari 2007

koning winter



 
 
warm ingepakt
en goed gemutst
loop ik in de vrieskou
 
de winter
heeft geaarzeld
of hij nog wel komen zou
 
de vijvers
glimmen van plezier
hebben zich veilig toegedekt
 
de bomen
sieren prachtig wit
hebben hun takken uitgestrekt
 
met koude neus
en rode wangen
stap ik stevig door
 
koning winter
toe, blijf nog even
ik vind je prachtig hoor !

 

 
© Selene
 
Dinsdag 23 januari 2007

dromen

 


 

het mooiste dat het leven biedt
zijn af en toe de dromen
dat alles nog beginnen moet
en het mooiste nog moet komen

even zweven door het luchtruim
heel ver weg van alle tijd
onbegrensd en onbekommerd
met je vleugels wijd gespreid

even fluiten naar de vogels
even dansen op de wind
even weg van deze aarde
dat zijn de dromen van mijn kind



© Selene

Maandag 15 januari 2007

beslagen ramen



 

door beslagen ramen
zie ik de wereld vaag
mijn binnenwereld
wordt wat kleiner
ingesloten door vandaag

volgezogen druppels nat
parelen naar beneden
de verloren tranen
van een wolk
uit een ver verleden

door beslagen ramen
kijk ik naar de lucht
ooit breekt hij weer open
uit mijn duister binnenste
ontsnapt een diepe zucht




© Selene

Donderdag 11 januari 2007

mijn levenspad





sinds de dag van mijn geboorte
bewandel ik mijn levenspad
hoge bergen ,  diepe dalen
zelden zijn de wegen glad
 
steeds word ik bij de hand genomen
en onzichtbaar begeleid
toch ben ik soms aan het dwalen
raak dan de richting kwijt
 
maar mijn geloof en diep vertrouwen
troosten en verrijken mij
want het einddoel van mijn reis op aard
komt steeds dicht en dichterbij



© Selene
 
Woensdag 10 januari 2007

zo puur




ze twinkelden
en straalden pret
die lichtjes in haar ogen
ze lachte naar de engeltjes
die dartel om haar vlogen
 
ze leefde
in een sprookjesland
en bouwde luchtkastelen
ze was de ganse dag
met boskabouters aan het spelen
 
ze was zo puur
zo zorgeloos
en lieflijk klein
heel eventjes was ik jaloers
en wenste weer een kind te zijn



© Selene
Dinsdag 9 januari 2007

mijn lief


 


het is nog niet zo lang geleden
dat jij ter wereld kwam
dat ik je zachtjes wiegde
en in mijn armen nam
 
je was zo klein
zo warm en heerlijk mollig
je blonde dons
zo geurig en zo wollig
 
je brabbelde en kraaide
strooide liefde in het rond
nu praat je als een echte wijsneus
grote mensen taal komt uit je mond
 
parmantig als een echte dame
heb je steeds je antwoord klaar
je blijft mijn lief,  mijn ware wonder
zo klein,  zo groot,  nu al vijf jaar



© Selene

Vrijdag 5 januari 2007

weet je ...





weet je ...
 
soms regent het hier binnen
en buiten schijnt de zon
dat brengt me in verwarring
ik wist niet dat dat kon
 
dan is het binnen aardedonker
en buiten heel mooi licht
dat brengt me in verwarring
ik doe mijn ogen dicht
 
weet je ...
 
met mijn gesloten ogen
zie ik ineens veel meer
dat brengt me in verwarring
het overkomt me telkens weer
 
maar als ik dan mijn ogen open
en dat licht laat binnenstromen
verdwijnt die kille duisternis
en is er rust in mij gekomen



© Selene

Woensdag 3 januari 2007

verscholen verdriet

 



      achter jouw ogen
      verscholen verdriet
      veilig verborgen
      opdat niemand het ziet
 
      jou weer te zien lachen
      dat wil ik zo graag
      je luid horen zingen
      in plaats van geklaag
 
      ik wil je graag helpen
      laat me nu toe
      met liefde overstelpen
      maar ik weet niet hoe ...



        © Selene

Woensdag 27 december 2006

lichtjes






wanneer de lichtjes branden
in het nachtelijk duister
hoor ik hun heldere stemmetjes
hun lach en hun gefluister
 
ze flonkeren in het dennengroen
verspreiden zacht hun licht
en toveren een glimlach
op mijn betraand gezicht
 
wanneer de lichtjes branden
verdwijnen alle vragen
voel ik een diepe rust
en kan mijn last weer dragen



 © Selene


Zaterdag 16 december 2006

een morgen





zij droomt haar dromen
naar morgen,  naar later
een leven in vrede
geen verdriet en geen pijn
maar waarom niet nu
waarom dat uitstel
wat als er nooit meer
een morgen zal zijn

 
een morgen vol vreugde
vol hoop en vertrouwen
wat lichtere wolken
al zijn ze maar klein
een dag om te leven
je liefde te geven
maar zal er voor haar
weer een morgen zijn



 © Selene
Vrijdag 8 december 2006

het late uur

 
 
 
als in de avond
woorden zweven
zoekend
naar een vaste grond
bied ik ze een schuilplaats
tot de ochtendstond
 
ze rusten
en ze mediteren
rijgen zinnen aan elkaar
en als de nieuwe dag begint
maak ik ze openbaar
 
het duister is weldadig
geeft inzicht en verzacht
zo kan een ieder lezen
wat het late uur
heeft voortgebracht
 

 
© Selene
 
Woensdag 29 november 2006

de droomboom


 
 
 
verscholen
in het dichte bos
staat een oude droomboom
hem vertel ik zonder schroom
mijn verdriet
en tegenslagen
 
diepgeworteld
en goed geaard
luistert hij
kalm en bedaard
naar mijn pijn
en vele vragen
 
door zijn wijsheid
en zijn pracht
zijn onmetelijke kracht
kan hij steeds
mijn angst verjagen
 
die oude droomboom
is een troost
een goede plek
waar ik graag vertoef
als ik somber ben
en droef
in deze donkere dagen

 
 
© Selene
 
Zaterdag 25 november 2006

adem in, adem uit

 

 
 
de muren zo wit
de lampen zo fel
het bed waarop ik lig
zo koud
 
adem in
adem uit
klinkt een stem
vanachter een ruit
 
het voelt niet goed
ik wil vluchten
maar het moet
diepe zuchten
 
de klok tikt door
ik lig heel stil
mijn gedachten
laat ik vrij
 
adem in
adem uit
een laatste maal
dan is ook dit voorbij



© Selene

Vrijdag 24 november 2006

tot aan de brug






ga met mij mee tot aan de brug
en laat me niet alleen
het water is onpeilbaar diep
toch moet ik er doorheen
 
ga met me mee tot aan de brug
blijf even naast me staan
sla je armen om me heen
en laat me nog niet gaan
 
maar starend naar de overkant
naar wat ligt in het verschiet
neem je mij weer bij de hand
want het is mijn tijd nog niet



© Selene
 
Woensdag 22 november 2006

een warme deken





een warme wollen deken
heb ik voor jou gemaakt
de kilte blijft nu buiten
als hij je huid aanraakt
 
de schapen
hebben wol gegeven
blij verlost van zware vracht
er is veel liefde in geweven
hij zal je warmen 
iedere nacht
 
ik wil hem zo graag geven
voor je plekje in deze kou
 
waarom
nou ja
gewoon ...
 
ik ben zo blij met jou



© Selene
            
Zondag 12 november 2006

vandaag

 

 

 
vandaag
is alles anders
 
de kleuren
van gevallen blad
de geuren
van het stromend nat
de wolken
zijn wat dieper grijs
dit alles
brengt me van de wijs
 
vandaag
is alles anders
 
dan verlang ik
naar weleer
een beetje vreugd
en liefst nog meer
naar onbezorgde dagen
zonder ziekte
zonder vragen
 
maar ...
vandaag is dat er niet
enkel onzekerheid
en diep verdriet

 
 
© Selene
Vrijdag 10 november 2006

maar ...

 

 
 
 
de schoenen
aan mijn voeten
zijn vandaag
een beetje klein
ik slenter
maar zo'n beetje
want ...
ik hoef niet altijd
groot te zijn
 
de jas
die ik soms aantrek
is al oud
en draagt zo fijn
hij zit wat krap
en is versleten
maar ...
ik hoef niet altijd
mooi te zijn
 
mijn ogen
kijken soms wat donker
hebben verdriet
en stralen  pijn
ze tonen
wat ik voel van binnen
maar ...
ik hoef toch niet altijd
blij te zijn ???
 
 
 
© Selene
 
Donderdag 9 november 2006

de weg naar binnen

 

 
 
de weg
naar binnen
leidt omhoog
ver weg
van aardse zaken
 
gedachtes
worden zuiver
in staat
je kern te raken
 
ontdaan
van ballast
schuldgevoel
en aangeleerd gedrag
 
leert de weg
naar binnen
wat je
nooit eerder zag
 
een mooi
en eerlijk mensenkind
dat zich
aan dit leven bindt
 
verlangend
te worden begeleid
in liefde
en geborgenheid

 
 
© Selene
Dinsdag 24 oktober 2006

het donker






laat het donker donker zijn
heb respect voor het nachtelijk uur
de duisternis is heel weldadig
voor jezelf en de natuur
 
laat het donker donker zijn
beleef het mysterie van de nacht
ga bij jezelf naar binnen
en voel je innerlijke kracht
 
teruggeworpen op jezelf
komt je chaos weer tot rust
beleef je vele dromen
tot de zon je wakker kust



© Selene
Maandag 23 oktober 2006

woordeloos





hij leest woorden in haar ogen
voelt de warmte van haar blik
raakt iedere keer diep bewogen
door die ene intense klik

 
woorden worden niet gesproken
ogen vertellen een eigen verhaal
wat die hem willen zeggen
begrijpt hij allemaal

 
de stilte en het zwijgen
het voelen van elkanders pijn
maakt warm en tevens dankbaar
dat woordeloos zo mooi kan zijn




© Selene
 
Maandag 16 oktober 2006

woorden in zwart-wit

 
 
 
zoekend
naar de zin van ziekzijn
lees ik woorden
in zwart-wit
 
harde woorden
over het kwaad
dat diep in mij
gevangen zit
 
zoekend
naar een weg
van inzicht
en van bergen hoop
 
lees ik woorden
in zwart-wit
over de vreemde cel
die mijn lichaam binnensloop
 
dolend
op mijn eigen weg
bid ik
om kracht en moed
 
het lezen
van de juiste woorden
geeft rust
en doet me goed

 
 
© Selene
 
Donderdag 12 oktober 2006

een kracht

 

 
 
onder
een dikke deken
van schemer
en onzekerheid
 
sluimert een kracht
die aards lijden
en mijn pijn
verzacht
 
het is een kracht
van hoop
van moed
en van vertrouwen
 
het is een kracht
die mij de waarheid
van mijn leven
leert aanschouwen
 
een leven
als een doolhof
steeds zoekend
naar het licht
 
maar ondanks
schemer en onzekerheid
blijft mijn blik
op morgen gericht

 
 
© Selene

Dinsdag 10 oktober 2006

nooit meer

 



de slaap
wil maar niet
komen
 
nooit
duurde een nacht
zo lang
 
mijn geloof
geeft me
vertrouwen
 
maar waarom
ben ik dan toch
zo bang
 
het is de dreiging
van de woorden
die de dag
mij brengen zal
 
het is de scherpte
van hun inhoud
glashelder
zuiver als kristal
 
het zijn slechts woorden
en  wat klanken
uitgesproken
door een witte jas
 
maar door hun diepte
en harde waarheid
wordt mijn leven
nooit meer zoals het was
 
 
 
© Selene
 
Vrijdag 6 oktober 2006

maar hoe

 

 
 
zijn witte jas
sprak harde woorden
doelgericht
als in gevecht
 
zijn ogen
spraken medeleven
toonden begrip
zacht en oprecht
 
maar hoe
vind ik mijn weg
in een slagveld
van gevoelens
 
hoe
breng ik weer orde
in mijn zeer verwarde
geest
 
nooit
nog nooit
 
ben ik zo diep verdrietig
naar de kern
van mijn geloof
op zoek geweest

 
 
© Selene
 
Zondag 24 september 2006

zoekend





 
zoekend
naar de reden
van mijn lijden
en mijn pijn
 
zoekend 
naar geheimen
die in mijn geest
verborgen zijn
 
zoekend
naar het wonder
naar het doel
van mijn bestaan
 
trek ik mij
in mezelf terug
opdat
ik door kan gaan
 
door met leven
door met dromen
alles
weer in evenwicht
 
nooit meer schemer
nooit meer duister
geloven
in een eeuwig licht

 

                © Selene


Zaterdag 23 september 2006

de kring van mensen

 
 
 
 
 
de kring van mensen
om mij heen
voelt warm
en doet me goed
 
als ik
zo in hun midden sta
voel ik een
gouden gloed
 
ze praten
of ze zwijgen
ze varen
met me mee
 
over
de woeste baren
van mijn
nimmer kalme zee
 
die kring van mensen
om mij heen
hoopt
dat ik verder groei
 
als ik
dreig te verdrinken
grijp ik
hun reddingsboei
 
 
 
© Selene

Vrijdag 22 september 2006

de tijd

 
 
 
het zachte ruisen
van de zee
geeft rust
en is zo tijdloos
 
de witte wolken
in het blauw
drijven voorbij
gedachteloos
 
maar in mijzelf
tikt nu een klok
die geeft
mijn grenzen aan
 
gedachten
tollen wild in het rond
weigeren
even stil te staan
 
ja.  wat is tijd
en wat brengt rust
mijn geest
leeft eeuwig door
 
vertrouwen
in die eeuwigheid
brengt mij
op 't juiste spoor
 
 
 
© Selene
Donderdag 21 september 2006

ochtendschemering

 
 
 
 
de zachte ochtendschemering
brengt weer een nieuwe dag
 
een dag met zon
een dag om te beleven
 
een warme gloed
beschijnt mijn wirwar
hopend
me wat rust te geven
 
rust en kalmte
voor wat er nog gaat komen
de kille werkelijkheid
is meestal anders dan je dromen
 
de zachte ochtendschemering
brengt moed
 
al is het maar voor even
het voelt
zo reuze goed

 
 
© Selene
 
Woensdag 20 september 2006

mijn woorden

 
 

 
 
mijn woorden
zijn verdronken
in een diepe
poel
ik zoek
en zoek
naar zinnen
om te beschrijven
wat ik voel
 
vaag hoor ik
vele stemmen
die nu graag
bij me zijn
 
zij troosten
en verzachten
mijn diepe
zielenpijn
 
mijn woorden
zijn verdronken
maar ooit
vind ik ze weer
 
met hulp van hen
die aan me denken
doet alles
minder zeer

 
 
© Selene
 
Dinsdag 12 september 2006

vol vertrouwen






de wereld om mij heen
verandert
 
van licht
naar donker
van donker
naar licht
 
en al die tijd
voel ik de warmte
van alle aandacht
op mij gericht
 
het doet zo goed
nu te ervaren
dat ik er niet
alleen voor sta
 
jouw lieve blik
jouw warme hand
is altijd bij me
waar ik ook ga

 
de wereld in mijzelf
verandert
 
mijn golven
zijn een woeste zee
toch blijf ik vol vertrouwen
want jij
loopt immers met me mee ?



          © Selene
 
Maandag 11 september 2006

een sterke geest

 



een pad vol kronkels
een weg vol hobbels
bewandeld door
een sterke geest
vele hobbels zijn genomen
vele kronkels zijn geweest

 
soms tesamen
meest alleen
soms verdwalend
meest er doorheen
soms in het duister
meest in het licht
het eind van haar pad
is nog lang niet in zicht

 
die sterke geest
zij wandelt door
iedere kronkel
iedere hobbel
wordt moedig genomen
totdat haar ziel
tot rust is gekomen

 

 © Selene

Meer van Parnassia

↑ Terug naar de berichten