gemis
in een hoekje van de zolderstaat een grote mandboordevol met mooie dromendie haar eens zijn afgenomenwanneer het daglicht ons verlaaten de maan hoog aan de hemel staatbestijgt zij stilletjes de tredenom weg te dromen uit het hedeneventjes geen pijn, verdrietalleen herinneringende zoete vreugd van hoe het wasvan lieve zorg die haar genaswanneer de nieuwe dag ontwaakten alles is zoals het iskeert de werkelijkheid terugen blijft er het gemis
© Selene


