Naar de inhoud

Parnassia

seniorennet.beseniorennet.be
© Selene's gedichten
- - www.scorpine.com - -



stilte1a9mk.gif

gemis


 
 
 
 
in een hoekje van de zolder
staat een grote mand
boordevol met mooie dromen
die haar eens zijn afgenomen
 
wanneer het daglicht ons verlaat
en de maan hoog aan de hemel staat
bestijgt zij stilletjes de treden
om weg te dromen uit het heden
 
eventjes geen pijn,  verdriet
alleen herinneringen
de zoete vreugd van hoe het was
van lieve zorg die haar genas
 
wanneer de nieuwe dag ontwaakt
en alles is zoals het is
keert de werkelijkheid terug
en blijft er het gemis



© Selene
 

koning winter



 
 
warm ingepakt
en goed gemutst
loop ik in de vrieskou
 
de winter
heeft geaarzeld
of hij nog wel komen zou
 
de vijvers
glimmen van plezier
hebben zich veilig toegedekt
 
de bomen
sieren prachtig wit
hebben hun takken uitgestrekt
 
met koude neus
en rode wangen
stap ik stevig door
 
koning winter
toe, blijf nog even
ik vind je prachtig hoor !

 

 
© Selene
 

dromen

 


 

het mooiste dat het leven biedt
zijn af en toe de dromen
dat alles nog beginnen moet
en het mooiste nog moet komen

even zweven door het luchtruim
heel ver weg van alle tijd
onbegrensd en onbekommerd
met je vleugels wijd gespreid

even fluiten naar de vogels
even dansen op de wind
even weg van deze aarde
dat zijn de dromen van mijn kind



© Selene

beslagen ramen



 

door beslagen ramen
zie ik de wereld vaag
mijn binnenwereld
wordt wat kleiner
ingesloten door vandaag

volgezogen druppels nat
parelen naar beneden
de verloren tranen
van een wolk
uit een ver verleden

door beslagen ramen
kijk ik naar de lucht
ooit breekt hij weer open
uit mijn duister binnenste
ontsnapt een diepe zucht




© Selene

mijn levenspad





sinds de dag van mijn geboorte
bewandel ik mijn levenspad
hoge bergen ,  diepe dalen
zelden zijn de wegen glad
 
steeds word ik bij de hand genomen
en onzichtbaar begeleid
toch ben ik soms aan het dwalen
raak dan de richting kwijt
 
maar mijn geloof en diep vertrouwen
troosten en verrijken mij
want het einddoel van mijn reis op aard
komt steeds dicht en dichterbij



© Selene
 

zo puur




ze twinkelden
en straalden pret
die lichtjes in haar ogen
ze lachte naar de engeltjes
die dartel om haar vlogen
 
ze leefde
in een sprookjesland
en bouwde luchtkastelen
ze was de ganse dag
met boskabouters aan het spelen
 
ze was zo puur
zo zorgeloos
en lieflijk klein
heel eventjes was ik jaloers
en wenste weer een kind te zijn



© Selene

mijn lief


 


het is nog niet zo lang geleden
dat jij ter wereld kwam
dat ik je zachtjes wiegde
en in mijn armen nam
 
je was zo klein
zo warm en heerlijk mollig
je blonde dons
zo geurig en zo wollig
 
je brabbelde en kraaide
strooide liefde in het rond
nu praat je als een echte wijsneus
grote mensen taal komt uit je mond
 
parmantig als een echte dame
heb je steeds je antwoord klaar
je blijft mijn lief,  mijn ware wonder
zo klein,  zo groot,  nu al vijf jaar



© Selene

weet je ...





weet je ...
 
soms regent het hier binnen
en buiten schijnt de zon
dat brengt me in verwarring
ik wist niet dat dat kon
 
dan is het binnen aardedonker
en buiten heel mooi licht
dat brengt me in verwarring
ik doe mijn ogen dicht
 
weet je ...
 
met mijn gesloten ogen
zie ik ineens veel meer
dat brengt me in verwarring
het overkomt me telkens weer
 
maar als ik dan mijn ogen open
en dat licht laat binnenstromen
verdwijnt die kille duisternis
en is er rust in mij gekomen



© Selene

Meer van Parnassia

↑ Terug naar de berichten