verscholen verdriet

wanneer de lichtjes branden

in het nachtelijk duister

hoor ik hun heldere stemmetjes

hun lach en hun gefluister

 

ze flonkeren in het dennengroen

verspreiden zacht hun licht

en toveren een glimlach

op mijn betraand gezicht

 

wanneer de lichtjes branden

verdwijnen alle vragen

voel ik een diepe rust

en kan mijn last weer dragen



 © Selene

zij droomt haar dromen

naar morgen,  naar later

een leven in vrede

geen verdriet en geen pijn

maar waarom niet nu

waarom dat uitstel

wat als er nooit meer

een morgen zal zijn

 

een morgen vol vreugde

vol hoop en vertrouwen

wat lichtere wolken

al zijn ze maar klein

een dag om te leven

je liefde te geven

maar zal er voor haar

weer een morgen zijn

 © Selene

in jouw ogen
lees ik ze
je hoeft ze niet
hardop te zeggen
zo lief
zo warm
je hoeft ze mij
niet uit te leggen

al die woordjes
in jouw hoofd
ze worden
steeds verzwegen
maar dat begrijp ik
o zo goed
je bent gewoon
verlegen



© Selene

ieder lichtje

in de boom

heeft zijn eigen kleur

 

ieder kaarsje

dat er brandt

heeft zijn eigen geur

 

alle verschillen

groot of klein

het is een mengelmoes

van anders zijn

 

bewaar die eigenheid

in je hart

het maakt ons samenzijn

zo apart

 

 

© Selene

 

 

 

als in de avond

woorden zweven

zoekend

naar een vaste grond

bied ik ze een schuilplaats

tot de ochtendstond

 

ze rusten

en ze mediteren

rijgen zinnen aan elkaar

en als de nieuwe dag begint

maak ik ze openbaar

 

het duister is weldadig

geeft inzicht en verzacht

zo kan een ieder lezen

wat het late uur

heeft voortgebracht

 

 

© Selene

 

 

laat me lachen

laat me huilen

geef me vrijheid

om te zijn

 

laat me zwijgen

laat me spreken

uren,  dagen

of zelfs weken

 

soms ben ik groot

dan weer zo klein

maar geef me ruimte

om te leven

slechts dan
kan ik
mezelf weer zijn

 

 

 

© Selene

 

 

 

 

verscholen

in het dichte bos

staat een oude droomboom

hem vertel ik zonder schroom

mijn verdriet

en tegenslagen

 

diepgeworteld

en goed geaard

luistert hij

kalm en bedaard

naar mijn pijn

en vele vragen

 

door zijn wijsheid

en zijn pracht

zijn onmetelijke kracht

kan hij steeds

mijn angst verjagen

 

die oude droomboom

is een troost

een goede plek

waar ik graag vertoef

als ik somber ben

en droef
in deze donkere dagen

 

 

© Selene

 

 

 

 

het kind in mij

wil zingen,  dansen

springen

over een te brede sloot

 

het kind in mij

wil lachen,  sjansen

waterspatten

in de goot

 

het kind in mij

wil huppelen

en als een vogel

heel hoog zweven

 

vandaag

ga ik op zoektocht

waar is het kind in mij

gebleven ?

 

 

© Selene

 

 

 

de muren zo wit

de lampen zo fel

het bed waarop ik lig

zo koud

 

adem in

adem uit

klinkt een stem

vanachter een ruit

 

het voelt niet goed

ik wil vluchten

maar het moet

diepe zuchten

 

de klok tikt door

ik lig heel stil

mijn gedachten

laat ik vrij

 

adem in

adem uit

een laatste maal

dan is ook dit voorbij



© Selene

ga met mij mee tot aan de brug

en laat me niet alleen

het water is onpeilbaar diep

toch moet ik er doorheen

 

ga met me mee tot aan de brug

blijf even naast me staan

sla je armen om me heen

en laat me nog niet gaan

 

maar starend naar de overkant

naar wat ligt in het verschiet

neem je mij weer bij de hand

want het is mijn tijd nog niet

© Selene
 

een warme wollen deken

heb ik voor jou gemaakt

de kilte blijft nu buiten

als hij je huid aanraakt

 

de schapen

hebben wol gegeven

blij verlost van zware vracht

er is veel liefde in geweven

hij zal je warmen 

iedere nacht

 

ik wil hem zo graag geven

voor je plekje in deze kou

 

waarom

nou ja

gewoon ...

 

ik ben zo blij met jou



© Selene

            

het schemert

en het is nog vroeg

 

maar mag ik even

bij je komen

ook al lig jij

nog te dromen

 

mag ik even

bij je zijn

want vandaag

voel ik me klein

 

het schemert

en het is nog vroeg

maar eventjes

is al genoeg



© Selene

de deur naar buiten

staat weer open

 

binnen

wordt het langzaam licht

 

gezonde lucht

kan binnenstromen

verdrijft gestaag

mijn bange dromen

 

de deur naar buiten

staat weer open

 

stapje voor stapje

vol goede moed

adem ik herfst

in overvloed



© Selene

 

 

 

 

gedachten

tollen in het rond

zoekend

naar houvast

 

de molen

draait en draait

maar door

van links naar rechts

van achteren

naar voor

 

ze botsen

en ze rollen

ze blijven

almaar tollen

 

er komt geen einde

aan hun vlucht

 

ik kijk ernaar

en zucht....

 

 

© Selene

 

vandaag

is alles anders

 

de kleuren

van gevallen blad

de geuren

van het stromend nat

de wolken

zijn wat dieper grijs

dit alles

brengt me van de wijs

 

vandaag

is alles anders

 

dan verlang ik

naar weleer

een beetje vreugd

en liefst nog meer

naar onbezorgde dagen

zonder ziekte

zonder vragen

 

maar ...

vandaag is dat er niet

enkel onzekerheid

en diep verdriet

 

 

© Selene

 

 

 

 

de schoenen

aan mijn voeten

zijn vandaag

een beetje klein

ik slenter

maar zo'n beetje

want ...

ik hoef niet altijd

groot te zijn

 

de jas

die ik soms aantrek

is al oud

en draagt zo fijn

hij zit wat krap

en is versleten

maar ...

ik hoef niet altijd

mooi te zijn

 

mijn ogen

kijken soms wat donker

hebben verdriet

en stralen  pijn

ze tonen

wat ik voel van binnen

maar ...

ik hoef toch niet altijd

blij te zijn ???

 

 

 

© Selene

 

 

 

 

de weg

naar binnen

leidt omhoog

ver weg

van aardse zaken

 

gedachtes

worden zuiver

in staat

je kern te raken

 

ontdaan

van ballast

schuldgevoel

en aangeleerd gedrag

 

leert de weg

naar binnen

wat je

nooit eerder zag

 

een mooi

en eerlijk mensenkind

dat zich

aan dit leven bindt

 

verlangend

te worden begeleid

in liefde

en geborgenheid

 

 

© Selene

laat het donker donker zijn

heb respect voor het nachtelijk uur

de duisternis is heel weldadig

voor jezelf en de natuur

 

laat het donker donker zijn

beleef het mysterie van de nacht

ga bij jezelf naar binnen

en voel je innerlijke kracht

 

teruggeworpen op jezelf

komt je chaos weer tot rust

beleef je vele dromen

tot de zon je wakker kust



© Selene

hij leest woorden in haar ogen

voelt de warmte van haar blik

raakt iedere keer diep bewogen

door die ene intense klik

 

woorden worden niet gesproken

ogen vertellen een eigen verhaal

wat die hem willen zeggen

begrijpt hij allemaal

 

de stilte en het zwijgen

het voelen van elkanders pijn

maakt warm en tevens dankbaar

dat woordeloos zo mooi kan zijn

© Selene