Oogcontact

In het magazine "de zondag" werd er dit weekend door journalist Marijn Follebout een artikel gewijd aan het Raspaillebos.

De naam van het artikel was "Magische ontmoetingen met reeën".

Wij hebben al veel van deze ontmoetingen gehad in het bos. Soms was dit met reeën, soms damherten en zelfs met een paar vossen en wij koesteren elk van deze momenten want niet iedereen heeft het geluk of de mogelijkheid gehad om dit mee te maken.

Link naar het artikel: klik hier

Op een paar meter van elkaar vond ik deze week 2 verschillende soorten zwammen in het bos.

Ik heb voor alle zekerheid bij beide foto's van deze paddenstoelen hun wetenschappelijke naam vermeld. En wees gerust, heb deze ook moeten opzoeken

De bundelzwam.

De kogelmeniezwam.

Volgens mij zijn deze niet eetbaar of met andere woorden: ik zie mij althans niet geroepen om er van te proeven.

Vorig jaar rond dezelfde periode deed zich hetzelfde fenomeen voor. De populatie aan damherten in het Raspaillebos overtreft deze van de reeën. Dus de kans dat je een damhert voor je lens krijgt is ook een pak groter.

Toen we de weg insloegen naar de hoeve Steenborre spotten we een reegeit die precies een beetje de weg kwijt was. Ze stond daar maar te staren en ik kon wel gemakkelijk 20 foto's nemen van haar.

Op beide foto's hierna vind je de parasolzwalm.

Deze hierboven heeft nog veel werk om uit te groeien

tot een prachtig resultaat als op de foto hieronder.

Nu de bladeren beginnen vallen en de begroeiing dus minder dicht is kun je opnieuw af en toe een dier spotten tussen de bomen.

Dit damhert was dus ook verschoten

dat ze zich niet meer kon verstoppen.

Voor de snoepers onder ons, hierbij een foto van een lolly die ik gisteren genomen heb in het bos. Alhoewel, ik zou toch 2 keer nadenken.

Google leert me dat dit de geschubde inktzwam is.

Nee dit is geen koeienhaar, maar een damhert die juist onder de afsluiting is gekropen en die een beetje haar heeft kwijtgespeeld.

Iemand heeft zich bezig gehouden met allemaal kleine ballonnen aan deze boom vast te maken. Ge moet er maar op komen.

Ik weet wel iets beters te doen in mijn vrije tijd.

Deze morgen aardig wat damherten gespot in het bos. Ik denk dat er in het totaal zo'n 25-tal de revue passeerden.

Het was evenwel nog redelijk donker, kwart voor 8 en dus ging de automatische flitser van mijn camera af en zijn ook vele foto's mislukt.

Ze noemen het Raspaillebos bij ons in de streek ook het kastanjebos.

Op de foto hieronder zul je zien waarom.

Van mijn vriend Marc, die ik regelmatig tegen het lijf loop in het bos

vernomen dat je van kastanjes ook lekkere confituur kunt maken.

Hij heeft dit recept uit zijn één van zijn reizen naar Corsica.

Volgende foto is een ietwat bizarre foto. Kijk maar even mee.

Het is in feite een selfie van mezelf op een boom.

Het schaduwstreepje onderaan is niet wat je denkt.

Ik sta dus niet te plassen,  ... zie volgende foto 

Wat had je dan verwacht?

In de serie "moeder en kroost" hierna 3 foto's gemaakt een paar dagen terug.

Ik had eerst moeder opgemerkt, maar bij nader inzien waren ze met twee.

Verzamelen geblazen.

En weg zijn wij.

Daar zijn de eerste paddenstoelen. Nee ik had het in mijn titel dus niet over maatjes of zeeuwse mosselen

Deze hoedjes zijn in tegenwoordig (vooral bij regenweer).

Taak is om van wanneer de duisternis overgaat in klaar weer er als de kippen bij te zijn in het bos. De week van het bos brengt namelijk ook meer leven mee : meer wandelaars, bosklassen, enz.

Gisteren hadden we geluk, we waren juist op de terugweg van onze wandeling, toen er enkele bussen hun lading joelende kinderen losten.

Deze week (vanaf 6 oktober t.e.m. 13 oktober) is het de week van het bos.

Dit jaar is het thema biodiversiteit.

Foto gemaakt gisterenmorgen rond 09u

Soms moet je goed uit je doppen kijken als je een dier wil spotten in het bos.

Deze reegeit dacht er ook zo over.

Zie je mij?

En nu?

Volgende foto gemaakt deze morgen om 07u40 en bij 6° Celcius.

Dus als je het bos verlaat en langs de hoeve Steenborre wandelt krijg je zulk een prachtig zicht cadeau.

En nee, op de achtergrond zie je niet de zee

Vandaag is het werelddierendag en dus trakteer ik jullie op de mooiste foto die ik tot op heden gemaakt heb in het Raspaillebos.

Het betreft een eekhoorn die hoog boven in een boom zat en geen kant uitkon omdat ik en mijn hond beneden aan de voet van de boom stonden en er niet onmiddellijk een andere boom was waarin hij kon naartoe springen.

Deze foto staat ook als achtergrondscherm op mijn PC.