De kapoen van het bos

Er liep hier wellicht eentje rond met een hongergevoel.

Op de foto hierna zie je een bladerdek waarin een viervoeter (wellicht een ree of een damhert) op zoek is gegaan naar eten.  

Soms moet je rap reageren als fotograaf want een wild dier dat je weg kruist is bijzonder gehaast

Toen ik de reegeit opmerkte nam ik vlug een foto en ik dacht dat ik de tijd had om meerdere shots te wagen, maar toen ik weer aanlegde met mijn fototoestel was ze al gaan vliegen.

De reeën hebben al hun wintervacht.

Dit damhert had zich goed verscholen. Ik had het eerst niet opgemerkt tussen al de mooie herfstkleuren, maar toen het zich bewoog had het wel onmiddellijk mijn aandacht.

Hierna een paar foto's van twee damherten die we afgelopen week konden spotten.

Tiens wie zou dat zijn?

Een foto van iets dichterbij.

Nog zo een.

Hier was hun nieuwsgierigheid over

en zetten ze het op een lopen.

Deze morgen met de hond geweest wandelen.

Het was geen weer om een kat door te jagen, maar onze Chaka bleef maar zagen naar haar dagelijkse boswandeling.

Op deze foto zie je geen regen vallen, maar hij was er wel.

Moet het je verwonderen dat we alleen waren in het bos?

Niemand gezien, ook geen wilde dieren. Deze zijn slimmer en schuilen voor de regen.

Ik heb de wandeling ook nog wat ingekort, want je kon na afloop mijn broek uitwringen.

Ik heb eindelijk bewijs gevonden dat kabouters bestaan (zie hierna).

Er heeft er één zijn geel laarsje achtergelaten.

Ik en mijn viervoeter hebben forfait gegeven en dus de match verloren met 5-0. Zij waren nl. met elf en wij slechts met twee.

Je zou voor minder forfait geven.

Foto genomen aan de rand van het bos.

Wees eerlijk wat zou jij gedaan hebben?

Iemand goesting in een lekkere pizza?

Alhoewel, bij nader inzien, is het toch geen pizza die ik gespot had, maar een paddenstoel. Oef juist op tijd gezien.

Deze reegeit gespot aan de rand van het bos. Ze was juist ervoor de prikkeldraad ondergeklommen.

Deze morgen merkte ik het volgende op in het raspaillebos en dit stemde me blij.

Dus vandaag is het donderdag, de dag na woensdag, en blijkbaar is er nog schoolgaande jeugd dat niet enkel hun namiddagen doorbrengt met joysticks, TIK-TOK, TV-kijken, enz.

Met deze kleine nederzetting doen ze niks verkeerd en leren ze nog eens te genieten van de natuur. Ik kan dit dus enkel maar toejuichen.

Deze reebok heb ik gisteren vastgelegd op de gevoelige plaat. Het was evenwel nog schemerdonker vandaar de ietwat donkere foto.

Ken je het verhaal van het damhert en de tak?

Wel een damhert dacht dat het zich kon verstoppen achter een tak. Het resultaat zie je hierna.

Hierna, zelfde damhert en zelfde tak.

Dit vind ik altijd een foto waard.

Een baasje die 's morgens vroeg met zijn hond op wandel is in het bos en als er dan nog wat nevel hangt, I love it!

Nog eentje om toe te voegen aan de verzameling.

Volgende foto hoeft in feit geen introductie. Het beeld spreekt voor zich.

Korstmossen kunnen een mooie tekening achter laten op boomstammen.

Vind je ook niet?

Soms krijg je het gevoel dat ze je begluren. Ik was mij van geen kwaad bewust, maar plotseling keek mijn viervoeter een bepaalde kant uit en zag ik het opeens ook.

Men hield ons van tussen het struikgewas nauwlettend in het oog.

"Heer, laat deze kelk aan mij voorbijgaan". 

Deze tekst zou zo maar uit het Evangelie kunnen komen

Geef mij maar een coupe fraises

Deze reebok lag een beetje te soezen in de zon en keek recht in de lens toen ik wou aanleggen. Uiteindelijk stond hij op en wandelde traag weg.