Winterprik

Hierna een foto van een specht. Foto is genomen in ondankbare omstandigheden: grijs, donker weer. Maar ja, wat wil je, het is winter.

Hierna foto genomen deze morgen. Niet in het Raspaillebos, maar aan de overkant van de straat in het Kluisbos. Maar ik wou jullie deze toch niet onthouden.

Wat een streepje zon kan doen.

Deze reegeit stak juist over toen ze ons opmerkte en maakte zich daarna snel uit de voeten.

Weer of geen weer, dit diertje blijft lekker actief! Hij jumpt van de ene tak naar de andere en betrekt zijn soortgenoten in zijn spelletje.

't was gevroren deze morgen. Alles had een klein wit kleedje, uitgezonderd deze reegeit in de wei.

Alhoewel, achteraan aan haar poep? 

Er hangen nog altijd bladeren aan de bomen. 't Zal eerst eens goed moeten vriezen.

Deze was effekes verschoten toen ze ons zag, maar herpakte zich wonderwel en zette het vlug op een lopen.

Verstoppen lukt niet. We hebben jullie gezien!

Hierna een aantal damherten die de oversteek waagden van de ene kant naar de andere kant van het bos.

Na de vele regen en dagen gehuld in mist is daar eindelijk eens de zon.

Dit koppeltje en jogger pikten ook graag extra vitamine D mee.

Hoeveel malchance kun je hebben?

Je trotseert wind, regen en alle andere natuurelementen, jouw collega-bladeren zijn al lang van de boom afgevallen en dan val je plotseling dan toch en wordt je gespitst op prikkeldraad!

Foto genomen deze morgen bij -2 (gevoelstemperatuur -6)

Deze twee damherten waren van het principe "liever lui dan moe".

We passeerden hen op maximum 10 meter afstand, maar ze vertikten het om op te staan en bleven ons maar aanstaren.

Anderzijds: ze hebben gelijk, het bos is van hen,

wij zijn slechts passanten (= bezoekers).

Fijne feesten en geniet van de natuur!

Lang heeft ze er niet gestaan, van het moment dat we de zijgang namen en ze onze hond opmerkte, maakte ze zich uit de voeten.

Chaka is wel altijd aangelijnd, maar ze kan nogal dreigend overkomen als een lekker stukje vlees haar pad kruist

Het is precies of deze reegeit zich bewust is dat er in het Raspaillebos niet mag worden gejaagd op wild.

Tijdens onze wandeling merkte ik volgende speelvogel op. Hij kirde van plezier toen hij de boom op en af klom en van de ene tak naar de andere balanceerde.

We hadden elkaar al een tijdje in de smiezen, maar weglopen deed ze niet ondanks het feit dat wij met twee waren.

Een reegeit is een reegeit. Veel meer commentaar moet hier niet bij veronderstel ik

In navolging van mijn artikel van gisteren, nog een jong, mannelijk damhert, maar nu in gezelschap van vrouwelijk schoon (zie uiterst rechts op de foto).

Hij heeft dus al verkering of het moet zijn dat het zijn zus is?