Gorilla's in the mist

Wij hebben het gemakkelijk, we gaan naar de winkel en mits te betalen met cash of bankkaart hebben wij brood en vlees op de plank.

In het bos gaat het er eventjes anders aan toe. De dieren leven daar van kleinere dieren waarop ze moeten jagen, van gras, eikels, kastanjes, enz.

Als het dan daarenboven nog eens gesneeuwd is, is deze zoektocht toch nog iets moeilijker.

Duidelijke sporen van een zoektocht naar eten.

In het veld op zoek.

Ik ben niet echt voorstander van sneeuw omdat dit altijd een koudegevoel oproept bij mij. Voor een sneeuwlandschap daarentegen ben ik wel te vinden.

Als je dit dan ook nog eens op beeld kunt vastleggen, dan kan ik het gemakkelijker aanvaarden.

Normaal staat deze wei vol met koeien, maar nu staan ze iets verder op stal.

Foto genomen op 10 januari in een wei aangrenzend aan de hoeve Steenborre.

Als je geduld hebt en goed kijkt vind je er toch een.

Door de winterprik en de onderbesneeuwde wegen deze morgen niet tot in het bos geraakt. We (mijn twee vrouwtjes en ik) hebben dan maar een wandeling gemaakt in de buurt en zijn het veld in getrokken.

Mijn twee vrouwtjes

Bomenrij

Chaka, de sneeuwhond

Hierna een foto van een specht. Foto is genomen in ondankbare omstandigheden: grijs, donker weer. Maar ja, wat wil je, het is winter.

Hierna foto genomen deze morgen. Niet in het Raspaillebos, maar aan de overkant van de straat in het Kluisbos. Maar ik wou jullie deze toch niet onthouden.

Wat een streepje zon kan doen.

Deze reegeit stak juist over toen ze ons opmerkte en maakte zich daarna snel uit de voeten.

Weer of geen weer, dit diertje blijft lekker actief! Hij jumpt van de ene tak naar de andere en betrekt zijn soortgenoten in zijn spelletje.

't was gevroren deze morgen. Alles had een klein wit kleedje, uitgezonderd deze reegeit in de wei.

Alhoewel, achteraan aan haar poep? 

Er hangen nog altijd bladeren aan de bomen. 't Zal eerst eens goed moeten vriezen.

Deze was effekes verschoten toen ze ons zag, maar herpakte zich wonderwel en zette het vlug op een lopen.

Verstoppen lukt niet. We hebben jullie gezien!

Hierna een aantal damherten die de oversteek waagden van de ene kant naar de andere kant van het bos.

Na de vele regen en dagen gehuld in mist is daar eindelijk eens de zon.

Dit koppeltje en jogger pikten ook graag extra vitamine D mee.

Hoeveel malchance kun je hebben?

Je trotseert wind, regen en alle andere natuurelementen, jouw collega-bladeren zijn al lang van de boom afgevallen en dan val je plotseling dan toch en wordt je gespitst op prikkeldraad!

Foto genomen deze morgen bij -2 (gevoelstemperatuur -6)

Deze twee damherten waren van het principe "liever lui dan moe".

We passeerden hen op maximum 10 meter afstand, maar ze vertikten het om op te staan en bleven ons maar aanstaren.

Anderzijds: ze hebben gelijk, het bos is van hen,

wij zijn slechts passanten (= bezoekers).

Fijne feesten en geniet van de natuur!

Lang heeft ze er niet gestaan, van het moment dat we de zijgang namen en ze onze hond opmerkte, maakte ze zich uit de voeten.

Chaka is wel altijd aangelijnd, maar ze kan nogal dreigend overkomen als een lekker stukje vlees haar pad kruist

Het is precies of deze reegeit zich bewust is dat er in het Raspaillebos niet mag worden gejaagd op wild.