Wat een mooie jongen

Deze reegeit dacht wellicht dat ze zich goed verstopt had, maar niets is minder waar

Deze mooie meid genoot in alle stilte van de zon. Ze liet zich door onze aanwezigheid niet ontmoedigen en bleef ons maar aanstaren tot we verder gingen en dan zette ze het uiteindelijk ook op een lopen.

Je moet de titel niet al te letterlijk nemen. Het heeft al lang niet meer geregend, dus het is niet kopjes boven water, maar boven de bladeren

Deze waren wel echt nieuwsgierig naar onze aanwezigheid.

Door de dichte begroeiing in het bos is het niet gemakkelijk meer om een dier te spotten. Dit jong reekalf liet zich evenwel toch verleiden om zijn kopje even boven te steken en dus kon ik hem/haar op de gevoelige plaat vastleggen.

Deze damherten dachten zich te verstoppen voor ons, maar net niet gelukt.

Hoeveel zijn er het juist? Laat het me weten

Elk moment in de mooie, vrije natuur koester ik. Voor personen die het Raspaillebos (grens Geraardsbergen/Galmaarden) niet kennen wil ik dit mooie bos warm aanbevelen want er zijn talrijke wandelpaden en met een beetje geluk spot je een ree of ander wild dier dat de oversteek waagt. 

Ook het bos op zich is de moeite waard. Getuige hiervan volgende foto.

Ik wou dat ik zo kon schilderen

(Foto genomen om +/- 8u30)

Het was al een tijdje geleden dat ik nog damherten had gezien in het Raspaillebos, maar deze morgen kon ik er toch een paar spotten tussen de bomen. De blauwe boshyacinten op de voorgrond geraken stilaan uitgebloeid.

Deze reebok heb ik betrapt toen hij een groene twijg van een struik had gepikt en aan het verorbenen was. Ondanks onze aanwezigheid knabbelde hij lustig door.

Soms zie je alleen maar damherten en dan kan het zijn dat je dagen na elkaar of meerder keren tijdens je wandeling één of meerdere reeën spot. Het is al een paar dagen geleden dat ik nog een damhert heb gezien, dus nog maar eens een reegeit.

Kan iemand me zeggen welk wild dier ik gespot heb in het bos (zie onderstaande foto)? Deze keek ons dreigend aan, we zijn dan ook niet dichter durven gaan en hebben ons vlug uit de voeten gemaakt.

Jullie kennen het liedje wel van Christoff hé: "Als ik in je blauwe ogen kijk, is het net of ik de hemel zie ...".

Wel in dit geval waren het reebruine ogen, maar ze keken ons zo verliefd aan, dat ik niet kon weerstaan om een foto te nemen van het beestje en de blauwe hyacinten op de voorgrond deden de rest

Schrik, nee bijlange niet, maar wel steeds omkijken waar we waren en we niet dichterbij kwamen.

en hierna nog eens  

Sommige dieren kijken recht in de camera. Niet dat ze poseren, maar ze kijken je verwonderd aan in de zin van "wat komen jullie hier in het bos doen, dit is namelijk onze habitat.

Soms wordt men aangetrokken tot een foto, soms niet. De volgende is door zijn speciaal effect misschien gewaagd, maar moet kunnen volgens mij.

Vergis je niet, ik heb deze 's morgens gemaakt rond 9u,

maar wellicht liep er iets fout bij het ontwikkelen van de foto

En de boer: hij ploegde en ... voort

Foto genomen aan de rand van het bos.

Hier vermoedelijk de laatste foto van de blauwe boshyacinten die ik dit jaar ga posten.

Het is toch een mooi bloemetje dat voor veel sfeer kan zorgen in het bos!

En dat met de bomen op de achtergrond.

Deze reegeit had het niet begrepen op onze aanwezigheid en zette onmiddellijk een spurt in en weg was zij.

Deze reegeit vond het leuk om te poseren tussen de mooie boshyacinten.

Pasen is voorbij, dus de paashaas ook. Deze morgen bij mijn wandeling vond ik echter nog een restant van het hele paasgebeuren.

Dit zal niet opzettelijk gebeurd zijn en wellicht achteloos achtergelaten.

Heeft zelfs een beetje van een kunstwerk weg