Close-up

Je moet de titel niet al te letterrlijk nemen.

Dit is een foto met zelf gemaakte tekst die ik eerder op mijn ander blog van het Raspaillebos al eens postte (dit op Bloggen.be), maar ik vind het geen probleem om deze nog eens on line te zetten.

Het is een persoonlijk werkje, waar ik fier op ben. Hopelijk vinden jullie dat ook?

Zo stoicijns kalm. Wat een prachtig dier toch!

Hij lag af tussen het groen toen we deze morgen er passeerden, maar stond vlug recht. Weglopen deed hij evenwel niet. Wellicht was hij nog slaapdronken

Een mooie bomenrij kan ook mooi ogen.

Deze zullen indertijd wellicht met die bedoeling aangeplant zijn.

Onlangs publiceerde ik reeds een foto van vingerhoedskruid, vandaag not zo'n exemplaar, maar nu in een ander kleurtje.

Twee maal dezelfde reegeit, maar wel foto's gemaakt met twee verschillende compact digitale toestellen.

Foto gemaakt met Canon Powershot SX740HS

Foto gemaakt met Panasonic Lumix DC TZ200

Soms zie je er alle dagen en soms zie je ze een tijdje niet. Deze passeerde wel voorbij mijn lens.

Feitelijk is dit een beetje gelogen Toen ik de wagen aan het parkeren was zag ik hem al staan en blijkbaar was hij nieuwsgierig om ons te leren kennen.

Ik weet het, de foto is niet denderend, maar ik ben de laatste tijd al blij dat ik tussen de dichte plantengroei nog een wild dier kan spotten en fotograferen.

Een straaltje zon tussen de bomen kan mooie plaatjes opleveren vooral als de zon ook zijn gloed verspreid over de bladeren en het andere groen dat aanwezig is.

Geef toe, de varens zijn goed gelukt dit jaar. Sommige staan tot soms 2 meter hoog.

Ik dacht dat ik een mooie foto had gemaakt van een reebok maar bij het ontwikkelen van het filmrolletje (grapje natuurlijk ) bleek dat de bladeren van een struik in het zoekbeeld waren opgedoken door de wind.

Desalniettemin toch duidelijk dat het over een reebok gaat.

Plotseling uit het niets stak deze reebok het gangpad over en begon spontaan te eten. Hij had ons niet opgemerkt, het is maar toen mijn hond onrustig werd dat hij op zijn gemak zijn weg verder zette.

Hierna twee foto's van een reeds uit de kluiten gewassen reekalf dat we gisteren spotten in het bos.

Eerst zag ik de moeder staan half verscholen achter een boom, haar buikje rond aan het eten en toen zag ik het kalf dat op de grond lag.

Toen ik een andere positie innam om het te fotograferen stond het recht. Na een schreeuw van de moeder zochten ze andere oorden op.

Gisteren was het woensdag en dan ... hebben de kinderen vrijaf.

Sommigen zitten dan op PC, op de smarthone, kijken naar TV, enz., maar anderen houden het gezond en trekken er op uit (zie afbeelding hierna).

Niks mis mee, integendeel dat hout lag er al een hele tijd niets te doen.

Zie ze blinken in haar vel

Deze reebok ging onverstoord verder. Ik moet hem gelijk geven, ik word ook niet graag gestoord als ik aan het eten ben

Nog een geluk dat reeën van nature een bruine kleur hebben, hoe zou je ze anders kunnen ontdekken mochten ze een groene vacht hebben?

Een vrouw is van nature nieuwsgierig. Een reegeit is dit dus ook

Nee, ik heb het niet over een menu

Deze mannelijke ree was absoluut niet van plan ons een blik te gunnen. Geen probleem voor mij, heb dan maar een paar foto's genomen.

Deze eekhoorn was op de terugweg naar beneden. We hadden hem eerst naar omhoog zien klauteren, maar na een tijdje besloot hij terug naar beneden te gaan. De laatste meters waagde hij zich aan een gelukte sprong naar een andere boom.

Zo moet het: honden aan de leidband.

Nog te vaak kom ik baasjes tegen in het bos die denken dat ze hun hond niet moeten aanlijnen.

Het is nochtans het moment niet om honden vrij los te laten lopen want veel reekalfjes worden door hun moeder eventjes achter gelaten tijdens haar zoektocht naar eten.

Dus hierbij graag een warme oproep naar alle hondenbezitters die het bos met hun viervoeter bezoeken. Hou het veilig voor jou, voor je viervoeter en voor de andere dieren.