Reegeit in de wei

Hierbij serveer ik jullie een trio van damherten. Het kunnen er meer geweest zijn, maar er staan er maar 3 op mijn foto.

Het moeten niet altijd damherten, dus hierna foto van een reegeit die ik begin deze week spotte in het bos.

't Ja, de ene zijn zadeldek is soms al een beetje donker dan dat van de andere. Voor de rest zien ze er allebei superlief uit.

Ongeloofelijk, we zijn mid-december en vandaag heb ik nog een paddenstoel gespot in het bos tijdens onze wandeling. En nee, vorige week passeerde ik meermaals op dezelfde plek en stond hij er nog niet.

Geef toe, een beetje zon doet wonderen en deze morgen was het van dat.

De herfstkleuren doen alles nog mooier lijken.

Was het satan of was het een verdwaalde zwarte piet, ik weet het nog altijd niet. In elk geval wil ik deze niet tegenkomen in het donker.

Deze reegeit was nog wat groen achter de kiezen aan het steken toen ze ons opmerkte, maar ging toch onverstoorbaar verder en gelijk had ze.

Jawel, ik heb je gezien. Dit damhert stak iets te veel zijn kop boven het groen en dus had ik het opgemerkt.

Dit damhert was niet een beetje fier met zijn gewei en liet zich dan ook uitvoerig fotograferen. Hij bleef evenwel continu tussen de bomen staan zodat een echte mooie profielfoto niet mogelijk was.

Chaka wou met hem spelen, maar dat beestje zag dat niet zitten en vluchtte de wei in.

Zou nochthans lekker geweest zijn in een stoofpotje. Foei Erik!

Een reegeit in galop in een aangrenzende wei van het Raspaillebos. Wellicht was ze zo gehaast omdat het begon te regenen.

Moeder en jong. Een beetje later lag het languit op de grond was namelijk in al zijn ijver gestruikeld.

Deze reegeit (moeder van de bok zie artikel gisteren) is goed voorzien van oren en poten. Maar ja een deel van de poten ontbreekt op de foto

Deze jonge reebok (zie zijn beginnend gewei) stond lekker te grazen in een aangrenzende wei.

Wij stonden ongeveer een verdieping lager en hij had ons dus niet opgemerkt.

Zijn moeder evenwel had ons in het snotje en maakte hem attent op onze aanwezigheid, waarop hij het op een lopen zette.

Deze reegeit kwam met haar hoofd eventjes piepen boven een omgevallen boom en gelukkig had ik mijn fototoestel in aanslag of mijn kans was verkeken want een paar tellen erna had ze het al op een lopen gezet.

Hierna een foto van een tweeling die we deze morgen in de afzink van het bos zagen.

Nee, grapje was geen tweeling ik denk dat het eerder moeder en dochter of zoon was (zie volgende foto).

Ik had deze morgen een filmpje gemaakt met mijn digitale camera van een reegeit die aan het smullen was. Dankzij mijn viervoeter die ik steeds aan de leiband hou en ook mijn ouderdom natuurlijk waren de beelden een klein beetje bewogen.

Ik had dan eens opgezocht op Google of het mogelijk was om foto's uit het filmpje op te laden en ja, het resultaat zien jullie hierna.

Foto 1

Foto 2

Foto 3

Foto 4

Foto 5

Foto 6

Gisteren heb ik jullie verteld dat jullie vandaag opnieuw een aantal foto's gingen ontdekken die ik gisteren gemaakt heb in de afzink van het jaagpad in het bos.

Op de eerste foto zien je nog eens de ree die ik gisteren fotografeerde, maar in de verte ook nog twee andere reeën en een jogster die komt aangelopen.

Foto 1 één van beide reeën kijkt onze kant uit 

Foto 2 ze vragen zich af wat ze gaan doen

Foto 3 de jogster neemt ook een foto met haar GSM

Foto 4 ze blijven lang besluiteloos staan

Foto 5 en dan opeens rennen ze toch weg,

maar de jogster heeft dan al halt gehouden.

Deze morgen spotte ik tijdens onze wandeling een reegeit in de diepte. Er hing een klein beetje mist.

Hierna foto van dezelfde reegeit, maar met zoom.

Morgen volgen er nog een paar andere foto's die ik op dezelfde plek maakte.

Beniewd? Kijk dan morgen