Vroeg aan het werk

Ik moet eerlijk toegeven, deze foto dateert van een kleine 14 dagen terug. Ik had hem nog niet gepubliceerd, maar vind hem wel de moeite om met jullie te delen.

Vooral gelet op het feit dat ze nog allemaal in hun pyjama rondliepen.

Deze morgen een reegeit gespot in het bos die eventjes geïnteresseerd leek, maar al vlug haar weg stilletjes aan verder zette en ons geen aandacht meer schonk. Was het nonchalance of voldoende vertrouwen, ik heb er het raden naar.

Foto 1

Foto 2

Foto 3

Ja, dit komt ervan als je er vroeg op uittrekt.

In het diepste van het bos is het nog wat donker en de foto's die je dan neemt zijn dan ook vanzelfsprekend donkerder als je de flash niet gebruikt.

Deze reegeit merkte ik op door de witte vlek op haar poep

Als je er vroeg bij bent dan kan je hen nog betrappen op het zoeken naar eten.

Deze reegeit had ons niet direct in de smiezen en was lekker op iets aan het kauwen. Pas na een paar tellen merkte ze ons op, maar dan was het kwaad al geschied en had ik haar al vereeuwigd met mijn fototoestel.

Hierbij serveer ik jullie een trio van damherten. Het kunnen er meer geweest zijn, maar er staan er maar 3 op mijn foto.

Het moeten niet altijd damherten, dus hierna foto van een reegeit die ik begin deze week spotte in het bos.

't Ja, de ene zijn zadeldek is soms al een beetje donker dan dat van de andere. Voor de rest zien ze er allebei superlief uit.

Ongeloofelijk, we zijn mid-december en vandaag heb ik nog een paddenstoel gespot in het bos tijdens onze wandeling. En nee, vorige week passeerde ik meermaals op dezelfde plek en stond hij er nog niet.

Geef toe, een beetje zon doet wonderen en deze morgen was het van dat.

De herfstkleuren doen alles nog mooier lijken.

Was het satan of was het een verdwaalde zwarte piet, ik weet het nog altijd niet. In elk geval wil ik deze niet tegenkomen in het donker.

Deze reegeit was nog wat groen achter de kiezen aan het steken toen ze ons opmerkte, maar ging toch onverstoorbaar verder en gelijk had ze.

Jawel, ik heb je gezien. Dit damhert stak iets te veel zijn kop boven het groen en dus had ik het opgemerkt.

Dit damhert was niet een beetje fier met zijn gewei en liet zich dan ook uitvoerig fotograferen. Hij bleef evenwel continu tussen de bomen staan zodat een echte mooie profielfoto niet mogelijk was.

Chaka wou met hem spelen, maar dat beestje zag dat niet zitten en vluchtte de wei in.

Zou nochthans lekker geweest zijn in een stoofpotje. Foei Erik!

Een reegeit in galop in een aangrenzende wei van het Raspaillebos. Wellicht was ze zo gehaast omdat het begon te regenen.

Moeder en jong. Een beetje later lag het languit op de grond was namelijk in al zijn ijver gestruikeld.

Deze reegeit (moeder van de bok zie artikel gisteren) is goed voorzien van oren en poten. Maar ja een deel van de poten ontbreekt op de foto

Deze jonge reebok (zie zijn beginnend gewei) stond lekker te grazen in een aangrenzende wei.

Wij stonden ongeveer een verdieping lager en hij had ons dus niet opgemerkt.

Zijn moeder evenwel had ons in het snotje en maakte hem attent op onze aanwezigheid, waarop hij het op een lopen zette.

Deze reegeit kwam met haar hoofd eventjes piepen boven een omgevallen boom en gelukkig had ik mijn fototoestel in aanslag of mijn kans was verkeken want een paar tellen erna had ze het al op een lopen gezet.