Contrast

Afgelopen weekend was er een wandeling van de Padstappers in het bos.

Deze wandelvereniging doet meerdere malen per jaar het bos aan en ze draaien er hun hand niet voor om om in winterse omstandigheden hun kilometers af te malen.

Deze editie hadden ze geluk: de temperatuur lag wel tegen het vriespunt aan, maar er viel geen neerslag (regen of sneeuw).

Foto 1

Foto 2

Foto 3

Soms bekruipt je het gevoel dat je begluurt wordt. Dit was ook het geval tijdens onze wandeling deze morgen in het Raspaillebos.

Deze nog onvolwassen reegeit had ons wellicht al een tijdje in het snot en vertikte het om weg te lopen. Geen probleem voor mij. Dit stelde mij zelfs in staat om een paar foto's van haar te maken.

Vandaag op de terugweg vluchtte er een damhert de zijkant van het bos in en een beetje later toen we ter hoogte kwamen van de plaats waar hij was ingeslagen zagen we een aantal soortgenoten staan.

Hoeveel tel jij er? Ik zou als maatstaf de 2de foto nemen, waar ik een beetje heb ingezoomd.

Foto 1

Foto 2

Dit damhert liep er een beetje verloren bij en liet ons tot op een 50-tal meter dichterbij komen, maar liep dan meteen weg toen hij onze hond opmerkte. 

Vandaag hebben we enkel twee eekhoorns gezien tijdens onze wandeling en die waren mij te vlug af. Tegen dat ik mijn camera had bovengehaald waren ze al foetsie.

Dus val ik terug op de beelden die ik gisterenmorgen nam en hierna nog een paar foto's van het olijke duo (koppeltje) reeën.

Foto 1

Foto 2

Foto 3

Deze morgen rond 9u deze twee reeën gespot in een aangrenzende wei van het Raspaillebos.

Zij wisselden spelen en eten af en op een gegeven moment zetten ze het op een lopen, vandaar de titel duo + vlucht.

Foto 1

Foto 2

Foto 3

Foto 4

Veel commentaar hoeft hier niet bij denk ik. Eerst zie je één kopje opduiken en daarna tweeënhalf

Foto 1

Foto 2

Ik heb nu al veel reeën vastgelegd op foto, maar toen ik volgende foto downloade was ik wel serieus verschoten en jullie zullen zien waarom.

Deze heeft geen kop.

De foto hierna ziet er al wat beter uit. Oef!

Ja af en toe zie je in het bos zo een jong veulen (lees reetje) rond lopen die de gevaren nog niet kent en onverschrokken poseert voor je lens.

Foto 1

Foto 2

Foto 3

Hierna een foto van een reebok en zijn partner.

Je ziet hem zo denken en zich luidop afvragen "Angèle waar ligt Onkerzele nu weer?".

Haar antwoord, "'t is deze kant uit Lowie".

Deze reegeit heb ik kunnen vastleggen (fotografisch bedoeld) tussen twee bomen. Ze had ons niet opgemerkt.

Een mens moet rap zijn in de wereld om wilde dieren te fotograferen. Vandaag was zo een dag dat mijn reflexen iets trager waren, vandaar dat de meute damherten die ik in mijn vizier kreeg er niet al te duidelijk op staat.

Het is ook wel een beetje hun fout. Die beesten zijn namelijk continu in beweging en blijven niet stilstaan.

Vandaag had ik geen geluk, dus geen wilde dieren opgemerkt in het bos, vandaar hierna nog een paar sneeuwfoto's van reeën van een paar dagen terug.

Ge moet wel goed kijken om hen te ontdekken in het winterlandschap, gelet op de jonge bomen en gebladerte.

Foto 1

Foto 2

Foto 3

Foto 4

Foto 5

Deze morgen deze zwarte duivel (=damhert) ontmoet in het bos.

Ik had mijn bril niet op en kon dus niet direct zien of het een bok of een geit was. Ik wou niet riskeren dat hij zou wegvluchten en heb dus maar onmiddellijk afgedrukt.

De ontdekking, dat het een bok was gelet op zijn beginnend gewei, gebeurde dus pas tijdens het downloaden van de foto's

Ja damherten hebben soms ook een donkere vacht en dit was er dus zo een.

Foto 1

Foto 2

Foto 3

Foto 4

Omdat morgen de sneeuw wel volledig weg zal zijn, hier op de valreep drie foto's die ik de afgelopen dagen heb gemaakt.

Foto 1 (abstract kunstwerk)

Foto 2 (Dit roodborstje wou absoluut op de foto,

want het bleef ons maar achtervolgen)

Foto 3 (gebruik maken van de camouflage)

Gisteren in de afzink van het gangpad richting Helix volgende foto kunnen maken.

De klimatologische omstandigheden waren niet echt optimaal, maar ik denk dat je wel kunt zien dat er wilde dieren de weg overstaken. 

En tot 3 tellen dat kan ik nog

Volgende foto zou zo maar een pentekening kunnen zijn.

Foto genomen aan de zijkant van het bos.

Ik was 's morgens als eens met onze hond gaan wandelen, maar vond de winterse taferelen zo mooi dat ik in de namiddag nog eens terugkeerde met mijn twee dames.

Deze twee, lieve en spontane dames ontmoet in het bos met hun hond.

Eerlijkheidshalve moet ik dan ook zeggen dat de honden zich ook van hun sportieve kant hebben laten zien.