Manuscript, Brugge

Eventjes dachten we dat de lente begonnen was de laatste dagen ! Niets is minder waar, deze morgen potdichte mist en de ganse dag bleef het grijs. Zon hebben we dagelijks nodig en die gingen we zoeken in Restaurant Aneth aan het Graaf Visartpark in Brugge. Een notarishuis nogal uni ingericht, beige tinten en donker bruine gordijnen. Sober gedekte tafels: glas, broodbordje en mes, serviet, theelichtje en glaasje met verse roos. Bij het aperitief een overvloed aan hapjes: kleine pita met pickels, tartaar van tonijn met krabmayonnaise, tomatenjus met wasabimousse, kwarteleitje en cannelloni met groentjes. We lieten ons bekoren door het marktmenu (3gangen):
Pieterman met gebakken bloemkool, polenta en scheermesjes met krab, mousselinesaus.
Als hoofdgerecht een Noorse Skrei (kabeljauwachtige die enkel in deze periode gevangen kan worden want anders vinden we hem terug in heel koude en vooral diepe wateren...)met garnituur van japanse aardpeer, canneloni van schorseneren en mousse van erwtjes. Daarnaast kwam een potje met gestoofde andijvie en bovenop een mousse van aardappel geparfumeerd met truffelolie. Heel lekker!
Net voor het dessert komen ze met een rolwagen aangereden om een Mojito klaar te maken als verfrissing. Geplette limoen en munt met rietsuiker, een ferme geut rum en aangelengd met sodawater.
Als afsluiter een marquise van chocolade met amarenokers, gekonfijte sinaasappel en sinaasappelroom. Glaasje met schuim van Chartreuse ( ideaal voor de aanwezige verkoudheid).
Alsnog een zonnige avond...... De chef neemt afscheid aan de deur. Een aanrader.

Superlatieven, niets meer dan superlatieven !
We proberen toch jaarlijks Sergio Herman  een bezoekje te brengen om te genieten van zijn enorme creativiteit. Bij ieder gerecht is het woord perfectie van toepassing. We namen er het 4 gangen menu
Feeling & Taste met als eerste gerecht: Coquilles gegrild en gemarineerd met structuren van aardpeer, frisse salade van witlof en appel, ijsgekoelde yuzu en geschaafde wintertruffel. (rijkelijk voorzien)
Jonge tarbot en oester, ziltige plantjes jus van cèpes en limoen.
Kalfszwezerik Sushi's en crème van spitskool, romeinse sla, gomasio.
Als afluiter drie nagerechtjes we vielen van de éne verbazing in de andere (lees: we weten het niet meer.....) Prachtige garnituur bij de koffie. De wijnkaart: rijkelijk aanbod en pluspunt: betaalbare wijnen tussen de hele grote kanjers. We dronken er een Augustus Chardonnay Pénedès in wit
en een Téofilo Reyes, Ribera del Duero in rood.  Muy bien, hasta luego Sergio.........

Reeds jaren zijn we te gast in deze culinaire oase, keer op keer werden we er verwend.
Dit jaar was niet anders op ons nieuwjaarsdiner met familie.
Het aperitief namen we in de bar/salon: een glaasje champagne met lekkere verfijnde hapjes.
Het restaurant bevindt zich aan de kant van de tuin, uitkijkend op een enorm terras met veel buxus
en grote graspartij. Grote ramen en veel lichtinval.  Op het menu:
carpaccio van sint jakobsnootjes met rode biet, terrine van wintergroenten; zeeduivel met venkel en bladgroente, sausje van steranijs met parmezaanse kaas; Lamsribstuk met puree van zoete aardappel
en om af te sluiten een verloren brood met kandijsuiker. We dronken er een sancerre, la perriere
en als kers op de taart een Jospeh Moda Amarone, Australische Cabernet Sauvignon, Merlot wijn
van het jaar 1998.
Nog wat kletsen bij de koffie en terug huiswaarts....tomme tomme.....

Op uitstap ! Richting Brussel, bezoek aan de tentoonstelling rond Da Vinci in de Basiliek van Koekelberg. Heel mooie tentoonstelling met vele tekeningen van de meester en zijn tijdgenoten.
Maar vooraf de hongeren spijzen..... Op de keizer Karelstraat net voor de basiliek heb je het restaurant van de familie Spinelli, de italiaanse flair kan je al voelen bij het binnenkomen.
We genoten er van een carpaccio van steur met een kaviaar van aubergines en aan de andere kant van de tafel een bladerdeegje met tomaat, aubergine en Parmiggiano. Als hoofdschotel namen we allebei een crepinette van kalfszwezerik met groene kool, polenta en aan tafel rijkelijk met truffels bediend. Als afsluiter voor de een een onvermijdelijke tiramisu gepresenteerd in een glas en voor de ander een panna cotta van tonkabonen en een mousse van blauwe bessen...
We dronken er een Vino Nobile de Montepulciano....  Gelukkig hadden we gereserveerd want het restaurant was deze middag volledig volzet. Opmerkelijk was dat we tijdens onze maaltijd constant aangesproken werden met  de familienaam. Italianen, heel sterk in bediening