|
De vondst om het werkingsmechanisme ervan als onbekend uit te roepen, betekende meteen een schot in de roos.
In tegenstelling tot de vroegere tricyclische antidepressiva (TCA), die als giftig in de vergifkast moeten bewaard worden, kon men de nieuwe SSRI's als relatief veilig op de markt brengen.
SSRI's hoeven daardoor niet in de vergifkast.
Maar waarom noemde men deze nieuwe amfetaminederivaten dan SSRI's (selectieve serotonineheropnameremmers)?
Immers men had het werkingsmechanisme toch als 'onbekend' verklaard.
Dat 'onbekend' staat bijgevolg voor: 'wetenschappelijk' onbekend.
Want vanaf nu heeft men te maken met evidence based medicine.
Wetenschappelijke kennis hoeft daarbij niet meer, voortaan draait een medische wetenschap over depressies en ADHD op de sprookjes van de industrie.
Om commerciële redenen mag niemand meer weten hoe amfetaminederivaten werken, maar om ze toch veilig te kunnen verkopen, bedacht men een positieve boodschap van de werking ervan op 'stoffetjes'.
Niemand heeft tot nu tekorten van wat dan ook bij depressies of bij ADHD kunnen aantonen, maar toch komt nu veilige doping in de handel die vermeende stoffetjestekorten zou aanvullen.
Selectief dan nog.
Een nieuwe wetenschap was geboren, althans, zo noemde men die fabeltjes.
Depressieven hebben tekorten aan serotonine en ADHD'ers hebben dopaminetekorten.
Maar omdat het commercieel niet loont om serotonine of dopamine toe te dienen, bedacht men de biljarttruc.
Doping zou voortaan niet meer het zenuwstelsel verwoesten, maar door een goed gemikte stoot op de bal, selectief de fantoomtekorten aan onmeetbare stoffetjes corrigeren.
Mensen houden van sprookjes en de medische sprookjes sloegen meteen aan.
Er zijn financiële imperia gegroeid op de verkoop van doping, die officieel geen doping meer is, maar onmisbare medicatie voor de toekomst van een nieuwe generatie.
Voor zij die niet depressief genoeg waren, werd een nieuwe ziekte uitgevonden met de symptomen van een normaal gedrag.
Succes verblindt en de stoffetjesbomen groeien jammer genoeg niet tot in de hemel.
Strattera kwam, maar ook ... de Stratterageheimen.
Nu blijkt dat de actieve metaboliet van Strattera precies dezelfde is als die van Prozac.
Maar dit mag niemand weten, Strattera was in de sprookjes immers een totaal nieuwe stof in de behandeling van ADHD en bovendien commercieel erg gegeerd en valt daarbij niet onder een opiumwetgeving.
Omdat niemand wil weten hoe het werkt.
Om het totaal nieuwe van de stof in de verf te zetten, werd beslist dat de actieve stof in een doosje met de naam: Strattera erop, selectief de vermeende tekorten aan noradrenaline zou verhogen, bij patiënten met vermeende dopaminetekorten dan nog.
Angstvallig houdt men daarbij verborgen, dat dezelfde actieve stof, in een doosje met de naam Prozac erop, dan weer selectief de serotonine verhoogt bij patiënten met vermeende tekorten daaraan.
Zoiets betekent waarlijk de triomf van ‘veelzijdige’ selectieve heropnameremmers, die net als in het biljarten, met goed gemikte stoten van de psychiaters, selectief toch allerhande stoffetjestekorten kunnen genezen.
Bij de introductie van Strattera mocht bovendien geen gewag worden gemaakt van een werking die zou kunnen doen denken aan een antidepressivum.
De Stratterageheimen (zie nota daarover onderaan), die men verbergt, zouden wel de sprookjes onthullen, die de basis vormen van een legale doping (renners zijn er mee dopingvrij).
De Stratterageheimen zouden het bedrog onthullen waarmee men zenuwvergiften als veilig heeft gepromoot.
De Stratterageheimen zouden blootleggen hoe het hoog doseren met psychotica een zeer lucratieve markt van antipsychotica in het leven kan roepen.
De Stratterageheimen zouden ook de maskers doen vallen over de nieuwe psychiatrische ziekte, die men het ‘bipolair’ zijn heeft genoemd.
De Stratterageheimen zouden bekend maken dat men dezelfde doping, die men aan volwassenen met Prozac toedient, bij kinderen maar liefst vier keer zo hoog doseert, om ze nog sneller aan de antipsychotica te krijgen.
Terwijl men die stoffen eigenlijk afraadt om aan jongeren voor te schrijven.
En over bedrog gesproken.
Een behandeling wordt zogezegd door artsen strikt opgevolgd.
Maar waarom verhoogt men de dosering bij doping om depressies of ADHD te behandelen, wanneer de patiënten er steeds lichter door wegen?
Waarom bestaan fabrieksdoseringen met methylfenidaat van 56mg terwijl WHO als maximum daags 30mg vooropstelt bij een gewicht van 70kg?
Waarom vermeldt WHO voor Strattera ( met eenzelfde actieve stof als die van Prozac, maar in Strattera op gewichtsbasis nog 18% actiever) een DDD van 80mg/70kg, terwijl die van Prozac maar op 20mg/70kg staat?
Zouden de Stratterageheimen ook de duistere redenen bekend maken, waarmee men op die manier jongeren de psychiatrie injaagt?
Vandaar dan ook: kassa, niet alleen voor de farmaceutische industrie, maar ook voor een steeds lucratiever wordende zorgindustrie.
Of: hoe depressie-geneeskunde, ADHD-geneeskunde en sportgeneeskunde samen via ‘evidence based medicine’ erin slagen om door ‘werkingsmechanisme onbekend’, met eenzelfde legaal gemaakte doping door de sprookjestheorie, een nieuwe generatie tot een groter geluk en tot betere prestaties te kunnen brengen.
--------------------------------------------------------------------
Nota over de Stratterageheimen:
Eli Lilly tegen openbaarmaking Strattera rapport
AMSTERDAM - Farmaceut Eli Lilly, producent van het ADHD-middel Strattera, heeft bij de rechtbank in Utrecht een procedure gestart en daarmee de openbaarmaking van een lijvig rapport over de bijwerkingen en gevaren van Strattera geblokkeerd. Met deze actie geeft Eli Lilly te kennen dat zij haar economische belang van het behoud van haar inkomsten uit het middel zwaarder laat wegen dan het belang van de gebruikers van het middel, waaronder 11.000 kinderen. Wanneer de rechtbank de eis van Eli Lilly om vanwege de aangespannen bodemprocedure het rapport nog niet vrij te geven inwilligt, heeft Eli Lilly haar winst uit het middel - vele miljoenen euro's - in de komende jaren veilig gesteld.
De rechtbank van Amsterdam heeft op 16 juni 2008 besloten dat het College ter Beoordeling van Geneesmiddelen (CBG) ten onrechte het rapport "Preliminary Assessment Report - Strattera (atomoxetine) - Risk Benefit Assessment" van 9 december 2005 niet heeft verstrekt toen haar dat via de Wet op de Openbaarheid van Bestuur (WOB) werd gevraagd door een vrijwilligster van het NCRM. Het CBG tekende hoger beroep tegen dat besluit aan, maar heeft dat op 25 september 2008 weer ingetrokken en besloten om het rapport alsnog openbaar te maken. Het CBG gaf Eli Lilly 14 dagen de tijd om daar tegen in verweer te komen en Eli Lilly probeert nu zelf de openbaarmaking tegen te houden.
Op 28 augustus 2006 deed de rechtbank in Den Haag uitspraak in het kort geding dat Eli Lilly tegen de Nederlandse Staat had aangespannen omdat zij het er niet mee eens was dat de vergoeding voor Strattera niet hoger mag zijn dan die van soortgelijke ADHD-medicijnen. De rechtbank gaf de Minister gelijk en vond dat hij terecht het advies van de Commissie Farmaceutische Hulp had overgenomen. Deze vond dat er te weinig wetenschappelijk bewijs van de werkzaamheid was voor een volledige vergoeding.
Eli Lilly vertrouwt sindsdien op de uitspraak in de bodemprocedure over datzelfde geschil. De verkoopprijs van Strattera is 6 tot 8 x hoger dan de soortgelijke ADHD-medicijnen. In het tv-programma Eén vandaag van 14 oktober zei een vader van een ADHD-kind dat het hem € 450,00 per maand kost om Strattera voor zijn kind te kopen. (Hoe waar was dat? Volgens de website medicijnkosten.nl is de bijbetaling bij de hoge dosis van 60mg per capsule voor 31 capsules € 93,24. Wel is dat 8 x meer dan voor een soortgelijk middel) Opmerkelijk in die uitzending was dat een hoogleraar zei dat het middel bijzonder is omdat het niet onder de Opiumwet valt.
De uitspraak in deze bodemprocedure, oorspronkelijk te doen op 15 oktober, is door de rechtbank nu uitgesteld tot 26 november 2008. Krijgt Eli Lilly in die procedure gelijk, dan zal de Staat (ofwel, u, de verzekerde) die hoge prijs moeten betalen (via weer hogere premies) en zal het gebruik van Strattera nog meer toenemen door het verdwijnen van de nu behoorlijk hoge financiële rem. Belang van Eli Lilly: 12 x 450 x 11.000 = € 59 miljoen omzet per jaar uit de doelgroep 'kinderen' alleen, te vermeerderen met de volwassen gebruikers en stijgend met de toename van het aantal nieuwe kinderen en volwassenen dat het in komende jaren krijgt voorgeschreven.
Laatste nieuws (27 november 2008): de rechtbank heeft in de bodemprocedure besloten dat er niet voldoende grond was om het besluit van de Minister terug te draaien; de vergoeding uit het basispakket van de zorgverzekering voor het dure Strattera blijft daarmee onveranderd.
De openbaarmaking van het rapport over de gevaarlijke bijwerkingen komt Eli Lilly op dit moment dus enorm ongelegen. Bezien vanuit haar enorme financiële belang is haar actie alleszins begrijpelijk. Bezien vanuit het gezichtspunt van de samenleving is ze zeer laakbaar, omdat patiënten er recht op hebben alle bijwerkingen en gevaren ervan te kennen voordat ze een pil slikken die hen als 'medicijn' wordt voorgeschreven. En ook artsen en andere voorschrijvers, en natuurlijk de ouders van ADHD-kinderen, behoren eerlijke, correcte informatie erover te krijgen.
Hoe eerlijk is Eli Lilly in haar informatie?
Niet erg eerlijk, zoals blijkt in het volgende voorbeeld: Eli Lilly geeft in het artikel in de Spits van 16 oktober 2008 "Informatie over patiënten en over ons bedrijf mogen niet zomaar openbaar worden gemaakt", als reden voor het bezwaar van Eli Lilly. Het CBG hanteerde dat argument eerst ook, maar tijdens de WOB rechtszitting bleek dat de patiënten in het rapport alleen aangeduid zijn met een nummer. Het CBG heeft in haar nieuwe besluit aangekondigd zelfs die nummers en ook eventuele leeftijden en geslacht aanduidingen te wissen in de openbare versie, zodat patiënten absoluut op geen enkele wijze identificeerbaar zijn. Evenzo zullen eventuele bedrijfsgeheimen niet in de openbare versie komen, hetgeen in overeenstemming is met de WOB. De effecten/bijwerkingen van het middel vallen echter niet onder 'bedrijfsgeheim', hoe graag Eli Lilly dat ook wil. Corine Ramers van Eli Lilly Nederland zegt in het Spits artikel verder dat er nooit een verband is aangetoond tussen het gebruik van Strattera en suïcideneigingen. Ook dat is niet juist want in het al vrijgekomen deel van het rapport wordt melding gemaakt van 130 meldingen per maand en 20 geslaagde, aan Strattera gerelateerde, zelfmoorden.
De argumenten van Eli Lilly zijn dus niet de werkelijke argumenten waarom ze zich verzet tegen de openbaarmaking, en de informatie die Eli Lilly over haar producten verstrekt is niet betrouwbaar.
Fernand Haesbrouck, farmacoloog en apotheker in België, heeft uitgebreid onderzoek naar Strattera gedaan en daarover gepubliceerd. Hij wijdt de weerstand tegen de openbaarmaking aan een discrepantie tussen de gegevens die bij het op de markt brengen van het middel bekend werden gemaakt en wat men lang daarvoor al over het middel wist. Zijn visie kort samengevat:
- het was al lang bekend dat de werkzame stof in Strattera, net als amfetamine of cocaïne, als nep-neurotransmitter het zenuwstelsel verwoest en
- dat het middel wel degelijk onder de Opiumwet hoort te vallen, en
- dat geen sprake was van hoge ontwikkelingskosten omdat het een vermomde Prozac is en
- dat het ook al lang bekend was dat SSRI's (phenylpropylamines) beter niet aan kinderen en adolescenten onder de 24 jaar toegediend moeten worden omwille van het grote risico op zelfmoorden.
In de Verenigde Staten krijgen inmiddels dankzij intensieve marketing campagnes nu ongeveer 7 miljoen kinderen amfetamineachtige drugs voorgeschreven voor ADHD. De gewelddadigheden en (zelf)moorden daar uit voortkomend zijn al meermalen wereldnieuws geweest.
Neuroloog dr. Fred Baughman is er duidelijk in zijn uitspraken; hij wijst op het ontbreken van medisch bewijs dat ADHD het gevolg is van een niet goed functioneren van de hersenen. Baughman noemt de ADHD voorlichting 'oplichting op grote schaal', mogelijk gemaakt doordat de farmaceutische industrie de mensen die op sleutelposities zitten in haar zak heeft. Hij heeft meer dan 150 artikelen geschreven en is meer dan 100 x in televisie en radioprogramma’s verschenen en is als expert geraadpleegd in rechtszaken, schoolraadbijeenkomsten en wetvoorbereidende commissies, o.a. voor een parlementaire enquête commissie in West-Australië, die daar tot een aanzienlijk vermindering leidde van de uitgeschreven recepten voor amfetamineachtige ADHD-middelen voor kinderen.
Of het Strattera rapport het vermoeden van Haesbrouck als terecht bevestigt zult u pas kunnen weten nadat het is vrijgegeven. Indien dit juist blijkt, heeft Eli Lilly ten onrechte een goedkeuring voor het ADHD middel verkregen, gebaseerd op onware informatie. Een dieper en breder onderzoek zou dan kunnen onthullen dat het slechts het topje van een ijsberg is, en het schijnbaar onoplosbare probleem van de al maar stijgende medicijnkosten in de zorgverzekering bij de oorzaak kunnen aanpakken. Iedere burger is zowel financieel als qua gezondheid daar bij gebaat.
|
1000 dagen.
