Naar de inhoud

.

allerlei
seniorennet.beseniorennet.be

keuze menu gedichten



      De roos         

Mijn oude huis  

De meelopers

 Denderklokje   

Levenswijsheid 

Herfst

Jij en ik

 Oud

Tijd

Wie liegt?

Wensen

 9/11

Madrid 

************  

 ************

 *************

 *************

**************

  **************

*************   

**************

***************    

 ************* 

**************

 *************

     ***********

**************    

*************  

    *************

     ***********

 **************  

************

Terug naar keuze

************  

**********  

 



                          

    

keuze menu Verhalen



Gods scheppingen

   Mislukking       

Schuldeiser

Om bij stil te staan

Politiek nonsens?

Baas in ons lichaam

Verstandige mensen

  Moed en zelfopoffering

Pers en Monarchie 

Hond en papegaai

Bij de politie

  Een mens

   hondenstiel        

Als je 70 wordt

Om nooit te vergeten

Thuis in de stad 1

   Thuis in de   stad 2

Kerstmis

Kleine Didier

De Juf en de kleuter  

Onckelinckx

    *************

  *************

 *************

  *************   

   *************

 *************

Terug naar keuze

  *************

  *************

 
 
 

 
 

 

keuze menu bedenkingen



Energie besparen

Vragen aan politici   

Wedde ministers   

Povere verloning

Watblief ?

Banaliteit en cultuur

Londen

  Kunstenaars

Een goed mens

Economie

De 4e Dimensie

  ************

   *************      

**************

************

************

   ****************

************

****************

  *************

 *************

    *************

  *************

 *************

  *************   

   *************

 *************

Terug naar keuze

  *************

  *************

>

ged de roos




      Free Photo hosting by PhotoLava.com      
De roos

Als er één bloem kon spreken,
’t zou de roos wel zijn.
Ze zou vertellen over liefde.
Over vriendschap.
Ze zou ons spreken,
Van Leed en vreugde.
Ons zeggen hoe blij ze is,
als iemand haar schenkt.
Hoe verliefde mensen,
vertederd worden als ze haar krijgen
Ze zou ons vertellen,
dat haar doornen kunnen prikken,
 maar ook dat zij
de mooiste bloem der schepping is.

 Roger.   27/03/07   
                      
 
Terug naar gedichten

ged mijn oude huis




         Free Photo hosting by PhotoLava.com         
Mijn oude huis

Als mijn oude huis kon spreken.

Het zou vertellen van dingen
die ’t mocht beleven.

De oude afgepelde gevelmuren.

Als getuigen uit een ver verleden.

Ze zouden spreken over oude buren,

die ook dat verleden hebben meegemaakt.

Het zou vertellen wat het

in zijn zacht geworden bakstenen

als herinnering heeft bewaard.

Liefde, leed en leute zijn binnen zijn muren,

door zijn bewoners gedragen.

Hard labeur van werkend volk die uren

Naadjes naaiden voor een armzalig loon.

Brood gebakken door de bakker,

die ook dit huis heeft bewoond.

Zelfs een paard heeft de vloeren belopen,

om achteraan in zijn stal te bekomen,

van een zware werkdag tussen de tremen van de kar

 Als dit huis kon spreken van de oorlogen

die het heeft meegemaakt

De bezettende legers die zijn ramen zijn voorbij gegaan

Bulderende kanonnen die het toch niet konden slopen.

Alle muren zijn fier rechtop blijven staan,

Toen zijn bewoners voor de vijand zijn gaan lopen.

Is dit huis zijn eigen weg blijven gaan.

Maar ook vreugde, liefde en geluk,

heeft het tussen zijn muren geweten.

Mensen die elkaar echt beminden

En voor elkaar door het vuur zouden gaan

Het kende de mooie intieme momenten,

die zijn bewoners mochten ervaren.

Maar een huis kan niet praten.

Gelukkig maar, staat het er stom en doods.

Maar het karakter van dit huis is niet te evenaren

En ik, ik had het voorrecht er te mogen wonen.

  10/12/05 Roger

Terug naar gedichten 

ged de meelopers




         Free Photo hosting by PhotoLava.com          
 
De meelopers.
Als roddelende prullende Vlamingen
Een onrecht zien gebeuren
Dan gaan ze strijd liederen zingen,
Of gaan z' in een hoekje staan te treuren

Ze komen als witte massa op de straat
Zwaaien met allerlei plakkaten ,
maar weten meestal niet waar het om gaat.
En staan op ’t einde van de rit op apegapen.
 
Enkele lepe demagogen
Spannen hen voor hun kar
Z’hebben hen allerlei moois voorgelogen
 En zij ,de meelopers staan er bij als nar .

Ze laten zich gebruiken
Voor de poort van hun bedrijven .
Maar ze verkiezen weg te duiken
Als de baas hen komt bekijken
En als ze op bevel van ’t syndicaat
Terug de werkvloer betreden,
hebben ze de demagogen obligaat
 wat vaster in hun stoel gehesen.

Roger 20/09/03

Terug naar keuze

ged denderklokje




                                                     Free Photo hosting by PhotoLava.com

(Voor publikatie in het maandblaadje van rustoord "Denderrust te Herdersem)

Denderklokje

Het denderklokje
Is ’t een klok of een bloem?
Luiden kan het niet.
Geuren kan het niet
Maar het brengt Vreugde en vriendschap.
Het kan troost brengen.
En blije mensen maken.
Dingen die we even hard nodig hebben
Dan geur of klank.

27/05/07 Roger

Terug naar gedichten 

ged levenswijsheid




           Free Photo hosting by PhotoLava.com    

   

Levenswijsheid

Al wat ge ziet,Oordeel het niet.

Al wat ge hoort,geloof het niet.

Al wat ge weet,Zeg het niet.

Al wat ge moogt,Doe het niet.

De Druivelaar 12 september 2002




Free Photo hosting by PhotoLava.com


Een ezel?

Wie dagelijks

Vlijtig is als een bij,

Kracht heeft als een stier

Werkt gelijk een paard

En 's avonds

Zo moe is als een hond,

Die moest maar eens

Naar de dierenarts gaan,

Het zou kunnen dat hij

Een ezel is !!!!!!!!


Terug naar gedichten

ged herfst




    Free Photo hosting by PhotoLava.com   
           

Herfst

De zon staat elke nieuwe dag wat lager.

De avond valt steeds vroeger

De natuur schijnt zich in te rollen.

Een blad aan de kriekenboom wordt geel.

Honderden kleuren van zwaar groen

Tot pril geel over warm bruin strelen ’t oog.

Het reukwerk van okkernoten en kastanjes,

beroert mijn geest. Ik snuif de herfstgeur op.

Grijs wolkendek glijdt als een avonddeken,

over ’t sompige dauwland.

Het doet mij denken aan de knusse avond

bij het schijnsel van de haard.

Luisterend naar een meesterwerk,

van een muzikaal genie.

mijn ziel wordt tot in het diepste diepe beroerd.

De natuur gaat slapen. Rustig wachten

Op de winterdood.

Roger 02/10/03


Terug naar gedichten