Gertjan Roels wint eerste Groot UGent Dictee
Maar liefst 282 studenten zakten af naar het Ufo voor het eerste Groot UGent Dictee. Het Dictee werd georganiseerd door de studentenkonventen, naar het voorbeeld van het Groot Dictee der Nederlandse Taal.
Met vijf fouten won Gertjan Roels, een 22-jarige student Frans-Duits, de hoofdprijs: een verwenweekend in Delft voor 2 personen. Zilver en brons waren respectievelijk voor Manon Buysse (zes fouten) en Stefan Acke (negen fouten). Gemiddeld werden er 32 fouten gemaakt. Met 22 fouten bleek professor Luc Taerwe, decaan van de faculteit Ingenieurswetenschappen en Architectuur, de beste speller bij de prominenten.
Whisky/whiskey
Met een gemiddelde van 32 fouten is Roels’ prestatie indrukwekkend te noemen. Hij was niet aan zijn proefstuk toe. De talenknobbel nam eerder al deel aan andere spellingwedstrijden, waar hij telkens goed scoorde. 'Ik was blij verrast met mijn overwinning,' zegt Roels, 'maar ik ging sowieso voor de top 3. Spelling en de Nederlandse taal hebben mij altijd al geboeid, dus ik was vrij zeker van mijn stuk.'
‘Het moeilijkste woord? 'Dat moet “whisky” geweest zijn. De spelling hangt immers af van de nationaliteit van het drankje. Dat wist ik, maar ik wist niet meer wélke spelling met welke nationaliteit overeenkwam. Ik schreef dus Schotse whiskey, waar het Schotse whisky moest zijn', aldus Gertjan.
De volledige tekst van het dictee kan u hier vinden.
De tekst staat hier onder...
Tekst Groot UGent Dictee
Op de honderdvijfennegentigste verjaardag van de UGent besloot een professor analytische chemie te kokkerellen in zijn laboratorium. Naar verluidt gebruikte hij een krakkemikkige bunsenbrander om zijn Provençaalse saus en kippenragout met Schotse whisky te flamberen en een erlenmeyer om zijn smeuïge crème brûlée te karamelliseren.
Desalniettemin werden zijn smaakpapillen evenveel verwend als die van zijn egotrippende collega's die op de chique dies-natalisreceptie tezamen met de vicerector verrukkelijke amuse-gueules en bordeauxwijnen degusteerden.
's Anderendaags was de professor evenwel niet meer zijn consciëntieuze zelf, want hij voederde zijn teerbeminde axolotl te veel muggenlarven. Hij waande zich niet langer een nietzscheaanse übermensch en werd geplaagd door een mix van weltschmerz en melancholie, alsook door een aft op zijn onderlip.
De syfilis die de professor tijdens zijn Erasmusperiode in IJsland had opgelopen, na die degoutante onenightstand waarbij heel wat lichaamssappen en bacteriën werden gedeeld met een nymfomane uitwisselingsstudente uit Groot-Brittannië, speelde hem weer eens parten.
Ach, onze professor is geenszins een millenniumstudent die elk medisch enigma allang zou gegoogeld hebben met zijn smartphoneapplicatie. Neen, hij stamt nog uit een Oost-Vlaams jezuïetencollege waar de herinneringen aan Jezus' terdoodveroordeling echoden terwijl de kanunniken als rottweilers door de gangen patrouilleerden.
