Bouwperikelen: Oeps...foutje!

Ik schreef al eerder dat wij met den baas van de chappers in ons huis zijn rond gegaan om dingen af te spreken?Wel...ik geloof dat hij toen stopsels in zijn oren had!
Ik ging na mijn werk eens een kijkje nemen naar hun werk, ze waren juist een half uurtje eerder vertrokken.
Ik keek eerst in de garage...watte?
Ze hadden over de bochtbuizen van de eletriek, water, gas, enz...gechapt.
Er zit een verluchtingsbuis in de living om later te dienen voor een houtvuur of iets dergelijks en wat denkt ge?...juist, geen buis meer te bespeuren.
Normaal krijgt eenieder dan tranen in de ogen, maar zoals ge al weet, ik ben niet zoals eenieder en ik schoot in de lach...haha...echt waar!
Ik ben een raar mens, ik weet dat van mijn eigen, en da's al veel, hé!
Als ik pijn heb, dat krijg ik de slappe lach.
Zo moest ik ooit eens na een skie-avontuur in Oostenrijk, dat in het ziekenhuis eindigde, kiné volgen.
Diene kinesist deed mij zeer, maar diene gast heeft plezier gehad met mij.
Ik schoot dan in de lach en dat werkt aanstekelijk!
Dat was voor hem eens iets anders dan het tientalle AAAAAA-geroep, amai!
Maar alléé, ik ben aan 't afwijken.
Den baas zelve gaat het oplossen begin volgende week...dat zal boren worden, vrees ik!
En hopelijk doet hij het goed of ik krijg onder mijn voeten van mijn broer, want dat is onze vloerder!
Wordt vervolgd...



















