Vrijdag 10 maart 2006

Prettig weekend

Het werd nog eens tijd voor een knappe bink op mijn blog!
Dames...geniet van het mooie uitzicht...schoon poepke, hé!
Hihi

PRETTIG WEEKEND

Blogsters en Bloggers

Geschreven door sanne om 17:33 Reageer op dit bericht

4 reacties op dit bericht

miekemuis11 maart 2006 om 18:20

jajaja

met de radio aan naar de blogjes opzoek waar ik graag eens goede dag kom zeggen.Als die schat zijn voorkant moet worden gewassen en je kan er alleen geen weg mee collega roep je maar he.
nog een prettig weekend gewenst,dank voor je bezoekje

Myette10 maart 2006 om 23:38

Nog van datte

Jaja ook seniorinnen kijken graag naar iets moois... wie beweert er dat alleen vrouwen mooi kunnen zijn... mannen toch ook... zeker de achterkant... haha... ik wens je een prettig en vooral vruchtbaar weekend... groetjes van Myette

onClick=\"self.location.href=(\'https://blog.seniorennet.be/myette34/\')\">

huismusje/troubadoerke10 maart 2006 om 22:09

Mmmmm!

Met zo\'n bink kom je leuk het weekend door vermoed ik. Het zal bij vermoeden blijven vrees ik. Maar mijn Wim zit niet meer zo strak in het vel, maar wij komen het weekend ook wel door hoor. En vooral, hij vind mijn rimpels ook niet erg. Dat zal bij die met het strakke kontje wel effe anders liggen. Wat er ook van moge zijn, ik wens je eveneens een prettig weekend toe, en hopelijk geen accuute oproepen.

lady x10 maart 2006 om 19:26

Weekend !

JAZEKER ! SCHOON POEPEKE !

PRETTIG WEEKEND !

$m8spr85qj.jpg\"$

Reageer op dit bericht

Donderdag 9 maart 2006

Lang weekend

Ik ben morgen thuis (hopelijk), als er geen zieken zijn.
Een superlang weekend voor mij!
Dan kan ik al wat dozen inpakken met gerief dat we niet direkt nodig hebben.
De dozen haal ik op mijn werk of van de buren naast ons.
Zij wonen er al sinds eind vorige maand.
Misschien ga ik mijn make halen om naar de vloeren te gaan kijken, ze zag die nog niet.
Ze mag het werk van haar zoon keuren, maar daar is echt niks op af te keuren, zo\'n supergoeie vloerder!
Ik zal hem naar alle waarschijnlijkheid mogen assisteren deze zaterdag, want Wim en z\'n pa gaan zand scheppen.
Druk weekend voor de boeg!
Een SUPERweekend!

Geschreven door sanne om 17:01 Reageer op dit bericht

Donderdag 9 maart 2006

Mopje: Fireman seks

Op een dag komt een brandweerman thuis van zijn werk en zegt tegen zijn vrouw: \"We hebben een nieuw oproepsysteem bij de brandweer.
Bel 1 gaat en we springen in onze kleren,
bel 2 gaat en we glijden naar beneden,
bel 3 gaat en we wippen in de wagens, gereed om uit te rukken.
Als ik vanaf nu roep BEL 1 wil ik dat ge uw kleren uittrekt,
BEL 2 dan spring je het bed in,
en als ik BEL 3 roep, dan vrijen we de ganse nacht!\"
De volgende nacht riep hij BEL 1 en zijn vrouw deed prompt haar kleren uit.
Dan BEL 2 en ze wipte in bed.
Dan BEL 3 en de vrijparty starte.
Na enkele minuten, riep de vrouw plots \"BEL 4 \".
Totaal verrast vraagt hij wat dat te betekenen heeft.
\"Rol meer slang uit\" antwoordde zij \"ge komt bijlange nog niet totaan het vuur\"

Geschreven door sanne om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Woensdag 8 maart 2006

Mijn gedicht: Tieners

De hormonen slaan op hol
het 'kopje' zit overvol
je wil weten wie je bent
je denkt dat je alles kent
Dat alles beter willen weten
gaat aan iedereen vreten!
Je omgeving wordt dol
de maat is vol!
Je kijkt in de spiegel en ziet
de veranderingen liever niet.
Jeugdpuistjes in je gezicht
die opvallen in het licht.
Door gevoelens overmand
wat is er toch met je aan de hand?
De mensen begrijpen je niet meer
dat verergert keer op keer
Waarom luisteren ze niet naar jou?
Je voelt je staan al in de kou
Je hebt op alles commentaar
het gaat je niet, het valt je zwaar
Je wil met rust gelaten worden
door die drukke mensen in horden
Het enige dat je interesseert
wat je nog met plezier probeert
zijn dingen die jij leuk vindt
je bent tenslotte toch geen kind?
Je wordt van je jeugd beroofd
hoe halen ze het toch in hun hoofd?
Zien jullie dat dan niet?
Mijn verdriet!
Je bent je kind-zijn aan 't verliezen
en hebt hierbij niks te kiezen
Het leven gaat niet zonder slag of stoot
ja ouders, ik word groot!

Ik moet jullie niet zeggen waar ik de inspiratie haalde voor dit gedicht, zeker?
Ook blogster INGRID heeft er momenteel mee te maken, en nog velen onder ons, daar ben ik zeker van.
Met de kinderen én de kleinkinderen, op welke manier ook.
Niet gemakkelijk, hé!

Geschreven door sanne om 21:27 Reageer op dit bericht

Woensdag 8 maart 2006

Wat volgt er nog?

Ik was op mijn werk, ik wilde juist in mijnen toet-toet stappen, toen ik foon kreeg, ons nummer van thuis.
Dan schik ik wel altijd, je denkt het ergste dan, hé!
Mijn oudste zoon Giovanni heeft zo de gewoonte om eerst per telefoon onheil te melden, om mij al voor te bereiden, denkend dat de ergste woede dan gedaan zal zijn tegen dat ik thuis kom.
Ik dacht...wat zal het zijn, een nota? Strafstudie? Een buis?
Was het dat maar, nee het was erger!
Hij en zijn broer hadden, in die 2 uurtjes dat ze alleen thuis waren, (WEERAL) ruzie gemaakt.
Er lagen steentjes van marnick op de tafel, in zijn woede had Giovanni die weggesmeten...tegen onze oven (gelukkig niet op zijn broer) en...glas van de oven kapot!
Wij vallen in de kosten, \'t is te zeggen...Giovanni valt in de kosten, want potje breken, potje betalen en géén play-station.
We moesten naar de winkel waar onze keuken besteld is, om andere handvatjes te kiezen, die andere zijn er niet meer.
Ook om het eerste deel van de factuur te betalen.
Daar gevraagd wat we nu moeten doen.
Het type en merk opgeschreven en morgen weten we meer.
We hebben Giovanni ook met zijn aktie-reactie geconfronteerd, hij moest mee en mocht het zelf uitleggen tegen die zaakvoerder.
Dat zelf betalen en die confrontatie + een preek zullen hopelijk iets uithalen...we zien wel.
We zijn zeker niet aan ons proefstuk met hem.
Hij begon het rechte pad af te dwalen onder invloed van een \'slechte\' kameraad, enkele jaartjes geleden.
Wat doe je dan als alleenstaande, een dubbele rol spelen, moeder én vader!
Hij begon te stelen, dus stal ik gerief van hem...laten voelen hoe dat voor iemand is.
Hij deed gerief kapot...ik deed speelgoed van hem kapot...reden idem dito!
Hij en zijn maat gingen de school in brand steken met een (gelukkig) kapotte aansteker...ik gaf hem een aansteker, een grote asbak en zijn papieren vlieger en liet hem met vuur spelen, de gevaren afdrammend.
Hij dierf niet en deed het nooit meer.
Dat én dan die puberstreken (bijna 14 jaar) er bovenop bezorgt mij wel weer grijze haren en extra stress...AMAI ZENNE!
Hij kan ook erg lief zijn, en behulpzaam...maar die apejaren zijn er teveel aan.
Ik moet het jullie niet vertellen, zeker!
Jullie zullen zeker en vast hetzelfde meegemaakt hebben!

Geschreven door sanne om 20:53 Reageer op dit bericht

Dinsdag 7 maart 2006

Meer bezoekers?

Ik kreeg een mailtje van een lief hollands meisje, ze vondt mijn blog leuk en dat waardeer ik echt!
Ze vroeg ook of ik wat meer bezoekers wou hebben...?????????
het mailtje bevatte ook een adres, nieuwschierig als ik ben, toch eens gaan loeren.
HITSCORNER...veelbelovende naam, eens eigenschappen aangeklikt, want ik registreer mij niet zomaar, zonder dat ik weet wat het inhoudt!

Bonus voor actieve gebruikers:
- Tussen 1 en 10 bonusbezoekers extra, telkens als je inlogt.
- Elke keer als je een advertentie banner aanklikt krijg je extra 1-10 bonuspunten
- Je ontvangt 20% van de door je referees verdiende punten
- Aanmelden met een cheater (valsspeler) wordt beloont met 50 bonuspunten

Dus elke dag een 100-tal extra bezoekers...aanlokkelijk voor wie rap in de top-100 wil komen en de teller de hoogte wil zien ingaan, maar niks voor mij!
Bedankt meisje, het was goed bedoelt, maar het gaat mij niet om die 'stomme' top-100...het gaat mij om de echte bezoekers, die lieve en lovende woorden schrijven in mijn gastenboek of reactie, als waardering voor mijn werk en hobby.
Of pittige antwoorden, berichten, commentaar...maakt niet uit!
Ik geef dat gerust toe, het doet mij wel wat! Veel zelfs!
Je leert er ook veel mensen mee kennen, vrienden zelfs!
Maar vooral EN in de eerste plaats voor MEZELF!

Geschreven door sanne om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 6 maart 2006

Mopje: In de trein

Een man zit in de trein met een zak roze garnalen.
Hij pelt ze, eet ze met \'smaak\' op en gooit het omhulsel weg.
Een meisje dat tegenover hem zit, krijgt er genoeg van, van die garnalen en het smakken.
\"Meneer, wilt u ophouden met dat onsmakelijk gedoe?\"
Waarop de man antwoordt:\"Luister meiske, ik heb mijn treinkaartje betaald en doe dus wat ik wil!\"
Nadat de man de garnalen heeft opgegeten, wil hij een tukje gaan doen.
Het meisje pakt haar walkman en zet het geluid keihard op.
De man kan de slaap niet vatten en zegt:
\"Zet dat ding uit!\"
Waarop het meisje antwoordt:\"Ik heb mijn kaartje voor de trein betaald en doe wat ik wil!\"
De man wordt boos, pakt de walkman, doet het raam open en smijt de walkman naar buiten.
Het meisje trekt op haar beurt aan de noodrem.
\"Haha,\" zegt de man \"dat gaat je minstens 200 euro kosten voor het trekken aan die noodrem!\"
\"Ja,\" zegt het meisje \"en jou minstens 10 jaar als ze na mijn verhaal aan je vingers ruiken...\"

Geschreven door sanne om 00:00 Reageer op dit bericht

Zondag 5 maart 2006

Bouwperikelen: de living en hal zijn gevloerd

Vrijdag brachten ze de vloeren en badkamertegels, maar we hebben gezweten.
Dat moest allemaal naar binnen worden gebracht, of ze zouden rap ribbedebie zijn, moesten die buiten blijven staan!
Ons voltallige gezinnetje heeft eraan meegewerkt, het zwaarste was wel voor den zwaarsten en sterksten onder ons, natuurlijk!
Daarna lekker gaan eten bij ons ma voor Wim zijn verjaardag...kippefilets, goulasch en varkensbrokjes met thijm en frietjes...ons ma had niet kunnen kiezen, dan maar 3 verschillende gerechten klaarmaken, hé...haha, waarom niet! Dat was SMULLEN!

Zaterdag heeft mijn broertje (die niet graag op de foto komt) onze vloer gelegd, in de living en den inkom.
Daar wel 2 petroliumvuurtjes op geplaatst, want de natgemaakte vloer (van s' morgens) wilde niet drogen en de lijm zou dat ook niet doen.
Wim hielp mijn broer, zijne pa en oudste broer én (jaja) mijne jongste zoon van 10 jaar (na samen met mij boodschappen te hebben gedaan, sandwischkes te hebben gesmeerd en om petrolium te hebben gegaan), schepten de bergen zand op kruiwagens en deden dat naar vanachter.

Zondag, vandaag dus, zijn ze weer zand aan 't opscheppen.
Ook mijne jongsten, wat een werker, zeg!
Ik ruim de kasten leeg, verzamel wat weg mag en zit momenteel te bloggen (haha)
Mijnen oudsten is eerder de man voor het fijnere werk, hij heeft allemaal batterijen die ik tijdens de grote opruim heb gevonden, getest.
Hij nam zijn klokradio, deed er 2 eletriekdraadjes aan (batterijhouder) en de andere uiteinden aan de batterijen zelf.
Bij een 'piep' van die klokradio, wist hij dat de batterij nog vol was.
Slim, hé? Hij leert voor electriciën.
Foto: Marnick, zoon van 10 jaar

Geschreven door sanne om 16:48 1 reactie Reageer op dit bericht

Zaterdag 4 maart 2006

Mijn gedicht; De bedrogen vrouw

Ik ben weer in gedichtenstemming vandaag.
Dit gedicht heb ik wel niet pas geschreven, maar al wat jaartjes geleden.
Mijn inspiratie haalde ik toen bij een koppel dat ik kende.
Hij had haar bedrogen, hetgeen was uitgekomen, maar het werd hem vergeven.
Jammer genoeg was hun herwonnen geluk van korte duur, maar zo is het leven, niet?
Ze zijn nu wel allebei hertrouwd én zijn gelukkig!

"Nee", zei de vrouw "het is gedaan!
Ik doe die horens niet meer aan!
Ik wil ze niet meer dragen!
ik zag hoe jullie in mekaars armen lagen."

"Nee," riep de man "dat is niet waar
en wat je zegt, dat valt me zwaar!
Ik heb niemand anders, alleen jou!
Je weet toch hoeveel ik van je hou!"

Maar de vrouw wilde het niet horen
net alsof ze doof was geboren
ze wist wel wat ze had gezien
"Of denk je dat ik blind ben, misschien?"

Ze begon meteen zijn koffers te pakken
deed al zijn spullen in plastiek zakken
ze opende de deur met een grote zwier
"Ik smijt je buiten met veel plezier!"

De man zette het eerst op een lopen
maar begon daarna toch te wanhopen
wat had hij toch in hemelsnaam gedaan
aan die slippers had hij niet eens veel aan

Hij hield toch nog veel van zijn vrouw
maar wist niet wat dat inhield, het woord 'trouw'
de man begon zijn spullen bijeen te rapen
en besloot om op de veranda te slapen

De bedrogen vrouw voelde zich plots oud
haar hart werd hard, kil en koud
de man probeerde het te ontdooien
en begon met steentjes tegen haar raam aan te gooien

"Lieverd, ik hou alleen van jou
ik zal je beloven, mijn eeuwige trouw"
Ze opende de deur om te praten
hij wist dat hij die kans niet mocht laten

Ze hadden gepraat, de ganse nacht
het kwam weer goed, wie had dat gedacht
hij verwende zijn vrouw en hield veel van haar
en trouw blijven viel hem ineens niet meer zwaar!

Geschreven door sanne om 20:10 1 reactie Reageer op dit bericht

Zaterdag 4 maart 2006

Weekend

Ik wens voor iedereen...een fijn, plezant en supergezellig weekend!
Voor mij een vrij weekend!
Dikke knuffel!

Geschreven door sanne om 01:28 Reageer op dit bericht

Vrijdag 3 maart 2006

Verhaaltje

Op een dag, op een warme dag in augustus, waren we in Duitsland met vakantie.
Na een lange bergwandeling doorheen de mooie Duitse bossen, op onze jacht naar prachtige kastelen, had Wim zijn broek vuil gemaakt.
Ik was kwaad; \"Ik ben met verlof en nu geeft gij mij nog extra werk!\"
Tja, er zat niets anders op dan het met de hand wassen van zijn jeansbroek, een groot karwei!
Gelukkig voor mij scheen nu het zonnetje en hing er een wasdraad.
Ik hing zijn broek te drogen en ondertussen speelden we een gezellig gezelschapsspelletje.
Na weeral eens te zijn verloren van die drie mannen van mij, ging ik eens kijken of Wimmeke zijn broekske al droog was.
Maar wat zag ik tot mijn grote verbazing?
\"Wim, wat zit er in uw broek, jongen?\"
\"Alléé Sandra, moet gij mij dat, na die drie jaren dat wij tesamen zijn, nog vragen?\"
En toen kwam er een grote wasbeer...en het verhaaltje was er niet meer...hihi!
Ja, ik kon het mij niet laten dit SCHOON afbeeldingske op mijn blogske te zetten.
Ik heb sinds Duitsland mijn hart verpand aan deze lieve diertjes, \'t zijn deugenietjes en echte schatjes...en da\'s géén verhaaltje!

Geschreven door sanne om 13:37 1 reactie Reageer op dit bericht

Vrijdag 3 maart 2006

Happy Birthday WIM!

Hey, lieve schat
bewoner van ons hart
je kwam in ons leven
je onvoorwaardelijke liefde geven

In het begin
ontbrak in ons gezin
een man
wiens plaats jij innam

Niet altijd simpel
\'t ontstaan van een rimpel
een grijs haar
hier en daar

Die twee boys
met luidruchtige voice
er baas over zijn
\'t is soms niet fijn

Ze worden groot
niet zonder slag of stoot
toch red jij het wel
met dat stel

Ook veel plezier
met ons vier
jij verjaart vandaag
Wim, wij zien je SUPERGRAAG!!

Geschreven door sanne om 12:50 Reageer op dit bericht

Vrijdag 3 maart 2006

Wim verjaart vandaag!

Jaja, deze lieve man van op de foto verjaart vandaag!
Wim is zijn naam en hij wordt nu 36 jaar.
Hij heeft het niet altijd gemakkelijk met de opvoeding van mijn 2 boys.
Zij worden alsmaar ouder en de apenjaren doen hun intrede al.
Als ik die in de weekends werk of al eens de laten heb, staat Wim in voor de opvoeding van mijn 2 tieners.
We doen alles samen en trekken aan 1 zeil, maar soms staat hij er alleen voor.
Ze luisteren beter naar mij dan naar hem, ik ben veel strenger en ze weten dat ook!
Dus verdient Wim het om eens extra in de bloemetjes te worden gezet!
En zeker op een speciale dag als deze.
Hij moet werken vandaag, spijtig, want ik heb verlof genomen.
Veel feesten moeten we vandaag niet doen, ze komen de vloeren brengen en daarna...wordt hij (en wij profiteren mee) in de wattekes gelegd door mijn lieve ma!
Speciaal voor hem kookt ze vanavond zijn lievelingseten!
WIM...we love you...very much!

Geschreven door sanne om 12:19 Reageer op dit bericht

Vrijdag 3 maart 2006

Enkele mails

Ik kreeg een zeer mooie en interessante mail vandaag!
Interessant voor iedere dierenvriend.
Door naar google te gaan en \'dierenmagazine\' in te typen, kom je er ook op terecht.
Een digitaal dierenmagazine, volkomen gratis!
Op de foto zie je Wouter De Clerck met zijn Duitse herdershond Bas (Zelfde ras als Loekie, de hond van mijn grootvader zaliger. De hond die ooit mijn leven redde)

Ik kreeg nog een mail, maar die was minder interessant, zelf gevaarlijk voor degenen die er zouden intrappen.
From Marina Ebbeler, enige overlevende dochter van een hoge chief in siërra-Leone, erfgename van een cacaoplantage.
Zij vraagt hulp bij het kunnen innen van haar erfdeel, nl. 10700 dollars (of was het miljon dollars? \'k heb het meteen verwijderd).
Zij vraagt of ze het geld mag ontvangen via mijn bankrekening en haar als partner wil nemen in mijn bedrijf of haar kan adviseren voor een goede investering in ons land.
Ze wilde mijn telefoon- en faxnummer.
En dan de rest, zeker, hé!
Ik ben geen kieken, zenne (met of zonder de vogelgriep)!

Geschreven door sanne om 11:11 Reageer op dit bericht

Donderdag 2 maart 2006

Appelen noch peren!

Nu ik toch over mijn leven begonnen ben, ga ik er maar mee door.

Ik ben laat begonnen met mijn studie\'s verpleging, op mijn 29 jaar.
Mijn eerste schooldag weet ik nog goed en zal ik NOOIT vergeten...hihi!
Ik parkeerde mijn auto en liep naar de school, naast het ziekenhuis Maria Middelares te Sint-Niklaas.
Er kwam een meisje naast mij gelopen die vroeg \"ben jij ook 18 jaar?\"
Zij bleek in mijn klas te zitten, maar haakte na 4 maand af, spijtig!
Ik deed mee aan de schachtendoop door de studentenclub \'Agropitalica\', ik werd \'gekeurd en verkocht\' als vee.
Onze kopers mochten ons \'gebruiken\', doen met ons wat ze wilden.
Eerst moesten wij verkleed als overgeschminkte WC-madammen de wc\'s van een café opkuisen en daarna volgde den \'doop\' (zie foto)
Wat kreeg ik allemaal op mijn haar gesmeerd: Lookpoeder (dat ik 4 maand nadien nog rook telkens mijn haar nat werd), mayonaise, eieren, tomaten, ketchup, olie, boter, bloem, choco en nog van dat fraais.

In mijn tweede jaar hadden wij stage in een psychiatrisch ziekenhuis.
Bij mensen met schizofrenie.
Niet wassen, spuitjes geven, wonden verzorgen, nee...observeren, gesprekken, analiseren,...beviel me wel!
Ik wilde algemeen ziekenhuis afwerken en het extra jaar psychiatrie erbij doen.

Mijn derde jaar ging ook vlot, hoewel ik problemen had met de té technische kant van de studie\'s.
In theorie klonk het mooi, de mens holistisch bekijken, de patiënt in zijn totaliteit. Maar de praktijk...andere koek!
Als ik wat te lang bij een patiënt zat wiens zoon pas een jaar geleden verongelukt was, dan keken ze al op hun horloge.
Ik zag een dokter op coronair (hartafdeling) een patiënte het \'goede\' nieuws brengen dat ze een ballondillatatie moest ondergaan, of ze zou het weekend niet halen.
Het arme mens dacht dat zij terug een open-hartoperatie moest laten uitvoeren, hetgeen totaal iets anders is, maar paniek allom.
Gebrek aan info, dus gaf ik haar die, geen paniek meer!

Mijn vierde jaar, psychiatrie...eindelijk! Ik dacht dit eens op mijn gemakje erbij te nemen!
BONG...ineens wakker, ik kwam in het derde jaar terecht!
Mijn eerste stage viel super tegen, ik kon niet met de begeleidende verpleegster overweg, die een piek op mij had en zelf een psychiatrisch geval was (volgens mij).
Ik werd door haar en de stagemonitries na 2 weken stage \'onder handen\' genomen en werd zelf binnenste buiten gekeerd, want ze vonden dat mijn stage niet vlotte.
Volgens mijn lichaamstaal verborg ik iets en na 2 uur geobserveerd te zijn, smeet ik het eruit!
Dat ik geen goede begeleiding kreeg en alles bij haar collega\'s moest gaan vragen; dat ik te rap voor haar was en mijn uitleg telkens 3 keer moest herhalen, zonder een antwoord te krijgen; dat de psychiatrische den boom in kon, als ik wilde, ik had toch immers al mijn diploma van verpleegster, enz...In plaats van mij te buizen op die stage, kreeg ik de helft van mijn punten, want ik was open gebloeid...haha!
Verdere stages waren plezanter, zoals bij autistische kinderen in Stuivenberg.
Moest ik niet altijd door de kennedytunnel moeten rijden, zou ik daar gewerkt hebben, ik kreeg er een aanbieding.
Ik heb een vervanging gedaan in een dagcentrum na mijn studie\'s.
Maar psychiatrie is dan weer té...iets zoeken waar er niks te vinden valt!
Dus conclusie, geen appelen, noch peren...thuisverpleging is een combinatie van de twee en dat bevalt mij uitstekend!

Geschreven door sanne om 16:29 Reageer op dit bericht

Donderdag 2 maart 2006

Beterschap!

Onze blogweerman SWATJE is wat ziekjes!
Veel beterschap en verzorg je goed, hé!

Geschreven door sanne om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 2 maart 2006

Recuup foetsie!!!!!!

Ik dacht vandaag thuis te kunnen zijn...nee dus...ik had pech!
We hebben een collega die onder het mes moest om haar amandelen te laten verwijderen, en een andere collega die met een serieuze keelontsteking zit.
Ik was de enige die recuup had.
Gisteren de laten gedaan, daarvoor 6 vroeges, dus was dit vandaag mijn 8 ste werkdag op rij!
Ik heb een vaste toer tegenwoordig, maar ik heb ook alle toeren leren kennen, 6 in totaal, buiten de weekendtoeren dan, hé!
Ik moest toer Stekene doen, ook St-Gillis-Waas en Moerbeke.
De meeste patiënte kende ik nog, maar er waren enkele nieuwe bij (voor mij toch).
Wat een lol had ik met die nieuwe, en ik kwam er pas de eerste keer, haha!
\"Ik ben er al 86\", zei een nog zeer mobiele meneer mij.
\"Amai seg, dan hebben we over 14 jaar een feest\"
Daar altijd over bezig geweest, natuurlijk, we zagen het al voor ons, haha!
Een patiënt kon mijn naam niet onthouden.
Ik zei dat ze dan op Jimmy Frey moest denken...en we begonnen allebei te zingen \"breng die rozen naar Sandra...\"
Zo kan ze ook de naam van mijn collega onthouden die daar dagelijks komt \"Carolientje, Carolientje, Carolientje wil een man\"
PLEZANT

Geschreven door sanne om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Dinsdag 28 februari 2006

Mijne pa

Mijne pa is jarig vandaag, hij wordt nu 45...euh (dat beweert hijzelf, haha)...doe er maar 10 jaartjes bij, pa...ge wordt 55 vandaag!
Mijne pa was al jong genoeg toen ik als 'verrassingske' ofte 'accidentje' kwam opdagen, ze moesten zelfs een brief naar koning Bouwdewijn schrijven om toestemming te vragen om te mogen trouwen, want mijne pa was zelf nog maar een kind...amper 17 jaar en nog geen 3 maand!
Ik ga geen gedichtje voor je schrijven pa, ge zou dat toch te zot vinden, maar ik wil je toch een DIKKE PROFICIAT wensen en nog vele gezonde, rondreizende, vrije, keitoffe, levensgenietende jaartjes!
Papa, ik zien ou geiren!
Gij zijt nog zotter dan mij, haha!

Deze foto komt woendag op het blog van MADAMMEKE, ik ben uitgenodigt om op de koffie te komen.
En daar staat wél een gedicht!

Geschreven door sanne om 23:12 2 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 28 februari 2006

Bouwperikelen: Vloeren

We staan al ver...al heel ver...het vloeren!
De garage en berging zijn al deels gedaan.
De vloeren van de living, keuken, inkom en wc (is overal dezelfde) en badkamertegels worden vrijdag geleverd.
Hebben jullie vorige week vrijdag dienen BONK niet gehoord?
Dat was ikke die achterover viel, toen ik het prijskaartje hoorde van die tegels...haha, het zal zonder sierboortje zijn.
Die kosten 11€ per stuk, we hebben voor 660€ nodig en we zouden er nog niet de helft van zien, door de 2 vensters, de chauffage die ervoor hangt, enz...nee...dat is het dan niet waard!

Ik heb weer kunnen onderhandelen.
Mijn broer stuurde mij om nog vloertegels voor de garage.
Ik zag een berg overschot van tegels en arduin liggen en vroeg wat ze ermee deden.
Dat mocht weg en ze zouden dan vandaag naar ons huis brengen, gratis!
Ik zag ook een berg zand liggen, dus dezelfde vraag.
Ik moest overleggen met den baas, dat was anderhalve kamion goed zand.
Ik kreeg dat voor 50€.
Nu brachten ze niet de overschot, maar 2 kamions zand...goed hé!
Dat zijn er dan al 4, we weten weer wat doen dit weekend!

Foto: Marnick, mijne jongsten en mijn broerke die daar achteraan aan \'t vloeren is.

Geschreven door sanne om 23:01 Reageer op dit bericht

Zondag 26 februari 2006

Mijn gedicht: Doelloos

Wegens gebrek aan tijd en inspiratie (te veel aan mijn hoofd nu) een gedicht vanonder het stof gehaald, ook weer van de periode na mijn scheiding, dus geen vrolijk, haha!
Donderdag, vrijdag en 't volgende weekend ben ik thuis, dan kan ik wat schade inhalen, hé!

Ik loop doelloos rond en weet niet waarheen
loop hier rond met problemen aan mijn been
heb ook veel zorgen aan mijn hoofd
om wat mij allemaal is belooft

Ik geloofde alles en nu loop ik hier rond
ik voel mij niet goed, helemaal niet gezond
waar moet ik nu in hemelsnaam naartoe
loop al uren rond en ik ben al zo moe

Ik zou me ergens willen verschuilen
ik zou eens goed willen uithuilen
huilen op een schouder van troost
me willen bezatten en hardop roepen PROOST!

Ik loop hier nu rond zonder enig doel
met in mijn hart een leeg gevoel
met op mijn maag een zware steen
want ze deden tegen mij gemeen

Ik zwerf hier rond tot ik verdwaal
met in mijn hoofd mijn trieste verhaal
ik hoop dat het een happy end zal krijgen
of ik schreeuw het uit, zal niet meer zwijgen

Ik loop nog steeds rond, weet niet waarheen ik moet
je zou eens moeten voelen hoe zeer mijn hartje wel doet
ik zal maar weer vlug naar huis toe gaan
mijn best doen om mijn leven te verstaan!

Geschreven door sanne om 20:05 Reageer op dit bericht

4 reacties op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van sandra1968