Vers van de pers: gedicht

Ik keek vandaag naar mijn foto's van toenen ik kon er echt niks aan doen
maar in mijn hoofd dwarrelde vragen
hoe kan ik de tijd vertragen?
Je komt plots tot het besef
dat je verandert in reliëf
dat we veranderen met de jaren
als we zien hoe we vroeger waren
Maar veranderen doen we allemaal
en ieder van ons heeft zijn verhaal
verhalen uit het dichte en verre verleden
herinneringen die we koesteren in het heden
Dan zeg ik meteen, en het is een cliché
maar het houdt ons wel jong, happy en tevree
je zal denken, ik weet wat ze bedoelt
inderdaad, je bent zo jong als je je voelt.









.gif)









