Anekdote van een patiënt

Een patiënt vertelde mij vandaag een plezant verhaal.Hij's sportdirecteur die in al een heleboel koersen heeft meegereden, in een volg-auto weliswaar.
Hij reed mee in de 11-daagse Olympiatoer, van hotel naar hotel.
Hij was samen met een vriend in het grootste hotel van Nederland, een 10-tal kilometers van Groningen.
Een hotel waar 3500 gasten kunnen overnachten met vele feestzalen.
In één van die zalen was een trouwfeest aan de gang.
Hij en zijn vriend vermengden zich onder de feestvierders en aten ook mee.
En dit alles in koerskledij, haha...je moet dat maar durven, hé!
En niemand die hen ook maar de deur wezen.
Dat liet mij aan Wim zijn avonturen denken, ja...hij heeft ook nog gekoerst.
Zijn fiets staat nu al een paar jaartjes stil, omdat hij het een beetje beu was geworden voor een tijdje na de beklimming van 'Le Mont Ventoux' en omdat zijn ploegmaten nu zo ver van hem vandaan wonen, sinds zijn verhuis van pepingen (tegen Halle) naar Sint-Niklaas.
Alleen gaan rijden, dat doet hij niet graag.
Nu wil hij er terug mee starten, na de verhuis en ik kan hem er alleen maar in aanmoedigen.
Hij liet zijn voetbal al staan, ook weer omwille van die grote afstand.
Hij rijd in de week al dagelijks zo ver en dan in het weekend ook nog eens, dat zag hij niet zitten.




