United 93

We zijn juist terug van de cinema, de Siniscoop te Sint-Niklaas.We zagen een zeer aangrijpende, waargebeurde film van Paul Greengrass (The Bourne Supremacy, Bloody Sunday).
Het is een documentaire-achtige film, doordat er met kleine handheld-camera's werd gefilmd.
Daardoor krijg je als kijker het idee dat je voortdurend midden in de actie zit.
De film speelt zich grotendeels in de control centers af, de werkelijke kaping beslaat een klein deel van de film.
Maar toch krijg je een meelevend en bloedstollend verhaal te zien dat je aan de stoel kluistert van begin tot einde.
Ik werd er stil van...kippevel-effect...de moeite waard om te zien.
Het verhaal, voor velen wel gekend:
Amerika, 11 september 2001.
Vier vliegtuigen worden gekaapt door terroristen.
Drie van hen bereiken hun doel: Ze boren zich in de WTC-torens en het Pentagon en richten een ravage aan.
Dankzij een aantal moedige passagiers zijn de kapers van het vierde vliegtuig minder succesvol.
Alles is rustig wanneer vlucht 93 na drie kwartier vertraging eindelijk opstijgt in Newark.
Eenmaal in de lucht wacht de passagiers en de crew een onaangename verrassing.
Er zijn kapers aan boord die de controle overnemen.
Een paar passagiers slagen erin familieleden aan de lijn te krijgen.
Ze horen wat er gebeurd is met de andere vliegtuigen.
En dan staan de angstige en vertwijfelende passagiers voor een zware keuze: Afwachten of ingrijpen?
In september komt er een nieuwe film uit van Oliver Stone.
Over de aanvallen op de WTC-torens.
Dan gaan we zeker ook gaan kijken.

















