Naar de inhoud

sandra1968

akke.beakke.be
Image Hosted by ImageShack.us
Maandag 12 december 2005

Mijn gedicht: Mij krijg je niet klein

  Niets in het leven krijgt mij ooit klein
dan zou het al iets héél ergs moeten zijn
Ik ben al dikwijls op mijn neus gevallen
zelfs gewond geraakte ik uit de diepste dallen

Ik kwam tegenslag al geregeld tegen
heb in een plas van ongeluk gelegen
ik zag van een berg soms niet zijn top
toch geraakte ik er steeds weer bovenop

Door valse liefde werd ik verblindt
ik voelde mij dan zo naïef gelijk een kind
ik vond de ware niet en likte mijn wonden
maar ik heb steeds de weg terug gevonden

Smart heb ik ook al gehad in mijn hart
door ellende werd het als een steen gehard
In een mist van leugens geraakte ik verdwaald
toch heb ik het in iedere mist gehaald

Ik hoop alleen dat ik niet verlies
mijn dierbaren die ik boven alles verkies
hen verliezen zou mij brengen, ENORM veel verdriet
want zonder hen red ik het niet

Je haalt het niet in je eentje alleen
je hebt mensen nodig om je heen
pas dan kan niets je ooit raken
en kun je heelhuids door je leven geraken

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door sanne om 18:30 Reageer op dit bericht

2 reacties op dit bericht

sandra196815 december 2005 om 12:08

Hallo nobodyke

Bedankt voor je reactie op mijn gedicht. Ik schrijf idd het meest over gevoelens, dingen die ik heb meegemaakt. Dit gedicht is enkele jaren geleden geschreven, wel wat aangepast. Ik kende al veel tegenslag, maar kwam er toch altijd weer bovenop. In slechte tijden schreef ik sombere gedichten, in goede tijden vrolijke, naargelang mijn gemoedstoestand. Ik wil iedereen daarmee moed inspreken, dat je nooit mag opgeven, hoeveel tegenslag je ook hebt. Ik ben alles nogal vlug teboven gekomen, maar als ik een dierbare zou verliezen, dan zal de weg heel wat langer en moeilijker zijn, dat bedoel ik ermee. Groetjes
nobodyke13 december 2005 om 20:13

hartedroppels





DIT GEDICHTJE GEEFT JE GEVOELENS ZEKER GOED WEER mooi....liefs aan jou...en veel sterkte... nobodyke
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Maandag 12 december 2005

Santa à la halloween

Mijn ZWAAR werkweekend zit er op, en het was me eentje amai!
Zaterdagmorgend 4 uren gewerkt, met een dik mist-sfeertje, dat de ganse dag bleef hangen!
s'Avonds terug de baan op 7 uur en een half!
Ik heb de kerstman gezien, in een slede-kar hangend achter een motto.
En zwaaien dat hij deed.
Met die mist erbij maakte het wel een spooky tafereel, deed mij eerder aan Halloween denken.
Ik moest op de koop toe omrijden voor een brandend voertuig, er was een accident gebeurd te Temse.
Toen ik in Stekene kwam, scheen daar de zon!
De zondag idem dito, weer 11 uur gewerkt! In totaal zo'n kleine 550 km gereden.
Mijn weekend zit erop  joepie, maar nog niet vrij, pas donderdag, spijtig!

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door sanne om 16:40 Reageer op dit bericht
Zaterdag 10 december 2005

Mopje: Aan de bushalte

Een man, een vrouw en hun 8 kinderen staan te wachten bij een bushalte.
Even later komt er ook een blinde man bij staan.
Dan komt de bus, maar die zit zo vol, dat enkel de vrouw en de kinderen nog meekunnen.
De twee mannen besluiten om dan maar te voet te gaan.
Na een tijdje lopen, begint de man zich te ergeren aan het getik van de stok van de blinde man.
Dus vraagt hij aan de blinde:"kunt u niet een rubbertje aan het einde van uw stok maken, ik word er gek van!"
Zegt de blinde: "Als u eens wat meer rubbertjes aan het einde van uw stok had gedaan, dan hadden wij nu in de bus gezeten..."
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door sanne om 13:21 Reageer op dit bericht
Vrijdag 9 december 2005

Mijn gedicht: Vleugels

eaglef1684oa.gif
Ik wou dat ik vleugels had
dan kon ik in de lucht zweven
dan kon ik tussen de wolken leven
op een wolkje zitten, dat lijkt me wel wat

Ik wou dat ik vliegen kon
dan kon ik mijn vleugels uitslaan
dan kon ik op de hoogste berg gaan staan
en met mijn vleugels reiken naar de zon

Ik wou dat ik een vogel was
dan kon ik van de vrijheid proeven
dan kon ik de sterkste wind aftroeven
en me laten meenemen naar het oevergewas

Maar helaas, vliegen kan ik niet
Toch heb jij mij vleugels gegeven
toch kan ik op de wolkjes zweven
omdat ik zo van je liefde geniet 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door sanne om 18:58 Reageer op dit bericht
Vrijdag 9 december 2005

De ramen

We hebben een foto genomen van ons huis met de ramen in, mooi hé?
De garagepoort zal ten laatste dinsdag geplaatst worden.
Het begint nu al wat meer op een huis te trekken.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door sanne om 18:25 Reageer op dit bericht
Donderdag 8 december 2005

Een accidentje

Wij reden deze avond naar den bouw om naar onze ramen te gaan zien.
We waren echt nieuwschierig.
Het is in een nieuwe wijk dat wij gaan wonen en we komen in den bocht, heel traag, want je kunt daar met moeite met twee auto's passeren.
Vanuit de tegenovergestelde richting kwam 1 van onze nieuwe straatgeburen gereden.
Een sympathieke kerel, we zijn al in zijn huis gaan kijken en hij bij ons.
Hij was de huizen aan het bewonderen en terwijl ook aan het afdraaien.
Wij zagen hem afkomen, maar konden niet claxoneren, omdat die niet werkt...bonk...pardoes op mekaar...jawadde wat een klap!
Onze auto heeft nu dus maar drie hoeken meer, licht kapot, bumper om zeep...
Foto's van ons huis nemen, dat kwam er niet meer van, zal voor morgen zijn, denk ik...het was ondertussen al te donker geworden, haha!
De ramen steken er wel al in, enkel de garagepoort nog en het is HEEL SCHOON! 
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door sanne om 18:40 Reageer op dit bericht
Donderdag 8 december 2005

Mijn gedicht: Tranen






























Ik heb al heel wat tranen geweend
ik stond al alleen
heb mijn hart al dikwijls uitgeleend
ze gingen ermee heen

Ik weende al tranen van smart
met liefdesverdriet overladen
die tranen vormde een vloed in mijn hart
ik kon er mij in baden

Ik weende tranen van verdriet
eenzaam achtergelaten
omdat het geluk mij zo vaak verliet
ik was in alle staten

Ik huilde tranen met tuiten
om wat er is gebeurd
om wat er allemaal gebeurt daarbuiten
we hebben al genoeg getreurd

Je kan om alle leed blijven wenen
het heeft geen enkele zin
je kan je hart aan de smart blijven lenen
ik zie er het nut niet van in

Nu ween ik tranen van geluk
in mijn leven verschenen
mijn geluk kan niet meer stuk
de smart is verdwenen 

Ik veeg de tranen van mijn kaken
en hou de moed erin
We gaan van ons leven iets moois maken
vol moed aan een nieuw begin

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door sanne om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht
Woensdag 7 december 2005

Den loodgieter

Vandaag is den loodgieter begonnen met zijn leidingen te leggen.
Voor het water en ook voor de verwarming.
Morgen de ramen, daar kijken we al erg naar uit, zenne!
Als dat af is, dan zal ik er een foto van op mijn blogje zetten.
Den bezetter zal een weekske later beginnen, teveel werk.
Dus dan schuift de rest ook op.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door sanne om 16:34 Reageer op dit bericht
Woensdag 7 december 2005

eigen fantasie: Het leven
























Weet je wat zo prachtig is?
kunnen genieten van het leven
zien dat een glas halfvol is
in eenvoudige schoonheid je leven beleven

Weet je wat zo spannend is?
van je leven een avontuur maken
je zo vrij voelen als een vis
komaf maken met negatieve zaken

Weet je wat zo plezierig is?
je leven nemen met een lach
zonder humor gaat het mis
het toelaten in je leven elke dag

Weet je wat zo romantish is?
iemand hebben die om je geeft
zonder jou in het leven is een gemis
die met je samen de liefde beleeft

Als je al die dingen weet
dan kun je het leven aan
deel je zorgen, ban al het leed
dan kun je de taal van het leven verstaan

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door sanne om 12:18 Reageer op dit bericht
Dinsdag 6 december 2005

Mijn gedicht: Mijn hart of mijn verstand


























Wat moet ik volgen, mijn hart of mijn verstand
welk van de twee krijgt de bovenhand
Mijn hart wil zich helemaal open zetten
mijn verstand zegt me om goed op te letten

Wat moet ik volgen, welk van de twee
wat geeft mij voldoening en maakt me tevree
Mijn hart staat nu al in vuur en vlam
mijn verstand wilde niet dat die vonk al kwam

Ik zou het nu toch echt niet meer weten
ik krijg het benauwd en begin al te zweten
Mijn hart zegt me van je liefde te genieten
mijn verstand is bang dat het mij zal verdrieten

Nu zit ik hier tussen twee vuren
ik denk erover na al enkele uren
Mijn hart fluistert zacht, denk niet zoveel
mijn verstand roept luid, denk na is wat ik beveel

Ach, ik zal maar gewoon op mijn gevoel afgaan
om al die twijfels te verslaan
mijn verstand ga ik volledig op nul zetten
maar mijn hart ga ik goed laten opletten

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door sanne om 00:00 Reageer op dit bericht
Dinsdag 6 december 2005

Raccoon

Sinds we in Duitsland in contact gekomen zijn met 4 wasbeertjes, die ons de laatste 5 avonden in ons challetje kwamen bezoeken, heb ik mijn hart verloren aan die lieve beestjes.
Dus heb ik wat opzoekwerk over hen verricht.
Oorspronkelijk leven ze voornamelijk in Noord-en Midden Amerika, bij bebosde gebieden, beekjes en moerassen (om hun voedsel te wassen).
Tegenwoordig leven ze ook in parken bij steden waar ze voedsel zoeken tussen ons afval.
Rond het jaar 1920 ontstonden er in Europa wasbeerfarms waar ze werden gefokt voor hun pels (ocharme).
Omdat er ook eens wasberen ontsnapten, komen ze nu ook in de Duitse bossen voor en zelfs in Nederland.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door sanne om 00:00 Reageer op dit bericht
Maandag 5 december 2005

Eigen werk: bloggen

Het is zeer plezant dat bloggen
om op mijn webje in te loggen
ik kan zo het land rondreizen
niemand hoeft mij de weg te wijzen

Ik krijg veel mensen op bezoek
hier in mijn kleine bloggenhoek
ik krijg heel wat moois te zien
en je maakt vrienden bovendien...

welkom in mijn blogje

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door sanne om 23:15 Reageer op dit bericht
Maandag 5 december 2005

Huisperikelen

Vandaag was het een drukke dag, het organiseren van de aannemers voor ons huis.
Den eletrieker is vanaf vandaag begonnen, de loodgieter begint de woensdag, den bezetter 12 dec en den chapper in de eerste week van het kerstverlof.
Morgen heb ik er een afspraak mee op den bouw.
En tussen den bezetter en de chapper, moeten de chauffagen geplaatst worden.
De dakpannen liggen erop en de ramen steken ze donderdag.
het gaat al goed vooruit, hé?
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door sanne om 19:51 2 reacties Reageer op dit bericht
Zondag 4 december 2005

Mopje: De postbode

Een postbode gaat met pensioen en doet zijn laatste ronde.
De hele buurt heeft afgesproken om hem een afscheidscadeau te geven, dus krijgt hij het ene cadeau na het andere.
Bij het laatste huis doet een mooie blonde open.
Ze trekt hem mee binnen, naar de slaapkamer, het bed in waar ze hem een goede beurt geeft.
De postbode is in zijn nopjes.
Hij komt beneden waar hem weer een verrassing staat te wachten, een champagne-ontbijt.
Na te hebben gegeten en gedronken bedankt hij de blonde uitvoerig voor de aangename verrassing.
Zij zegt:"Nog 1 ding, het ligt naast je bord"
Daar ligt een euro en hij vraagt waar dat voor is.
Zegt de blonde:"Wel, toen ik mijn man vroeg wat voor een cadeau we voor jou zouden kopen zei hij 'Fuck die postbode, geef hem een euro', maar dat ontbijt is mijn idee"

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door sanne om 00:00 Reageer op dit bericht
Zaterdag 3 december 2005

war of the worlds

Daarstraks een hele knappe akteur...euh (hihi) film gezien met Tommmmmm Cruise in de hoofdrol.
Ook Tim Robins heeft een bijrol.
Het is een SF-film van Steven Spielberg, met een goed verhaal en wreed spannend van begin tot einde.
Een echte aanrader
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door sanne om 21:02 Reageer op dit bericht
Vrijdag 2 december 2005

het wandelende ventje

Dit is een zeer sympathiek wandelend ventje, hij komt zomaar vanuit de blog van Lady X over mijn blog gewandeld.
Is dat niet plezant?
Neem hem gerust mee naar jouw blog, dan komt hij doorheen het ganse bloggenland.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door sanne om 23:45 Reageer op dit bericht
Vrijdag 2 december 2005

oef, terug thuis

Ik had gisteren en vandaag de laten.
We zitten in gans het mooie Waasland.
Dat betekent dus heel wat kilometerkes bollen met den auto, want de patiênten wonen soms wel erg ver van mekaar.
Gisteren 140 KM, vandaag waren het 145 km.
Maar ik heb een schoon vooruitzicht, vrij weekend en 4 dagen verlof, JOEPIE!!!!!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door sanne om 21:13 Reageer op dit bericht

Meer van sandra1968

↑ Terug naar de berichten