Mijn gedicht: Open hemel

Ik reed deze morgen 7u naar mijn eerste patiënte en ik stond te Sint-Niklaas vandaag.
Niks aan de hand, een sigaretje tijdens de rit en op 't gemakske, omdat de toer niet druk was.
Ik kreeg ineens maagkrampen, echt niet te doen.
Ik laat mij zo rap niet kisten, dus deed ik mijn werk voort..."Zal wel overgaan!"
Ik die overlaatst met koorts en maagpijn ging werken, met een pijnlijke knie al hinkend een week lang, nadat ik mijn auto op zen dak in een gracht had geparkeerd...ik ben een sterke vrouw en van ijzer...ik kan alles aan...zo dacht ik.
Ik geraakte niet vooruit en had ook geen macht.
Steunkausen aandoen bleek al een zeer moeilijke karwei te zijn.
Waar was ik toch mee bezig?
Een patiënte gaf me iets voor de maagpijn, nadat ik bijna van de zeer op mijn knieën zat.
Ik moest het uiteindelijk opgeven en naar mijn collega bellen die recuup had om den toer aan hem door te spelen...ik KON niet meer, ik MOEST naar huis.
Dokter gebeld en ikke de zetel op.
Ik was rond 9u thuisgekomen en heb tot 15u aan één stuk door geslapen.
Rond 16u kwam de dokter, bleek buikgriep te zijn.
Ik nam mijn medicijntjes als een brave patiënte, die ze geven tegen maagzweren...en amai, die werken supergoed, zenne!
De pijn is NEIG verminderd en ik ben nu wel niet moe kan ook niet anders, hé!
Ik had normaal morgen recuup, maar ik moest inspringen voor onze hoofdverpleegster, ook een harde, die thuis is met griep (en haar gezin volgde)...
de inspringer is nu zelf ziek
Ik vond het wel vervelend voor mijn collega die zijn recuup kwijt was.
Het ging echt niet!
Maandag zal ik wel weer paraat zijn...mijn eigen sterke zelve!

 

Valentijn
zal voor geliefden
de mooiste dag van het jaar zijn

Er word genoten
en in naam van de liefde
door Amor pijltjes afgeschoten

Het was liefde
dat zo onverwachts
mijn hart doorkliefde

Vlinders
zij fladderen in het rond
het zijn Amor's liefdevinders

Zalig
dat héérlijke gevoel
is overdonderend en niet éénmalig

Ik geniet
het is mijn liefdesroes
dat je aan mijn gedrag ziet

Valentijn
laat het voor iedereen
een héérlijk romantische genietdag zijn!

Ik heb ook mijn telenet-adres in orde gekregen en sommige mails zijn wel toegekomen.
Ik moet het nog wel eens bekijken, want als ik een mail stuur, schakelt dat over en gebeurt dat niet via incredimail.
Ik zal die als hoofdmailer moeten nemen en dan zal dat ook wel goed komen.
Ik kom er wel weer...stapke voor stapke hé!
Maar nu ga ik mijn bedje in...slaap lekker!

We hebben een héél plezant weekend achter de rug.
We kregen zaterdag bezoek van één van mijn allerbeste vriendinnen, Romxke en haar ventje Ben.
Romx was in december verjaard, maar we hadden mekaar nog niet gezien.
Ik nam dan van de gelegenheid gebruik om hare verjaardag te geven...een lekker roos fleske champagne...valt bij haar altijd in de smaak, ge ziet dat op de foto, hé!

En ikke kreeg ook een schoon kado...terwijl ik niet verjaar!
Ze weten dat wij zot zijn van Egyptische beelden en ze hadden er in een winkel zien staan.
Echt neig bedankt, zoetjes!

We hebben dan eerst een lekker aperitiefke gedronken en dan aten we...raclette...jammie!

Ook het hondje van Romx en Ben genoot mee, da's een schatje!

We hebben een paar fleskes gekraakt, en omdat we dan beslist hadden dat ze bleven slapen, moesten ze niet zo ver nog naar Oostende en kon het gene kwaad, hé!
We dronken wijn bij ons eten, dan de lekkere fles Pineau des Charentes die ik heb gewonnen bij een goede blogvriend, en dan een fleske porto... en dat heeft gesmAAkt, amai!
Zie hier...wij meiden...plezant fotoke, hé!

Dat ging zo door tot in de vroege uurtjes, tot iets voor 4u...en degene die het minst van al had gedronken...die lag als eerste plat, samen met Bijoux , ons Wimmeke.

Ben en Romxke sliepen in ons bed, ikke in dat van Marnick en Wim in dat van Giovanni...de boys waren bij hun papa.
Ik kreeg ineens onverwachts bezoek toen ik just in bed lag...Bijoux kwam aan het bedeinde liggen.
Die had het gemakkelijk, zonder deuren, enkel gordijnen en dekens, ze kon van de ene kamer naar de andere trippelen wanneer ze er goesting in had
En om ietske na 9u 30 kwam ze aan mijn hand lekken en kwam ze bij iedereen op de kamer.
We hebben boterkoekskes gegeten voor ontbijt en nog gezellig zitten babbelen tot een uur of 15.
Het was dus een supergezellig weekend...de 'zotte bende' weer samen
En ga ook eens kijken naar een splinternieuw blogske...ROMX46...da's echt de moeite!
Op zo'n korte tijd, zoetje...goed gedaan, zenne!

Ik val onze beestjes telkens weer opnieuw lastig...sinds ik dat nieuw digietje heb, hebben ze gene minuut rust meer
Vooral Bonnie en Clyde niet.

De muisjes zijn precies een identieke tweeling, met één verschilletje.
De ene heeft een kapke in haar oor.

We hebben ook nog andere 'huisdieren'...'tuindieren' is beter gezegd.
De steeds terugkomende en elke keer met meer (7 of 8) zijn duiven.
Ik smijt duiveneten en brood in de tuin, 't zal daarmee zijn, denk ik

Door de peeceeprobs sta ik een beetje achter op mijn programma.
Deze foto's van vader en zoon, zijn vorig weekend getrokken.
Wim zijne pa kwam ons weer helpen om ons huisje in orde te brengen.
Ze gaan de oprit en terras met padje naast het huis, zelf doen.
Het zal ons héél wat uitsparen, dankzij Raymond, want als je de prijzen hoort van de buren die het lieten doen...dan val je achterover van 't verschiet, zenne!
Raymond heeft in den bouw gezeten en heeft het huis van zijn andere zoon zelf gemetst.
Hij's nu al een aantal jaren met pensioen, maar nog altijd aktief...zet hem niet in zijn zetel, als hij niks kan doen "dan ga ik dood", zegt hij zelf.
Hij's dus altijd content dat hij ons kan helpen...en wij ook, amai nog nie!

Ik heb wat meegemaakt de laatste dagen op peecee-gebied...pffffffffffffff!
Jullie vroegen zich zeker af...waar blijft die Sandra?
Ik kreeg de zaterdag via mail (stom) een virus binnen die mijn peeceetje ziek maakte.
Die vocht tegen de koorts, maar hij kon het niet winnen.
Zeker dertig keer na mekaar herstarte die weer op.
Ik probeerde elke keer binnen te geraken om hem terug in de tijd te brengen, alsof dat virus er niet geweest was, maar dat lukte gewoon niet.
Ik had ondertussen mijne goeie maat Walter aan de foon en die zei dat de enige oplossing formatteren was.
Met zijn hulp heb ik dat voor mekaar gekregen...Walterke...mercie voor je geduld met mij, zenne!
Nu kon ik niet meer op internet en ik zag via apparaatbeheer dat mijn netwerkkaart, geluidskaart en nog 2 dingen niet werktten.
Ik had geen geneesmiddel voor mijn arme peeceetje...en ik ben enkel opgetraind om mensen te verzorgen...dus ikke ermee de maandag naar de peeceedokter.
"Heb je geformatteerd?" vroeg die "euh...ja."
"Da's daarmee."
Hij zei ook dat het niks ernstigs was en hij zou mijn peeceetje tussen de andere operatie's in nemen...ik mocht er dezelfde dag nog achterkomen.
Dan kreeg ik foon "Sandra, er zijn complicatie's, en alleen jij hebt het medicijn. Indien niet, dan zal ik het moeten gaan zoeken."...en ik had het niet...een CD met de drivers op, een back-up.
Ik kon eerst niet volgen wat dat was, maar Giovanni heeft zich ook een PC aangeschaft.
Bij de nieuwe windows XP worden die drivers erbij gezet, bij de mijnen was dat nog niet.
Hij kon er niet 'tussendoor' worden gepakt en ik werd in zijn operatieschema gestoken...met andere woorden...ik moest enkele dagen op mijn peeceetje wachten...tot vandaag!
Dus...I'M BACK!
Maar niet voor lang, want ik heb straks de laten, nu al de derde dag.
Ik kom misschien vanavond nog eens langs, maar verwacht mij niet voor 22u en anders zal het voor in't weekend zijn.
See ya!



PS: Mijn mailer moet ik ook nog op orde brengen.
Ik had incredimail, maar da's nu weg.
Sorry...de mails zullen nu efkes niet ter bestemming aankomen.
Geef me nog wat tijd en dan komt dat in orde.
En ook aan iedereen

 

Have a NICE weekend!

Ik heb werkweekend...de vroegen.

 


 

(Fuji-foto's)

Omdat mijn digietje begon te blokkeren...en we geen overschot hebben van eurootjes...en ik een aanlokkelijk aanbod van een bevriend koppel (Walter en Rita van blog Bloeden) kreeg om een occasie te kopen...heb ik dat gedaan.
Een FUJI S7000
De kenners zullen dat toestel wel kennen.
Het kan macro-opnames maken...19xzoom en mooie avondfoto's en da's voor mij het belangrijkste.
Ook de mooie heldere kleuren en de zuiverheid van de foto's.
Oordeel zelf maar...hier zijn mijn eerste foto's.
Tot morgen, want Giovanni heeft nog wat huiswerk op de peecee...ik moet plaatsruimen.

Ik stond op de toer te Beveren vandaag (30/01).
Ik had een patiënte in kieldrecht, dus moest ik via de expresweg en Verrebroek naar ginds rijden.
Onderweg zag ik een ellelange file en ik was al zinnens om een omweg te maken via Vrasene, om zo terug in Melsele en Beveren te geraken.
Toen ik het viaduct opreed om rechtsaf naar Verrebroek te rijden, zag ik ook een file richting Vrasene.
"Hoe kan dat nu?", dacht ik.
"Is daar dan ook al een accident gebeurd?"
Op de terugweg probeerde ik toch richting Vrasene te volgen.
Het wegje dat naast de expresweg loopt richting Moerbeke, Stekene, was gewoon overvol auto's en vrachtwagens die via deze weg naar de expresweg reden.
En die werden voor gelaten door politie die het verkeer regelden.
Dan zag ik 3 serieus geblutste auto's staan en dan wist ik direct de oorzaak van die file.
Ik besloot om via het baantje naast de expresweg te rijden.
Ik zag ter hoogte van de berm pas omgewoeld gras en zand...een bandenspoor over het baantje en een verwoeste beekkant.
Was er dan een auto in gereden vandaag?
Ik weet het niet...er was in ieder geval toch iets gebeurd, want de file was té lang en de politie was daar al, toen ik naar Kieldrecht reed.
Hopelijk niks ernstig voor die mensen!
Nu was er zeer traag verkeer...ik reed sneller via dat baantje.
Eén van mijn mannelijke collega's, had te Sint-Niklaas in een file gestaan...en ik heb er TWEE kunnen omzeilen...goed van mij, hé!


Er was niets van te zien in het regionaal nieuws.

Om in de sfeer van de wielerkoers te blijven...


Moeder overste doet een fietstochtje met 4 andere nonnetjes.
Achter zich hoort ze gekreun "aaaaaahhhhh, ahhhh, aaaahh, aaaahhhhh...oooohhh..."

"Zijt nu eens stil" roept moeder overste
"of ik laat er de zadels terug opzetten!!!"

De vrouw
waar ik ZIELSVEEL van hou
is jarig vandaag!
Ja...ik zie ze graag!

Dit gedicht
met liefde belicht
met respect gezegt
er liefdevolle woorden in gelegd.

Alles is gemeend
geen enkele geleend
mama lieve schat
vrouw naar mijn hart

Voor jou door het vuur
niets is te duur
niets is te veel voor jou
omdat ik ZIELSVEEL van je hou!

HAPPY BIRTHDAY MAMA!


We LOVE you!

We hebben haar daarjuist gebeld en ons gevieren samen in koor voor haar gezongen.
Ze was er érg blij om.
En omdat je een Disney-fan bent...en Donald Duckboekskes leest en de tekeningen natekent...
deze mooie afbeelding van Donald Duck!

We hebben een rustig weekend achter de rug.
Wim en zijne pa zijn al aan de voorbereidingen van het terras begonnen.

  

Marnick hielp wat in het huishouden.



We reden om een kado voor ons make...een lekker warm deken en zacht kussen om op haar te leggen tijdens het TV-kijken (Digietje wel vergeten), want zij verjaart den 30ste januari, nu den dinsdag.
Dan wordt zij 59 jaar jong!
Marnick had badeendjes gekregen, hij gaat die sparen...pas zijn tweede bad sinds wij hier wonen .
Ik heb er al van geprofiteerd, van dat ontspannend badje, zenne!



En Gio was op onze kamer te vinden, waar ze de play-station hebben geïnstalleerd.

 

En de zondag hebben we zalig genietsnut.

Ik kan wel via favorieten in mijn blogje geraken of via internet.
Ik hoop dat er mij iemand kan vertellen wat er mis is.
Ik heb wel op de pagina van favorieten liggen prutsen en 'koppelingen aanpassen'.
Zou dat daar iets mee te maken hebben?
Ook als ik vb op de site van Nanda kom, bewegende plaatjes en ik kies een item vb beertjes, ook daar opent de link niet.
Of op gelijk welke site.
Als ik tekst schrijf om op mijn blog te plaatsen en ik zet er een foto tussen, dan kan ik het geschrift ook niet meer aan dezelfde grootte en stijl aanpassen.
Ik moet dan knippen en plakken, tof zenne!

Maar genoeg gezaagd en ik ga er nu mijn koppeke niet over breken...PRETTIG WEEKEND aan IEDEREEN!
Ook van mijn boys Wim, Giovanni en Marnick...
Onze birdie'sz Bonnie en Clyde...
En onze witte muisjes the Ghostbusters...
vanwege dit ganse Sint-Niklases gezinneke!

 
En ik heb vrij weekend!

Ik kan mijn eigen en andere blogs niet meer openen.
Ik druk op de koppeling of blog bekijken en het werkt niet!
Ook niet wanneer ik via 'blogs' ga op de pagina van seniorennet.
Onderaan staat een verbodsteken, en wanneer ik op personaliseer of iets dergelijks kom, zie ik het groen worden en opent dat direct.
Sinds ik dat 'windows live' heb is hier vanalles veranderd en het is niet ten goede, zenne!
Hier ook weeral pfffffffffffffffff!
Wat nu?

Vandaag slecht nieuws gehad van de Notjes, onze schrijnwerker en maat.
Die binnendeuren zouden begin februari worden geplaatst...een wachttijd van 8 weken, omdat de feestdagen ertussen kwamen, zo legde die vertegenwoordiger ons dat uit...awel...we kunnen op ons kin kloppen!
Doordat den bouw een maand in bouwverlof is geweest...enz...enz...allemaal zaken die mijn pet (nee, geen bouwhelm) teboven gaan...wat ik wél begreep is...de binnendeuren zijn pas NU besteld en we kunnen vanaf NU 8 weken wachten...dat betekent concreet...pas EIND MAART onze binnendeuren.
Mét de belofte van Christof (Notjes), dat hij ze direct komt plaatsen, van zodra ze binnen zijn, omdat wij vrienden zijn.
Da's hier een trekgat onder die gordijnen, nie te doen!
Ik zit hier met mijn peeceetjes juist aan één en ik kan je zeggen...ik zat hier gisteren met een deken rond mij gewikkeld op dat toetsenbord te tokkelen...pfffffffffff en dat voor NOG eens TWEE MAANDEN!!!
Amai zenne!

Wij hadden een vergadering vandaag.
We kregen in het begin van de week goed nieuws te horen.
De collega die normaal op 1 april ging beginnen, die komt al op 1 februari naar ons.
En ik denk dat ook zij staat te springen om ons team te vervoegen.
Zij werkt momenteel nog bij de concurrentie, maar de collega's en vooral de hoofdverpleegster maken het haar erg moeilijk.
Daarom is zij naar de arbeidsgeneesheer gegaan en gaf ze de sfeer als reden op, dat ze het op die manier niet lang meer zou volhouden.
Ook de directeur gaf de toestemming.
Wat hebben wij dan op de vergadering gedaan?
Wij hebben een toer bijgemaakt voor haar.
Ook omdat we méér dan voldoende patiënten hebben om er één bij te maken, 3 van de 6 vroege toeren zijn meer dan volzet, waaronder ook mijn vroeger toertje.
We gaan dan minder uren moeten draaien en meer tijd hebben om onze patiënten te verzorging en aandacht te geven waar ze recht op hebben.
Binnen en buiten zonder veel te zeggen, kan ik zowiezo niet.
Maar we moeten er tempo achter zetten, of we halen het niet en dan is het voor de mensen later en later en da's niet plezant.
Wij vangen al de toer van Temse op, die is het drukst.
Ik had 3 weekends van de 4 in februari vrij, maar nu heb ik één extra, de laten.
Da's door dat weekend dat nu ook opgesplitst is.
Dit weekend bijten 4 van mijn collega's de spits af, zien hoe het zal gaan, hé!
Het zal in ieder geval véél beter zijn dan nu, want dat was onuithoudbaar...50 patiënten voor 1 persoon.
We groeien...het is de tweede toer die ik zie opstarten.
Plezant!

Foto 1: De zusjes Evieke en Rita
Foto 2: Zot vlaaike Frieda en Johan
Foto 3: Opapat en Corry
Foto 4: Patje de fotograaf
Foto 5: Steffie en Roosje
Foto 6: Femke en Steffie
Foto 7: femke en haar ventje
Foto 8: Dansende Johan
Foto 9: Ingrid met haar ventje
Foto 10: Redpoppy, Joeltje blues en Corry
Foto 11: Paul en Johan in gesprek
Foto 12 en 13: De vlijtige dansers
Foto 14: Corry, genietend van de live-bluesband Rude Roots
Foto 15: Roosje
Foto 16: Roosje en Ida

Deze foto's mag je gerust komen halen of je geeft een seintje en ik stuur ze dan door.
Het zijn nog van de mooiste foto's.
Vele foto's zijn onzuiver, doordat mijn digitaal fototoestelletje zijn kuren had.
 



       

   
   
   

 

     
 

     

 




   
  

 


    
   
 
     

         

   

Wie graag de foto's heeft of toch een deel ervan, laat mij dan iets weten.
Stuur me je mail-adres en dan komt dat wel in orde.
Heb je zelf foto's, dan mag je die ook naar mij sturen, als je dat wil!

Dank u!

Nu ga ik ver mijn bedje in, ik ben nog moe (hoe zou dat komen )
Druk weekend achter de boeg.

Mijn collega had 50 patiënten dit weekend en nu wordt die dubbele shift afgeschaft...JOEPIE!
We gingen normaal wachten tot in april, omdat er dan weer nieuwe collega's zijn bijgekomen, maar we kunnen niet anders.
Dat worden dus 3 vroege toeren en 1 laten.
't Probleem is wel dat we nu nog niet met genoeg personeel zijn om ons weekend te behouden zoals het nu is, met meestal 2 weekends vrij tussendoor.
Ik had me weer opgegeven om zondag te werken...ik ben nogal één, hé!
een andere collega gaat het ganse weekend werken in mijn plaats en die van degene die zich voor de zaterdag had opgegeven.
Maar we gaan toch nog weekends moeten afgeven, vrees ik, zenne!
Daar kunnen we niet onderuit.
liever dat dan die dubbele shift te blijven doen...en in maart komt onze ene collega uit zwangerschapsverlof...zodus!
Slaap zacht en tot morgen!