Happy 2008

Een kleine knaap zit op de bus en naast hem zit een man die een boek aan het lezen was.
Plots ziet de jongen dat de man de boord van zijn hemd achterstevoren aan heeft en vraagt waarom de man dat doet.
"Ik ben een vader." waarop de jongen zegt;
"Mijn vader draagt zijn hemd niet zoals u."
"Maar ik ben vader van velen." zegt de man, waarop de jongen;
"Mijn vader heeft 4 zoons, 4 dochters en 2 kleinkinderen, maar die draagt zijn hemd niet zoals u."
De priester wordt een beetje ongeduldig en zegt:
"Dat is omdat ik vader ben van honderden."
De jongen zit een tijdje stilletjes na te denken en zegt dan fluisterend:
"Zou je dan niet beter uw broek achterstevoren dragen in plaats van uw hemd?"

Dit is nu wat ik de vorige keer bedoelde met 'dancing on ice'
Ik ben daar samen met Giovanni naar gaan zien.
We hadden oud brood meegenomen en hij smeet het naar de eendjes.
Die arme beestjes hadden het echt niet gemakkelijk op dat ijs en ze slierden dan ook dikwijls uit.
Ze moesten het ook opnemen tegen enkele meeuwen, die het wel gemakkelijker hadden, hé!
Giovanni probeerde het brood toch eerlijk te verdelen.
We zijn dan ook naar make gereden, en terwijl Giovanni lekker warm binnen zat, was ik de koude aan't trotseren om die ijsfoto's te gaan trekken op het maïsveld achter make's tuin.
Ook de rijm was prachtig.
En hier en daar zag je nog een bloemknopje of een half bevroren plant of bloem ergens verscholen tegen de kou.
Om foto's te nemen is het wel een heerlijk weertje...maar om in te werken, da's wat anders!

Op kerstdag zelf zijn we naar Bellingen getrokken (niet ver van Halle), waar Wim zijn jongste broer woont.
We gaven onze kado's aan zijn ouders...een deken voor zijn ma met 'liefste mama' op en een schattige beer en chocolatjes...een stereo met CD-speler voor zijne pa (gekregen van Ben en Robby, want we vonden de juiste maat niet voor op zijn schouwmantel te zetten en zij hadden die nog staan...lief van hen, hé!) en hondenkoekjes plus bijtring voor Tuur, hun hondje.
Ze waren er echt blij mee.
Raymond had het al geraden, omdat Wim de maat van zijn schouwmantel had gevraagd...slim hé !
Foto1: Raymond, Wim zijne pa
Foto2: Wim zijn ma, Marie-Louise
Foto4: Wim zijn oudste broer Patrick met Mimi en Brenda
Foto5: Mijn boys met Martin en Arnould



Arnould (hun oudste zoon) kreeg préé en de voetbal-fotolijst waren we naar stonden te kijken, toen ik met mijn grote handtas die vaas tegen de stenen sloeg...en dat verhaal werd er natuurlijk bijverteld
We waren wel een half uurtje later, omdat we bijna niet uit ons bed geraakten, na het ochtenduur (4u) van de avond ervoor.
We moesten er om 13u30 zijn en 't is ook een klein uurtje rijden.
Wim zijn ouders laten altijd een traitteur komen, maar de soep was door Dirk zijn vrouw gemaakt.
Dirk diende op en dat ging zonder problemen.
Niet moeilijk...hij heeft een opleiding van kok genoten in een hotelschool.
Hij oefent de job wel niet uit.
Wim heeft ook in een hotelschool gezeten, maar hij volgde de opleiding slager en voert de job uit.
We aten lekkere soep en een heerlijk voorgerecht met een héle lekkere hoofdschotel.



Patrick, Wim en Dirk roken alledrie, maar geen van hen waar hun vader bij is.
De vrouwen roken ook alledrie...ikke, Catherine en Mimi, maar wij gingen naar buiten, zenne en hadden veel plezier.
We zijn tot na 20u gebleven en het was een plezante dag.

We hebben kerstavond bij make thuis gevierd en haar vriend Roger was er ook bij...ik noem hem Roger...op zijn Engels uitgesproken.
Ik was dan pas om 15u30 thuis van mijn werk en we moesten om 17u in Puivelde zijn, om groenten te helpen snijden...dat was nip, want de boys en Wim hadden zich nog niet eens gewassen...mannen hé, die denken dat ze de tijd van de wereld hebben...en op wie moet je dan wachten???...juist!
Ik gaf make haar kado...een trap met kerstman aan en versieringen...en voor Roger een kadobon van de colruyt om films mee te kopen.
Omdat ik op 1 januari de laten heb.
Mooie foto, hé...van klein naar groot
De tweede foto is mijnen oudsten Giovanni met mijn broer zijnen oudsten Robbe



Een uurtje later kwam de rest van ons gezelschap binnen gewaaid...mijn broer Joeri met zijn vrouw katia en de boys Robbe en Tibo...mijn tante Ingrid en nonkel Danny en mijn tante's zus Vivianne...en die zussen zijn echte lachebekjes...ge moet gewoon meelachen als die lachen.
We dronken eerst een aperitiefje en dan gingen we aan tafel.
Eerst soep die mijn schoonzus had gemaakt en die was zo lekker, dat ik drie borden op had.
Ik had dan bijna geen plek meer voor de gourmetschotels en groenten, zeg!
Foto 2 is Tibo, mijn broer zijn jongste zoon
Foto 4 is make en Vivianne



Na het eten speelden we een spelletje.
Iedereen had 4 pakjes per persoon gekocht van hoogstens 5 euro (Ik en Katia iets meer voor onze boys die ook meededen)
Eerst moesten we een zes smijten met de teerlingen, om een pakske te mogen pakken, dat open te mogen doen en voor ons te mogen zetten.
Maar dan was dat nog niet van ons!
Ik had 3 pakskes voor me staan, mijn schoonzus zeker 8 en Roger had na een héle poos eindelijk zijn eerste pakske...een lat chocolat.
Foto 1 is Wim en mijn tante Ingrid
Foto 2 Roger en mijn broer
Foto 4 ik en mijn schoonzus
Foto 6, Roger is content met zijn stuk chocolat



Als de pakskes waren uitgepakt, moesten we een één smijten, om een papierke te trekken en een opdracht uit te voeren.
Foto 1 broer en zus die zich van plaats verzetten
Foto 2 moeder en zoon



Soms was dat een mispoes...soms mochten we een pakske pakken en onder onze stoel leggen...maar soms moesten we omruilen van plaats of enkele plaatsen opschuiven, en dan waren we de pakskes die voor ons lagen kwijt...spannend, zenne!
Soms was dat een kartonneke waar ge aan moest trekken, waar dan confettie uit kwam gespoten.
Soms was dat een onozel pakske...een stuk zeep in penisvorm of in trofee-vorm (en wij wonnen die, vaneigest )
Soms was dat iets nuttigs zoals een piellamp, die ik kan gebruiken om de huisnummers te kunnen zien in het donker.
Soms was dat om iets lekkers mee te kunnen maken, zoals een kommeke om een kaarske onder te zetten en chocolat te laten smelten.
Soms was dat iets in de kerstsfeer...soms in de eetsfeer, zoals de 3 pakken senseopatjes...een miskoop van mijn broer, want ze hebben gene senseo
Wij hadden ons viertjes toch een heleboel pakskes verzamelt.
Ik had mijn piellamp en marnick zijn vergrootglas en chocolattesmelter.
Giovanni had de map die hij graag wilde hebben, en de confettiebuis...die kreeg hij op 't einde van mijn broer...en wij dan allemaal naar buiten om die confettie te laten vliegen op de straat.



Dan aten we een stuk ijstaart of een kerststronk met een tas koffie...zalig!
Mijn nonkel en mijn broer hadden een tikske te veel op, maar hadden gelukkig hun Bobetteke mee, die hen veilig naar huis brachten.
Thuisgekomen de foto's nog bekeken en om 4u in mijn bed, zeg!
Maar het was de moeite waard...zoooo plezant

We zijn dit weekend bijna niet thuis geweest.
Wim moest zaterdag een halve dag gaan werken...héél soms werken ze ook in een weekend.
Ik trok naar de winkels, omdat Ben en Robby een knappe kerstvaas hadden meegebracht, ging ik ook naar iets zien...een kerstman voor den Ben en een paspopje om juwelen aan op te hangen voor ons Robby.
We vertrokken dan naar oostende om een weekendje bij hen te blijven logeren.
We namen eerst wat kerstsfeerfoto's met vooral ons 'miss Robertina' (nu zonder rode pruik ) als fotomodel...en 't was precies of ze dat al jàààren deed...een natuurtalent, zeg nu zelf!



We kregen een taske koffie bij onze vrienden, met een klein glaasje koffielikeur bij, en dat smaakte, zeg!
Dan zijn we naar Ravelingen getrokken, waar we eerst in de bar iets dronken, een aperitiefje, ik dronk een ammarettoke on the icerocks!
Het restaurant was helemaal boven op ik peis 't negende verdiep...en daar had je een fantastisch mooi uitzicht op oostende en omstreken.
Spijtig dat het donker was, dan zouden we er foto's van kunnen trekken hebben...enfin, we hebben het toch geprobeert, maar tja...glas en donker, dat gaat niet, hé!
We aten eerst een voorgerecht en dat was echt jammie...een lauw slaatje met scampie's in een speciaal sausje.
Als hoofdschotel had ik steak champignonsaus genomen met frietjes...ook om je vingers af te likken, zo lekker!



Ik had geld genoeg meegepakt, maar we mochten van Ben niet betalen...hij trakteerde, zeg!
Wij hadden de vorige keer getrakteerd, maar dat was speciaal voor hun verjaardag!
We dronken nog een taske koffie in de bar, maar er werd muziek gerdaaid en nogal luid, dus waren we weg naar een ander cafeetje...eentje dat we dankzij Ben en Robby al héél goed kennen...daar nemen ze ons altijd mee naartoe.
Ik bestelde een ammaretto, om in dezelfde trant voort te doen, maar de vriend van Rudy had mij verkeerd verstaan, of zijne vriend Ronnie had het verkeerde gegeven...die amaretto zag ineens beigebruin...was dat toch wel bailys, zeker!
Geen probleem...dat drink ik ook...en nog enen...en nog enen...en nog enen...en zelfs nOg enen... ...dat smaakte zo goed, hé!
Niks van gevoeld...misschien wat teveel ijsblokskes in gedaan, 'k weet het niet...ofwel kan ik er nogal goed tegen...en 'k moest nu niet rijden, hé!
Ze hebben daar ook veel keuze in het bier en daar hebben Wim en Robby van genoten...Ben noemde die avond Bob.
We hebben veel herinneringen opgehaald en veel gelachen.
Ik ken Robby al 8 jaar en zij was er bij toen ik Wim leerde kennen.
Die avond zo'n 5 jaar geleden, zijn ik en Robby tot 14u uitgegaan en Wim dacht al niets met mij te beginnen, omdat wij zo'n uitgaanders waren.
Maar dat was eens een uitzondering, want anders waren we altijd voor 11u thuis
Wim had al geslapen en gaan fietsen met de wielerclub waar hij toen lid van was.
Hij noemde haar een 'levenslustige dame'...zal nog niet...ik ben ook met meisjes van 18 jaar uitgegaan tijdens mijn studie's verpleging, terwijl ik al dertig was, maar die waren al rap moe en ook rap naar huis. Maar Robby niet, zenne en ze was dan toch ook al 53 jaar, hé!...en dan van 's morgensvroeg wakker zijn en uitgaan tot 14u...
Ben wilde niet dat wij alles betaalden, maar wij wilden niets aanpakken, want hij had al genoeg getrakteerd.
Maar niksvan...dan maar als préé voor de jongens gegeven voor hun Nieuwjaar...en die waren daar superblij mee!
We hebben terug op 't appartement zitten tetteren tot bijna 4u.
De volgende dag aten we boterkoeken en namen we foto's van een klein kerstvrouwtje...Bijoux.



We zijn dan naar de kerstmarkt gegaan, op onze koop en in een winkelgallerij waar een reuzekerstboom staat.

 

We moesten onze voeten laten opwarmen in een gezellig cafeetje, want die waren bevroren.
We zijn ook naar het stadspark getrokken waar mooie kerstversieringen hingen, echt prachtig!
Het uurwerk was versierd en er hing een grote luster boven het meer.



Dan begon mijn digi te mankeren en dat was niet de eerste keer.
Ik en Giovanni hadden de lens al eens uit mekaar gevezen, omdat er vuil tussen zat, maar ge kunt daar moeilijk aan.
Toch werktte hij terug en dan ineens nu altijd maar uitvallen.
Ik stak er andere batterijen in en 't was gedaan...die konden zeker niet tegen de kou...was wel ambetant!
Ik heb toch ook nog het mooi versierde casino kunnen fotograferen en een soort fontein.



We kregen nog een hoop films en boeken mee om te lenen en dan reden we om de boys naar Denderbelle...in de dichte mist, je kon maar 50 meter ver kijken!
Ik was blij dat Wim reed, aaaaaamai!
Het was weer een supertof...keigoe...megaplezant weekend...we hebben ervan genoten!!!!!!

We hebben het hier al ENORM druk gehad.
Eerst een druk weekend, we zijn gewoon niet thuis geweest.
We zijn een weekend bij onze goede vrienden Ben en Robby (romx46) blijven logeren...foto's en verslag volgen later.
We hebben geen kerstverlof...Wim was wel gisteren en vandaag thuis.
Ik enkel vandaag en morgen is het weer een werkdag voor ons.
Donderdag heb ik misschien sjans...omdat ik en mijn hoofdvepleegster allebei dezelfde toer hadden.
Ik heb meer overuren dan haar, dus mag ik thuisblijven, maar ik sta van eerste wacht.
Gisteren kerstavond bij make gevierd...foto's komen ook later.
En vandaag kerst bij Wim zijn broer...ook deze foto's volgen later.
Jullie zien het...ik sta ongelooflijk achter op mijn blog...met mijn artikels en mijn blogbezoekjes.
Ik vraag alleen...heb geduld met mij.
En bedankt voor de mooie e-mails...echt plezant!
Via deze weg wensen we jullie

PRETTIGE KERSTDAGEN!!!!!

vanwege mij...Wim, Giovanni en Marnick!

Ook weer een mooi dier in Le monde Sauvage...getrokken tijdens de roofvogelshow.

Ik had geen sjans vandaag...hélemaal geen lucky day!
Ik moest volledig omrijden te Moerbeke-Waas en de oorzaak was een groot accident.
Moerbeke is in twee gesneden door de expresweg en ik moest aan de andere kant zijn.
Ook de expresweg was via de Kruisstraat niet meer te bereiken.
Ik had wel sjans dat ik mijne weg nogal goed ken en ik geraakte zonder omleidingsborden ter bestemming (waren nergens te bespeuren)
Er stonden twee agenten aan de afsluiting, maar ik had het al via de radio vernomen.
Het weer viel niet mee...het was wel niet glad...dat had ik al getest door hard te remmen.
Toch begon ik ineens in een bocht een kleine 'break-dance' te doen.
Ik kon mijn autootje recht houden door wat bij te sturen...dus sjans dat ik niet uit de bocht vloog, hé!
Na het werk ging ik met Wim naar de Euroshop om kerstgeschenkjes voor zijn ouders en petekindje (zoontje van zijn jongste broer)
We waren naar de voetbalkado's aan't zien voor een kleinigheidje, om dat samen met zijn pré af te geven...met die grote sjacoche die ik van een patiënte kreeg (ik kreeg er al 4 in totaal) en ik keer mij om alles beter te bekijken.
Ik hoor ineens...KABOEM...ergens in de winkel, maar wel dichtbij...en ik had eerst niet door dat ik de veroorzaakster was van het lawijt...een vaas op staander tegen de stenen!
Ikke met schaamrood tot achter mij oren, want ik was ineens het 'toppunt van aandacht'
Een gast kwam de scherven opvegen, maar riep er iemand bij, want het was niet zijne gang!
Ik keek naar het prijskaartje...zo'n 22 euro...en verwachte mij al aan een rekening!
Die dame was wat boos, dat zag je "je moet wat voorzichtiger zijn, hé madammeke" na mijnen uitleg van mijn grote sjacoche...ze verdween...wij bleven wachten op die rekening...en die kwam niet...had ik sjans, zeg!
Maar wacht eens efkes...drie keer sjans...en scherven brengen geluk!!!!!!!!!
Nu liep ik al zeker 3 dagen met 2 win for life's in mijn grote sjacoche en ik had die nog niet eens afgekrast.
Ik ben daarjust rap mee begonnen zie en wat peisde?

NIETS...NOPPE...RIEN DE KNOTS...NON DE BOTTEN!

Pfff en ikke maar denken dat die 'notsoluckyday' toch eerder een lucky day was!
'k Had ze beter laten zitten waar ze zaten, zenne!
Amai!

Dit is het vervolg van de Bazel-Foto's.
Ik was met de boys wel al eens in het kasteel en rondom geweest, maar dan waren we niet zo ver gegaan en nu was dit brugje met hekske een ontdekking...en een foto-nemen waard.
Ik ga soms op fototocht en denk dan "wat moet ik nu fotograferen...geen paddestoelen meer te zien, geen bijtjes, geen bloemen...niets anders dan afgevallen bladeren" en dan begon het nog te regen ook.
Maar toen ik tussen de struiken zat, zag ik de ene geschikte fotoshoot naar de andere...en zie hier het resultaat...ikke die niet meer weet wat te fotograferen ...tis toch weeral een reeks geworden van een 18-tal foto's, hé!
Gisteren zijn ik en Giovanni, die vrij was door zijn examenperiode, naar 'Dancing on ice' gaan zien en ik heb dan weer foto's genomen...maar daarover meer als ik de foto's op mijn blogske zet.

Ik heb feitelijk iets verzwegen van zondag...ik heb namelijk iemand gezien die ik feitelijk niet mocht zien, omdat die persoon iets aan't doen was dat niet mocht.
Met andere woorden...ik heb haar betrapt...op vreemdgaan!
Ik zat dus met de boys in den Antus en ik herkende haar direkt...Robby...euh?
Wat doet zij hier? Ze zit toch in Oostende?
En wie zit daar bij haar?
Diene tovenaar die Harry Potter ook goed kent.
Hij zag dat ik hen betrapt had en wilde mij verblinden of zichzelf onzichtbaar maken door gebruik te maken van één of andere toverformule.
Die deed het duidelijk niet, want ik zag hem toch en trok een foto...tot zijn ongenoegen.
Ik denk dat het door den alcohol kwam dat die formule niet werktte...de tafel stond vol lege wijnglazen.
Robby deed alsof haar neus bloedde...zij dacht waarschijnlijk dat ik haar minnaar niet zag...pech voor haar...ik zag hem toch!
Hoe moet ik dat nu aan haar ventje Ben gaan zeggen, de zaterdag dat eraan komt!
Ik zal het zéér voorzichtig moeten doen.
Nu krijgt hij geen schoon roos sjacohke, maar de ontrouw van zijn vrouw op zijne schoot geworpen...de arme ziel!

( 'k Heb weer met een programmake van Cyber_omatje zitten spelen)

Gisteren was een rustige dag voor ons...toch voor mij en de boys.
Wim is met de overgebuur Luc naar Opwijk gereden om er dia's te bekijken over wielertoeristen die naar de Pyreneeën zijn geweest.
Luc zou graag een wielerclub oprichten met sponsers en dan trips gaan doen naar het buitenland.
Zoals Wim die ooit naar Frankrijk is gereden met de club waar hij vroeger lid van was.
We gaan al beginnen met een weekendje Ardennen volgend jaar rond mei en misschien eens naar Parijs...zou tof zijn.
"Dan kunnen de vrouwen achterkomen" zei Luc..."Neenee, wij zullen al vooroprijden" (wij met den auto, hé!) gaf ik als antwoord...aja!
Hij was wel al om 23u thuis...dus nog een film opgezet en ons viertjes naar zitten kijken.
Vannemorgen was hij al vroeg weg om met de buren een wielertoer te gaan doen.
Ik ben met de boys naar het stationsplein gaan zien, want als je de stadsfolder mocht geloven, dan waren er steltlopers, acrobaten, jongleurs, clowns en allerhande andere theaterfiguren en artiesten te zien...beginnend aan het stationsplein en eindigend om 19u op de markt met een spetterend vuurwerk.
Na eerst wat foto's te hebben genomen aan het station en de enorm grote ijzeren bol, gingen we op zoek naar die theaterfiguren.









We vonden enkel een jongleur die met vuurfakkels aan't jongleren was, maar hij had er genoeg van (de fakkels vielen meer op de grond dan wat anders) en hij stopte ermee.
We zagen wat kinderanimatie, zoals grote zeepbellen maken...die kerel vroeg aan de boys of ze dat wilden doen voor 2 minuten, maar dat zagen ze niet zitten





We liepen de Stationstraat door, een winkelstraat die van het Stationsplein naar de markt loopt, in de hoop daar andere artiesten te vinden.
We kwamen een Engelsman tegen, niet verkleed en die daar niks stond te doen.
We zagen twee clowns, of wat ervoor doorging (enkel wat witsel op hun gezicht) die er ook al de brui aan gaven en weg waren.
Ook twee steltloopsters, het meest bezienswaardige van gans die groep 'artiesten', die ook al niet rap genoeg naar het stationsplein konden lopen.
Twee Aliëns zagen we ook...die de mensen begonnen te fotograferen die van hen foto's namen, en naar een kinderfietsjke zaten te staren om één of andere reden...tof, zenne!









Aan de markt gekomen, zagen we ook nog een acrobaat staan...ik denk toch dat het ene was, omdat hij aan een stelling stond waartussen een koord was gespannen...maar die deed ook niets...jongens toch!
Er werd ons levende standbeelden belooft...maar de enige beelden die we zagen waren degene die er al jaren staan...zoals die 3 rennende naakte tieners, die ooit op het Stationslpein hebben gestaan en nu een plaats op de markt hebben gekregen.
Ik nam ook een foto van het reuzerad dat 38 meter hoog is en van het gemeentehuis.







We zijn dan iets gaan drinken in de Tia en daarna iets gaan eten in den Antus, waar het goed warm was...een croque Antus...is met bolognaisesaus.
Nog wat sfeerbeelden getrokken...het gemeentehuis in het donker en de boys aan de kerremis...met Marnick zonder armen..."Nee mama, ik moet geen jas aandoen, want ik heb mijnen dikke trui aan en mijnen bodywarmer, da's genoeg!"...en dan hebben ze het koud, hé!





En dan terug via de Stationstraat naar het Stationsplein gewandeld...op zoek naar die artiesten van in de folder, die we tot nog toe niet gevonden hadden...zoals een reuzegroot rondlopend oog?????
Die Engelsman bleek aktief te zijn geworden en jongleerde balletjes via zijne mond...slikte ze binnen en vond ze na schudden in zijn gat...lossendoor zijn broek, zeg!
Niet de moeite om te fotograferen...niet verkleed en o zo saai!
De boys naast een kerstboom met kerstverlichting op de achtergrond in de Stationstraat...dat was veel interessanter!



We dachten dat we de ganse groep artiesten op het plein zouden tegenkomen, maar geen kat te zien!
Het was dan al bijna 18u en dan zouden ze daar verzamelen om naar de markt te wandelen in een grote stoet...we zijn dan maar naar huis gegaan...zo'n grote teleurstelling, zeg!
We liepen wel voorbij een 'parking voor artiesten' en ik peis dat we ze gezien hebben...waarschijnlijk ontwakend vanuit hun bestelwagens ...'t was te koud om door de straten van Sint-Niklaas te lopen, zeker?
Maar alléé...we hebben er een moeder-zoonsdag van gemaakt en hebben ons toch geamuseerd.

Gefluister in mijn oor
met je armen om mij heen
"Ik laat je nooit alleen,
we gaan ervoor!"

Ik geniet van die woorden
die zich een weg banen
waardoor we ons in de hemel wanen
ik verlies het noorden

Die warme adem tegen mijn gezicht
doet mij helemaal leven
laat mij op wolken zweven
ik luister en ik zwicht

Geen geluid in je stem
maar toch hoor ik het goed
kijk wat het met me doet
ik geniet en ik kerm

Zonder dat je me aanraakt
geniet ik van jou
voel ik mij vrouw
heb je mij gelukkig gemaakt

Dat klein gebaar
het gefluister in mijn oor
zorgen gaan teloor
want ik weet...
je staat altijd voor me klaar

Wat vinden jullie van mij?
Schone madam, hé?
En pas op...da's dan nog niet eens van mijne schoonste kant getrokken, zenne!
Oesje, dat begint hier ineens te stinken...'t zal stoEFerij zijn
Neenee, ons Robbyken heeft revange genomen...pay-backtime!
('k Was zo stom om haar de link door te geven van dat programmake van bij Cyber_omatje)
Ze dacht zeker "Gij mij zo veranderen gelijk of ik kreeg ne face-lift, zal ik es terug bij jou doen, zie!"
en voila...ziehier het resultaat!

PRETTIG WEEKEND allemaal!
Geniet ervan, hé!

Da's ook een plezante foto, ook in 2006 in safaripark 'le Monde Sauvage' getrokken.
We mochten normaal geen ramen openen, maar als toerist zijnde doe je dingen die juist niet mogen, hé!
Dus wij onze vensters open en ook open dak.
En dan maar die giraf proberen lokken met een koekske.
Het lukte deels, hij kwam dichter, maar dichter dan dit kwam hij niet en hij kwam niet aan het koekske.
Spijtig...maar misschien wist hij het van mij van toen ik kleintjes was, dan ging ik met mijn ouders naar de zoo van Antwerpen.
Ikke maar zagen en zagen voor een pak mokskes om aan de giraffen te kunnen geven.
Ik kreeg diene pak, maar ik hield hem schoon voor mijn eigen...ik was een echt hebbertje, hé!
Make heeft dat fotootje nog en ik pak die zak stevig beet, met zo'n gezichtje van "Hij's van mij en ik los hem nooit meer!"

Deze foto's dateren nog van eind november...zolang is het geleden dat ik op fotorooftocht ben getrokken.
Het slechte weer liet het niet toe...ofwel giet het of het hagelt en daar dan nog eens die wind bij...probeer dan maar eens ne foto van een bladje te trekken
Ik merk ook op mijn trektochten dat er veel wantrouwen is onder de mensen.
Die maan in de vorige reeks nam ik in Puivelde en ik zag het bij het passeren, dus reed ik achteruit, ik parkeerde mijn auto en ik ging die dreef in, waar ik een schoon zicht had op die maan en dienen boom.
Een man kwam van zijn boerderij een kijkje nemen en kwam mij zelfs achterna in die dreef om te vragen wat ik daar deed.
Toen ik mijnen digi liet zien, hij de maan ook zag en ik zei dat mijn make in Puivelde woont, was hij gerustgesteld.
Ook toen ik de zonsondergang fotogrageerde te Temse, kwam er een oudere man van zijn erf af en hij hield mij in de gaten.
Idem dito toen ik voor deze fotoreportage op toer was en ik mij efkes aan de kant had gezet, omdat het nog iets te donker was om te fotograferen.
Ik ben dan maar wijselijk vertrokken en ben naar het kasteel Wissekerke te Bazel gereden.
Ik had brood meegebracht voor de eendjes en ik stond bij die ezel die je op de foto ziet.
Een werkman was hooi aan't vergaren om hem eten te geven.
Een wandelaar passeert mij en keert na een 100-tal meters op zijn passen terug.
"Ge durft de ezel niet voederen, zeker?"
Ik antwoordde: "Nee, da's brood voor de eendjes. Er staat duidelijk op dat bord geschreven dat we de paarden en ezels niet mogen voederen."
Volgens mij was dat iemand van daar die mij op heterdaad wou betrappen...jongens toch, kan men zijn hobby niet meer in rust en vrede uitoefenen zonder dat men op de vingers wordt gekeken met een wantrouwige en strenge blik...pfff!
Enfin, ik ben verder gewandeld de natuur dieper in en ik kwam voor de rest geen kat meer tegen...gelukkig!
Kon ook niet anders, 't was wééral eens beginnen regenen.
Ik zag mooie dingen die het fotograferen waard zijn, zoals een vergaan blad, waarvan enkel de nerven over bleven...duiven net ontwakend op een tak...het kasteel...enz...mooie natuur!

We hebben een jarige vandaag...ROBBYke!
Ze is nu 61 vanaf nu!
Ze heeft ook een blog, maar ik ken Robby (blog ROMX46) al wat jaartjes...nog van voor seniorennet bestond.
Ik heb sennet trouwens leren kennen via Robby.
En we hebben al héél wat samen meegemaakt en supervéél plezier gehad amai!
Ik kan stoten vertellen, maar dan ben ik morgen nog bezig, hihi!
Ongeveer een 5-tal jaar geleden zijn ook Wim en haar ventje Ben erbij gekomen.
We zijn vrienden voor het leven!!!!


HAPPY BIRTHDAY zoetje...our birthdaygirl...
van mij, Wim, Giovanni en Marnick!

Amai, da's een plezant programmake...ik amuseer mij daar rot mee.
Ik heb weer een aantal 'zotte' foto's.
De zotste eerst...
'Miss Roberta' en 'Miss Alexandra'

'Pink Benny' wil gaan choppen

 

' Cidero Wimmo' heeft dorst

 

'Hugetta' (make) en 'Lisetta' (Roosje) 

 

'Negro Marnicko' en 'Vanni Denver'

 

Ik heb de zaterdag twee rare kwieten op bezoek gehad, hé...nie te doen.
Ze zeggen van mij dat ik een beetje 'zot' ben, maar ge moet eens naar dees twee kijken...die zijn 100 keer zotter dan mij en bij mij is't al erg!!!!
'Robby Reggae', 'Pink Benny' en 'Rom-triple-X'
hihi...neje, ik kom just van het blog van CYBER_OMATJE en 'k heb mij daar reuzegoed geamuseerd!

Gisteren had ik een zware dag.
Ik had de morgendtoer en ik voelde niks toen ik opstond...ook niet toen ik gegeten had en naar mijn eerste patiënte vertrok...maar plots kreeg ik steken in mijn maag!
Zo erg, dat enkele patiënten voor verpleegster speelden en mij een pilletje tegen maagpijn gaven...de rollen waren omgekeerd
Het bracht echter totaal niks op, het verslechterde alleen maar.
Ik deed mijn best en sleepte me voort...van de ene post naar de andere...in een vertraagd tempo en met helse pijnen...tot ik het niet meer uithield.
Ik heb naar mijn hoofdverpleegster gebeld en naar enkele collega's, die de laatste 5 patiënten van mij overnamen.
Ik zou hen misschien nog gedaan hebben, ware het niet dat die enen een zware patiënt is, waar ik 's morgens al zoveel moeite mee had gehad om hem uit zijn bed te halen, in zijn rolstoel aan tafel te wassen en in de zetel te zetten...dat was een marteling, want ik had geen beetje macht en zijn vrouw is liever lui dan moe...zij ligt de ganse dag op de zetel en laat ons sukkelen met haar demente man van groter dan 1 meter 80...zelfs gisteren, terwijl ze het kan,hé!
Héél soms helpt ze wel eens, maar de keren dat ze dat deed is op 1 hand te tellen.
En ik zou er voor de tweede keer naartoe gemoeten hebben om hem uit de zetel te nemen en op de WC te zetten, dan weer de rolstoel in en terug in de zetel...pfff...ik had daar de moed en de fut niet meer voor!
Mijn ene collega moest al voor een zieke inspringen die met buikgriep thuis zit...en dan nog die zware patiënt van mij, zeg!
En mijn andere collega nam er drie over...ene patiënt hadden ze overgeslagen, maar die vond dat gelukkig niet erg.
We hangen wel sterk aan mekaar, ons team.
Ik ben naar huis gereden, heb de rolluiken naar beneden gedaan in de living (boven hebben we die niet) en ik ben op mijne zetel in slaap gevallen tot 16u.
Dat heeft deugd gedaan, want ik was weer genezen...de pijn was weg.



Vandaag heb ik ook geen maagkrampen gehad en ik heb goed kunnen doorwerken.
Mijn collega, de vaste verpleegster van de toer die ik nu deed, kwam daar met een verhaal af van een man van 35 jaar die zich in vol ornaat liet bewonderen.
Awel...ik geloof haar, want ik heb vandaag hetzelfde bij dezelfde patiënt meegemaakt.
We moeten een wondje bij hem verzorgen aan zijn stuit (boven zijn poep, dus hé!) en hij had een badjas aan toen ik binnen kwam.
Die deed hij uit en hij ging volledig naakt op de zetel zitten...met zijn poep omhoog.
Daarna deed hij zijn badjas zelfs niet direkt aan en stond hij gewoon in zijnen bloten met mij te praten, terwijl zijn vrouw de keuken ondertussen opdweilde.
Mijn collega heeft zelfs gezien dat ze allebei naakt rondliepen.
De meeste mensen zijn aangekleed, toch voor een wondzorg...dit maken we dus niet veel mee...maar mijn ventje is van veel beter materiaal en body voorzien, zenne!
Mijn hoofdverpleegster vertelde ons dat zij ooit heeft meegemaakt dat een koppel lag te seksen terwjl zij binnenkwam en er zeker niet mee ophield.
En een mannelijke collega idem met datzelfde koppel.
Da's ongelofelijk zoiets, hé!