Anno 2001: Ik vertrok op 21 juli met mijn toenmalige vriend en diens hond Chicco, naar Italië, in zijn volumewagen.
Mijn boys waren bij hun papa, zijn boys bij hun mama, we namen ons gerief en 2 matrassen mee en we waren weg...Bella Italia!
We reden via Duitsland en Oostenrijk, via de Brennerpas.
Onze eerste stop waren de Dolomieten, en het leek alsof we Oostenrijk nog niet uit waren, mooie bergen en houten huizen, echt knap!
We kwamen in Passo Selva Cal Gardena, langs zeer kronkelige wegjes en het ravijn vlak naast ons.
We dronken iets in een koffiehuis en installeerden ons voor de nacht, aan een riviertje.
De volgende dag bekeken we de bergen van wat dichterbij en we gingen via een kabellift naar boven.
In passo Sella zaten we op 2244m hoogte, bijna totaan de besneeuwde bergtoppen.
We hadden een kampeertafeltje mee waar stoelen aan vast hingen en we aten midden in de bergen...dat was echt de moeite!
Chicco was mee als waakhond, een bordercollie met roze snoet, waar we veel beziens mee hadden, een doodbrave hond.
Daarna reden we richting Trento en we volgden Riva Del Gardia, het Gardameer.
In het stadje (Ik heb de naam niet genoteerd) aten we een pizza.
We besloten om aan een parking te kamperen aan het meer en de dag erna besloten we te blijven om te gaan zwemmen en zonnen.
Dan reden we verder en kwamen in Sirmione, een plaatsje op een schiereiland aan het einde van een landtong die het Gerdameer inloopt.
En daar is een prachtige waterburcht te bezichtigen.
Ik at daar ook een spie gele watermeloen...iets dat ik nog nooit geproefd had.
's Avonds waren we weg naar Verona om het coloseum te bekijken.
Er stonden reuzegrote ridders, omdat ze er een toneelstuk gingen opvoeren.
Ik heb wel wat foto's genomen, maar bijna allemaal met mijn ex-vriend of van ons samen, en omdat ik hem niet op mijn blog wil, heb ik de schare foto's zonder hem uitgekozen.
Ik nam toen nog niet zovéél foto's als nu 
Ik koop op mijn reizen ook veel postkaarten, hetgeen soms de mooiste foto's zijn.
We liepen het stad in en dronken iets op een terrasje.
Van Verona volgden we Vicenza en Venetië.
Daar waren we verplicht om op een betaalparking te kamperen.
De volgende dag moesten we een muilkorf kopen voor Chicco, of we mochten Venetië niet binnen.
Chicco had het eerst niet graag, maar was het daarna toch gelukkig al wat gewoon.
Met de bootbus vaarden we via de grote kanalen naar het San-Marcoplein.
Het was er prachtig...en vol duiven.
We kochten duiveneten en konden dan mooie foto's nemen met die duiven op ons.
We liepen het stad door, bekeken de mooie kraampjes en deden een tochtje in een gondel.
We gingen een pizza eten en mijn ex-vriend liet zich een henna-tattoo op zijn arm zetten.
Het werd echt té druk in Venetië en we besloten om verder te trekken.
Onderweg in Ravenna kochten we eten in een supermarkt, om in onze koelbox op eletriek te steken...en iets tegen de muggen.
We maakten een strandwandeling en het was daar zeer winderig, het begon 's avonds zelfs wat te regenen.
We vonden een slaapplaats in een veld onder notenbomen, akelig...maar veilig met de hond die vooraan zat onder het dashbord.
We kwamen ter bestemming, San Marino...dat feitelijk een aparte republiek is.
We moesten er via een kabellift naar boven, voor Chicco betalen en hij moest zijn muilkorf weer opzetten.
We zagen knappe burchten met 3 torens die een eind van mekaar stonden en je had er een fantastisch uitzicht over het stadje beneden aan de berg, met mooie gebouwen en smalle winkelstraatjes.
We lieten een caricatuur van ons maken door een plaatselijke tekenaar dat was de moeite!
Dan reden we terug richting Rimini en volgden we de kustlijn en van daar via de autostrade, waar het péage was, zoals in Frankrijk.
We volgden pésaro, Ancona en Pescara, waar we van de autostrade afgingen.
Iets voor Vasto zochten we een slaapplaats.
De volgende dag vertrokken we richting Termoli, waar we moesten afslagen om aan de andere kant van Italië uit te komen, aan de andere kustlijn.
We zagen onderweg een groot verlaten meer en we besloten om daar te gaan zwemmen.
We begrepen al rap waarom er geen volk zat...je moest toeren uithalen om door het onkruid totaan het meer te geraken en je zakte in het zand.
Dat hield ons niet tegen...we hebben er zelfs naakt gezwommen, tussen de kleine mini-visjes
Dan volgeden we Compobasso, Benevento en we kochten er eten in een winkeltje.
Die vrouw was helemaal niet vriendelijk en hied ons goed in de gaten, alsof we haar winkel zouden leegplunderen.
We aten op onze picknicktafel, die tussen de mieren stond en blijkbaar nie stevig genoeg, want ik viel met tafel en al achterover , niet zo plezant op dat moment, mij serieus zeer gedaan aan mijn elleboog.
Dan volgeden we Salerno, omdat we Pompeï wilden zien.
Als je de geschiedenis kent, dan weet je dat er iets te zien is.
We hadden de pech dat het al avond was, geen kaartjeswinkels meer open en enkele onvriendelijke Italianen te zien, die ons daar bijna wegkeken.
Toch aten we ginder iets en mijn ex-vriend wilde daar zo rap mogelijk weg uit die vuile stad, overal lag er afval.
We volgden Napoli via de autostrade.
Dat was een grote stad met enkele verlichtte burchten, maar het was al laat in de avond en we reden verder.
We reden totin Caserta-Noord en iets voorbij Càpua vonden we een slaapplaats.
Mijn ex-vriend reed ineens ver genoeg, zodat ik niet kon vragen om er overdag terug te keren
Daar heb ik énorm véél spijt van, want achteraf hoorden we zeggen dat het één van de mooiste plekken van Italië was...doeme toch!
De stad is bedolven onder lava en assen en is daarom de best bewaarde stad geworden van de oude tijd, met versteende mensen die nog in de houding liggen van toen de lava hen te pakken kreeg.
Dit hebben we gemist!
Het amfitheater bestaat sinds 80 voor Christus.
Augustus 79 na Christus werd voor 2000 van de 20000 inwoners fataal...een lava van 6 meter bedolf de stad.
Enfin, misschien komt dat er ooit nog eens van om het te zien...het staat op mijn verlanglijstje.
We kwamen in Saluti da Gaeta waar een burcht te zien was, vlak aan de zee.
Het was er in ieder geval knap en we maakten er een wandeling.
De burcht was niet te bezichtigen, die was in militaire handen.
Onderweg naar Rome aten we in een chique restaurant.
Ik vroeg spagghetti bolognaise en dat kenden ze daar niet.
Ik kreeg spaghetti met een blik gepelde tomaten over gegoten en ik betaalde daar veel te veel geld voor.
In Rome aangekomen, bekeken we eerst een oude vervallen burcht, Terme di Caracalla...maar met Chicco mochten we er niet binnen.
We kwamen aan Castell Angelo of de Engelenburcht...en omdat Chicco wéér niet naar binnen mocht, ben ik op mijn eentje gaan kijken en dat was adembenemend knap!
Ook het uitzicht over Rome vanaf daar.
We zagen het mooie witte gebouw, Piazzo Venezia...ook ruïnes Foro Romano...het colloseum...Piazza Navana en niet te vergeten...Vaticaanstad, hoewel het al 's avonds was en mijn toestel nog geen digi was (spijtig genoeg) maar een pentax.
Het St-Pietersplein was echt wel de moeite waard om te zien.
En als ik van de bron dronk...dan werd ik misschien wel een 'heilig beeldeken'...hoewel dat nogal moeilijk zal zijn om dat van mij te maken
Ook in Rome gingen we een pizzeria binnen.
De uitbater was al in België geweest, zei hij...in Brussel en in Antwerpen en hij had er lekker gegeten.
We kregen een glaasje sterke drank aangeboden en hij blééf maar babbelen.
Een sympathieke kerel die erg voor Belgen was.
Rome was de moeite waard, maar je hebt meer dan 1 dag nodig om alles te bekijken.
En wil je de autostrade vermijden om uit Rome te geraken...dat lukt dus niet.
Het is een grote stad zonder borden...behalve die voor de autostrade, die worden goed aangeduid.
Een uur later vonden we pas een goede slaaplaats.
De volgende dag gingen we terug gaan zwemmen, en daar had Chicco enorm veel beziens met zijn roze snoet en zijn spel met een tennisbal.
Even voor Grosseto zagen we een zonnebloemenveld en we namen er een foto.
Dan kwamen we aan in Siëna en er was juist een feest aan de gang, met een stoet.
Het was dan al 's avonds en we zagen de verlichte Dom...echt knap!
We zochten een slaapplaats dichtbij en gingen sanderendaags terug om de stad te bekijken, iets te drinken op een terras, en we kochten er een voetbaltruitje van Ronaldo.
In Siëna is er veel te zien dus de moeite om eens terug te keren, het is er fantastisch mooi, met zijn schelpvormig piazzo del Campo (het plein waar om de 2 jaar paardenrennen worden georganiseerd, de Palio), de Duomo (Kathedraal of Dom) en de torre (toren).
We zijn wel in Firenze geweest, maar we wisten toen niet wat er allemaak te zien was, en we wilden naar Pisa.
We picknickten in een veld met stro-balen en het was er heet! De zon scheen volle bak, 35 graden.
In Pisa zie je de Torre Pendente of de scheve toren van pisa.
Ik dacht dat die groter was, hij viel mij wat tegen van grootte.
We mochten er ook niet op, omdat hij verstevigd werd tegen het verder scheefzakken.
Mijn ex-vriend heeft nog geprobeert om hem terug recht te duwen, maar da's niet gelukt .
Ik had dat ook beter gedaan, dan kon ik de foto hier op mijn blog zetten.
Na Pisa zijn we via Lago Maggiore (In het uiterlijke zuiden van Zwitserland, waar drie landen samenkomen) terug gekeerd naar België.
Het is een héél knap meer, echt de moeite!
We hebben daar nog een nachtelijke duik genomen en hebben een nachtje aan het meer verbleven.
Een nadeel is dat je in Zwitserland een vignet moet kopen voor een gans jaar, gewoon om het land te doorkruisen.
Ze staan aan de grens te kijken of het vignet op je ruit kleeft, anders ga je het land niet uit!
We hebben veel gezien, echt een prachtreis.
In de reeks 'Kaartlezer' ook mijn andere reisverslagen te lezen.
Te bekijken in mijn archief.
Ik zet er later de datums bij, nu ga ik mijn bedje in, morgen om 6u gaan werken.
Volgende keer Duitsland, samen met Wim en de boys in 2005.
PRETTIG WEEKEND!
Mijn gedicht: Liefdesverdriet
