Bekijk de wereld om je heen
zie de natuur haar pracht
die zoals geenéén
je overrompelt met haar kracht

Bekijk de mensen om je heen
die druk hun leven leven
Je bent duidelijk niet alleen
je hebt zovéél te geven

Bekijk de kinderen om je heen
die lachend hun spel spelen
Ze doorbreken iedere muur, elke steen
om je hart te komen stelen

Bekijk de dieren om je heen
die je aandacht vragen
en je met hun blik meteen
in je hart doen dragen

Bekijk daarna je eigen persoon
helemaal van kop tot teen
Je valt wel eens uit de toon
maar je hart is niet van steen

Wanneer je alles hebt bekeken
en het valt je wel goed mee
de jaren zijn niet doelloos verstreken
en je bent recht door zee,
wees dan happy en tevree!

Ik had de vroegen vandaag toer Stekene en toen ik op een oprit van een patiënte reed, hoorde ik een raar geluid...'t IS NIE WAAR, hé!...een platte band.
Ik verzorgde haar wondje eerst en zette me dan op de pechstrook, niet ver van de lichten om naar Hulst te rijden.
Ik deed handschoenen aan, nam mijn deken, krick en kruissleutel om de bouten los te maken (daar kun je goed op springen om de bouten los te krijgen) en ik begon eraan...ik verving mijnen band door mij reservewiel.
Niemand die eens stopte om te vragen of het ging.
Er kwam een jonge gast afgewandeld en die vroeg of hij kon helpen "juffrouw" zei hij er achter en mijne neus krulde om ...ik was de bouten van mijn reservewiel aan't vastvijzen.
"Ja graag!" zei ik...'t was ne knappen, amai...hihi!
Hij vees ze met veel mannekracht aan en ik krickte den auto weer naar beneden, ik kon weer voort.

Ik had de garage gebeld, omdat ik een andere band moest hebben, maar die waren in verlof.
Via een ander nummer, kon ik hen bereiken.
Ik mocht de auto na den toer bij hen zetten en er s' avonds weer om komen.
Maar mijn hoofdverpleegster stuurde me naar een bandencentrale.
Ik had de pech dat het middagpauze was en ze veel werk hadden aan de auto's waar ze aan bezig waren.
Bleek dat die band te neig was afgesleten aan de buitenkant, en die aan de andere kant ook, dus werden dat 2 nieuwe banden en uitlijnen.
Ik heb er een uur gezeten, maar ik ga die morgen wel inbrengen, zenne...dan is dat uur betaald.
Ze mogen al blij zijn dat ik vanmorgen de garage niet moest bellen, dat ik zelf een band kan veranderen...hetgeen onze mannelijke verplegers zelfs niet kunnen.
Ik vertelde het aan de patiënten en ene was ervan verschoten "Een vrouw die nen band kan veranderen??? Da ziede nie veel, amai...da ga ik voortvertellen!" en ikke fier

We zijn de zaterdagavond lekker gaan chinezen...op uitnodiging van onze verzekeringsagent Guido en diens vrouw Rita.
Guido is een vriend van makes vriend en hij hielp mij na mijn scheiding met allerlei zaken, die dankzij hem toch goed tot een einde werden gebracht.
Ik ben dan met alles bij hem gegaan.
Hij heeft ons ook geholpen met de lening en is ook makelaar, dus ging hij mee huizen bekijken, toen we eerst één wilde kopen ipv te bouwen.
Hij en Rita zitten achter de schermen van 'recht van antwoord' met Goedele (een vriendin van Rita) en ook bij programma's van de VRT.
Ze zijn ondertussen goeie vrienden geworden en om de goede afloop van den bouw te vieren nodigden ze ons uit.

We werden getrakteerd, zeg!
En het eten was JAMMIE!
We zijn dan nog iets gaan drinken (dan trakteerden wij) op een terrasje aan een café op de markt.
We waren rond 1u30 thuis.
Als ons terras wat meer in orde is, dan gaan we hen vragen om te komen BBQ-en, zeker weten...het is een plezant koppel.
Nu was ik niet alleen met mijn chinese oogskes...hé Fredje...
De zondag gingen we de boys halen, want die waren bij make blijven logeren.
Toen we terugkwamen, riepen onze buren Patrick en Peggy ons...ze lieten de foto's zien van Marnick in het pretpak te Tongeren...hij was de zaterdag met hen meegegaan, alsook het zoontje van Patrick (is ook 11jaar).
Hij gaat ze op CD zetten voor mij.
Ik en Peggy deelden een fles witte wijn, Patrick en Wim dronken Duveltjes, vaneigest, hé!
Ik ben vandaag naar de weighwatchers geweest en ik dacht dat ik zeker was bijgekomen...maar ik was 700g af, goed hé?
Ik heb wel chineze thee als dessert genomen en ik heb geen enkel koekje aangeraakt.
Ik ga NOG gaan chinezen, zenne  

Gisteren zijn we in Sint-Niklaas gebleven en zijn we naar het shoppingcentrum geweest.
Make en mijn tante hielden plaats voor ons in ons favoriete eetgelegenheid.
Deze keer geen slanke-lijn-slaatje, maar wok...lekker!
Vandaag zijn we naar Rupelmonde gegaan, de geboorteplaats van Mercator, de bekende cartograaf, die in 1512 het licht zag te Rupelmonde.
We wandelden eerst langs de Schelde en bezochten een scheepswerf...met droog weer (oef)...maar met héél véél wind.

De boys en hun liefJE...

 
We zagen een molen en de gravetoren, maar we waren te vroeg...je kon die maar bezoeken vanaf 13u, dus liepen we nog wat rond en picknickten we aan de vijver nabij de toren.
We zagen ook het standbeeld van Mercator en Reynaert de vos met de Reynaertmuur.

 
Daarna bezochten we de Gravetoren, het enige overblijfsel van een imposant waterkasteel.
Mercator zat er gevangen, beschuldigd van ketterij, omdat hij andere ideeën had dan de kerk.

De Spaanse molen, bestaande sinds 1516, was ook de moeite.
De molenaar gaf ons uitleg en we mochten dan vrij rondlopen.

We zijn daarna nog terug naar de schelde gegaan, om met de overzetboot mee te varen naar Wintan, maar daar was niks te zien dan een natuurgebied.
Het was niet het ideale weer om daar een wandeling in te maken...je vloog daar bijna weg.
We moesten aan die boothalte een half uur wachten op de overzet die aan de overkant lag.
Giovanni was moe en hij sliep efkes op een tafel... en dat was geen zicht.
Die andere veerboot bracht ons dan naar de andere kant, naar Schelle.
We stapten een restaurant binnen, het was er druk, alles gereserveerd en de mensen waren niet vriendelijk...zij negeerden ons gewoon en we zijn er dan weg gegaan.
Verder was er niet veel te zien en we hadden geen goesting om er langer te blijven.
Dan maar weer diezelfde boot opgestapt om weer naar de overkant te varen, naar Wintan, om dan weer een andere veerboot te nemen terug naar Rupelmonde.
De helft van dat restaurant staptten in, maar wij hadden gelukkig zitplaatsen.
En op de boot naar Rupelmonde ook.
We hebben eens in een veerboot gezeten, maar verder ook niets.
We zijn naar Temse gereden en hebben daar een smoske gekocht, om thuis op te eten.

Toch was dit weer een zeer geslaagde uitstap.

We hebben regen gehad vandaag...toen we enkele uurtjes thuis waren, scheen de zon...en dan kregen we dit op ons dak...hagelballen!

 

Onze voeger kwam zijn factuur brengen (jaja, daar is hij rapper mee ) en hij zei dat de grove voegen ('t is een moeilijke steen dat wij hebben) er wel rap zullen af zijn...awel...met dit weer...ik twijfel daar dan niet aan!!!!!!!!!
Ik hoop dat het straks beter weer gaat zijn.
Ik zeg straks, want ik ben zinnens om rond 8u op te staan en mijn boys es mee te pakken naar Antwerpen.
Gio heeft nu ook internet gekregen (voorwaarde was dat hij over mocht) en ik heb mijn woord gehouden.
Maar hij zal moeten wachten tot s' avonds, want morgen zijn we weer weg...weer of geen weer!
En nu kruip ik in mijn bedje...pfff veel werk gehad met die foto's.
Tot de volgende keer dan maar weer!

We zijn vandaag naar Antwerpen gereden, via de E17 en ik had dat beter niet gedaan...file totaan de kennedy, maar we zijn via de konijnepijp (Waaslandstunnel) gereden en waren dan van die file vanaf...OEF!
We hadden het weer niet mee, een sterke wind, maar het bleef toch voor enkele uurtjes droog.
We parkeerden juist voor het 't Steen (burcht) op een grote parking en we zijn dan eerst naar 't water gaan kijken...en een grote boot die op den droge staat.

 


In de burcht zagen we mooie schepen op schaal in het scheepvaartmuseum, en knappe schouwen.

   


Het Steen zelf is ook knap aan de buitenkant, met zijn bekend beeld, de 'lange zwapper' of hoe noemt dat juist.
Lange Wapper (bedankt Luc47)

 

We zijn dan nog eens naar het water gegaan, maar er was teveel wind en het café aldaar was niet open...geen terrasjesweer, spijtig genoeg.
We zijn dan naar de markt gegaan om het beeld van Antwerpen te bekijken en de kathedraal.

 
Het was dan al beginnen regenen, je ziet het aan de druppels op mijn lens en de donkere lucht, hé!
Maar ik had sjans dat ik toen die foto's genomen heb, want we moesten lopen dat we rap ergens binnen zaten, omdat het begon te gieten.
Ik had naar info gezocht en een wokrestaurant gevonden dichtbij de markt.
Dinsdags is dat gesloten en ik had dat op tijd gezien, want normaal gingen we gisteren al naar Antwerpen gaan...ik veranderde speciaal de plannen...wat dacht je...was dat toch wel tot en met de vierde gesloten wegens familiale omstandigheden, zeker!
We zijn dan maar een pizzeria binnen gelopen.
Ik en Giovanni kozen voor een 'Sole Mio', een pizza met kaas, tomaten, spinazie en een ei.
Marnick had liever spaghettie blognaise.
En toen we naar de parking liepen, hebben we weer moeten lopen en ondertussen moeten schuilen, omdat het water goot...het viel met bakken tegelijk uit de lucht, zeg!

We hebben ondanks het slechte weer en de kou die we hadden, toch een plezante dag gehad...echt de moeite!

We zijn voor onze eerste dagtrip in Oost-Vlaanderen gebleven en zijn naar Bazel gereden.
Ik moet er dikwijls zijn voor het werk en ik wist niet eens dat daar een heel mooie waterburcht (Wissekerke) te bezichtigen is.
Het is een burcht uit de 10e eeuw met middeleeuwse kelders en het behoorde tot de gordel van burchten, samen met die van Temse en met Rupelmonde, ter verdediging van de Schelde.
In 1562 werd het zwaar beschadigd door de troepen van Marnix van Sint-Aldegande (eigenaar van een waterburcht te Bornem)
Het werd wederopgebouwd in 1590.
Tijdens de volgende renovatie in 1803 werden de rechthoekige vensters vervangen door de renaissance boogvensters en werd de slotgracht opgevuld.
Da's zowat de geschiedenis en ik moet zeggen dat ik het een bezoek zeker waard vond.
Ik heb meer dan 80 foto's (van 1 kasteelke)

Dit is de voorkant van de knappe burcht.

Wanneer je door de zijdeur komt, bevindt je je in de kelder, waar de keuken te zien was, een badkamertje, een zaaltje en de wijnkelder.
Via trappen kom je op het gelijkvloers en het werd steeds mooier.

Je hebt daar de grote inkomhal, het salon, de woonkamer, de kapel en een kamer met schilderijen van de familieleden en vroegere eigenaars van het kasteel.
Er was ook een soort vergaderzaaltje met een heel speciaal plafond.

Een verdiep hoger zie je weer allerlei mooie kamers, waaronder een Egyptische, die zich onder het dak van een toren bevindt.
Ook enkele kleine slaapkamertjes en een heel mooi uitzicht over het meer.

Rondom het kasteel is een mooi park, ook zéker de moeite waard om eens in rond te wandelen.
Zo heb je ook een beter zicht over het kasteel en de ijzeren hangbrug, het meer, de dieren en de prachtige natuur, zalig!
Naast het kasteel heb je de duiventoren (foto mislukt), maar we zijn er wél naar binnen gegaan.
Daar bevinden zich een 700-tal gemetste duivenhokken, naar 't schijnt.
Je kan er ook iets drinken, als je wilt.
Het kasteel was gratis te bezichtigen en we liepen er vrij rond.
De boys hadden honger, dus zijn we in Temse een smoske gaan eten.
We besloten dan om naar die kerel zijn waterburcht te gaan die deze burcht ooit heeft aangevallen...Filipe de Marnix van Sint-Aldegonde te Bornem, niet zo ver van Temse.
Ik wist niet of het open ging zijn, ik hoopte het.
Het kasteel was een wandeling van ongeveer een kilometer, langsheen een dreef met beschermde bomen.
We zagen een bord staan 'privaat domein, verboden te betreden' met daar een telefoonnummer op.
Ik belde en die gids zei dat ze enkel groepen van minstens 10 personen rondleidingen gaven, dus niet aan ons...en we mochten zelfs niet in de buurt van het kasteel komen.
We waren teleurgesteld, een rit voor niks...maar dan kennen ze mij nog niet, zenne!
We gingen niet via het privaat domein, er stond op het bord geschreven dat we daar dan van verwijderd gingen worden...dus zochten we naar een andere toegang.
We gingen via een wegel, maar we geraakten er niet, geen kasteel te zien.
Ik kwam te laat op het idee om de aankomende bus tegen te houden en mits betaling met de groep bejaarden mee te gaan, maar dat zou te neig opvallen.
We zagen een weide, deden het touw vanrond het hekken (ik en Giovanni, Marnick dierf niet) en we liepen het modderige veld op, de koeienstronten ontwijkend.
Awel...we zaten bijna tussen de koeien, maar we hebben dan toch een glimp van het kasteel opgevangen gelukkig in deze tijd...vroeger zouden ze ons hebben neergeschoten.
Zie hier naar het resultaat van onze kwajongensstreken.

  



Tijdens de laatste 2 zondagen van augustus, de 15e en de eerste zondagen van september, zijn er opendeurdagen.
Dan zijn er individuele rondleidingen, zo las ik op een bord en dat zei ook de gids aan de foon.
Dan gaan we zéker terug, om de porseleinen poppen, het kant en het koetsenmuseum te gaan bekijken.

...maar dan 2 uurtjes later...liep mijne wekker af en ik kon er iets moeilijker uit dan anders EN toch wel met chinese oogskes!
Maar van zodra ik in gang geschoten was, leek het alsof ik voor twee geslapen had...het ging vlot vooruit.
Ik kreeg wel foon van mijn hoofdverpleegster, die ook aan't werk was op een andere toer.
Ik had een patiënte die bedlegerig was en veel verzorging nodig had.
De zoon had loopbaanonderbreking genomen om voor zijn zieke moeder en vader van 90 jaar te zorgen en die hielp ons goed.
Eerst zeer onwennig, maar hij begon zijnen draai al wat te vinden en hij was echt blij dat ze thuis was.
In het ziekenhuis had ze doorligwonden gekregen en hij was niet tevreden, over ons wél.
We waren er woensdag gestart, 3 keer per dag, dat maandag zou worden opgedreven naar 4 keer, omdat het nodig was.
Ik kwam er gisteren voor mijnen tweede keer en hij begon mij al gewoon te worden.
Maar ik kreeg foon dat ze de zaterdagnacht gestorven was...water op de longen en zeer kortademig.
De dokter van wacht dierf niet weggaan, omdat hij aan de ademhaling gehoord had, dat ze niet lang meer te leven had.
Mijn collega die de laten had, werd opgebeld en legde haar samen met de zoon goed voor de begrafenisondernemer.
Ik ben nog naar die mensen gegaan om hen te condoleren in naam van ons team, maar de zoon was er niet, spijtig!
Ik had hem wel achteraf aan de foon, we mogen allemaal langskomen (degenen die ze gezien hebben) om wat préé te komen halen.
Dat hoeft voor ons niet, maar wil ik maar zeggen, zo'n voldoening dat die mensen je geven, het uiten van hun tevredenheid, zo'n aangename mensen...dat doet méér deugd dan gelijk welke préé!
Ik vind het spijtig voor de familie, maar de patiënte zelf zag wel af...
Het laatste uurtje, de laatste patiënten, wogen wel het zwaarst...dan begon ik mijn kloppeke te krijgen.
Maar...ik heb het doorbeten en het gehaald.
Ik stond die namiddag met onze buren naast ons te praten en die van rechtover ons, die het mede hadden georganiseerd..."Sandra, zijde gij nog altijd wakker?"
Ik fel natuurlijk "Jaja, maar ik zet dezen zonnebril wel op om mijn wallen weg te steken!"
Ik ging mij uitslapen vandaag, gisterenavond pas om 23u30 in mijn bedde...om 6u15...7u30...9u30...werd ik wakker...pfff...'k ben dan maar om 10u opgestaan!

Ik had de vroegen dit weekend, dus is dat om 6u vertrekken.
Maar we hadden ook een wijkfeest en ze hadden een vergunning om tot 2u muziek te draaien.
Toen ik de zaterdagmiddag thuis kwam, was ik moe en ik viel bijna in slaap in mijn bad.
Ik besloot om mij een uurtje in mijn bed te leggen, want ik verwachtte niet dat ik ging kunnen slapen.
Toch werd ik bijna 4u later wakker
We maakten ons klaar en waren om iets voor 22u op het feest...de deur uitstappen en de tent in, omdat het feest in onze straat was, rechtover onze deur.
We zaten bij de straatgeburen en er was ambiance, echt plezant.
Véél gelachen, véél gedanst en veel cola-light gedronken...ikke toch...Wimmeke véél duvelkes

 

Je ziet aan de foto's hoe goed we ons geamuseerd hebben, hé!
We kregen ook bezoek van de politie, in de blokken wat verder aan onze wijk, hadden ze gereclammeerd, de muziek stond te luid.
We zijn er tot 3u gebleven en tot zolang werd er muziek gedraaid en heb ik gedanst.
Ik kon nog 2 uurtjes slapen, maar ik geraakte dan niet in slaap, ik was klaarwakker, zeg!

Resultaat eerste verkiezing Internethond van het jaar