Archief

De voegers waren vandaag om 8u beginnen voegen.
Ik had al naar Marnick gebeld (Hij had een halve dag school) of ze bezig waren, omdat het wat regende.
En inderdaad...hoewel dat ze op dat moment in de kamionet lagen te slapen.
Ik dacht dat ze wachtten tot het over was met regenen en ik had al schrik.
Ik wil mij maandag eens goed uitslapen, maar als het nu niet af was, zouden ze maandag terugkomen...en ik zag mijne slaap al in duigen vallen.
De verrassing was dan ook groot...toen ik thuis kwam...ons huis was al bijna gevoegd en dan was het nog maar 15u.
Ze hebben ook silliconen tussen de muren en vensters gespoten.
Dat komt er bij, natuurlijk, hé!
Schoon hé...kijk maar!

De voeger belde daarstraks nog, om naar ons adres te vragen, om de factuur te kunnen sturen.
Ik heb zo'n voorgevoel dat hij daar rapper mee gaat zijn dan het komen voegen...terwijl hij nu wél gerust 3 weken mag wachten
Ik ga mij nu efkes op de zetel leggen, ik ben moe.
Ik heb al een week van 36u achter de rug, met de vergaderingen bij gerekend, maar zonder de vele uren die we voor niks op den bureau zitten.
En ik moet dit weekend nog werken, tijdens het wijkfeest...ik ga al slaap inhalen op voorhand ik ben een vooruitziend meisje, hé!
Ik wens iedereen een prettig weekend!

Mijn boys zijn er allebei door, Marnick met 70%...hij mag naar 't zesde leerjaar...en zelfs Giovanni met zijn 33 buizen! (op 1 jaar tijd verzameld)
Ik dacht dat er vandaag een BOM ging ontploffen in ons huisje...of een mijn, zoals die op de foto (Raverszijde '06)

Ik moest om 13u50 op het ouderkontakt zijn, door Giovanni die een zeef heeft als geheugen, maar ik kon er onmogelijk geraken.
Ik had een andere afspraak gevraagd, maar er belde niemand terug, dus zou Giovanni alleen om zijn rapport gaan.
Ik kreeg vandaag ineens foon, of ik om 16u30 kon komen, en dat kwam mij veel beter uit.
De leerkrachten van wiskunde en nederlands wachtten ons op.
Ik had verwacht dat Gio een C-attest zou krijgen, vermits hij op dit examen ook wéér een buis had voor wiskunde en nederlands (buiten nog andere, zelfs voor zedenleer, moet je kunnen, hé!)
Maar hij had geen C-attest...euh????
Nee, en zelfs geen B-attest!!!!
Ik denk dat mijne mond open viel van 't verschiet, want ze begonnen uit te leggen hoe dat kwam.
Ze hebben beslist om Giovanni een dik cadeau te geven, omdat hij den besten van zijn klas is wat praktijk betreft.
Ik denk dat de leeraar van praktijk zijn reddende engel is geweest...die zal zich hebben laten horen.
Hij had 74% op praktijk, terwijl diene mens bijna nooit boven de 70% geeft.
Ongelofelijk, hé?
Ze vonden dat ze een gast die zo goed is in praktijk, die een uitstekende eletrieker zal worden, niet konden buizen en dus een tweede kans verdiende...maar, dan wel in BSO, gaven ze de raad, en ik heb die opgevolgd.
Giovanni mag volgend schooljaar naar het vierde BSO elektriciteit.
Ik belde dat naar zijne pa, en om te zeggen dat hij morgen niet in de straat kan om de jongens op te pikken.
Die begon direkt te zagen over zijn nieuw lief...tis weeral eens gedaan...da's zijn dertigste al, denk ik 'k ben de tel kwijtgeraakt , amai!

Ik heb een drukke week, deze week!
Dinsdag zijn we naar de belastingen gegaan om onze brieven te laten invullen op afspraak, omdat we in de voormiddag daar onmogelijk konden geraken.
En dan had ik ook maandelijkse vergadering op 't werk.
Woensdag had ik een team in het ziekenhuis, over een bepaalde patiënte die terug naar huis gaat komen.
Haar situatie is verslecht en het zal niet gemakkelijk zijn voor haar echtgenoot om haar op te vangen (hij sukkelt zelf ook met de gezondheid)
Omdat ik daar jaren als vaste verpleegster ben geweest en ze mij heel goed kennen, en ik hen, mocht ik gaan van de hoofdverpleegster.
Ook naar de weightwachers en dat gaat ook goed, traag maar goed en met ons make ook.
En mijn tante is ook voor het eerst meegegaan.
Wim is naar het oudercontact van Marnick gegaan en hij mag naar het zesde leerjaar...JOEPIE!
Vandaag had ik normaal recuup 3, maar ik moest toch gaan werken, en op een drukke toer.
Er is een palliatieve patiënte bijgekomen (stervende) en we zullen er 4 keer naartoe moeten gaan.
Ik heb er vanmorgen bijna een uur gezeten.
En dan die voegers die aan onze gevel bezig waren, dat was echt tof!
Morgen zal Giovanni zelf om zijn rapport moeten gaan, omdat ik er onmogelijk om 13u50 kan geraken.
Hij dat papier met mijn voorkeursuur vergeten afgeven en daarom gaven ze mij zelf een uur.
Ik ben crieus wat het zal zijn, erop of eronder.



Dit weekend moet ik gaan werken, maar het is wijkfeest bij ons in de straat.
Ze hebben een vergunning om tot 2u te mogen muziek draaien...ik ga zondag met chinese oogskes moeten werken, vrees ik, amai!
Ik ben nu weg, tot later...de boys wachten op mij, we gaan een gezelschapsspelletje spelen...mens erger je niet...maar of mij dat gaat helpen om te ontspannen...daar twijfel ik toch sterk aan, zenne!
Ik heb gelukkig een weekje verlof, vanaf maandag...ik tel de dagen al af!

De voeger is vandeweek EINDELIJK komen opdagen.
Hij zei dat ze vandaag gingen beginnen voegen...en dat is dan toch uiteindelijk ook gebeurd.
De voorgevel is klaar, ze zijn rond 14u30 beginnen voegen.
Kijk eens wat een verschil, zeg!

Ik heb daar ZOOOOOO naar uitgekeken, hé!
Ik belde vorige week eens niet en liet hem met rust...en nu kwam hij zelf af
De kleur zal wel nog verlichten, binnen enkele dagen, naar 't schijnt.
Dan zal het eerder naar de kleur van onze ramen en deuren gaan.
Ik ben echt content!

Ik heb ook wat met mijn digietje geëxperimenteerd...bloemen, deze keer.
Ik heb mijn bloemen getrokken, die op mijn venstertablet staan in de keuken.

En ik ben ook eens in make's tuin rondgegaan.
Daar heb ik bloemen gevonden in allerlei kleuren...prachtig gewoon!

We zijn vandaag bij ons make geweest en ik nam foto's van haar poesjes.
Er staat een bordje aan haar brievenbus, omdat ze een thuis zoeken.
Het zijn 2 mannetjes, een wit met langer haar (zoals de papa) en een zwart-wit met een zwart vlekje aan de kin en één zwarter pootje.

En dit is het meisje, ze is iets witter dan haar broertje.

Broer en zus samen en de mama.

't Zijn schatjes, hé!
Ik had met véél plezier het wit mannetje meegenomen, maar mijn schoonzus doet nogal moeilijk.
Mijn jongste neefje is niet meer allergisch, volgens testen die dat uitwezen...maar hij heeft astma en dus zijn katjes taboe bij ons thuis, spijtig genoeg.
Mijn neefje gaat wel voor.
De mamapoes is niet van ons make, da's een kattin die zij eten geeft, omdat ze van haar baasje geen eten krijgt.
Maar de katjes hebben een voorlopige thuis gevonden in haar terras.
Make waakt erover dat ze niet binnen komen.
Wie graag een poesje heeft, make woont in Puivelde-Belsele of via mij gaat het ook, laat maar iets weten.

Coco heeft een thuis gevonden,
Ga maar eens kijken op het blog van Viva

https://blog.seniorennet.be/viva/


Pierre, Viva, Coco, Josée en Ninne

Onze hoofdverpleegster heeft een weekje verlof...plezant en lekker ontspannend, zou je denken!
Maar niks van dat, omwille van iets dat ze heeft meegemaakt en dat ieder van ons kan overkomen.
Ze is vlak voor haar eigen voordeur aangerand door een psychiatrische patiënt.
Hij liep haar voorbij met zijn hond, loslopend en niet aan de leiband.
Mijn collega en haar man zijn lid van een hondenschool, dus niet wetend wie ze voor zich had, vraagt ze om de hond aan de leiband te doen.
Daarop grijpt die kerel haar naar de keel, na een vloed van verwijten.
Haar man hoort het gelukkig, hij schiet zich buiten met een baseballknuppel en kan de vluchtende man een paar klappen verkopen.
Die kerel trok ook een knipmes, dus was dit niet zonder gevaar, hé!
De politie werdt erbij gehaald en ze konden niks doen!
Het is algemeen geweten dat ze pas iets doen als het slachtoffer bijna dood is, maar dat ze zo koel zouden reageren op deze aanval, dat had ik toch niet verwacht!
Met andere woorden: Het is door de politie toegestaan om je medemens voor hun eigen huis te verwijten, naar de keel te grijpen en te bedreigen met een knipmes!!!
Een vrijbrief voor allerhande gespuis!
Waar gaat dat heen!
Mijn collega heeft er in ieder geval gedurende enkele dagen keelpijn aan overgehouden, en wie weet wat de psychische gevolgen zijn, hé!
Ik zou me in ieder geval nergens meer veilig voelen.
Een echte schande, is het.
En tegen iemand met een mes in de hand, valt er niets te beginnen, hé!
Vooral niet als vrouw.



Ik werd in Antwerpen regelmatig aangesproken, overdag en 's avonds nadat ik ziekenhuis Stuyvenberg na mijn stage had verlaten (kinderpsychiatrie)
En ik hield mijn autosleutel steevast tussen mijn vingers, voor 't geval er iets zou gebeuren.
Een collega van 't Wit-gele kruis, werd door een kerel met een mes bedreigd, terwijl ze zich moest uitkleden.
Ze is kunnen ontsnappen (gelukkig), maar werd met verschillende diepe snee's in het ziekenhuis opgenomen.
Ze werkt nu niet meer als thuisverpleegster.
We staan er niet vaak bij stil...maar we moeten!
Vooral nu weer na dit voorval met onze hoofdverpleegster.

De boys zitten mij hier op te jutten...ze zijn ongeduldig om diene film te zien...maar ik wilde toch nog eens efkes Roosje, lief Lisetteke, bedanken!
Merci voor deze mooie foto van jou, ons make en mijn tante in't koopcentrum...echt schoon gedaan!

Ik ben dinsdag op mijne recuup 1 tot een uur of 11 thuisgebleven, maar ze hebben me van mijn werk gerustgelaten.
Ik kon dus ook gaan markten naar Beveren en iets gaan eten en drinken, met ons make en mijn tante.
Spijtig dat Lisetteke zich niet goed voelde, hoofdpijn op 't randje van migraine...of dit plezante trio was weer compleet geweest.
Een volgende keer komt dat wel slim.

Voor wie dit weekend de baan op moet...rij en vrij voorzichtig!

Euh...of rij wat rapper als ge rap wilt vrijen...ik bedoel...rap wilt 'gaan' vrijen!

Of blijf gewoon gezellig thuis!
Alléé, wat ist nu!
Die reclamegasten weten het precies ook niet meer
Maar mannen...ik ben er zeker van...moesten jullie zoiets thuis op je wachten hebben...je zou het wel weten, zeker?
Hihi...dat dacht ik al!
Ik kom jullie gewoon een héél fijn weekend wensen.
Wij gaan gezellig thuisblijven vanavond enne...een filmke bekijken...neenee, niet wat ge denkt (Foei)...een oorlogsfilm Stalingrad.
Misschien tot straks en anders tot morgen of zondag, hé!