Mijn gedicht: De lente
De lente raast weer door het land
maar de winter doet nog ambetant
waarom neemt hij geen afstand
en gaat hij niet aan de kant?
Het gaat niet altijd zoals wij willen
maartse buien en aprilse grillen
de winter kan zij honger niet stillen
en wij mensen blijven maar aan de pillen
De winter stelt zich op, defensief
zoals een wederkerende brief
de mensen worden depressief
we kunnen niet aan ons lentegerief
Waarom blijft de koude komen?
Weet de winter niet dat we van de lente dromen?
Verlangend naar groene blaadjes aan de bomen
nee, de vorst is niet in te tomen
Toch zingen alle vogels hun lentelied
de lente ligt toch in het verschiet
ziet de winterkoning dat dan niet?
Waarom doet hij ons dat verdriet?
Koning winter, scheer je weg, beste man
zodat de vogel in mei een ei leggen kan
ik beveel en ik verban
verschiet jij daar nog van?
De lente is mooi en heerlijk zacht
de bloemen die bloeien met al hun pracht
de lente is waar men zo naar tracht
en ik smachtend in verlangen naar wacht,
mijn gedacht...hihi!
