Naar de inhoud

sandra1968

akke.beakke.be
Image Hosted by ImageShack.us

Archief

Een anekdote

Ik heb weer iets speciaals gehoord vandaag.
Nee, deze keer eens niet via de radio, hoewel het daar ook weer interessant op was.
Nee, dit was een anekdote, gehoord van een patiënte van mij, de liefste in ons patiëntenbestand.
De dame in kwestie is nu 86 jaar en ze heeft maar liefst 19 kinderen.
Zij woont in Waasmunster en wilde vandaag zo graag naar de koffietafel van de ziekenzorg gaan, een 3-tal jaarlijks gebeuren.
Maar ze voelde zich niet zo goed vandaag en twijfelde of ze wel zou kunnen gaan.
Het speelde zich een jaar of 2 geleden af (geloof ik) op zo\'n koffietafel.
Net op dat moment was Julia begraven en de mensen hadden het over haar.
\"Wat? Die lieve Julia? Is die dood? Ocharme...en ik had ze toch zo graag.\"
Een kwartiertje later stapte Julia de zaal binnen...de mensen stonden recht en bekeken haar met ver open gespreide monden, vol ongeloof, men kneep zichzelf in de kaak, men kuiste de brillen.
Sommigen spraken al van een mirakel...Julia die verrezen is...een wonder!
Neenee, geen wonder maar een vergissing.
Julia was inderdaad die dag begraven, een andere Julia met dezelfde familienaam met één lettertje verschil en één klein detail, want \'onze\' Julia was en is nog steeds springlevend!
Ik moest wel erg lachen met dit verhaal...hoe voel je je dan op zo\'n moment, hé!
\'Onze\' Julia zal waarschijnlijk terugkomen als een engel, hetgeen zij in feite al is, een vrouw met een niet zo plezant verleden, maar die het leven steeds opneemt met een lach en nooit klaagt of zaagt...een prachtvrouw!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door sanne om 00:00 Reageer op dit bericht

WIN EEN GLAASJE CHAMPAGNE

















Doe mee en win een glaasje champagne.
Hoe?
Niet moeilijk, beantwoord enkele vragen en je maakt kans op een glaasje champagne dat ik je op 29 april zal inschenken te Oostende.
De fles champagne moet ik wel eerst nog winnen door vragen op te lossen op het blog van Jean \"La douce France\".
Er kan maar 1 winnaar(es) zijn, vermits ik anders zelf niet veel meer over heb en ik grote dorst zal hebben.

De vragen:
1) In mijn artikel \'schokkende mail\' reed ik naar mijn werk
Om hoe laat moest ik beginnen werken?

2) In mijn artikel \'raar\' schreef ik over een blokkade aan een bepaalde afrit
Welke?

3) In \'Mijn gedicht: de lente, raast er iets door het land
Wat?

4) In mijn artikel \'Oostende\' gaat het over de spulleninzameling voor \'belgen in nood\'
Bij wie kan men verdere inlichtingen krijgen?

5) In mijn \'Mopje: Bij de kapper\' gaat er iets op de pruim van het meisje komen (die dat ze aan \'t eten is, weliswaar)
Wat?

En nu maar hopen dat ik bij de winnaars ben die in Oostende een fles champagne gaan krijgen van Jean la douce france, of er valt met dit raadsel helemaal niets te winnen.
Hoewel, je kan dan een glaasje cola of wijn krijgen bij gebrek aan champagne, op mijn kosten, ik trakteer.
Nog eens duidelijk zeggen, ik trakteer dan wel maar ene winnaar, hé!
Ik ben aan\'t bouwen en dus kan er maar 1 glaasje van af.
Te winnen vanaf donderdag 20 uur, dan weet ik of ik bij de gelukkige ben of niet!
Je kent mijn mailadres, mail de antwoorden door.

Hihi...
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door sanne om 21:52 1 reactie Reageer op dit bericht

Drukke zondag: gewerkt en gefeest!

De zondag begon met uitslapen...mmm...plezant!
We moesten wel een paar keer naar den bouw...om te dweilen.
Jaja, nu al! Die opgevoegde vloer, hé!
Het droogde wel goed, toen we alle deuren open zetten en de wind vrij spel gaven, met de vensters op klik droogde dat niet.
Ik dacht, ik zal nog eens een fotootje van mij laten nemen, al dweilend...pech...batterijtjes weeral plat van mijn digitaal toestelletje.
De batterijen die Giovanni heeft getest, werken maar voor efkes, om het toestel aan te zetten en weer uit na de melding dat ze plat waren.

We hadden na de middag een verjaardagsfeestje, make haar vriend Roger is op 22 maart 60 jaar geworden, maar géén groot feest!
Hij heeft een feest gegeven toen hij 50 werd, dan zijn we met zen allen gaan eten, nu wilde hij het sober houden...hij had er moeite mee.
We aten een stukje taart bij ons make, samen met mijn broer en zijn gezin, Roger zijn 2 dochters met gezin en de schoonma van één van zijn dochters.
We zijn al eens met zen allen gaan eten, zomaar...en dat was enorm plezant.
Maria, de schoonma, daar kwam ik reuzegoed mee overeen.
Ik moet eens met haar zoon en ons make met Roger naar haar thuis komen. Een echt lachbekje en levensgenietster.
Dat zij dan ook maar eens meekomt naar ons huis, na de verhuis.
We zijn ook blijven eten en blijven plakken.
HAPPY BIRTHDAY ROGER!!!!!!!!!!!
(foto: Roger met zijn jongste dochter in het restaurant waar we enkele maanden geleden zaten)
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door sanne om 18:45 Reageer op dit bericht

Mopje: Bij de kapper

Een klein meisje vergezelt haar vader naar de kapper.
Terwijl haar vader\'s haar geknipt wordt, staat ze ondertussen naast de kapperstoel een pruim te eten.
De kapper bukt zich naar het meisje en zegt:
\"Ik denk dat je seffens allemaal haar op je pruim gaat krijgen.\"
\"Ja, ik weet het\" zegt het meisje \"en ik krijg ook tetten.\"
Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door sanne om 22:15 Reageer op dit bericht

Zinloos geweld

Gisteravond hoorde ik iets op de radio waar ik toch wel erg van schrok...in wat voor wereld leven wij toch!
7 jongens van Noord-Afrikaanse afkomst, hebben een 15-jarige gehandicapte jongen zo hard geslagen, dat hij levensgevaarlijk gewond is geraakt.
Dat niet alleen, ene heeft zelfs alles gefilmd met zijn gsm.
Maar alléé, dat gaat er met mij toch niet in, zenne!
Oke, er wordt onderling wel eens gevochten, ook meestal in groep tegen ene, maar dat dan filmen om er achteraf nog eens van te kunnen nagenieten?
En iemand vrijwillig slaan om te raken en pijn te doen, zonder enige aanleiding of wat dan ook?
Dan scheelt er psychisch toch wel iets.
Het rare is, je hebt altijd één die op het idee komt, degene die het  waarschijnlijk filmde, dat was de aanvoerder.
De andere 6 zijn gewoon de meelopers, die er misschien niet eens helemaal achter staan, maar toch meedoen om zelf geen last te krijgen.
Iedereen wordt wel eens gepest, maar niet iedereen zijn pesters.
Ik heb nooit iemand gepest of aangevallen, gewoon voor de lol.
Ik heb mij wel verdedigd, want ik had mijn grootte niet mee en dikwijls dacht men \"we zullen die kleine eens aanpakken!\"...verkeerd gedacht!
Ik kan daar niet tegen, tegen pesters die de \'zwakke\' eruit halen om hen te vernederen of iemand die genegeerd wordt door een groep, door opmakerij van één persoon.
Ik neem het dan op voor de zwakke, desnoods tegen die hele groep.
Je moet alleen weten wie de aanvoerder is en de rest volgt.
De mens is een raar beest, maar wanneer kinderen al zo\'n agressief en sadistisch gedrag gaan vertonen, waar gaat dat dan naartoe???????
De gehandicapte jongen heeft het overleefd, de andere zijn in een instelling geplaatst.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door sanne om 18:53 2 reacties Reageer op dit bericht

Lui...



















Ik heb een hele zware laten achter de rug, zelden zo één meegemaakt(gelukkig).
Ik had 34 verschillende adressen te bezoeken, beginnend in Stekene (4), dan naar Temse (2) St-Niklaas (7) Beveren (3) Rupelmonde (1) Temse nog eens (1) Nieuwkerken (4) St-Gillis (1) terug Stekene (1) Lokeren (2) Waasmunster (1) weeral Temse (2) weeral Beveren (1) en St-Niklaas (4).
De vrijdag is altijd druk (ook drukker verkeer), maar als je patiënten hebt die je moet opstarten, dan duurt dat wat langer en zo had ik er 4.
Ik vertrok om 14u15 en was pas om 23u thuis, na zo'n 205 km te hebben gebold.
Ook weer op zoek moeten gaan naar een nieuw adres, in de pikkedonker, in een straat waar de huizen ver naar achter staan en geen enkel nummer op de brievenbussen...amai zenne!
Ik was doodop en daar moet ik nu de gevolgen van dragen, ik ben zo lui als 'k weet niet wat, als een luiaard misschien?
En ook al ben je vrij, toch heb je dan nog niet gedaan, want er moet gebrieft worden, vandaag de laten overlopen met de collega die nu aan 't werken is.
Gelukkig voor hem, zijn het nu veel minder patiënten, want nu heeft hij dubbele shift.
Ik kreeg ook al telefoon van mijn hoofdverpleegster, ze was iets vergeten door te geven voor mijn toer van maandag.

Ik reed al naar den bouw, nieuwsgierig als ik was, omdat er weer al enkele veranderingen te zien zijn.
De loodgieter is onze daalderop komen plaatsen en de buis loopt langs boven, doorheen Marnick zijn kamer, de zolder en het dak.
Waarom?
Door de schouw kon niet, dan was er geen plaats meer voor een vuur later. Door de voorgevel wilde ik het niet.
Achteraan ging ook niet, vermits er later een terras gaat komen.
Mijn broertje is de vloer aan 't opvoegen en de drempels in de berging aan 't afwerken, waar wasmachine, droogkast, 2e ijskast en diepvriezer op komen te staan.
Wim zijne pa is ook aan 't werk bij ons.
Hij's vroeger metser geweest en zag een (klein) foutje.
Omdat de grond nog niet is opgehoogd, zijn de afloopbuizen van het water zichtbaar.
Er klopte iets niet, de ene kant lag hoger dan de andere...en vermits water niet omhoog loopt, maar naar beneden...Raymond had dat gelukkig nog op tijd gezien en metst er nu stenen onder, ook om steun te geven.
Mijn broer zijn schoonvader, ook een metser, is steengruis komen brengen voor op onze oprit.
Ik reed naar de colroyt en bracht het verjaardagskado van mijne pa mee, want dat had hij nog niet eens gekregen, schandalig!!!!
Hij's ook ondertussen op reis geweest naar Egypte.
Dus ook eens langs pa zijn huis gepasseerd, samen met de boys.
En naar de fun om hun pasen...en dan...eindelijk thuis...genieten van mijn vrije dag...ontspannen...uitrusten...luirikken...OEF!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door sanne om 17:44 1 reactie Reageer op dit bericht

Weekend!

EEN PRETTIG en REGENLOOS WEEKEND voor IEDEREEN!!!!!!
Straks de laten, maar ik ben in het weekend vrij...JOEPIE!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door sanne om 12:44 Reageer op dit bericht

Mijn job

Ik wil het eens over mijn job hebben om enkele misverstanden de wereld uit te helpen.
Er kreeg ooit eens iemand een ganse uitleg over wat mijn werk inhield, omdat hij in \'familie\' had gezien dat wij een ganse dag koffie zouden drinken bij de mensen thuis. Hoe kon ik dan in godsnaam moe zijn?
Een patiënt vroeg mij gisteren ook of ik nog andere dingen doe dan spuitjes geven.
Wel beste mensen, wij doen inderdaad véél meer dan dat.
Toegegeven, er zijn verpleegtechnische handelingen die wij niet \'mogen\' doen, maar dat zijn uitzonderingen.
Een infuusnaald inbrengen met de bijkomende infuustherapie en bloed afnemen, maar voor de rest doen wij bijna alles identiek.
Wij hebben géén artsen die we er snel kunnen bijhalen, maar we werken ook met de dokters samen.
Zo kregen ik, een arts en enkele collega\'s een diabetesvoet in vergevorderd stadium weer goed.
Een patiënt op mijn toer had een navelbreuk, die niet operatief herstelt ging worden, zolang hij er geen last van had.
Op een gegeven moment kreeg hij wonden ter hoogte van zijn onderbuik, die telkens zwart werden, wat ik en de arts ook probeerden.
In overleg hebben we hem naar het ziekenhuis gestuurd, waar hij momenteel al maanden verblijft.
Het was een beklemde breuk en ons vermoeden dat het van binnenuit kwam, werd bevestigd.
Ik had aan de alarmbel getrokken, gelukkig voor hem!
Een stuk darm kreeg geen zuurstof meer en bij de operatie merkten de chirurgen zelfs openingen in de darmen. Een gecompliceerde operatie volgde én daarbij kreeg hij in het ziekenhuis ook nog eens MRSA (voor meer uitleg, zie bij ZUS53)
Wij hebben ook geen verzorgingskar met het nodige materiaal en moeten bij patiënten die geen gerief in huis hebben (denkend dat wij dat meebrengen) dikwijls onze fantasie gebruiken, zoals van een steriel compres een wiek maken.
Wat doen wij allemaal?
- Wondzorg allerlei: doorligwonden, opengebarsten hechtingen, wieken steken, vasculaire chirurgische nazorg, brandwonden (momenteel een kindje van 6 jaar over een groot deel van het lichaam), haakjes en draadjes verwijderen, uitzonderlijk redons verwijderen en nazorg (heb ik 1 keer meegemaakt), arbeidsongevallen enz...
- Urinaire zorgen: sonderen, verblijfsonden.
- Palliatieve zorgen: in samenwerkeing met de palliatieve unit vb pijnbestrijding via subcutane infuustherapie (onderhuidse infusie via een pijnpomp)
- Centrale infuus via de hals: het aan-en afkoppelen. Zo zijn er 32 patiënten in gans België in de thuissituatie, ene ervan is bij ons patiënt.
- Zorgen bij diabetespatiënten: bepalen van de glycemie met gluco-touch toestel, insulinetherapie
- Medicatie: klaarzetten en/of geven, toezicht.
- Compressietherapie: het aanbrengen van zwichtels, anti-embolische kousen.
- Stoma\'s: het aanbrengen van het materiaal, toezicht.
- Tracheo-stomie en -tomie: (blijvende of tijdelijke) buisje ter hoogte van de keel, het inbrengen en nazorg.
- Inspuitingen: subcutaan (onderhuids) of Intra Musculair (in de spieren)
- Toilet: wassen en verzorgen (ook in bad of douche), s\'avonds mensen omkleden.
- Zalven: bij psoriasis, aambeien, vaginaal enz...
- Oogchirurgie: de nazorg, oogdruppels soms 4 keer per dag.
- Bij overlijdens: het wassen en aankleden van de overledene, opvang van de familie.
- Administratieve taken: het in de PC inbrengen van doktersvoorschriften, toiletaanvragen, bijhouden van de ritlijsten, het uitstippelen van de rij-route, het scoren van de patiënten, teamvergaderingen, patiëntenoverleggen, doorgeven van de toer aan een collega, bijscholingen (20 uur per jaar), na de toer nieuwe patiënten telefonisch opvangen, stagebegeleiding enz...

Dus je ziet, geen simpel jobke, hé!
Toegegeven, ik heb een patiënte waar ik een tasje koffie drink en een sigaretje rook, en soms drink ik iets bij anderen, als het niet te druk is.
Ik moet vanavond de laten doen en heb momenteel reeds 30 patiënten doorgekregen, er kunnen ook nog nieuwe bijkomen.
Tijdens de lates en weekendtoeren, hebben we daar echt géén tijd voor, dan is het krossen van adres naar adres in gans het Waasland.
Het ergste is een adres zoeken waar je nog niet geweest bent terwijl het regen giet én in het donker...niet plezant!
Maar door de waardering die je van de mensen krijgt en van je collega\'s, hou je het vol en doe je de job met je hart!
En ik werk foul-time.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door sanne om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Oostende

Onderstaand bericht kan desgewenst integraal worden overgenomen door iedere blogger die deze berichtgeving bij regelmatige tussentijden op zijn/haar blog wenst te plaatsen. Ondraan dit bericht kan u derhalve zelf uw blognaam en URL toevoegen.












1.Wat er kan ingezameld worden :

kledij - schoeisel - kleine elektronische, of niet electronische keukenapparatuur - huishoudartikelen - toiletartikelen - kinderspeelgoed - schrijfgerei en papier - leesboeken Nederlands en Frans - baby artikelen (wastafel, badje enz..) - klein werkmateriaal, elektrisch of niet. Kortom al wat bruikbaar is in een huishouden.

Belangrijk:
- Aan versleten en uitgerafelde kledij, schoeisel, of kapotte apparatuur heeft niemand wat aan, het overbelast enkel het voertuig.
- Broeken, vesten, overjassen, anorak's, kleedjes enz.., waar de ritssluiting aan ontbreekt of stuk is, kan evenmin worden gebruikt.
- Kledij waar er knopen aan ontbreken is eveneens af te raden, doch wel aanvaardbaar.

2. De Verpakking:

a) in plastieken zakken, wat gemakkelijk stapelt, maar het nadeel heeft dat de kledij er verkreukt uitkomt, vooral indien ze niet met zorg werd ingepakt.
b) in kartonnen dozen, wat minder goed stapelt gezien de diverse afmetingen, maar daarentegen wel minder kreukt.
Beiden mogelijkheden mogen worden toegepast .


Informatief
Waar er bijzonder aandacht dient worden aan besteed is het feit dat alle kledij moet gewassen en gestreken zijn. Dit is bovenal een kwestie van hygiëne, doch eveneens om praktische redenen. Er zouden handen en tijd tekort schieten om het zelf te doen.

Het systeem zit namelijk ineen als volgt; de kledij die binnenkomt wordt gekeurd op winter-, en zomerkleding, vrouwen-, mannen-, en kinderkleren, en naargelang de diverse maten. Alles wordt dan netjes geplaatst op rekken en in kasten. Elke vrijdag krijgen de mensen de keus om onder toezicht van een aangestelde verantwoordelijke, gepaste kledij uit te kiezen. Moest deze manier van werken niet worden gehandhaafd en zou de kledij er ongewassen of ongestreken in zakken bijliggen, zou het een onmogelijk taak worden om deze uit te delen. Het zou bovendien een onoverzichtelijk rommel worden waarbij alles in 't honderd zou lopen.

Verdere inlichtingen :
Jean Fredrik Peeters-, e-mail: peeters.jean2@wanadoo.fr
Opapat -Patrick Vincke -, e-mail: patrickvincke@telenet.be

Voorlopig meewerkende blog's waar deze boodschap bij regelmatige tussentijden zal verschijnen:

Blog "Miekemous(ria)"  https://blog.seniorennet.be/creariazelzate/

Ik breng spullen mee naar Oostende
U toch ook?


Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door sanne om 19:24 Reageer op dit bericht

Goed nieuws

Ik schreef over het accident waarbij een fietser onder een auto terecht kwam...ik kwam vandaag bij een patiënt die daar nieuws over had.
De fietser is er nog goed vanaf gekomen.
Buiten wat kneuzingen en blauwe plekken, heeft hij gelukkig niks.
Hij mocht nog dezelfde dag het ziekenhuis verlaten.
Ik was wel opgelucht toen ik dat hoorde, want je zit er toch mee bezig als er zoiets gebeurt, hé!
Eind goed al goed!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door sanne om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van sandra1968

↑ Terug naar de berichten