Naar de inhoud

schrijversclub de Glimlach

Verhalen en Gedichten
akke.beakke.be
Lees, schrijf en geniet !
Zondag 16 maart 2008

Voor Diana

Vlindertje, wat ben je keurig

Vlindertje, wat ben je keurig,
Nee, ik zal je heus niet vangen,
Vlieg maar rond, naar alle kanten

Zie je wel die mooie bloempjes?
En gebruik eens goed je neusje:
Jij mag blij zijn, jij moet vrij zijn,

Vlindertjes en mooie bloempjes
met je vlerkjes blauw en rood.
want dan ga je immers dood!
in de mooie zonneschijn.
óók niet graag gevangen zijn!

En wat zeg je van hun kleur?
ruik je wel die lekk're geur?
zoek de mooiste bloempjes maar:
horen immers bij elkaar?
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door smile om 11:21 Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Diana31 maart 2008 om 20:55

geen antwoord

Jouw gedicht vind ik erg mooi, dit is de eerste keer dat iemand een gedicht gemaakt heeft voor mij,
Het maakt me best wel blij en trots,
Graag zou ik jou zien als een rots
Als de branding mij weer te pakken heeft
Het is moeilijk omdat jij geen antwoord geeft
Dan denk ik weer minderwaardig over mezelf
Ben t zeker niet waard denk ik dan zoals ik al jaren doe
Of misschien ben je mijn gezeur wel moe
Ik dank je toch en kom het vaak lezen
Dan ben ik weer n beetje blij en denk" ach misschien mag ik er toch wel wezen?"
Dank je Richard, Groetjes Diana
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Zaterdag 15 maart 2008

Palmzondag

De ballade van het ezeltje
Ik ben een ezel die wat staat te dromen,
een lastdier, zoals alle ezels zijn.
Aan zware vrachten kan ik niet ontkomen,
ik draag ze in de felle zonneschijn.
Ik wordt gedreven over smalle paden,
een zweepslag zegt mij links of rechts te gaan.
Mijn kleine lijf is altijd overladen,
en in mijn huid staan striemen van het slaan.
Ik ben de minste onder alle dieren,
ik ben een ezel, ik tel niet zo mee.
Behalve één keer toen men feest ging vieren,
toen liep ik vooraan in de optocht mee.
Ik droeg een Koning op mijn grauwe haren,
een Koning zonder scepter, zonder kroon.
Ik zie de palmen nog na al die jaren
en nu nog hoor ik: Leve Davids Zoon!
Ik ben een ezel die wat staat te dromen,
mijn oren houden stil de wacht. Misschien
Zal Hij vandaag of morgen toch weer komen
en ben ik de eerste die Hem dan zal zien.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door smile om 17:09 Reageer op dit bericht
Donderdag 13 maart 2008

Liefde

Liefde is blij zijn,
een arm om je heen.
Liefde is lachen,
is nooit meer alleen.

Liefde is fluisteren
de woorden gaan door
Liefde is fluisteren,
heel zacht in je oor

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door smile om 20:06 Reageer op dit bericht
Woensdag 12 maart 2008

STORM

12 MAART 2008

Even voor de vorm
Kijk alleen maar om je heen
Naar de storm
Hou je vast....dan ben je nooit alleen

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door smile om 12:41 Reageer op dit bericht
Zondag 9 maart 2008

De troubadour

Het is stil in het bos

de avond valt...

de dag is voorbij,

en als de zon al lang is onder

dan gebeurt er een wonder....

want in het maanlicht verschijnt

een krekel

met een dansende viool

in vol ornaat

die speelt,

en een nachtegaal

met een opwindende stem

samen musiceren zij als

een troubadour.die speelt en zingt..

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door smile om 15:25 Reageer op dit bericht
Zondag 9 maart 2008

Dagdelen - gedicht uit eigen werk -

Ochtend, Middag, Avond, Nacht

 

4 kleine dagdeeltjes
Die aten allemaal chinese mie
Eentje viel van overvloed om
Toen waren het er nog maar 3

3 kleine dagdeeltjes
Die aten toen nog rustig door
Eentje moest plots naar de wc
Toen waren er nog 2

2 kleine dagdeeltjes
Die waren zo alleen
Eentje ging van heimwee dood
Toen was het er nog maar 1

1 klein nachtdeeltje
Die speelde met het licht
En dat gaf zo veel plezier
Toen waren er weer vier.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door smile om 15:16 Reageer op dit bericht
Zondag 9 maart 2008

Voorjaar - gedicht uit eigen werk-

LENTE......

Het is nat en koud

als tussen het kastanjekleurig winterhout

een hertje het levenslicht aanschouwd

En het is al droog en minder koud

als tussen het bruingeelkleurig lentehout

ook moeder natuur het voorjaarslicht vasthoudt.

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door smile om 15:13 Reageer op dit bericht
Zondag 9 maart 2008

Stilte - gedicht auteur onbekend -

 

Stilte


De laatste keer-dat ik je zag-
woonde de hemel- al in je ogen.
Je was al half op weg-
Op je laatste reis-
Naar dat verre land- van morgen.

Als een vogel-
Die wegvliegt over het grote water-
Door het glanzende licht-
van de ondergaande zon.
Over de bergen en dalen-
Naar de bron van eeuwig leven.

Ik wens je vrede.
Ik wens je vlinders- bloemen en regenbogen.
Want de laatste keer dat ik je zag-
Was er ondanks je moegestreden lichaam-
Nog altijd-die stille glimlach.
En dat - heeft me diep bewogen


Hoe vind je dit bericht? 7 stemmen
Geschreven door smile om 15:08 Reageer op dit bericht
Zondag 9 maart 2008

Houd moed - gedicht uit eigen werk -

  
Moed houden,
eenvoudig voortgaan als je kunt.
De weg gaan die komt,
met zijn voor en tegen.
Je ogen die een lamp zijn van je ziel
en die meer zeggen dan je mond verwerken kan.
Doen wat voor de hand ligt :
antwoorden geven - als die er zijn -
met een lach, maar ernstig gemeend,
of praten met je allrliefsten
of zwijgen, als het mysterie te groot is.
En intussen niet teveel omzien,
want de weg van het leven gaat soms dwars door je hart.
Moed houden,
eenvoudig voortgaan als je kunt.
En als je niet kunt :
wachten en uitrusten bij wie je zorgen deelt,
of bij een vriend of een vriendin - als die ze is -
zomaar een gesprek, eerlijk en vertrouwd.
En als die er niet is, toch wachten
dan maar alleen
Wacht tot het weer beter gaat, straks.
Hoe vind je dit bericht? 9 stemmen
Geschreven door smile om 15:04 Reageer op dit bericht
Zondag 9 maart 2008

Kiezelsteentjes - gedicht uit eigen werk -

Zittend aan de oever van je levens rivier

sla je onvermoeibaar op het stille water

Je verstopt je gevoelens

daar waar anderen niet bij kunnen komen

Je staat op en duikt weg

achter een rotsblok

van basalt

en met je eigen hersenhamer

sla je onafgebroken

dit betongesteente kapot

Liggend aan de oever van je levensrivier

vormen nu kleine kiezelsteentjes een nieuw decor

en elke dag weer

ontmaskeren zij je verstopte emoties

Je staat op en loopt weg

Je huilt en je lacht

want je hebt

aan je eigen leven

haar echte kleur en inhoud weer

                                                              terug gegeven.

Hoe vind je dit bericht? 6 stemmen
Geschreven door smile om 14:55 Reageer op dit bericht
Zondag 9 maart 2008

Mensenkabouter - gedicht uit eigen werk -

  
Ik ben maar een hele kleine stoute 
op de aarde ruziemakende mensenkabouter
maar toch ben ik soms ook een beetje een wereldmens
met in zijn hart die hele grote wens...
dat alle mensen zonder haat en pijn
voor altijd echte vrienden mogen zijn
Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door smile om 14:50 Reageer op dit bericht

Meer van schrijversclub de Glimlach

↑ Terug naar de berichten