Lees, schrijf en geniet !

Zondag 9 maart 2008

Dagdelen - gedicht uit eigen werk -

Ochtend, Middag, Avond, Nacht

4 kleine dagdeeltjes
Die aten allemaal chinese mie
Eentje viel van overvloed om
Toen waren het er nog maar 3

3 kleine dagdeeltjes
Die aten toen nog rustig door
Eentje moest plots naar de wc
Toen waren er nog 2

2 kleine dagdeeltjes
Die waren zo alleen
Eentje ging van heimwee dood
Toen was het er nog maar 1

1 klein nachtdeeltje
Die speelde met het licht
En dat gaf zo veel plezier
Toen waren er weer vier.

Geschreven door smile om 15:16 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Zondag 9 maart 2008

Voorjaar - gedicht uit eigen werk-

LENTE......

Het is nat en koud

als tussen het kastanjekleurig winterhout

een hertje het levenslicht aanschouwd

En het is al droog en minder koud

als tussen het bruingeelkleurig lentehout

ook moeder natuur het voorjaarslicht vasthoudt.

Geschreven door smile om 15:13 Reageer op dit bericht

Zondag 9 maart 2008

Stilte - gedicht auteur onbekend -

Stilte

De laatste keer-dat ik je zag-
woonde de hemel- al in je ogen.
Je was al half op weg-
Op je laatste reis-
Naar dat verre land- van morgen.

Als een vogel-
Die wegvliegt over het grote water-
Door het glanzende licht-
van de ondergaande zon.
Over de bergen en dalen-
Naar de bron van eeuwig leven.

Ik wens je vrede.
Ik wens je vlinders- bloemen en regenbogen.
Want de laatste keer dat ik je zag-
Was er ondanks je moegestreden lichaam-
Nog altijd-die stille glimlach.
En dat - heeft me diep bewogen

Geschreven door smile om 15:08 Reageer op dit bericht

Zondag 9 maart 2008

Houd moed - gedicht uit eigen werk -

Moed houden,
eenvoudig voortgaan als je kunt.
De weg gaan die komt,
met zijn voor en tegen.
Je ogen die een lamp zijn van je ziel
en die meer zeggen dan je mond verwerken kan.
Doen wat voor de hand ligt :
antwoorden geven - als die er zijn -
met een lach, maar ernstig gemeend,
of praten met je allrliefsten
of zwijgen, als het mysterie te groot is.
En intussen niet teveel omzien,
want de weg van het leven gaat soms dwars door je hart.
Moed houden,
eenvoudig voortgaan als je kunt.
En als je niet kunt :
wachten en uitrusten bij wie je zorgen deelt,
of bij een vriend of een vriendin - als die ze is -
zomaar een gesprek, eerlijk en vertrouwd.
En als die er niet is, toch wachten
dan maar alleen
Wacht tot het weer beter gaat, straks.

Geschreven door smile om 15:04 Reageer op dit bericht

Zondag 9 maart 2008

Kiezelsteentjes - gedicht uit eigen werk -

Zittend aan de oever van je levens rivier

sla je onvermoeibaar op het stille water

Je verstopt je gevoelens

daar waar anderen niet bij kunnen komen

Je staat op en duikt weg

achter een rotsblok

van basalt

en met je eigen hersenhamer

sla je onafgebroken

dit betongesteente kapot

Liggend aan de oever van je levensrivier

vormen nu kleine kiezelsteentjes een nieuw decor

en elke dag weer

ontmaskeren zij je verstopte emoties

Je staat op en loopt weg

Je huilt en je lacht

want je hebt

aan je eigen leven

haar echte kleur en inhoud weer

terug gegeven.

Geschreven door smile om 14:55 Reageer op dit bericht

Zondag 9 maart 2008

Mensenkabouter - gedicht uit eigen werk -

Ik ben maar een hele kleine stoute 
op de aarde ruziemakende mensenkabouter
maar toch ben ik soms ook een beetje een wereldmens
met in zijn hart die hele grote wens...
dat alle mensen zonder haat en pijn
voor altijd echte vrienden mogen zijn

Geschreven door smile om 14:50 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van schrijversclub de Glimlach