Looking back

&nbsp Ja, de vakantie is plotsklaps over en voorbij. Vervroegd, vanwege een sterfgeval in de familie. Het besef dat dit de laatste jaren een terugkomend gegeven is geworden, zet je aan het denken. Om ons heen zien we steeds meer mensen wegvallen. Dat heeft natuurlijk met leeftijd te maken, maar het kan ook te veel zijn. Het blije onthaal bij thuiskomst maakt veel goed. Drusilla, die geen seconde van mijn zijde wijkt en Kaleb, die steeds opnieuw snorrend kopjes geeft. Opvallend is het gemis van de voordeurmat. Het zal ook niet zo zijn. Ik kan op de klompen aanvoelen dat die ontbrekende mat op het conto van Kaleb geschreven moet worden. Hij is er immers de oorzaak van dat het vloerkleed vorig jaar verdween uit de kamer en het jaar ervoor een andere voordeurmat de dupe was van zijn "ongenoegen". Hij kan blijkbaar niet op een andere manier duidelijk maken dat ik te lang weg ben. Ook al ontbreekt het hem aan niets, hij is ontevreden en misschien zelfs wat bang. Hij is nooit alleen, Drusilla is altijd bij hem. Ook wordt hij tijdens de vakantie geknuffeld, geborsteld en verwend. Onze huisvriendin is dol op zowel Kaleb als Drusilla. Wanneer ik maar een paar dagen weg ben en niet te frequent, is er niets aan de hand. Maar zodra het iets langer is, haalt hij voor ons vreemde streken uit. Dat wij het warme Spanje eerder moesten verlaten en nu in de regen zitten zal Kaleb worst zijn. Hij kruipt 's avonds lekker tegen me aan en snort naar hartelust. Drusilla ligt aan de andere kant en ik lig bijkans "ingebakerd" in mijn dekbed. Het zit strak om me heen. Aan de voorkant op het dekbed ligt Drusilla en op de achterkant Kaleb. Bewegen kan ik me niet meer, dan sleur ik twee katten op de grond. Het lijkt wel of die twee willen bewijzen dat er niets boven thuis zijn gaat, omringd door huisdieren die van je houden, zelfs geen zonnig Spanje. Laat ik eerlijk zijn, ze hebben gelijk!! Maar de zon was wel erriggg prettig!!   Hanny Prinzen

Droom kind weg op de wind,ook al wacht jou een leven vol zorgen.Droom kind en bij al wat je vind:geloof in het wonder van morgen!Want jij bent een WONDERKIND...

Mamma is het woord waar het leven mee begint. Mamma is het woord dat hoort bij ieder kind. Een woord om zacht te zeggen,niet om luid te schreeuwen. Het hoeft niets uit te leggen,en gaat door alle eeuwen. Mamma is het woord,waar de mensheid mee begint. Mamma is een ander woord voor LIEFDE
                                                                                                  Toon..

Vrijdag j.l kreeg ik opeens de geest om mijn fietsenbox op te ruimen,omdat het dak lekt.Die box hoort wel bij 2 huizen maar is in de andere straat gelegen.Het staat er vol met dingen die eigenlijk naar de kringloopwinkel moeten.En VOOR dat er helemaal niks meer van over is,door het vocht:vond ik het nu wel eens tijd worden.Het hoofdpad ernaartoe is afgesloten door een deur,omdat er in het verleden nog wel eens ingebroken werd.Dus hebben we onder elkaar geld gelapt,en een handige buurman heeft er een mooie deur ingezet.Met een flinke zwaai opende ik de hoofddeur,en tegelijkertijd rolde er een jonge houtduif voor mijn voeten.Het arme dier had een gebroken vleugel die ook nog met bloed zat.Hij lag op zijn zij en had de grootste moeite om overeind te komen.Ik kreeg het helemaal warm van de schrik en werd overmand door medelijden.Mijn opruimplannen werden gelijk opzij gezet en ik pakte hem voorzichtig op om iets te zoeken waar het beestje even in kon.Maar aangezien er 5 poezenkinderen bij mij thuis op wacht zaten ,moest ik wat anders verzinnen.Nou ben ik in het gelukkige bezit van een hele lieve zus,die pal onder mij woont.Dus heb ik haar even een vervoerboxje van mijn balkon laten halen,waar ik normaal mijn katten in naar de dierenarts breng voor de jaarlijkse entingen of ander ongemak.Ik heb gelijk vriendlief gebeld,die heel toevallig op weg naar mij toe was.En samen zijn we naar de WULP gereden,dat is een vogelopvang die alle dagen en avonden open is.Onderweg heb ik hem eens goed bekeken,want ik vond hem zo mooi van kleur.Normaal kijk je er niet meer naar omdat de hele stad er vol van is,maar toch zijn ze prachtig!!!Het was nog maar een jonge vogel,dat kon je aan zijn snavel zien,en er zaten wat bultjes op.Ik dacht misschien juist nog omdat hij zo jong was...Toen we bij de opvang kwamen,was het een drukte van belang van in en uitlopende mensen,die allerlei dieren aan het verzorgen waren.Dan zie je toch wel het belang van zo,n opvang,die geheel door vrijwilligers gerund wordt.PETJE AF voor deze lieve mensen!!!We hoopten dat zijn vleugel misschien nog kon worden gespalkt of zoiets,maar we kregen slecht nieuws.Het arme beest had ook nog de duivenpokken,dus hij kon niet meer beter worden en moest gelijk inslapen,want hij leed al heel erg.Wat was ik blij dat ik de fietsenbox WILDE opruimen,anders had hij nog langer liggen lijden.Nu had hij geen pijn meer,en kreeg dit avontuur toch nog een goed einde!

MAMMIE Onze moeder was een schat. Die kookte,naaide, en dagelijks bad. Nimmer was haar iets te veel. Ieder kreeg op tijd zijn deel. En vader kreeg voor ieder klusje Altijd weer een dankbaar kusje 's Avonds rustig bij de haard, 's zondags lekker appeltaart. Helaas ,'t is over met de pret: Mammie is aan 't INTERNET. Nog steeds is pappie in de weer, Maar hij krijgt geen klusje meer; Zit vaak zielig bij de buis. Mammie liefkoost nu een muis. Nooit meer is er appeltaart 't is Hotmail Dot Com Apestaart. Zelden is er warm te eten, Haar kookkunst is ze mooi vergeten. Internetten uur na uur, Eten trekken uit de muur. Een bal gehakt en een kroket, Want mammie is aan het't INTERNET. Laatst verloor zij duizend yen, Poker spelend met Dzjapaen. En een man uit San Francisco Wil nu met haar naar de disco. Ze deed zich voor als een jonge meid En nu raakt ze hem niet meer kwijt. Pappie  gaat alleen naar bed, Want mammie is aan het INTERNET!!!
 

Zo,nu heb ik dan eindelijk wat meer tijd voor mijn hobby,blogjes schrijven en meer van al dat moois.Ik ben nu 3 weekjes vrij van mijn werk in het wijndaeler-verzorgingshuis.En het zorgen voor 2 hamsters van mijn kleindochters en een heeele lieve poes van een collega,behoren ook weer tot het verleden.Dat heb ik wel met liefde voor ze gedaan hoor,want ik had het zelf aangeboden!Nu kan ik me met mooi weer heerlijk uitleven met al wat ik zie,bedenk en meemaak om dan met slechter weer alles uit te bloggen.Zo wordt het wat afwisselender om bij mij op bezoek te komen nietwaar???Dus ik hoop dat mijn trouwe bezoekers weer wat liefs in mijn gastenboekje willen zetten,dat vind ik heerlijk om te lezen!