RECEPT

We hebben vanochtend gekeken naar het Nieuwjaarsconcert van de Wiener Philharmoniker,onder leiding van de 83jarige dirigent :Georges Prêtre. De muziek die voor een groot deel bestond uit werken van de familie Strauss ,werd afgewisseld met beelden van het orkest en van het optreden van het Balletgezelschap van de Weense Staatsopera en de Volksopera. De balletdansers dansten onder andere op de mooiste locaties van het Schönbrunn Paleis. Na de pauze konden we ook nog genieten van de prachtige witte hengsten (Lipizzaners) van de Spaanse Rijschool uit Wenen. Op de mooie muziek vertoonden ze hun sierlijke kunsten. Dit alles maakte het begin van het nieuwe jaar tot een feestelijk gebeuren!!!

KUNNEN ZE NOU ÉCHT  NIKS ANDERS VERZINNEN  ?????????

Hier zit ik dan...op de boot van Rotterdam naar Dordrecht.
Zondag ben ik samen met een bevriende collega uit het verzorgingshuis een dagje gaan shoppen.
Eerst gingen we met de touringcar naar Rotterdam,daar zijn we aan boord gegaan,
voor een heerlijke boottocht  naar de grootste kerstmarkt van Nederland.
Op de boot kregen we een broodjeslunch en soep aangeboden.
En na 2 uur varen kwamen we aan in Dordrecht.
Wat een gezellig sfeertje was daar,op de pleintjes,en de oude bruggetjes.
Er stonden maar liefs 300 kramen in de oude binnenstad,
afgewisseld door tenten waar je allerlei warms te drinken kon kopen.
Op het grootste plein was een schaatsbaan aangelegd,waar je schaatsen kon huren.
Daar hebben we ons maar niet aan gewaagd, maar kijken was ook leuk!
De hele dag scheen de zon uitbundig,dus het was een perfekte dag voor zo,n uitje.
Het was heel erg druk,omdat ook de mensen uit Dordrecht zelf vrij waren.
Dus...al kletsend en schuifelend en kijkend bewogen we ons door de mensenmassa!!!
Op elke straathoek speelde een band of orkest.
Dat maakte alles tot een sfeervol kerst-gebeuren.
Toen we wat moe begonnen te worden,zijn we aan de terugtocht begonnen.
Het was immers best nog een eind lopen naar de touringcar.
Want die zou ons weer terug brengen naar Den Haag.
En nu zit ik dus na-te-genieten van een fijn dagje uit.
In een prachtige oude stad,waar de sfeer van heel vroeger nog goed te proeven is.

IN HET VENSTER BRANDT JOUW KAARSJE
DE VLAM IS KWETSBAAR N DE TOCHT
TROTSEERT DE WIND EN BLIJFT DAADKRACHTIG
TOT HET WEER WAT RUSTIGER WORDT



EN MET KERST VERDIENT DAT KAARSJE
OM EVEN UIT DE WIND TE STAAN
IN DE KERSTSFEER WAT OP ADEM KOMEN
MET MENSEN DIE MET JE ZIJN BEGAAN.



veel sterkte voor alle mensen die het moeilijk hebben, liefs van sonnepon...

Vlindertje, wat ben je keurig,

met je vlerkjes blauw en rood.

Nee, ik zal je heus niet vangen,

want dan ga je immers dood??

Vlieg maar rond, naar alle kanten

in de mooie zonneschijn.

Ik zou, als ik in je plaats was,

ook niet graag gevangen zijn!!

Zie je wel die mooie bloempjes??

En wat zeg je van hun kleur??

En gebruik eens goed je neusje:

ruik je wel die lekkere geur??

Jij mag blij zijn, jij moet vrij zijn,

zoek de mooiste bloempjes maar:

Vlindertje en mooie bloempjes

horen immers bij elkaar?

We hebben jonge poesjes,

die kwamen er vannacht.

Een mand vol robbedoesjes,

ik tel er minstens acht.

Een mand vol zachte staartjes,

oortjes en snorrebaardjes,

gekrabbel en gekriebel,

getrappel en gewiebel...

Die mand zal over een dag of zeven

beslist niet groot genoeg meer wezen.

En als de poesjes drie weken zijn,

dan is het héle huis te klein!!!

           Vrienden

Bij het zoeken

naar de diepste reden van menselijk geluk

heb ik nooit het geld gevonden ,

het bezit , de luxe ,

het nietsdoen , het profiteren ,

het feesten , het genieten .

Bij gelukkige mensen

vond ik aan de basis altijd een diepe geborgenheid

en een spontane vreugde

om kleine dingen en een grote eenvoud .

Bij gelukkige mensen was ik steeds verbaasd

over de afwezigheid van dwaze begeerten .

Bij gelukkige mensen

vond ik nooit

ongedurigheid of gepassioneerde jacht ,

nooit die drang naar zelfverheerlijking.

Ze bezaten meestal een flinke portie humor .

HET KAN HAAST NIET DAT IK
DIE NOOIT VAN TEDERHEID BLIJK KON GEVEN
MET ZOVEEL LIEFDE  VAN JE HEB GEHOUDEN.
ZO DIEP,
DAT IK NOG STEEDS JE GLIMLACH KEN,
EN STEEDS NOG WEET
HOE GOUD JE HAREN BLONKEN IN HET LICHT VAN ZOMERGEUREN,
WAARDOOR JE KWAM GELOPEN.

IN MIJN HERINNERING
ERVAAR IK VAAK DE TEDERHEID
VAN AL DAT ZACHTE DIEP IN MIJ.
AL IS MIJN HOOP EN HET GEVOEL SINDSDIEN,
DOOR VELE ZOMEREN VERLOPEN.

TOCH WAS DIE LIEFDE TOEN ZO GROOT,
DAT IK JE NOOIT VERGETEN BEN.
IK VAN JE LIPPEN NOG DE WARMTE KEN.
EN JIJ HET BENT WAAR IK AAN DENK;
WANEER IK EENZAAM BEN.