Ziekenhuis-opname

Ik heb vanavond zitten snotteren bij de film over het leven van Edith Piaf. Dat is ook wel eens heerlijk,om er helemaal in mee te gaan,zodat je ook wat verborgen verdrietjes van jezelf kwijt kan. Zij heeft in haar leven alleen maar afscheid moeten nemen van al haar geliefden. Wat een tragedie,allemaal. Gisteravond kwam zoonlief met het idee om samen met manlief voor een grootbeeld-tv te gaan kijken.Want onze oude tv,kreeg regelmatig kuren,en sloeg steeds uit.Nadat ze uiteindelijk met een scherm van bijna 1 meter breed kwamen aanzetten,gingen ze samen uit hun dak vanwege het mooie beeld er van.Ik ben wat dat betreft wat rustiger,want er stond ergens in een kast ook nog een kleiner formaat,die ik ook best had gevonden,hoor!En bovendien stond mijn hoofd er ook niet zo naar,want ik moest vandaag weer naar de oncoloog. Hij is gelukkig nog steeds heel blij met het resultaat van de chemo-behandelingen. Over 5 weken moet ik weer naar hem toe,dat is bijna 3 weken na mijn operatie. Dus daar ben ik veel meer mee bezig in mijn bolletje.Maar de film heeft me wel heerlijk afgeleid,van mijn kleine angsten.Wat ik ook zo fijn vond was, dat mijn zaalvriendin Marieke belde,om te vragen hoe het gaat met mij.Het is zo,n schat van een meid die het ook niet makkelijk heeft,en dan toch nog naar mij vragen.Dat zijn de juweeltjes in mijn leven.Ik kan er weer even tegen......

                                                                              
                           Als ze eenmaal zijn geboren,wordt niets meer,zoals toen.
                           Leefde je voorheen voor jezelf,nu zul je dit nooit,meer kunnen doen.
                           Vanaf de eerste aanblik,vanaf de eerste kreet,
                           weven jullie levens zich samen,
                           hecht aaneen gesmeed.
                           Hebben zij verdriet,dan kan jij wel huilen.
                           En zijn ze ziek,dan voel jij de pijn.
                           Al worden zij ooit tachtig,en jij honderd,
                           tot de laatste adem,zul je altijd Moeder zijn.

Koen de kater schrijft zijn liefje
elke dag een liefdesbriefje:

'jij bent het liefste poezebeest
van alle poezebeesten!
Zo is het altijd al geweest,
maar toch vandaag nog 't meeste!'

En dan schrijft zijn liefje terug:
'Schrijf maar niet en kom maar vlug!'

Heerlijk relaxt weekje,en dat was het!
En wat nog het leukste van alles was,dat we nog net de Spaanse bezetting van Groenlo uit de 16e eeuw in levende lijve konden meemaken.Zaten we heerlijk in het na-jaars zonnetje in het oude centrum van de stad aan een lekker pintje te nippen,kwamen er allemaal soldaten het plein opgelopen.Let wel....in 16e eeuws costuum,en in vol ornaat.Toen werden we getrakteert op een openlucht-voorstelling.
Dat was zo leuk om mee te maken!Alleen onze teckel Sjefke was niet zo blij,toen er met echte oude musketten en buskruit geschoten werd,wat een herrie was dat!!! Ik ben een half uur bezig geweest om het arme dier te kalmeren.De andere dagen hebben de mannen elke ochtend fietsroutes gedaan,en bij thuiskomst hadden ze dan lekkere verse kaas van de boer of eieren of honing bij zich.En wij:de vrouwen dan,zorgden voor een lekkere brunch,en hadden plannen voor de middag gemaakt.
Er startte op ons bungalow-park,de hele dag door een mini-treintje die allerlei routes deed.Wij zijn ermee naar wijngaarden,een bierbrouwerij en een boerenhoeve uit de 16e eeuw gegaan.Dat was nog net zoals uit de tijd van die spaanse bezetting.De soldaten aten daar altijd hun rats-kuch-en bonen.En de laatste avond zijn wij er ook gaan eten,helemaal in stijl.Ons eten werd in klompen geserveerd,heel appart.We hadden ook nog veel meer kunnen ondernemen,want er was op het park zoveel te doen.Maar ik had nu natuurlijk toch wel beperkingen,vanwege mijn snelle vermoeidheid.Maar met s,avonds wat spellen onder elkaar,en breedbeeld-tv,en een heerlijk bubbelbad kwamen we de dagen gezellig al kletsend en lachend toch wel door.We doen het nog wel eens dunnetjes over als ik hopenlijk een stuk beter ben,want hoop doet leven!
Als jullie willen zien hoe het park eruit ziet ga dan even naar deze website,
www.marveld.nl    Er staan verschillende filmpjes over het park,om te bekijken.

OP ZOEK NAAR HET ORANJEGEVOEL

Meer Leuke Glittersplaatjes

Ik moet nog steeds naar een show van haar,maar zo kan het ook! EVEN LEKKER LACHEN!!!!

                                                                  Lieve medebloggertjes,
Voor jullie allemaal een hartje uit mijn hart,omdat ik het nu moeilijk heb,maar voorral omdat ik jullie lieve berichten erg op prijs stel,het help me om door alles heen te komen,omdat het me afleiding geeft.
De operatie vind pas veel later plaats,omdat ik nu chemo-kuren moet ondergaan.De eerste heb ik vrijdag j.l gekregen,en ik reageer er tot nu toe goed op.Mijn hoop is nog steeds grenzeloos,en mijn optimisme ook.Ik wens jullie allemaal een heel goed weekend toe.En ik zal zo af en toe jullie op de hoogte houden van alles,maar voorral wil ik positieve dingen plaatsen,waar ook ik heel vrolijk van wordt,dus tot het volgende item (zullen we maar zeggen),liefs van sonnepon.

Ik weet niet precies hoe ik het onder woorden moet brengen,maar dit moet ik jullie toch vertellen. Op 16 mei heb ik te horen gekregen van het ziekenhuis dat ik een operatie moet ondergaan,waarbij  de voortplantings-organen verwijdert worden.Dit omdat er GEEN goedaardige tumor is ontdekt aan
mijn eierstok,dat was grote schrik natuurlijk.Dat is dan ook de rede geweest dat ik zo liep te dokteren,en niemand begreep wat ik had.Nu op dit moment ben ik na 4 weken ziekenhuis weer thuis,om aan te sterken voor de operatie die waarschijnlijk eind juli gaat gebeuren.Ik kwam helemaal verzwakt en 20 kilo lichter,en met een ingeklapte long in het ziekenhuis aan. Eerst krijg ik nog chemo-behandelingen,met hopenlijk niet al te veel bijwerkingen,daar zijn tegenwoordig hele goede medicijnen voor.Dit is geen leuk bericht,maar ik verwerk het hiermee allemaal,door het van me af te schrijven.Mijn hoop is dat ik in ieder geval ge-opereert kan worden,met een beetje goede afloop.
Willen jullie allemaal voor mij duimen?want ik blijf toch,ondanks alles positief denken.
Veel lieve groetjes voor allemaal van sonnepon.